Dag 816 – What does ‘strength’ mean?

Eileen Sorg – Inner Strength

I am going to have a look at the word strength. What does it mean to have strength, inner strength, to be ‘a strong woman’ and to accept this within oneself?

I have no or little guideline or structure in this I notice so let’s see with the writing if I can start creating such platform for myself. I am quite sure I misinterpret the word strength, although I know it is not about physical strength, then still I do have a picture coming up with what ‘a strong woman’ means in my (un- / subconscious) idea.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to see a strong woman as a woman who can stand her ground in this world and so, I forgive myself that I have accepted and allowed myself to see the strength here projected outside myself as ‘who I am in this world’ instead of seeing, realizing and understanding strength here as a presence within and as myself to push myself through energetic mind-patterns that I have accepted and allowed to integrate within and as my physical body and then limiting myself within.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not ever considered ‘strength’ as in inner quality that I use for myself to push beyond my limitations, because I actually do not really recognize it as limitations but more as a stated ‘this is who I am’ or stated situation as ‘how it is’ and so, I do not consider moving beyond it; not considering that there is something to move into, in and as myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not question certain ‘who I am’ or ‘how it is’ as a limited creation / adaptation from within myself and so here not considering my own strength as well, cause if I do not see that and how I created it myself within acceptance and allowance, I also do not see / recognize my own strength or capacity to create.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not recognize my own capacity to create, may it be in a limited way – the creation is still here but from a mind’s starting-point and so limited, however the mind on itself can not create but only with me within and so, the mind on itself can not be stronger than me, within and as myself, as I am the starting-point and starter of it all.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not see, realize and understand myself as the staring-point and so as the strength within and as me to move, direct, create, express and change where needed.

I commit myself to, when and as I experience a fear coming up, to breathe, embrace the fear-energy and forgive the fear as me and from here and while doing so, bring the word strength back to myself, as a quality within and as myself, within the starting-point of who I am and can be, to move myself beyond limitations as ideas and experiences that I have created / copied in and as the mind as an outflow of fear – to move myself into the unknown as me as Life itself and with the support of a living word that I look for in the moment – may it be strength itself, may it be another word that is present in and as me.



Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 813 – Het fysieke, tastbare van de natuurgeneeskunde

Natuurgeneeskunde staat dicht bij de natuur, dicht bij het lichaam. Het is bijna 20 jaar geleden dat ik de studie natuurgeneeskunde afrondde en het vak op zichzelf – ‘natuurgeneeskunde’ – als vak binnen de overkoepelende noemer van ‘natuurgeneeskunde’ als gehele opleiding en benadering van het helen van het lichaam – vond ik fascinerend en tegelijkertijd kon ik het niet helemaal vatten. Ik zag de wetten, de waarheid maar kon het niet werkelijk eigen maken.

Nu 20 jaar later begin ik het tastbare van natuurgeneeskunde als vak op zich en het fysieke in de brede zin van het woord van de natuurgeneeskunde als geheel, langzaam eigen te maken. Het vak houdt onder meer de praktische toepassingen in zoals massage, koppen zetten, vasten, hydrotherapie, pakkingen, de leverreinigingskuur, klisma’s en ja, de braakkuur hebben we ook onderwezen gekregen en gepraktiseerd tijdens de vastenkuur. Al dat soort werkelijk lichamelijke toepassingen, enigszins ‘spartaans’ en dus niet zo snel geliefd bij het grote publiek – en zelfs niet bij het kleine publiek van enthousiaste studenten op de opleiding natuurgeneeskunde lol. Toch was het de richting die ik koos, samen met de hoofdvakken fytotherapie, voeding en iriscopie. (De twee andere te kiezen richtingen waren homeopathie en TCM/acupunctuur).

De basistheorie van natuurgeneeskunde en de fysieke wetten, is fascinerend en zo vol gezond verstand. Het werkt onder andere met het Reckeweg systeem waarin een klacht, zo niet op de juiste manier geheeld, onderduikt of onderdrukt wordt in het lichaam naar een diepere laag/fase. Zo zijn er drie oppervlakkige fasen die in de ‘vloeistoffen’ plaatsvindt en welke het meest eenvoudig zijn op te pakken en drie diepere fasen waarin het zich nestelt op cel niveau – en dus lastiger om waar te nemen en naar de oppervlakte te halen; denk bijvoorbeeld aan kanker, dit ontstaat niet over één nacht ijs. De natuurgeneeskunde als geheel, ondersteunt het lichaam om dit proces van binnen naar buiten als heling, zelf te kunnen uitvoeren. Alle middelen en aanpakken zijn er om hierin te ondersteunen; ieder op een verschillende wijze.

Het lijkt me dat dit eigenlijk logisch klinkt voor een ieder en dat het tevens klinkt als een enige, werkelijke en langdurige manier van heling/ondersteuning. Zo vol gezond verstand en praktische aanpak. Zo vol van begrip van en respect voor het lichaam als geheel en voor het aanwezige leven als geheel; zo Integer (hierin gelijk een beknopte herdefinitie van ‘integriteit’). Dit is de basis in mijn zienswijze die ik heb mogen ontvangen binnen een zesjarige studie, iets wat vrij onconventioneel is om dit binnen een opleidingssysteem in deze tijd te doorlopen. Ik zal er ongetwijfeld nog meer over uitweiden want het heeft mijn fascinatie en aandacht sindsdien, van binnen en van buiten.

Terug naar het tastbare en fysieke effect van de ietwat spartaanse / oncomfortabele aanpak van natuurgeneeskunde ansich en het aspect dat ik wil uitlichten. Het was tijdens een recente lever-galreiniging dat ik doorkreeg – 20 jaar na afstuderen! – hoezeer het aansluit op het tempo en de wetten van het fysieke leven en wat tevens de grote weerstand en kleine populariteit duidelijker maakt. Het vraagt namelijk Heel Veel Input van onszelf en vaak wat ongemakkelijke lichamelijke situaties om door te bewegen, zoals het klisma inbrengen, het turen in je ontlasting naar groene brokjes, het drinken van een kopje olijfolie, het vasten voor een halve dag en de vreselijke smaak van bitterzout met diarree tot gevolg. Wat ik hierin naar voren zag komen, is dat de toepassing van de natuurgeneeskunde heel duidelijk weergeeft waar het om gaat in het fysieke leven en waar onze focus nodig is en dat het niet ‘snel’ gaat. Echter het is zeer effectief! Indien grondig en op maat toegepast.

Hierbij een sitenoot dat de natuurgeneeskunde altijd individueel onderzoekt of een bepaalde aanpak passend en ondersteunend is voor een specifiek lichaam en wezen – niet iedere aanpak past bij ieder mens en indien niet goed afgestemd, kan het afdoen aan het welzijn en de fysieke gesteldheid, in plaats van dat het ondersteunt en heling bewerkstelligt.

Dit tastbare, de traagheid, de ongemakkelijke toepassingen, de fysieke handelingen, ik merk dat het mijn lichaam en mijzelf hierin, goed doet; het vertraagt me en maakt me kalmer en brengt rust in mijn lichaam. Het zet de dingen ‘op z’n plek’ als hoe een lichaam hoort te functioneren. Niet in één keer maar stap voor stap en binnen de fysieke mogelijkheden. Het werkt namelijk volgens de fysieke wetten en kent dus geen ‘wonderen’. Het is hard werken zogezegd. Tegelijkertijd brengt het mezelf in contact met mijn lichaam, met hoe mijn organen functioneren en zo vergroot het de intimiteit met mijn eigen lichaam en hierin is de oncomfortabele aanpak dus eigenlijk heel omvattend en zorgzaam. Niets is wat het lijkt.

Dit fysieke en tastbare dient zijn plaats in te nemen binnen het leven hier op aarde – het omvat en behoudt het leven als het ware. Zonder dit lichamelijke aspect, zou leven op aarde niet mogelijk zijn. Hoe we dan met zoveel weerstand hierin bestaan, dat zou op z’n minst vragen moeten oproepen binnen ieder van ons. Voor een opening in en begrip ten aanzien van deze weerstand binnenin onszelf raad ik Desteni I Process aan of de Eqafe-store. Dit is voor mij waar alles samenkomt en waardoor ik het fysieke, het tastbare van de natuurgeneeskunde op een dieper niveau kan gaan begrijpen en integreren. De natuurgeneeskunde zoals het van oudsher is doorgekomen bevat namelijk niet alle aspecten en antwoorden ten aanzien van de integratie van geest/mind, lichaam en wezenlijkheid en hoe we hier zo gekomen zijn met z’n allen. Echter vrijwel alles uit de natuurgeneeskunde is bruikbaar, ter ondersteuning van leven als geheel, aangezien het samenwerkt met de fysieke wetten.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 812 – Planten en levende woorden

Goudsbloem – Calendula Officinalis

Ik zit in de tuin bij de Goudsbloem. Ik ben er al steeds naar aan het kijken, aangezien deze zo groot, stevig en dik is geworden. Ik heb bloemzaden gestrooid uit zo’n mix-zakje waarvan maar een heel klein deel uit is gekomen, aangezien het zo ontzettend droog was en de tuin een harde zandachtige grond met gras heeft. Echter op een aantal plaatsen is de Goudsbloem opgekomen, precies de plant die ik nog graag in mijn tuin wilde.

Deze grote dikke Goudsbloem staat achterin de tuin naast de plek waar ik steeds het grasmaaisel neerleg. Het moet uiteindelijk een soort van composthoop worden, ik heb dit stukje tuin nog niet echt aangepakt, het is nog een beetje een wild stukje.

Hier naast de composthoop staat dus die grote Goudsbloem. Het doet me denken aan jaren geleden, twee huizen geleden toen ik bezig was met het maken van Bloesemremedies en ik een enorme Paardenbloem in de voortuin had staan. Deze had met name een bizar dikke steel (1-2 cm dik).

Hier staat nu zo’n stevige Goudsbloem met ook zo’n opmerkelijke steel. Iets minder dik, maar nog steeds opvallend stevig. Dus ik ging er bijzitten en bedacht me, hé, laat ik weer eens afstemmen op de plant zoals ik destijds vaak deed en zien wat er in me opkomt.

Steel Goudsbloem

Vrijwel direct kwamen er een aantal woorden in me op zoals care, zachtheid, heling en ‘wondheling en slijmvliezen’ en wat later zag ik standvastigheid, stevigheid, ‘unwavering’. Vooral de eerste drie herkende ik gelijk als ‘levende woorden’ en dat vond ik een bijzondere link. Ik heb nogal moeite om met een levend woord in mezelf te komen die ik praktisch kan gebruiken ter ondersteuning van mezelf, mijn zelfexpressie; echter ga ik naast een plant zitten en stem ik me af op de kwaliteit, dan komen de woorden. En dat is eigenlijk ook hoe ik met de bloesemremedies werkte: de kwaliteit van de bloem/plant, in water overbrengen en dit water weer in mij en zo integreren. Ik heb toen vaak over woorden lopen nadenken die dan op een remedie geschreven konden worden of iets, maar het viel niet echt op z’n plek.

Nu na jaren van gericht schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie (zie Desteni I Process voor de tools en alle blogs hier geven het proces van schrijven weer) en uiteindelijk gekomen bij het punt van levende woorden ter ondersteuning van mijn zelfexpressie en zelfcreatie (naast het proces van zelfvergeving), maken de woorden op zichzelf veel meer ‘zin’ (making sense). Zo kan ik beter met levende woorden werken en tevens heb ik er meer plezier in door het te combineren met mijn aandacht voor planten.

Vervolgens zit ik in een flinke zelfsabotage waarin ik het idee de volgende dag, direct weer minimaliseer en wat al niet meer. Dat kan ik tevens opvatten als een ‘teken’ in mezelf, van mijn geest, dat ik in de ‘goede richting zit’ en iets heb aangeraakt wat goed bij mijn zelfexpressie past. Iets heel kleins, ‘onschuldigs’, als lijkende soort van hobby, maar wie weet wat eruit voort kan komen. Het is in ieder geval een handvat voor mezelf in het proces van levende woorden dat ik kan onderzoeken en wat ik kan beschrijven in mijn blogs. Een delen van mezelf hierin.

Ik schrijf wat zelfvergevingen op het patroon dat naar voren komt binnen dit proces waar ik er dan vanuit ga dat dit deel uitmaakt van de zelfsabotage:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeite te hebben met het loslaten van delen die niet het beste zijn voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door te willen bewegen op een diep niveau en mezelf ziek te maken met diepgewortelde patronen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren en me te schamen over patronen die ik geprojecteerd heb, waardoor ik zowel mezelf als een ander niet heb kunnen ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik onvoldoende heb kunnen ondersteunen door diep van binnen anderen ‘de schuld’ te geven, ook al weet ik beter – ik begreep niet hoe dit patroon ‘tot explosie’ in mezelf vanwaar ik het in me bewaarde en toch uitleefde, al was het voornamelijk in en op mijn eigen lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het patroon van beschuldigen uit te leven op mijn eigen lichaam en mijn lichaam en mezelf hierin te schaden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het patroon toe te staan in een ander aangezien en doordat ik het toesta diep binnenin mezelf en zo niet effectief voor mezelf te zorgen als wat het beste is en dit dan zo te reflecteren als ‘voorbeeld’ naar een ander toe – ook al spreek ik andere woorden, zolang dit diep van binnen in mij bestaat, resoneert het onderliggende saboterende patroon mee en reflecteert het in relaties die relevant zijn hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn woorden en wat zich diep binnenin mij afspeelt, niet werkelijk gelijk te hebben gesteld en zo conflict te creëren binnenin mijzelf – tussen wat ik ‘weet’ dat het beste is en het zelfsaboterende patroon als het ‘slechtste’ in mezelf en dit tevens weerspiegeld te zien buiten mezelf in relevante relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb zachtheid, care, standvastigheid, unwavering te leven als expressie van wie ik wil zijn, van binnen en van buiten.

Ik stel mezelf ten doel de momenten van explosie waar de schuld begint, te herkennen en mezelf te stoppen hierin en van hieraf, mezelf richting te geven met een levend woord en (indien nodig) met een zelfvergeving en verdieping in wat er opkomt en ik stel mezelf ten doel dit patroon van zelfsabotage zo te stoppen en het conflict in mezelf hiermee te beëindigen.

Ik stel mezelf ten doel me verder te verdiepen in het patroon van schuld en de schuld geven met behulp van een serie interviews in Eqafe (Atlanteans 180-184 welke hier begint)

Ik stel mezelf ten doel om, met behulp van (de expressie van) de Goudsbloem, mezelf te helen, mijn slijmvliezen te helen en te oefenen in het leven van de woorden (zelf)care, zachtheid, standvastigheid en unwavering en hierin te verdiepen binnen deze kwaliteiten en ik stel mezelf ten doel de kwaliteiten zoals kleur en voorkomen van de Goudsbloem nader te onderzoeken, herkennen, beschrijven / benoemen / herdefiniëren en integreren ter zelfondersteuning.

Knop Goudsbloem

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 786 – Een voorbeeld van wat ik overbreng in resonantie

Vervolg op Dag 785 – Wie ben ik in de woorden die ik spreek?

“In het volgende blog zal ik een voorbeeld beschrijven van een situatie waar ik energetische aanhechtingen mee stuur in mijn woorden en hoe ik waarneem dat dit gebeurt en hoe ik hier vervolgens mee omga binnenin mezelf. Alles natuurlijk beschreven van waaruit ik nu ben in dit proces en van wat ik waarneem in mezelf, als mezelf.”

Jaren geleden, toen ik begon met het Desteni I Process, was ik erg bezig met me wat meer uitdrukken in waar ik voor sta. Zo kwam er eens een bekende binnen op werk en deze ging iemand nadoen tegenover ons (een collega en ik) op een manier die ik veroordelend vond. Dus zei, ik “nee, zo gaan we dit niet doen, we gaan niet hier anderen achter hun rug lopen nadoen” en vervolgens liep ik weg.

Dit betekende direct het einde van het contact met deze bekende. Diegene voelde zich erg beoordeeld en de uitdrukking op mijn gezicht, deed diegene denken aan hoe een ouder zich vroeger tegenover diegene gedroeg. Oftewel, ik had een herinnering getriggerd bij de ander.

Wat ik bemerkte in mezelf is dat ik mijn woorden uitsprak in een ervaring van angst – angst voor de reactie van de bekende. En dit bestond weer uit een oordeel over hoe de bekende binnenkwam en iemand na ging doen. Tenminste, als ik er nu verder in zie, is het een oordeel op mezelf over dat ik in angst besta om te benoemen wat ik zie gebeuren. En dit zelfoordeel waarin ik in en als angst besta, is hetgeen wat ik mee stuur in mijn woorden, terwijl de woorden op zichzelf, woorden zijn van eenheid en gelijkheid, namelijk, niet praten/roddelen over een ander achter iemands rug om en hier grapjes om maken (zonder dat het een doel heeft tot zelfinzicht; we kunnen wel een situatie bespreken en de rol en gedrag van een ander hierin benoemen, echter dan om tot zelfbegrip te komen, dus waarin we onze eigen reacties, gedrag, motivatie enzovoort, bekijken en terughalen naar onszelf).

Dus, de de angstenergie en het geprojecteerde oordeel hierin, was hetgeen dat mee resoneerde in mijn woorden en wellicht zelfs het enige wat werd opgepakt. Met alle gevolgen van dien, namelijk dat het hele contact ophield te bestaan.

En was dat niet tevens wat ik eigenlijk overbracht, als gekoppelde boodschap zonder woorden? Namelijk dat die bekende zich of moest corrigeren, of beter weg kon gaan. Diegene ‘moest maar weg’. Dus ik stond niet in begrip in de schoenen van een ander, maar was vanuit mijn schoenen bezig om ‘zo snel mogelijk’ deze situatie op te lossen: ik zag dat het niet oké was om zo over anderen te spreken achter de rug om (het was al vaker gebeurd in andere situaties door deze bekende en ik had al vaker geprobeerd dit indirect te benoemen en te bekijken op een manier waarin we onszelf/onze eigen reacties ‘onder de loep’ nemen in plaats van de ander), echter ik ervoer veel angst om dit te benoemen maar ik kon het ook niet langer verzwijgen, vanuit kennis en informatie gezien en zo probeerde ik het zo snel mogelijk over te brengen ‘om er vanaf te zijn’ en niet zozeer om werkelijk de bekende te ondersteunen om dit praten over anderen te stoppen.

Hoe neem ik waar dat ik vanuit een beginpunt van angst spreek?

Ten eerste was de reactie van de bekende opvallend en op zichzelf al een reden om in mezelf, te onderzoeken wat ik heb uitgesproken en hoe ik dit gedaan heb, wie ik was in die woorden. Ten tweede merkte ik het al aan de manier waarop ik wegliep; dat ik wegliep eigenlijk, was op zich al een teken dat ik niet in mijn woorden stond en tevens ervoer ik in mezelf een soort van boosheid, bedruktheid, verbolgenheid over hoe de bekende binnenkwam en een ander na ging doen (waarin ik later vernam dat het uitgangspunt van de bekende om dit te doen, niet hatelijk of vervelend was; dus werkelijk, misschien lag het hele punt grotendeels bij mij en het projecteren van mijn kennis en informatie over ‘wat hoort en wat niet hoort’, van principes, zonder zelf in en als dit principe van eenheid en gelijkheid aanwezig te zijn).

Hoe ga ik hier vervolgens mee om?

Het is eerst de energie van mijn reactie laten zakken, zodat ik niet mezelf ga verdedigen tegenover mezelf en probeer te valideren wat ik gedaan heb door hetgeen wat de bekende deed, te gebruiken en bestempelen als ‘niet goed’. Zolang ik probeer ‘gelijk te krijgen’ binnenin mezelf in waarom ik iets doe/deed, kom ik niet tot eenheid en gelijkheid van de onderliggende ‘agenda’ of energetische aanhechtingen. Hoelang dit duurt, zal afhankelijk zijn van waar het om gaat en waar ik ben in mijn proces van zelfeerlijkheid.

Als ik in staat ben om te stoppen met ‘het bekijken en beoordelen wat de ander doet’ en puur in mezelf zie wat ik in dat moment zou kunnen veranderen en wie ik ben in dat moment, los van wat de ander ook doet dat wel of niet ‘oké’ is, geef ik mezelf de kans om in een ervaring van schaamte over te komen mezelf, van echte schaamte real shame – over wie ik ben in dat moment en in de woorden die ik uitspreek. Dit is het keerpunt; hier blijf ik even met mezelf aanwezig, meestal alleen met mezelf, dan lukt me dit het beste.

Op een gegeven moment zal deze ervaring afnemen, variërend van enkele minuten tot drie dagen zoals ik weleens heb meegemaakt. Dit ervaar ik als een kwetsbare periode en hierin trek ik me het liefst terug; echter naarmate ik er meer comfortabel mee word, kan ik het ook delen met iemand die dicht bij me staat en tevens op dezelfde manier naar zichzelf kijkt/wil kijken en kunnen we er zelfs om lachen. Echter vaak gebeurt dit achteraf, dit lachen erom en dan is het geen weglachen maar meer een lachen om de absurditeit waarin ik dan besta of bestaan heb.

Tijdens deze periode pas ik zelfvergeving toe op de ervaring en op hetgeen ik ‘gedaan’ heb, op wie ik was in dat moment en op wat ik ermee wilde bereiken, mijn ‘geheime agenda’ hierin die ik onbewust had uitgespeeld. Als alles uiteindelijk rustig is in mij, is het zien hoe dit op te pakken. Vaak opent de situatie zich vanzelf weer doordat ik verantwoordelijkheid heb genomen voor mezelf en die onderliggende, energetische aanhechtingen, die er nu af zijn en ik dit dus niet meer mee stuur in mijn woorden; ik resoneer niet meer op deze energie en breng dit dus ook niet meer over. Soms is het nodig een excuus in woorden uit te drukken, echter dit hangt van de situatie af. Het grootste excuus is de zelfvergeving met hierna de zelfcorrectie.

Deze zelfcorrectie bestaat er dan uit dat ik een volgend moment dat eenzelfde ervaring in mij opkomt waarin ik wil gaan spreken, ik dit bij mezelf houd en eerst de energetische aanhechtingen vergeef in mezelf. Doe ik precies hetzelfde als voorheen, dan heb ik nog werk te doen met een onderliggende programmering en/of voorprogrammering die ik niet effectief vergeven/begrepen heb. Is het nog aanwezig maar minder sterk, dan zit ik op de juiste weg en is het ook een oefenen en toepassen in het dagelijks leven om meer zekerheid te krijgen in mijn zelfuitdrukking.

In een volgend blog zal ik zelfvergevingen uitschrijven op bovenstaande situatie.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 785 – Wie ben ik in de woorden die ik spreek?

Het uitspreken van woorden is één van de aspecten waarin we onszelf uitdrukken als fysiek wezen, in deze fysieke wereld. Dit is iets wat de meesten van ons heel normaal vinden, echter we hebben nog niet, nog nooit eigenlijk, werkelijk geleerd hoe ontzettend uitgebreid dit gebied is en hoe we hierin feitelijk de gehele wereld ‘creëren’.

Het is meer een gebied waarin we vaak automatisch ‘aangaan’ en er woorden uit onze mond rollen in reactie of anticipatie op iets wat zich binnen of buiten ons afspeelt, in verleden, heden of toekomst. We kunnen er ook heel ‘bewust’ voor kiezen om onszelf in woorden uit te drukken en kiezen dan bijvoorbeeld ‘positieve’ bewoordingen om een goed gevoel over te brengen, in de hoop en verwachting dat deze ‘intentie’ dit positieve ook werkelijk voortbrengt.

Er zitten zoveel lagen in onszelf die we niet onderzocht hebben en die ‘mee resoneren’ in de woorden die we (automatisch of bewust) uitspreken. En dit is een dimensie die we over het algemeen over het hoofd zien, aangezien we dit niet waarnemen. Het komt echter wel ‘naar ons terug’; vaak in ‘reactie’ van een ander en vervolgens, begrijpen we niet waar die ‘reactie’ vandaan komt.

Ik heb vaak in mezelf gezien dat als er een reactie komt van een ander die ik niet begrijp en waar ik dan vervolgens weer op reageer (in mezelf of in woorden/gedrag naar de buitenwereld), dat er dan dimensies, aspecten in mezelf zijn waar ik me niet gewaar van was, dus die ik niet eerder heb waargenomen binnenin en als mezelf. Deze aspecten/dimensies, resoneren door in mijn woorden als een ‘energetisch aanhangsel’ zou je kunnen zeggen. Dit energetische aanhangsel is wat als eerste wordt opgepakt door een ander, als en wanneer een ander evenzo niet werkelijk waarneemt wat er gebeurt – wat meestal zo is, aangezien we nog erg veel aanwezig zijn in onze geest, in gedachten, ideëen, oordelen, aannames, verwachtingen, gevoelens, emoties enzovoort en we dus door een soort van filter ‘horen’ en interpreteren, in plaats van dat we werkelijk lichamelijk/fysiek aanwezig zijn en waarnemen wat echt en reëel is en welke woorden er gesproken (of geschreven) worden.

Wat er dan gebeurt, is dat de ander ‘reageert’ op mijn woorden zonder werkelijk de woorden te horen die ik uitspreek. Eigenlijk vangt een ander de resonantie op die ik ‘mee stuur’ in mijn woorden; resonantie als dit energetisch aanhangsel dat ‘meetrilt’ in hetgeen ik wil uitdrukken en waarbij ik nog gevoelens en emoties ervaar of waarin ik nog ideeën, oordelen, verwachtingen, opinies enzovoort heb aangehecht in/als mezelf.

Wat bedoel ik hier met ‘in/als mezelf’? Hiermee bedoel ik dat, als ik iets uitdruk in woorden waaraan ik in mezelf, nog allerlei onopgeloste en/of ongeziene herinneringen heb gekoppeld; dat ik ‘als mezelf’, deze herinneringen mee stuur in mijn uitgesproken woorden. Dus ik sta niet gelijk aan de woorden die ik spreek, in en als mezelf, maar ik ben nog een soort van ‘ongezien’ aanwezig in een gekoppelde herinnering, in de vorm van een emotie, gevoel, idee, oordeel, verwachting  enzovoort. Dus ik ‘hou vast’ aan iets wat ik niet zie in mezelf en dit resoneert mee in de woorden die ik uitspreek en die ik een soort van ‘geladen’ heb met deze herinnering. Vaak op onbewust niveau, dus ik heb niet direct door dat ik dit doe.

Waar ik uiteindelijk heen wil, is dat ik gelijk sta in/als mezelf, in en als gewaarzijn van mezelf. Waarin ik verantwoordelijkheid heb genomen (of ga nemen zodra ik het waarneem) voor wie ik ben in de woorden die ik uitspreek en voor alles wat er eventueel meereist in mijn woorden, om vervolgens te kunnen richting geven aan mezelf in wie ik wil zijn in de woorden die ik uitspreek (dank Sylvie voor deze aanvulling).

Dit is een heel proces zoals nu wel duidelijk wordt in bovenstaande omschrijving en over het algemeen, neigen we naar een opgeven voordat we begonnen zijn hierin, aangezien het onbegonnen werk lijkt en het tevens onbekend gebied is. En toch is dit wat er gewandeld moet worden en waartoe ik in mezelf een verbintenis gemaakt heb om stapje voor stapje te wandelen, door alle fasen van opgeven heen, hoe langzaam ook.

In het volgende blog zal ik een voorbeeld beschrijven van een situatie waar ik energetische aanhechtingen mee stuur in mijn woorden en hoe ik waarneem dat dit gebeurt en hoe ik hier vervolgens mee omga binnenin mezelf. Alles natuurlijk beschreven van waaruit ik nu ben in dit proces en van wat ik waarneem in mezelf, als mezelf.

(Klik op de links hierboven voor meer artikelen)


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 770 – Zelfvergevingen gerelateerd aan ‘structuur’

Dag 769 – Structuur – structure

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik teveel structuur heb en dat ik te gestructureerd ben en hierin geen ruimte laat voor ‘spontaniteit’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik spontaan moet zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet spontaan te willen zijn als hoe ik spontaan interpreteer als ‘onecht’ en overdreven en tevens als soort van ‘mode’ als dat het goed zou zijn om spontaan te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik geen spontaniteit in me heb waarvan ik zie dat dit ook weer niet klopt, dus het is meer iets anders wat me hierin dwars zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb spontaniteit te veroordelen als mode frats waar iedereen aan mee moet doen en dus, doe ik er niet aan mee en ‘ben ik niet spontaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom iemand geen structuur zou willen of kunnen aanbrengen aangezien ons lichaam bijvoorbeeld ook uit bepaalde structuren bestaat, anders zou de boel niet bij elkaar blijven hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van bepaalde structuren in mezelf als ‘patronen’ waarin ik ervaar vast te zitten zonder exact te zien waarin ik me als vastzittend ervaar en fysiek gemanifesteerd, dus dan op onbewust niveau, dus vandaar dat ik het (nog) niet zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik ongestructureerd te werk ga ten aanzien van mijn geestbewustzijnspatronen en maar ergens ‘begin’ en dan zie waar ik uitkom, zonder duidelijk begin of eindpunt, wat het niet eenvoudig maakt om te omschrijven wat ik aan het doen ben zodat een ander het eveneens kan begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeite te hebben met het benoemen en omschrijven wat er in me speelt in een duidelijke structuur maar meer hapsnap, wat voor mijzelf eigenlijk geen probleem is of lijkt binnenin mijzelf maar wat wel onduidelijkheid lijkt te geven ten aanzien van het mijzelf in de wereld zetten in hetgeen ik begrijp van wat er in mij omgaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus een verschil te bemerken ten aanzien van mijn binnen- en buitenwereld en hoe ik mezelf manifesteer in woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb woorden te vermijden en mezelf ‘onduidelijk’ te houden zodat een ander geen grip op mij krijgt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen weg te glippen uit het ‘begrip’ als grip als eventueel oordeel van een ander zijn/haar mind / geestbewustzijnsstructuren en zo weg te glippen tussen de mazen door (misschien tussen de ‘grid-lines’ door? – grid-lines als fysiek gemanifesteerde structuren als patronen als oordelen in en als de geest) in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik zo ook weg glip van mijn eigen fysieke manifestatie / verwerkelijking in mijn beste kunnen in en als een opstaan en een gelijkstaan aan mijn eigen geestbewustzijnssysteem en aan mijn eigen (zelf)oordelen.

Ik herinner me dat binnen een sjamanistische sessie, er gezegd werd dat ik ‘opzettelijk vaag ben gehouden’ waarin ik zie dat ik dit zo heb voortgezet binnenin en als mezelf en mezelf opzettelijk vaag houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf opzettelijk vaag te houden zodat niemand me begrijpt en eventueel grip op me kan krijgen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf zo tevens weg houd van zelfbegrip en van een werkelijk zien wat ik hierin doe en hoe ik dit gecreëerd heb als een patroon van ‘bescherming’ van mezelf maar wat in grond, tevens zal bestaan uit wrok en wraak intenties als hoe de geest zich manifesteert in een poging om zichzelf ‘in leven’ te houden in en als een energetische manifestatie, weg van ‘het donker’ in en als zelfoprechtheid, in en als het fysiek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor ‘grip op mij’ en hiervan weg te gaan, de geest in, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf weg houd van een ervaring van ‘inzinking’ als ‘opgeven’ als ‘niet meer willen’ als een toegeven aan mijn eigen angst in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een angst voor ‘grip op mij’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het woord ‘begrip’ hierin kan ondersteunen als een zelfbegrip van wat er gebeurt binnenin mij als ik ‘reageer vanuit angst’ (wat tevens een reactie in een ander zou kunnen activeren) en dat ik via zelfbegrip, grip op mezelf kan krijgen in het moment en mezelf dan richting kan (leren) geven binnen een ervaring van weg willen vluchten, de geest in.

Ik stel mezelf ten doel een moment te nemen om te ademen door de angst heen of even bij de angst ‘stil te staan’ zonder hierop te reageren in bijvoorbeeld een ‘weggaan’ binnenin mezelf of buiten mezelf en hierin mijn aandacht te richten op wat er gebeurt binnenin mij en dit voor mezelf zo goed als mogelijk te benoemen en vergeven.

Als en wanneer ik bemerk dat ik mezelf vaag uitdruk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een duidelijke expressie in woorden vermijd en dat ik hier een ‘reden’ voor heb – reden als bijvoorbeeld een reactie binnenin mezelf die ik nog niet onderzocht heb op waar het vandaan komt.

Ik stel mezelf ten doel mijn ‘reden’ als aanleiding voor een ‘vaag houden’ te benoemen als bijvoorbeeld een emotie die opkomt en hier even bij stil te staan en mezelf te vergeven en als ik hier duidelijkheid in heb, te zien op welke manier ik mezelf wil uitdrukken in dat moment, wat wellicht niet hetzelfde moment is aangezien ik dit misschien achteraf onderzoek maar wat ik dan in een volgend moment kan toepassen en uitproberen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf door te gaan met het oefenen in het uitdrukken en manifesteren van mezelf in de toepassing van gesproken zelfvergevingen.

Wordt vervolgd



Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 769 – Structuur – structure

structuur blad

Structuur – Structure

Structure (of organism); texture (of skin, rock, a literary work) (Kramers Engels)

NL woordenboek Koenen 27e druk:

Innerlijke bouw, wijze waarop een samengesteld geheel is opgebouwd

Structuren zijn geen realiteit, maar constructies van de menselijke geest waardoor deze de werkelijkheid beter vermag te ordenen en te begrijpen

Door een uitdaging op facebook die gaande is, voor het maken van een zwart-wit foto van iets in mijn dagelijks leven zonder uitleg en waarop geen mens of dier aanwezig is, kwam ik op het in beeld brengen van ‘structuur‘ in mijn omgeving. Op deze manier geef ik meerwaarde aan het project waarin ik in eerste instantie geen ‘doel’ zag of waarvan ik het oorspronkelijke uitgangspunt waaruit deze ‘uitdaging’ ontstaan is, gemist of niet begrepen heb.

Dat vond ik dan interessant om het woord structuur nader te bekijken en wat het betekent voor me en in mijn leven.

Ik merk dat ik ‘van structuur houd’. Ik heb graag structuur in mijn dag en week zodat ik een soort van houvast of richtlijn heb om de dingen te doen die ik als mijn verantwoordelijkheid zie. Tevens houd ik graag wat tijd en ruimte over om hieromheen of tussendoor, ongestructureerd in te vullen met ontspannende bezigheden. Wat dit dan zijn, mmm, eigenlijk is dit meer een ‘niets doen’ of een kopje koffie drinken (alleen of samen) of een boek lezen of met de katjes rondhangen. Dus als ik dit lees, is structuur voor en in mij, vooral gerelateerd aan ‘taken verwezenlijken. En dit geeft gelijk de structuur om hier tussenin, de structuur los te laten.

Positieve ervaring: orde, duidelijkheid, schepping, vrijheid, ruimte, houvast, richtlijn, ritme, overzicht.

Negatieve ervaring: eigenlijk alleen als het ‘teveel’ is, dus een dagplanning met alle bezigheden te dicht op elkaar en achter elkaar zonder tussendoor tijd en ruimte om ‘even niets te doen’. Wat ik me nu afvraag, is of ik dit niets doen gebruik om nog ‘weg te dromen’ dus om mijn focus of aandacht te laten gaan. Als ‘even geen verantwoordelijkheid’ ervaren voor zaken die ik ‘moeilijk’ vind of spannend of uitdagend. Waarin ik onzekerheid of angst ervaar vanuit een ‘niet weten’. Dus vanuit een ‘geen programma hebben klaarliggen’ van hoe iets aan te pakken.

Dus, structuur geeft me focus en ervaar ik als zinvol, aangezien ik binnen die structuur, de dingen aanpak die ik lastig vind. De structuur ondersteunt me dan om taken of uitdagingen op te pakken of aan te gaan.

Tot zover een wat luchtiger en weer Nederlandstalig blogje tussendoor 🙂

Wordt vervolgd

Ik ga op zoek naar een eerste afbeelding in de natuur waarin ik structuur zie:

De Hedera Helix of Klimop! Fantastisch voorbeeld van een plant met structuur, in het blad zelf en ook vooral in de groeiwijze.

 Structuur nodig om de werkelijkheid – binnenin en buiten onszelf – beter te begrijpen?

Klik op onderstaande afbeelding:dip_lite_logo_on_white


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive