Dag 783 – Wie ben ik in aanraking?

Als ik iemand aanraak, wie ben ik dan hierin? Geef ik mezelf, dus raak ik de ander aan in en als mezelf, of raak ik de ander aan om ‘iets te halen’ bij die ander? Hiermee bedoel ik dan, om mezelf beter te laten voelen door de ander en door hetgeen een aanraking van die ander, in mij teweeg brengt als innerlijke, energetische reactie. Dus vanuit het startpunt om ‘een gevoel op te wekken’ in mezelf als ik de ander aanraak. Als ik dat aan het doen ben, ben ik mezelf namelijk niet aan het geven, maar kom ik meer vanuit een (subtiele/verborgen) verwachting naar de ander toe, echter ik doe alsof ik iets geef (namelijk een aanraking).

Dit lijkt een klein, onbelangrijk, onwaarneembaar verschil, echter ik zie dit als het grote probleem achter aanraking en allerlei situaties waarom aanrakingen, knuffels en eventueel fysieke intimiteit (zoals binnen een partnerschap), niet lekker loopt. Want we nemen het wel waar op fysiek niveau en binnenin onszelf en vroeg of laat zullen we hiervan weg bewegen als we zo worden aangeraakt, ook al is het onszelf misschien niet duidelijk waarom we weg bewegen. En, als ik vanuit dit beginpunt van (onbewuste) verwachting iemand aanraak en die ander beweegt hiervan weg, zal ik me afgewezen voelen. En dit geeft een kettingreactie binnen de fysieke aanraking en intimiteit.

Zover ik hierin kan zien, wordt dit al opgebouwd vanaf de geboorte waarin het aanraken en vastpakken van het kindje, niet onvoorwaardelijk en vanuit een beginpunt van zelfgewaarzijn, plaatsvindt. Aangezien we dit zelf ook niet geleerd hebben. Dit bedoel ik niet om onszelf alleen maar vervelend en schuldig om te voelen, maar meer om ons hiervan gewaar te worden. Zodat we die focus op die ander en ‘op de aanraking’, kunnen terugbrengen naar onszelf en naar wat er gebeurt binnenin zelf, als we die ander aanraken. Dit is een wereld van verschil in beleving en zal een verdieping van intimiteit gaan geven als het wordt toegepast; aangezien we hierin kunnen oefenen om intiem met onszelf te zijn/worden; met wat er binnenin onszelf gebeurt op emotioneel- / gevoelsniveau bijvoorbeeld.

Het is geen eenvoudig onderwerp om te openen, aangezien de ervaring van afwijzing, verwarring en wellicht zelfs misbruik (hoeft niet werkelijk fysiek te zijn maar kan subtiel en verborgen ervaren worden op emotioneel/energetisch niveau), hierin nauw verweven is en dus, zullen we door ervaringen van afwijzing en misbruik heen bewegen (energetisch maar in het fysieke geheugen opgeslagen), alvorens we in staat en ter wille zijn om meer direct in onszelf te zien, in ‘wie we zijn’ in de aanraking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, me terug te trekken als ik het idee heb dat iemand iets van me wil in een aanraking wat onuitgesproken en dus, onduidelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verward te voelen als in ‘gebruikt’ als ik wordt aangeraakt waarin ik het beginpunt niet duidelijk heb en in plaats van dan in mezelf te zien wat er in mij gebeurt en mezelf hierin te verwoorden, trek ik me terug, verstijf ik, keer ik me af, wil ik niet meer aankijken en ‘ga ik weg’ in mezelf en vertrek ik uit mijn lichaam, de geest in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb terughoudend te kunnen zijn een ander aan te raken aangezien ik niet wil dat ik ‘de ander belaag’ en dat een ander zich belaagd voelt door mij en hierin misschien denkt dat een ander mij ook kan belagen, als een spel van geven en terugverwachten’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te durven verwoorden vanuit een angst dat een ander zich hierin afgewezen ervaart, zonder dat ik werkelijk kan verwoorden waar het om gaat, aangezien het plaatsvindt op zo subtiel niveau en vrijwel ‘onzichtbaar’ voor het fysieke oog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken en het op te geven, in plaats van op te staan en door het risico van een kleine ‘chaos’ – wat een verschuiving van evenwicht met zich meebrengt als ik mezelf verwoord – heen te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te beschuldigen in mezelf als ik wordt aangeraakt vanuit een intentie die voor mij onduidelijk is, in plaats van deze beschuldiging terug naar mezelf te halen, de angst eruit te halen en mezelf te gaan verwoorden, vanuit een beginpunt van eenheid en gelijkheid met/als wat het beste is voor mezelf en dus uiteindelijk ook voor een ander en zelfs voor ieder ander, aangezien dit punt dan wordt gewandeld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet zomaar iedereen te willen aanraken omdat ik mijn eigen reacties (dus afscheiding hiervan in mezelf, wat een afgescheiden standpunt ten opzichte van een ander geeft) niet wil ‘her’-ervaren en zo dus niet onder ogen kan zien in en als mezelf en dus, ga ik op zoek naar een partner die ik graag wil aanraken en waardoor ik graag wordt aangeraakt, in de hoop om dit punt zo te omzeilen in en als mezelf en vanuit de verwachting dat ik hier dan niet mee in aanraking kom – met die ervaringen die ik juist wil omzeilen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de lieve vrede te willen bewaren en te verkiezen boven het verwoorden en uitdrukking geven aan en als mezelf en zo mezelf ‘vaag’ te maken, waarin ik eveneens onduidelijk in mijn intenties en beginpunt ben en dus feitelijk, hetzelfde doe als hetgeen ik veroordeel in een ander, waarin de angst dus feitelijk bestaat uit een verdraaide zelfbeschuldiging en waarin ik hetgeen ik beschuldig, zelf in stand houd door hetzelfde te doen, te accepteren en toe te staan in en als mezelf.

Dit alles (en nog veel meer) komt naar voren in de aanraking – de aanraking zal stil en volledig zijn, ik bedoel, het zal stil zijn in mij tijdens een aanraking als ik hierin opsta en de zelfbeschuldiging stop en mezelf voorzichtig ga uitdrukken en niet langer vanuit een beginpunt van angst(beschuldiging) iets probeer duidelijk te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen om met en vanuit angst, iets duidelijk te maken, vanuit de verwachting dat een ander dit wel oppakt – ik bedoel, als ik mijn angst toon, dan is toch duidelijk dat er iets niet goed gaat, dat ik ergens bang voor ben wat ik dan wil dat die ander gaat veranderen?? – in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat mijn angst, tevens angst oproept en dat ik verwacht dat een ander naar voren stapt waar ik dat niet doe en dat ik dus verwacht dat een ander ‘voor mij’ doet waar ik zelf bang voor ben.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf te omarmen en mezelf ‘aan te raken’ in die innerlijke delen waarin ik ervaringen probeer te omzeilen en zo stil te worden in mezelf, zodat ik mezelf kan verwoorden vanuit een beginpunt van stilte in en als zelfgewaarzijn, in plaats van vanuit een beginpunt van reactie in en als angst, met als doel om tegelijkertijd, al(l)één en/of met elkaar, door de resonanties heen, naar de stilte toe te bewegen en zo de mogelijk tot zelfgewaarzijn te openen.

Ik stel mezelf ten doel zelf helder te zijn in mijn intenties in mijn aanraking en aanwezig binnenin mezelf, waarin ik ‘bij mezelf blijf’ en zo ruimte te creëren voor een werkelijke, fysieke aanraking vanuit stilte in en als mezelf.

Cats and Self-Discovery – Part 4


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

 

Dag 451 – Draag jij Afwashandschoenen?

Sinds een aantal jaren is de huid van mijn handen erg droog en na elke afwasbeurt of poetshandeling met water, moet ik mijn handen insmeren met handcreme. Ook komen er snel sneetjes of kloofjes in, vaak als ik met kartonnen dozen bezig ben op werk. Los van de structurele resonantie gerelateerd aan de handen – het enige wat ik zo kan benoemen is de handen in relatie tot zelfmeesterschap – ben ik bezig met een praktische oplossing: afwashandschoenen! Sinds een aantal dagen gebruik ik deze en hoef ik mijn handen beduidend minder in te smeren. Het gebruik van afwashandschoenen had ik nooit werkelijk in overweging genomen; ik vond het wat ‘suf’ en tevens leek het me niet praktisch in gebruik en vond ik dat ik ‘gewoon met mijn handen in het water moet kunnen’. Ik realiseerde me vandaag dat dit gerelateerd is aan een herinnering waarin mijn moeder meerdere keren gezegd heeft dat ze afwashandschoenen ‘vervelend’ vindt om mee te werken. Dus zij waste vroeger altijd af zonder handschoenen en vette haar handen hierna in. Hieraan wat variaties aan redenen toegevoegd door mezelf op de reden van mijn moeder om geen afwashandschoenen te dragen welke maakte dat ik hier nooit aan begonnen ben. Tot vorige week. Aanvullend ten grondslag aan de droge handen heb ik zo’n 10 jaar geleden een periode verdund alcohol gebruikt ter ‘ontsmetting’ waarna het erop lijkt dat de huid een soort van beschermlaagje kwijt is die niet meer terugkomt, al had ik daarvoor ook al droge handen. Opmerkelijk hierbij is dat toen ik in Zuid-Afrika was op de farm, het binnen een paar dagen verdwenen was; het water is daar heel zacht een een klein beetje bruin. Dus het water hier speelt een rol in de droogheid van de huid. En dan vasthouden aan een idee over afwashandschoenen, dat is niet zorgzaam voor mijn handen, voor mijzelf en mijn lichaam. Zodoende is voor mij de periode van de afwashandschoenen aangebroken.

Zelfvergevingen en zelfcorrecties volgen.

………

“Therefore, instead of human beings in every touch realising that that which they touch, is one with who they are, the essence of that which exist is one with who they are, that all that exist within existence is themselves, that nothing that exist is separate from who they are. Whatever or whoever you touch – it is YOU – it is one with who you are. But not have that which you touch exist as a picture in your mind – your mind must be cleared of all pictures because who you are is not a goddamn picture, you are the living word as one with who you are. Then when you touch, you will realise you’re touching yourself, you’re not separate from anything within and of existence, that it doesn’t exist as a picture separate from who you are within you, but exist as an expression as one with who you are.”

Veno – Structural Resonance – Part 2 – Phase 7

“Who you are don’t exist within and as pictures, pictures was designed and generated by the mind consciousness systems ( as I have explained during infancy) within you so that you may ‘lose’ ‘sight’ and ‘lose’ ‘touch’ of who you really are as infinite sound movement, as the living word as one with who you are. You, as an infant, did see who you really are, did see yourself as one with who you are – yet the unconscious mind transferred within you while developing within the mother’s womb, defined that which you touched, felt, tasted and chewed according to pictures, which then visualized your eyes to the pictures designed within the mind. Becoming a mere picture in a pictured reality – separate from who you really are. Instead of each touch being the touch of you within and as the realisation that only I remain, I am here, I am touching me, the expression of that is not of pictures.”

………

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 350 – Bij de Osteopaat

Link Desteni Witnessblog

Ik ervaar ontzetten veel weerstand om me te laten behandelen. Mijn fysiek is verkrampt, met name darm en bekken, en in het fysiek gaan betekent ook in deze pijn gaan.

We starten de behandeling. Hij begint met de schedel en later het buikgebied. Op een gegeven moment uit ik aan dat ik zoveel weerstand ervaar dat ik het liefste zijn handen weg wil slaan en weg wil rennen. “Voelt het niet goed om hier te zijn”? vraagt hij. “Ik weet het niet, ik wil er doorheen; weerstand voelt nooit goed”, zeg ik. (Het voelt alsof ik mezelf iets aandoe en ‘niet voor mezelf opkom’).

Okay Ingrid kom op, weerstand, gevoelens van misbruik, niet willen dat hij mijn lichaam aanraakt. Wat zou Bernard-Leven zeggen?

osteopathie gouda

Weerstand is een illusie. Gevoelens van misbruik zijn niet echt en gebaseerd op gedachten en herinneringen. Er kan me niets gebeuren (ik ben vaker bij deze osteopaat geweest en hij kan ‘via zijn handen met het fysiek praten’ en is hierin ervaren en integer).

Ik zie dat hij even twijfelt om door te gaan, en ik realiseer me dat ik zelf verantwoordelijkheid dien te nemen voor het voortzetten van de behandeling, en dat doe ik.

Zo stop ik nog wat gedachten als illusies die opkomen, pas hier en daar een zelfvergeving toe in het hoofd en ik word rustiger, de emoties verdwijnen. Uiteindelijk gaat de behandeling vrij soepel en geeft hij de feedback dat het lichaam snel ontspant in de aanrakingen en grepen, veel sneller dan een paar maanden geleden, en zo noemt hij nog een aantal fysieke verbeteringen op ten aanzien van vorige keer. “Je hebt hard gewerkt”, zegt hij.

Dat klopt.Ik heb de afgelopen maanden veel doorgewandeld in schrijven en toepassing van zelfvergevingen en zelfcorrecties – onder andere in de Dip-Pro cursus in het mind-construct – waardoor de emoties, opgeslagen in het lichaam, veel minder zijn geworden.

Waar ik me gewaar van wordt in deze behandeling, is dat een ‘push’ en een opstaan heel rustig is, heel soepel, ‘stil’ zou ik zeggen, en dat er helemaal geen heftige taferelen aan te pas hoeven komen. De voorstellingen in de geest zijn heftig, en dat is precies hetgeen dat tegenhoudt om zelf te pushen en rustig en soepel op te staan, in het fysiek te komen. Leven is soepel, de geest verkrampt en creeert weerstand en wordt hierin en hierdoor heftig.

Een ander punt is het ‘geluid maken’ ter ondersteuning om in het lichaam te komen. Hij vraagt me geluid te maken om dieper in het lichaam, waar hij zijn handen houdt, te komen. Op dit geluid maken tijdens een behandeling ervaar ik al jaren weerstand, en ik doe het dus ook niet. Geluid maken terwijl ik op een behandeltafel lig in mijn blootje in een voor de geest wat ongemakkeliijke positie, mmm dat is niet hetgeen ik om sta te springen. Dit komt door verbeeldingen van hard gekreun en gesteun en oergeluiden waarvan ik denk dat dit moet plaats vinden met veel aandacht hierop. Dus ik vraag hem nu, “hoe doe ik dat? Je moet even iets aangeven anders kom ik er niet doorheen”. Hij maakt even een geluid, huuuuuh, kort, en zegt, gewoon, een geluid, maakt niet uit wat, als het maar trilt.

“Als het maar trilt”? vraag ik hem. “Ja”, zegt hij.

Okay hier kan ik iets mee. Het is gewoon om te trillen in het fysiek. Dus ik maak wat geluiden om te trillen en vrij soepel ontspannen de strakgespannen spieren waar hij zijn handen heeft, zonder ook maar enigszins te letten op wat voor geluid ik maak, maar gefocussed op de toestand van het weefsel in mijn lichaam waar hij zijn handen heeft.

Geluid als klank in het fysiek om te trillen. Dit sluit direct aan op het hardop in klank brengen van zelfvergevingen.

Het fysiek, de fysieke gesteldheid van mijn lichaam, is hier is mijn referentiepunt dat het proces van zelfvergeving werkelijk invloed heeft op het fysiek en effectief is om emoties op te ruimen en zo het fysieke weefsel vrij te maken waardoor de spieren kunnen ontspannen; vrij maken van de opgeslagen spanning, van de opgeslagen structuren van de geest. Tevens laat deze behandeling me zien hoe de geest weerstand vergroot en opgooit als een enorm monster en dat er blijkbaar met enorm veel kabaal moet worden opgestaan als aanwezig worden in het fysiek. Niets hiervan is echt. Het aanwezig zijn in het lichaam gebeurt bijna ongemerkt, glijdend, geluidloos, aanwezig, stil.

Aan het einde van de behandeling realiseer ik me dat ik in deze behandeling, zelf de leiding heb genomen, de beslissing om de weerstand te stoppen en in het fysiek te gaan. En dat de ‘gevoelens van misbruik’ gebaseerd zijn op ervaringen waarin ik mijn zelfsturing en zelfbestuur heb weggegeven aan een ander (=de mind), dus in de geest aan een andere persoon, hoogst waarschijnlijk door gedachten als ‘dat ik dit moet doen’, ‘dat ik niet anders kan’ etc,  waardoor ik misbruik ervaar, maar waarin ik iets feitelijk zelf toesta en toelaat en zelfs inzet door een geloof in mijn gedachten in de geest (noot – er heeft Geen werkelijk fysiek misbruik plaats gevonden in dit leven). Dit is een interessant inzicht om specifiek te onderzoeken.

Een voorbeeld van hoe bijvoorbeeld osteopathie ter ondersteuning van het fysiek, gecombineerd kan worden met het proces van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie, en hoe dit elkaar effectief aanvult en bevordert.

Steviger aanwezig in het lichaam geeft de stabiliteit om veranderingen in het dagelijks leven werkelijk toe te passen, in ieder moment, en als ik de geziene veranderingen werkelijk leef in de fysieke realiteit, is zelfverandering gevestigd en zeker, in en als het fysiek, en zal verandering in de fysieke wereld kunnen plaatsvinden.

Desteni-I-Process-Lite – Free course

Spirituality under microscope

Are we the slaves of our own beliefs?

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 201 – Droom van een Zoen

Droom (deel van): zittend op de bank met een jongen die ik nog niet zo lang ken (onbekende jongen in werkelijk dagelijks leven). We hebben geen fysiek contact gehad behalve 2 zoenen op de mond en achterop zittend op de fiets. Op de bank bij hem thuis, waar zijn ouders bij zijn, begint hij me te zoenen. Eerst een zoen op de mond wat overgaat in de tongzoen. Tijdens dit gebeuren is er een gewaarzijn van een gedachte op de achtergrond dat dit niet de afspraak was, dat we niet zomaar zouden zoenen en ons zouden laten meevoeren. Dat het nog geen tijd is. Dat ik dit niet gepast, eigenlijk onbeleefd vind aangezien de vader voor onze neus staat en het niet de bedoeling is in dit eigen afgesloten wereldje op te gaan. Maar ik doe er niets mee; ik laat me meevoeren en ben eigenlijk aangenaam verrast dat er niet aan de afspraken gehouden wordt, want het is zo lekker. Met kloppend hart word ik wakker.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aangenaam verrast te zijn dat er niet aan de afspraken gehouden en in plaats hiervan de energetische verlangens de overhand te laten nemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysieke afspraken in woorden op te geven voor energetische verlangens in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik mezelf als fysiek in uitdrukking in fysieke woorden opgeef voor energetische verlangens ten behoeve van vervulling van/in/als mezelf in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als fysiek meerdere malen te hebben opgegeven door mezelf niet in woorden uit te drukken en hierin afspraken te maken met mezelf en eventueel met de ander, aangezien ik weet dat als ik een afspraak maak in het fysiek in woorden, ik me hier ook aan dien te houden en dat wil ik niet, ik wil me zo graag laten meevoeren op de energetische golven in/als bewustzijn welke helemaal lekker energetisch aanvoelen als ik ook nog eens weet dat ik/we dit eigenlijk niet moet(en) doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en de ander in/als fysiek te verloochenen in het opgeven van zelf als leven ten behoeve van energetische fysieke verlangens.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zooooo lekker te vinden om te zoenen en op te gaan in de energetische ervaring hiervan in en met elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan zoenen zonder energetisch te worden, en dus niet durf te zoenen in angst dat ik energetisch word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al energetisch te worden als ik over zoenen denk en/of praat en/of droom en zelfs tijdens het schrijven erover, in plaats van in te zien dat dit omstandigheden zijn waarin ik juist energetisch wordt aangezien het allemaal voorstellingen zijn die zich afspelen in de mind/het bewustzijn welke energetisch in/als zichzelf is, dus alles wat zich daar afspeelt is per definitie energetisch, terwijl in de fysieke uitvoering er 2 fysieken aanwezig zijn die in/als de adem kunnen functioneren en aangeraakt kunnen worden in aanraking van/als een fysiek lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik energetisch word van het schrijven over zoenen, in plaats van in te zien dat ik energetisch word van een plaatje en een gedachte die stiekem meereizen tijdens het schrijven en ik dus niet hier ben een en gelijk met de woorden die ik schrijf, verder nergens anders aanwezig te dan hier in/als het fysiek schrijvend van/als deze woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te sluiten in het zoenen in een wereld van ons twee, terwijl ik weet dat dit niet ok is, maar me hier toch in laat meevoeren aangezien het zo lekker is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het afscheiden van een stelletje altijd heel vervelend te vinden, om te doen en om te zien, maar omdat iedereen het doet gelovende dat het ok is, gelovende dat ik het in mijn jaloezie ben die het vervelend vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energetisch, met kloppend hart wakker te worden van zoenen in een droom en niet op te willen staan maar te willen blijven liggen in deze droom in de energetische ervaring  van het zoenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energetische ervaring van het zoenen niet te willen opgeven aangezien ik niet weet wat ervoor in de plaats komt, in plaats van in te zien dat zolang ik dit de energetische ervaring niet stop (“opgeef”), ik niet zal weten wat ervoor in de plaats komt aangezien ik mezelf dan opgeef voor een energetische ervaring en hierin mezelf verlies in/als leven in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn mezelf op te geven en te verliezen in fysieke aanraking en zoenen met een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn verliefd te worden op een man met wie ik zoen/wie ik fysiek aanraak/die mij fysiek aanraakt, en hierin de hele boel onderuit te halen door weg te zijn/gaan in/als mezelf, te verdwijnen in de mind/het bewustzijn en hierin mezelf afhankelijk te maken van de ander=de mind en hierin van de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in gedachten me voor te stellen hoe ik mezelf staande moet houden in fysieke aanraking en/of zoenend met een man, wat niet lukt, aangezien ik dan wederom participeer in energie in/als bewustzijn en dus bij voorbaat energetisch ben in afscheiding van mezelf hier aanwezig in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te aarzelen met het schrijven van de zelfcorrecties als script om mezelf staande te houden als er energetische ervaringen omhoog komen in aanraking met een man.

Ik realiseer me dat ik me op een gebied te begeef waarin ik mezelf moet veranderen, en ik dus een nieuw script nodig heb die ik in het fysiek moet leven om mezelf te veranderen, aangezien ik hierin geen referentie als ervaring in het verleden heb hoe dit stap voor stap door te wandelen zonder onderuit te gaan.

Ik realiseer me dat het ongemak wat ik ervaar, voortkomt uit een betreden van onbekend gebied, welke ongemakkelijk aanvoelt, en de angst die ik ervaar voortkomt uit ervaringen van opgeven van mezelf in het verleden. Zolang ik in de angst geloof, creeer ik een verbinding met de oude ervaring van opgeven van mezelf.

Ik stop de angst welke ik heb opgebouwd in ervaringen in het verleden waarin ik mezelf heb opgegeven voor een energetische ervaring in/als bewustzijn, waarin ik me per direct afhankelijk heb gemaakt van de man. Ik realiseer me dat ik me niet zozeer afhankelijk gemaakt heb van de man, maar van een energetische ervaring in/als bewustzijn welke ik gekoppeld heb aan de man, aangezien het alleen mogelijk is deze energetische ervaring in/als bewustzijn te beleven met desbetreffende man. Ik realiseer me dat ik me hierin afhankelijk maak van de man in het algemeen, met wie ik een energetische ervaring heb gedeeld, en van de man specifiek, met wie ik specifieke ervaringen deel als relaties tussen hem en mij waarin ik participeer in persoonlijkheden in het fysiek intiem samen zijn welke energetisch gebaseerd en gerelateerd is.

Ik stel mezelf ten doel de angst voor verliefdheid en hierin verlies van zelf te stoppen. Ik realiseer me dat angst de relatie legt met verliefdheid, waarin ik de verliefdheid als ervaring re-creeer.

Ik stel mezelf ten doel een energetische ervaring die eventueel opkomt tijdens fysieke aanraking met een man, direct te stoppen en mezelf hier te halen in de adem. Ik realiseer me dat ik dit stap voor stap, aanraking voor aanraking moet wandelen, anders zie ik niet wat er gebeurt en stapelen de energetische ervaringen zich op als een totaal overweldigende ervaring, welke verliefdheid wordt genoemd.

Ik stel mezelf ten doel de persoonlijkheden die omhoog komen tijdens fysieke aanraking met een man, te onderzoeken, uit te schrijven, te stoppen, zelf te vergeven en te corrigeren met behulp van de serie relationship-success-support, eventueel in samenwerking met de man.

Ik stel mezelf ten doel iedere participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen, direct te stoppen. Ik adem in – ik stop participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen – ik adem uit – ik ga door waar ik fysiek mee bezig ben.

Ik stel mezelf ten doel na het stoppen van de participatie in gedachten, voorstellingen en verlangens, er verder ook geen aandacht meer aante besteden, ook niet als oordeel of als vraag waarom het weer opkomt, aangezien ik hierin een lijntje als relatie blijf leggen en behouden met de voorstelling/ervaring/gedachte. Dus: Ik adem in – ik stop participatie in gedachten, voorstelling en verlangen over een fysieke aanraking met een man en/of zoenen – ik adem uit – ik ga door waar ik fysiek mee bezig ben. Punt.

Ik stel mezelf ten doel afspraken in woorden dus in fysiek te maken met een man over hoe het aanraken te wandelen, en deze afspraken stap voor stap, aanraking voor aanraking, adem voor adem te wandelen.

Ik realiseer me dat ik in het verleden niet de tijd heb genomen aangezien ik in het startpunt leefde van ervaringen verzamelen, waarin ik nooit wist hoelang het zou duren en ik in/als bewustzijn dus pakte wat ik pakken kon als energetische ervaring, mezelf hierin volledig oplaadde tot aan overweldiging toe, to the max, zodat ik er weer een tijdje tegenaan kon in/als bewustzijn mocht de relatie stoppen; wat altijd gebeurde aangezien dit niet vol te houden is. Om dit een volgende keer te herhalen en zo van maximale ervaring naar maximale ervaring te leven. Oftewel in totale zelfinteresse van oplading van energie in/als bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel te leven in het startpunt van eenheid en gelijkheid als mezelf als leven als wat het beste is voor mezelf en de ander/de man en alle leven in/als het fysiek, ter ondersteuning en plezier van een leven van mezelf en de ander in/als het fysiek, en dit te gebruiken als startpunt van een fysieke aanraking. Als dit niet mijn startpunt is, start ik geen fysieke aanraking. Als ik zie dat dit niet het startpunt is van de man met wie mogelijk een fysieke aanraking plaatsvindt, start ik geen fysieke aanraking.

Ik stel mezelf ten doel het fysiek van mezelf en van de man, in fysieke aanraking, werkelijk fysiek te voelen en mezelf een en gelijk te maken met/als de fysieke aanraking en dus in de fysieke aanraking fysiek aanwezig te zijn. Zodra ik mezelf zie vertrekken/verdwijnen in angst en ongemak, stop ik, ik adem. Ik spreek een zelfvergeving uit op de angst en/of ongemak om mezelf terug hier te halen. Als ik achteraf zie dat ik momenten waarin ik verdwijn heb overgeslagen, doorloop ik alsnog de situatie en pas alsnog zelfvergevingen en zelfcorrecties toe, zodat ik mezelf de volgende keer in het fysiek kan corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben en en niet te luisteren naar het geroep en getrek van mezelf in/als bewustzijn als aandachttrekker om maar zoveel mogelijk energie te genereren in energetische fysieke ervaringen welke zich uit in fysieke verlangens. Ik adem door de verlangens heen zonder erin te participeren dus ik stop participatie in de ervaring van verlangens; ik maak me gelijk aan de verlangens zodat ik erin op kan staan. Ik realiseer me dat ik tijd heb als ik deze ‘creeer’ in overeenstemming met een man om dit rustig en zorgvuldig door te wandelen en ieder klein obstakel in mezelf en in de man hierin serieus te nemen, zodat er een betrouwbaar fysiek platform wordt gevormd om fysiek in op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet meer sensueel mag/kan zijn als ik alle energetische ervaringen stop, in plaats van in te zien dat het fysiek in/als zichzelf sensueel als sensitief is en dat iedere fysieke aanraking zonder energetische lading in/als/van zichzelf sensitief is als het fysiek werkelijk fysiek gevoeld wordt.

Ik stel mezelf ten doel de energetische sensualiteit als aanhechting aan/vervorming van de fysieke aanraking te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren zodat ik sensitief kan worden in/als het fysiek en mezelf en de ander sensitief aan kan raken en omhelzen. Ik realiseer me dat ik er iets energetisch van gemaakt heb uit angst voor verlies, welke zich heeft opgestapeld door de jaren heen als ervaring van verlies van deze illusies, welke ik juist ben gaan vasthouden ter compensatie/opvulling van het verlies van mezelf, waarin ik energetische reacties heb gecreeerd die omhoog komen in een fysieke aanraking, terwijl ik tegelijkertijd in mezelf zie dat ik heel goed weet hoe ik fysiek kan aanraken. Dus ik stel mezelf ten doel mijn energetische reacties voortkomend uit angst voor verlies, welke getriggerd worden in een fysieke aanraking, te stoppen in mezelf, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat ik fysiek kan leven wat ik altijd al geweten heb en hierin mezelf van Kennis naar Leven te wandelen.

Relationship-success-support-introduction-introduction

———————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life