Dag 804 – The importance of my starting-point

Continuing on Dag 803 – Redefining relationships with the support of interviews

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not actively define what I would like to live in a relationship-agreement and to somehow expect that I / we will find out along the way, instead of seeing, realizing and understanding that within this, I automatically follow all the subconscious / unconscious (pre-)programs and only through ‘living them out’ learn to know how and where I am following ineffective programs within and as my mind and integrated within my physical body and reality.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to start with sex / physical intimacy and from here, trying to create a mutual supportive communication, instead of seeing, realizing and understanding that I have turned around the entrance-point, as the physical intimacy should follow up on mutual support, intimacy, trust, freedom etc and so becoming a physical expression of all these qualities developed over time.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not see, realize and understand that if not effectively building / developing a communication based on qualities like trust, intimacy, freedom, support, then eventually, the physical intimacy will stagnate, because one cannot lie in sex / physical intimacy as the body does not lie and so, at some point, the physical intimacy can no longer ‘save’ the relationship from an ineffective communication and so,

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to enter the physical intimacy from a starting-point of fear, thinking and believing that “I / we will never be able to make it and so we better get out of it as much and as far as possible.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I will not be able to build / develop an effective relationship-agreement with another as a partner, based on mutual support, trust, freedom, intimacy etc as I do not see how all and everything will come together in this, meaning, a ‘liking’ of each other, our place in process and developed skills, our practical situation in this world, the will to create something more and so, I on forehand compromise myself in my potential and start somewhere in the middle, to at least then being able to create some of the physical intimacy that I see that should be possible.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to start in the middle and / or at the end and so already from the start, sabotage my own potential which then also reflect in the relationship and within another as well, both being limited in our expression and creation because of the limited starting-point in it all.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to focus on an end-goal of ‘wanting a relationship with a partner with physical intimacy’ and so projecting a goal outside myself, instead of focusing on my expression and development along the way, such as sharing, self-trust and trust, freedom from a point of self-honesty, intimacy in small moments, mutual support etc and from here, walk day by day, week by week, until it’s done and if not done, as far as possible, because in the end what matters and has an effect on myself, my life and on others and their lives, is who I am in every moment of self-creation, in and as a self-agreement and from a starting-point of what is best for all as life and to be able to do this, I have to face and let go of a fear that I ‘will never make it’ and one thing is for sure, if I go on as how I am used to / have allowed myself to be programmed, I for sure ‘will not make it’ as the best of me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to let ‘fear of failure’ rule me (read ‘Failure in Relation to the Soul‘) so that it is not up to me ‘failing’ if the end-result is not how I perceived, because in fact, I did not ‘do my best’ from the beginning / within my starting-point / in who I am; although it looks as if I do the best I can, it is more a ‘trying to make it work’ with what I have started, from a self-dishonest / misaligned entrance point.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to when and as I experience an emotion of for example missing or sadness, to think and believe that I did something wrong and so ‘not what is best’, instead of seeing, realizing and understanding that the emotion shows a part of myself that I have separated myself from and so, I firstly need to bring the piece back to myself where from here, I am better able / enable myself to direct myself in a way that is best for myself / all selves (and where a real missing still can exist as well).

It are somehow all obvious points on a conscious level, yet at the same time, it is needed to self-forgive, redefine and bit by bit, living the correction, because the ‘obvious’ is turned around and ineffectively programmed and followed up by me on deeper levels, within and as myself.

To be continued.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive
Advertenties

Dag 803 – Redefining relationships with the support of interviews

I have been listening to the Sexual & Gender Identities Series on Eqafe. I choose this serie out of interest in the deeper dimensions behind it. Not because I have questions or doubt about my own gender or sexual identity; I am and have been clear of being attracted to male’s for intimate / sexual relationships and whenever I check this within myself, this stays the same. I did in my late teenage years have two sort of interactions with kissing a girl; one with a friend and one on a home-party where ‘everyone was kissing everyone’ more or less. With the friend, I did it more because she initiated this and I was ‘observing’ how it was different from kissing with a boy; for the rest nothing moved within me in a form of attraction or excitement. Then I remember one time seeing a girl / woman in a sport-club who was a more’masculine’ and her I found ‘attractive’ and I was a bit surprised about this. And this was basicly it. Sometimes it would seem easier to me lol, to have a relationship with a female as I find the communication with females many times easier / more comfortable. Here noticing that I would totally miss my challenge and potential if I would follow up on this from a starting-point of avoiding the challenge to align with a male and so not being self-honest / genuine in this point.

However I find it supportive to understand some more on how sexual identities exist and develop in different forms and with different dimensions behind it, to understand more about every one who is having a ‘different sexual / gender’ identity than the ‘normal’ male-female form.

While listening to the serie, I find many supportive information in it on relationships and sexuality in general and especially a serie of five, done by one being through the portal, is giving me clear definitions about forming a ‘healthy relationship’ in general; may it be with males or females. And this is something that I am struggling with in my life as here it seems my toughest programming is existing. So first and foremost, this serie is very supportive for everyone to listen and not only for those who are having questions about their sexual or gender identity.

The interviews are done by a being who describes herself as bi-sexual, how she was very genuine in this with regards to her sexual and gender identity and how she was lucky to develop an extra-ordinary relationship through her life that was of benefit for each to live their potential. For details I of course recommend to listen to the interviews 😉 starting here: Being Bi-Sexual and Gender Identities.

What I find most supportive is how in one of the interviews, she describes “how physical intimacy / sex becomes a physical expression of everything that you develop within a relationship such as trust communication, intimacy, freedom etc.” and so “it simply being a part of the whole of a relationship” instead of “how sex become what defines a relationship”. She describes this in a beautiful and simple way.

In theory, this is quite easy to comprehend. However what I have found is that the ‘default’ programming is existing on deep levels and not so easy to ‘turn around’ in a way, into a wholesome approach. Meaning, I did let sex define the relationship I would enter, although ‘I knew better’. I had to walk it through to the point of creating (many long and short-term) relationships with several consequences, up to where I am now, with / within myself, taking the time to clarify for myself how to redefine a partner-ship into something I will be satisfied with to walk and that underlines my potential, the potential of a partner and so the potential of life as a whole.

Her clear and integer description supports me to implement this first and foremost within myself; to give sex and sexuality the place where it belongs and not making it more important then what is is / should be. She also describes how “this world would perfectly function without sex”.

What I mean with ‘turning it around’ is that I tend to start with sex / physical intimacy and from there, try to develop the trust, intimacy, communication, freedom etc. Which is almost impossible as the starting-point is not aligned but compromised; there is a fear behind it of for example ‘not having sex / not aligning in sex’ and so starting with this to make sure this is in place and / or at least experienced – in a way and also a fear of ‘not being able to firstly align in mutual support, intimacy, trust, freedom etc and so disconnect ‘having sex’ and ‘supportive relationships’ (as how I am able to develop these qualities in friendships) and within this disconnection, trying to ‘have both’ but actually separated and in the end I still find myself trying to bring the (sexual) relationship towards an alignment in mutual support, intimacy, trust, freedom etc. I have tried this many times and all the many times, did not succeed in bringing it into a satisfying partnership. So I now can conclude that my approach is not effective, that I miss something in the relationship with myself and that I need to go back to the drawing-board of my own mind-being-body relationship and finding a way of implementing sex as a “physical expression of everything that I develop in a relationship” as partnership, other than friendship.

Many of the interviews in this serie are coming back on this one point (“how physical intimacy / sex becomes a physical expression of everything that you develop within a relationship such as trust communication, intimacy, freedom etc.” and so “it simply being a part of the whole of a relationship”) and so listening to (the repeating of this in) the serie is a start of a ‘reprogramming’ of myself within this.

So far for this blog – to be followed up with self-forgiveness.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 800 – The relationship with me

I was discussing the relationship with me / myself and describing that I do not really recognize a sense of self as my beingness. As if it is veiled, vague, hidden but at the same time ‘knowing that it is there’ (which seems as a mind-description with the words ‘knowing’ and ‘there’). It is as if I very well know or even be aware that ‘I am here’ but somehow not recognizing myself as such. In which I see an abdication of responsibility.

My buddy from the Desteni I Process gave as an example ‘that part of me that never ages’- that I do recognize within myself as being present.

During the days after, I did see another point of recognition, where I from a young age see opportunities of how things may work out, as for example changing my room and seeing a possibility in a certain set-up, although another does not recognize this as ‘possible’ and from here I start trying / creating this and yes, it often works out. I did get the space to develop this while growing up and here I see how this space to explore is supportive to integrate this sense of self.

Then, I do see a self-judgement, so a judgement on myself, which is my beingness, and this projected (hidden within me) on others when they step forward within the strength of their beingness. This correlates with being mentioned that we often ‘fear’ our own beingness where the ‘self-fear’ and the ‘self-judgement’ are actually the same. As if ‘I do not have the right to fully be here’ but only in one dimension (that is understood by the mind), which makes me tip-toeing around.

Opening up with self-forgiveness on what is veiling this relationship with and as myself:

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to tiptoe around within an idea that I do not have the right to be fully here.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to judge others within myself who are ‘too much’ present in my eyes, as if they draw all the attention towards them and nothing is left for me / those that are not so much on the foreground, waiting to be ‘invited’ in a way to step forward.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to create some kind of ‘silent way’ to draw attention to myself and to put my physical appearance and expression in the forefront without using words to express myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not have defined myself in words, as if I have lived decades, ages, many lives, in silence, not having the words to express myself and only being here by physical appearance, wordless, speechless.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to kind of being scared from my own voice filling a space, as if it is too load and not appropriate to do so.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that it is not appropriate to use my voice without anyone asking or inviting me to do so and still then, I am hesitating to really express myself and some kind of rush myself through.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to rush myself through to express myself, thinking and believing that others will be bored by what I have to say or that they ‘already know it’ and then me only repeating that what everybody already know, instead of seeing, realizing and understanding that because I do not step forward and voice myself in what I see, I often hear only that what I already know and me not participating or adding anything which then goes into backchat and projected judgements on others.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to speak about something that others do not yet know and fearing to be really listened to and then not being able to clearly express myself and from here, my time is over, my chance has passed.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not see, realize and understand that an energetic experience of love means there is self-judgement as fear existing within and as me / self and so I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not see, realize and understand that the need as an energetic dependency to ‘being loved’ means there is self-judgement as fear existing within me / self as well.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not see, realize and understand that the experience of love or ‘to be loved’ is filling a lack within me, within the relationship with myself, like filling a space that I have created in separation from and as myself, channeling myself, my self-expression in and as my mind and from here, looking for confirmation from another in and as my mind, to love or to be loved, when all the while it is me looking for myself, my own beingness that I have channeled in my mind, as the worst part of me and then reacting to this part of me as myself, so reacting to myself and pushing myself away more and more and projecting a part of myself onto another and then starting to ‘love’ (this part of) another that is actually a projection of (the worst part of) myself and then ‘loosing myself in another’ in and as my own mind, so loosing myself in my own mind-projections, separating ‘me’ more and more from my own beingness here as life.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to start to ‘love’ – as the opposite projection of fear – the worst part of myself, projected on another through my own mind, missing myself, this ‘worst’ part of me – and within and as this projection, avoiding to really see myself and that what I fear about myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not be willing to let go the one that I think and believe I love and that I think and believe that ‘loves me’ and so I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not be willing to let go the worst of me in and as a projection on another, thinking and believing that I then loose the other when all the while, I project that what I have already done into my ‘thinking and believing’ as that I already lost myself in my own projection of the worst part of me onto another.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to use and abuse another in and as my experience of love and I forgive myself that I have accepted and allowed myself to let myself be used and abused by another in and as my dependency on an experience of ‘to be loved’, as a confirmation of my existence.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I need to be loved as a confirmation of my existence and so I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I need to be used and abused by another projecting his or her worst part on me and so I need to ‘stay in place’ so to speak because when I do not stay into this projection, I remove the veil in a way and so another is looking at his or her own worst self and when and as this can not be received within self-honesty, the hell will break loose.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear the hell breaking loose on me and so, I tiptoe around within my own acceptance and allowance of the experience to be loved.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to accept and allow another to ‘love me’ in an energetic way because I get something out of it that I desire.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to channel a natural, physical expression into a desire in and as my mind, thinking and believing that I only can receive this when and as I accept and allow ‘to be loved’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feed myself with the experience of love and / or ‘to be loved’ which is actually an energy addiction to fear as love, love as fear, to keep adrenaline going in and as my physical body – which I now write – this last self-forgiveness – from a point of knowledge and information but not yet really seeing, realizing and understanding in and as myself (the interview under ‘energy addiction’ expands on it).

To be continued.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 755 – Hidden expectations

I was reading the blog of Creation’s Journey to Life called ‘Relationship-Agreements and the Cutting Edge of Time’ that passed by on my facebook and after this, I could come to an insight on something that I am already longer looking at within myself.

The blog is about relationships and how we in this, come to the challenge of facing ourselves on a difficult point of what we expect within this relationship from another and that then is not going in a way we ‘had in mind’ as a picture, as something that is fulfilling our desires – within the blog this is explained as our masturbation secret life (read the blog for context).

It is easy to see this in situations from others and that that are directly related to sexual/physical intimicy and expectations within this. However, I was now looking within myself and asking myself, where am I doing this; where do I live within an expectation to fulfill my ‘masturbation secret life’? As I do not have pictures within myself while masturbating for example and only had a few in the past that I stopped participating in for many years.

Then in a moment I saw how I am living within an expectation of a relationship in general that eventually lead to ‘me having a good feeling’ or ‘me being comfortable’ or ‘me not experiencing any fear or conflict’ and that then actually will lead to….the possibility to fastly and easily come to a sexual/physical intimicy – and so it is actually and definitely related to the fulfilment of my ‘masturbation secret life’.

My expectation is thus not directly related to sexual/physical intimicy but more to how a communication and interaction should take place as for example ‘without any conflict’ and within the expectation that both should be able to directly and self-honestly look into patterns and programmings or tonations and reactions coming up, without projecting and blaming this onto/towards another. Haha wow, that is some expectation.

And the ‘best part’ of it, is that I used this as if I can expect this because in the end, ‘this is what is best for all’. This is a beautiful example of how I in/as the mind (and so many of us) have the tendency to use principles that are best for all, as an excuse to protect a point of self-interest and so, not standing within the principle of equality and oneness, which in this case means that I see where I and another; where we are within our process, so self-honestly see into what my and another’s location-point is and from here, stand equal and one within understanding and forgiveness, towards self and another within and as this location-point.

I did see consciously and within knowledge and information that this is not a realistic expectation, due to where we are in our process and I was in conflict with and within myself and in my relationship as well. It felt more or less like ‘being stuck’ within this conflictual inner expectations, that then are leading to experiences of desperation and wanting to give up.

My buddy had mentioned once, already months ago, that I should accept another/a parner at where he is (and so me also in where I am within walking a relationship-agreement), otherwise I would start resisting another/him (and so parts of myself). In that moment I knew that something of value is being said that I needed to integrate within/as myself, otherwise I would indeed going into a (suppressed/hidden) resistance towards another. However I could not really see where I was fueling this resistance within myself on a subtile level.

I now did see how I had challenged this point in my partner (not because I wanted ‘to challenge him’ but because I challenged myself to stand up in a point for myself, which then equally resulted in a challenging point for the ‘sparring-partner’) which had given reactions and I was ‘reacting to this reactions’ within myself.

After reading the above mentioned blog, I was able to define what had happened in this challenge and now also understood much better what a huge challenge it actually was and is to face and walk through. So because I now can define it as a general point that we all will face within a relationship, I am able to challenge myself to look into this for myself as well and here I find my own point of my ‘masturabtion secret life’. That of course, is already for so much longer existing within myself and bothering me and  I could not come into peace with it because, I did not firstly define it for what it is that I am dealing with.

This is now the moment of realization and from here it is the challenge to bring it into practical living. I use the word ‘challenge’ a lot here, which is quite cool as I also started to open up this word for myself as how I started to describe in a previous blog and I hear it coming back in interviews as well.

After walking this years of process of the writing and speaking of self-forgiveness, the beauty of it comes through in moments like this, where a whole point can open up in one moment, within a self-understanding and then understanding of others involved as well. The situation is then understood (and so forgiven) for/as myself as another and so I would say, I am ready to walk this point into a more effective way of living and interaction, for myself and others as well. Let’s see how I do from here!


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 544 – Dromen van seks

dromen

Droomwoordenboek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van seks te dromen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb langer in bed te blijven liggen als ik wakker word en van seks gedroomd heb om het lekkere gevoel nog even vast te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar seks met een man/een naakt mannenlichaam tegen mijn lichaam aan.

Als en wanneer ik wakker word en van seks gedroomd heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geparticipeerd heb in gedachten van verlangen naar seks met een man, naar een naakt mannenlichaam tegen me aan.

Ik realiseer me dat ik de zelfgecreërde ervaring van een naakt mannenlichaam tegen me aan in een droom, voortkomend uit gedachten van verlangen, gebruik om het opstaan uit bed uit te stellen.

Ik realiseer me dat ik gedachten van verlangen en hieruit voortkomende ervaringen, gebruik als excuus om de werkzaamheden waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen, uit te stellen en/of ‘lichter’ te maken in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel om, als ik wakker word en van seks gedroomd, mezelf vast te houden in en als de adem en met mijn eigen lichaam aanwezig te zijn en de ervaring als ‘het lekkere gevoel’ in te ademen en terug te brengen in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel om als ik wakker word, in en als de adem op te staan en rustig de dag te beginnen, te zien welke ervaringen er in me opkomen en deze in zelfvergeving te zetten en hardop uit te spreken en mezelf voort te bewegen in de fysieke bezigheden en taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn op participatie in gedachten van verlangen door de dag heen en mezelf te stoppen in participatie in gedachten van verlangen, de energie te vergeven die in me aanwezig is en te focussen op mijn eigen fysieke lichaam, in en als de realisatie dat in mijn lichaam, al het leven aanwezig is en dat ik dit mis ieder moment dat ik participeer in gedachten, gevoelens en emoties in en als de geest, zonder te weten wat leven is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar leven en dit te projecteren op een projectie/plaatje van een samenzijn van mijn naakte lichaam tegen een ander naakt lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van het leven in en als mijn eigen fysiek door participatie in projecties en herinneringen in en als de geest en hierin energie te genereren welke ik vervolgens ‘bewaar’ en opsla in mijn fysiek waardoor ik een ervaring van onrust creëer in en als mijn fysiek waarin ik denk iets te missen om vervolgens een ervaring van verlangen te creëren naar iets buiten mijzelf en mijn eigen lichaam en hierin een angst te ervaren om iets te missen, wat niet meer is dan de gedachte dat ik iets mis in en als mezelf, wat ook zo is, namelijk mezelf in en als het leven in en als mijn fysiek, zolang ik deelneem en geloof in projecties als plaatjes als gedachten als herinneringen in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel de taken waarvoor ik verantwoordelijk heb genomen, één voor één op te pakken en rustig uit te voeren, waarin ik me adem voor adem en dag voor dag beweeg en mezelf ondersteun in het uitvoeren van de bezigheden in en als de wetenschap dat ik in staat ben dit te doen zonder me druk te maken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf voort te bewegen in nederigheid, waarin ik de eenvoudige, fysieke taken met zorg oppak en uitvoer zonder grootste ervaringen en verwachtingen hieraan gekoppeld.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een plaatje van mezelf met een naakt mannenlichaam tegen me aan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als deze herinnering, mezelf de adem beneem in en als een gekoppelde energetische ervaring.

Ik realiseer me dat ik mezelf voortbeweeg in en als de geest door de energie die vrijkomt in participatie in en als de ervaring bij het plaatje als herinnering van een naakt mannenlichaam tegen mijn lichaam aan.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan de ervaring gekoppeld aan een herinnering als plaatje van een naakt mannenlichaam tegen me aan waarmee ik seks ga hebben.

Ik realiseer me dat ik dus vasthoud aan de ervaring van ‘seks gaan hebben’ en hieraan een positieve ervaring van ‘verwachting’ te koppelen en hier vervolgens naar toe te leven door mijn dagelijks leven heen, in en als de hoop en verwachting dat dit ooit weer plaats zal vinden.

Ik realiseer me dat ik dus ‘wacht’ in en als een ervaring van verwachting op een moment van samenzijn met een naakt mannenlichaam, waardoor ik afwezig ben in en als mijn eigen fysiek totdat ik aanwezig ben in en als deze geprojecteerde herinnering in de toekomst.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest, hiervan een ‘ultiem’ moment gemaakt te hebben om na te streven als afleiding van de fysieke werkelijkheid en het nemen van zelfverantwoordelijkheid, in en als een ervaring dat alles ‘go(e)d’ is.

Waarom houd ik vast aan precies zo’n moment? Ik vind dat het fijnste wat er is, tegen een naakt mannenlichaam aanliggen, omarmd en in de verwachting van seks hebben wat allebei willen en/of net na seks gehad te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het tegen een naakt mannenlichaam aanliggen in en als de verwachting van seks en/of net na seks, het fijnste te vinden wat er is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ‘tegen een naakt mannenlichaam aanliggen’ niet meer plaats zal vinden.

Ik realiseer me dat ik iets wil goed maken, dat ik in het verleden heb nagelaten verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in gedachten, gevoelens en emoties waardoor ik mogelijkheden om tegen/met een naakt mannenlichaam te liggen, voorbij heb laten gaan.

Ik realiseer me dat dit ‘tegen een naakt mannenlichaam aanliggen’ een moment is waarin ik mezelf toesta om zonder oordeel, dus zonder gedachten aanwezig te zijn waarin ik even ‘niets hoef’ van mezelf.

Ik realiseer me dat ik constant, vanaf het moment dat ik wakker word en tot me door dringt dat ik op moet staan, tot aan het moment dat ik naar bed ga en ‘klaar’ ben met alle taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen, de gehele dag door iets ‘moet’ van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gehele dag door iets te moeten van mezelf en hierin te participeren in een ervaring van ‘moeten’ welke in en als de geest is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me de gehele dag door voort te bewegen in en als de geest in een ervaring van ‘moeten’.

Ik realiseer me dat het ‘moeten’ minder zwaar wordt, dat ik minder opzie tegen hetgeen ik doe als dat ik minder ervaar dat ik ‘het niet kan’.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen gedachten, gevoelens en emoties en mezelf hierin voort te bewegen in en als de toepassing van de ademhaling, zelfvergeving en zelfcorrectie, zowel in een situatie waarin er geen man aanwezig als in een situatie waarin we wel een man aanwezig is.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de kans te geven mezelf te verbeteren in en als het nemen van zelfverantwoordelijkheid in en als de realisatie dat ik tijd heb om in dit leven, in en als mijn fysiek met een man samen te zijn en naakt tegen elkaar aan te liggen, in en als begrip van mezelf in de vergissingen in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel meer rust te brengen in en als mezelf in de taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen en neem door mezelf steeds opnieuw gewaar te worden van mijn ademhaling als ik bezig ben en de tijd te nemen om de taken naar mijn beste kunnen uit te voeren in plaats van te streven naar ‘het af hebben’ van de taken.

droomnietjelevenIn gezond verstand en zelfverantwoordelijkheid als wat het beste is voor al het leven:

Desteni I Process Lite

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 525 – Onbegrip ten aanzien van relaties

buitengeslotenToen ik 16 was kreeg ‘mijn beste vriendin’ een vriend voor lange tijd. Sindsdien herinner ik me een onbegrip in mezelf ten aanzien van zogenaamde fysiek intieme relaties. Daarvoor waren we altijd samen. Het is niet zo dat ze hierna er niet meer was. Ze had natuurlijk wel een ander aandachtspunt erbij. Op een vakantie die we samen gepland hadden kwam haar vriend langs – tevens ook een groepje vrienden van mij. ik kon hier totaal niet mee omgaan destijds. Uiteindelijk ging hij weg maar kwam midden in de nacht weer terug omdat de reis niet lukte of zoiets. Het was alsof ik wakker werd in een nachtmerrie en viel weer in slaap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onbegrip te ervaren naar de ‘exclusieve relaties’ en hierin te ervaren alsof ik daarin niet goed mee kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me buiten gesloten te voelen als twee anderen een relatie aangaan en zelf dus ook in de knoei te komen als ik zelf een relatie krijg ten aanzien van de mensen waarmee ik optrek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb feitelijk dus verward te zijn over het onderwerp seks aangezien dit het grootste verschil is tussen een fysiek intieme relatie en een vriendschapsrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn beste vriendin voor mij alleen te willen houden en zelf een exclusieve relatie met haar te willen, zij het zonder de seks.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het langskomen van haar vriend op vakantie niet te kunnen verwerken en me hierin niet te kunnen corrigeren terwijl er ook vrienden van mij langskwamen waar zij minder tot geen contact mee heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wakker te worden in een nachtmerrie als haar vriend weer voor de deur/voor de tent staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘me alleen voelen’ te creëren nadat het onderwerp seksualiteit en relaties in zicht komt in en als een geloof dat ik iets mis als dit niet aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog steeds niet helemaal zicht te hebben op het onderwerp seksualiteit als dit niet aanwezig is, waarin ik merk dat het seks hebben mij fysiek goed doet en zo wordt dit ook genoemd in interviews over seks binnen een agreement als dat men punten eenvoudiger en sneller door wandelt – maar wat dan als er geen agreement is en er geen seks met een ander kan plaatsvinden behalve de fysieke masturbatie met en als zelf, hoe zit het dan met het proces wat men doorwandelt de geest uit, het fysiek in met de ondersteuning van fysieke seks; hebben ‘koppels’ dan meer ‘voordeel’ hierin?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me constant op het verkeerde been te laten zetten door het onderwerp relatie en er maar niet stabiel in te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog steeds boos te worden door het ‘verschil’ wat ik hierin ervaar tussen met een ander wandelen en alleen wandelen  waar ik maar geen volledig zicht op krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me wanhopig en gefrustreerd te ervaren door dit onderwerp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf geen relatie als agreement te gunnen zolang ik geen zicht heb op dit onderwerp aangezien ik hierin dezelfde ongelijkheid ervaar binnenin mezelf en dan hieraan gekoppeld een angst voor verlies of juist een te snel instappen in een relatie waarbij en waarin ik mezelf compromitteer.

Als en wanneer ik me wanhopig en gefrustreerd ervaar door het onderwerp relaties, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan, richt ik me op het aanwezig zijn met en als mijzelf in het fysiek met wat er wel aanwezig is in mijn leven en in de hele eenvoudige fysieke bezigheden ben ik met mezelf aanwezig zonder hier meer of minder van te maken.

Ik realiseer me dat ik het hebben van seks met een partner en met name de penetratie, gekoppeld heb aan het woord ‘intimiteit’ en zo ‘een ervaring van intimiteit’ afhankelijk te maken van de penetratie en dus, mezelf afhankelijk te maken van een partner waarmee ik seks kan hebben inclusief de penetratie.

Ik realiseer me tevens dat ik verbindingen gelegd heb – dus relaties gecreëerd heb met het orgasme hierin.

Ik stel mezelf ten doel het woord intimiteit naar mezelf terug te halen los van een fysieke seksuele interactie zoals penetratie.

Ik stel mezelf ten doel de verbindingen als relaties met een orgasme nader te onderzoeken in de fysieke masturbatie en deze los te koppelen door middel van de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel na te vragen aan de buddy hoe zij het ogenschijnlijke ‘verschil’ benadert te aanzien van wel of geen agreement wandelen, dit ter ondersteuning om een nieuw stabiel uitgangspunt voor mezelf alleen te creëren zodat ik niet steeds in onbegrip val in en als de geest in vergelijking met anderen die een relatie of agreement wandelen.

Ondersteunende en verhelderende interviews over wat er gebeurt binnenin ons als we werkelijk ‘alleen’ zijn waarin genoemd wordt hoe we in en als de geest bestaan in ontelbare relaties en verbindingen. Onbegrip ten aanzien van relaties kan ik dus stap voor stap oplossen door een proces van zelfvergeving in en als begrip van mezelf in het bestaan van deze relaties en verbindingen:

Reptilians – My Fear of Aloneness – Part 46

Reptilians – My Relationship with Aloneness – Part 59

Uil forgive

————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 522 – Misinterpretatie van het gemis van een ervaring in mezelf in een voorbije relatie

rode-kamperfoelieIk ervaar nog steeds een gemis van een vriend van vroeger waarin we deels als ‘vrienden’ doorgebracht hebben en een klein deel ervan geprobeerd hebben dit binnen een fysiek intieme relatie voort te zetten. Wat niet ‘gelukt’ is.

Ik heb hierin ervaringen in mezelf ‘verkeerd’ geïnterpreteerd waardoor ik de ‘relatie gestopt’ ben. Op een later tijdstip hebben we elkaar nog 2x ontmoet, de eerste keer hiervan heb ik om dezelfde misinterpretatie in mezelf dit punt niet opgepakt en in de tweede ontmoeting, durfde ik niet in te stappen, ik vertrouwde mezelf niet en als ik terugzie, zou ik het ook niet door hebben kunnen zetten en dat wilde ik niet nogmaals riskeren ten opzichte van deze jongen/man.

Nu zie ik pas of sinds een tijdje, dat we fysiek zeer comfortabel waren met elkaar, dat we in staat waren en zouden zijn om te communiceren met elkaar. Hetgeen ik verkeerd geïnterpreteerd heb was de ‘seksuele aantrekking’ waarbij het niet eens zo was dat ik hem niet aantrekkelijk vond. In het begin was ik gewoon ‘te jong’ en begreep ik sowieso niets van mezelf in relatie tot seks, hij was hierin verder ontwikkeld en ik schaamde me voor mijzelf hierin, ik wilde nog helemaal niet. Wat hij overigens accepteerde en waar hij me in ondersteunde (binnen zijn mogelijkheden). Ik was te oncomfortabel met mezelf hierin.

De laatste keer had ik dit zelf doorgewandeld, we waren inmiddels een jaar of 8 verder. De fysieke comfortability was er nog steeds, het plezier in elkaars aanwezigheid te zijn was er ook, voor mij zelfs meer dan voorheen. Wat ik destijds niet geuit heb. Ik heb het op een kaartje geschreven en nooit verstuurd. Inmiddels is hij al jaren getrouwd.

Ik droom nog af en toe over hem en de dag erna ervaar ik het fysieke, comfortabele samenzijn binnenin mezelf. En een gemis hiervan waarin ik dit gekoppeld heb aan hem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de aanwezigheid van deze jongen als vanzelfsprekend te hebben genomen in de tijd dat we heel veel samen waren (17-18 jaar) waarin ik wel ervaren maar niet werkelijk gezien heb dat we fysiek heel comfortabel waren met elkaar en waarin ik tevens het woord ‘vanzelfsprekend’ verkeerd geïnterpreteerd heb in plaats van te zien dat van en als zelf spreken alles is wat ik kan geven en ontvangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het woord vanzelfsprekend verkeerd te interpreteren en hier een negatieve lading aan te hangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb de ‘waarde’ van de steun en aanwezigheid van deze jongen te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het fysiek comfortabel aanwezig zijn met elkaar te zien als ‘niet genoeg’ door het ontbreken van een ervaring van een ‘vonk’ in bijvoorbeeld een zoen terwijl we in een later stadium heel goed tot elkaar hadden kunnen komen als ik meer duidelijkheid had over mezelf hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zoeken naar een ‘vonk’ en te denken dat er een ‘vonk’ nodig is en dat die echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden door gedachten en aannames over – en ervaringen van een ‘vonk’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in de war te zijn geraakt door mijn seksualiteit en het ‘nog niet aan toe zijn hierin’ en daarom een relatie te verbreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf te uiten op het moment dat ik wel comfortabel was met mezelf in seksualiteit en er een moment was in ons leven waarin we opnieuw tot elkaar kwamen, maar in en als de angst als herinnering van het destijds ‘uitblijven van een soort van vonk’ als we bijvoorbeeld zoenden, niet aan te durven geven dat ik het werkelijk heel prettig vond om met hem te zijn, in en als een angst voor mezelf dat ik me opnieuw terug zou trekken door het uitblijven van de ervaring van deze ‘vonk’ en door dit niet uiten weet ik niet wat het gevolg hiervan geweest zou zijn waardoor het in mijn herinnering aanwezig blijft als ‘gemiste kans’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn herinnering een gemiste kans te bewaren door het onthouden van een expressie van en als mezelf, in en als een angst dat ik niet zou kunnen opstaan in en als deze expressie en dus, niet zeker van mezelf hierin het te brengen in en als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb herinneringen te bewaren in en als de geest door het onthouden van een expressie in en als mezelf als een onthouden van een kans als mogelijkheid om mezelf te zien in en als deze expressie zodat ik mezelf hierin gelijk kan maken en in op kan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb spijt te ervaren van het onthouden van deze expressie in en als mezelf naar deze jongen/man toe.

Ik realiseer me dat ik te weinig inzicht had in mezelf en hierdoor niet kon staan voor en als mezelf in relatie tot deze jongeman en in relatie tot mijn eigen seksualiteit en fysieke aanwezigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn van het gemis aan zoveel inzichten ten opzichte van relationele verbindingen en mogelijkheden hierin op jongere leeftijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf mijn eigen bewegingen ten aanzien van relaties, kwalijk te nemen en te zien als ‘gemiste kansen’ in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het een missen is van zelfinzicht welke ik toen niet voor handen had om te ontwikkelen zoals ik dat nu heb met behulp van het schrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren en de aanvullende informatie over hoe we als mens in elkaar zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er nooit meer zo’n kans komt en dat ik altijd moet ‘boeten’ voor de gemiste kansen in mijn leven als zijnde ‘het is mijn eigen schuld’.

Ik realiseer me dat het mijn verantwoordelijkheid is om mezelf te zien, vergeven en corrigeren in de punten van ongelijkheid in en als mezelf maar dat het niet ‘mijn schuld’ is aangezien ik simpelweg de juiste informatie en ondersteuning niet voor handen had om mezelf te ondersteunen hierin en ik hierin geen ‘steun van een ander’ kon ontvangen zolang ik mezelf niet begreep en kon ondersteunen en dus, ging ik weg, op zoek naar de juiste ‘informatie’ om  me bij mezelf te brengen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen met de inzichten en het gereedschap die voorhanden zijn binnen Desteni en het Desteni I Process en mezelf hierin te stabiliseren zodat ik een steun ben en kan zijn voor anderen hierin die de punten wandelen, zo ook op jongere leeftijd zodat niet iedereen dezelfde ‘fouten’ hoeft te maken.

Ik stel mezelf ten doel een fysiek comfortabel aanwezig zijn met een ander als basis te zien waar vandaan werkelijk gekeken kan worden wat voor relatie hierin het beste  tot expressie zal kunnen komen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf werkelijk te vergeven voor het inhouden van expressie bij gebrek aan zelfexpressie in relatie tot een fysieke aanwezigheid en comfortability met deze jongen/man en te zien welke woorden hierin verborgen zijn die ik zelf in en als expressie kan brengen.

Ik stel mezelf ten doel het woord ‘vanzelfsprekend’ te herdefiniëren voor mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de oordelen naar mezelf ten aanzien van misinterpretaties van het missen van een ervaring in mezelf in een voorbije relatie / in het verleden, te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het zoeken naar een ‘vonk’ en de gedachte aan – en ervaring van ‘een vonk’ los te laten.

Ik stel mezelf ten doel het punt waarop ik de zelfexpressie heb ingehouden ten aanzien van deze jongen/man, te gebruiken als een punt om verder te gaan en mezelf uit te drukken als en wanneer er zich een situatie voordoet waarin er een fysiek comfortabele aanwezigheid is met een ander.

*

Relationship support: With walking process out of the Mind, connecting more with your ‘real self/being’ – you become aware of connections with other people on a being-level, that is not an ‘energy’ – but a connection/experience on a being-physical level and will be at this stage within your process be able to distinguish between these types of connections and then emotional/feeling mind-relationship connections.
Such connections that manifest on a being-physical level are rare – but when it happens, can initially be overwhelming – because it is a sensation that you experience into the depths of your being and body. Another distinguishing factor here is that: such connections and the experience thereof on a being-physical level is constant – it does not waver. Whereas, with mind-connections on an emotional/feeling level: here the energy can waver and is dependent on how many thoughts, imaginations / projections you participate in within the Mind to keep the energy generated.
Usually – when meeting someone, you tend to immediately go into the mind, think about them, imagine/project a relationship/future, then comes the emotions and feelings which then creates the attraction / desire. So, being-connections happens in reverse: first establishing a foundation where you spend time with the person and get to know them, then the connection emerge and from there a relationship develops. But, even with this – the relationship that develops is NOT necessarily a ‘committed relationship’ – such being-physical connections that you experience with another may only be a relationship potential of being intimate in communication, or being natural in how you express yourself, OR it may develop into a ‘committed relationship’.
In the next post will continue explaining how to practically approach relationships, both when your mind tends to want to ‘jump’ into a relationship upon meeting a person only recently and when/as you become aware of a being-physical connection.