Dag 786 – Een voorbeeld van wat ik overbreng in resonantie

Vervolg op Dag 785 – Wie ben ik in de woorden die ik spreek?

“In het volgende blog zal ik een voorbeeld beschrijven van een situatie waar ik energetische aanhechtingen mee stuur in mijn woorden en hoe ik waarneem dat dit gebeurt en hoe ik hier vervolgens mee omga binnenin mezelf. Alles natuurlijk beschreven van waaruit ik nu ben in dit proces en van wat ik waarneem in mezelf, als mezelf.”

Jaren geleden, toen ik begon met het Desteni I Process, was ik erg bezig met me wat meer uitdrukken in waar ik voor sta. Zo kwam er eens een bekende binnen op werk en deze ging iemand nadoen tegenover ons (een collega en ik) op een manier die ik veroordelend vond. Dus zei, ik “nee, zo gaan we dit niet doen, we gaan niet hier anderen achter hun rug lopen nadoen” en vervolgens liep ik weg.

Dit betekende direct het einde van het contact met deze bekende. Diegene voelde zich erg beoordeeld en de uitdrukking op mijn gezicht, deed diegene denken aan hoe een ouder zich vroeger tegenover diegene gedroeg. Oftewel, ik had een herinnering getriggerd bij de ander.

Wat ik bemerkte in mezelf is dat ik mijn woorden uitsprak in een ervaring van angst – angst voor de reactie van de bekende. En dit bestond weer uit een oordeel over hoe de bekende binnenkwam en iemand na ging doen. Tenminste, als ik er nu verder in zie, is het een oordeel op mezelf over dat ik in angst besta om te benoemen wat ik zie gebeuren. En dit zelfoordeel waarin ik in en als angst besta, is hetgeen wat ik mee stuur in mijn woorden, terwijl de woorden op zichzelf, woorden zijn van eenheid en gelijkheid, namelijk, niet praten/roddelen over een ander achter iemands rug om en hier grapjes om maken (zonder dat het een doel heeft tot zelfinzicht; we kunnen wel een situatie bespreken en de rol en gedrag van een ander hierin benoemen, echter dan om tot zelfbegrip te komen, dus waarin we onze eigen reacties, gedrag, motivatie enzovoort, bekijken en terughalen naar onszelf).

Dus, de de angstenergie en het geprojecteerde oordeel hierin, was hetgeen dat mee resoneerde in mijn woorden en wellicht zelfs het enige wat werd opgepakt. Met alle gevolgen van dien, namelijk dat het hele contact ophield te bestaan.

En was dat niet tevens wat ik eigenlijk overbracht, als gekoppelde boodschap zonder woorden? Namelijk dat die bekende zich of moest corrigeren, of beter weg kon gaan. Diegene ‘moest maar weg’. Dus ik stond niet in begrip in de schoenen van een ander, maar was vanuit mijn schoenen bezig om ‘zo snel mogelijk’ deze situatie op te lossen: ik zag dat het niet oké was om zo over anderen te spreken achter de rug om (het was al vaker gebeurd in andere situaties door deze bekende en ik had al vaker geprobeerd dit indirect te benoemen en te bekijken op een manier waarin we onszelf/onze eigen reacties ‘onder de loep’ nemen in plaats van de ander), echter ik ervoer veel angst om dit te benoemen maar ik kon het ook niet langer verzwijgen, vanuit kennis en informatie gezien en zo probeerde ik het zo snel mogelijk over te brengen ‘om er vanaf te zijn’ en niet zozeer om werkelijk de bekende te ondersteunen om dit praten over anderen te stoppen.

Hoe neem ik waar dat ik vanuit een beginpunt van angst spreek?

Ten eerste was de reactie van de bekende opvallend en op zichzelf al een reden om in mezelf, te onderzoeken wat ik heb uitgesproken en hoe ik dit gedaan heb, wie ik was in die woorden. Ten tweede merkte ik het al aan de manier waarop ik wegliep; dat ik wegliep eigenlijk, was op zich al een teken dat ik niet in mijn woorden stond en tevens ervoer ik in mezelf een soort van boosheid, bedruktheid, verbolgenheid over hoe de bekende binnenkwam en een ander na ging doen (waarin ik later vernam dat het uitgangspunt van de bekende om dit te doen, niet hatelijk of vervelend was; dus werkelijk, misschien lag het hele punt grotendeels bij mij en het projecteren van mijn kennis en informatie over ‘wat hoort en wat niet hoort’, van principes, zonder zelf in en als dit principe van eenheid en gelijkheid aanwezig te zijn).

Hoe ga ik hier vervolgens mee om?

Het is eerst de energie van mijn reactie laten zakken, zodat ik niet mezelf ga verdedigen tegenover mezelf en probeer te valideren wat ik gedaan heb door hetgeen wat de bekende deed, te gebruiken en bestempelen als ‘niet goed’. Zolang ik probeer ‘gelijk te krijgen’ binnenin mezelf in waarom ik iets doe/deed, kom ik niet tot eenheid en gelijkheid van de onderliggende ‘agenda’ of energetische aanhechtingen. Hoelang dit duurt, zal afhankelijk zijn van waar het om gaat en waar ik ben in mijn proces van zelfeerlijkheid.

Als ik in staat ben om te stoppen met ‘het bekijken en beoordelen wat de ander doet’ en puur in mezelf zie wat ik in dat moment zou kunnen veranderen en wie ik ben in dat moment, los van wat de ander ook doet dat wel of niet ‘oké’ is, geef ik mezelf de kans om in een ervaring van schaamte over te komen mezelf, van echte schaamte real shame – over wie ik ben in dat moment en in de woorden die ik uitspreek. Dit is het keerpunt; hier blijf ik even met mezelf aanwezig, meestal alleen met mezelf, dan lukt me dit het beste.

Op een gegeven moment zal deze ervaring afnemen, variërend van enkele minuten tot drie dagen zoals ik weleens heb meegemaakt. Dit ervaar ik als een kwetsbare periode en hierin trek ik me het liefst terug; echter naarmate ik er meer comfortabel mee word, kan ik het ook delen met iemand die dicht bij me staat en tevens op dezelfde manier naar zichzelf kijkt/wil kijken en kunnen we er zelfs om lachen. Echter vaak gebeurt dit achteraf, dit lachen erom en dan is het geen weglachen maar meer een lachen om de absurditeit waarin ik dan besta of bestaan heb.

Tijdens deze periode pas ik zelfvergeving toe op de ervaring en op hetgeen ik ‘gedaan’ heb, op wie ik was in dat moment en op wat ik ermee wilde bereiken, mijn ‘geheime agenda’ hierin die ik onbewust had uitgespeeld. Als alles uiteindelijk rustig is in mij, is het zien hoe dit op te pakken. Vaak opent de situatie zich vanzelf weer doordat ik verantwoordelijkheid heb genomen voor mezelf en die onderliggende, energetische aanhechtingen, die er nu af zijn en ik dit dus niet meer mee stuur in mijn woorden; ik resoneer niet meer op deze energie en breng dit dus ook niet meer over. Soms is het nodig een excuus in woorden uit te drukken, echter dit hangt van de situatie af. Het grootste excuus is de zelfvergeving met hierna de zelfcorrectie.

Deze zelfcorrectie bestaat er dan uit dat ik een volgend moment dat eenzelfde ervaring in mij opkomt waarin ik wil gaan spreken, ik dit bij mezelf houd en eerst de energetische aanhechtingen vergeef in mezelf. Doe ik precies hetzelfde als voorheen, dan heb ik nog werk te doen met een onderliggende programmering en/of voorprogrammering die ik niet effectief vergeven/begrepen heb. Is het nog aanwezig maar minder sterk, dan zit ik op de juiste weg en is het ook een oefenen en toepassen in het dagelijks leven om meer zekerheid te krijgen in mijn zelfuitdrukking.

In een volgend blog zal ik zelfvergevingen uitschrijven op bovenstaande situatie.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Advertenties

Dag 785 – Wie ben ik in de woorden die ik spreek?

Het uitspreken van woorden is één van de aspecten waarin we onszelf uitdrukken als fysiek wezen, in deze fysieke wereld. Dit is iets wat de meesten van ons heel normaal vinden, echter we hebben nog niet, nog nooit eigenlijk, werkelijk geleerd hoe ontzettend uitgebreid dit gebied is en hoe we hierin feitelijk de gehele wereld ‘creëren’.

Het is meer een gebied waarin we vaak automatisch ‘aangaan’ en er woorden uit onze mond rollen in reactie of anticipatie op iets wat zich binnen of buiten ons afspeelt, in verleden, heden of toekomst. We kunnen er ook heel ‘bewust’ voor kiezen om onszelf in woorden uit te drukken en kiezen dan bijvoorbeeld ‘positieve’ bewoordingen om een goed gevoel over te brengen, in de hoop en verwachting dat deze ‘intentie’ dit positieve ook werkelijk voortbrengt.

Er zitten zoveel lagen in onszelf die we niet onderzocht hebben en die ‘mee resoneren’ in de woorden die we (automatisch of bewust) uitspreken. En dit is een dimensie die we over het algemeen over het hoofd zien, aangezien we dit niet waarnemen. Het komt echter wel ‘naar ons terug’; vaak in ‘reactie’ van een ander en vervolgens, begrijpen we niet waar die ‘reactie’ vandaan komt.

Ik heb vaak in mezelf gezien dat als er een reactie komt van een ander die ik niet begrijp en waar ik dan vervolgens weer op reageer (in mezelf of in woorden/gedrag naar de buitenwereld), dat er dan dimensies, aspecten in mezelf zijn waar ik me niet gewaar van was, dus die ik niet eerder heb waargenomen binnenin en als mezelf. Deze aspecten/dimensies, resoneren door in mijn woorden als een ‘energetisch aanhangsel’ zou je kunnen zeggen. Dit energetische aanhangsel is wat als eerste wordt opgepakt door een ander, als en wanneer een ander evenzo niet werkelijk waarneemt wat er gebeurt – wat meestal zo is, aangezien we nog erg veel aanwezig zijn in onze geest, in gedachten, ideëen, oordelen, aannames, verwachtingen, gevoelens, emoties enzovoort en we dus door een soort van filter ‘horen’ en interpreteren, in plaats van dat we werkelijk lichamelijk/fysiek aanwezig zijn en waarnemen wat echt en reëel is en welke woorden er gesproken (of geschreven) worden.

Wat er dan gebeurt, is dat de ander ‘reageert’ op mijn woorden zonder werkelijk de woorden te horen die ik uitspreek. Eigenlijk vangt een ander de resonantie op die ik ‘mee stuur’ in mijn woorden; resonantie als dit energetisch aanhangsel dat ‘meetrilt’ in hetgeen ik wil uitdrukken en waarbij ik nog gevoelens en emoties ervaar of waarin ik nog ideeën, oordelen, verwachtingen, opinies enzovoort heb aangehecht in/als mezelf.

Wat bedoel ik hier met ‘in/als mezelf’? Hiermee bedoel ik dat, als ik iets uitdruk in woorden waaraan ik in mezelf, nog allerlei onopgeloste en/of ongeziene herinneringen heb gekoppeld; dat ik ‘als mezelf’, deze herinneringen mee stuur in mijn uitgesproken woorden. Dus ik sta niet gelijk aan de woorden die ik spreek, in en als mezelf, maar ik ben nog een soort van ‘ongezien’ aanwezig in een gekoppelde herinnering, in de vorm van een emotie, gevoel, idee, oordeel, verwachting  enzovoort. Dus ik ‘hou vast’ aan iets wat ik niet zie in mezelf en dit resoneert mee in de woorden die ik uitspreek en die ik een soort van ‘geladen’ heb met deze herinnering. Vaak op onbewust niveau, dus ik heb niet direct door dat ik dit doe.

Waar ik uiteindelijk heen wil, is dat ik gelijk sta in/als mezelf, in en als gewaarzijn van mezelf. Waarin ik verantwoordelijkheid heb genomen (of ga nemen zodra ik het waarneem) voor wie ik ben in de woorden die ik uitspreek en voor alles wat er eventueel meereist in mijn woorden, om vervolgens te kunnen richting geven aan mezelf in wie ik wil zijn in de woorden die ik uitspreek (dank Sylvie voor deze aanvulling).

Dit is een heel proces zoals nu wel duidelijk wordt in bovenstaande omschrijving en over het algemeen, neigen we naar een opgeven voordat we begonnen zijn hierin, aangezien het onbegonnen werk lijkt en het tevens onbekend gebied is. En toch is dit wat er gewandeld moet worden en waartoe ik in mezelf een verbintenis gemaakt heb om stapje voor stapje te wandelen, door alle fasen van opgeven heen, hoe langzaam ook.

In het volgende blog zal ik een voorbeeld beschrijven van een situatie waar ik energetische aanhechtingen mee stuur in mijn woorden en hoe ik waarneem dat dit gebeurt en hoe ik hier vervolgens mee omga binnenin mezelf. Alles natuurlijk beschreven van waaruit ik nu ben in dit proces en van wat ik waarneem in mezelf, als mezelf.

(Klik op de links hierboven voor meer artikelen)


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 779 – Weerstand in relatie tot schoonmaken

We zaten wat te praten met onder andere Sylvie en mijn moeder en op een gegeven moment bracht Sylvie het onderwerp schoonmaken naar voren en hoe het aan te pakken als men hier weerstand op ervaart terwijl de schoonmaakbezigheden wel moeten worden opgepakt. Zo kwamen we erop dat ikzelf ook ‘niet graag schoonmaak’ en mijn moeder ook niet. Ik was in het huis op weg naar boven en ik hoorde mijn moeder iets zeggen als ‘ik haat het schoonmaken’. Ik haastte me de trap weer af en vroeg haar te herhalen wat ze zei, aangezien het exact had geklonken zoals ik het ook vaak in mijzelf op zie komen. Het bleek inderdaad exact hetzelfde te zijn zoals het in haar bestaat en in mij. Hierin zie ik dat ik het onbewust gekopieerd heb; ik kon ook al niet terughalen waar de weerstand nou vandaan komt. Het is iets als, ‘ik heb er een hekel aan maar ik wil het wel graag schoon en netjes hebben dus ik doe het wel’.

Echter mijn moeder kon het voor haarzelf niet herleiden aangezien haar moeder, mijn oma, juist ‘erg schoon en precies’ was in huis. We weten dan natuurlijk niet wat hierbij in oma omging, misschien had ze er eigenlijk wel een hekel aan of misschien heeft mijn moeder een weerstand gecreëerd of vergroot als reactie van onbegrip op oma’s preciesheid en serieuze benadering van het schoonmaken.

Terug naar mezelf. Hoe hier nu mee om te gaan? Zou het niet prettiger zijn voor mezelf als ik zonder innerlijke weerstand de schoonmaakbezigheden uit ga voeren?

Sylvie bracht nog een mogelijkheid naar voren om te onderzoeken, van een ‘intiem met je lichaam en/of jezelf zijn’ en de relatie tot schoonmaken.

Hier is een (vertaald) artikel over weerstand en hoe dit een mogelijkheid biedt om voorbjj de comfortzone in de geest te bewegen en zo tot het potentieel voor zelfverandering te komen. Weerstand kunnen we zo gebruiken als een een handvat om niet toe te geven aan de weerstand maar juist door te bewegen, hier naartoe te bewegen en er niet van ‘weg te schrikken’: “Weerstand is je gids, omdat het je laat zien waar de comfortzone van je geest eindigt en je potentieel voor zelfverandering begint.”

(Klik hier voor origineel artikel en website Quantum Change Kinesiology).

Hier vanuit bekeken houdt het schoonmaken en de ervaringen van weerstand, dus een mogelijkheid in voor me om tot mijn potentieel voor zelfverandering te komen. Kijk, dat geeft al een andere benadering van het schoonmaken; hierin vind ik direct een voor mij ‘zinvolle’ aanvulling op – of zelfs invulling van het schoonmaken op zich – één van de gedachten / ervaringen die namelijk in mij opkomt is dat ik het schoonmaken ‘zo zinloos vind aangezien het steeds maar terug blijft komen en het weer vies wordt zodra het schoon is’.  In het volgende blog begin ik met zelfvergevingen op de ervaring die opkomt bij het schoonmaken en wat zich eventueel opent hierin.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 764 – It’s a decision

One of the things that stand the most by me from the words of Bernard are the words ‘it’s a decision’. Actually everything, who we want to be, how we want to live, how we approach others and the world around us – it’s based on a decision. However what we have learned, is that it is based on ‘how we feel’ or not feel and what we think about something or someone. This goes so automatically and fast within ourself, that we are not really (or not at all) aware of the motivation behind our words and actions, behaviour and choises.

In the past, we have made many ‘decisions’ based on painful experiences and then we created thoughts and behaviour as a way to try and control our environment, to not experience this pain again and so actually, our unaware ‘decisions’ are very much based on a protection and defense mechanism. At some point later in life, if often comes forward that these ‘decisions’ are not practical anymore and actually working ‘against ourself’ as well as ‘against others’. Because these ‘decisions’ are once based on ‘exclusion’ from the one who did some harm to us, instead of bringing the pain back to self. This can be developped in many situations, from very small moments where we did not understand what was happening in a moment, within ourself and for example felt rejected, to the really emotional or physical abusive situations that do happen so much in this world that is based on inequality and misunderstandings.

So the protection and defense mechanism could be valid as ‘understandable’ and even necessarry in the past, however there comes a point in our lives where we are asked to be ready and willing to bring the pain back to self and take responsibility for ourself, in who and how we have created ourselves from all these moments in the past, in a way that is not best for all, but still only protecting and defending ‘our own good’ so to speak which goes hand in hand with attacking another who is questioning this ‘good’.

I was writing self-forgiveness in in a timeline of a mind-construct last week and came to a moment of decision where I saw that my behaviour, is unacceptable. It took me months to come to an understanding of myself in my behaviour, although I had seen already long before that something did not go well in certain moments.

It was in a moment in the working-environment that I am not satisfied about and that I experience as ‘unfair’ but that I can also not practically change and so, I was kind of ‘stuck’ in how to stand in this and behave. And this prevented me from seeing into myself as who I am in that moment and the will to change in this, because I found that ‘I had the right to do this’ in some way. And so it took me a deep introspection to come to the point of seeing that I was actually on a very subtile level, abusing a situation and (business)relationship in the vulnerability of the interdependency that we existing in within actually all relationships. I made a difference of how to be in different relatinships and so, I actually let the relationship determine ‘who I am’. I did not make a clear decision about ‘who I am’ in every relationship and allowed a small backdoor within myself in a (business)relationship where in another is more dependent on me (for money), to behave from a starting-point of ‘having certain rights’, where in other relationships where I am more dependent, I suppress these reactions within me.

Once I saw the point of abuse in it, through the extensive and structural writing and/of self-forgiveness within the lesson, I saw the solution: it’s a decision and I am the solution in who I am in that moment; it’s not possible to change the practical aspects in it and it is unacceptable to live out my dissatisfactions, so there is only one (practical) solution: ME and the decision to no longer accept and allow myself to live out this pattern of abuse, no matter how subtile and no matter ‘if I am right’ in a way.

From here I now need to practise and live this decision in reality, so I need to everytime decide to ‘act on my decision’, to make it a real and living decision that is visible in physical matter and what I find as well is that I need to come to this ‘decision’ in many different situations, moments and relationships, through seeing, realizing and understanding myself in each of it. (…) So I have an overall decision of the will to make the best of myself and come to a living of decisions of what is best for all in every moment and within this ‘will to change’ as a starting-point, I walk many moments towards a point of seeing myself, from where I decide to stop the abusive or ineffective pattern and thus change. This shows how extensive and detailed this process is to come to a point of practical, visible change in all aspects of our living.

Once I come to such point of insight, I find myself being more stable and solid, as now I have found a point that I can stand in and stand up from in those moments. There is often so much resistance experienced towards a point that needs introspection, however once through, it gives much more trust and satisfaction within and as self. To come to a decision that is best for all, I need to take off the layers of energy created around it and an effective way to do this is the application of self-forgiveness, so that I can come to a point of really seeing, realizing and understanding what I am doing in such moment and then, I am able to make the decision or actually in that moment of seeing myself, I have made the decision, to stop the abuse in this certain situation.

Desteni I Process


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 741 – Can I learn to empathize?

Certain people are ‘by nature’ more empathic than others. It can be so because of how one has grown up; it can be pre-programmed. This doesn’t automatically mean that one is doing ‘what is best for all’ as then again, one can be for example ‘over-empathizing’ and forget to take care of oneself.

However, what if you notice that you do not really be emphatic by nature and so, noticing that this has consequences for others and for self as well? What if you ‘don’t feel’ what it means to be empathic, if you do not ‘feel’ what others may need for example and so, easily walk over others without even noticing?

I can start with an example of myself in this. I can say that I am empathic by nature, I also am a female, who often have learned to develop some empathic qualities. However I have also noticed an aspect within myself where I easily and automatically, could let someone ‘drop down’ or ‘fall down’, within the thought/believe that some can or should take care of that aspect within themselves, without looking further within their nature for example and seeing if they may need some support in this.

Within this, I did not ‘feel’ that I ‘wanted to help’, coming from a starting-point that we each should take care of ‘our own business’, as how I have developped this within myself. What I did feel in this, is quilt, for not being helpful enough, for not giving enough, although no one really had said such things to me. It was more existing on a subtile level where I somehow saw that I could do more but I did not (want to) do this and did also not know how to take this on. With the consequence that I also found it more difficult to receive ‘help’ from others as I found that I did not deserve this (because I was not giving it eather).

So this gave a subtile conflict within myself on the background that was interfering within my social interaction and communication in many ways.

I have in real time walked a path to correct this; first with animals, where I for years, have taken care of quinea pigs and rabbits that became older and needed a lot of support where I had ‘to give it my all’ to get them through as long as possible. I also have walked a relationship with someone who needed a lot of support that I ‘did not feel like giving’ and that I actually ‘did not really want’. But, I did, because then I already understood what it means to start walking by principle. Understanding meaning that I understood the theory of this.

With the animals, I had to step out of an experience of feeling paralized and not being able to take action, also related to a limited amount of money to spend for physical support and from here, not knowing where to start when an animal became ill for example. I have walked many situations with these beings and it was amazing to do this. What was supporting me here, is that I did want to do it for the animals as I really and naturally ‘like’ the animals but I had to step over idea’s of ‘how much you spend and do for an animal like a rabbit or a quinea pig’. Strange idea’s, as if these little animals deserve less care than a bigger animal or a human being. But there was also a fear of ‘not having enough for myself’ in this as a point of self-interest existing within me.

Within the relationship, I learned to walk it because I could see the consequences of what would happen if I would not do the best I could and especially I learned how this would reflect back on me within myself, staying busy with doubts and questions about myself, where experiences of guilt were keeping me busy and eventually ending up within the need to ‘go back and correct myself’ and do it over again. We can also call this a ‘timeloop’. I mainly experienced this whole pattern as a ‘fear of loss’ within me and so, the ‘fear of loss’ did have been the motivation to push myself to do better and still does in many moments – to eventually and while doing so, come to a point of creation, free from this experience inside myself.

But, I did not do this because it felt natural or because I naturally wanted this. I did do this because I had learned – while walking this relationship – what it means to walk in principle and I saw I could do better. So I did not need to ‘feel’ it but could make the decision to walk it anyway, to support another (and so myself) where I can within my capacity and of course from a starting-point of common sense,  to not ‘help’ another with things that another need to learn for self but to support where another did not yet have developped an effective application and where I did not have developped this as well and so, ‘supporting another’ was/is the development in itself for myself as self-support.

This is the great thing about principled living, that in the end, the self-support is supporting another and supporting another, is supporting self.

Why am I writing this blog?

To bring forward that if and when we do understand what it means to walk by principle and when and as we have made the decision within ourself to stand by this and do and develop this every day again, that it is possible to learn for example what it means to live ‘empathy’, not because we ‘feel empathy inside ourselves’ and whatever this may mean, but from a starting-point of ‘giving as you would like to receive’ and ‘considering another’ from a starting-point of principled living within equality and oneness, where every living being deserves to be treated with support where needed and where self-honestly possible.

When I had walk through all of this (it took several years all together), I did came back to my self-will about what I want, within my life, within a relationship and with who I want to walk this, while testing what is practically possible and taking the time to see who I am willing to stand by and walk with as myself and who is willing to do the same with me. However I did have to let go of personal preferences for several years, to be able to stand up and keep standing within my utmost potential and the challenges that this gives every day.

So, empathy does not so much contain an experience or a feeling – although it can be a starting-point for those who do experience this naturally. Empathy can be practically learned and applied within a starting-point of principled living as what is best for all. These principles, they can be described, tested and cross-referenced within a self-agreement and from this agreement with and as self, it can be expanded towards an ‘agreement’ with others (family, friends, colleques, intimate relationships), as simply ‘rules’ that are considering all participants in a way that does not leave anyone behind without being heard or seen but at the same time, supporting each other to create a self-responsibility and self-dependency where needed, to be and become able to stand on our own two feet.

There is much more detail to write about this empathy. Here is a link where one can start walking this agreement within and as self, by first understanding the theory of how we actually function as a human being and also a link to a document where the basic-principles are described and commited to stand by. Without this support, I would not have been able to stabilize and grow as how I did so far and I am very much still learning and expanding in this, still with the support that is available within Desteni and that is practical and applyable in our every day live.


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 739 – My process with sleeping – back then and now

 

Let’s take a moment to look at some changes that I have walked during the last 6 years in the time that I am walking with others, together in a group named Desteni. It is an individual process from consciousness to awareness, yet it is a process that I cannot walk alone, as I need others who are walking in the same principle, as support and point of cross-reference but also first and foremost, to receive the ungoing ‘information’ that I do not have access to by myself, simply because we each have our own path and specific access to certain area’s. – as for example the information that is given via the Portal that I then can use and investigate for and within myself.

Within this I realize every day that what I am walking now, I would not be able to do in this way without this group. It is like I could see the potential within myself but I was not able to bring it into application and so, it was more an idea of what ‘could be possible’ but where I at the same time, could not comprehend that I really could do it and actually do it.

I will start with a very small example that is practical, visible and open for investigation and application for everyone. This example is….the hours of sleep every night.

Before 2011, I was sleeping about 9 hours each night. For several years, I did not feel so well physically and with this amount of sleeping, I was able to keep myself up and running for the responsibility of taking care of myself and the house and going to work to have an amount of money to live from. At some point in spring 2011, when I already had investigated articles that Desteni is providing, I decided to bring this amount of sleep back to first 7,5 hours. So I stood up early in the morning and allowed myself to have 1 extra cup of coffee (with a maximum of total 3 small cups a day, where before I had 2 each day – here to note that I do well on some coffee, related to my bloodgroup A, however when I drink more than 3 a day, it makes me restless and uncomfortable).

For three days, I felt dull and sleepy. But I just sit through and after a few days, this went away and here, I was able to sleep 7,5 hours each night.

This was the easy step; after this I have been walking several years to bring this back to be able to sleep 6 hours a night, however I still notice that I tend to sleep a little longer, but not longer than 7-7,5 hours. This is interesting already in itself, as it shows that this 9 hours was not needed at all, not even in a period where I did not feel well physically.

In this years after 2011, I felt myself many times ‘struggling’ with this sleep. I experienced the influence when I slept too long, where I find myself ‘too much in my mind’, feeling dull, not able to direct myself and struggling with this waking up moment every morning, where the struggles mostly existed out of self-judgements about this point.

After a few years, I decided to buy an alarm that wakes up with first some ‘daylight’ coming up and then some sounds of nature. This supported me to make it a more ‘organic’ process and here, I actually started to really support and embrace myself in this, instead of keeping on judging myself about things that I was not yet applying.

I also noticed – when I was in South-Africa for a month, living in nature at the farm, together with other members of Desteni – that I could do with 5,5 hours of sleep. A site-note here is that at 21.00 in the evening, I then had difficulty to stay awake during a group-chat for example but as far as I can see, this is something that I could train myself in as well.

What I do notice when I am here in The Netherlands, is that I do naturally wake up after 5,5-6,5 hours sleep and I feel most relaxed when I have 6,5-7 hours in bed so that I do not start ‘worrying’ about not ‘having enough time to sleep’. However I am more flexible, where I sometimes sleep less. I am then tired but still able to do my tasks and then next night, I sleep 6-7 hours again.

I also notice that I still tend to stay in bed longer than my body really needs, however I am not so much making a problem of it anymore and actually waking up every morning between 6.00 and 6.30.

I very rarely tested to sleep a lot also for example during the day, in a moment that I was walking through a difficult point within myself, however here I do notice that I physically and mentally, start feeling more and more dull and slow and ‘waking up’ then really hurts, where it is as if I then first need to push through my mind-systems before I am ‘here’ in my physical and this process is then repeating when falling back to sleep, waking up, going through this painfull experience etc until I stand up again.

From here, my next challenge is to be able to sleep when there is not so much silence around me, while for example sleeping with someone else next to me. The sleeping-process is still something for me to have attention for and find a balance in. I do need a quiet rest every night/most of the nights, to keep myself physically stable and so, there is still some panic coming up if I notice that this may be disturbed, especially if it is for more than one night. After a ‘broken’ night, I do not function so well through the day and I am not so much able to enjoy myself, but then only ‘pushing through the day until I can go to sleep’.

So this sleeping-process, it can be quite something to take on as it has many aspects/dimensions related to it to consider and investigate. However, a 9 hours night-rest, it is not needed, and so is not the 8 hours each night in most cases (where I leave out the specific situations of for example illnesses, extreme heavy physical labour and exhaution, as these can be conditions that need a different and individual approach).

I have lived this proof for myself now for many years and as I have showed in the beginning of this blog; if there is one ‘person’ who was ‘convinced that I need my sleep’, then it was me!

Interesting to already shortly mention that my physical well-being and condition did improve as well through the last 6 years, where I will in time to come, write more about and what I also already did write a lot about in several blogs here. The ‘long sleeping’ was more a way to keep myself surviving, because of a lack of effective tools to support myself within the suppressive effect of my mind consciousness system on my physical well-being. So I did both: bringing back the amount of sleep and bringing in the self-support that I received (and am receiving) via Desteni.

To be continued. Thanks.

Questions and Perspectives: Sleeping (only 4-6 hours required):

(…)

Sleeping is also pre-programmed within and as the mind consciousness system within human beings – when you ‘sleep’ this is when the mind consciousness system ‘regenerates’ and ‘rejuvenates’ itself in preparation for ‘another day’ when you’ll be ‘actively participating’ as a mind consciousness system within this world as the unified consciousness field – thus the mind consciousness system will ‘while you’re asleep’ ‘dig into’ and ‘submerge’ itself into the subconscious and unconscious mind to allocate memory banks, thoughts, past experiences etc. – to merge / rise / install within your conscious mind, so when you participate within your daily ‘life experience’ you’ll have a ‘new fresh set of thoughts / thoughts patterns’ to pre-occupy you with.

Thus – the ‘sleep stages’ are actually where you submerge you within yourself, while your mind submerges you and takes you ‘with it’ from the conscious mind, into the subconscious mind straight through to the unconscious mind – (your deep sleep), see the mind takes you with it, because it cannot exist without you – and the mind can only take you on this journey through the mind stages to rejuvenate and regenerate when you’re ‘asleep’ so you don’t actually know this is really happening.

Thus – ‘sleeping’ is an automated constructed system within and as your mind consciousness system – to ‘keep it going’ – to ‘keep you going’ as a mind consciousness system. Thus – this is where dreaming takes places – dreams were the diversion for human beings to not actually see/experience/un­derstand what really happens when they dream in any way whatsoever. You ‘think’ you’re dreaming – but your mind system is actually taking you on its journey through the mind stages into the unconscious mind – to ‘dig’ and ‘search’ for thought patterns / behaviours / system alignments from the ‘global unconscious as the unified consciousness field’ – to install within you, to ‘implant’ within you – to ‘pre-occupy’ you through another day – and so this continues every evening you sleep – this is the procedure that takes place.

Then when you wake up all ‘groggy’ it’s you together with the mind as the mind – rising up from within the unconscious to the subconscious to the conscious – when you’re ‘awake’ – you’re fully / completely within and as the conscious mind.

The reason why the world says 8 – 9 hours sleep – is because the entire procedure takes 8 – 9 hours for full completion – installation and implantation of unconscious mind manifestations to be infused within and as your own mind consciousness system.

Though – what we have done with regards to dreams is the following – instead of you going within and as your own mind journey through the mind stages – we’ve compressed all three mind stages to one singular point within you as you – where we ‘brought together everything and all of you to one singular point within the mind as all three mind stages’. Thus – when you sleep – you don’t submerge anymore – but is placed within this one singular point – where dreams are inserted which assist and support you within the current point placement of yourself within your process – thus – dreams now assist and support you with regards to where you are in your process currently – the ‘point’ of you within yourself.

That’s why we suggest only 4 – 6 hours sleep – this is all you require – because if you sleep longer than this – you’ll move beyond this point placement of you within you and submerge with your mind into the conscious, subconscious and unconscious mind – thus you giving your mind the opportunity to regenerate and rejuvenate itself – by installing and implanting manifestation within you from other human beings in this world through the unconscious mind unified field connection / interconnection – and have experiences / reactions within you – that’s not even of you – but believe to be you – then the moment you believe it to be you – you make it your own – and thus so ingrain the reactions/beha­viours within and as your own mind consciousness system.

4 – 6 Hours sleep is sufficient – it’s all your human physical body requires – because then it’s not sleep per say – but resting your human physical body for a moment. It will take some diligence to ‘re-set’ yourself to only sleep 4 – 6 hours a day – though each have the will to do this.

Will do the self forgiveness list as well – though – here for the moment – diligence and discipline to only sleep for 4 – 6 hours maximum.

Also read: Jack – Self-Forgiveness – Sleeping

————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 731 – Self-honesty, self and relationships

self-honesty

Continuing on previous blog.

For more than 6 years now, I am actively walking a process where in it is a core-point for me to transcent the ‘dependency’ within partnership. Through my life, I have had several partners and a pattern existing within this of starting and stopping. I could not find a way to keep my individuality and at the same time, be/become intimate in my sharing with another. I was not able to stand alone within partnership.

Now, what then does this mean? To stand alone? I learned how to stand alone when being/living alone, without a partner but then within this there is a tendency to search for a partner and when there is a partner, I often lived in a fear of loss or, the partner was existing in this pattern. All because, so I found out, the starting-point was not clearly cross-referenced within both: no discussions about what both want and/or are able to within a partnership and how to create this and how to give and how to support and what means love etc. So the starting-point was basicely still based on preferences and convenience, without really being self-honest to myself and to another about who I am and what I stand for.

This coming forward out of a ‘fear of loss’, as well when the relationship started but also on forehand, like not believing that any man that I like and who likes me and within the practical possibilities, would be willing to live with me and at the same time taking responsibility for oneself. So it is like a compromising on forehand, like, okay better live with someone halfway than living alone all my life (where this ‘all my life’ is what is showing this disbelief and fear ‘that I will never find a partner who is willing to stand with me when and as I am standing within a starting-point of self-honesty’).

But, here under, is hiding my own convenience. Of not willing, mixed with a ‘not knowing how’ to support another and push the principles where in another is given the opportunity to live accordingly to principles that are best for both (and from here, best for all) and expand as well. Not knowing how because I have never done this before or never had an example and so, it is all new to learn and develop. But what I actually mostly see is a convenience within myself about not willing to change and do the hard and dirty work, of step by step walking through all the shit that is coming up and directing myself and the situation in this. And here in I see, I am existing in judgement.

From not standing within and as my self-honesty of what I am accepting and allowing within myself and from here, tolerating within a relationship, I am existing in judgement, which leads to a fear of loss. Because I placed this partnership in the place of my self-honesty and from here, the separation from and within myself is existing and so I make myself dependent on the partner and on the partnership and on the physical intimicy. Within this I am existing in judgement all the time, I am hiding, I keep distance and push the other away (in fear as judgement) as a reflection of how I am in disagreement with and as myself and fear/judge myself for this, as long as I am not self-honestly facing this.

For 6-7 years I am looking at the theory of what it means to stand alone and live in/as self, as in not ‘missing another’ (as a reflection of missing myself)  where in I now see that the word ‘self-honesty’ is giving so much more clarity in this, as this is what I can define for myself. This is an active process that I have walked and am still walking and this is what I recently found within myself (hidden deep within myself) where in I kept my ‘preference’ at first place and secondly I tried to align my self-honesty with this, where I had to turn this around and place my self-honesty first and foremost and from here, look at how to align my preferences to this, if and when possible in a practical and considering way. Thus this means that I have to make peace with the possibility (or call it ‘risk’) that I have to let go of some of my preferences if I find that I am not able to live with it, practical, physical and according to my integrity.

This is an example of how we trade places in and as the mind and how we place our preferences above our self-honesty and from here, we make ourselves dependent on these preferences that we need to fulfill with something or someone outside ourselves. It can be anything: money, sex, love, food, drugs, alcohol, gaming, traveling, shopping, sleeping, watching tv and all variations within this.

We know in theory that we do this, we all know it somehow, however really seeing it within ourselves and understanding how we have exactly created this, is a whole other story, even from the point where we make the decision to change this within ourselves. For this, we need to walk what we call ‘a process’ through time.

It is possible that we have integrated this self-dishonesty in our physical body; in this case walking out of it, means to walk a physical process, through physical manifested consequences within our own body, as for example in my case, the consequence of a spastic colon.

To be continued


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive