Dag 760 – What am I passionate about?

I was looking within myself this morning for what I am passionate about, what makes me move, wanting to get op in the morning? I have seen many times within me, that I project my passion on a relationship and then ‘needing’ the relationship to ‘live my passion’. In this I make myself dependent on the relationship and/or partner and I place a lot of pressure on the relationship and partner (and on myself) as well.

I have also found some area’s through my life, that really have my deep interest, like for example the natural medicine and animals. However this I have found, is still not the ‘core’ of what I find that really matters. I have found in this that I can not totally ‘go for it’ – like for example starting a natural medicine practice, which is something that I have tried as well, but that has not been coming from the ground. There is always something ‘missing’ as something that makes it ‘matter’ within myself.

Then we can of course say from a point of knowledge and information, that it is ‘me’ that is missing, that ‘I’ make it work or not. And that is so, but still it is undefined, as what is this ‘me’ that I want to bring in?

This morning I came to the insight that what matters for me and what I am passionate about, is ‘Principled Living’.

Principled living is what I have learned to define within the past 6-7 years, since I started to walk with Desteni and the Desteni I Process. And here everything comes together as ‘the missing pieces’. However, only by now, I dare to define that what I am passionate about: principled living. And I easily project this on relationships, because in relationships and especially within an intimate or  partner-relationship, the need for principled living is clearly coming forward and here I see an ability within myself to bring this in.

In general and for a long time I experience a fear of voicing myself in standing for this principled living and a ‘fear of people’ in general and through this, more than I can see it as passion and motivation, the motivation comes up as a fear, for example when I wake up in the morning and it comes up as something that I experience as a pressure and demotivation to stand up and that makes me wanting to stay in bed and keep hiding. Which only enlarges the experience of demotivation so I did push and push every day to keep going, to not stay in bed too long and to not too much oversleep, to get my things done because I have also seen through my life that this is what I can move on with, that if I do stand up and start, I will find a motivation within me in some small aspects and if not, I will find it next day.

So the ‘spark’ we can say, this ‘spark of life’ within and as me actually kept showing it’s face, together with the common sense that I need to keep going and do my things and if not, things will only become worse and more difficult. But I could not say that I am ‘passionate’ – from which I see now that I have a certain ‘idea or picture’ about the word ‘passion’. When I look at it while writing, this ‘drive’ or ‘spark’ combined with common sense is already a core-element of ‘passion’ that I very much suppressed with fear within and as myself but that also has been here within me as long as I remember.

There is much to say about ‘fear’ as it has many aspects and I cannot say that ‘I just need to stop the fear’ as it doesnot work this way. The fear within and as myself, has been channeled in many ways and layers within my thoughts, words and deeds as ‘who I am’ and so it asks for a ‘walking back through layers’,  to detach myself from it step by step so that eventually, I can make the decision that ‘I don’t need it anymore’. And then still it will come up, but now I can become the starting-point and direct myself through the fear and not so much ‘me being directed by fear’ without really seeing how and where this begins within myself.

So, a starting-point for myself as ‘what am I passinate about?’ is ‘Principled Living’. As I have seen that without principled living, no relatinship will stand the test of time and no project will keep standing in a way that is considering the life-integrity that is existing within each of us.  So without principled living, there will be a constant fear for the abuse of ‘not being considered’ and this gives a lot of protection and defense-mechanism coming up, that will for example come through as a (obvious or subtile) form of manipulation, revenge, hiding, attacking, blame and what more.

Principled Living is described in a document; however the core of it is a way of living that is considering what is best for all life, without excluding anything or anyone, where each and all and everything is approached from a starting-point of equality and oneness, as this is the only way to ensure that nothing and no-one will be left behind. And here it already shows that this contains so many aspects to be looked at and how to do this, however if we are willing to be humble and to learn what ‘principled living’ entails, then what opens up is a possibility for change, because we, as the starting-point, are willing to learn how to change ourselves that eventually, will resonate into a change in the world, into a place that is best for all life, nothing and no-one excluded.

To be continued with self-forgiveness on the ‘fear of my passion’ that I describe here above.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 759 – Fear and expectations

In this video I investigate for myself what is involved in situations where I feel like or perceive that something is expected and then a fear coming up to give an answer or even getting stuck in being able to give an answer at all, and from here looking at a possible solution to start with for myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear my experiences coming up, when and as I perceive or feel that within a question, there is already an expectation of what I should answer or not and I forgive myself that I have accepted and allowed myself to expect from myself that I am able to directly see and do what is best in this moment, where I actually and maybe, am existing in within awareness of what is happening for the first time and so, I first need to see and lay out what aspects are involved within myself and within the situation as a whole.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to stand alone within giving an answer in what I see that is best for myself and so for the situation as a whole, in that moment.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to blame myself for not standing and not doing what is best in a moment of answering on a question that may or may not have an expectation in it, out of fear to ‘stand alone’ and to not be understood and forgiven for my stand in that moment.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fall, out of fear of not being understood and forgiven in a moment and so actually, create my own fear as in not understanding and forgiving myself for allowing myself to fall.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to make it about ‘being understand and forgiven’ by another, instead of seeing, realizing and understanding that I can only ‘expect from myself‘ to forgive myself and from here, bring myself towards a solution that is best for myself and life as a whole in the future to come, when and as a similar situation may arise.

When and as I see myself going into blame towards myself about falling in a moment, in relation to answering a question that may or may not have an expectation in it, I stop and breathe.

I realize that there are aspects and layers within myself that I did not yet have investigated and so, I ‘live them out’ to make it visible for myself.

I commit myself to expect from myself that I pick up myself everytime I (may) fall, that I am willing to introspect, forgive and correct myself in the aspects that are existing within me that are not yet in consideration of myself and life as a whole and from here, being an example for others who are willing to hear and see or not yet but in time to come, in the best possible way and within my ability.

When and as I feel in a moment that within a question, there is already an expectation coming through and me going into fear, I stop and breathe.

I realize that I can ask for some time to answer and that I do not need to answer ‘right now’.

I commit myself to take some time to calm myself down so that I will be better able to direct myself, my answer and so the situation as a whole in a more stable way and within consideration of what is best for myself ‘on long term’ and so for others on long term as well and if I am not able to do this, to not give an answer at all and voice myself in my inability to answer or respond in that moment.

A process to be continued

full_self-love-and-self-care-atlanteans-part-477

Self Love and Self care


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 755 – Hidden expectations

I was reading the blog of Creation’s Journey to Life called ‘Relationship-Agreements and the Cutting Edge of Time’ that passed by on my facebook and after this, I could come to an insight on something that I am already longer looking at within myself.

The blog is about relationships and how we in this, come to the challenge of facing ourselves on a difficult point of what we expect within this relationship from another and that then is not going in a way we ‘had in mind’ as a picture, as something that is fulfilling our desires – within the blog this is explained as our masturbation secret life (read the blog for context).

It is easy to see this in situations from others and that that are directly related to sexual/physical intimicy and expectations within this. However, I was now looking within myself and asking myself, where am I doing this; where do I live within an expectation to fulfill my ‘masturbation secret life’? As I do not have pictures within myself while masturbating for example and only had a few in the past that I stopped participating in for many years.

Then in a moment I saw how I am living within an expectation of a relationship in general that eventually lead to ‘me having a good feeling’ or ‘me being comfortable’ or ‘me not experiencing any fear or conflict’ and that then actually will lead to….the possibility to fastly and easily come to a sexual/physical intimicy – and so it is actually and definitely related to the fulfilment of my ‘masturbation secret life’.

My expectation is thus not directly related to sexual/physical intimicy but more to how a communication and interaction should take place as for example ‘without any conflict’ and within the expectation that both should be able to directly and self-honestly look into patterns and programmings or tonations and reactions coming up, without projecting and blaming this onto/towards another. Haha wow, that is some expectation.

And the ‘best part’ of it, is that I used this as if I can expect this because in the end, ‘this is what is best for all’. This is a beautiful example of how I in/as the mind (and so many of us) have the tendency to use principles that are best for all, as an excuse to protect a point of self-interest and so, not standing within the principle of equality and oneness, which in this case means that I see where I and another; where we are within our process, so self-honestly see into what my and another’s location-point is and from here, stand equal and one within understanding and forgiveness, towards self and another within and as this location-point.

I did see consciously and within knowledge and information that this is not a realistic expectation, due to where we are in our process and I was in conflict with and within myself and in my relationship as well. It felt more or less like ‘being stuck’ within this conflictual inner expectations, that then are leading to experiences of desperation and wanting to give up.

My buddy had mentioned once, already months ago, that I should accept another/a parner at where he is (and so me also in where I am within walking a relationship-agreement), otherwise I would start resisting another/him (and so parts of myself). In that moment I knew that something of value is being said that I needed to integrate within/as myself, otherwise I would indeed going into a (suppressed/hidden) resistance towards another. However I could not really see where I was fueling this resistance within myself on a subtile level.

I now did see how I had challenged this point in my partner (not because I wanted ‘to challenge him’ but because I challenged myself to stand up in a point for myself, which then equally resulted in a challenging point for the ‘sparring-partner’) which had given reactions and I was ‘reacting to this reactions’ within myself.

After reading the above mentioned blog, I was able to define what had happened in this challenge and now also understood much better what a huge challenge it actually was and is to face and walk through. So because I now can define it as a general point that we all will face within a relationship, I am able to challenge myself to look into this for myself as well and here I find my own point of my ‘masturabtion secret life’. That of course, is already for so much longer existing within myself and bothering me and  I could not come into peace with it because, I did not firstly define it for what it is that I am dealing with.

This is now the moment of realization and from here it is the challenge to bring it into practical living. I use the word ‘challenge’ a lot here, which is quite cool as I also started to open up this word for myself as how I started to describe in a previous blog and I hear it coming back in interviews as well.

After walking this years of process of the writing and speaking of self-forgiveness, the beauty of it comes through in moments like this, where a whole point can open up in one moment, within a self-understanding and then understanding of others involved as well. The situation is then understood (and so forgiven) for/as myself as another and so I would say, I am ready to walk this point into a more effective way of living and interaction, for myself and others as well. Let’s see how I do from here!


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 715 – Iemands eeuwige liefde winnen

eeuwige-liefde

Ik was op werk waar we muziek draaien op de achtergrond en omdat er maar 1 rustige zender is zet ik deze altijd op – hierin worden grotendeels ballads gedraaid. Dat is dus een goede oefening om fysiek aanwezig te blijven en niet te verdwijnen in de ervaringen die deze muziek kan oproepen en tevens zie ik dat ik hierin kan zien welke muziek, welke tonen en woorden, ervaringen in me activeren.

Er was een liedje met de woorden ‘she found my heart, like only a woman can’. Hierin zag ik een punt waarin ik emotioneel vast blijf houden aan een liefdeservaring zonder exact te begrijpen waar ik nou aan vast houd en dus zonder in staat te zijn om het te vergeven.

Ik zag een egopunt: een man willen redden en hiermee zijn eeuwige liefde winnen.

Punt is: dit heb ik 1x gedaan, ik heb het gegrond toegepast en toen ik eenmaal had gezorgd voor datgene wat hij miste als basis voor stabiliteit, zodra dit ‘binnen’ was, nam ‘de geest’ het over liet de man zelf het afweten, ik werd buitengesloten en als het ware ‘liet hij me vallen’. Wat natuurlijk niet echt kan, een ander ‘laten vallen’ en dus wat er ook snel gebeurde, is dat hij zelf viel en hij viel hard en verloor binnen korte tijd alles wat hij had opgebouwd en ik bleef staan.

Dus ik heb gezien dat het zo niet werkt, hoeveel iemand ook zegt ‘van me te houden’ – het zegt niets over de werkelijke zelftoewijding en commitment. En toch bestaat deze gedachte nog in mij als ‘liefdes-ervaring’ en dit werd zichtbaar voor me door de woorden van dit liedje. Aangezien ik een praktijkvoorbeeld heb geleefd waarin ik zelf heb gezien dat het zo niet werkt en ik toch blijf vasthouden – dan heb ik een punt van eigenbelang gemist hierin en zo ‘mis’ ik (een deel van) mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik vanalles voor een man doe en maar laat zien hoeveel ik kan geven en waartoe ik in staat ben, dat hij die zegt van me te houden, hierdoor ook werkelijk ‘bij me blijft’ en zal veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een man zal veranderen ‘voor een vrouw’ waarvan hij zegt te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ervaring van liefde een man ertoe aanzet om te veranderen, dat dit sterker weegt dan de weerstand en het eigenbelang, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat een ‘houden van’ als ervaring tevens als eigenbelang bestaat als tegenpool van angst en als ‘ophoping’ (van een ‘hopen op’) van allerlei negatieve ervaringen en gedachten gebaseerd op angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf vanuit angst, te geloven dat de liefde sterk genoeg is om de angst te overwinnen zodat ik de ervaring van liefde en ‘te worden bemind’ kan blijven bewaren, zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat deze positieve ervaring van liefde bestaat als de andere kant van de medaille van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus vast te willen blijven houden aan angst, gemaskeerd als liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een man niet bij me blijft vanuit zichzelf en dus probeer ik zijn liefde te winnen waarna hij eigenlijk niet meer weg kan zo denk ik, aangezien hij ‘aan me gebonden is’ door alles wat ik voor hem gedaan heb en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo een ruilhandel te maken van een zogenaamde liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘liefde moet winnen’ en dat ‘liefde eeuwig is’ en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op deze manier mezelf vast te zetten voor eeuwig in een rondcirkelende ervaringscyclus in en als de geest.

De woorden in deze ‘lovesong’ maken ook duidelijk hoeveel verantwoordelijkheid we (als mensheid al geheel) hebben afgeschoven en geprojecteerd op de liefde als ervaringstoestand, zonder deze liefde te herdefiniëren als een praktische toepassing die plaatsvindt vanuit een punt van zelfoprechtheid, zelfverantwoordelijkheid en gelijkheid en tevens is hier in mezelf zichtbaar hoeveel impact zo’n ‘geloof’ heeft op mezelf, op mijn vermogen om een situatie met gezond verstand te benaderen en van hieruit, mijzelf richting te geven en mijn leven op te bouwen op een manier die stabiel en zelfzorgzaam is en wederzijds ondersteunend en zo het beste voor mijzelf en anderen.

Maar ook, hoe met zo’n liedje over ‘liefde’ als deze, de verantwoordelijkheid bij de vrouw wordt gelegd en hierin een man zich afhankelijk maakt van haar en zo niet langer verantwoordelijk is voor zichzelf om zichzelf te verbeteren, alsof de man deze eigenschappen niet voor/in zichzelf kan ontwikkelen en alsof een vrouw dit voor een man zou moeten/kunnen zijn. Het is een vreemde afhankelijkheid die we hebben gecreëerd in liefdesrelaties.

De relaties die we nu aan gaan, zullen al deze punten naar voren brengen zodat we hier stuk voor stuk verantwoordelijkheid voor kunnen gaan nemen en zodat ieder, man en vrouw, op en als zichzelf kan leren staan. Waarin we als punt van ondersteuning aanwezig leren zijn. Dit brengt de pijn mee van het onder ogen zien van de cycli die we gecreëerd hebben en het stoppen ervan.

black-woman(…)

“A near death experience is a mental pain where you access the design of the mind – not the real mind, the real mind has no design, it has no perception, it has no experience, it cannot be seen, it does not exist as anything. Because to be something, means to be limited…..come on common sense.

We at Desteni don’t have to do this. We are here therefor we do it. To support so that the amount of suffering and pain, if possible, could be alleviated a little bit but there will be pain, much pain, much suffering for everyone because of the dishonesty, understand;

for every little cycle you have allowed, you will have to walk through it; even if you forgive it will not stop. You will pay for it, meaning you will have to face it again and go through the pain of stopping it. It will not go away. If your life is without pain, you are dishonest. You are creating your life without pain if you are suppressing what is real. You are not considering the pain that takes place in this consistence. Hear me.

There is no infinity. You are not an infinite being – you are infinitely fucked. Realize that.”

Uit: The Design of Infinity


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

 

 

Dag 706 – Wat roep ik in het leven?

full_consciousness-awareness-back-to-basics

Toen ik begon nu bijna 5 jaar geleden, met het wandelen van deze reis van bewustzijn naar gewaarzijn, probeerde ik weleens voor een moment om alleen ‘in en als mijn ademhaling aanwezig te zijn’. Dat lukte niet, er ontstond direct een ervaring van ‘gejaagdheid’ en paniek in mezelf, ik kon niet goed ademhalen en kon me in geen velden of wegen voorstellen (ikzelf was dus in geen velden of wegen te bekennen lol zoals het gezegde eigenlijk gaat) hoe het zou zijn om alleen, in gewaarzijn, in en als mijn ademhaling aanwezig te zijn.

Dat heb ik toen maar gelaten voor een langere periode en zo ben ik eerst begonnen met hetgeen wel lukte, namelijk het schrijven van blogs en het uitgebreid toepassen van zelfvergevingen. zowel in schrijven als hardop of zachtjes sprekend in mezelf.

Nu, een week of twee geleden, realiseerde ik me dat ik me nog steeds niet inzet om me op mijn ademhaling te focussen, waardoor ik in mijn dagelijkse bezigheden, veel afdwaal in gedachten. Ik probeerde het opnieuw, het focussen op mijn ademhaling terwijl ik bezig ben, als ik bijvoorbeeld mijn tanden poets, als ik me aankleed, mijn spullen pak, enzovoort. En nu lukte het wel. Ik raak niet langer in paniek en ik word er rustiger van.

Ik kwam hiertoe, omdat ik me realiseerde dat ik nog steeds niet zie wat ik allemaal in mijn geest (in gedachten en hieruit voortvloeiend, in gevoelens en emoties) creëer en hoe dit specifiek van invloed is op mijn lichaam. Ik merk alleen dat mijn lichaam verkrampt is en ‘denk dan automatisch’ dat ik niet weet hoe ik hier iets aan kan doen. En zo kwam ik tot de conclusie/realisatie dat – als ik mezelf wil ondersteunen, als ik prettiger in mijn fysiek aanwezig wil zijn en mezelf werkelijk richting wil gaan geven binnenin (en in gelijkheid met) mijn eigen lichaam, en dat wil ik – ik dus zal moeten vertragen om te zien wat er nu eigenlijk exact gebeurt in mijn geest en waarin ik deelneem en ‘volgzaam’ ben, hoe ik mijn gedachten achterna ga en hupsakee, beland in een (emotionele of gevoels-) ervaring die ik fysiek manifesteer en/of in stand houd en waarin ik mezelf gevangen houd in een soort van fysiek gemanifesteerde ‘wurggreep’, waarin ik me vervolgens machteloos ervaar doordat ik denk dit niet te kunnen veranderen in en als mezelf.

Zo nam ik hier de beslissing om te vertragen en te stoppen met de deelname in gedachten en in plaats hiervan, te zien wat er plaatsvindt in mijn geest, zodat ik mezelf hierin richting kan gaan geven. Ik raakte bekend en begreep de theorie toen ik begon 5 jaar geleden, echter ik kon het niet direct in het moment uitvoeren, ik had eerst tijd nodig om de hoeveelheid energie af te voeren. Hiermee bedoel ik de energie die ik door mijn leven heen heb opgebouwd door allerlei gedachten te geloven en aan te nemen en waarin ik mezelf steeds emotioneler maakte en zo energie opstapelde en vastzette in mijn lichaam. Hierin waren voornamelijk de emoties zichtbaar en ook fysiek voelbaar en ik heb de tijd nodig gehad om bewustzijnslagen door te wandelen. Wat ik gedaan heb met behulp van het schrijven, het zelfvergeven, de DIP lessen, de ondersteuning van elkaar in dit proces, ter voorbereiding op het werkelijk kunnen gaan toepassen en verantwoordelijkheid nemen voor wie ik ben en wat ik creëer.

Nu dan aangekomen bij (de beslissing tot en uitvoering van) het werkelijk vertragen en gaan zien wat ik aan gedachten aanmaak en hoe ik mezelf (en indirect anderen) hiermee beïnvloed.

Het eerste dat ik zie in mezelf, is hoe ik een verhaal aanmaak over een ander en vervolgens, ga ik die ander veroordelen voor dat wat ‘die ander doet’, in mijn zelf aangemaakte verhaal. Betekent dit dan dat die ander dit ook werkelijk doet? Nee! Het betekent dat ik denk dat die ander dit doet, in mijn eigen gedachten, in mijn eigen verhaal creëer ik dit en hierop reageer ik dan in mezelf door dit/die ander, te veroordelen. Dus ik veroordeel een ander voor wat ik denk over een ander. En zo zie ik langzaam en steeds duidelijker (dit zie ik in en als mezelf, wat iets anders is dan ‘de theorie kennen’) hoe ik mijn eigen reacties (vanuit gedachten als oordelen) feitelijk in werking stel, hoe ik ze ‘in het leven roep’. En aangezien het allemaal in mijn hoofd plaatsvindt, gaat het allemaal over mezelf en hoe ik besta in zelfoordeel.

En is dit niet hoe we de wereld hebben gecreëerd met z’n allen? Hoe we deze wereld, zoals we nu bestaan in relatie tot en met elkaar, ‘in het leven hebben geroepen’?

Dit is werkelijk nodig om onder ogen te gaan zien binnenin onszelf, hoe we zelf, ieder voor zich en in relatie met en tot elkaar,  deze hele ellende creëeren en gecreëerd hebben, in het leven hebben geroepen. We hebben onze innerlijke gedachtenspinsels, werkelijkheid gemaakt en vervolgens projecteren we onze gedachten (als oordeel, als interpretatie) – en hiermee onze zelfverantwoordelijkheid – op ‘iets of iemand’ buiten onszelf; op ‘de wereld’. En juist hierin maken we onszelf ‘onmachtig’ en van hieruit ervaren we machteloosheid ten aanzien van hoe de wereld ‘in elkaar zit’. Dit in elkaar zitten’, dit is hoe we bestaan in relaties, binnenin onszelf, met onszelf en van hieruit, met elkaar. Van hieruit hebben we de wereld opgebouwd.

Ik ga verder met mijn innerlijke proces van vertragen en onderzoeken hoe ik mijn eigen ervaringen en zo, mijn eigen ‘werkelijkheid’ creëer.

Wordt vervolgd

(klik op de links voor ondersteunende artikelen en gratis interviews)

schakels

I forgive myself that I have accepted and allowed myself  to not realize that the way of the world is the result of the nature of the accepted relationships that exist between person and person.

Uit: Day 10 – Relationship Dynamics


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 698 – Van liefde naar gelijkheid

hartje bladFalling Head over Heals

Ik vind het nog niet zo eenvoudig om te wandelen van liefde (zoals we liefde kennen als gevoelservaring als ‘oud concept’) naar gelijkheid (wat feitelijk werkelijk ‘liefde’ inhoudt in gedachte, woord en daad als ‘nieuw concept’). Terwijl gelijkheid hetgeen is waar ik voor sta en wat ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de stap van liefde naar gelijkheid niet eenvoudig te vinden doordat ik in die stap, niet weet wie en wat er komen gaat en wie er mee wandelt en wie niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het een ‘stap’ is van liefde naar gelijkheid, in plaats van het te zien als een proces die stap voor stap gaat, alle lagen door waarin de gekoppelde emotionele en gevoelservaringen kunnen worden losgelaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden om het oude los te laten en me open te stellen voor het nieuwe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oude het liefste mee te nemen van liefde naar gelijkheid zodat ik me niet hoef open te stellen voor het nieuwe en dit ‘samen’ met het oude kan wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het nieuwe, wat eigenlijk niet zo is, ik ervaar angst voor a. dat er geen ‘nieuw’ zal zijn en b. dat ik het nieuwe met het oude ga blijven vergelijken en zo niet los kom van het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus eigenlijk angst te ervaren voor mijn eigen vergelijkingen en hierin oordelen als beter of slechter, in en als de geest en voor een ‘alleen staan’ en mijn reacties hierop, dus oordelen, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk angst te ervaren voor mijn eigen oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken niet te weten waar ik het nieuwe moet zoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nieuwe niet te willen tegemoet treden en het liefste bij en met het oude te willen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oude te hebben willen forceren zodat het oude, mee wandelt van liefde naar gelijkheid en ik dit niet alleen hoef te doen, zonder het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren over het loslaten van het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben voorkomen dat ik mensen los moet laten als ik wandel van het oude naar het nieuwe, van liefde naar gelijkheid, juist doordat ik in de liefde geloofde en hoopte dat dit sterk genoeg zou zijn om mee te bewegen naar het nieuwe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van liefde te hebben overschat en mezelf – en tevens ongetwijfeld anderen – hierin verdriet te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van liefde als geloofssysteem te hebben aangenomen en dit te overschatten en dus groter dan mezelf als leven in/als gelijkheid te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik sta voor het nieuwe/gelijkheid, ik het oude definitief los moet laten en niet meer, nooit meer met de ‘oude’ deelnemers kan wandelen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het onvoorwaardelijk loslaat in het moment als wat het beste is als de enige wezenlijke mogelijkheid en dat in een later moment, een andere mogelijkheid zich kan voordoen in en als het nieuwe als gelijkheid, afhankelijk van waar de deelnemers ieder zelf toe beslissen te leven en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te leiden door de deelnemers en me hierop te focussen in en als de geest, in plaats van mijn focus te houden op waar ik voor sta en van hieruit te zien wie er met mij wil en kan staan en met wie ik kan en wil staan ter ondersteuning van elkaar.

Als en wanneer ik angst ervaar dat er geen ‘nieuw’ zal zijn dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf oordeel als dat ik het oude niet los had moeten laten, dat ik beter het oude kan behouden als in ‘iets is beter dan niets’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven in ‘iets is beter dan niets’ en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ‘samen’ beter (af) ben dan alleen met/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel steeds opnieuw te zien in mezelf waar ik voor sta en waar ik nog onduidelijkheden ontwaar in mezelf en ik stel mezelf ten doel te wandelen tot in helderheid met mezelf in wat ik wil en waar ik voor sta in gelijkheid met en als mezelf in wezen ten aanzien van het aangaan van een relatie/partnerschap/overeenkomst.

Als en wanneer ik verdriet ervaar over het loslaten van het oude, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deelneem in plaatjes van het oude waarin ik focus op het fysieke en de fysieke aanwezigheid, waarin op zichzelf geen probleem is maar waarbinnen andere aspecten ten aanzien van communicatie en/of zelfverantwoordelijkheid, nog niet aanwezig zijn wat de fysieke samenkomst saboteert of zelfs onmogelijk maakt en hierin realiseer ik me dat ik delen van het geheel weglaat in en als de geest en het zo laat doen lijken voor mezelf alsof ik het ‘fout gedaan’ heb en ‘alles eigenlijk oké is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘oké’ ben met een situatie waarin ik ogenschijnlijk in orde lijk maar waarin ik onder de oppervlakte niet volledig tot expressie kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter maar genoegen kan nemen met een situatie die in orde is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is je eigen schuld dat je alleen bent’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het niet mijn schuld is maar wel mijn verantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfverantwoordelijkheid ten aanzien van relaties verder uit te breiden, stapje voor stapje waarin ik bemerk dat de dingen nog niet op z’n plek liggen en ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen binnen deze wandel.

balloongirl1-e1340132014629

Day 1083 – Make Peace and Let Go


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 677 – Keuze of Beslissing?

Free-to-choose

Het is me duidelijk dat als ik de beslissing neem om voor een principe te staan en dit te leven, als richtlijn als wat het beste is voor al het leven en hierin de beslissing voor mijzelf om dit te leven, er geen zogenaamde ‘keuze’ overblijft. Ik beslis op een gegeven moment om een bepaald principe als grondbeginsel te willen leven als ik bemerk dat het tijd is hiervoor, dat ik mezelf (en hierin gelijk een ander) anders zou compromitteren.

Hier vandaan volgt dan de vraag wat een ander beslist in dit punt. Als een ander tot wie ik in relatie sta, voor dezelfde principes wil staan, dus beslist om ook te staan als een principe in overweging van onszelf en/als een ander als leven, dan is er een stap gemaakt richting agreement, richting een overeenstemming in dit punt.

Beslist de ander hier niet toe – om allerlei redenen kan dit zo zijn, van er simpelweg niet klaar voor zijn en te druk bezig met overleven, tot een bewust ‘kiezen’ voor een aspect in eigenbelang en vele gradaties hier tussenin – en dus als de ander hier niet toe beslist, houdt de relatie op te bestaan en gaat deze niet over tot een agreement/overeenkomst, want er is geen overeenstemming in dit punt. En zo kunnen we punt voor punt doorwandelen en zien, besta ik in relatie – wat ergens een afhankelijkheid inhoudt binnenin mezelf in gedachten, gevoelens en emoties, of stem ik overeen met mezelf in hoe ik wil bestaan in eenheid en gelijkheid met en als leven?

Het nemen van zo’n beslissing houdt een risico in dat de ander tot wie ik in bepaalde aspecten in relatie sta in mijn gedachten, gevoelens of emoties, niet deze beslissing neemt en dan houdt de relatie op te bestaan – in ieder geval in dit bepaalde aspect – of de relatie begint niet eens. En toch is het uiteindelijk het beste voor alles en iedereen als ik leef wat tot mijn mogelijkheden behoort in overweging van al het leven.

Als ik eenmaal een beslissing genomen heb, is het nodig dat ik de beslissing keer op keer leef en steeds meer integreer in mijn leven, dat ik de ervaring en aspecten van de angst voor verlies doorwandel totdat het staan in overweging van al het leven (in de eenvoudige, kleine aspecten binnen mijn bereik) een natuurlijke expressie is van wie ik ben.

Er zijn zoveel aspecten om in overweging te nemen, om niet zwart-wit, in polariteiten te vervallen en van hieruit zogenaamd een beslissing te nemen wat eigenlijk een verborgen keuze inhoudt. Want dan zou ik de beslissing gebruiken als manipulatie-methode om een relatie-aspect te behouden.

Er is een wezenlijk verschil tussen het ‘nemen van een beslissing’, gebaseerd op principes die leven in overweging nemen als wat het beste is voor mijzelf (en hier vandaan voor andere betrokkenen) – en het ‘maken van een keuze’, gebaseerd op ideeën en voorkeuren in gedachten, gevoelens en emoties als ‘wat ik het liefste zou willen‘.

Vrije keuze? We denken dat we hier blij van worden en hiertoe het recht hebben. Het tegendeel is waar. En dit houdt een uitgebreid proces in want het is nodig dat we eerst een heleboel ‘afleren’ (vrije keuze, gebaseerd op ‘mijn’ voorkeur) en dan opnieuw ‘aanleren’ (beslissingen, gebaseerd op principes die al het leven in overweging nemen, die het beste zijn voor alles en iedereen). Want niemand is vrij (en dus blijvend blij!) totdat iedereen vrij (en blijvend blij) is.

Dit houdt een nieuwe definitie van Vrijheid in. Vrijheid zonder Verantwoordelijkheid bestaat niet. En dit houdt weer een nieuwe definitie van verantwoordelijkheid in. Waarin we leren wat het betekent om in en als verantwoordelijkheid te staan voor onszelf in wie we zijn in gedachten, gevoelens en emoties. En hiervoor is discipline nodig, zelfdiscipline.

Hoe meer mensen dit willen leren en toepassen, hoe meer vrijheid er zal komen; vrijheid van expressie en vele mogelijkheden tot samenwerking waarin ruimte is voor alles en iedereen, zonder een ander als leven te schaden.

Desteni I Process geeft handvatten voor het individuele proces van relatie tot overeenstemming en leert wat zelfverantwoordelijkheid inhoudt. Het is het meest bevrijdende proces dat we onszelf en ieder ander, al het leven kunnen schenken.

quote-64-geen-definitieve-beslissingen

What do the beings in the afterlife want to do with/for humanity?

In what different ways can you walk your process from Consciousness to Awareness?

What does this being have to share about the inevitability of change in existence?

The Process of Self & the Portal – Life Review

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive