Dag 314 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg-2

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 306 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-3

Dag 308 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Dag 309 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie-vervolg

Dag 310 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie

Dag 311 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Angst, paniek, irritatie, boosheid, onmacht, onzekerheid, zekerheid, verdriet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onmacht te ervaren ten aanzien van mijn eigen reacties in en als de geest ten gevolge van de Gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te ervaren en creeren door te participeren in de Gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, en als polariteit in de geest hier tegenover een ervaring van zekerheid te creeren in hetgeen ik wel kan en weet, en mezelf vast te houden aan hetgeen ik wel kan en weet, en tegelijkertijd energie te genereren in een ervaring van me beter voelen als ik het wel weet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energie te genereren in een ervaring van me beter/meer voelen als ik het wel weet en/of kan en me slechter/minder voelen als ik het niet weet en/of kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wie ik ben te laten bepalen door hetgeen ik weet en niet weet en kan en niet kan in en als de geest en door de ervaringen van meer en minder voelen hierin, in plaats van in te zien dat hetgeen ik wel en niet weet en wel of niet kan, afhankelijk is van hetgeen ik geleerd heb, welke weer afhankelijk is van waar ik ben opgegroeid en van de programmering in de geest, en in plaats van in te zien dat ik in de ervaring van me meer en minder voelen, mezelf ongelijk maak aan mezelf, en hierin een ruimte laat voor onzekerheid in afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te hebben in hetgeen ik wel en niet kan en wel en niet weet in/als de geest, gekoppeld aan een reactie van zekerheid en onzekerheid, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te hebben in de programmering in de geest en/of in de opvoeding in de geest, welke automatisch wantrouwen geeft ten aanzien wat hierbuiten valt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wantrouwen te ervaren ten aanzien wat buiten het geleerde in en als de programmering en in de opvoeding valt, door hier onzekerheid te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van zekerheid te verbinden aan vertrouwen en vertrouwd zijn, en een ervaring van onzekerheid aan wantrouwen en wantrouwig zijn, en me hierin afhankelijk te maken van mijn reacties in en als de geest, en hierin wederom onmachtig want afhankelijk, ten aanzien van mijn reacties in en als de geest.

*

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van onzekerheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in onzekerheid verkeer doordat ik geen draaiboek klaar heb in de geest, en ik nog niet gelijk sta aan mezelf in en als Zelfvertrouwen, zodat ik in ieder moment mezelf richting kan geven zonder vast te houden aan een draaiboek in de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in en als Zelfvertrouwen te vestigen, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving, door mezelf vrij te maken van de beperkingen in en als de geest, zodat ik meer en meer direct kan zien en mezelf direct richting kan geven in en als fysieke aanwezigheid in het moment, in en als de adem, onafhankelijk van kennis en informatie, al dan niet geleerd, in de geest.

Ik realiseer me dat dit tijd inneemt, en dus wandel ik met mezelf, in rust en geduld, door de ervaringen van onzekerheid en zekerheid heen.

Als ik mezelf zie verkeren in een ervaring van onmacht ten aanzien van mijn eigen reacties in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een patroon onvoldoende onderzocht heb waardoor ik er onderhevig aan/afhankelijk van ben, en dat ik ergens aan vasthoud in de geest waarin ik me afhankelijk, dus onmachtig maak ten aanzien van het patroon in en als de geest, en dus onderhevig ben aan de reacties die in dit patroon gevestigd zijn.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waaraan ik vasthoud in de geest, waarin ik afhankelijk blijf van een patroon in de geest, onderhevig aan reacties die energie genereren en die me blijkbaar iets geven in en als deze ervaring van energie.

Ik stel mezelf ten doel te schrijven en zelfvergevingen toe te passen op de reacties die energie genereren, zodat ik voorbij de balans van reacties als energie in en als polariteit, rechtstreeks in mezelf kan zien en mezelf kan bevrijden van de limitaties als (zelf) oordelen in de geest.

From Energy to Sound

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 34 – Weg van jou – LOVE

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg van jou te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het fijn te vinden om weg te zijn van jou, wat betekent dat ik weg van mij ben, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te zijn van mij en het fijn te vinden weg te zijn van mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het fijn te vinden om weg te zijn van mij, in plaats van in te zien dat ik het nooit als mijzelf als Leven geweest ben, en dus moet ik het fijn vinden om weg te zijn van mij wat ik ken als mezelf wat mezelf is als mijn mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ander nodig te hebben om weg van mij te kunnen zijn om me beter te voelen dan…..dan wat?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waarom ik me beter voel als ik weg ben van mij als de mind door middel van het zijn bij/met een ander als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te leiden van mezelf als mind door weg te zijn van mij in het weg zijn van de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen zien dat dit weg zijn van jou een weg zijn is van de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het gevoel van weg van jou zijn echt is, in plaats van in te zien dat zolang ik het niet aan kan raken, het niet echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te zijn van iets wat ik niet kan aanraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet weg te mogen zijn van jou van mezelf, uit angst dat ik mezelf kwijtraak, waarmee ik het weg zijn van jou in stand houd door het niet te mogen en het dus te laten voor wat het is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het weg zijn van jou te willen laten voor wat het is, namelijk participatie in/als de mind in een illusie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen zien dat het weg zijn van jou in/als de mind een illusie is, uit angst dat je dan nooit meer terug komt, in plaats van in te zien dat het weg zijn van jou in/als de mind in angst deze angst juist versterkt en creeert door participatie in/als de mind (=bewustzijn=angst).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb datgene waar ik bang voor ben als jij die niet terugkomt, te creeren door er bang voor te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat je niet meer terugkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het terugkomen van jou te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mezelf als angst als bewustzijn als creator van het bewustzijn .

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets liever te willen dan weg te zijn van jou en jij van mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets liever te willen horen dat jij weg bent van mij, wat ook letterlijk zo is, je bent weg van mij als zijnde niet Hier aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te zijn van elkaar, waardoor we niet hier zijn en ook niet samen aanwezig in het fysiek, aangezien we weg zijn van elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien hoe onmogelijk het is om weg te zijn van elkaar, aangezien er niets mogelijk is als we fysiek niet aanwezig zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als veilig te ervaren om weg te zijn van jou en jij van mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf veilig te stellen in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onrustig te slapen doordat ik weg ben van jou.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen honger te hebben doordat ik weg ben van jou.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus niet voor mezelf in het fysiek te zorgen doordat ik weg ben van jou en hierin van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik kan en wil leven op de energie van weg zijn van jou.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek op te eten doordat ik weg ben van jou en hierin weg van mezelf, in plaats van mezelf fysiek te voeden met ondersteunend tastbaar voedsel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever weg te zijn van jou dan in/als Zelf Hier aanwezig te zijn in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen aanwezig te willen zijn in het fysiek als ik fysiek met jou samen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te gaan glunderen bij een gedachte aan een samenzijn met jou.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb graag te participeren in een gedachte aan een samenzijn met jou.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het leuk te vinden om weg te zijn van jou, zolang ik weet dat jij ook weg bent van mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te worden als ik niet meer weet of je weg bent van mij, aangezien ik ondertussen weg ben van mezelf in het weg zijn van jou, en dus mezelf mis wat een ervaring  van verdriet geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te creeren door moedwillig weg te zijn van jou en hierin van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alleen in/als mezelf in het fysiek aanwezig kan zijn als ik bij jou fysiek aanwezig ben, wat me afhankelijk maakt van jou.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me graag afhankelijk te willen maken van jou.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een roes te ervaren van het weg zijn van jou.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de roes die ik ervaar van het weg zijn van jou wel lekker te vinden.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een gedachte of roes in het weg zijn van jou, dan stop ik, ik adem. Ik adem, en spreek hardop tegen mezelf dat ik Hier ben; ik spreek hardop uit wat ik fysiek aan het doen ben. Ik pak mezelf vast om mezelf hier te brengen in het fysiek. Ik adem, en voel het eventuelel verdriet dan wel eventuele opwinding wat ik tegenkom bij het terug aanwezig zijn in mijn fysiek. Ik zie in mezelf wat het verdriet veroorzaakt of wat de opwinding veroorzaakt. Ik pas zelfvergevingen toe indien nodig, en adem door de emoties en gevoelens heen. Ik ga door met wat ik Hier fysiek aan het doen ben.

Ik realiseer me dat ik zo weg ben van jou, uit angst dat je weg gaat van mij. Ik realiseer me dat je niet bij mij kunt zijn als ik weg ben van jou en hierin van mezelf, aangezien er dan niemand aanwezig is om bij aanwezig te zijn.

Ik stop mezelf afhankelijk te maken van jou in het weg zijn van jou waarin ik weg ben van mezelf. Ik stop met het weg zijn van jou waarin ik weg ben van mezelf. Ik stop met dromen van jou waarin ik weg ben van jou en hierin weg ben van mezelf. Ik realiseer me dat het weg zijn van jou me niet dichter bij jou brengt en ook niet bij mezelf.

Ik adem, ik ben Hier.

Ik verbind mezelf met mezelf door in mijn fysiek aanwezig te zijn in wat ik op het moment aan het doen ben. Adem voor adem.

http://www.desteniiprocess.com/courses/relationships

http://www.equalmoney.org

http://www.desteni.net

http://www.eqafe.com/free