Dag 757 – Different aspects of gentleness

     

Continuing on the previous blog about gentleness with the application of self-forgiveness on different aspects that I see within myself in relation to the word ‘gentle’:

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to judge it when someone is (in my experience) not gentle towards me and to judge it eather when I am not gentle to another.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to expect others to be gentle with me because I will listen anyway and even more when someone is gentle and so I find it ‘not needed’ to not be gentle with me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to find that I don’t deserve it to be treated rude instead of gentle.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that how another is treating me is defining me, instead of seeing, realizing and understanding that I define myself within my reactions on a ‘not gentle treatment/approach’ and I don’t like the experience of my reaction and so suppress it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think ‘that I cannot accept this’ when someone is (in my experience) not gentle to me because I feel like ‘I cannot express myself’ in this and I don’t want to live in this suppressed state, instead of seeing, realizing and understanding that I first need to experience and within this, be able to see and define what it is that I suppress so that I can bring this back to myself in and as self-forgiveness as an opening in and as self-expression.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I cannot express myself when another is ‘not gentle’ towards me, which is true in a way if and when I am in reaction towards this and within this suppress myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that my ‘gentle’ is the same as another one’s ‘gentle’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to actually not want to be gentle myself in certain moments but still do it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to actually wish and want me to be more direct, where in I see that I can now redefine the word direct into a directiveness within and as myself and so, it does not need to be ‘too confronting’ but can still be gentle, though directive as clear within my direction, first within myself within the naming and forgiving of myself in the uncomfortable state that I tend to go into in and as fear for how others speak to me and from here I can be directive though gentle within a situation with another.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that ‘I don’t have the right’ to direct a situation and to suppress the possibility of directing myself and so I go into judgement as fear when and as I find that another is not gentle towards me, because I think and believe that I am not able or allowed to do anything about it and from this fear, I become angry myself and so stop being gentle, as well towards myself and my own body as towards another.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to then actually react to my own thinking that I ‘cannot or am not allowed to do anything about it’ and so I think I have the option of ‘taking it or leaving’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to loose my gentleness when I loose my direction / self-direction.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to use gentleness as a protection-mechanism as of I am ‘innocent’ in a way because I am gentle and so within my gentleness, there is a hidden blame towards another who is ‘not gentle’ in that moment.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to try to be superior by being gentle and to not show face of what I really experience inside myself, not even to myself actually so that I constantly suppress and miss myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have created a mask of gentleness.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that all would be easier if everyone would be more gentle.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to try to seduce the energy of the reactions within me with gentleness.

In general what I see is that we loose our ‘natural gentleness’ when and as we loose the direction within ourselves because we get lost in our emotions/feelings/reactions where even the most gentle character shows a different face. So gentleness would then be the self-expression of who I am in consideration of what is best for others/all involved, as then I am gentle with and as life as substance. So then it is more an application or expression of what is needed in the moment to bring about an outcome in alignment with and as life.

When and as another is, in my eyes and/or experience, not speaking in a gentle way towards/with me, I stop and breathe.

I realize that I suppress my experiences as reaction in this moment from where I directly go into a defense-mechanism as that I ‘don’t want to be treated this way’.

I commit myself to first practise to stay more quiet and see within myself what comes up.

I commit myself to embrace what comes up in and as a reaction towards a (from my perspective) not gentle approach and to take time for and as myself to forgive myself and becoming stable again and so first learn and practise to be gentle with and as myself.

When and as I notice that I myself am not speaking in a gentle way (without an aware decision of doing so) , I stop myself from speaking for a moment and breathe.

I realize there is a reason within me for doing so as something that I have separated myself from that I need to investigate for myself.

I commit myself to breathe in, to breathe out and continue speaking in a more stable voice if possible and otherwise take a pause and continue later and I commit myself to take responsibility for my approach and way of speaking within self-forgiveness until I find the source of separation within/as myself (source as suppressed state or reaction or idea/belief that I have stored within myself somehow).

(So far for now as the computer keeps hanging all the time which makes it almost inpossible to write and move the mouse).

To be continued.

—————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Advertenties

Dag 756 – Gentle – being it or living it?

In the morning I usually look into myself how I wake up that day, I describe it for myself and then I see with what word I can support myself in that day. I have noticed that I am able to keep myself more stable throughout the day if I do start with a word in the morning to live. I tend to forget the word during the day, but even then – I then in moments look it up where I have written it down – I am still more stable within this day. So I keep doing this, as a start to learn to direct myself with the support of living words.

Last week in the end of the day, I was in a conversation that did not go so smooth. I was trying to bring forward some points of responsibility and another was sort of resisting this and bringing up distractions, what I then started to react to. This went on for a while and in a certain moment I remembered myself, ‘okay, what is the word that I picked this morning?’ I luckily! did remember the word: gentle.

So in that situation, I realized that gentle is what I need to bring forward and be here and integrate and I immediately could embody this in this interaction. This gave an immediate release for myself, as I here remembered also that I did not need to be so ‘strict’ and that I better be gentle and see where we are each standing in our ‘life-process’ in general. So this word did support me to slow down and be more gentle. I picked it up as being more gentle towards another where it then had/has the result that I am also more gentle within myself, because within doing so, my own reactions will stop and so, I am much more gentle towards myself as well. So in this context it works two ways, what I bring forward towards another, has an effect on myself as well and what I bring forward within/as myself, has an effect on others.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not be gentle from the start within a conversation and within this, bringing up reactions within myself and/as another.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to need a living word as ‘gentle’ in the morning to infact be gentle and not being gentle in and as myself as a starting-point in the conversation that takes place.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I need to push a point through within another, instead of pushing myself through my own reactions and to be gentle in and as doing so.

I forgive myself that I have not accepted and allowed myself to consider to be gentle at first and actually want a point of responsibility to immediately be clear without having any strubbeling or resonances.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not be gentle to in a way ‘protect’ myself against the effect that the strubbeling/struggle and resonances have on me and against the reactions coming up from here within and as myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that when and as I am gentle, things will never be understood or clear and also that when and asI am gentle, people will walk over me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not want to be gentle because ‘people are also not gentle with me’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have a thought stored within and as me that ‘people are not gentle with me’ without conscious having any relevant memory linked to this.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to want ‘people to be gentle with me’ but not doing this myself, as well inside as outside or, I do as if I am gentle but at the same time, experiencing reactions within me and so not being gentle with/as myself towards myself and feeling like I am ‘lying’ as well towards others.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to really and always want to be gentle and to not like to be tough or hard or rude, without seeing, realizing and understanding that I am or can be hard, rude and tough and forget about being gentle in moments that it matters.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that gentleness does not have any ‘borders’ and so, nothing will be a accomplished.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I/we need ‘borders’ and if we do not have them, the borders will be crossed, instead of seeing, realizing and understanding that ‘having borders’ menas automatically that they can be ‘crossed’ and so, more practical is to investigate what borders I have created in/as my mind that I feel ‘walked over’ within and as.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I need to ‘be’ gentle instead of seeing, realizing and understanding that I can ‘live’ gentle in and as myself, without neceserrally being it as if I have no choice in this.

I realize that I can in this way, move or direct myself into a word and live this as a decision in that moment that I see is best as direction for all in this moment/situation which includes myself or best as direction for myself, which then incudes all selves.

I realize now that by ‘always wanting to be gentle’, I take away my directive power in and as myself, meaning, I take away the decision to live a certain word/quality and so, I disempower myself in this because I then would not be able to live a different word that may be needed in a certain moment or situation and so I am actually ‘being stuck in gentleness’ when this may not be the best way to create a certain outcome, where my starting-point is then already one of disempowerment and so the outcome will disempower me as my directive decision and if I disempower me in this directiveness in and as myself, I disempower another in his/her directiveness as well and so, I enlarge the resistance because, who wants to feel disempowered?

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to by ‘wanting to be always gentle’, actually create the polarity within me as well as ‘not being gentle’ as protection-mechanism, to protect in fact my own illusion of gentleness.

To be continued.

School of Ultimate Living


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

Dag 753 – Opening up the word ‘challenge’

I have noticed within myself that I ‘do not like’ challenges; well, challenges that I see as challenges, for example in social context. The word challenge in itself I also do not like, I would prefer to skipp it from my vocabulaire lol which then indicates that I would like to skipp the challenges from ‘living them’. However this I find not to be best for myself (and others as well) because within challenges, I will be able to expand and, it is more that only in certain situations I would like to avoid the challenge where in other situations, I do not even notice something as a ‘challenge’. So, let’s see if I can ‘skipp’ or ‘delete’ some of the energetic charges that I have attached to this word and to the living of it and how I experience myself within a social challenge for example, instead of ‘skipping’ or ‘deleting’ the word itself. Then from here, I can see how to support myself within and as this word in a way that I am better able to embrace and live it without fear and resistance attached to it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to almost feel like wanting to cry when and as confronted with a challenge.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to want to run away from challenges.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel uncomfortable within a challenge.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to react with resistance immediately when and as something is mentioned as a challenge, where in many cases I do what is needed no matter what and so, I do take on the challenges to push myself through the resistance and fear.

challenge

uitdaging

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have a negative association/picture coming up with the word ‘uitdaging’ as the Dutch word for ‘challenge’, where in I see it as if I am challenged through other kids to do something that I actually don’t want to do / ik word uitgedaagd door andere kinderen om iets te doen wat ik eigenlijk niet wil (Dutch); something on a school yard and then within a situation with a negative approach of each other, tending to ‘bothering’ and judging each other, instead of supporting each other to do something better or different.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have connected the word ‘judgement’ to the word ‘challenge’ and so, expecting that within a challenge, I will always be confronted with judgements and so, I do not like to be challenged as I do not like to be judged.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have connected the word ‘conflict’ to the word ‘challenge’ and so I do not like to take on a challenge as I do not like conflict to emerge.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to already approach the word ‘challenge’ within conflict and judgements within and as myself and so, also the challenge in itself I will then approach within conflict and judgements attached, which then will give an outcome of conflict and judgement because this is my starting-point determining the outcome.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not like ‘to be challenged’ but rather prefer to make my own challenges.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to connect the word challenge or ‘to be challenged’ with something that I ‘have to do’, that I ‘must’ do, otherwise I would ‘loose’ and so, I forgive myself that I have accepted and allowed myself to see the word challenge within a polarity of winning or loosing.

What I do like in the Dutch word is the word ‘dagen’ which means ‘days’, but which also means that something starts to clear up / iets begint te dagen (Dutch).

So, here I can then see it more as coming ‘out’ (‘uit’ in Dutch) a specific programming in/as the mind where the physical reality starts to ‘clear up’ and so, more clarity, more of myself as my beingness can come forward and being lived.

I leave it up to here for now and will open it up more within myself in days to come.

To be continued


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 701 – Het leven van woorden: transparant (3)

Auga-Water-Zuiveren-schoon-water-druppel-Banner

Vervolg op Dag 697 – Het leven van woorden: transparant (2)

Ik zie in mezelf dat ik in vele situaties vrij duidelijk ben in mezelf over wat ik wil en waar ik voor sta, echter als ik hier dan voor ga staan of wil gaan staan, komen er ‘reacties’ in me omhoog vanuit en als gedachten, gevoelens en emoties; reacties op bijvoorbeeld reacties van een ander op wat ik naar voren breng zonder dat ik exact weet/zie/begrijp wat er gebeurt in een ander; reacties binnenin mezelf op de gevolgen van het staan voor principes, aangezien ik hier geen controle op heb en er zo zichtbaar wordt waar ik me nog ‘gehecht’ heb door middel van gedachten, gevoelens en emoties – oftewel ‘waardeoordelen’ – aan de gevolgen. Ik kan niet bepalen wat anderen doen, ik kan alleen bepalen waar ik voor sta, vanuit een principe van ‘leven’ in eenheid en gelijkheid, dus in overweging van ‘leven als gewaarzijn‘ van de betrokkenen en zo, van en als ‘leven’ als geheel.

Dus ik krijg eigenlijk een soort ‘terugslag’ in mezelf en hierin ga ik twijfelen, mezelf compromitteren, mezelf in mijn standpunt/principes verzwakken eigenlijk. Dan zou ik kunnen zeggen dat ik nog niet transparant ben, aangezien mijn ‘waters’ nog beroerd worden door innerlijke bewegingen vanuit angst (-gedachten) en het ‘water’ in en als mijzelf, niet helder, niet transparant is maar vertroebeld door gedachten, gevoelens en emoties.

Dit brengt me dichter bij wat ik in de herdefinitie van transparant zie.

Transparant:

Helder in gedachte, woord en daad, vrij van angst door de toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie op het moment dat de wateren in beroering worden gebracht en van hieruit in staat om beslissingen te nemen en leven in overweging van wat het beste is voor de betrokkenen in-wezen, ter bevordering van het gewaarzijn van en als leven, zonder de noodzaak om iets te hoeven verbergen voor zelf of voor een ander.

waterdruppelzweeft

Woordenlijst (blogs)

How to Redefine a Word (free webinar)

Consciousness & Awareness – Back to Basics

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

Dag 697 – Het leven van woorden: transparant (2)

back-chat1

Vervolg op: Dag 696 – het leven van woorden: transparant (1)

Als en wanneer ik bemerk dat ik niet helder ben in mijn uitgangspunt en nog tweestrijd in mezelf ervaar tussen het uitreiken naar een ervaring als ‘wat ik zou willen’ en het staan in en als een principe als hetgeen ik zie dat uiteindelijk het beste is voor mijzelf en een ander/andere betrokkenen, dan stop ik, ik adem en vestig eerst de aandacht op mezelf en op wat er in mij speelt.

Ik realiseer me dat ik hier niet helder een principe kan uitspreken en dus niet transparant zal zijn in mijn woorden, aangezien er nog een bepaald verlangen in doorschemert waarin ik een ‘dubbele boodschap’ meegeef en waarin voornamelijk dit verlangen resoneert als energie, ook al kies ik mijn woorden nog zo zorgvuldig vanuit een principe.

Ik realiseer me dat ik in mijn woorden kan reflecteren op mezelf en kan verwoorden wat er in mij speelt, aangezien dit dan is waar ik op het moment gelijk aan sta en zo, ben ik toch helder in mijn bewoording, ook al geef ik nog geen eenduidige richting aan met mijn woorden vanuit en als een principe.

Ik stel mezelf ten doel om te reflecteren op mezelf en indien ik hiertoe in staat ben en zie dat het gepast is, dit te benoemen als zelfreflectie waarin ik me realiseer dat dit een opening kan zijn om in een gesprek meer duidelijkheid, meer transparantie te verkrijgen.

Ik stel mezelf ten doel om principes te leven in en als mezelf en zolang ik nog niet in staat ben het te leven, het eventueel als ‘principe’ te verwoorden als wat ik zie dat een richtlijn is, echter niet alsof ik al één en gelijk ben aan een principe zolang dit nog niet zo is en hierin stel ik mezelf ten doel mezelf steeds opnieuw gewaar te zijn van wanneer ik een ander probeer te ‘sturen’ door middel van principes die ik zelf nog niet geheel leef (wat feitelijk dan een manipuleren is met kennis en informatie, dus vanuit – of deels vanuit – de geest) en mezelf dan te stoppen hierin en het principe, terug te brengen naar mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik een angst voor verlies in mezelf zie terwijl ik tegelijkertijd een principe wil verwoorden, te stoppen, te ademen en eerst te onderzoeken wat maakt dat ik angst voor verlies ervaar en wat mijn verlangen hierin is.

Ik stel mezelf ten doel om het verlangen te verwoorden voor mezelf en te zien op welke manier ik dit in en als mezelf kan brengen als vervulling en/of, door simpelweg vrede te maken met een afwezigheid van wat ik verlang.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke ‘zelfpraat’ (backchat) ik ten grondslag heb gelegd in mezelf – dus met welke woorden en zinnen ik mezelf herhaaldelijk en vrijwel automatisch en onbewust, programmeer – en zo een ‘geloofsysteem’ manifesteer in mezelf, waarin ik dan een verlangen creëer in wat ik geloof dat ik bijvoorbeeld nodig heb en waarin ik gemis ervaar (en creëer) als ik niet datgene heb, waarvan ik geloof dat ik het nodig heb, in en als de realisatie dat zolang ik deelneem in dit geloofsysteem/de zelfpraat binnenin mezelf, ik mezelf feitelijk ‘mis’ door dat ik me heb afgescheiden van mezelf als levend wezen, door steeds verder weg te verdwijnen in het geloof in deze zelfpraat en door mezelf te projecteren in het verlangen dat ik hierin creëer.

Ik stel mezelf ten doel me gewaar te worden van mijn zelfpraat en dit specifiek te herkennen, vervolgens te stoppen, vergeven en corrigeren in mezelf en van hieruit, te zien met welk levend woord ik mezelf richting wil geven.

Wordt vervolgd

keep-calm-and-don-t-backchat

“I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not realize that Backchat exists as Thoughts, Feelings, Emotions, Memory, Justification, Behaviour, Desires, Fears, Likes, Dislikes, Love and Time – as ALL the Dimensions of the Self as Personal Consciousness that Accept the World Consciousness as it Exists Today.”

 Uit: Dag 70 : Backchat (Creation’s Journey to Live)

Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 696 – Het leven van woorden: transparant (1)

blue-sky-196230_960_720

Vervolg op: Dag 694 – Het leven van woorden: transparant

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verharden in aannames als interpretaties van wat iemand bedoelt of niet bedoelt, dit vanuit een herinnering aan een moment waarin ik ooit ervaren heb de controle te verliezen (en dus angst ervoer) en om controle te (proberen te) behouden/mijn angst niet onder ogen te hoeven zien, heb ik gedachtes aangemaakt als een persoonlijke interpretatie van de fysieke werkelijkheid en die gedachtes, heb ik vervolgens onderdrukt en de bijbehorende ervaringen heb ik opgeslagen als emoties (of gevoelens) die keer op keer omhoog komen zodra deze herinnering opnieuw geactiveerd wordt door iets wat lijkt op (een gedeelte van) de herinnering en van hieruit iets ‘tegen te houden’ om door me heen te laten gaan en mezelf tegen te houden uit te drukken wat ik binnenin mij zie als principe als uitgangspunt, voorbij de angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit angst, niet transparant te zijn maar iets uit te spreken met bijbedoelingen om zo te proberen iets of een ander niet te verliezen, zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat deze angst bestaat uit gedachtes en aannames waarin ik ooit ervaren heb de controle te verliezen en welke ik dan projecteer als ‘angst voor verlies’ en dat wil ik niet en dus ga ik spreken vanuit gedachten als controle wat feitelijk manipulatie is (ansgt als manipulatie) vanuit en als de geest, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf automatisch te beschermen tegen ‘gekwetst worden’ zonder exact te weten wat dat dan inhoudt, in plaats van in te zien, realiseren en  begrijpen dat ik me bescherm tegen het ervaren van mijn eigen reacties op omstandigheden of op wat iemand zegt en mijn angst onder ogen te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik gekwetst kan worden.

Het projecteren van verdriet op de wereld om mij heen.

Hoe doe ik dit? Of eigenlijk, wat houdt het verdriet in dat ik projecteer? Ik kan niet anders bedenken dan dat ik mezelf ergens compromitteer en mezelf zo naar buiten breng en me vervolgens ‘gekwetst’ te ervaren als ik behandeld wordt zoals ik mezelf naar buiten breng, gecompromitteerd en niet benaderd als geheel.

Waarom breng ik mezelf gecompromitteerd naar buiten? In een poging om ‘iets of iemand’ te behouden en niet te ‘verliezen’. Is het dan gebaseerd op een poging om een ervaring van ‘verliezen’ te voorkomen en een gedachte/idee die ik heb aangenomen en die me wel beviel, probeer te behouden om zo mijn eigen ervaringen van ongemak te proberen te ontlopen?

Dus vanuit een angst voor verlies ben ik niet transparant. En juist door niet transparant te zijn, creëer ik de angst voor verlies als ‘uitkomt’ wat ik verborgen heb gehouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bijna om te vallen van een slaap die opkomt terwijl ik dit blog schrijf en bijna niet op mijn stoel te kunnen zitten en mijn ogen open te kunnen houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard een densiteit te ervaren als opeengepakte watten waarin ik geen zicht heb en geen begrip van hoe ik iets gecreëerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iets met bijbedoelingen te brengen als in ‘een poging om iets of iemand te behouden’ en hierin gegevens weg te laten, vanuit een vermoeden dat wat ik zou willen uitdrukken, weleens niet zou kunnen worden omarmd, waarin ik me dan afvraag of het niet wordt omarmd, juist doordat ik het met bijbedoelingen breng en ik zo niet rechtstreeks mijn woorden overbreng maar meer de bijbedoelingen waar een ander op resoneert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet transparant te zijn vanuit een angst om alleen te staan, vanuit een angst voor conflict, vanuit een angst voor een onvermogen om te kunnen duiden wat ik bedoel en hierin vanuit een angst voor mijn eigen ervaringen en een onvermogen om mezelf hierin richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik transparant naar buiten moet zijn of zou moeten kunnen zijn, in plaats van eerst in en als mezelf transparant te worden en als ik dit niet ben, mezelf niet tot een uitdrukken te forceren waarin ik nog niet helder ben vanuit een gedachte dat dit moet en zo wederom vanuit angst voor verlies/iets willen hebben, aangezien ik me realiseer dat als ik angst voor verlies ervaar, ik iets wil hebben en als ik het dan niet heb, ervaar ik verdriet en dit verdriet projecteer ik op de buitenwereld als dat ik het niet heb en anderen wel, dus vanuit een vergelijking en vanuit de vergelijking verminder ik mezelf in ervaring omdat ik het niet heb en zo,

vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf gevangen te houden in een projectie van iets willen hebben waarvan ik denk dat een ander dit heeft en dus feitelijk in een projectie van mijn eigen gedachte (wat in grondslag controle/ansgt inhoudt).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te creëren en ervaren vanuit mijn eigen angst als gedachten als projectie op de buiten wereld en dit werkelijk te geloven en te ervaren als ‘waarheid’ en vervolgens deze waarheid te gaan verdedigen om voor mezelf ‘gelijk te willen hebben’ en zo, mezelf verdriet te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als ‘minder’ te ervaren vanuit een gedachte (angst), geprojecteerd op de buitenwereld dat ik iets niet heb en dit wel zogenaamd ‘heel graag zou willen hebben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken iets heel graag te willen hebben terwijl ik feitelijk een gedeelte ervan wil hebben als positieve ervaring en de rest buiten beschouwing (dus buiten zicht) te houden en zo te denken dat ik ‘iets mis’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het gedeelte mis dat ik buiten beschouwing laat in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te willen voortbewegen in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik eerst bezig ben om zicht te krijgen en de densiteit wat te openen en doen verminderen.

Wordt vervolgd

wolkendekPractise makes Perfect (youtube)

———————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

Dag 694 – Het leven van woorden: transparant

translucent-61321_960_720

In de kinesiologiechat met Kim kwam het woord ‘transparant’ naar voren.

***

transparent would be about not hiding yourself from other people within that experience that they will ‘hurt’ you
but being more open, present and ‘here’ with people as your equals
so not going into that ‘protection’ mode

it’s actually more that the perception that the world is ‘hard’, is because you choose not to understand/relate to it because the innocence/superficiality creates a positive experience so the idea that it’s a ‘protection’ would be more like a justification for the fact that you’re actually creating the experience/perception of the world being ‘hard’ yourself

***

Ik wil hier het woord transparant gaan onderzoeken en hierna lijkt het me zinvol om ook het woord protection, bescherming te gaan bekijken.

Transparant. Voor mij betekent dit doorzichtig, helder. Geheel zichtbaar. Dus zonder bijbedoelingen. Als ik zonder bijbedoelingen ben, heb ik niets te verbergen en dus ook niets te beschermen. Kan iets of iemand me dan nog pijn doen? Ja, ik kan zeker fysiek pijn gedaan worden, dat is de kwetsbaarheid van het fysieke leven. Maar emotioneel/gevoelsmatig gezien kan ik niet meer ‘gekwetst’ worden als ik mijn woorden plaats zonder bijbedoelingen (ten behoeve om ergens zelf beter van te worden) zonder de ander en het geheel in overweging te nemen, aangezien ik dan niet langer iets ‘terug verwacht’ dat mij (met gevoelens en/of emoties) zou moeten voeden.

Transparant ben of word ik natuurlijk niet zomaar, ik heb de geestbewustzijnsstructuren door de jaren heen opgebouwd en deze reizen mee als ‘bijbedoelingen‘ op veel woorden die ik uitspreek. Het woord ‘transparant’ is een richtlijn om te realiseren, om te her-inneren als ik ervaar alsof de wereld ‘hard’ is of als ik ervaar alsof ‘iets me wordt aangedaan’. Hier ervaar ik dan eigenlijk mijn eigen ‘verharding’ van binnen, van de afscheidingen die ik gecreëerd heb in gedachten, gevoelens en emoties en die vervolgens gaan resoneren als bijbedoelingen in mijn expressie. Als iets in de communicatie gaat resoneren – in mezelf of in een ander – dan is dit waar ik voor mezelf in kan zien: waren er bijbedoelingen in mijn woorden die ik schreef of sprak? Hierin ondersteun ik dan eerst mezelf om deze bijbedoelingen te vergeven en zo, mijn expressie helder en transparant te maken en me te uiten vanuit een benadering van vertrouwen in/als mezelf, in plaats van de buitenwereld en anderen vanuit mijn eigen verhardingen (gedachten, gevoelens en emoties) te benaderen, dus met vooropgestelde aannames.

Ik kan hierin niet controleren wat een ander doet, maar ik kan er wel voor zorgen dat mijn expressie helder en transparant wordt, stap voor stap, woord voor woord zodat ik niet langer en onnodig resonanties uitlok bij een ander als reactie op mijn eigen resonantie/bijbedoelingen.

Woordenboekdefinitie: Transparant – doorschijnend (Wolters)

Klank: ans, ant, para, trans, pa, part, parel.

Aangehechte waarde: positief

Wordt vervolgd met zelfvergevingen op alle energetische aanhechtingen die (in mij) bij het woord transparant naar voren komen en uiteindelijk de zelfcorrigerende uitspraken en herdefinitie.

Woordenlijst (blogs)

helder

Redefining Words Into Practical Living (youtube)


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive