Dag 789 – Back to writing!

I saw my last blog was from 11 may so that is …… 5 months ago! I missed it and I missed ‘myself in the writing’.

In between a lot of changes have taken place and one of them is moving to another house – as also the reason for this ‘break’ within the writings. A beautiful place where I would like to stay and settle in. Now what to write about? There is much to reflect back on. Often when I travel to work in the morning there is almost a ‘whole blog’ coming up within me lol but when sitting down for it, it is different many times. I have learned that by just sitting down and starting the writing and keep on doing this, there will be enough to write about.

I will keep it simple this ‘first’ blog and reflect back on the process of changing houses. When I started the Desteni I Process 7 years ago, one year later I also changed the house and took a break from writing. I do remember that period as more stressful than this time changing, altough the house that I live in now, asks for a lot more work than the previous one. This is a proof for myself that I did become more stable inside myself through these 6 years and I am content with this. I certainly suggest to investigate what the Desteni I Process entails as this process is a guideline to develop this stability inside self.

There was one moment where I felt like I ‘lost’ it and it took me some days to stabilize again. I find it actually a ‘strange’ thing to so much get out of balance from. I am someone who is good at organizing and planning and that is then what I do. I look ahead in time and make sure that I do scedule enough time to plan the activities. It was a process that would take a few months and combined with work for a living as well, so I know here for myself that I need to make a ‘wide’ scedule, meaning taking enough time for each activity and not scedule too much after each other in one day. This is how I function best without going ‘over my top’. So I did and everything went very well.

There were 2 activities that I needed to outcourse and one of these tasks was putting in the venyl floors in the 3 rooms on the second floor. So I sceduled this as well 5 days before I would move all the stuff from the old to the new house and as much as possible after the painting. I was prepaired and all, staying over for one night in the new house, waiting for them to come somewhere in morning/afternoon that day. They confirmed with an sms to come and so everything seemed ‘on scedule’.

But they did not come! I called their helpdesk, waiting 20 min before I got someone on the line, where I heared that the upholsterer did put down the work that morning and did not come at all. But they forgat to inform me as well and sceduled a moment 3 weeks later without discussing this with me. And here I locked down and could not comprehend that the floors were not coming that day.

It was like my whole scedule went down and as if everything that I planned and organized and put into labour, did not make sense anymore because of this. Practically it meant that we (me and the ones helping me with moving the stuff) needed to put in everything into the rooms while moving, that I let it in boxes and unpacked for 2,5 weeks, that I then take it out and place as much as possible in the bathroom and move the rest from room to room while the upholsterer is busy and put it all back again. It means a day more work and some uncomfortable living for a few weeks but it’s not like ‘the whole world comes down’. It would be alright a few weeks later and I knew this. But still it swept me off my feet for a few days. I did not expect such thing to happen, actually I did arrange to do it this way; to outcourse this task so that I did not need to worry about that one thing! And it perhaps has to do with this suddenness and unexpectedness that it ‘took me over’ for a while. But let’s see within the self-forgiveness what opens up about it in the next blog.

What is Process? – Back to Basics


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 548 – Hoe beïnvloedt participatie in een gedachte mijn gedrag?

mijn gedachtenEen punt dat ik al eerder heb beschreven ter zelfcorrectie op werk – het kwam wederom naar boven dus hier een vervolg/specificatie ter zelfcorrectie van wat nog is ‘blijven liggen’ oftewel waarin ik nog ben blijven liggen in en als mezelf, in en als de geest in eigenbelang in plaats van mezelf richting te geven als wat het beste is voor alle betrokkenen.

Terug op mijn oude werkplek. Het is een dag met veel klantenbezoek, meer dan gemiddeld. Ik heb mezelf getraind om voor iedere klant tijd te nemen en deze aardig te woord te staan en in de 4 maanden op een andere werkplek, heb ik mezelf fysiek getraind om door te werken en niet teveel tijd ‘voor mezelf’ nodig te hebben of me ‘verbolgen’ te voelen als dit niet lukt. Dit is erg prettig en stabiel in en als mezelf en tevens effectief ten aanzien van de werkzaamheden.

Echter bij de laatste twee klanten stond ik mezelf toe om ongeduld in mezelf te ervaren en hierin kortaf te worden naar de klanten toe. Dit kwam eigenlijk door 2 gedachten die neerkomen op het volgende:

Op de oude werkplek kan ik ‘gewoon’ op tijd naar huis en hoef ik niet heel lang door te werken.

Ik heb na werk met iemand afgesproken en dus heb ik het recht om op tijd naar huis te gaan.

De grap is ook dat het niet effectiever wordt als ik ongeduld ervaar in mezelf en hierin minder toeschietelijk ben naar de klanten toe – het lijkt er zelfs op dat hierdoor de klanten meer aandacht gaan vragen doordat ik vanuit mezelf niet de tijd neem om direct en geheel duidelijk te zijn. Tevens blijf ik na afloop bezig met het gesprek in mijn hoofd en zo ben ik ook hier nog eens ‘langer bezig’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb te denken dat ik op mijn oude werkplek gewoon op tijd naar huis kan en ik niet heel lang hoef door te werken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb ongeduld te ervaren als blijkt dat ik niet ‘gewoon’ op tijd naar huis kan en langer moet doorwerken om de zaken af te ronden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb mijn ervaring van ongeduld uit te spelen naar 2 klanten toe door kortaf te antwoorden in een poging om ze sneller de deur uit te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb te proberen een klant sneller de deur uit te krijgen door kortaf te antwoorden en te zuchten en steunen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb te zuchten en steunen in mezelf in en als een gedachte als oordeel dat ik ‘vind’ dat ik op tijd naar huis mag op deze werkplek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan een aanvaard heb met dezelfde verantwoordelijkheid te staan op mijn oude werkplek ten aanzien van de laatste 2 klanten als dat ik deed op de werkplek van de afgelopen 4 maanden.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte dat ik op de oude werkplek op tijd naar huis kan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik door te participeren in deze gedachte in mezelf, ik een verwachting in mezelf creëer waaraan ik dan denk te moeten voldoen en als dit niet lukt, ik hieruit volgend een ervaring van ongeduld en verbolgenheid manifesteer in mezelf, waardoor ik denk en geloof het recht te hebben om kortaf te antwoorden naar de klanten toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb te denken het recht te hebben kortaf te antwoorden naar de klanten toe door participatie en geloof in een gedachte in mezelf als dat ik op de oude werkplek ‘gewoon’ op tijd naar huis kan/mag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb een recht in mezelf te creëren door participatie in een gedachte in mezelf ten behoeve van mezelf in eigenbelang als dat ik op de oude werkplek gewoon op tijd naar huis kan (terwijl dit voorheen ook niet zo was –  ik was vaak langer bezig, ook op deze werkplek).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb dus een gedachte te creëren in en als mezelf die niet eens gebaseerd is op hoe ik zelf werk(te) op deze werkplek, maar op een gegeven van hoe anderen op tijd naar huis gaan op deze werkplek en dat ik dat dus ook mag doen en tevens op het hebben van een afspraak na werktijd waar ik graag heen wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb een recht in en als mezelf te baseren op wat een ander doet in op dezelfde werkplek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb te denken dat ik het recht heb om eerder naar huis te gaan omdat ik na werktijd een afspraak heb staan waar ik graag heen wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb angst te ervaren dat als ik een half uur later ben, deze afspraak niet meer doorgaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb dus kortaf naar de laatste 2 klanten te antwoorden door participatie in en als een angst dat een afspraak na werk niet doorgaat als ik een half uur later thuis ben dan ik ‘verwacht’ had.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb een verwachting te maken in en als mezelf en hierin een angst te manifesteren voor als ik zelf niet aan die verwachting kan voldoen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb een angst te ervaren dat een ander weggaat als ik niet een half uur later terug ben van werk dan dat ik zelf verwacht heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb dus een ervaring van angst te manifesteren in mezelf door mijn eigen gecreëerde verwachting en deze vervolgens te projecteren op een ander buiten mij in en als de geest, waarin ik feitelijk mezelf projecteer als hoe ik zelf al ‘weg ben’ in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst dat een ander weggaat/niet meer komt als ik een half uur later terug ben van werk dan dat ik zelf verwacht heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik zelf de angst creëer door een verwachting te maken in en als mezelf en dat het feitelijk een angst is voor verlies van de ervaring van met die ander zijn op deze avond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb een verwachting te maken van hoe het is om met een ander te zijn na werk, gebaseerd op eerdere ervaringen en hierin angst te ervaren om dit niet opnieuw te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb een ervaring van angst voor verlies te manifesteren in en als mezelf door verwachting van herhaling van een ervaring zoals deze was in en als een herinnering.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in en als het moment richting te geven en me te focussen op de fysieke, praktische bezigheden op werk en dit af te ronden naar beste kunnen en hier in het moment te zien wat ik nog kan doen en wat ik de volgende werkdag kan oppakken.

Ik sta mezelf niet toe om kortaf te antwoorden naar een klant toe, voortkomend uit een gedachte dat ik op deze werkplek op tijd naar huis kan.

Ik sta mezelf niet toe om kortaf te zijn naar een klant toe, voortkomend uit een gedachte dat ik het recht heb om op tijd naar huis te gaan omdat ik met iemand heb afgesproken.

Ik sta mezelf niet toe kortaf te zijn naar een klant toe, voortkomend uit een gedachte dat een ander ook op tijd naar huis gaat op deze werkplek.

Ik stel mezelf ten doel tijd te hebben voor iedere klant en geheel en duidelijke uitleg te geven binnen de praktische mogelijkheden van deze werkplek, in en als de realisatie dat dit voor beiden en alle betrokkenen het beste is – voor mij, voor de klant en voor de winkel en dat dit tevens het meest effectief is, ook al lijkt het op het moment niet zo, wat puur komt door een ervaring van ongeduld binnenin mij die ik zelf zo heb opgezet.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven na werk en afspraken ruim te plannen en dit duidelijk te communiceren.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in en als een ervaring van angst voor verlies van een (toekomstige)  ervaring gebaseerd op een herinnering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan een aanvaard heb verlangen te creëren in mezelf door vast te houden aan een ervaring in herinnering en deze te projecteren op de toekomst, waardoor ik in het huidige moment onrust creëer in en als mezelf en tevens verwachtingen leg op mezelf en/als de ander op het moment van de afspraak, waarin ik opnieuw onrust en onvrede ervaar als het moment anders is dan in mijn verwachting die voortkomt uit een geprojecteerd herinnering in de toekomst en vervolgens naar het volgende moment ‘uitkijk’ dus verlang om dit moment van onvrede ‘goed te maken’ en mezelf zo gevangen te houden in een ervaring van verlangen, ofwel naar ‘hoe leuk het was’ ofwel in een poging om goed te maken als ‘het niet zo leuk was’.

Ik stel mezelf ten doel te werken met het loslaten/zelfvergeven van de momenten als herinneringen die ik als prettig ervaren heb en zo te stoppen met het creëren van verwachtingen in de toekomst.

Ik stel mezelf ten doel te oefenen om in het moment aanwezig te zijn en mezelf volledig uit te drukken zodat ik geen verlangen creëer om iets ‘goed te maken’.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven wat ik goed zou willen maken.

Can’t Let Go: Sounding Self Forgiveness – Atlanteans – Part 236

gedachten 1Wie ben ik in gedachten, gevoelens en emoties?

Desteni I Process Lite

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 538 – Een gedachte als begrenzing

hekjesIk heb afgelopen week veel meer gewerkt buiten mijn urencontract. Dat is de laatste periode constant zo en dit wist ik van tevoren. Het is te doen, al merk ik dat het werk in loondienst steeds voorrang krijgt en hierna komt het proces van schrijven. Dit is het proces ter ondersteuning van de zelfgeboorte. Dit heeft behoorlijk wat push nodig in en als mezelf om mezelf tot stand te brengen en ik vind dit lastiger te pushen als ik hiernaast al ‘heel veel gedaan heb’. Tevens komen er gedachten naar boven als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ om zoveel meer te werken, met name de extra administratieve taken thuis en door deze gedachte genereer ik energie als afleiding in mezelf en creëer ik in mezelf een soort van ervaring alsof het ‘teveel’ is. Terwijl het dat feitelijk niet is, er is steeds tijd om de zaken één voor één op te pakken in een rustig tempo en juist deze gecreëerde energetische ervaring ‘neemt meer tijd in’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te leiden door energie in mezelf te genereren in en als gedachten als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ waardoor en waarin ik mezelf in deze ervaring zie zoeken naar een excuus om niets extra’s op te hoeven pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verongelijkt te voelen in de vele werkzaamheden, met name de extra administratieve zaken thuis waarvan ik niet geheel weet hoe die uit te voeren, waarin ik het als ‘gevoel’ persoonlijk maak, deze ervaring van verongelijking in en als mezelf, in plaats van rechtstreeks te zien dat ik mezelf verongelijk in en als gedachten als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ of dat ik dit niet zou hoeven moeten doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als oneerlijk te ervaren dat ik dit moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er niet van te houden om een administratieve taak op te pakken die ik niet geheel begrijp, waarvan ik nu zie dat ik het wel kan gaan begrijpen maar dat het vooral veel werk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in het vele administratieve werk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb na alle administratieve zaken in de ochtend, het lastig te vinden om mezelf nog te pushen tot bijvoorbeeld het schrijven van een blog, laat staan tot nieuwe werkzaamheden in en als zelfexpressie en zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een naar fysiek gevoel in mezelf te ervaren bij het aanvangen van ook nog de zelfcorrigerende uitspraken uitschrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tot het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren bij het verantwoordelijkheid nemen voor en als mezelf in en als zelfverandering.

Als en wanneer ik een naar fysiek gevoel ervaar in mezelf vlak voor en tijdens het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik fysiek een weerstand tot zelfcorrectie gemanifesteerd heb waarin ik neig deze fysieke ervaring te gebruiken als teken dat ik moet, of eigenlijk mag stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een fysieke ervaring te gebruiken als teken dat ik mag stoppen.

Ik stel mezelf ten doel even te stoppen, te ademen en door te gaan met het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken, waarin ik de lichamelijke aanwijzingen steeds blijf waarnemen zodat ik mezelf niet door werkelijke fysieke ‘grenzen’ heen duw die mijn lichaam schade toebrengen en mezelf duw door de ‘grenzen’ als ervaringen en gedachten in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hier op een ‘grens’ stuit waarin ik denk en geloof dat ik dit werk eigenlijk niet extra zou hoeven doen.

Ik realiseer me dat ik mezelf begrens, dus limiteer in en als gedachten en hierop volgend ervaringen binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de administratieve taken op te pakken en één voor één uit te voeren en dit te doen zolang als nodig en/of totdat het gedaan is.

Ik stel mezelf ten doel de taken af te maken en door te bewegen naar de volgende taak.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik teveel tijd stop in perfectionisme ten aanzien van de taken en meer te focussen op werkbaarheid.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in het lastig vinden van mezelf pushen tot het schrijven van een blog en/of het oppakken van een nieuwe vorm in en als zelfexpressie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik nieuwe zaken stap voor stap aanpak, eigenlijk in hele kleine stapjes steeds een stukje en dat ik me zo voortbeweeg totdat ik sta in en als de ‘nieuwe’ uitdrukking.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te pushen tot het oppakken van deze kleine stapjes die samen het geheel gaan vormen in en als zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel te accepteren dat ik nu meer tijd aan ‘werk’ besteed en minder aan het schrijven bijvoorbeeld.

Ik stel mezelf ten doel mezelf meer te pushen tot het aanwezig zijn in en als de adem in expressie op bijvoorbeeld werk en zo ook hier mijn zelfexpressie te oefenen in en als de realisatie dat juist het pushen in de meerdere werkzaamheden onderdeel is van de zelfgeboorte in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in en als de ervaring van weerstand en verongelijking en mezelf hierin van de energetische lading te ontdoen door alleen met mezelf te gaan liggen, in mijn lichaam te voelen waar de energetische ervaringen zich bevinden en hardop zelfvergevingen uit te spreken op de emotionele ervaring die opkomt, waarin ik mezelf toesta deze tevens vrij te geven via tranen, geluid etc als wat nodig is.

bomenDesteni I Process Lite

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 508 – De eerste stap tot samenwerken in eenheid en gelijkheid

Het meest uitdagende punt hierin is om te beginnen met dit proces. Want hoe gaan we inzien dat wie wij denken te zijn in gedachten, gevoelens en emoties, niet werkelijk is wie we zijn? Hoe gaan we inzien dat we niet zulke geweldige wezens zijn en zijn geworden en dat we er feitelijk op uit zijn om altijd en overal energie te genereren, om er ‘zelf beter van te worden’ in en als deze energetische ervaring van binnen en met energie als geld van buiten? Dit willen we niet zomaar onder ogen zien en dus geeft dit gegeven op zich ook weer conflict. En toch moeten we hier doorheen wandelen als we werkelijk effectief zullen willen samenwerken.

Uit: Dag 503 – Ons bestaan in conflict in afscheiding van onszelf

Hoe gaan we tot een samenwerken komen als niet iedereen, of vrijwel niemand van ons heeft geleerd om te zien wie we werkelijk zijn en dus niemand van ons heeft leren zien dat we niet zijn wie we denken te zijn zoals we bestaan in onze gedachten, gevoelens en emoties? Dat is niet zo eenvoudig en toch is het wat we al tijden proberen, een samenwerking tot stand brengen terwijl we onszelf niet werkelijk kennen. En wat dus conflict geeft aangezien we zelf in conflict bestaan.

google-150x150

Ik schrijf hier verder in de ‘ik-vorm’ aangezien het een mee wandelen wordt in ‘real time’. In eerste instantie is het van belang om mijn eigen gedachten en reacties te stoppen alvorens te communiceren over een gewenste samenwerking met een gewenst resultaat. Dat vraagt een behoorlijke inzet van mezelf, aangezien ik mezelf in vele lagen hebben opgebouwd en er automatische reacties omhoog komen die diep ingebed liggen opgeslagen in de geest, in en als het fysiek en waarvan ik toch nog denk dat ik ‘gelijk heb’ of ‘het recht heb’ om hier iets mee te doen. Samenwerken begint in eerste instantie bij het stoppen van mijn eigen reacties en hierin leren om mezelf richting te geven zodat ik stabiel ben of wordt binnenin zelf. En van hieruit kan ik zien hoe verder te bewegen en hoe de taken in samenwerking op te pakken.

Dit zal dus niet van een leien dakje gaan. Het is niet mogelijk om alle punten tegelijkertijd op te pakken en zoals ik het ervaar, lijkt het alsof alles in de soep loopt. En deze gedachte, dat alles in de soep of in het honderd loopt, is dan feitelijk hetgeen waarop ik reageer in mezelf en waardoor ik neig tot het ‘aanzetten van anderen’ om dingen anders, beter te doen. Echter dit is dan vanuit een startpunt in conflict, namelijk in en als de (angst)gedachte dat alles in de soep loopt. Deze ‘angst’ is dan eigenlijk wat ik communiceer en wat anderen van mij op zullen pikken. Wat bij hen binnenin weer een reactie zal activeren op de manier zoals dit bij hen specifiek geprogrammeerd is. We zijn allemaal geprogrammeerd in en als angst en in reactie op angst (waarin we de zogenaamde ‘stress’ creëren en ervaren) wat weer een nieuwe stroom van gedachten met hierop volgend reacties produceert, in een poging de controle te behouden in en als onszelf, in en als de geest, als het enige wat we kennen van en als onszelf in de gedachte als ‘dit ben ik’.

Dus, ik begin bij mezelf. Ondertussen zie ik er natuurlijk op toe dat er niet werkelijk iets uit de hand loopt wat betreft de praktische, aanwijsbare zaken. Wat op zichzelf al voldoende is om me mee bezig te houden aangezien er praktisch gezien enorm veel moet gebeuren in een nieuwe samenwerking binnen een nieuw bedrijf. Ook hierin kan niet alles tegelijkertijd en ineens vlekkeloos verlopen. En hierin is het aan mijzelf om me te stabiliseren en mijn eigen reacties te stoppen, onderzoeken, zelfvergeven en zelfcorrigeren. Aangezien alles in de fysieke realiteit plaatsvindt, is er een snelle cross-referentie van hoe ik me opstel en zo merk ik direct als ik zelf in reactie ben en vooral als ik iets in reactie gecommuniceerd heb. Dit heeft een directe uitwerking die fysiek voelbaar is in mezelf. Er is geen tijd om alles uit te schrijven maar wel om per dag te reflecteren naar mezelf toe en hardop of van binnen zelfvergevingen en zelfcorrecties te wandelen. De meest belangrijke punten kan ik uitschrijven en met behulp van het luisteren naar de interviews en het meelezen van de chats, vergroot ik het begrip in wat er gebeurt binnenin mezelf.

Terugkomend op een samenwerking zoals beschreven in het vorige blog, waarin twee mensen zich enigszins gewaar zijn van de eigen gedachten, gevoelens en emoties en hierin zien en begrijpen dat dit niet is wie we zijn; dat is hetgeen waarnaar we uiteindelijk willen bewegen in deze wereld en wat we willen uitbreiden tot een werkelijk zelfgewaarzijn in en als Leven. Zodat we in rust en ontspanning in en als het fysiek met elkaar aanwezig kunnen zijn en tot samenwerking kunnen komen. Echter het begint bij, in en als mezelf. Zodat ikzelf in rust en ontspanning in en als het fysiek met mezelf aanwezig kan zijn, onafhankelijk van in hoeverre de ander hierin gewaar is van zichzelf. Als ik dit niet zou doen, als ik zou ‘wachten’ op het eventueel gewaar zijn van een ander, zou ik mezelf in afhankelijkheid houden van een ander en niet zelf beginnen met het proces van zelfvergeving en zelfverandering. En dat is precies hetgeen we al zovele duizenden, miljoenen jaren gedaan hebben. Wachtend op elkaar tot wie de eerste stap zet. Die eerste stap begint binnenin zelf, nog niet zichtbaar voor de buitenwereld maar inzichtelijk voor en als zelf.

Wordt vervolgd

Desteni-I-Process-Lite (gratis en ook in het Nederlands)

Gerelateerde blogs:

Dag 528 – De eerste stappen in het Proces van Zelfzuivering: Vertrouw Je Reacties Niet!

Why that which Feels Good is not always What is Best. Day 304

Dag 528: De Eerste Stappen in het Proces van Zelf-Zuivering – Vertrouw Je Reacties Niet! – See more at: http://kim-reisnaarleven.blogspot.nl/2014/07/dag-528-de-eerste-stappen-in-het-proces.html#sthash.UiHh7JST.dpuf

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 507 – Hoe stop ik mezelf in het kwaad spreken over een ander?

paraplu-669x350Voor context zie Dag 506 – Kwaad spreken over een ander

Als en wanneer ik mezelf zie neigen tot een uitspraak over een ander in gesprek met iemand anders, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mij laat uitlokken door iets in het gesprek om mij uit te spreken over een ander wat op dat moment gerelateerd is binnen het huidige gesprek.

Ik realiseer me dat een uitspraak over een ander, in en als reactie van en als mezelf binnen het huidige gesprek, altijd met mijzelf te maken heeft en dat ik dit doe om mezelf beter te voelen.

Ik realiseer me dat ik automatisch inga op gesprekken over een ander, dan wel positief, dan wel negatief.

Ik realiseer me dat ik denk dat me ‘positief uitspreken’ over een ander wel oké is en me negatief uitspreken niet oké is.

Ik realiseer me dat ik me positief uitspreek over een ander om het gesprek niet in een ongemakkelijke positie te laten gaan zoals weleens gebeurt als ik niet inga op een uitspraak van iemand en dus wederom doe ik dit om mezelf niet ongemakkelijk, dus beter te voelen.

Ik realiseer me dat ik een verkeerd – gekeerd als in en als de geest – voorbeeld geef door zelf niet te staan als ‘geen kwaad spreken over een ander’ wat ook inhoudt ‘geen goed spreken over een ander’ aangezien goed en kwaad elkaar in stand houden als oordeel in polariteit om energie te genereren in en als de geest en dus als ik ‘goed’ spreek en positieve energie genereer zal dit leiden tot een ommekeer naar ‘negatieve energie’ in en als de wet van balans.

Ik realiseer me dat denk dat ik niet weet hoe mezelf te ‘handhaven’ als ik me niet uitspreek over een ander binnen een gerelateerd gesprek/als reactie op iets wat een ander zegt.

Ik realiseer me dat ik mezelf in de illusie van een gedachte als ‘ik weet het niet’ laat bestaan en zo in mijn comfortabele zone blijf zodat de ander ook in zijn/haar comfortabele zone blijft.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar voor als een ander buiten zijn/haar comfortabele zone komt aangezien ik verwacht dat dit dan onvoorspelbaar gedrag kan geven.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar om zelf buiten mijn comfortzone te komen aangezien dit een gebied is waarvoor ik niet ben voorgeprogrammeerd en dus mezelf richting zal moeten geven wat een ervaring van ‘ik weet het niet’ activeert.

Ik realiseer me dat ik reageer op mijn eigen verwachting van wat er gebeurt of niet gebeurt.

Ik realiseer me dat ik ik lijntjes leg in en als de geest door te voldoen aan mijn eigen verwachtingen over een ander en zo mezelf enkel in en als de geest te laten bestaan, in plaats van mezelf hier te brengen in en als de adem en alleen te staan in en als mezelf in de beslissing tot het leven van mijn uiterste potentieel als wat het beste is voor alles en iedereen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mij uitspreken – zowel positief als negatief – over een ander ten behoeve van het beter voelen van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel in en als de adem aanwezig te blijven als en wanneer ik de neiging ervaar om me over een ander uit te spreken en te zien wat er binnenin mij opkomt.

Ik stel mezelf ten doel allereerst mezelf richting te geven in en als de reacties (als angst als oordelen) die opkomen binnenin mezelf door middel van toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel de situatie eens open te laten en te zien wat er dan gebeurt of juist niet gebeurt.

Ik stel mezelf ten doel eens te vragen wat een ander bedoelt of wat het betekent als er in het gesprek een aanleiding is om over een ander te praten in plaats van automatisch te antwoorden en zo ‘de ander’ (als wat ik denk over de ander en dus mezelf als ‘de ander=de mind’) te bevestigen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te bevestigen door mezelf richting te geven binnen een moment waarin ik neig om iets over een ander te zeggen.

Ik stel mezelf ten doel te zien in fysieke realiteit waar specificatie nodig is ten aanzien van het spreken over een ander en ten aanzien van het herkennen van het activatiepunt op het moment waarin ik neig mezelf op te geven ten behoeve van mezelf beter voelen in en als de geest, door iets te zeggen over een ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf werkelijk te vergeven op de punten waar ik neig tot het kwaad spreken over een ander en/of waar ik dit gedaan heb en mezelf de ruimte te geven tot zelfverandering ten aanzien van dit punt.

types-of-decision-makingDesteni-I-Process-Lite (Gratis online-cursus ook in het Nederlands)

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Dag 504 – Bepaald door ervaringen

boven-het-maaiveld-151758-604x270Over het algemeen vang ik op ‘hoe iets is’ – een sfeer, een situatie, een omgeving, een persoon en vervolgens pas ik me direct aan op mijn interpretatie van ‘hoe dit iets is’ wat deels wellicht zo is en deels alleen mijn interpretatie.  Het komt niet in me op dat ik hier eventueel verandering in zou kunnen brengen door in eerste instantie mezelf te stoppen in het ‘afstemmen’ op mijn eigen interpretaties en reacties op wat ik opvang uit mijn omgeving, mezelf richting te geven en van hieruit te zien wat ik kan bijdragen binnen de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te stemmen op mijn eigen interpretatie van mijn omgeving en wat ik ‘opvang’ hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te stemmen op interpretaties in en als de geest in plaats van in en als het fysiek alles volledig te onderzoeken en van hieruit verder te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘dit gaat nooit lukken’ waarin het woordje ‘nooit’ aanduidt dat het een concept als gedachte is in en als de geest, aangezien de geest niet hier aanwezig is maar denkt in algemeenheden, gebaseerd op het verleden, geprojecteerd in de toekomst.

Als en wanneer ik me bevind in een gedachte als ‘dit gaat nooit lukken’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een herinnering leef en niet hier aanwezig ben in en als de adem, in en als het fysiek aanwezig om de dingen fysiek één voor één op te pakken.

Ik stel mezelf ten doel, te ademen, en te zien wat ik per dag kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me moe, duf en moedeloos te ervaren in en als de gedachte ‘dit gaat nooit lukken’ en een ervaring van tegen een berg opzien te hebben waarbij ik niet weet hoe hier ooit doorheen te wandelen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van moeheid, dufheid, moedeloosheid dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het geen zin heeft om hierin te participeren, dat het werk gewoon gedaan moet worden en dat deze ervaring van moeheid, dufheid, moedeloosheid een ervaring is in en als de geest die zich fysiek manifesteert door het fysiek leven van het geloof en deelname in de geestelijke ervaring die volgt op een gedachte als ‘dit gaat nooit lukken’.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een ervaring van moeheid, dufheid en moedeloosheid, te ademen, en mezelf te bewegen in en als de fysieke zaken die gedaan moeten worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren te falen en deze ervaring als een mislukken van iets in en als het fysiek, te willen voorkomen door me terug te trekken en het liefst niet te beginnen, het aan anderen over te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘het maken van vieze handen’ (de nek uitsteken) het liefst aan anderen over te willen laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeheid te gebruiken als excuus om deze ervaring van angst om te mislukken te omzeilen en dus toe te geven aan de moeheid als fysiek symptoom en dit te gebruiken om niet mijn handen vies te hoeven maken en veel werk te moeten verrichten waar ik misschien geen zin in heb/wat ik minder leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het wel of niet leuk vinden van iets te laten bepalen hoe ik mezelf ervaar.

Als en wanneer ik zie dat ik mezelf laat bepalen door een ervaring van iets wel of niet leuk vinden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me laat bepalen door een ervaring in en als de geest.

Ik realiseer me dat er veel gedaan moet worden wat ‘niet leuk’ is om überhaupt tot een leven te komen welke prettig is, voor mezelf en voor ieder ander en dus dat ik hier doorheen moet bewegen in plaats van mij door de de ervaring te laten bewegen.

Ik realiseer me dat de dagelijkse ervaring grotendeels wordt bepaald door projecties in de toekomst en hierin een angst voor mislukking.

Ik realiseer me dat de ervaring direct gerelateerd is aan geld en de ongelijke verdeling hierin.

Ik stel mezelf ten doel om per week een planning te maken over hoe zaken aan te pakken in samenwerking met een ander en vervolgens de taken dag voor dag op te pakken en zo dag voor dag te leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen zodra ik mezelf verder zie gaan in en als de geest in een ervaring als projectie op de toekomst, te ademen en me te focussen op wat er op dit moment en deze dag gedaan moet worden in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken door en over geld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten bepalen door zorgen over geld en hierin angst om te mislukken te ervaren welke altijd met geld te maken heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten bepalen door een ervaring van angst om te mislukken in relatie tot geld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van trots te hebben als iets lukt en dus geld opbrengt en een ervaring van falen te  hebben als iets geen geld opbrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ervaringen te ‘hebben’ alsof het een bezit is en me hierdoor te laten bepalen, net zoals ik me laat bepalen door geld en wat ik met geld kan kopen, als bezit.

Ik realiseer me dat dit de wereld is waarin we leven, waarin geld bepaalt wie we zijn en wat we ervaren.

Ik realiseer me dat ik me hier altijd enigszins afzijdig van heb gehouden door geen positie in te nemen waarin geld de hoofdrol speelt.

Ik realiseer me dat ik niet in mijn potentieel kan staan door me afzijdig te houden aangezien ik dan geen volledige verantwoordelijkheid neem/kan nemen voor wie ik ben in en als de bepaling door de geest gerelateerd aan geld.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf in wie ik ben in bepaling door de geest gerelateerd aan geld door toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie en het bewegen in en als het geldsysteem als hoe het momenteel bestaat en als hoe ik momenteel besta.

Ik stel mezelf ten doel het nemen van zelfverantwoordelijkheid voor hoe ik besta in en als de geest gerelateerd aan geld en angst om te mislukken, als motivatie te gebruiken voor en als mezelf om door te zetten, te duwen door de weerstanden heen die ik heb toegestaan te bestaan als ervaringen in en als de geest gerelateerd aan geld en angst om te mislukken.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in en als wie ik ben geworden in de (fysiek gemanifesteerde) weerstanden en zo ruimte en zicht te creëren en in de ruimte en met behulp van het zicht wat ontstaat, mezelf te bewegen door middel van toepassing van zelfvergeving en zelfcorregerende uitspraken, door de weerstanden heen, dag voor dag en uiteindelijk adem voor adem.

Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

no-guts-no-glory

Glory for everyone: Levend Inkomen Gegarandeerd

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Dag 503 – Ons bestaan in conflict in afscheiding van onszelf

Conflict-photo“Wie of wat is dan het uitgangspunt dat deze ongelijkheid, dit conflict, deze tegenwerking creëert? Dan zijn wij ook zelf. Wijzelf als mens zijn het uitgangspunt waarmee we van alles creëren zonder dat we door hebben dat we dit doen. En vervolgens staan we verbaasd naar het resultaat te staren en worden we boos op dit resultaat zoals we de wereld gemanifesteerd zien, waarbij we ‘vergeten’ dat we hier zelf aan mee hebben gewerkt, dan wel actief door werkelijk iets te creëren wat niet van gemeenschappelijk belang is, dan wel passief door hetgeen zich manifesteert, toe te staan en voornamelijk doordat we niet zien hoe we het zelf creëren. We bestaan in afscheiding van onszelf in en als het fysiek en dus ook in afscheiding van onze creatie in en als het fysiek, deze fysieke wereld zoals die bestaat.”

“Om te gaan zien hoe de wereld bestaat, moeten we gaan zien hoe wijzelf bestaan. Hiermee ga ik verder in het volgende blog.”

(Dag 502 – Samenwerken – samenwerken of tegenwerken?)

Hoe bestaan wij in afscheiding van onszelf? Door participatie in onze gedachten, gevoelens en emoties en door het geloof dat we dit zijn, dat we onze gedachten, gevoelens en emoties zijn als ‘dit ben ik’. In deze participatie creëren we energie en deze energie is waarvan we denken dat we dit zijn en dus, gaan we dit verdedigen alsof het onszelf betreft. We zijn dus onze gedachten, gevoelens en emoties aan het verdedigen, onze energiewinning in en als de geest hierin en iedereen doet dit. Om energie te genereren is polariteit nodig, plus en min, meer of minder, dus conflict. En dus, creëren we constant conflict, binnenin onszelf en buiten onszelf. En dus, zijn we het in principe oneens.

Dat is lastig samenwerken, als we het oneens zijn. Als we ons bijvoorbeeld ‘aangevallen voelen’ zullen we deze ervaring gaan verdedigen in plaats van te zien wat maakt dat we deze emotie ervaren in/als afscheiding van onszelf. Feitelijk komt het erop neer dat we in conflicten, problemen zullen denken in plaats van in oplossingen, om energie te genereren in afscheiding van onszelf in en als het fysiek.

Binnen een groep of bedrijf met een gemeenschappelijk doel, zal men dit – uiterlijk – minder snel toestaan aangezien iedereen wel weet dat er moet worden samengewerkt om het ‘doel te bereiken’. Het kan ook een ‘geloof in dit goede doel’ zijn dat maakt dat we juist met z’n allen ‘positieve energie’ genereren in het eens zijn binnen een kleine groep ‘gelijkgestemden’. Echter over het algemeen wordt dit conflict dan buiten het bedrijf voortgezet. Niet zozeer bewust om van binnen energie te genereren maar om van buiten, geld te genereren, wat een fysiek gemanifesteerde vorm van energie is die op het moment bestaat in ongelijkheid en dus in conflict. In plus en min, in meer en minder, om zo weer energie te genereren. De conflicten als onenigheid (het oneens zijn) binnen het bedrijf zullen we voornamelijk onderdrukken waarin de ‘negatieve lading’ zich uit in innerlijke gesprekken in het hoofd, die weer emoties voortbrengen en zo in en als onszelf, energie genereren.

Dit is een uitgebreid verhaal welke tijd inneemt om te bestuderen. We gaan nu terug naar het gegeven van samenwerken.

Wat maakte het samenwerken op de huidige locatie zo prettig? Het inzien wat gedachten, emoties en gevoelens zijn en hierin zelfverantwoordelijkheid nemen. Dit is niet zomaar gepiept, het is een proces van jaren. Echter het geeft veel ruimte als we onszelf op deze manier kunnen benaderen. Als er dan een keer een conflict is, bijvoorbeeld met iemand van buiten, kunnen we hierin bekijken wat er in onszelf gebeurt in plaats van die ander ‘de schuld te geven’ van wat wij van binnen ervaren. Het is een beginnen met zelfverantwoordelijkheid nemen voor wie we zijn in gedachten, gevoelens en emoties. En van hieruit steeds opnieuw zien hoe we onszelf kunnen veranderen en met een oplossing kunnen komen die het beste is voor alle betrokkenen, dit natuurlijk binnen de huidige maatschappij die bestaat in ongelijkheid. Dus ook deze ongelijkheid, moet worden meegenomen in de overweging.

Het gaat er dan niet zozeer om dat we geen fouten meer mogen maken of dat alles in 1x goed moet gaan of dat iedereen alles in 1x op moet pakken, het gaat er meer om dat we beginnen met het zelfoprecht zien wie we zijn en hierin het beslissen wat we op dit moment kunnen inzien in onszelf. Dat is voor iedereen verschillend, afhankelijk van hoe het geestbewustzijnssysteem zich heeft gemanifesteerd en van de leefsituatie waarin iemand zich bevindt en dus, kunnen we niet voor een ander beslissen hoe dit aan te pakken. We kunnen alleen in eerste instantie de beschikbare informatie delen en hierin onszelf delen in het veranderingsproces. Als beiden bereid zijn hierin open te communiceren, dan kan er een werkelijke samenwerking ontstaan. Dan ontstaat er een meer fysieke ervaring van ‘op ons gemak zijn’ bij elkaar. Want als we werkelijk in onszelf zien, zullen we de ander niet, of minder snel veroordelen en als we dit toch doen, zullen we bereid en in staat zijn dit oordeel terug naar zelf te halen en te zien waar het bestaat als oordeel naar iets gelijkends in onszelf als wat we veroordelen in de ander – iets waarvan we ons hebben afgescheiden (in gedachte, gevoel of emotie). En zo verdwijnt langzaam, door de tijd heen de angst naar de ander toe waarin de angst op zich weer een oordeel als gedachte is en dus, verdwijnt het oordeel naar de ander toe, omdat we die ander als onszelf, minder en minder zullen veroordelen en hierin tegelijkertijd ervaren dat die ander hetzelfde doet – als het zichzelf en dus onszelf minder en minder veroordelen.

Het meest uitdagende punt hierin is om te beginnen met dit proces. Want hoe gaan we inzien dat wie wij denken te zijn in gedachten, gevoelens en emoties, niet werkelijk is wie we zijn? Hoe gaan we inzien dat we niet zulke geweldige wezens zijn en zijn geworden en dat we er feitelijk op uit zijn om altijd en overal energie te genereren, om er ‘zelf beter van te worden’ in en als deze energetische ervaring van binnen en met energie als geld van buiten? Dit willen we niet zomaar onder ogen zien en dus geeft dit gegeven op zich ook weer conflict. En toch moeten we hier doorheen wandelen als we werkelijk effectief zullen willen samenwerken.

Hiermee ga ik verder in het volgende blog.

De Desteni-I-Process-Lite cursus is gratis online beschikbaar in het Engels en Nederlands en geeft een gestructureerde leidraad om zelf te gaan zien hoe we bestaan in gedachten, gevoelens en emoties en het geeft tevens het gereedschap om onszelf te ondersteunen in het proces van het verantwoordelijkheid nemen voor onszelf hierin.

Full earthonites living lies

————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/