Dag 755 – Hidden expectations

I was reading the blog of Creation’s Journey to Life called ‘Relationship-Agreements and the Cutting Edge of Time’ that passed by on my facebook and after this, I could come to an insight on something that I am already longer looking at within myself.

The blog is about relationships and how we in this, come to the challenge of facing ourselves on a difficult point of what we expect within this relationship from another and that then is not going in a way we ‘had in mind’ as a picture, as something that is fulfilling our desires – within the blog this is explained as our masturbation secret life (read the blog for context).

It is easy to see this in situations from others and that that are directly related to sexual/physical intimicy and expectations within this. However, I was now looking within myself and asking myself, where am I doing this; where do I live within an expectation to fulfill my ‘masturbation secret life’? As I do not have pictures within myself while masturbating for example and only had a few in the past that I stopped participating in for many years.

Then in a moment I saw how I am living within an expectation of a relationship in general that eventually lead to ‘me having a good feeling’ or ‘me being comfortable’ or ‘me not experiencing any fear or conflict’ and that then actually will lead to….the possibility to fastly and easily come to a sexual/physical intimicy – and so it is actually and definitely related to the fulfilment of my ‘masturbation secret life’.

My expectation is thus not directly related to sexual/physical intimicy but more to how a communication and interaction should take place as for example ‘without any conflict’ and within the expectation that both should be able to directly and self-honestly look into patterns and programmings or tonations and reactions coming up, without projecting and blaming this onto/towards another. Haha wow, that is some expectation.

And the ‘best part’ of it, is that I used this as if I can expect this because in the end, ‘this is what is best for all’. This is a beautiful example of how I in/as the mind (and so many of us) have the tendency to use principles that are best for all, as an excuse to protect a point of self-interest and so, not standing within the principle of equality and oneness, which in this case means that I see where I and another; where we are within our process, so self-honestly see into what my and another’s location-point is and from here, stand equal and one within understanding and forgiveness, towards self and another within and as this location-point.

I did see consciously and within knowledge and information that this is not a realistic expectation, due to where we are in our process and I was in conflict with and within myself and in my relationship as well. It felt more or less like ‘being stuck’ within this conflictual inner expectations, that then are leading to experiences of desperation and wanting to give up.

My buddy had mentioned once, already months ago, that I should accept another/a parner at where he is (and so me also in where I am within walking a relationship-agreement), otherwise I would start resisting another/him (and so parts of myself). In that moment I knew that something of value is being said that I needed to integrate within/as myself, otherwise I would indeed going into a (suppressed/hidden) resistance towards another. However I could not really see where I was fueling this resistance within myself on a subtile level.

I now did see how I had challenged this point in my partner (not because I wanted ‘to challenge him’ but because I challenged myself to stand up in a point for myself, which then equally resulted in a challenging point for the ‘sparring-partner’) which had given reactions and I was ‘reacting to this reactions’ within myself.

After reading the above mentioned blog, I was able to define what had happened in this challenge and now also understood much better what a huge challenge it actually was and is to face and walk through. So because I now can define it as a general point that we all will face within a relationship, I am able to challenge myself to look into this for myself as well and here I find my own point of my ‘masturabtion secret life’. That of course, is already for so much longer existing within myself and bothering me and  I could not come into peace with it because, I did not firstly define it for what it is that I am dealing with.

This is now the moment of realization and from here it is the challenge to bring it into practical living. I use the word ‘challenge’ a lot here, which is quite cool as I also started to open up this word for myself as how I started to describe in a previous blog and I hear it coming back in interviews as well.

After walking this years of process of the writing and speaking of self-forgiveness, the beauty of it comes through in moments like this, where a whole point can open up in one moment, within a self-understanding and then understanding of others involved as well. The situation is then understood (and so forgiven) for/as myself as another and so I would say, I am ready to walk this point into a more effective way of living and interaction, for myself and others as well. Let’s see how I do from here!


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 715 – Iemands eeuwige liefde winnen

eeuwige-liefde

Ik was op werk waar we muziek draaien op de achtergrond en omdat er maar 1 rustige zender is zet ik deze altijd op – hierin worden grotendeels ballads gedraaid. Dat is dus een goede oefening om fysiek aanwezig te blijven en niet te verdwijnen in de ervaringen die deze muziek kan oproepen en tevens zie ik dat ik hierin kan zien welke muziek, welke tonen en woorden, ervaringen in me activeren.

Er was een liedje met de woorden ‘she found my heart, like only a woman can’. Hierin zag ik een punt waarin ik emotioneel vast blijf houden aan een liefdeservaring zonder exact te begrijpen waar ik nou aan vast houd en dus zonder in staat te zijn om het te vergeven.

Ik zag een egopunt: een man willen redden en hiermee zijn eeuwige liefde winnen.

Punt is: dit heb ik 1x gedaan, ik heb het gegrond toegepast en toen ik eenmaal had gezorgd voor datgene wat hij miste als basis voor stabiliteit, zodra dit ‘binnen’ was, nam ‘de geest’ het over liet de man zelf het afweten, ik werd buitengesloten en als het ware ‘liet hij me vallen’. Wat natuurlijk niet echt kan, een ander ‘laten vallen’ en dus wat er ook snel gebeurde, is dat hij zelf viel en hij viel hard en verloor binnen korte tijd alles wat hij had opgebouwd en ik bleef staan.

Dus ik heb gezien dat het zo niet werkt, hoeveel iemand ook zegt ‘van me te houden’ – het zegt niets over de werkelijke zelftoewijding en commitment. En toch bestaat deze gedachte nog in mij als ‘liefdes-ervaring’ en dit werd zichtbaar voor me door de woorden van dit liedje. Aangezien ik een praktijkvoorbeeld heb geleefd waarin ik zelf heb gezien dat het zo niet werkt en ik toch blijf vasthouden – dan heb ik een punt van eigenbelang gemist hierin en zo ‘mis’ ik (een deel van) mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik vanalles voor een man doe en maar laat zien hoeveel ik kan geven en waartoe ik in staat ben, dat hij die zegt van me te houden, hierdoor ook werkelijk ‘bij me blijft’ en zal veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een man zal veranderen ‘voor een vrouw’ waarvan hij zegt te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een ervaring van liefde een man ertoe aanzet om te veranderen, dat dit sterker weegt dan de weerstand en het eigenbelang, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat een ‘houden van’ als ervaring tevens als eigenbelang bestaat als tegenpool van angst en als ‘ophoping’ (van een ‘hopen op’) van allerlei negatieve ervaringen en gedachten gebaseerd op angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf vanuit angst, te geloven dat de liefde sterk genoeg is om de angst te overwinnen zodat ik de ervaring van liefde en ‘te worden bemind’ kan blijven bewaren, zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat deze positieve ervaring van liefde bestaat als de andere kant van de medaille van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus vast te willen blijven houden aan angst, gemaskeerd als liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een man niet bij me blijft vanuit zichzelf en dus probeer ik zijn liefde te winnen waarna hij eigenlijk niet meer weg kan zo denk ik, aangezien hij ‘aan me gebonden is’ door alles wat ik voor hem gedaan heb en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo een ruilhandel te maken van een zogenaamde liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘liefde moet winnen’ en dat ‘liefde eeuwig is’ en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op deze manier mezelf vast te zetten voor eeuwig in een rondcirkelende ervaringscyclus in en als de geest.

De woorden in deze ‘lovesong’ maken ook duidelijk hoeveel verantwoordelijkheid we (als mensheid al geheel) hebben afgeschoven en geprojecteerd op de liefde als ervaringstoestand, zonder deze liefde te herdefiniëren als een praktische toepassing die plaatsvindt vanuit een punt van zelfoprechtheid, zelfverantwoordelijkheid en gelijkheid en tevens is hier in mezelf zichtbaar hoeveel impact zo’n ‘geloof’ heeft op mezelf, op mijn vermogen om een situatie met gezond verstand te benaderen en van hieruit, mijzelf richting te geven en mijn leven op te bouwen op een manier die stabiel en zelfzorgzaam is en wederzijds ondersteunend en zo het beste voor mijzelf en anderen.

Maar ook, hoe met zo’n liedje over ‘liefde’ als deze, de verantwoordelijkheid bij de vrouw wordt gelegd en hierin een man zich afhankelijk maakt van haar en zo niet langer verantwoordelijk is voor zichzelf om zichzelf te verbeteren, alsof de man deze eigenschappen niet voor/in zichzelf kan ontwikkelen en alsof een vrouw dit voor een man zou moeten/kunnen zijn. Het is een vreemde afhankelijkheid die we hebben gecreëerd in liefdesrelaties.

De relaties die we nu aan gaan, zullen al deze punten naar voren brengen zodat we hier stuk voor stuk verantwoordelijkheid voor kunnen gaan nemen en zodat ieder, man en vrouw, op en als zichzelf kan leren staan. Waarin we als punt van ondersteuning aanwezig leren zijn. Dit brengt de pijn mee van het onder ogen zien van de cycli die we gecreëerd hebben en het stoppen ervan.

black-woman(…)

“A near death experience is a mental pain where you access the design of the mind – not the real mind, the real mind has no design, it has no perception, it has no experience, it cannot be seen, it does not exist as anything. Because to be something, means to be limited…..come on common sense.

We at Desteni don’t have to do this. We are here therefor we do it. To support so that the amount of suffering and pain, if possible, could be alleviated a little bit but there will be pain, much pain, much suffering for everyone because of the dishonesty, understand;

for every little cycle you have allowed, you will have to walk through it; even if you forgive it will not stop. You will pay for it, meaning you will have to face it again and go through the pain of stopping it. It will not go away. If your life is without pain, you are dishonest. You are creating your life without pain if you are suppressing what is real. You are not considering the pain that takes place in this consistence. Hear me.

There is no infinity. You are not an infinite being – you are infinitely fucked. Realize that.”

Uit: The Design of Infinity


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

 

 

Dag 706 – Wat roep ik in het leven?

full_consciousness-awareness-back-to-basics

Toen ik begon nu bijna 5 jaar geleden, met het wandelen van deze reis van bewustzijn naar gewaarzijn, probeerde ik weleens voor een moment om alleen ‘in en als mijn ademhaling aanwezig te zijn’. Dat lukte niet, er ontstond direct een ervaring van ‘gejaagdheid’ en paniek in mezelf, ik kon niet goed ademhalen en kon me in geen velden of wegen voorstellen (ikzelf was dus in geen velden of wegen te bekennen lol zoals het gezegde eigenlijk gaat) hoe het zou zijn om alleen, in gewaarzijn, in en als mijn ademhaling aanwezig te zijn.

Dat heb ik toen maar gelaten voor een langere periode en zo ben ik eerst begonnen met hetgeen wel lukte, namelijk het schrijven van blogs en het uitgebreid toepassen van zelfvergevingen. zowel in schrijven als hardop of zachtjes sprekend in mezelf.

Nu, een week of twee geleden, realiseerde ik me dat ik me nog steeds niet inzet om me op mijn ademhaling te focussen, waardoor ik in mijn dagelijkse bezigheden, veel afdwaal in gedachten. Ik probeerde het opnieuw, het focussen op mijn ademhaling terwijl ik bezig ben, als ik bijvoorbeeld mijn tanden poets, als ik me aankleed, mijn spullen pak, enzovoort. En nu lukte het wel. Ik raak niet langer in paniek en ik word er rustiger van.

Ik kwam hiertoe, omdat ik me realiseerde dat ik nog steeds niet zie wat ik allemaal in mijn geest (in gedachten en hieruit voortvloeiend, in gevoelens en emoties) creëer en hoe dit specifiek van invloed is op mijn lichaam. Ik merk alleen dat mijn lichaam verkrampt is en ‘denk dan automatisch’ dat ik niet weet hoe ik hier iets aan kan doen. En zo kwam ik tot de conclusie/realisatie dat – als ik mezelf wil ondersteunen, als ik prettiger in mijn fysiek aanwezig wil zijn en mezelf werkelijk richting wil gaan geven binnenin (en in gelijkheid met) mijn eigen lichaam, en dat wil ik – ik dus zal moeten vertragen om te zien wat er nu eigenlijk exact gebeurt in mijn geest en waarin ik deelneem en ‘volgzaam’ ben, hoe ik mijn gedachten achterna ga en hupsakee, beland in een (emotionele of gevoels-) ervaring die ik fysiek manifesteer en/of in stand houd en waarin ik mezelf gevangen houd in een soort van fysiek gemanifesteerde ‘wurggreep’, waarin ik me vervolgens machteloos ervaar doordat ik denk dit niet te kunnen veranderen in en als mezelf.

Zo nam ik hier de beslissing om te vertragen en te stoppen met de deelname in gedachten en in plaats hiervan, te zien wat er plaatsvindt in mijn geest, zodat ik mezelf hierin richting kan gaan geven. Ik raakte bekend en begreep de theorie toen ik begon 5 jaar geleden, echter ik kon het niet direct in het moment uitvoeren, ik had eerst tijd nodig om de hoeveelheid energie af te voeren. Hiermee bedoel ik de energie die ik door mijn leven heen heb opgebouwd door allerlei gedachten te geloven en aan te nemen en waarin ik mezelf steeds emotioneler maakte en zo energie opstapelde en vastzette in mijn lichaam. Hierin waren voornamelijk de emoties zichtbaar en ook fysiek voelbaar en ik heb de tijd nodig gehad om bewustzijnslagen door te wandelen. Wat ik gedaan heb met behulp van het schrijven, het zelfvergeven, de DIP lessen, de ondersteuning van elkaar in dit proces, ter voorbereiding op het werkelijk kunnen gaan toepassen en verantwoordelijkheid nemen voor wie ik ben en wat ik creëer.

Nu dan aangekomen bij (de beslissing tot en uitvoering van) het werkelijk vertragen en gaan zien wat ik aan gedachten aanmaak en hoe ik mezelf (en indirect anderen) hiermee beïnvloed.

Het eerste dat ik zie in mezelf, is hoe ik een verhaal aanmaak over een ander en vervolgens, ga ik die ander veroordelen voor dat wat ‘die ander doet’, in mijn zelf aangemaakte verhaal. Betekent dit dan dat die ander dit ook werkelijk doet? Nee! Het betekent dat ik denk dat die ander dit doet, in mijn eigen gedachten, in mijn eigen verhaal creëer ik dit en hierop reageer ik dan in mezelf door dit/die ander, te veroordelen. Dus ik veroordeel een ander voor wat ik denk over een ander. En zo zie ik langzaam en steeds duidelijker (dit zie ik in en als mezelf, wat iets anders is dan ‘de theorie kennen’) hoe ik mijn eigen reacties (vanuit gedachten als oordelen) feitelijk in werking stel, hoe ik ze ‘in het leven roep’. En aangezien het allemaal in mijn hoofd plaatsvindt, gaat het allemaal over mezelf en hoe ik besta in zelfoordeel.

En is dit niet hoe we de wereld hebben gecreëerd met z’n allen? Hoe we deze wereld, zoals we nu bestaan in relatie tot en met elkaar, ‘in het leven hebben geroepen’?

Dit is werkelijk nodig om onder ogen te gaan zien binnenin onszelf, hoe we zelf, ieder voor zich en in relatie met en tot elkaar,  deze hele ellende creëeren en gecreëerd hebben, in het leven hebben geroepen. We hebben onze innerlijke gedachtenspinsels, werkelijkheid gemaakt en vervolgens projecteren we onze gedachten (als oordeel, als interpretatie) – en hiermee onze zelfverantwoordelijkheid – op ‘iets of iemand’ buiten onszelf; op ‘de wereld’. En juist hierin maken we onszelf ‘onmachtig’ en van hieruit ervaren we machteloosheid ten aanzien van hoe de wereld ‘in elkaar zit’. Dit in elkaar zitten’, dit is hoe we bestaan in relaties, binnenin onszelf, met onszelf en van hieruit, met elkaar. Van hieruit hebben we de wereld opgebouwd.

Ik ga verder met mijn innerlijke proces van vertragen en onderzoeken hoe ik mijn eigen ervaringen en zo, mijn eigen ‘werkelijkheid’ creëer.

Wordt vervolgd

(klik op de links voor ondersteunende artikelen en gratis interviews)

schakels

I forgive myself that I have accepted and allowed myself  to not realize that the way of the world is the result of the nature of the accepted relationships that exist between person and person.

Uit: Day 10 – Relationship Dynamics


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 698 – Van liefde naar gelijkheid

hartje bladFalling Head over Heals

Ik vind het nog niet zo eenvoudig om te wandelen van liefde (zoals we liefde kennen als gevoelservaring als ‘oud concept’) naar gelijkheid (wat feitelijk werkelijk ‘liefde’ inhoudt in gedachte, woord en daad als ‘nieuw concept’). Terwijl gelijkheid hetgeen is waar ik voor sta en wat ik wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de stap van liefde naar gelijkheid niet eenvoudig te vinden doordat ik in die stap, niet weet wie en wat er komen gaat en wie er mee wandelt en wie niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het een ‘stap’ is van liefde naar gelijkheid, in plaats van het te zien als een proces die stap voor stap gaat, alle lagen door waarin de gekoppelde emotionele en gevoelservaringen kunnen worden losgelaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden om het oude los te laten en me open te stellen voor het nieuwe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oude het liefste mee te nemen van liefde naar gelijkheid zodat ik me niet hoef open te stellen voor het nieuwe en dit ‘samen’ met het oude kan wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het nieuwe, wat eigenlijk niet zo is, ik ervaar angst voor a. dat er geen ‘nieuw’ zal zijn en b. dat ik het nieuwe met het oude ga blijven vergelijken en zo niet los kom van het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus eigenlijk angst te ervaren voor mijn eigen vergelijkingen en hierin oordelen als beter of slechter, in en als de geest en voor een ‘alleen staan’ en mijn reacties hierop, dus oordelen, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk angst te ervaren voor mijn eigen oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken niet te weten waar ik het nieuwe moet zoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nieuwe niet te willen tegemoet treden en het liefste bij en met het oude te willen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oude te hebben willen forceren zodat het oude, mee wandelt van liefde naar gelijkheid en ik dit niet alleen hoef te doen, zonder het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren over het loslaten van het oude.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben voorkomen dat ik mensen los moet laten als ik wandel van het oude naar het nieuwe, van liefde naar gelijkheid, juist doordat ik in de liefde geloofde en hoopte dat dit sterk genoeg zou zijn om mee te bewegen naar het nieuwe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van liefde te hebben overschat en mezelf – en tevens ongetwijfeld anderen – hierin verdriet te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van liefde als geloofssysteem te hebben aangenomen en dit te overschatten en dus groter dan mezelf als leven in/als gelijkheid te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als ik sta voor het nieuwe/gelijkheid, ik het oude definitief los moet laten en niet meer, nooit meer met de ‘oude’ deelnemers kan wandelen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het onvoorwaardelijk loslaat in het moment als wat het beste is als de enige wezenlijke mogelijkheid en dat in een later moment, een andere mogelijkheid zich kan voordoen in en als het nieuwe als gelijkheid, afhankelijk van waar de deelnemers ieder zelf toe beslissen te leven en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te leiden door de deelnemers en me hierop te focussen in en als de geest, in plaats van mijn focus te houden op waar ik voor sta en van hieruit te zien wie er met mij wil en kan staan en met wie ik kan en wil staan ter ondersteuning van elkaar.

Als en wanneer ik angst ervaar dat er geen ‘nieuw’ zal zijn dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf oordeel als dat ik het oude niet los had moeten laten, dat ik beter het oude kan behouden als in ‘iets is beter dan niets’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven in ‘iets is beter dan niets’ en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik ‘samen’ beter (af) ben dan alleen met/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel steeds opnieuw te zien in mezelf waar ik voor sta en waar ik nog onduidelijkheden ontwaar in mezelf en ik stel mezelf ten doel te wandelen tot in helderheid met mezelf in wat ik wil en waar ik voor sta in gelijkheid met en als mezelf in wezen ten aanzien van het aangaan van een relatie/partnerschap/overeenkomst.

Als en wanneer ik verdriet ervaar over het loslaten van het oude, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deelneem in plaatjes van het oude waarin ik focus op het fysieke en de fysieke aanwezigheid, waarin op zichzelf geen probleem is maar waarbinnen andere aspecten ten aanzien van communicatie en/of zelfverantwoordelijkheid, nog niet aanwezig zijn wat de fysieke samenkomst saboteert of zelfs onmogelijk maakt en hierin realiseer ik me dat ik delen van het geheel weglaat in en als de geest en het zo laat doen lijken voor mezelf alsof ik het ‘fout gedaan’ heb en ‘alles eigenlijk oké is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘oké’ ben met een situatie waarin ik ogenschijnlijk in orde lijk maar waarin ik onder de oppervlakte niet volledig tot expressie kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter maar genoegen kan nemen met een situatie die in orde is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is je eigen schuld dat je alleen bent’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het niet mijn schuld is maar wel mijn verantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfverantwoordelijkheid ten aanzien van relaties verder uit te breiden, stapje voor stapje waarin ik bemerk dat de dingen nog niet op z’n plek liggen en ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen binnen deze wandel.

balloongirl1-e1340132014629

Day 1083 – Make Peace and Let Go


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 677 – Keuze of Beslissing?

Free-to-choose

Het is me duidelijk dat als ik de beslissing neem om voor een principe te staan en dit te leven, als richtlijn als wat het beste is voor al het leven en hierin de beslissing voor mijzelf om dit te leven, er geen zogenaamde ‘keuze’ overblijft. Ik beslis op een gegeven moment om een bepaald principe als grondbeginsel te willen leven als ik bemerk dat het tijd is hiervoor, dat ik mezelf (en hierin gelijk een ander) anders zou compromitteren.

Hier vandaan volgt dan de vraag wat een ander beslist in dit punt. Als een ander tot wie ik in relatie sta, voor dezelfde principes wil staan, dus beslist om ook te staan als een principe in overweging van onszelf en/als een ander als leven, dan is er een stap gemaakt richting agreement, richting een overeenstemming in dit punt.

Beslist de ander hier niet toe – om allerlei redenen kan dit zo zijn, van er simpelweg niet klaar voor zijn en te druk bezig met overleven, tot een bewust ‘kiezen’ voor een aspect in eigenbelang en vele gradaties hier tussenin – en dus als de ander hier niet toe beslist, houdt de relatie op te bestaan en gaat deze niet over tot een agreement/overeenkomst, want er is geen overeenstemming in dit punt. En zo kunnen we punt voor punt doorwandelen en zien, besta ik in relatie – wat ergens een afhankelijkheid inhoudt binnenin mezelf in gedachten, gevoelens en emoties, of stem ik overeen met mezelf in hoe ik wil bestaan in eenheid en gelijkheid met en als leven?

Het nemen van zo’n beslissing houdt een risico in dat de ander tot wie ik in bepaalde aspecten in relatie sta in mijn gedachten, gevoelens of emoties, niet deze beslissing neemt en dan houdt de relatie op te bestaan – in ieder geval in dit bepaalde aspect – of de relatie begint niet eens. En toch is het uiteindelijk het beste voor alles en iedereen als ik leef wat tot mijn mogelijkheden behoort in overweging van al het leven.

Als ik eenmaal een beslissing genomen heb, is het nodig dat ik de beslissing keer op keer leef en steeds meer integreer in mijn leven, dat ik de ervaring en aspecten van de angst voor verlies doorwandel totdat het staan in overweging van al het leven (in de eenvoudige, kleine aspecten binnen mijn bereik) een natuurlijke expressie is van wie ik ben.

Er zijn zoveel aspecten om in overweging te nemen, om niet zwart-wit, in polariteiten te vervallen en van hieruit zogenaamd een beslissing te nemen wat eigenlijk een verborgen keuze inhoudt. Want dan zou ik de beslissing gebruiken als manipulatie-methode om een relatie-aspect te behouden.

Er is een wezenlijk verschil tussen het ‘nemen van een beslissing’, gebaseerd op principes die leven in overweging nemen als wat het beste is voor mijzelf (en hier vandaan voor andere betrokkenen) – en het ‘maken van een keuze’, gebaseerd op ideeën en voorkeuren in gedachten, gevoelens en emoties als ‘wat ik het liefste zou willen‘.

Vrije keuze? We denken dat we hier blij van worden en hiertoe het recht hebben. Het tegendeel is waar. En dit houdt een uitgebreid proces in want het is nodig dat we eerst een heleboel ‘afleren’ (vrije keuze, gebaseerd op ‘mijn’ voorkeur) en dan opnieuw ‘aanleren’ (beslissingen, gebaseerd op principes die al het leven in overweging nemen, die het beste zijn voor alles en iedereen). Want niemand is vrij (en dus blijvend blij!) totdat iedereen vrij (en blijvend blij) is.

Dit houdt een nieuwe definitie van Vrijheid in. Vrijheid zonder Verantwoordelijkheid bestaat niet. En dit houdt weer een nieuwe definitie van verantwoordelijkheid in. Waarin we leren wat het betekent om in en als verantwoordelijkheid te staan voor onszelf in wie we zijn in gedachten, gevoelens en emoties. En hiervoor is discipline nodig, zelfdiscipline.

Hoe meer mensen dit willen leren en toepassen, hoe meer vrijheid er zal komen; vrijheid van expressie en vele mogelijkheden tot samenwerking waarin ruimte is voor alles en iedereen, zonder een ander als leven te schaden.

Desteni I Process geeft handvatten voor het individuele proces van relatie tot overeenstemming en leert wat zelfverantwoordelijkheid inhoudt. Het is het meest bevrijdende proces dat we onszelf en ieder ander, al het leven kunnen schenken.

quote-64-geen-definitieve-beslissingen

What do the beings in the afterlife want to do with/for humanity?

In what different ways can you walk your process from Consciousness to Awareness?

What does this being have to share about the inevitability of change in existence?

The Process of Self & the Portal – Life Review

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 671 – What or who am I looking for in a relationship?

plantje groeit

I have often experienced fear of loss when I am in a relationship, when I am not in a relationship, when a relationship is about to begin or when it is about to end, so actually this means that in any time I have experienced this fear of loss lol.

I was retrospecting within myself, also after having received a private interview with my physical body that in time to come, I will more expand on, and I saw that I am actually able to emotionally be alone and still standing. I have had a period in my life where I have lived alone in an area that was outlaying where I had mostly relied on myself where in this being alone there, I enjoyed something very much as being comfortable in it, more than while being ‘out there’ in society. So I was looking what it was/is that I am standing with and feeling comfortable within and always had seen it as ‘nature’ as the animals and the plants that I felt comfortable with. And to not make myself ‘dependent on nature’, also letting it go again and moving to another place.

Where I now see, it is something within nature, plants, animals that I am comfortable in and that I am looking for and that I can and want to relate with and as, and it is……..Life.

I was worrying about how this would be when I die, because then there will not be nature for example. Looking into what Bernard have walked and his death and what he was and is standing in and as: Life. Also when I die, I do not need to be ‘lost’ but I have the ability to make the decision to stand in and as Life and so stand together, yet alone. As something that I can already walk while being here on earth.

Here I come to a ‘redefinition’ for myself of the word relationship and what I am looking for in this, which is Life. Which is not something that I can ‘loose’ but which is something that I can realize, and from here, live, apply, stand by and as. Life.

B mentioned in the past that our relationship will unfortunately be/become with Desteni, where in it is not about Desteni as something separated but actually what Desteni is standing for and as and bringing practical solutions to live and apply, to bring ourselves to what we are all looking for but never before have had access to or understood: Life.

To come to this realization I have actively walked now about 4 years of Desteni I Process and blogging and participating in a group of people who walk the same and before this I walked quite a path already within self- and body investigation and I find it definitely a process to even come to an understanding of what it means to live and from here, it will be a path to apply and really live it. Where the process itself already entails the application and living of it, it is not separated because life is already within us, the awareness is here but we have to actively open it up, apply and live. And for this we need information and instruments, we need the tools to do so as it will not magically come by itself.

This realization gives me a stable foundation to walk on from and to realize myself everytime that I tend to go into an experience of fear of loss for example. It is actually a decision to stand by and within this relationship with and as life, within and without, which entails the self-commitment. To walk with and as myself into oneness and equality, with and as life. As something that connects everything and everyone because the spark of life existst in everything and everyone. But we do have to make and live the decision by ourselves, to stand with and as this spark and from here, let it grow. And I have found it already quite a path to stand in this integrity, which shows me that we are all pretty lost as humanity as a whole. Where in we actually fear loosing that what we are used to get lost in: our own mind. How contradictionary.

So the solution is to get to know ourselves in that what we are lost in, our own mind. To learn how to understand it and from here, stand up and change it/ourselves within and without, bit by bit. Where to understand everything, is to forgive everything.

Desteni I Process – courses

Uil forgive

Winged – Exploring Self Intimacy

—————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 668 – Hoe communiceer ik eigenlijk? – zelfcorrigerende uitspraken

schoolbord-schrijven-zw

Voor context zie Dag 667 – Hoe communiceer ik eigenlijk?

Als en wanneer ik een belerende toon waarneem in mezelf als ik spreek of schrijf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik aan het proberen ben iets te leren ‘aan een ander’ wat nog vanuit kennis en informatie in en als de geest gebeurt, in plaats van mezelf uit te drukken in waar ik sta en hoe ik het toepas.

Ik stel mezelf ten doel te zien wat ik uit zou willen drukken, te veranderen in mijn benadering en (indien mogelijk) mezelf uit te drukken in waar ik sta en hoe ik iets toepas en een flagpoint te maken van de gedachte en/of ervaring die opkomt in mezelf en als ik mezelf niet weet uit te drukken, te ademen en een moment stil te zijn.

Ik stel mezelf ten doel op een later tijdstip de ervaringen en gedachten die opkomen binnenin mezelf, te onderzoeken en zelfvergeving toe te passen op wat ik tegen kom als ervaringen en/of gedachten die me beletten om mezelf rechtstreeks uit te drukken.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een belerende toon in gedachten in mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me ergens verongelijkt over ervaar doordat ik me heb afgescheiden (dus ongelijk gemaakt) ten aanzien van mezelf in een moment door in het verleden, een expressie in te houden of te verdraaien, wat zich later vertaalt in innerlijke gesprekken (backchat) en emotionele ervaringen.

Ik stel mezelf ten doel direct te stoppen met deelname in het innerlijke gesprek en te zien welke emotionele ervaring er in me waart en deze te benoemen en zelf te vergeven. Ik stel mezelf ten doel te zien hoe ik mezelf zou kunnen uitdrukken een volgende keer op een wijze die in overeenstemming is met mezelf en tevens in overweging van de omgeving en andere deelnemers.

Als en wanneer ik een soort ruis en ‘stress’ ervaar binnenin me als ik waarneem dat iemand in ongelijkheid tegen me spreekt en hierin ‘gemeen’ wordt in woorden, enigszins bedekt of rechtstreeks, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er een emotie/gedachte/persoonlijkheid in mij geactiveerd woord door de woorden, houding of tonaliteit van een ander en/of wie iemand is in de woorden.

Ik realiseer me dat ik ergens wellicht zelf in afscheiding van mezelf heb gesproken dat een reactie in een ander geactiveerd heeft en ik realiseer me tevens dat het ook kan zijn dat er een reactie geactiveerd wordt door een punt wat ik benoemd heb als principe waarin de reactie naar buiten toe geprojecteerd wordt als hoe de menselijke geest geprogrammeerd is, waarin ik me realiseer dat ik mezelf kan trainen om beter af kan stemmen qua timing voor het delen van een principe.

Ik realiseer me dat dit niet persoonlijk is, niet naar mij toe en niet voor een ander en dat het een ‘persona’ als programma betreft die geactiveerd wordt en in uitdrukking wordt gebracht en niet een geheel levend wezen reflecteert in alle aspecten.

Ik realiseer me dat het geen zin heeft om in zo’n moment een ongelijkheid/’gemeenheid’ in de woorden die geschreven of gesproken worden aan te duiden aangezien de energie het op dat moment al heeft overgenomen en het dan tot een strijd komt van wie er ‘gelijk heeft’, waarin het risico aanwezig is dat ik zelf in energie bevangen raak en zo ook ongelijk en hierin ‘gemeen’ ga worden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stabiliseren door op mijn ademhaling te focussen en indien mogelijk, voor mezelf te zien en benoemen welke emotie in mij geactiveerd wordt en dit even opzij te plaatsen voor een nader zelfonderzoek op een later tijdstip.

Ik stel mezelf ten doel om in de adempauze en indien mogelijk, direct mijn uitdrukking te veranderen en hierin ruimte te scheppen om de energie te gronden, in eerste instantie voor mezelf wat ook ruimte geeft voor een ander of, indien ikzelf of een ander teveel ‘bezet(en)’ is door de energetische ervaringen, te stoppen met het gesprek en dit op een later tijdstip voort te zetten.

Ik sta mezelf niet toe mezelf in de strijd te begeven en zelf ‘gemeen’ en (ver)ongelijk(t) te worden in mijn woorden in afscheiding van mezelf en in plaats hiervan, me te focussen op het stoppen van mezelf en mezelf hier te brengen in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken hoe en wanneer een principe te benoemen op een passend moment in de tijd en dit toe te passen vanuit het principe van zelfverantwoordelijkheid door te onderzoeken of en waar ik via een resonantie vanuit de geest, een resonantie in een ander geactiveerd heb door in afscheiding van mezelf te spreken en vervolgens mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Als en wanneer ik een twijfel ervaar over waar een ander staat binnen een ongelijkheid die ik naar voren zie komen in woorden en hierin niet specifiek mijn woorden weet te plaatsen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geen specifieke ondersteuning kan geven en alleen algemene informatie, welke wellicht als ‘belerend’ overkomt.

Ik stel mezelf ten doel te benoemen dat ik geen specifieke ondersteuning kan geven omdat ik op dat moment te weinig informatie heb maar dat hetgeen ik benoem als algemene informatie, een opening is waar verdere ondersteuning te vinden is en ik stel mezelf ten doel het hierin verder kort te houden.

Als en wanneer ik iets zou willen delen maar hierover gedachten heb in mezelf als dat dit ‘vreemd’ is of ‘niet kan’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er meerdere dimensies kunnen spelen, dat er een eigenbelang in verweven zit die me ervan weerhoudt te willen spreken en ook dat er gedachten en aannames in me aanwezig kunnen zijn die ik zo aangeleerd heb en gebruik als excuus om mezelf niet uit te drukken.

Ik stel mezelf ten doel emotionele ervaringen te benoemen voor mezelf die aanwezig zijn in mezelf en hierin het eigenbelang te zien en vergeven en van hieruit te bekijken wat ik alsnog zou willen delen of openen om tot helderheid te komen of dat dit niet langer nodig is en ik stel mezelf ten doel, gedachtes en aannames die ik voorbij zie komen als dat iets vreemd is of niet kan, zelf te vergeven en te onderzoeken waarvoor ik angst ervaar dat er zou kunnen gebeuren als ik me uitspreek.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen en/of geloven in een gedachte dat het eenvoudiger zou zijn als een ander/anderen/iedereen zelfvergeving zou toepassen in schrijven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de communicatie en het samenleven inderdaad eenvoudiger zou zijn/worden als een ander/anderen/iedereen zelfvergeving zou toepassen in schrijven, echter dat dit op het moment niet zo is en dat ik hierin een verwachting creëer in mezelf en zo eigenlijk ‘wacht’ totdat een ander/anderen/iedereen begint met het toepassen van zelfvergeving in schrijven waarin ik mijn mogelijkheid tot zelfsturing wegleg en buiten mij plaats bij een ander/anderen en het dan hierin ‘nodig acht’ een ander/anderen te moeten aansturen in plaats van mezelf te sturen in expressie, dit te zien en eigenlijk niet te willen en zo een conflict te creëren in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te zien in welke emotie ik deelneem op het moment dat ik zou willen dat een ander/anderen/iedereen zelfvergeving toepast in schrijven, deze emotie te benoemen en zelf te vergeven voor mezelf en zo de energetische lading weg te halen als een toepassing om mezelf te sturen in zelfexpressie in en als zelfvergeving en van hieruit te zien, wat ik al dan niet zou willen en kunnen delen of benoemen in communicatie met een ander/anderen/iedereen.

Als en wanneer ik denk en geloof dat ik ‘in relatie’ moet blijven en/of komen met een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat dit een gegeven is in en als de geest die relaties als lijntjes aangaat en/of aanhoudt om energetische ervaringen levend te houden.

Ik stel mezelf ten doel om de relatie met mezelf te behouden, versterken en in overeenstemming te brengen met wie ik wil zijn in overeenstemming met wat het beste is in wezen als leven en hierin mezelf te ondersteunen, trainen en uitbreiden met behulp van de toepassing van het schrijven van zelfvergevingen en het corrigeren, herdefiniëren en tot uitdrukking brengen van woorden zonder te resoneren in energetische aanhechtingen.

herdefinitieDesteni I Process

—————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive