Dag 788 – Self-forgiveness on the experience of neutrality

For context see Dag 787 – The experience of neutrality

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to constantly try to keep and/or bring myself back to a state, an experience of neutrality as ‘everything will be alright’ within and as myself and everytime that some internal or external stimulus is triggering me, I am reacting within an experience of fear and so, keeping myself in a constant experience of fear, for being moved out this state of neutrality as ‘the me that I feel confortably in’ or, an experience of fear when I have moved out of this state because of reacting to an internal or external stimulus.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to then actually not in one moment, be relaxed in and as myself, in and as my physical body but constantly existing in an experience or almost state of fear or anxiety of ‘not being who I am’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to then use this as an enslavement to adrenaline, in and as my mind consciousness system, to continuously generate energy within me, by existing in and as an experience or state of fear or anxiety and from here, looking for acceptance as and experience of ‘love’ as the opposite of fear, when this experience is then only enlarging the experience of fear, because I can loose this experience as well, as long as it is not based in and as self-acceptance of who I am, who I have become and within the commitment of doing the best I can to move myself and the relationships I participate in, to an outcome that is best for myself and others in and as ‘life’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel quite lost in this experience or state of fear and circling in and around it within and as myself, in a constant experience of ‘being in a hurry’ and ‘feeling not good enough’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear the experience of fear and so keeping myself inable to look at the fear and start seeing it for what it is, so that I can support myself to ground myself in and as my physical body.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to try to change something, myself and the relationships internal and external, while I am still coming from this startingpoint as inner experience or state of fear (of loosing this neutral experience actually as that I feel confortably in) and so the outcome of my attempts, is still resonating fear, instead of direct seeing in common sense.

So here I realize that to be able change, I need to be willing to give up this experience of neutrality within and as me, otherwise I am only walking in cycles in and as fear – from fear to a moment of comfortability which still contains a fear in it as fear of loosing this comfortability again – and so, keeping myself prissoned in this experience or state.

I commit myself to, when and as an experience of fear is coming up, to not react in fear but to support myself in looking at the fear, by looking at the energy and seeing how it moves within my body, by recognizing it as ‘fear’ instead of reacting to it, where from here I can see if I can more specificely define how I really experience myself within and as this ‘fear’, if there are other emotions or even feelings related, as a start to ground myself within where and who I am in this moment.

I commit myself to stand by and with myself in this process, to make peace with the uncomfortability, the misalignments, the friction, the mistakes, the hesitations, resistances, dissatisfactions coming up within me, as a part of moving myself towards an alignment in who I am deep inside as a being and who I only can be in this physical reality, if I as this being am moving myself to come through within and as my physical body, by walking through all the discomforts and frictions that I have accepted and allowed within and as myself to exist, in and as this experience of neutrality that holds the fear ‘dormant’ and so myself within and to keep walking and moving, altough I may ‘not want it’ in many moments.

I commit myself to be gentle with myself in this process, as in gentle but firm, as in understanding yet moving through, step by step, breath by breath and to do take moments in between to relatively ‘relax’ as in doing things that I like.

To be continued

What is Process? – Back to Basics


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 787 – The experience of neutrality

(…)

“And so – I forgive myself that I have accepted and allowed all my relationship-experiences to be defined within/as the categories of either “positive/negative/neutral” all of which originate from the starting-point of “experience” as I “experience” positivity/negativity/neutrality – when in/as substance as equality and oneness, my standing With all as me is not based within experience or categorized within positivity/neutrality/negativity because I in fact Am all as me in equality and oneness, which is not an “experience” it’s a living/beingness standing. In this, I have accepted and allowed myself to create/manifest my relationship-lines within/as energy as “experience” to/towards all as me as either “positive/negative/neutral”. Equal-to and One-with the World-System as Money’s relationship to/towards humanity – categorized within experiences / as living physical experiences of human beings with the “Positive” as those with the most Money/more than they require, “Neutral” as those of humanity that live comfortably with Money that have enough and “Negative” as those of humanity with little to no money at all.”

(…)

From: Day 6: How did we Create Relationships of Positivity/Neutrality?Negativity?

I am noticing within myself how I am constantly trying to bring myself in a ‘state’ of neutral energy, that where I feel ‘comfortable’ in and safe and relaxed in a way. That experience that I ‘know’ as ‘everything will be alright’. And I am doing this automatically, so I am/was not really aware that I am/was doing this. I did notice how I was everytime again trying to move myself to this state and then relax for a moment, thinking and believing that this is where I ‘need to be’ but I was not aware of the fact that this ‘state’ is not ‘who I am’ or should be or where I should be. It is merely creating an experience of constant fear within me; fear of loosing this state of experience and reacting to all and everything that is interrupting this energetic state.

I recognize this as the ‘neutral’ energy state that Heaven’s Journey to Life has written blogs about in the beginning. A neutral state that we all create within our subconscious mind and related to family and how we grow up – well from what I understand of it in a simple way. So it is not the ‘neutral’ of ‘being here’ and not reacting, but actually an energetic state between the positive and negative that ‘seems’ like ‘this is me’. But this is really to question and merely something I move around subconsciously (and from what I now realize while reading the blog of Day 6 – related to how I grow up living comfortably with having enough money to live from – interesting).

I found this a very interesting realization, because it gives a tool for myself to stop the constant experience of fear. What I notice in this realization, is that I do not need to react to so many things in a subtile way and that I do not need to live in an experience of constant fear, if I stop trying to attain this neutral energetic state; then actually all these outer and inner stimuli, do not need to disturb me. Because I do not have to ‘loose’ anything or ‘try to go somewhere’ and this creates much more space to look into myself and into the stimuli and how to move myself within this all.

I notice here that I choose to use the word ‘move myself’ instead of ‘direct myself’ and that I experience resistance on the word ‘directing’ so that is something to investigate within/for myself.

This realization doesnot mean that everything is now solved (and also this does not mean that ‘I can live without money’ or something because we all in this world as how it exists today, need the money to create a life for ourselves and each other), altough this seems so for a moment when this realization takes place. I now have to actively apply myself according to this realization and remember myself for doing so and then moving through the more challenging moments.

In the next blog I will write some self-forgiveness on this and here already some self-forgiveness with a link to the blog of Day 6 in Heaven’s Journey to Life.

(…)

“And so – I forgive myself for accepting and allowing the continuation of such relationships of positivity/neutrality/negativity throughout my existence without change – because when/as I would change such relationships, I have come to believe that who I am will cease exist, not realising/seeing/understanding that the illusion of me as Energy will cease to exist – but who I am as substance/equality and oneness remains/is here and always has been here. But I have separated myself from me as substance/equality and oneness to such an extent, that I have come to believe that all I am is Energy/Experience, and so continued existing as this belief and continued my relationships of positivity/neutrality/negativity to/towards all that is me to ensure my continued survival as the Energy/Experience I’ve accepted and allowed myself to be/become.

(…)

From: Day 6: How did we Create Relationships of Positivity/Neutrality?Negativity?


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 784 – Depression and attention

Dag 781 – How I have experienced ‘depression’ in my life

Dag 782 – The experience of depression opening up

I am now ready to have a look at what is described in the video about depression by Bernard Poolman. It is a ‘strong’ and radical approach of what depression entails – if not created by chemical disbalanscoming forward out of lack of nutrition, which then gives  physical heaviness that we create an idea about that can be experienced as depression. In this I see that this is one experience that I have had many times, coming forward out of a physical stagnation and disbalans within my intestines,which in itself is again having a factor of the mind-consciousness-system in it and containing certain mind-patterns and self-beliefs, from myself and/or generations before, that I then have internalized.

This experience of physical heaviness, I learned to recognize and see that it is indeed not really a depression that I am dealing with but mind-states and physical disbalances that need my attention. Actually it has been the entry-point for me to walk the Desteni-I-Process. Entry-point meaning, the point where in I recognized the Desteni material as essential and wholesome, to start to understand the real and individual, internal mind-being-body relationship. (where in this is then again related to how we as humanity have accepted,  allowed and created this world as how it exists today).

There is also an aspect that is described in this video that I do recognize within myself and that perhaps is again related to creating at first this internalized mind-patterns that then is having an effect on my physical body. So really spiraling myself (locked) inwards in a way, instead of expressing myself in and as life, outwards.

I do have an example where in I recognize the statement in this video that “depression is an attempt to gain attention and so, an attempt to try to control outcomes, related to the view that something else or someone else is responsible to make me happy”. And, what I do see it starting with more consious at the age of 16 , is “a form of self-judgement taking place during the proces of depression (from a conversation happening within as a feeling, idea, self-talk or physial movement internalizing”).

For now I take out the example that I do recognize as an attempt to gain attention, which I do see related in the situation that I wrote many blogs about, where I have been pregnant for a few weeks at the age of 27 (before the abortion took place). Here in I remember a moment where I was laying on a cough alone in my room, and sinking in within an experience of depression and a fear of having a post-natale depression. And this was related to me being pregnant in this early state of a relationship, from someone I did not particularly want to be with and then having the fear that by having a child, I would not have the time or possibility to ‘find that particularly one’.

This is really what was actually going on within myself and which has been part of my decision to have an abortion, where before, I deep within me – as how I experienced it as ‘deep within my heart – I wanted to let this baby be born. (Within the whole blog-serie I have written out all other aspects that I see related to this decision making).

Basicely what I have done, is that I have ‘controled the outcome’ by stopping the pregnancy and moving on with my life as how I knew it. During that time, I did not have the tools and self-support to recognize this experience of depression as ‘an attempt to control the outcome’. I do not say, again, that this decision was ‘wrong’ and seeing the circomstances and my inner state and possibilities in that time, it may have been the best to do, as I was not able to take responsibility for what I would pass through to the child, where in I was aware that I would pass through certain patterns that I was not yet able to direct myself in and as and that I was not satisfied about, at all, but still existing within a point of blame. However, it is certainly a factor for myself here to recognize and admit, and see the banality of what is behind this decision making during that time. Banality not meaning judgemental but ‘for what it is’.

Simply said, I did not have the self-mastership to be happy with myself in any given situation, and “holding others responsible for making me happy” (which I projected on searching for an intimate partner / relationship). And this is exactly what I deeply experienced like ‘how can I be an example for a child to live and be happy and satisfied with oneself, if I am not having find this within and as myself?’. I would then automatically expect the child ‘to make me happy’ or start living the mechanism to hide this, and so ‘keeping distance’. Which I both did not see as an option to live out and as I said, not yet having the tools to support myself in this effectively.

And this is what I can make peace with within and as myself. I truly did not yet have the tools, the information and self-direction to move myself towards this and so, I would not have given the child an example of what I very deep within, did see as a potential, as my potential, of what I now can describe as learning what it means to live from a starting-point of self-responsibility and practising this.

So here, an experience of depression can be a guideline and signal for myself, for ourself, that I am not yet moving within and from a point of self-mastery. Not to be harsh on myself but to actually, come closer towards myself, to become more self-intimate within and towards self-honesty and looking directly at the banality of the points and experiences within myself. This partly exist within self-interest within and as feelings, emotions, experiences, ideas, expectations but contain as well an essence of myself in it; the one that I can ‘free’ and bring into self-expression, once that I have pulled of the layers off and while pulling off this layers, of all these inner dialoges, experiences, ideas, expectations, etc. Still, the most effective way for me is and has been writing it out within the application of self-forgiveness.

Thanks for reading, so far for today.

Disclaimer: this blog contains an individual path walked and can not be used as a medical advise. When one is struggling with a form of depression that one is not able to handle, I recommend to reach out for specilized support.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 783 – Wie ben ik in aanraking?

Als ik iemand aanraak, wie ben ik dan hierin? Geef ik mezelf, dus raak ik de ander aan in en als mezelf, of raak ik de ander aan om ‘iets te halen’ bij die ander? Hiermee bedoel ik dan, om mezelf beter te laten voelen door de ander en door hetgeen een aanraking van die ander, in mij teweeg brengt als innerlijke, energetische reactie. Dus vanuit het startpunt om ‘een gevoel op te wekken’ in mezelf als ik de ander aanraak. Als ik dat aan het doen ben, ben ik mezelf namelijk niet aan het geven, maar kom ik meer vanuit een (subtiele/verborgen) verwachting naar de ander toe, echter ik doe alsof ik iets geef (namelijk een aanraking).

Dit lijkt een klein, onbelangrijk, onwaarneembaar verschil, echter ik zie dit als het grote probleem achter aanraking en allerlei situaties waarom aanrakingen, knuffels en eventueel fysieke intimiteit (zoals binnen een partnerschap), niet lekker loopt. Want we nemen het wel waar op fysiek niveau en binnenin onszelf en vroeg of laat zullen we hiervan weg bewegen als we zo worden aangeraakt, ook al is het onszelf misschien niet duidelijk waarom we weg bewegen. En, als ik vanuit dit beginpunt van (onbewuste) verwachting iemand aanraak en die ander beweegt hiervan weg, zal ik me afgewezen voelen. En dit geeft een kettingreactie binnen de fysieke aanraking en intimiteit.

Zover ik hierin kan zien, wordt dit al opgebouwd vanaf de geboorte waarin het aanraken en vastpakken van het kindje, niet onvoorwaardelijk en vanuit een beginpunt van zelfgewaarzijn, plaatsvindt. Aangezien we dit zelf ook niet geleerd hebben. Dit bedoel ik niet om onszelf alleen maar vervelend en schuldig om te voelen, maar meer om ons hiervan gewaar te worden. Zodat we die focus op die ander en ‘op de aanraking’, kunnen terugbrengen naar onszelf en naar wat er gebeurt binnenin zelf, als we die ander aanraken. Dit is een wereld van verschil in beleving en zal een verdieping van intimiteit gaan geven als het wordt toegepast; aangezien we hierin kunnen oefenen om intiem met onszelf te zijn/worden; met wat er binnenin onszelf gebeurt op emotioneel- / gevoelsniveau bijvoorbeeld.

Het is geen eenvoudig onderwerp om te openen, aangezien de ervaring van afwijzing, verwarring en wellicht zelfs misbruik (hoeft niet werkelijk fysiek te zijn maar kan subtiel en verborgen ervaren worden op emotioneel/energetisch niveau), hierin nauw verweven is en dus, zullen we door ervaringen van afwijzing en misbruik heen bewegen (energetisch maar in het fysieke geheugen opgeslagen), alvorens we in staat en ter wille zijn om meer direct in onszelf te zien, in ‘wie we zijn’ in de aanraking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, me terug te trekken als ik het idee heb dat iemand iets van me wil in een aanraking wat onuitgesproken en dus, onduidelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verward te voelen als in ‘gebruikt’ als ik wordt aangeraakt waarin ik het beginpunt niet duidelijk heb en in plaats van dan in mezelf te zien wat er in mij gebeurt en mezelf hierin te verwoorden, trek ik me terug, verstijf ik, keer ik me af, wil ik niet meer aankijken en ‘ga ik weg’ in mezelf en vertrek ik uit mijn lichaam, de geest in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb terughoudend te kunnen zijn een ander aan te raken aangezien ik niet wil dat ik ‘de ander belaag’ en dat een ander zich belaagd voelt door mij en hierin misschien denkt dat een ander mij ook kan belagen, als een spel van geven en terugverwachten’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te durven verwoorden vanuit een angst dat een ander zich hierin afgewezen ervaart, zonder dat ik werkelijk kan verwoorden waar het om gaat, aangezien het plaatsvindt op zo subtiel niveau en vrijwel ‘onzichtbaar’ voor het fysieke oog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken en het op te geven, in plaats van op te staan en door het risico van een kleine ‘chaos’ – wat een verschuiving van evenwicht met zich meebrengt als ik mezelf verwoord – heen te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te beschuldigen in mezelf als ik wordt aangeraakt vanuit een intentie die voor mij onduidelijk is, in plaats van deze beschuldiging terug naar mezelf te halen, de angst eruit te halen en mezelf te gaan verwoorden, vanuit een beginpunt van eenheid en gelijkheid met/als wat het beste is voor mezelf en dus uiteindelijk ook voor een ander en zelfs voor ieder ander, aangezien dit punt dan wordt gewandeld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet zomaar iedereen te willen aanraken omdat ik mijn eigen reacties (dus afscheiding hiervan in mezelf, wat een afgescheiden standpunt ten opzichte van een ander geeft) niet wil ‘her’-ervaren en zo dus niet onder ogen kan zien in en als mezelf en dus, ga ik op zoek naar een partner die ik graag wil aanraken en waardoor ik graag wordt aangeraakt, in de hoop om dit punt zo te omzeilen in en als mezelf en vanuit de verwachting dat ik hier dan niet mee in aanraking kom – met die ervaringen die ik juist wil omzeilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de lieve vrede te willen bewaren en te verkiezen boven het verwoorden en uitdrukking geven aan en als mezelf en zo mezelf ‘vaag’ te maken, waarin ik eveneens onduidelijk in mijn intenties en beginpunt ben en dus feitelijk, hetzelfde doe als hetgeen ik veroordeel in een ander, waarin de angst dus feitelijk bestaat uit een verdraaide zelfbeschuldiging en waarin ik hetgeen ik beschuldig, zelf in stand houd door hetzelfde te doen, te accepteren en toe te staan in en als mezelf.

Dit alles (en nog veel meer) komt naar voren in de aanraking – de aanraking zal stil en volledig zijn, ik bedoel, het zal stil zijn in mij tijdens een aanraking als ik hierin opsta en de zelfbeschuldiging stop en mezelf voorzichtig ga uitdrukken en niet langer vanuit een beginpunt van angst(beschuldiging) iets probeer duidelijk te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen om met en vanuit angst, iets duidelijk te maken, vanuit de verwachting dat een ander dit wel oppakt – ik bedoel, als ik mijn angst toon, dan is toch duidelijk dat er iets niet goed gaat, dat ik ergens bang voor ben wat ik dan wil dat die ander gaat veranderen?? – in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat mijn angst, tevens angst oproept en dat ik verwacht dat een ander naar voren stapt waar ik dat niet doe en dat ik dus verwacht dat een ander ‘voor mij’ doet waar ik zelf bang voor ben.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf te omarmen en mezelf ‘aan te raken’ in die innerlijke delen waarin ik ervaringen probeer te omzeilen en zo stil te worden in mezelf, zodat ik mezelf kan verwoorden vanuit een beginpunt van stilte in en als zelfgewaarzijn, in plaats van vanuit een beginpunt van reactie in en als angst, met als doel om tegelijkertijd, al(l)één en/of met elkaar, door de resonanties heen, naar de stilte toe te bewegen en zo de mogelijk tot zelfgewaarzijn te openen.

Ik stel mezelf ten doel zelf helder te zijn in mijn intenties in mijn aanraking en aanwezig binnenin mezelf, waarin ik ‘bij mezelf blijf’ en zo ruimte te creëren voor een werkelijke, fysieke aanraking vanuit stilte in en als mezelf.

Cats and Self-Discovery – Part 4


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 782 – The experience of depression opening up

Continuing on Dag 781 – How I have experienced ‘depression’ in my life

(…)

After my twenties I started to bring down the going out and alcohol intake, up to now very rarely drinking a glass of wine. However with doing so, I had many years where I needed to find other ways to ‘relax from myself’ in a way and to for a moment ‘let go’. Which I must say, I did not really succeed in for quite some years. And so I did experience quite some moments of heaviness during my thirties.

If I look now at this ‘heaviness’, the first word that comes up in me related to this experience is ‘self-conscious’.

Like being too self-conscious, too conscious of myself, in what I say or not say, do or not do. Like I have locked myself in within my own consciousness focussed on my self and feeling ‘stuck’ in this, like a rabbit freezing in the light of a car. And this is what I could let go for a moment with going out and using some alcohol and hanging around, laughing and speaking with friends or dancing.

During my high-school years I had a best friend, and I went to her almost every day and with her I speaked about what was bothering me and she always sheered me up and supported me to relevate and when going back home, I felt better. But when getting older, everyone started to ‘build their own life’ and creating families and so the friendships were less shared and only coming together by ‘appointment’. And these years between 25-35, I have experienced the most struggling within myself because I could not really get up with the natural life-path of creating a family. And many of my ‘friends’ started to get involved in relationships and creating a family, where I could not relate to them so much anymore and I started to ‘feel better’ alone by myself or with others who walked a bit of a uncommon path.

Within this period I have learned to not scare as ‘resist’ the periods of depression and emotions coming up. I lived in a beautiful area within nature and with many birds outside around and I found peace and sense in a more nature-connected way of living. I noticed that a depression – the ‘experienced one’ as how I describe in my previous blog and not the clinical/physical ingrained one – is passing by. And this goes best if I am not running away for this experience, but ‘letting it in’ and investigate what is involved. It seems and feels like it goes on forever, but I have learned that it passes by and when and as I feel that it is pulling me down too much, I will ask for support.

The most frightening experiemnce in it I find that ‘I do not like anything anymore’. I have been in a period where I find I was drowning too much in a sadness and ‘not liking anything anymore’, where I went out for support – during that days I went to a couple who worked with series of Dutch flower remedies – and the lady simply said to me, without pointing it out too much but more in between other things that she was looking had – that I needed to find what I did like before and the way in which she mentioned this, immediately made me taking this in as something that is here and that I need to pick up. So not in a way of questioning it, like ‘is there anything that you like?’; but without any doubt or questioning within so as ‘data’, as something that is here. So she brought me back here actually and I immediately could find some simple things that I like.

When writing this, an experience is coming up of loosing myself, loosing control in a way over myself so I see that this experience that I had during using extacy (described in the previous blog), is still existing within me. It is like I access it while writing about this subject, which indicates for me that it is here to open up; I brought it here.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel like loosing control, loosing myself, as if I am not able to direct myself but that I need to follow this experience and as if I ‘need’ to loose myself to find myself, which may be true, however I do have the ability to direct myself with words, with actions, with being here in my body and so I do not need to stay and drown in this directlessness.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe I need another to get me out of my own consciousness and at the same time, feel like I loose my directlessness when and as I am with others, which then in a way is a ‘lock in‘ from myself in my own mind consciousness system in a way that I did not see before as so ‘severe’ as so pertinent present.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not have seen, realized and understand the severity of my own mind-consciousness system and the lock in of myself in it, where I did understand the severity due to how the world exists today and also how we each contribute and are part of it; however really seeing it within and as myself is a different story as I easily avoid to see how it really exists within and as me.

I also see another situation coming forward where I feared to experience a depression. It was when I was pregnant (before the abortion, see blog-serie) and here I feared a post-natale depression. Sylvie brought up that the experience of ‘depression’ may be related to attention more than to control. I will look into this for myself and how it is related, as it seems to be related to a fear of loosing attention in future periods. What I more and more start seeing within myself (so from knowledge and information towards seeing it existing within and as myself), is how the ‘attention’ and energy within this, is in essence related to money and/or sexuality in/as the mind and the question and opportunity within this (of how) to move beyond this, into ‘myself’ and towards and into self-expression.

This experience slowly opens up more and is still existing within me, so cool that I am bringing the topic here.

To be continued.

 


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

 

Dag 780 – Zelfvergevingen op de weerstand in relatie tot schoonmaken

(…)

“Hier vanuit bekeken houdt het schoonmaken en de ervaringen van weerstand, dus een mogelijkheid in voor me om tot mijn potentieel voor zelfverandering te komen. Kijk, dat geeft al een andere benadering van het schoonmaken; hierin vind ik direct een voor mij ‘zinvolle’ aanvulling op – of zelfs invulling van het schoonmaken op zich – één van de gedachten / ervaringen die namelijk in mij opkomt is dat ik het schoonmaken ‘zo zinloos vind aangezien het steeds maar terug blijft komen en het weer vies wordt zodra het schoon is’.  In het volgende blog begin ik met zelfvergevingen op de ervaring die opkomt bij het schoonmaken en wat zich eventueel opent hierin.”

Voor algehele context zie voorgaand blog Dag 779 – Weerstand in relatie tot schoonmaken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoonmaken als zinloos te ervaren aangezien het steeds opnieuw weer vies wordt en ook in zo’n hoog tempo, waarin ik het gevoel krijg constant aan het schoonmaken te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schoonmaken als tijdsverspilling te zien en liever ‘iets anders’ te doen, terwijl ik tegelijkertijd heel graag een schoon huis en schone leefomgeving heb en het bijvoorbeeld fantastisch zou vinden als een ander mijn huis zou schoonmaken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ‘het vuil’ de overhand krijgt en dat ik het niet meer bijhoud en omkom in stof en vuiligheid en mijn huis laat verslonzen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren fysiek zo moe te zijn dat ik de schoonmaakwerkzaamheden niet meer oppak en ‘de boel de boel laat’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik me bevind in een momentopname van vermoeidheid dat ik zo ervaren heb en hierin te denken en geloven dat dit altijd zo blijft en/of zo blijft terugkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geestelijke vermoeidheid als ‘weerstand’ in en als angstervaring, als fysieke manifestatie te ervaren en hierin ‘bang te zijn’ dat het ‘te laat’ is en dat ik ‘achterloop’ als achter de feiten aan, waarin de geest me inhaalt en me neerdrukt en ik er niet meer bovenop kom en nog wel gewaar ben dat dit gebeurt, maar niet meer bij fysieke machte om mezelf hier doorheen te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘de geest’ te benoemen als iets dat me neer kan drukken en waar ik ‘achteraan loop’ alsof ik hier zelf geen invloed op heb en dus feitelijk angst te ervaren voor mezelf die zich neer laat drukken uit gemakzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor mezelf te ervaren in het kiezen van de gemakkelijkste weg, van de minste weerstand in het volgen van de ervaringen van weerstand die in en als mezelf opkomen en zo eigenlijk rondjes te lopen in weerstand, in plaats van dit te weerstaan in mezelf en (weer) te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben geen tijd te hebben voor alles wat gedaan moet worden en/of wat ik wil doen  en hierin weerstand op het schoonmaken te creëren met name als ik meerdere dingen op een dag wil doen en het schoonmaken hierin ‘teveel tijd’ inneemt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te lantefanteren aan het begin van de dag en later op de dag te ervaren niet voldoende tijd te hebben om alles gedaan te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik onder het schoonmaken uit kan komen of dat ik het wel uit kan stellen, het is niet zo belangrijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op deze manier het schoonmaken heel belangrijk te maken in mijn geest door er weerstand op te creëren als een ervaring waar ik druk mee ben en er zo ‘druk’ op te leggen.

Ik realiseer me dat het een punt is om fysiek op te pakken en niet teveel bij te blijven hangen in een uitzoeken waarom, aangezien het iets is dat moet gebeuren. Ik realiseer me dat ik het als gelijke mee kan nemen in de planning van wat moet gebeuren en beter kan stoppen met het minder belangrijk te maken dan andere bezigheden en zo hierin gelijkheid te brengen binnenin mezelf. Ik realiseer me dat we in de gehele maatschappij het ‘schoonmaken’ minder belangrijk hebben gemaakt dan ‘achter een bureau zitten’ bijvoorbeeld wat zichtbaar is in het verschil in vergoeding dat er wordt uitgekeerd als ‘loon’ voor bijvoorbeeld schoonmaakwerk en bureauwerk en wat dus wellicht gewoon een opgelegde en aangenomen programmering is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een programmering onbewust te hebben aangenomen en zo een ongelijkheid in en als mezelf te creëren ten aanzien van verschillende bezigheden en zo tevens de ongelijkheid in de wereld te bevestigen.

Tevens zie ik hierin een aangenomen ongelijkheid in man en vrouw in mij alsof dit is opgelegd door ‘de man’ als dat het schoonmaakwerk dat een vrouw uitvoert, minder belangrijk is, wat ik zelf zo heb gebruikt om kant te kiezen voor het mannelijke (intellectuele) en tegen het vrouwelijke (fysieke), zonder me te realiseren hoe ik mezelf hierin verongelijk. Zo buiten zo binnen, zo binnen zo buiten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken door vanuit zelfinteresse in en als de geest en vanuit gemeenheid, het vrouwelijke te onderdrukken en minder belangrijk te maken dan het mannelijke vanuit een wens om het vrouwelijke / de vrouw/ de moeder buiten te sluiten en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op deze manier het kind met het badwater weg te gooien, in plaats van hetgeen ik als ‘zwakte zie’ in een voorbeeldrol en zo in en als mezelf, te benaderen vanuit begrip, zorgzaamheid, vergeving en mogelijkheid tot transformatie.

Ik stel mezelf ten doel het schoonmaken en de weerstand en struggles die ik hierin ervaar en zie opkomen in mezelf, te gebruiken als opening en mogelijkheid tot transformatie van een ‘zwakte’ tot in een ‘kracht’; vanuit omarming, nederigheid en in eenheid en gelijkheid, want alleen dat waar ik gelijk aan sta en één mee word als het ware, zal ik in en als mezelf kunnen transformeren tot een praktische toepassing, zonder het nog zo ‘belangrijk’ te maken in en als de geest.

Tot zover, nu eerst de toepassing in de praktijk en zien hoe dit gaat en waar eventueel zelfvergeving (dus zelfbegrip) en zelfcorrecties nodig zijn om dit begrip in fysieke toepassing tot uiting, tot een expressie te brengen in en als mezelf, dus als zelfexpressie.

De zelfvergevingen zijn een aantal voorbeelden van wat er opkomt in mij in relatie tot schoonmaken en kan worden uitgebreid al naar gelang wat er in mij (en in een ander die hiermee bezig wil) opkomt; het gaat uiteindelijk om het zelfbegrip dat hierin naar voren komt, als een verantwoordelijkheid voor wat er speelt in mijzelf in gedachten, gevoelens en emoties en zo als opening om fysiek door de ervaringen (van bijvoorbeeld weerstand) heen te bewegen en tot een vrede met de toepassing van het schoonmaken te komen en dit zo te integreren in het dagelijks leven. Hierin zie ik ook het punt openen van intiem met mezelf zijn, in en tijdens de fysieke bezigheid van schoonmaken en wie ik eigenlijk ben als ik aan het ‘afraffelen’ ben en niet ‘hier’ wil zijn tijdens de bezigheden – er moet dus iets zitten waar ik van weg beweeg in mezelf, zonder dat ik hier werkelijk naar kijk en het benoem voor mezelf – zelfbegrip.

Tevens zie ik dat ik het als een ‘moeten’ ervaar en zo benader ik mezelf eigenlijk ook in punten die ik lastig vind. Ik ‘moet’ het oppakken want ‘het moet toch gedaan worden’ en dus doe ik het, zij het ‘schoorvoetend’. In mijn benadering van het schoonmaken wordt zichtbaar voor me hoe ik mezelf benader – iets wat ik eigenlijk allang weet maar waarvan ik me toch niet echt gewaar was. Eens zien of ik hierin wat verzachting kan brengen voor en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het schoonmaken tot uiting, tot verlengde van mezelf te maken in en als een zelfexpressie en zichtbaar in en als mijn leefomgeving en ik stel mezelf ten doel mezelf hiertoe te bewegen door tijdens het schoonmaken te vertragen en de ervaringen te benoemen / definiëren die in me opkomen en mezelf tevens te ondersteunen door bijvoorbeeld een interview te luisteren tijdens het schoonmaken en zo mijn focus te verleggen en tegelijkertijd het praktische op te pakken en beiden te combineren in en als mezelf, als een manier om vrede te maken met de bezigheden. Ik stel mezelf ten doel te verzachten naar mezelf toe in het oppakken van en opstaan in en als verantwoordelijkheid op vele gebieden en te zien hoe ik hier met en als mezelf kan staan – zelfverzorgend, zelfondersteunend en minder vanuit een ‘moeten of zelfs een ervaring van ‘straf’ als ‘straffe benadering’.

Ik stel mezelf ten doel om de angst te bekijken/beschouwen in en als mezelf, in plaats van met angst op mijn eigen angst te reageren.

Een proces in voortgang….

Related interview vanuit een interdimensionaal perspectief (+ zie links in de tekst).


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 779 – Weerstand in relatie tot schoonmaken

We zaten wat te praten met onder andere Sylvie en mijn moeder en op een gegeven moment bracht Sylvie het onderwerp schoonmaken naar voren en hoe het aan te pakken als men hier weerstand op ervaart terwijl de schoonmaakbezigheden wel moeten worden opgepakt. Zo kwamen we erop dat ikzelf ook ‘niet graag schoonmaak’ en mijn moeder ook niet. Ik was in het huis op weg naar boven en ik hoorde mijn moeder iets zeggen als ‘ik haat het schoonmaken’. Ik haastte me de trap weer af en vroeg haar te herhalen wat ze zei, aangezien het exact had geklonken zoals ik het ook vaak in mijzelf op zie komen. Het bleek inderdaad exact hetzelfde te zijn zoals het in haar bestaat en in mij. Hierin zie ik dat ik het onbewust gekopieerd heb; ik kon ook al niet terughalen waar de weerstand nou vandaan komt. Het is iets als, ‘ik heb er een hekel aan maar ik wil het wel graag schoon en netjes hebben dus ik doe het wel’.

Echter mijn moeder kon het voor haarzelf niet herleiden aangezien haar moeder, mijn oma, juist ‘erg schoon en precies’ was in huis. We weten dan natuurlijk niet wat hierbij in oma omging, misschien had ze er eigenlijk wel een hekel aan of misschien heeft mijn moeder een weerstand gecreëerd of vergroot als reactie van onbegrip op oma’s preciesheid en serieuze benadering van het schoonmaken.

Terug naar mezelf. Hoe hier nu mee om te gaan? Zou het niet prettiger zijn voor mezelf als ik zonder innerlijke weerstand de schoonmaakbezigheden uit ga voeren?

Sylvie bracht nog een mogelijkheid naar voren om te onderzoeken, van een ‘intiem met je lichaam en/of jezelf zijn’ en de relatie tot schoonmaken.

Hier is een (vertaald) artikel over weerstand en hoe dit een mogelijkheid biedt om voorbjj de comfortzone in de geest te bewegen en zo tot het potentieel voor zelfverandering te komen. Weerstand kunnen we zo gebruiken als een een handvat om niet toe te geven aan de weerstand maar juist door te bewegen, hier naartoe te bewegen en er niet van ‘weg te schrikken’: “Weerstand is je gids, omdat het je laat zien waar de comfortzone van je geest eindigt en je potentieel voor zelfverandering begint.”

(Klik hier voor origineel artikel en website Quantum Change Kinesiology).

Hier vanuit bekeken houdt het schoonmaken en de ervaringen van weerstand, dus een mogelijkheid in voor me om tot mijn potentieel voor zelfverandering te komen. Kijk, dat geeft al een andere benadering van het schoonmaken; hierin vind ik direct een voor mij ‘zinvolle’ aanvulling op – of zelfs invulling van het schoonmaken op zich – één van de gedachten / ervaringen die namelijk in mij opkomt is dat ik het schoonmaken ‘zo zinloos vind aangezien het steeds maar terug blijft komen en het weer vies wordt zodra het schoon is’.  In het volgende blog begin ik met zelfvergevingen op de ervaring die opkomt bij het schoonmaken en wat zich eventueel opent hierin.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive