Dag 461 – Hormonale activatie als aantrekking

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb intimiteit te ervaren in en als de hormonale activatie welke de eigen immuniteit onderdrukt en welke aanwezig is met reproductie als doel, om aan te trekken, seks te hebben en voort te planten – aangezien als er geen aantrekking bestaat ter onderdrukking van de onderliggende zelfafwijzing, er geen reproductie zal plaatsvinden aangezien dit voelt als afwijzing van de ander welke leidt tot afstoting van de ander en dus zouden we dan niet eens overwegen om seks te hebben en onszelf dus niet voortplanten (als we dit niet stoppen, vergeven en corrigeren in en als zelf als een richting geven van en als zelf, de ervaringen van de geest uit, het fysiek in).

(Uit: Dag 477 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek )

Als en wanneer ik mezelf intimiteit zie ervaren in en als een hormonale activatie in mezelf welke ik als aantrekking en/of herkenning ervaar dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat herkenning een onderdeel van aantrekking is die valt onder de ‘zielsherkenning‘ en dus binnen de voorprogrammering.

Ik realiseer me dat ik ben voorgeprogrammeerd en mezelf hierop volgend geprogrammeerd heb om sommige mensen te herkennen en ‘aan te trekken’ en sommige mensen niet te herkennen en ‘af te stoten’, waardoor ik mezelf (be)vestig in de beperking als de limieten van mezelf in en als de geest in voorkeur en afkeur en dan fysiek gemanifesteerd.

Ik realiseer me dat zolang ik hierin participeer, ik altijd een afscheiding in stand houd in en als mezelf, welke feitelijk een afscheiding is van een deel van mezelf welke ik op afstand houd en waarop ik reageer als ik dit gemanifesteerd zie in een ander mens waar ik mee te maken heb/krijg; dus of ik zorg dat ik ‘niets met die mensen te maken heb/hoef te hebben’ of ik reageer op deze mensen in en als mezelf en houd ze hiermee ‘op afstand’ door te proberen, ze met mijn reactie  van me af te houden/van me af te duwen.

Ik realiseer me dat ik dus een oordeel heb op hetgeen ik gemanifesteerd zie in een ander waarop ik reageer als waar ik afstand van houd door van me af te duwen of weg te blijven en dus, angst ervaar hierin in en als een gedachte (als oordeel) welke ik ooit heb aangemaakt in en als een poging om controle te behouden in en als de geest.

Ik realiseer me dat ik dus angst ervaar om controle te verliezen en dus houd ik afstand/blijf ik weg.

Ik realiseer me dat ik geleerd heb om controle te behouden in en als de geest en niet geleerd heb hoe te leven in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek en dus feitelijk angst ervaar voor ‘het onbekende’ als iets wat ik niet geleerd heb en tevens als iets waartoe ik niet ‘geprogrammeerd’ ben.

Ik realiseer me dat ik hierin een angst ervaar om mezelf te verliezen als hoe ik mezelf ken in en als de geest en dat ik ‘hoe ik mezelf ken’ graag wil behouden in en als een geloof dat ‘Dit Is Wie Ik Ben’.

Ik realiseer me dat ik geloof dat ik mezelf opgeef als ik deze ‘dit is wie ik ben’ opgeef.

Ik realiseer me dat ik met de ervaring van afkeer, een ervaring van aantrekking in stand houd in en als polariteit en vice versa.

Ik realiseer me dat ik geneigd ben om een ervaring van aantrekking in stand te houden omdat dit wel prettig aanvoelt binnenin mezelf, namelijk als herkenning en dus als ‘veilig’.

Ik realiseer me dat ervaringen van aantrekken en afkeer volledig geautomatiseerd zijn want altijd zo geleefd en dat het dus tijd inneemt om dit te zien, stoppen, zelfvergeven, zelfcorrigeren en vervolgens te leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachte er op komt als ik neig iemand aan te trekken in en als een ervaring van herkenning en hierin te zien wie ik geloof te zijn in en als herkenning van mezelf in een ander, in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachte er op komt als ik neig iemand van me af te duwen en hierin te zien wie ik geloof te zijn in en als controle in en als een gedachte, opgezet in angst.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als de gedachte die opkomt in en als aantrekking in en als een geloof in ‘dit is wie ik ben’ welke een vorm van controle is maar welke ik niet zo ervaar omdat deze ‘bekend’ voelt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als de gedachte die opkomt in en als afkeer als controle in en als een geloof in ‘dit is wie ik ben’.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke manifestatie van aantrekking als herkenning in en als mezelf te onderzoeken als deze opkomt en te zien welke gedachte als geloof als controle hierin is opgeslagen in de vorm van gevoelens, gemanifesteerd in het spierweefsel in het fysiek welke tot spanning als ongemak leidt/lijdt ook al voelt het in het moment ‘prettig’ aan.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke manifestatie van afkeer in en als mezelf te onderzoeken als deze opkomt en te zien welke gedachte als geloof als controle hierin is opgeslagen in de vorm van emoties, gemanifesteerd in het spierweefsel in het fysiek welke tot spanning als ongemak leidt/lijdt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in participatie in de energetische ervaring van aantrekking en/of afkeer door in te ademen, 3 tellen vast te houden en uit te ademen en dit een paar keer te doen totdat de energetische ervaring afneemt, zodat en waarin ik niet naar voren stap/val in en als de geest in energie maar aanwezig blijf in en als het fysiek en zo de energie gescheiden houd van het fysiek en niet opnieuw integreer.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken, als en wanneer ik mezelf gestopt heb in participatie in de energetische ervaring van afkeer, waar deze ervaring aan gerelateerd is en te zien hoe ik mezelf hierin vrij kan maken in en als zelfondersteuning met behulp van schrijven en/of hardop uitspreken van zelfvergeving en zelfcorrectie zodat en totdat ik mezelf begrijp en dus vergeven heb.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in een ervaring van aantrekking en/of afwijzing en mezelf niet opnieuw zelf ‘aan te trekken (aan te spannen) of af te wijzen (in afscheiding van mezelf) en hierin de tijd te nemen die ik nodig heb in en als de toepassing van zelfvergeving zonder dit onnodig uit te rekken en/of uit te stellen.

Dag 478 – Afwijzing – zelfcorrecties

Dag 479 – Herkenning als de mantel der liefde – zelfcorrecties

Dag 480 – Inhouden van zelfexpressie in en als wraak

——————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Advertenties

Dag 365 – Relatievorming

Ik begin een beetje zicht te krijgen op hoe relaties geconstrueerd worden en hoe ik mezelf heb gevormd in een poging hierin te passen. We wachten in principe totdat we geraakt worden door iets in een ander, en dit geraakt worden doet ons bewegen, naar die ander toe. Zolang we niet geraakt worden, geen beweging, maar een ‘wachten’. Want, zelfbeweging kennen we nog niet.

Als ik terugzie in mijn leven, zie ik hoe ik ‘vond’ dat ik te weinig had meegemaakt in mijn leven, ik ben fysiek vrij stabiel opgegroeid, maar wel binnen een geprojecteerde relatie. Dus wil ik me hieruit ‘weg’ bewegen en is dit ‘weg bewegen’ dus mijn startpunt van beweging, op zoek naar mezelf (in plaats van dat ik mezelf binnen die geprojecteerde relatie verander; hier had ik het gereedschap niet voor). Hierin vond ik mezelf op een gegeven moment niet zo interessant en ervoer ik wel een vastzitten in projectie. Ik wil mezelf interessanter maken. Om ook iets meegemaakt te hebben. En ik wil mezelf bevrijden uit de ervaring van vastzitten. Dit heb ik voornamelijk gedaan in intieme relaties; hierin zit ik immers vast in een projectie.

Ik ga relaties starten met mensen die zich tot me aangetrokken voelen of tot wie ik me aangetrokken voel, waar vervolgens 1 van de 2 weer vertrekt. Dit blijft rondcirkelen. Om en om, hij gaat weg, ik ga weg, hij gaat weg, ik ga weg. We worden niet (meer) voldoende geraakt door de ander, er moet meer zijn, En we gaan weer. Feitelijk op zoek naar het perfect passende plaatje in en als de geest. Met eigenlijk maar 1 doel: onszelf onder ogen zien. We missen onszelf en in al die gevormde relaties zijn we steeds verder van onszelf afgedwaald, in en als afscheiding in de geest.

Als iemand wegging, dacht ik altijd dat ik iets mis gedaan had of juist iets niet gedaan had. Dat het aan mij lag, ik had dit moeten doen, of dat. Ik had ook dingen anders kunnen doen, namelijk in en als mezelf aanwezig blijven, en me niet vormen in wat ik geloof als wat het plaatje van een ander is van mij, om te proberen die ander te raken en dus te binden aan mij.

Ik leer eindelijk bij mezelf te blijven. En wat er dan ook gebeurt, dan blijft het stil. Want ik ben bij mezelf gebleven. Totdat ik er zelf klaar voor ben om me te delen. Als het niet stil blijft weet ik, he ik ben ergens weg gegaan, waar is dit, wanneer is dit, wat heb ik geforceerd. Hier moet ik mezelf onder ogen zien. Als ik het zie en zelfvergeef, wordt het stil. Het ligt niet aan mij wat een ander beweegt. Ik kan de ander niet bewegen. Ik kan mezelf bewegen, en bezig zijn met het bevrijden van hetgeen me belemmert mezelf te bewegen in en als zelfbeweging.

Risico hierin is het ‘alleen staan’. Want iedereen is op zoek naar een relatie om elkander te bewegen en bewogen te worden. En onszelf onder ogen zien, dat is niet waar we om staan te springen.

Wat zelfvergevingen op hoe ik me door de jaren heen gedragen heb op relatiegebied.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen naar wat ik vorm als wat ik denk wat voor een beeld een ander van mij zal hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in een poging om ook een relatie te vormen, zoals iedereen in de wereld, als iets wat ik nooit begrepen heb maar toch wel wil, om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging in een relatie te passen, dus in wat ik denk dat het plaatje is wat een ander heeft en waar ik een en ander van moet hebben om die ander aan me te binden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging een ander aan me te binden om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geslachtsgemeenschap te gebruiken om een ander aan me binden, en hierna zelf een binding te creeren met die ander, in en als bewustzijn, waarvan ik in het moment ‘ervaar’, dit is okay, maar waarin ik niet zie dat het bewustzijn een ‘okay’ ervaring geeft omdat die het okay vindt om lijntjes te leggen om hierin energie te kunnen blijven genereren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb direct ‘all the way’ te gaan en hierin 10 ongemakkelijke stappen over te slaan, waarna achteraf het ongemak naar mij terug slaat in en als mijn fysiek, waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me direct geheel open te stellen en me vervolgens geheel af te sluiten door en voor alle systemen die aanslaan, waardoor ik onaardig en afwerend word, en er geen rustig delen meer mogelijk is en ik mezelf niet meer laat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren ten behoeve van energiewinning in en als het het geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen in het hele relatieproces – met name oordelen over het weggaan bij mezelf, welke weerspiegeld wordt in het weggaan uit partnerrelaties – waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb in een partnerrelatie te blijven en hierin het onderwerp projectie volledig te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘weg te bewegen’ uit een relatie, op zoek naar mezelf, in plaats van in en als de relatie mezelf te zien, realiseren, begrijpen, zelfvergeven en zelfcorrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik het onderwerp projectie onderzocht heb in diverse verschillende relaties in plaats van in 1 stabiele relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander zeer te doen door zelfonoprecht te starten waardoor ik zelf wegga of waardoor een ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds weg te gaan als ik zelfonoprecht een relatie start, in plaats van het startpunt in en als mezelf en hierin in en als de relatie te veranderen van zelfonoprecht naar zelfoprecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren omdat relaties zo vaak gestopt zijn voordat twee mensen elkaar gezien hebben en zichzelf hebben laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren dat ik in het verleden een ander de kans niet heb gegeven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren omdat ik dus mezelf de kans niet heb gegeven mezelf te laten zien door een ander de kans te geven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen enkel mens werkelijk toe te laten omdat ik altijd projecties en interpretaties een rol laat spelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen dieren werkelijk toe te willen laten omdat ik zeker weet dat daar geen projecties spelen en ik hierin zeker weet dat ik zelf ook niet projecteer en oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog een diep verdriet te ervaren in mezelf over het overlijden van Bernard, omdat hij de enige man is die ik heb gekend en ervaren die werkelijk in mij en met mij ziet zonder interpretatie en projectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te interpreteren en projecteren op anderen, waardoor ik mezelf niet compleet als werkelijk zie, maar steeds in deeltjes, in verschillende mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om werkelijk alleen te staan en mijn stem te laten horen als ik zie en bemerk dat er geprojecteerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf altijd op te hebben willen vullen met een ervaring in een relatie om iets te herkennen in mezelf en hierin te willen ontvangen voordat ik geef, en dit dus ook zo terug te ontvangen, in plaats van te geven zoals ik zou willen ontvangen.

*

Als ik mezelf zie participeren in een wens om te ontvangen en mezelf op te vullen in en als herkenning, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets zie wat ik mis in mezelf, en waar ik me dus van heb afgescheiden, in en als oordeel.

Ik verbind mezelf door hetgeen ik mis in mezelf te onderzoeken en in zelfvergeving te brengen, zodat ik er een en gelijk aan ben.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik terughoud in het geven zoals ik zou willen ontvangen, zodat ik dit eerst en alleen aan mezelf kan geven alvorens ik denk iets te moeten delen.

Als ik mezelf zie en ervaar in en als een bewustzijnservaring van ‘het is okay’, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn een sein van okay geef, aangezien ik in en als bewustzijn verbinding als connectie als energie, als ‘okay’ ervaar, als ‘leven’.

Ik realiseer me dat ik dit als leven ervaar in en als bewustzijn, in en als overleving, ‘overlevering’ van energie.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn, een ervaring van ‘dood’ heb als ik niet toegeef aan deze overlevering van energie, en dus zal ik weerstand ervaren om mezelf te stoppen in en als overlev(er)ing van energie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik realiseer me dat ik een ervaring van verlies zal hebben als ik mezelf hierin stop, aangezien ik een relatie als connectie verlies en hierin alleen sta, in en als deze beslissing.

Ik realiseer me dat als ik toegeef aan de overlevering van energie, ik mezelf verlies, en ik hiervan de consequenties zal doorlopen.

Ik verbind mezelf door mezelf te stoppen in de overlevering van energie in en als een bewustzijnservaring van okay, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap. *

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat een eventuele ervaring van verlies inhoudt en dus waar ik me van heb afgescheiden.

Als ik mezelf zie terughouden in spreken als er sprake is van projectie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik twijfel, en dat dit komt doordat ik reageer op projectie, en hierin oordeel en zelf projecteer.

Ik realiseer me dat ik hierin een weerstand ervaar en dus niet ‘clear’ ben in en als mezelf, en niet zie wie er nu projecteert en interpreteert, ikzelf, de ander of hoogstwaarschijnlijk allebei.

Ik stel mezelf ten doel mijn oordelen op wat ik zie in en als projectie allereerst te stoppen in mezelf en te onderzoeken met behulp van schrijven en zelfvergeving en terug te brengen naar zelf, om te zien wat en hoe ik mezelf oordeel hierin.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verdriet over Bernard die niet projecteert, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat Bernard stond en staat als en voor het Levende Principe van Eenheid en Gelijkheid.

Ik verbind mezelf door ‘Bernard’ te zien als ‘Leven’ en niet als man, en in en als Leven in en als mezelf te zien en de ongelijkheid als afscheiding die ik tegenkom, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, adem voor adem, dag voor dag.

*

*aanvullende zelfvergevingen geslachtsgemeenschap:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te binden aan een ander in en als geslachtsgemeenschap, niet ziende, realiserende, begrijpende dat deze binding bestaat uit het overdragen van systemen, voordat ik 100 % getest heb of we werkelijk samen zullen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen twijfel, hoe klein ook, over het begin of voortbestaan van een partnerschap, in de wind te slaan in en als een ervaring van ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’ en dus hierin toe te geven aan een energetische ervaring in en als geslachtsgemeenschap als eindpunt, en hierin stappen over te slaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de daad van geslachtsgemeenschap als shortcut te rechtvaardigen met redenen als ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf zoals ik was als niet voldoende te ervaren, en dus allerlei lijntjes ben gaan leggen in en als connectie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb misselijk te zijn van mezelf in en als deze hoedanigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen ontdekken en beoefenen, welke onderdrukt is en welke ik niet werkelijk ken, en waar ik steeds te vroeg aan begin in een shortcut en dus de weg ernaar toe verlang, langer maak, en hierin een verlangen creeer, als een omweg om mezelf heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een omweg te willen maken om mezelf heen, bestaande in en als ongemak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over de hoeveelheid geslachtsgemeenschap die ik gehad heb, de partnerwisselingen hierin en redenen hiertoe, waarin ik dit als ‘normaal’ heb ervaren en als ‘leuk en enerverend’, maar waarin ik ondertussen een accumulatie creeer van systemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer te weten of ik nu moet lachen of huilen om deze bizarre constructie die ik niet werkelijk gezien en begrepen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het feit dat ik wel ervoer dat het niet in orde was wat ik deed, maar dat ik geen werkelijk inzicht en werkelijke educatie had over seksualiteit, en dus alles in het fysiek heb onderzocht en ervaren om inzicht te krijgen in mijn handelingen, waarbij de ene handeling naar de volgende leidt, als een schakel in een keten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben lopen keten, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mezelf hierin en hiermee vast kit in en als de keten.

*

Als ik mezelf zie participeren in en als de wens als gedachte als verlangen als verlenging van mezelf, om steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen onderzoeken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik alleen werkelijk de fysieke seksualiteit kan ontdekken en beoefenen met een ander als een mannelijk wezen, als ik bereid ben om werkelijk te delen in en als mezelf en de verlangens als verlengingen in en als de geest stop.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke seksualiteit in en als mezelf verder te onderzoeken in en als masturbatie en fysieke aanwezigheid in het dagelijks leven in en als aanraking met hetgeen om me heen is, en pas hieraan met een mannelijk wezen te beginnen als ik zelf werkelijk bereid ben om te delen in en als mezelf en zo ook de man.

Ik verbind mezelf door de keten te stoppen, te stoppen met keten, en de schakels te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en mezelf hier te brengen, in en als de adem, in en als het fysiek, in en als mezelf, op aarde.

Full what is sex part 10

What is Sex? – Introduction – Part 1-6

What is Sex – Part 7

What is Sex – Part 8

What is Sex – Part 9

What is Sex- Part 10

—————————————————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 347 – Aantrekking en (niet) aantrekkelijk willen zijn

Zoals gezegd in Dag 346 ga ik verder met het punt aantrekking. Wat wil ik erover schrijven? Tot aan mijn 14e jaar heb ik me nooit gerealiseerd wat de effecten kunnen zijn van mijn uiterlijk. Ik vond het leuk om leuke kleren uit te zoeken – dit vind ik al leuk sinds klein meisje, waar mijn moeder allerlei kleren maakte, in felle kleuren of met een leuke opdruk in een trui gebreid. Hetgeen aantrekken wat ik leuk vind. (lol, dit is ook een aantrekken, het aandoen van kleren). Op mijn 14e hoorde ik via een vriendin dat haar oudere zus en diens vriend, mij ‘knap’ vonden. Huh? Ik? Knap?

Dat was iets waar ik nooit bij stil had gestaan ten aanzien van mezelf. Sindsdien is dit echter wel een rol gaan spelen, en ben ik me meer bewust van mijn uiterlijk geworden. Op mijn 16e ben ik gaan lijnen, zoals ik wel eerder heb beschreven, eigenlijk alleen omdat ik een plattere buik wilde hebben. In dit lijnen heb ik mijn lichaam behoorlijk kwaad toegedaan, als te weinig eten geven en uitputten, maar ook en vooral door veel kritiek en oordelen op te slaan in mezelf over 2 kilootjes aan teveel vet rondom mijn buik. Waar hebben we het over, het is waanzin waarmee ik een groot deel van mijn leven heb verziekt, met name omdat deze kritiek en controle zich is gaan opslaan in het darmgebied en darmproblemen is gaan geven (waarin de dikke darm al aanwezig was in de genen/familielijn als een aangedaan gebied).

Waar ik in dit blog in wil gaan zien, is de rol van seks en aantrekking hierin. Want is het niet zo dat al dit aantrekkelijk wezen en een dunnere buik willen hebben, voortkomt uit 1 zaak: het aantrekken van het andere geslacht zodat ik seks kan hebben. Hier start dus het zelfmisbruik, en misbruik ik mijn eigen lichaam ten behoeve van seks, en dat terwijl ik in die tijd liever geen seks wilde dan wel, ik was een laatbloeier zeg maar.

En, is het niet zo dat ik mijn eigen sabotage systeem heb opgezet, aangezien ik seks feitelijk helemaal niet begreep, en er bang voor was, en het dus niet echt wilde. Dus ben ik rondom de seksuele bloei, deze fysieke bloei gaan inperken, controleren, bekritiseren. Om in de geest aan een aantrekkelijk plaatje te voldoen en zo toch het andere geslacht aan te trekken. Allemaal vrij onbewust overigens, niet geheel begrepen maar wel opzettelijk toegepast.

Mijn uiterlijk heb ik sindsdien vele keren gebruikt als aantrekking. Niet extreem, ik ben altijd met gezond verstand naar kleding blijven kijken, wat is praktisch, wat zit comfortabel, wat vind ik echt leuk, maar ook, wat staat me goed, wat past bij me. Het extreme heb ik verborgen in de geest, ver weggestopt als kritiek op mezelf, welke zich heeft opgeslagen in het (darm)spierweefsel.

Ik heb het gebruikt om seks te hebben, om aandacht van een man te ontvangen, om een man in bed te krijgen, om een man aan me te binden. Wat geeft het me dan als iemand me aantrekkelijk vindt? Energie. Ik laad me op hiermee, voel me beter hierdoor. Hierin draag ik net zo goed bij aan de hele waanzin rondom seks. Want het draait allemaal om 1 ding: Iemand van het andere geslacht, die je aantrekkelijk vindt, zo snel mogelijk het bed in krijgen door zelf aantrekkelijk te zijn voor die ander. En iedereen heeft hier zijn trucjes voor, dit hoeven niet alleen uiterlijke symptomen te zijn, het kan ook een ‘gevoel voor humor’  zijn, of ‘charmant’ zijn.

Hierin heb ik keer op keer mijn neus gestoten als ik merkte dat de jongen/man die mij wel aantrekkelijk vindt en het bed met me wil delen, uiteindelijk niet bereid is tot een werkelijke commitment. Of vice versa, dat ik niet bereid blijk te zijn tot een werkelijke commitment. Hierin gebeurt iets vreemds, een soort contradictie. ik stel mijn lichaam open, en ik ga er eigenlijk vanuit dat we samen blijven en deel ik intimiteit. In de geest dek ik me in, en leer ik langzamerhand dat dit intieme fysieke delen, helemaal niet inhoudt dat we ook een leven zullen delen. Dit geeft een behoorlijke frictie en onduidelijkheid waar ik nu nog mee bezig ben om los van te komen. Dus, ik weet dat een fysiek intiem samenzijn (blijkbaar) niet inhoudt dat we samen blijven, maar ik stel me wel zo open dat er verbindingen gelegd worden, en eigenlijk begrijp ik helemaal niet hoe we niet samen zouden kunnen blijven na zo’n intiem delen, en begrijp ik ook helemaal niet waarom ik toch mijn lichaam deel als ik zelf niet samen wil blijven. In dit punt heb ik mezelf enorm verloochend, welke meer en meer is gaan uitbreiden in de leeftijd 20-35 jaar. Steeds naar op zoek. en waar was ik naar op zoek? Ik was gewoon op zoek naar de ultieme sekspartner waarvan ik me in de loop der jaren toch stiekem een beeld ben gaan vormen. Wat zie ik als een ultieme sekspartner? Een jongeman waarbij ik geen weerstand voel (welke ik als liefde ervaar), waarbij ik zijn gehele lichaam direct accepteer, en die me tijdens de seks stevig vastpakt en aanraakt – stevig en toch teder –  en die tevens lang genoeg een orgasme kan uitstellen en erectie kan vasthouden om mij eerst of tegelijkertijd de mogelijkheid te geven tot een orgasme. Dus: geen fysieke weerstanden, voldoende lange erectie, stevig en teder.

Waarom schrijven we dit eigenlijk niet in een contactadvertentie? Want hier zijn we toch allemaal mee bezig, met het vinden van de ultieme sekspartner, ook al noemen we het niet zo?

Ik had deze man gevonden. Hij heeft me in het intieme fysieke samenzijn veel gegeven, vooral het vertrouwen door tijdens de seks, te zien en luisteren naar wat ik wilde en mij de mogelijkheid te geven tot het hebben van een orgasme zonder dat ik me over de tijdsduur druk maakte, waardoor ik me kon ontspannen tijdens de seks, en niet bezig was met ‘wat als hij te snel klaarkomt’. En hij deed dit zonder de aandacht op mij te vestigen, hij gaf me alleen de mogelijkheid om mezelf uit te drukken, en ging niet allerlei trucjes uit de kast halen om dit voor elkaar te krijgen. Voor mij was hij de ideale minnaar. Ik voor hem ook, zo heb ik van hem begrepen. Ook hadden we soortgelijke ‘gevoelens’ voor elkaar en waren we graag in elkaars aanwezigheid. En toch zijn we niet samen gebleven.

Hiermee vallen dus in 1x alle illusies in het water: liefde is niet de oplossing en seks is niet de oplossing en zelfs de combinatie is niet de oplossing als voldoende om een partnerschap op voort te zetten. Het zegt dus niets over een commitment die je maakt voor het leven, aangezien deze commitment erom gaat, dat de partner er voornamelijk is ter ondersteuning om onszelf te zien, en als beiden hier niet toe bereid zijn – bereid om in zelf te zien – zijn de ideale combinatie in bed en gevoelens van liefde geen maatstaf om een relatie/agreement op voort te zetten.

De aantrekking heeft me tot deze jongen gebracht. Waarvan ik nu weet, het is voorgeprogrammeerd, deze aantrekking. Ik ben er gewoon ingetuind ( in de illusie van het witte licht) en het is aan mezelf om hier voorbij te zien. Hiermee bedoel ik niet dat het niet okay was, ons samenzijn. Het fysieke samenzijn was heel okay. Het is meer dat deze aantrekking het werkelijke proces versluiert en onopmerkzaam maakt, en beslissingen doet nemen en woorden doet spreken, gebaseerd op seks en seksuele aantrekking en gevoelens, die vervolgens niet geleefd worden door de tijd heen, en dus frictie creeren, loze verwachtingen geven en pijn veroorzaken en hierin de geest zo uitvoerig bezighoudt dat er niets van de grond komt wat werkelijk verandering tot stand kan brengen in de wereld.

Waarom schrijf ik zo uitvoerig over de ideale sekspartner en aantrekking? Omdat het tijd is voor mij om mezelf hiervan te bevrijden. Om werkelijk met iemand te gaan wandelen als hier de mogelijkheid toe is en beiden hiertoe bereid zijn. Om de seksuele aantrekking en perfectie hierin een stapje terug te laten doen en niet langer als leidraad in te zetten. Om me niet langer te laten verleiden door de truukendoos in de geest die zich gemanifesteerd/geprojecteerd heeft in het bekken en het bekken heeft omgetoverd tot een truukendoos. Om zelf in mijn bekken te gaan staan en deze plaats niet langer af te staan aan de geest, zodat ik ‘schoon schip’ kan maken hier en mezelf kan bewegen in en als het fysiek. Als ik dit niet doe compromitteer ik mezelf en eventueel een ander en zal ik nooit de mogelijkheden ontdekken die er verscholen liggen voorbij de  weerstanden die fysiek ervaren worden en andere ongemakken die op kunnen komen in partnerschap; en zal ik nooit mezelf leren kennen wie ik werkelijk ben en zijn kan, staande in en als mijn fysiek in partnerschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aantrekking en een aantrekkelijk uiterlijk, te gebruiken als middel om een man in bed te krijgen, aandacht te krijgen van een man of een man aan me te binden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam te verzieken en verkrampen en vervormen ten behoeve van de aantrekking van iemand van het andere geslacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het extreme in mijn fysiek te verbergen en zo verkramping te manifesteren die ondraaglijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en mijn fysiek te veroordelen en bekritiseren ten behoeve van aantrekking van het andere geslacht ten behoeven van het genereren van energie als een goed gevoel/me beter voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de wil tot een relatie als commitment te baseren op een ervaring van perfect passende seks en gevoelens van liefde, wederzijds aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn seksuele expressie te laten leiden door de duur van de erectie van de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam en werkelijke fysieke expressie in te perken en te controleren door en in een poging om aantrekkelijk te zijn voor het andere geslacht en tegelijkertijd door en in een poging om niet aantrekkelijk en minder zichtbaar te zijn voor het andere geslacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voorkeur te ontwikkelen en naar gelang mijn voorkeur, wel of niet mijn aantrekking in te zetten en hierin dus controle uit te oefenen en mezelf te vervormen in aanpassing aan de aanwezigheid van welke man er voor me staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tweestrijd te ervaren in seksualiteit en hierin mijn fysiek te saboteren en controleren, doordat ik nooit geleerd heb wat het is om comfortabel aanwezig te zijn in fysieke seksualiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb energie te genereren door aantrekking in te zetten of terug te trekken, en hierin de algehele energie in en als het onbewuste in het geestbewustzijnsysteem te voeden en hierin de seks-industrie en porno-industrie te voeden en in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te laten leiden door de illusies en/als voorkeur in seks en liefde in en als de geest, en hierin ineffectief te zijn in mijn staan voor werkelijke verandering in de wereld en in mezelf als wat het beste is voor iedereen in en als het fysiek.

*

Als ik mezelf af zie dwalen in de geest in herinneringen aan voorbije relaties waarin ik liefde en seks heb ervaren zoals ik graag wilde, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat, zodra ik toegeef aan een gedachte of plaatje die gelinked is aan een relatie in het verleden, ik verloren ben en het hele rad gaat draaien, en als ik dit niet effectief stop, ik opnieuw meega in dit rad van avontuur, in en als de geest.

Ik realiseer me dat als ik me in het rad van avontuur in de geest bevind, ik het heden ga vergelijken met de ervaringen in de geest, en hierin mezelf terughoudt van het werkelijk fysiek aanwezig zijn in de mogelijkheden van het heden in en als realiteit, en er dus niets plaats kan vinden in de fysieke realiteit.

Ik stel mezelf ten doel de mogelijkheden in de fysieke realiteit werkelijk te onderzoeken en aanwezig te zijn hierin zonder vergelijking met herinneringen aan het verleden.

Als ik mezelf aanwezig zie in een mezelf aantrekkelijk maken en/of ervaren en/of willen zijn en/of tegenovergesteld, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mijn fysieke aanwezigheid opgeef ten behoeve van een verwachting in de geest, waarin ik mezelf als oncomfortabel laat ervaren en mijn fysieke expressie automatisch ga inhouden.

Ik realiseer me dat ik energie genereer die niet het beste is voor al het fysieke leven en dus ook niet voor mijn het leven van en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik in aantrekking verval of juist verzet hiertegen, dit te stoppen, en indien nodig en herhaaldelijk aanwezig, te onderzoeken waar dit mee te maken heeft, wat ik hier aan illusie heb laten bestaan en niet (effectief) heb zelfvergeven.

Ik stel mezelf ten doel mijn expressie adem voor adem terug te halen naar zelf en vrij te maken van de verbindingen en relaties met de omgeving, als wat het beste is voor het fysiek.

Als ik mezelf aanwezig zie in een ervaring van fysieke weerstand, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een herinnering zit, fysiek opgeslagen, die ik niet als zodanig herken en dus projecteer op het fysiek van een ander buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel de fysiek ervaren weerstanden te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin eventueel ondersteuning bij te vragen in een chat.

Als ik mezelf zie verkeren in een angst voor een ‘te vroeg’ klaarkomen van de man in fysieke intimiteit, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in de geest bevind in angstigheid, gebonden aan ervaringen in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik mezelf hierin comfortabel kan bewegen en fysiek uit kan drukken en de energetische lading die ik eraan verbonden heb in te zien, in me op te nemen en zelf te vergeven.

Als ik mezelf bezig zie met drukte over mijn uiterlijk op het moment dat ik verkramping en ongemak ervaar in mijn buik, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierdoor het mezelf lastig maak en mezelf opnieuw klem en verkramp.

ik realiseer me dat ik het extreme aan het verbergen en/of onderdrukken ben en iets niet wil zien in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de ervaring van ongemak, pijn, verzieking en verkramping van mijn lichaam.

ik stel mezelf ten doel het extreme uit te schrijven op papier en het zo zichtbaar te maken voor mezelf.

Ik verbind mezelf met mezelf door oplettend in mezelf te zijn en mezelf te stoppen in de verborgen en onderdrukte kritiek en oordelen naar mezelf toe en mezelf hierin te vergeven.

Als ik mezelf zie verkeren in angst voor seksualiteit, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf wat de angst is, wat deze inhoudt, waar ik bang voor ben, wat het ergste is wat me kan overkomen en pas hier zelfvergevingen op toe.

ik verbind mezelf met mezelf door me niet langer te verzetten tegen de angst, maar deze toe te laten zodat ik mezelf kan vergeven en ondersteunen hierin.

Ik stel mezelf ten doel te schrijven ten behoeve van zelfverandering en niet alleen ten behoeve van een vrijgeven van de structuren in de geest, en deze zo op te stellen dat ik het werkelijk kan leven in realiteit.

Klik op de afbeeldingen voor de gratis interviews

Full what is sex part 9

Full relationship success support intimacy personality

———————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 253 – Expressie en de Darm – Samenwerken met het Systeem

Probleem:

We zien en/of ervaren allemaal – iedereen – dat er dingen niet kloppen en we kennen allemaal de term ‘systeem’, aangezien we leven in een systematische wereld. Echter vrijwel niemand heeft door in welke mate dit systeem invloed heeft op onszelf als Leven, zover dat we in totaliteit het systeem geworden zijn. Wel ervaren we in dit ‘gevoel van er klopt iets niet’ weerstand tegenover het systeem en in de weerstand verzetten we ons tegen het systeem. We werken niet samen, we verzetten ons. Als enige oplossing die we kunnen bedenken als poging om niet ten val te raken aan dit systeem. Echter, dit bedenken van een oplossing komt voort uit onszelf als systeem, en zal dus altijd een systematische oplossing zijn. Alleen zien we dat niet, we blijven proberen onze ‘eigen systematische oplossing’ te vinden, en dus blijven we ronddraaien in ons eigen systeem en blijven we binnen ons eigen systeem zoeken naar een oplossing voor het bevrijden van dit systeem, wat niet lukt. Want hierin ligt de Oplossing niet. Het systeem kan geen oplossing geven voor het stoppen van zichzelf, dat zou namelijk betekenen dat het zichzelf moet vernietigen en dat wil het systeem niet, aangezien wij als systeem denken dat dit leven is, en onszelf vernietigen is geen leven. Dus verzetten we ons, wat het systeem juist versterkt.

Oplossing:

Wat een systeem wel kan, is zichzelf laten zien, en hierin Aan Geven hoe het geprogrammeerd is.  Als we hier echter in willen zien, zullen we wel moeten samenwerken met onszelf als systeem en met het systeem welke we gecreeerd hebben als maatschappij systeem. In de samenwerking is verandering mogelijk; zonder samenwerking, geen verandering want onderdrukking/wegdrukken als deleten/verzet. Iets wat we onderdrukken als wegdrukken als proberen te deleten, kunnen we niet inzien en dus niet veranderen. Tevens is het niet echt weg, want waar moet het heen? Het kan niet ‘verdwijnen’. We kunnen het alleen wegdrukken/onderdrukken, de fysieke substantie in.

We hebben dus twee systemen die we moeten veranderen:

Onszelf als Systeem

De Wereld/Maatschappij als Systeem.

Waar zijn de systemen op dit moment op gebaseerd? Op Overwinning, Overleving/Overlevering en beloning, en dus ook Verlies; immers er is geen Overwinning zonder Verlies. Als iemand wint, moet iemand verliezen. Hoe kan dit? Omdat onze systemen gebaseerd zijn op energie, en energie bestaat in polariteit in plus en min, en plus en min houden elkaar in balans, dus een plus als winnen versterkt een min als verliezen; als ik win, moet ergens iemand verliezen.

Als ik dit niet wil creeren moet de energie als polariteit van plus en min gestopt worden, veranderd worden naar eenheid en gelijkheid. De energie moet geabsorbeerd worden in het fysiek, het moet substantie worden.

Waaraan is energie gerelateerd? Aan woorden. Dus we creeren met woorden. Hoe kunnen we dus verandering brengen in onszelf en in de wereld? Door te beginnen met in onze woorden te zien en hierin te zien wie en wat we gecreeerd hebben, dit vervolgens zelf te vergeven (laten we zeggen vrij maken van de lading van plus en min), waarin er een mogelijkheid komt tot corrigeren, nu met een startpunt zonder polariteit maar in een startpunt van eenheid en gelijkheid, zonder winnen en verliezen, zodat niemand meer wint en verliest, maar ieder het beste geeft en ontvangt in eenheid en gelijkheid. Het is de enige Oplossing.

Hoe is deze polariteit in/als energie verdeeld in de wereld? Hoe heeft de ongelijkheid als polariteit zich gemanifesteerd in de wereld? Via Geld. Dus hoe kunnen we de polariteit op wereldniveau stoppen en veranderen? Via Geld, door eenheid en gelijkheid in geld te brengen in plaats van winnen en verliezen in/als energie als polariteit.

Wat maakt het dan zo moeilijk om dit toe te passen? Onze weerstand tegen eenheid en gelijkheid. Alles wat we kennen in en als onszelf is gebaseerd op ongelijkheid in/als energie als systeem in polariteit in beweging tussen plus en min, welke de enige beweging is die we kennen. Eenheid en gelijkheid ervaren we als stilvallen als geen beweging meer, welke we associeren met dood gaan. Niet ziende dat we nog nooit bewogen hebben als Leven in/als het Fysiek in Eenheid en Gelijkheid, we kunnen ons er niets bij voorstellen, we kunnen alleen bewegen tussen plus en min, heen en weer, welke in het systeem plaatsvindt in/als de geest en een ervaring van beweging als leven geeft.

Dus, samenwerken met het systeem en hierin gelijk gaan staan aan onszelf als creatie in ongelijkheid in polariteit ervaren we als stilvallen als doodgaan, waarin we het leven altijd onderdrukt hebben in het wegduwen van wat we niet willen zien in deze polariteit, namelijk de minpool. Welke we zelf enorm versterkt hebben en levensgroot gemaakt hebben door de pluspool te versterken. De minpool kan alleen worden weg gedrukt in het fysiek – het moet ergens heen – welke zichtbaar is op aarde: totale vernietiging van het Fysieke Leven in/als Substantie als Eenheid en Gelijkheid.

Deze polariteit is in ons geprogrammeerd, en vervolgens zijn wij deze programmering geworden. En we weten niet dat we geprogrammeerd zijn, we ervaren alleen dat er ‘iets niet klopt’ – in het beste geval – en dat we altijd bang zijn om iets te verliezen (angst voor de minpool die we zelf creeren/in stand houden door te leven in polariteit in een streven naar winst, dus angst voor onszelf als creator van de minpool als verlies).

Dus de enige oplossing hierin is onszelf leren kennen in/als deze programmering, zodat we onszelf kunnen stoppen als creator van polarietiet in/als energie en hierin tot een startpunt van Eenheid en Gelijkheid als Substantie als Leven. Wat is nodig om onszelf te leren kennen? Educatie en in onze eigen woorden zien, dus Schrijven.

Beloning als Aanmoediging:

Samenwerking. Welke begint in zelf, met onszelf als systeem, en welke zich zal uitbreiden tot de relaties om ons heen, welke zich weer zal uitbreiden tot alle relaties welke we gecreeerd hebben in/als systeem als maatschappij, welke zich uiteindelijk wereldwijd zal moeten uitbreiden om werkelijk consistente verandering te brengen. Immers als een deel wil blijven winnen en verliezen, zal de samenwerking gesaboteerd worden.

Totdat we tot het punt van samenwerking willen komen, zullen we eerst onszelf isoleren in zelfinteresse in het geloof in onze ‘eigen systematische oplossing’, welke alleen onszelf als systeem in overweging neemt, en altijd zal willen winnen ten koste van een ander, op kleine schaal en hierin op grote schaal. Pas als we volledig geisoleerd in de val zitten in de minpool en alles hierin verloren hebben, zullen we overwegen of we willen gaan samenwerken en hierin op willen staan; of dat we beslissen het op te geven en dood te gaan.

Wil je de beloning van Samenwerking en hierin Werkelijke Fysieke Beweging leren kennen? Namelijk, we kunnen niet werkelijk iets verliezen; we verliezen slechts datgene waaraan we onze valse indentiteit ophangen. We kunnen ook niet werkelijk winnen. We kunnen alleen de Beslissing nemen om onszelf te zien en hierin Zelfintimiteit te ontwikkelen.

Start met Zelfverandering door gelijk te gaan staan aan jezelf als systeem door in Zelfoprechtheid in de eigen levensgrote ‘minnen’ te durven zien die we zelf creeren en in stand houden, en hierin stap voor stap verandering te gaan aanbrengen. Om op deze manier Deel uit te maken van de Oplossing.

Jesus EQUALITY for ALL DESTENI

The Crucifixion of Jesus – Part 28

*

Dit blog als Reis van ziel naar Leven is een samenwerking van mezelf met mezelf als systeem in het inzien, zelfvergeven en zelfcorrigeren van mezelf als polariteit in/als energie tot het nulpunt in/als substantie in eenheid en gelijkheid, waarin in en tijdens het schrijven ikzelf zichtbaar word en ik mezelf dus kan zien in zelfintimiteit, woord voor woord, adem voor adem.

*

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232

*

www.Desteni-I-Process (online course)

www.Desteni-I-Process – Lite (gratis online course)

www.Equalmoney.org

www.Eqafe.com

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 237 – Expressie en de Darm – Zelfvergevingen op Buik en Taille

Reptilians-replicating-the-feminine-beingness-part-1-part-103

Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Dag 233 – Expressie en de Darm – Patroon Verwachting Geloof

Dag 234 – Expressie en de Darm – Eten Klaarmaken

Dag 236 – Expressie en de Darm – De Buik en Taille in de Media

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een vrouwenlichaam een slanke taille en brede(re) heupen moet hebben en te denken dat een vrouwenlichaam ‘zo hoort te zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een slanke taille en platte buik aantrekkelijk en mooi is, en een dikke buik met weinig taille niet aantrekkelijk en mooi is, in plaats van in te zien dat dit een plaatje is welke zo geprogrammeerd is via de media als zijnde aantrekkelijk, welke dus aantrekt, wat hier betekent dat er een polariteit wordt aangetrokken en dat er geld wordt aangetrokken met mooie plaatjes, in plaats van in te zien dat hetgeen wat werkelijk aantrekt, is het geest bewustzijn systeem welke strakker wordt aangetrokken en zo het fysieke leven verstikt in een beeld van aantrekking in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in/als de geest/het bewustzijn aan te trekken wat er gezegd wordt en geshowed wordt in de media zonder dat ik me bewust ervan ben dat ik hierin iets uit de media oppak, maar er zelfs vanuit ga dat ‘dit zo is’, dat het een ‘Waarheid’ is dat een vrouwenlichaam een slanke taille en brede(re) heupen behoeft om aantrekkelijk te zijn, en zelfs dat een vrouwenlichaam zo hoort te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn buik niet mooi te vinden als er eten in zit en deze is opgezet, in plaats van in te zien dat het enige wat ik opzet is mijn bewustzijn die vindt dat mijn buik anders moet zijn dan die is, wat ik ook nog eens met opzet doe, om zo energie in mezelf te genereren uit de frictie die ontstaat van het creeren van onvrede, verlangens en vergelijking in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam welke fysiek in goede conditie was, ten behoeve van een plaatje uit de media voeding te hebben onthouden om zo een plattere buik en slankere taille te behalen, waarin dit patroon zich zo gemanifesteerd heeft dat mijn fysieke conditie snel achteruit is gegaan en ik de fysieke substantie heb opgebrand waardoor ik fysieke zwakte en vermoeidheid heb ervaren en nog steeds ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren alsof ik deze fysieke uitputting, die is ontstaan door verbranding en misbruik van mijn substantie, nooit meer helemaal kan herstellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat ik mijn fysiek zo heb uitgeput ten behoeve van beelden en verlangen in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden/lijden door onvrede over 1 onderdeel van mijn fysiek, niet ziende dat ik hiermee de rest van mijn fysiek volledig uit het oog verlies en hierin alleen nog dit ene detail levensgroot zie alsof dit het enige is wat er bestaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf blind te staren op een slanke taille en platte buik, en hierin mijn gezonde fysiek uit te putten en af te breken.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een gedachte over mijn buik of taille, dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe gedachten te creeren over buik en taille die op geen enkele manier constructief zijn maar mezelf alleen maar afbreken in hoe ik mezelf zie. ik adem in, ik stop de gedachte, ik adem door de ervaring heen die met de gedachte meekomt en zie of ik een zelfvergeving kan toepassen, ik adem uit en laat de gedachte en ervaring gaan, en ik ga hiermee door totdat ik geen reactie meer ervaar in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek te ondersteunen in de bouw die het heeft, waarin ik mezelf perfectioneer in het stoppen van participatie in het geest bewustzijn systeem, zodat ik mezelf meer en meer vrij kan bewegen in/als het fysiek, waarin mijn fysiek de vorm aanneemt die mij en zichzelf het beste ondersteunt. Als ik vormen zie buiten proportie die pijn doen en ongemak geven, dan weet ik dat zich een disbalans fysiek gemanifesteerd heeft, welke ik dien te onderzoeken in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te communiceren met spreken tegen mijn lichaam en mijn lichaam vrij te maken van opgeslagen structuren als gedachten, gevoelens en emoties welke zich fysiek gemanifesteerd hebben en hierin belemmering geven in de fysieke functies.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek zo goed mogelijk te ondersteunen met voeding en beweging welke passend is en te zien in welk moment wat nodig is om mezelf fysiek voort te bewegen.

Reptilians-replicating-the-feminine-beingness-part-2-part-104

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 196 – Zelfvergevingen op relaties – 28 – ik vind je leuk

Dag 191 – Zelfvergevingen op relaties – 23 – als er een man is/zelfcorrecties-1

Dag 192 – Zelfvergevingen op relaties – 24 – als er een man is/zelfcorrecties/2

Dag 193 – Zelfvergevingen op relaties – 25 – als er een man is/zelfcorrecties-3

Dag 194 – Zelfvergevingen op relaties – 26 – als er een man is/zelfcorrecties-4

 

Dag 195 – Zelfvergevingen op relaties – 27 – als er een man is/zelfcorrecties-5

 

In het interview Demons in the Afterlife part 11 spreekt Mykey over de energie die opkomt waarin het is alsof een soort van entiteit ons van binnen overneemt, zo overweldigend ziet het eruit, terwijl de persoon waarin dit gebeurt alleen een ‘dislike, een ‘niet leuk vinden’ ervaart van een persoon waarmee gepraat wordt.

Ik herken de ervaring van een entiteit in mezelf aanwezig voelen, waarin ik me vroeger nog weleens heb afgevraagd of ik bezeten was door een of ander wezen, wat ook weer niet helemaal strookte met mijn ervaring dus ik wist ergens dat het niet zo was, maar ik ervoer zeker angst voor deze ‘entiteit’ in mezelf en onderdrukte deze. Verder dan dit ben ik niet gekomen.

Totdat ik het interview luisterde, waarin het me duidelijk was dat het wel degelijk een enorme energie-entiteit was zeg maar, die in staat is me totaal over te nemen als ik dit toesta. En simpel geactiveerd wordt door een ervaring van een niet leuk vinden van een persoon; dat maakt een hoop duidelijk aangezien ik tijdens mijn opgroeien een levensgroot niet leuk vinden als ervaring in mezelf heb toegestaan.

Deze ervaring heb ik fysiek gemanifesteerd door de gedachten blijkbaar te onderdrukken waardoor het een samengebalde energie-entiteit is geworden die ik opnieuw onderdruk in angst hiervoor, en om het te onderdrukken, de gedachten en opnieuw de energie –  welke feitelijk ook angst is, dus ik onderdruk de angst als energie uit angst voor deze energie als angst – heb ik krampen ontwikkeld in mijn dikke darmspieren en op wel meer plaatsen in het borst-buikgebied en rondom het middenrif.

Deze krampen zijn altijd aanwezig, dus ik leef altijd in afwachting van de opkomst van deze energie als angst, maar het wordt geactiveerd als er een ‘leuk vinden’, ‘niet leuk vinden’, ‘leuk gevonden worden ‘of ‘niet leuk gevonden worden’ plaatsvindt, oftewel in relaties, eigenlijk in ieder relatie, maar in een 1 op 1 relatie wat vaak een zogenaamde liefdesrelatie is komt het prominent naar voren.

Het was me steeds niet duidelijk wat nu het startpunt is van het starten van een gelijkheidsrelatie als agreement. Is dat nog steeds een leuk vinden? Zodra er een leuk vinden plaats vindt, is de gelijkheid al verdwenen. Ik heb het geprobeerd in een relatie met als startpunt een niet leuk vinden aangezien het leuk vinden het blijkbaar niet is; lol dat was ook niet de oplossing aangezien het startpunt opnieuw in polariteit is, van leuk naar niet leuk.

Een wederzijds leuk vinden lijkt het ideale startpunt. Toch zit je dan met een ongelijk startpunt die je gelijk probeert te krijgen en te houden door het wederzijds te maken en te houden; echter dat is nogal een balans die niet in stand te houden is, aangezien de gelijkheid dan afhangt van de gelijke mate waarin je elkaar wel of niet leuk vindt/blijft vinden, oftewel een gelijkheid proberen te behouden met elkaar in ervaringen van elkaar, in plaats van alleen in/als/met zelf. Dit is waar meeste relaties in starten, in een balans van wederzijds leuk vinden dus in een gelijke ervaring hierin.

Een lastige balans die blijft steken in de balans aangezien we hierin heel druk bezig blijven met het behouden van de balans, in plaats van achter/voorbij de balans te zien. Er is altijd 1 die wegloopt en 1 die er achteraan loopt om de balans te behouden, en vice versa. Waarin je elkaar in bedwang houdt in polariteit van leuk – niet leuk, welke zich voortzet in alle dimensies van de relatie, en waarin dus constant afwegingen gemaakt worden en voor elkaar gezorgd gaat worden in plaats van een en gelijk te staan als zorg in/als zelf.

Mag je elkaar dan niet leuk vinden als je besluit een gelijkheidsrelatie als agreement te wandelen? Dat was mijn oplossing dus, welke beslissing ik uit veiligheid genomen heb destijds, dan val ik in ieder geval niet in de val van iemand leuker vinden dan mezelf. Ondertussen vind ik mezelf leuker dan die ander, als ik start in een niet-leuk vinden, wat ongelijk is. Elkaar leuk vinden kan dus plaatsvinden als aanleiding in het totaal-onderzoek van wel of geen gelijkheidsrelatie wandelen, maar het is geen voorwaarde en zeker geen punt om de beslissing op te baseren. Het elkaar leuk vinden haalt juist alle patronen in polariteit omhoog die eerst doorgewandeld moeten worden, anders wordt dit punt van leuk vinden het enige punt wat zichtbaar is en wordt alles – dus de volledige persoon –  door deze bril van leuk en niet leuk  vinden gezien, welke afgewogen wordt tegenover…..onszelf in afscheiding van Zelf. Hier ontstaat de wedstrijd in partnerschap, waarin we onszelf altijd vermeerderen of verminderen ten opzichte van de partner in een leuk of niet leuk vinden, en onszelf afhankelijk maken van het wel of niet leuk vinden van ‘mij door de partner en van de partner door mij’.

Ikzelf heb een heleboel dimensies te doorlopen waar ik punten gecreeerd heb in afweging van mezelf tegenover een ander, van de ander tegenover mezelf, in een leuk(er) en niet leuk(er) vinden dan mezelf, waarin natuurlijk legio gedachten ontstaan zijn, vervolgens onderdrukt, hierin emoties en gevoelens geworden in een grote bal van energie die ik opnieuw onderdrukt heb in mijn fysiek als krampen, welke ik opnieuw onderdruk uit angst voor deze krampen en dus opnieuw krampen creeer, hierin creeer ik weer gedachten van angst en oordeel over mezelf, die getriggerd worden door de aanwezigheid van een ander/een partner/potentiele partner, dit onderdruk ik weer, ik creeer weer krampen, nouja ga zo verder. En hier omheen-doorheen verweven loopt de schuld, een schuldgevoel van het steeds vermeerderen of verminderen van mezelf of van de ander, wat in feite ook het vermeerderen of verminderen van mezelf is, welke ik weer neig te projecteren op de ander en de ander dus de schuld wil geven van mijn ervaring van vermindering volgend op vermeerdering.

Is leuk vinden het startpunt van een gelijkheidsrelatie als agreement?

Nee. Het is een uitgangspunt. Dus een backdoor om niet in zelf alleen te hoeven zien in de weerspiegeling van de ander die tegenover ons staat. In een leuk vinden is de aandacht op de ander(=de mind) (en in een niet leuk vinden ook). Dit kan een startpunt worden van een onderzoek van een mogelijke gelijkheidsrelatie als beiden bereid zijn in zelf te zien in het leuk vinden van de ander dus achter/voorbij de balans te zien. Want wie zien we achter de balans van elkaar leuk vinden? Onszelf. Die we niet zo heel leuk vinden als we werkelijk gaan zien.

Wat zijn praktische punten om te onderzoeken of je geschikt bent om al(l)een met elkaar een gelijkheidsrelatie als agreement te wandelen: praktisch samen kunnen leven, kunnen communiceren, problemen kunnen bespreken en oplossingen vinden en toepassen, zien wat beiden willen delen in een gelijkheidsrelatie als agreement, praktische leefomstandigheden, door elkaars ogen kunnen zien, waarin je punt voor punt onderzoekt of hierin overeenstemming aanwezig is. Dit alles in het startpunt van wat het beste is voor alle leven, waarin de focus op zelfgewaarzijn gericht is als wat het beste is voor Zelf als voor de partner-Zelf als voor alle leven als Leven-Zelf.

Als er overeenstemming is, blijft over de beslissing tot het wandelen van een agreement alleen als zelf met een ander als zelf.

Mykey: Well, it’s cool to enjoy moments with partners – just change it in the moment, “I enjoy me with you in this moment”

Zelfvergevingen en zelfcorrecties op mijn ervaring van het leuk en niet leuk vinden volgen.

Interviews om te luisteren:

Demons in the Afterlife – Part 11

Evolution of Energy and Experience in Relationships – Reptilians – Part 130

Relationship Success Support – Introduction

The Atlanteans’ Guide to physical Intimicy (Part 1) – Part 59

———————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 89 – Ik ben niet alleen want ik houd van je

Jij leeft alleen, zei x. We zijn allemaal alleen, zei y. Nee, ik niet. Want ik houd van je, zei x. Je bent alleen met jouw houden van van, ik ben niet daar, ik ben hier, zei y. Ok ik wil samenwonen ja, zei x.

Dit is zo’n beetje de strekking van de communicatiestoornis waar x en y sinds de eerste dag van ontmoeting niet doorheen komen. En omdat y niet wil samenwonen en x niet weet hoe hij alleen kan wonen in Nederland (que huisvesting en werk wel maar hoe hierin te staan niet) is x terug gegaan naar Polen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn dat we niet door deze illusie van (gevoel van) liefde heen komen, waarin het verdrietig zijn voortkomt uit het geloof in deze illusie van liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven in de illusie van gevoelens van liefde waarmee ik, door het geloof in het missen hiervan, zoveel verdriet heb gecreeerd in de angst om altijd alleen te blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst om altijd alleen te blijven te creeren door het geloof in (het moeten vinden van) wederzijdse liefde en anders in ieder geval liefde van 1 kant.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet alleen ben als er van me gehouden word, en als het een wederzijdse illusie van houden van is dan is het koppel in de mind/geest tevree.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tevredenheid te ervaren als er van me gehouden wordt en helemaal als het wederzijdse liefde is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen wat aantrekking en graag bij iemand in de buurt zijn en afstoting en niet graag bij iemand in de buurt zijn nou eigenlijk precies inhoudt, wat het is en wat het niet is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb waarde te hechten aan aantrekking en me prettig voelen in iemands aanwezigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nog steeds niet te begrijpen wat een startpunt is om een relatie met iemand te beginnen, waarom met die iemand en niet met de buurman.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de neiging tot het verliezen van motivatie te ervaren nu x naar polen is, terwijl ik hem helemaal niet zo vaak zag de laatste weken in Nederland, en dus wat het het idee dat hij hier is en dat ik eventueel naar hem toe kan voldoende om me zoet te houden in/als de mind als weg van mijn angst om alleen te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het idee dat x hier is/was en ik naar hem toe kan/kon als backdoor te gebruiken om mezelf weg te houden van het werkelijk alleen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te beginnen te zien dat het totale concept van liefde een illusie is, waarin ik een leven lang verdriet gecreeerd heb om het geloof in het missen hiervan, en even later toch weer te zwelgen in het missen van de liefde van de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het verdrietig te vinden om geen mogelijkheid meer te zien in  deze situatie, de backdoor is dicht, en tegelijkertijd een soort van rust te ervaren aangezien ik steeds werd afgeleid door de liefde en me hierin niet in gelijkheid kan bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet in gelijkheid te kunnen bewegen als de ander vol blijft houden dat zijn liefde voor mij echt is en dat hij alleen wil blijven als ik met hem samen wil wonen of als hier een kans toe is, terwijl ik niets wil zolang zijn liefde voor mij op de eerste plaats staat in opoffering van zelf als Leven in vol geloof dat dit leven is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel te begrijpen dat x deze ervaringen van liefde heeft maar niet te begrijpen dat hij heilig gelooft dat het ok is om via liefde voor een ander te leven, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf heel lang geloofd te hebben in deze gevoelens van liefde, alleen wetende dat ik hierin alleen moet kunnen staan, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alleen kan staan in de veiligheid van de liefde van/voor een ander=de mind, wat een alleen staan is in/als de mind maar niet als leven.

Aha dit moet dus ook zo zijn bij x, en dit moet ook zijn veront-waardiging zijn over het feit dat ik het samenwonen niet wilde doorzetten, alsof ik hem zijn kans om op te staan heb ontnomen terwijl hij er ‘bijna was’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen te willen gaan staan in de veiligheid van de illusie in/als de mind van het ervaren van de liefde van/voor een ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weten dat liefde voelen geen leven is maar het nog niet te kunnen leven doordat ik er nog zoveel herinneringen aan verbonden heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel herinneringen verbonden te hebben aan het zoeken naar en leven via gevoelens van liefde van en voor elkaar waardoor ik niet zomaar 1-2-3 hieruit kan stappen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf als geloof in gevoelens van liefde als leven in te zien, te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf als ervaring van verdriet als substituut van deze gevoelens van liefde als leven in te zien, te stoppen, zelf te vergeven en te corrigeren in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel iedere keer dat ik verdriet ervaar om het gemis van de illusie van liefde in/als de mind, in te zien dat ik niet werkelijk alleen kan staan als ik wil vasthouden aan een illusie in/als de mind, en dat het verdriet voorkomt uit het geloof in deze illusie die verbonden zit met fysiek opgeslagen herinneringen en die me dus steeds van de wijs brengen door mezelf te laten geloven dat ik iets mis en/of dat ik iets fout doe/heb gedaan door alleen te gaan leven
om alleen te gaan staan.

Ik stel mezelf ten doel in te gaan zien dat ik echt niet weet wat leven is, en dat ik het verdriet heb gecreeerd uit het geloof dat deze gevoelens van (gedeelde) liefde leven is, en door dit in realiteit te missen geloof ik dat ik het leven mis, waarin ik juist in dit geloof mezelf als leven mis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het leven mis door het geloof in het missen van de illusie van de (gedeelde) liefde, waarin ik mezelf verdeel/opsplits in plaats van mezelf te delen een en gelijk als zelf als Leven in/als de Adem, waarin ik geen voorbeeldervaring heb en dus ook nergens aan vast kan houden of naar toe kan werken aangezien alles waar ik aan vasthoud of naar toe werk me vasthoud in/als de mind.

www.desteniiprocess.com

www.desteniiprocess.com/courses/relationships

www.eqafe.com/free