Dag 106 – Gevoelens van liefde als vervulling

Vervolg op dag 5 Zelfvergevingen op gevoelens van liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles voor de ander te willen doen en niets voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pas iets voor mezelf te willen doen als de ander waarvoor ik gevoelens van liefde ervaar (of die gevoelens van liefde voor mij ervaart) aanwezig is in een relatie met mij, waarin in deze relatie definieer als iemand die bij me blijft/waar ik bij blijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om alleen te zijn, alleen met/als mezelf, en daarom gevoelens van liefde te creeren voor een ander zodat ik geloof dat ik niet alleen hoef te zijn en mijn aandacht op de ander kan richten in plaats van te leven in/als zelf-aandacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gevoelens van liefde te creeren om mezelf te vervullen met ‘gevoelens van licht in/als de mind’, waardoor het leven lichter wordt en ik me gemakkelijker kan bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik gevoelens van licht nodig heb om me gemakkelijker of uberhaupt te kunnen bewegen, en hierin mezelf afhankelijk te maken van de ander=de mind waarin ik gevoelens van liefde voor de ander ervaar, niet ziende dat dit gevoelens van liefde van en voor de mind zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in dit nodig hebben een verslaving te creeren aan gevoelens van liefde als licht voor de ander=de mind, en een soort van domper te ervaren als een low na de high in de verslaving, als deze gevoelens van liefde wegebben of niet beantwoord worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat gevoelens van liefde beantwoord moeten worden, wat feitelijk is het geloven in en zoeken naar een antwoord als bevestiging van mezelf in/als de mind door de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in 1000 stukjes in alle anderen=de mind welke ik buiten mezelf geplaatst heb, zodat ik vervolgens moet gaan zoeken naar gevoelens van liefde om mezelf weer heel te maken/te vervullen; het vervullen van de leegte van de afscheiding die ik gecreeerd heb, in plaats van in te zien dat ik in zelfvergeving van al die anderen=de mind in mijn eigen mind, mezelf weer heel maak, adem voor adem, en hierin geen ander nodig heb om mezelf te vervullen; die ander laat eventueel enkel zien waar ik mezelf in/als de mind van mezelf heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom niemand als partner naast me komt wandelen, in plaats van in te zien dat ik niet eens naast/als mezelf wandel en mezelf niet de moeite waard vind om voor op te staan, dus hoe kan ik vragen of een ander naast me komt wandelen? Dat zou opvulling zijn van mijn gebrek aan zelfondersteuning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander te vragen voor/als zelf te leven en dit zelf niet werkelijk fysiek in praktijk te brengen maar alleen in theorie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit geleerd en gezien te hebben dat ikzelf voldoende ben om voor/als op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit onvoldoende ervaren van mezelf om voor op te staan fysiek te manifesteren, waardoor ik als ik gevoelens van liefde ervaar voor een ander, mezelf gemakkelijker beweeg, gemakkelijker opsta in de ochtend en mijn darmen gemakkelijker bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het bewegen van mijn darmen afhankelijk te maken van gevoelens van liefde voor een ander, en hierin de zelfbeweging van een orgaan te onderwerpen aan de mind, waarin ik als oplossing voor beweging verdriet heb gecreeerd als emotie als er geen gevoel van liefde is, waarin ik het verdriet ervaar als beweging en dus mezelf afhankelijk heb gemaakt van verdriet, afgewisseld  met gevoelens van liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat mijn darmen als orgaan niet meer zelf kunnen bewegen maar alleen afhankelijk van gevoelens en emoties, waarin ik angst heb gecreerd en fysiek heb gemanifesteerd dat als ik geen gevoelens en emoties meer ervaar, mijn darm als orgaan niet meer zal bewegen, in plaats van in te zien dat deze gevoelens en emoties de zelfbeweging van de darm juist onderdrukken, vastzetten en verkrampen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren voor mezelf te leven en alleen voor de ander=de mind te willen leven, ook al zie ik dat het niet klopt en dat ik hiermee mijn fysiek kapot maak en tevens mezelf en de ander als leven manipuleer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verbijsterd te zijn dat ik weiger voor/als mezelf te leven, waarin ik zie dat het complete onzin is en waanzin brengt om niet voor zelf maar wel voor de ander=de mind te willen leven, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien en dus verbijsterd te zijn dat ik mezelf zo heb laten onderdrukken door energie in/als de mind en hier heilig in te geloven.

WAAR WAS IK?

Ik stel mezelf ten doel op te staan voor/als mezelf en mezelf als voldoende te zien om voor/als te leven, en hierin op te staan voor alle leven.

Ik stel mezelf ten doel gevoelens van liefde voor de ander=de mind te stoppen zodra ik ze omhoog zie komen, en te onderzoeken waarom ik me hiermee wil vervullen in dat moment, zodat ik de angst voor mezelf in het moment kan inzien, zelfvergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke onderdrukking te stoppen en verwijderen door het uitschrijven van de patronen die ik in mezelf heb weggestopt, zodat ik mezelf hierin kan vergeven en corrigeren en mijn darm kan bewegen in zelfbeweging als orgaan als leven, waarin ik zelf kan bewegen als Levend Aards Organisme Een en Gelijk als Leven, Ademend als Aards Organisme.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het bewegen doorheen de fysieke weerstand in plaats van mezelf hier opnieuw te oordelen; ik realiseer me dat de pijn die ik fysiek ervaar werkelijkheid is geworden, en dus heb ik hierin ondersteuning nodig en kan ik niet mezelf die ik geworden ben hier zomaar opzij zetten alsof het niet zo is omdat het in feite niet echt is; het is echt/fysiek geworden en dus moet het fysiek gecorrigeerd worden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het opstaan in de morgen, waarin ik me realiseer dat ik mezelf zo veroordeeld heb door te geloven dat ik niet voldoende ben om voor/als op te staan dat ik dit fysiek gemanifesteerd heb, en als ik opnieuw mezelf veroordeel als ik dit fysiek gemanifesteerd ‘niet voldoende zijn’ ervaar doe ik hetzelfde als wat ik en iedereen in het verleden gedaan heeft: oordelen in/als de mind, waardoor we onszelf constant als niet voldoende ervaren om voor/als op te staan, en dus is de fysieke wereld zoals die is: niet voldoende om voor op te staan en dat gebeurt dus ook niet. We hangen achterover in totale lethargie, verlamming en verbijstering van wat we hebben toegestaan in onszelf en in de wereld, waarvan we weg willen vluchten in de illusie van de mind als energie als gevoelens van liefde in zelfinteresse, waarin de gevoelens van liefde naast vervulling tevens fungeren als onderdrukking.

Het is tijd om te veranderen en op te staan voor/als onszelf als voldoende als fysiek als de aarde als fysiek als Levend Organisme in/als de Adem. Voordat het te laat is en we ten onder gaan aan de ander=de mind als energie.

Ik stel mezelf ten doel te zien in de hel van de eigen mind als enige oplossing tot het stoppen van de hel op aarde, waarin ik me realiseer dat als ik niet meer bang ben voor mezelf als oordeel in/als de mind, ik geen gevoelens van liefde meer nodig heb voor de ander=de mind aangezien ik mezelf kan vergeven en corrigeren tot een en gelijk als zelf als wat het beste is voor alle leven, waarin Liefde=Gelijkheid.

Advertenties

Dag 85 – Razende Roelie op zoek naar bevestiging – Aardig gevonden willen worden

Ik zag mezelf vandaag een tijdje razen in de mind, backchat projecterend in de mind op een ander (in de mind); ergens nog gelovende dat ik iets zag wat over die ander gaat. uiteindelijk kon ik zien dat datgene wat ik projecteer over mezelf gaat, en hoe ik dit zelf gecreeerd heb door mezelf terug te houden in expressie in weerstand, waarna ik direct ging twijfelen aan mezelf, en om mezelf uit die twijfel in/als de mind te halen wilde ik bevestiging van die ander, gelovende dat die ander misschien wel boos was op mij en daarom geen bevestiging gaf, waarin ik zelf in eerste instantie geen bevestiging had gegeven als reactie op die ander, in weerstand op het teveel bevestiging geven van de ander in/als de mind. Dit alles door een paar sms-jes heen en weer en het bij mezelf houden, waardoor ik in zelf kon zien zonder de ander ‘lastig te vallen’. En na het in zelf zien kwam de ‘bevestiging’ als een antwoord in sms lol.

Ik kan zien hoe ik de ander steeds bevestig omdat ik zelf bevestiging nodig heb en aardig gevonden wil worden, wat ik verwacht gevonden te worden als ik die ander bevestig.

Zijn we dan bij het karakter van ‘Aardig gevonden willen worden?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aardig gevonden te willen worden door iemand buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet aards als fysiek te zijn waardoor ik het nodig heb om aardig gevonden te willen worden door een ander buiten mezelf als (be)vestiging van mezelf op aarde in het fysiek, waarmee ik mezelf juist meer en meer afscheid van mezelf in/als het fysiek en mezelf juist (be)vestig in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te (be)vestigen in/als de mind door aardig te doen en/om aardig gevonden te willen worden in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van aardige mensen te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat sommige mensen altijd aardig zijn, in plaats van in te zien dat zij ook alleen maar in een karakter participeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik zelf niet aardig (genoeg) ben, wat op zich zo is als aardig gezien wordt als aards als aanwezig in/als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het mezelf niet aardig vinden te zien als een oordeel in plaats van een fysieke benoeming van de realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de fysieke benoeming van de realiteit als oordeel te zien, waardoor ik de realiteit niet fysiek durf te benoemen en in plaats daarvan probeer om aardig te doen en/om aardig gevonden te willen worden door het sparen van de ander zijn/haar gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met aardig doen gevoelens en emoties in/als de mind te sparen, waarin ik dus eigenlijk een soort van credit aan het sparen ben voor barre tijden zonder in te zien dat ik mezelf en de ander weg houd van mezelf als aarde als fysiek Hier aanwezig in eenheid en gelijkheid op Aarde, en in plaats daarvan mezelf afhankelijk houd in/als de mind en zo mijn eigen kredietcrisis creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door te sparen in/als de mind mijn eigen kredietcresis creeer, en daarmee de kredietcrisis in de wereld in stand houd.

Als ik mezelf aardig zie doen om gevoelens en emoties van een ander en/of van mezelf te sparen, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf waarom ik wil sparen, waar ik bang voor ben door het schrijven en toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties. In de adem kan ik spreken en is het niet nodig om te sparen aangezien ik in gelijkheid als mezelf als Leven een ander en/als mezelf geen tekort kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb aardig te doen als sparen in/als de mind uit angst om tekort te komen.

Ik zie in mezelf of ik mezelf of de ander werkelijk fysiek tekort doe. Als dit niet zo is, dan gaat het om een tekortkoming in/als de mind. Ik pas zelfvergevingen toe op de tekortkoming in/als de mind, en ga eventueel schrijven om mezelf te zien in deze tekortkoming zodat ik mezelf kan bevrijden van de tekortkoming als beperking in/als de mind.

Ik stel mezelf ten doel een en gelijk als het fysiek als de aarde te worden door mezelf te zien in de woorden die ik schrijf en mezelf te vergeven en corrigeren in/als het fysiek,  zodat het verlangen naar aardig gevonden worden door iemand buiten mezelf niet langer nodig is.

Ik stel mezelf ten doel aanwezig te zijn in mijn fysiek en mezelf in het fysiek in/als de Adem te bewegen, en in deze beweging de dingen op te pakken die gedaan moeten worden waarin ik mezelf hier op aarde breng in de praktische zaken die gedaan moeten worden.