Dag 368 – Relateren aan iets of iemand

Ik zie meer helder hoe ik mezelf definieer door me te relateren aan een andere persoon(lijkheid). Oftewel door ‘relaties’, welke in feite alle verbindingen zijn die we leggen met iets of iemand buiten onszelf, welke verbonden zit met een relatie in en als persoonlijkheid binnenin onszelf.

Dit relateren doe ik automatisch, voordat ik zelf spreek, heb ik in een aantal (onbewuste/onderbewuste) zaken al afgetast wat de situatie is en wie er voor me staat, wat de (on)mogelijkheden zijn in gesprek. Ik ervaar dat ik niet vrij ben maar me anders voordoe bij iedere persoon, in en als een persoonlijkheid. Ik ervaar al heel lang dat ik me aanpas maar ik zie niet DIRECT hoe ik me relateer. Het is meer een ervaren als het al gebeurd is.

Hier is vertraging nodig, en schrijven, en vertraging, en schrijven. En tijd om dit te zien ontvouwen en onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf compleet en bij voorbaat te relateren aan iets of iemand buiten mezelf, zodat en waardoor ik niet toekom aan mezelf in zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel om, wanneer en als ik mezelf mezelf compleet en bij voorbaat zie relateren aan iets of iemand buiten mezelf, zodat en waardoor ik niet toekom aan mezelf in zelfexpressie, te stoppen, te ademen, waarin ik me realiseer dat ik conflict in mezelf creeer door mijn zelfexpressie te onderdrukken in en als aanpassing aan iets of iemand buiten mij, waardoor ik vervolgens dit conflict ga projecteren op iets of iemand buiten mij in en als manifestatie als backchat en energetische reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb al in ‘afwachting van’ ga inperken, in en als bescherming in en als de geest, over hoe ik de ander zal benaderen.

Als ik mezelf mezelf zie inperken in ‘afwachting van’ iets of iemand buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf bescherm in en als de geest, en dus stel ik mezelf ten doel te onderzoeken in mezelf wat ik aan het beschermen ben en waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in en als zelfexpressie tot wat ik denk dat het beste is in contact met een ander.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik mezelf zie vervormen in en als zelfexpressie tot wat ik denk dat het beste is in contact met een ander, te stoppen, te ademen, en in het moment te realiseren dat ik in en als gedachte beweeg, wat niet het beste is, ook als denk ik dat dit het beste is in en als de geest. Ik stop een moment, ik adem, en zie wat zich voordoet in mij en buiten mij, kortom ik vertraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te gedragen als wat ik denk dat het beste is, waarin ik ‘als wat het beste is’ voornamelijk heb gedefinieerd als ‘geen conflict veroorzakend’.

Als ik mezelf zie participeren als wat ik denk dat het beste is in en als definitite van ‘geen conflict veroorzakend’, dan stop ik, ik adem, waarin ik me realiseer dat ik zo wellicht conflict in mezelf veroorzaak. Ik stop, ik adem, ik onderzoek in mezelf welk conflict ik wil vermijden en waarom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘als wat het beste is’ te definieren als ‘geen conflict veroorzakend’.

Ik stel mezelf ten doel om te onderzoeken hoe en wanneer ik probeer te vermijden conflicten te veroorzaken met iets of iemand buiten mij en hierin opnieuw te onderzoeken wat werkelijk het beste is, voor mij en de gehele situatie en de betrokkenen hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn gedrag en mijn woorden aan te passen op wat ik zie als de ander buiten mij – welke ook weer een reflectie is van mijn interpretatie van die ander – en hierin conflict in mezelf te veroorzaken welke start in de interpretatie als aanname.

Als en wanneer ik mezelf mijn gedrag en woorden zie aanpassen op wat ik zie als de ander buiten mij, dan stop ik, ik adem. ik onderzoek in mezelf of het aanpassen praktisch effectief is zodat een ander mij bijvoorbeeld kan horen, of dat ik iets probeer te vermijden in en als angst. ik stel mezelf ten doel de interpretaties als aanname in en als mezelf van wat ik zie, binnen en buiten mijzelf, te stoppen, zelfvergeven en eventueel nader te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conflict in mezelf te veroorzaken in een poging conflict met een ander te vermijden, en op deze manier mezelf te relateren aan alles en iedereen buiten mij, dus in en als relatie in de geest, in een poging om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen in de mensenwereld.

Als en wanneer ik conflict in mijzelf ervaar doordat ik conflict probeer te vermijden met iets of iemand buiten mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik automatisch mezelf in zelfexpressie inperk, onderdruk, welke conflict in mij veroorzaakt, in en als angst om conflict buiten mij te veroorzaken, welke dan gerelateerd moet zijn aan oordelen of iets of iemand, in mijzelf zowel als buiten mij. En dus stel ik mezelf ten doel de oordelen als conflict in mij te onderzoeken, zelfvergeven en mezelf zo te corrigeren tot eenheid en gelijkheid, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving, correctie voor correctie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een poging te doen om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen.

Als ik mezelf mezelf zie participeren in een poging om mezelf zo onopvallend mogelijk te bewegen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik niet gezien wil worden en dat daar dus een reden voor is, een reden in en als de geest welke gebaseerd is op het verleden. En dus stel ik mezelf ten doel de redeneringen in en als de geest te onderzoeken welke ik gebruik om mezelf onzichtbaar te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wie ik werkelijk ben.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte van niet-weten, niet weten wie ik ben en/of een niet weten in het algemeen, dan stop ik, ik adem. ik adem, ik beweeg, en realiseer me dat ik niet hoef te weten wie ik ben in en als de geest, maar slechts dit niet-weten kan stoppen in en als een gedachte en gekoppelde ervaring in mezelf, en dus verbind ik mezelf door de ervaringen en gedachten van niet-weten in en als mezelf te stoppen en eventueel te onderzoeken wanneer deze opkomen, zodat ik kan zien of hier een patroon in zit en hoe ik mezelf hierin praktisch en effectief kan ondersteunen.

Onderzoek de relaties binnenin en buiten jezelf:

Agreement course

Desteni-I-Process-lite

Full joao jesus only i can change myself

Joao Jesus – Only I can Change Myself

Free Music Download!

————————————————————————————————————————————————————
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 172 – Zelfvergevingen op relaties – 5 – tijd

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Dag 171 – Zelfvergevingen op relaties – 4 – ik ben niet goed genoeg

Tijd. Ik ervaar in relaties dat ik te weinig tijd heb voor de ander, voor communicatie met de ander. Er is altijd iets wat ik nog moet/wil doen, er is altijd tijd tekort om tot een gesprek te komen, om even in het gesprek tijd te geven/nemen een onderwerp naar voren te laten komen, laat staan dat ik tijd heb om een relatie als agreement te wandelen en tijd samen door te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tijd tekort te ervaren om te communiceren met de ander, in plaats van in het moment naar voren te brengen wat er opkomt en als dit klaar is, verder te gaan met bezigheden die gedaan moeten worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven/het gevoel te hebben dat ik aparte tijd vrij moet maken voor communicatie met iemand, in plaats van deze in te passen als de communicatie zich aandient en hierna verder te gaan met de werkzaamheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik tijd vrij moet maken voor een eventuele relatie/agreement, in plaats van hierin direct als richting gevend te communiceren en te combineren met de werkzaamheden die gedaan moeten worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik tekort schiet in een communicatie met iemand als ik, na het bespreken van de punten die naar voren worden gebracht,  de communicatie afrond en verder ga met mijn werkzaamheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en mijn interactie/communicatie met anderen te laten bepalen door het begrip tijd, in plaats van in te zien dat ik het begrip tijd gebruik om de ervaringen van ongemak die eronder liggen, te verdoezelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik kortaf ben/ongeinteresseerd over kom als ik een gesprek afrond en verder ga met mijn bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op een gegeven moment in een gesprek in een soort lekker gevoel te komen van samen delen, waardoor ik het moeilijk vind het gesprek af te ronden en alleen verder te gaan met mijn werkzaamheden, in plaats van tijdens het gesprek in de adem aanwezig te zijn waarin ik het gesprek vloeiend kan afronden en vloeiend verder kan gaan met mijn werkzaamheden in de adem; vloeiend aangezien ik dan in  de adem ben, onafhankelijk van wat ik doe of met wie ik ben/communiceer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben/te geloven dat ik egoistisch ben als ik in een gesprek aanwezig blijf in zelf in de adem en niet opga in het samen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te delen als ik geen contact ervaar waarin ik de ander kan ervaren en dus de reacties van de ander kan ervaren en hierop in kan spelen, in plaats van in te zien dat ik door in contact te blijven, me altijd afstem op de ander en hierin niet aanwezig ben en spreek in/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus niet te weten wat te delen als ik aanwezig ben in/als zelf zonder contact met de ander om me op af te stemmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me ongemakkelijk te voelen als ik geen contact met de ander ervaar om me op af te stemmen, aangezien ik heel vaak ervaar dat ik niets te zeggen heb, en wat moet je dan in een gesprek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven/het gevoel te hebben dat ik iets moet zeggen in een gesprek, ook als ik vanuit zelf niets te zeggen heb, en om deze stilte te verbloemen stem ik me af op contact met de ander zodat ik mijn woorden en vragen af kan stemmen op die ander en zo het contact gaande kan houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het contact gaande te willen houden en tegelijkertijd door te willen gaan met mijn bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat die ander nooit meer contact opneemt als ik het contact niet gaande houd, in plaats van in te zien dat ik niet weer zomaar contact durf op te nemen/iemand durf aan te spreken in een ander moment, en daarom het contact probeer aan te houden/zolang mogelijk probeer te rekken om niet in deze ervaring van onzekerheid en ongemak te belanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te bestaan in een polariteit van contact willen behouden en mijn eigen werkzaamheden willen doen, in plaats van constant hier aanwezig te zijn in/als mezelf in de adem, waarin ik en eventueel een ander ruimte ervaar om elkaar te benaderen/iets te bepreken als er iets opkomt in mij (of in de ander).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te neigen naar weg blijven uit de communicatie om de ongemakken die opkomen in de polariteit van alleen en samen, niet te hoeven ervaren, in plaats van in te zien dat de ongemakken die opkomen, hetgeen is wat ik kan onderzoeken in mezelf, uit kan schrijven en zelf vergeven, zodat ik mezelf hierin kan corrigeren en een communicatie tot stand kan brengen in/als mezelf waarin ik geen ongemak als onzekerheid/zelftwijfel ervaar maar plezier in expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen nog maar in communicatie te willen blijven en weerstand te ervaren verder te gaan met mijn bezigheden die ik alleen uitvoer, in plaats van in te zien dat als ik ervaar niet verder te willen gaan met mijn bezigheden, dit betekent dat ik iets aan de communicatie ophang wat ik alleen niet ervaar, dat ik me hierin ergens afhankelijk van opstel en dat ik dit iets als ‘beter, fijner’ bestempel dan als de ervaring van het doen van mijn bezigheden alleen, om vervolgens met een gevoel van onvrede achter te blijven als ik minder heb gedaan dan ik zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gevoel van onvrede te ervaren als ik minder doe dan ik zou willen doordat ik blijf ‘hangen’ in de communicatie met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf even een gevoel van ongemak te ervaren als iemand het gesprek stopt na korte tijd en daarom geloof dat die ander dat ook ervaart als ik het gesprek stop, in plaats van in te zien dat het gesprek stoppen op een moment dat een van beiden verder wil, ok is, dat het beiden de mogelijkheid geeft om verder te werken en later elkaar opnieuw te benaderen als daar behoefte aan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat een ander geen behoefte heeft om mij te benaderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eigenlijk geen idee te hebben wat je deelt in een relatie met een ander in gelijkheid en hoe dit aan te pakken, en al helemaal niet in een relatie als agreement, met name als je geen dagelijkse werkzaamheden in huis, tuin en keuken deelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb best wel te weten hoe iemand te benaderen maar bang te zijn voor afwijzing en me daarom verschuil achter een niet-weten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor afwijzing als ik iemand benader tot een gesprek of iets anders te delen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat mijn startpunt is als ik iemand benader, en hierin te zien waardoor de angst voor afwijzing ontstaat, aangezien er alleen een angst voor afwijzing kan ontstaan als ik iets wil/verwacht van de ander, mezelf hierin afhankelijk maak van de ander en hierin dus een mogelijkheid creeer tot afwijzing van hetgeen ik wil/verwacht welke ik bij de ander heb gelegd.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als ik mezelf zie neigen tot contact maken met de ander waarin ik me afhankelijk opstel van die ander, aangezien dit het punt is waarin ik ben opgegroeid en welke ik dus gemanifesteerd heb in mijn leven en waarin ik me juist weer heb weggehouden uit angst in deze afhankelijkheid te verdwijnen en/of mezelf en/of de ander hierin te verstikken, en dus in te zien dat ik hierin verschillende dimensies gecreeerd heb die ik heb door te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verdoordelen veroordelen lol dat ik mezelf afhankelijk heb gemaakt van contacten in relaties tot de ander=de mind, in plaats van in te zien dat dit hetgeen is waar we allemaal in verstrikt zijn geraakt, namelijk in geloof in relaties in/als de mind/het bewustzijn en dat ik deze verstrikkingen kan zelfvergeven en corrigeren, juist als ik ze direct durf in te zien zonder weg te duwen in oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te laten leiden door mijn reacties in/als bewustzijn in/op de communicatie met de ander, waarin ik na de communicatie nog druk ben met het gesprek en niet gelijk bezig ga met de werkzaamheden die ik aan het doen ben.

Ik stel mezelf ten doel mijn reacties in/als bewustzijn die als gedachten, gevoelens en emoties opkomen te onderzoeken, uit te schrijven en zelfvergeven zodat ik effectiever en plezieriger kan communiceren met andere mensen en dit gemakkelijker kan combineren met de dagelijkse werkzaamheden die ik doe, waarin ik het onderzoek van mijn reacties zie als onderdeel van het proces om de afscheiding in mezelf te stoppen, in plaats van deze reacties te zien als tijdverspilling.

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 142 – Overprikkeling van slijmvliezen als bescherming

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen hoe ik me moet gedragen met anderen om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik me moet gedragen met anderen om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me ongemakkelijk te voelen als ik niet weet wat ik moet zeggen/niets te zeggen heb en er is een ander om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me ongemakkelijk te voelen in een 1 op 1 relatie als ik niet weet wat ik moet zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet zeggen als en een ander om me heen is die ik niet zo goed ken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf anders te ervaren als er een ander/anderen om me heen is/zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf direct uit mezelf te laten trekken in/als/door het bewustzijn als er een ander/anderen om me heen is/zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn Opbouw van het slijmvliesslijmvliezen op te zetten als bescherming tegen het verdwijnen in bewustzijn in reactie op anderen/een ander om me heen, waarin de slijmvliezen een laagje demping maken zodat niet alles van buitenaf binnenkomt als prikkel waar ik op geloof te moeten reageren in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn slijmvliezen te gebruiken als bescherming tegen mezelf in/als bewustzijn in reactie op prikkels van buitenaf waardoor mijn slijmvlies overprikkeld is geraakt en ik vervolgens overprikkeld raak door mijn eigen overprikkelde slijmvlies, om vervolgens deze gemanifesteerde overprikkeling te gebruiken als excuus om me terug te trekken/geen relatie te hoeven aangaan met de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een relatie moet aangaan met de ander om me vervolgens hiertegen te verzetten aangezien ik verdwijn in de relatie in/als de mind, in plaats van in te zien dat ik de relaties in/als de mind juist dient te stoppen.

Als ik mezelf ongemakkelijk zie voelen in aanwezigheid van een ander en niet weet wat ik moet zeggen dan stop ik, ik adem.

Ik stel mezelf ten doel gedachten, gevoelens en emoties die opkomen als reactie op de aanwezigheid van de ander in/als mijn bewustzijn, te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander in mijn bewustzijn toe te laten, om vervolgens op die ander=de mind te gaan reageren door mijn slijmvliezen op te zetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf lam te slaan met mijn eigen reacties in/als bewustzijn op mijn omgeving in mijn bewustzijn, om vervolgens mijn slijmvliezen op te zetten ter bescherming van mijn eigen reacties waarmee ik mezelf lamsla.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf ziek te maken door de ander aanwezig te laten zijn in mijn bewustzijn, om me vervolgens de hele tijd bezig te houden met deze ander in/als mijn bewustzijn en overprikkeld te raken door mijn eigen reacties op die ander in/als mijn bewustzijn als de ander=de mind, in plaats van hier aanwezig te zijn in het fysiek, waarin geen ruimte is voor die ander als bewustzijn aangezien in het fysiek aanwezig zijn betekent dat ik niet aanwezig ben in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik die ander moet toelaten in mijn bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets met die ander te maken heb, in plaats van in te zien dat ik alleen mezelf te ‘maken’ heb door de afscheiding van mezelf in/als het bewustzijn in geloof in de aanwezigheid van de ander=de mind te stoppen.

Tot zover voor vandaag

————————————————————————————————-
Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life