Dag 544 – Dromen van seks

dromen

Droomwoordenboek

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb van seks te dromen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb langer in bed te blijven liggen als ik wakker word en van seks gedroomd heb om het lekkere gevoel nog even vast te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar seks met een man/een naakt mannenlichaam tegen mijn lichaam aan.

Als en wanneer ik wakker word en van seks gedroomd heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geparticipeerd heb in gedachten van verlangen naar seks met een man, naar een naakt mannenlichaam tegen me aan.

Ik realiseer me dat ik de zelfgecreërde ervaring van een naakt mannenlichaam tegen me aan in een droom, voortkomend uit gedachten van verlangen, gebruik om het opstaan uit bed uit te stellen.

Ik realiseer me dat ik gedachten van verlangen en hieruit voortkomende ervaringen, gebruik als excuus om de werkzaamheden waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen, uit te stellen en/of ‘lichter’ te maken in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel om, als ik wakker word en van seks gedroomd, mezelf vast te houden in en als de adem en met mijn eigen lichaam aanwezig te zijn en de ervaring als ‘het lekkere gevoel’ in te ademen en terug te brengen in en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel om als ik wakker word, in en als de adem op te staan en rustig de dag te beginnen, te zien welke ervaringen er in me opkomen en deze in zelfvergeving te zetten en hardop uit te spreken en mezelf voort te bewegen in de fysieke bezigheden en taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn op participatie in gedachten van verlangen door de dag heen en mezelf te stoppen in participatie in gedachten van verlangen, de energie te vergeven die in me aanwezig is en te focussen op mijn eigen fysieke lichaam, in en als de realisatie dat in mijn lichaam, al het leven aanwezig is en dat ik dit mis ieder moment dat ik participeer in gedachten, gevoelens en emoties in en als de geest, zonder te weten wat leven is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar leven en dit te projecteren op een projectie/plaatje van een samenzijn van mijn naakte lichaam tegen een ander naakt lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van het leven in en als mijn eigen fysiek door participatie in projecties en herinneringen in en als de geest en hierin energie te genereren welke ik vervolgens ‘bewaar’ en opsla in mijn fysiek waardoor ik een ervaring van onrust creëer in en als mijn fysiek waarin ik denk iets te missen om vervolgens een ervaring van verlangen te creëren naar iets buiten mijzelf en mijn eigen lichaam en hierin een angst te ervaren om iets te missen, wat niet meer is dan de gedachte dat ik iets mis in en als mezelf, wat ook zo is, namelijk mezelf in en als het leven in en als mijn fysiek, zolang ik deelneem en geloof in projecties als plaatjes als gedachten als herinneringen in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel de taken waarvoor ik verantwoordelijk heb genomen, één voor één op te pakken en rustig uit te voeren, waarin ik me adem voor adem en dag voor dag beweeg en mezelf ondersteun in het uitvoeren van de bezigheden in en als de wetenschap dat ik in staat ben dit te doen zonder me druk te maken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf voort te bewegen in nederigheid, waarin ik de eenvoudige, fysieke taken met zorg oppak en uitvoer zonder grootste ervaringen en verwachtingen hieraan gekoppeld.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een plaatje van mezelf met een naakt mannenlichaam tegen me aan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als deze herinnering, mezelf de adem beneem in en als een gekoppelde energetische ervaring.

Ik realiseer me dat ik mezelf voortbeweeg in en als de geest door de energie die vrijkomt in participatie in en als de ervaring bij het plaatje als herinnering van een naakt mannenlichaam tegen mijn lichaam aan.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan de ervaring gekoppeld aan een herinnering als plaatje van een naakt mannenlichaam tegen me aan waarmee ik seks ga hebben.

Ik realiseer me dat ik dus vasthoud aan de ervaring van ‘seks gaan hebben’ en hieraan een positieve ervaring van ‘verwachting’ te koppelen en hier vervolgens naar toe te leven door mijn dagelijks leven heen, in en als de hoop en verwachting dat dit ooit weer plaats zal vinden.

Ik realiseer me dat ik dus ‘wacht’ in en als een ervaring van verwachting op een moment van samenzijn met een naakt mannenlichaam, waardoor ik afwezig ben in en als mijn eigen fysiek totdat ik aanwezig ben in en als deze geprojecteerde herinnering in de toekomst.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest, hiervan een ‘ultiem’ moment gemaakt te hebben om na te streven als afleiding van de fysieke werkelijkheid en het nemen van zelfverantwoordelijkheid, in en als een ervaring dat alles ‘go(e)d’ is.

Waarom houd ik vast aan precies zo’n moment? Ik vind dat het fijnste wat er is, tegen een naakt mannenlichaam aanliggen, omarmd en in de verwachting van seks hebben wat allebei willen en/of net na seks gehad te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het tegen een naakt mannenlichaam aanliggen in en als de verwachting van seks en/of net na seks, het fijnste te vinden wat er is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ‘tegen een naakt mannenlichaam aanliggen’ niet meer plaats zal vinden.

Ik realiseer me dat ik iets wil goed maken, dat ik in het verleden heb nagelaten verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in gedachten, gevoelens en emoties waardoor ik mogelijkheden om tegen/met een naakt mannenlichaam te liggen, voorbij heb laten gaan.

Ik realiseer me dat dit ‘tegen een naakt mannenlichaam aanliggen’ een moment is waarin ik mezelf toesta om zonder oordeel, dus zonder gedachten aanwezig te zijn waarin ik even ‘niets hoef’ van mezelf.

Ik realiseer me dat ik constant, vanaf het moment dat ik wakker word en tot me door dringt dat ik op moet staan, tot aan het moment dat ik naar bed ga en ‘klaar’ ben met alle taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen, de gehele dag door iets ‘moet’ van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gehele dag door iets te moeten van mezelf en hierin te participeren in een ervaring van ‘moeten’ welke in en als de geest is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me de gehele dag door voort te bewegen in en als de geest in een ervaring van ‘moeten’.

Ik realiseer me dat het ‘moeten’ minder zwaar wordt, dat ik minder opzie tegen hetgeen ik doe als dat ik minder ervaar dat ik ‘het niet kan’.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen gedachten, gevoelens en emoties en mezelf hierin voort te bewegen in en als de toepassing van de ademhaling, zelfvergeving en zelfcorrectie, zowel in een situatie waarin er geen man aanwezig als in een situatie waarin we wel een man aanwezig is.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de kans te geven mezelf te verbeteren in en als het nemen van zelfverantwoordelijkheid in en als de realisatie dat ik tijd heb om in dit leven, in en als mijn fysiek met een man samen te zijn en naakt tegen elkaar aan te liggen, in en als begrip van mezelf in de vergissingen in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel meer rust te brengen in en als mezelf in de taken waarvoor ik verantwoordelijkheid heb genomen en neem door mezelf steeds opnieuw gewaar te worden van mijn ademhaling als ik bezig ben en de tijd te nemen om de taken naar mijn beste kunnen uit te voeren in plaats van te streven naar ‘het af hebben’ van de taken.

droomnietjelevenIn gezond verstand en zelfverantwoordelijkheid als wat het beste is voor al het leven:

Desteni I Process Lite

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 538 – Een gedachte als begrenzing

hekjesIk heb afgelopen week veel meer gewerkt buiten mijn urencontract. Dat is de laatste periode constant zo en dit wist ik van tevoren. Het is te doen, al merk ik dat het werk in loondienst steeds voorrang krijgt en hierna komt het proces van schrijven. Dit is het proces ter ondersteuning van de zelfgeboorte. Dit heeft behoorlijk wat push nodig in en als mezelf om mezelf tot stand te brengen en ik vind dit lastiger te pushen als ik hiernaast al ‘heel veel gedaan heb’. Tevens komen er gedachten naar boven als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ om zoveel meer te werken, met name de extra administratieve taken thuis en door deze gedachte genereer ik energie als afleiding in mezelf en creëer ik in mezelf een soort van ervaring alsof het ‘teveel’ is. Terwijl het dat feitelijk niet is, er is steeds tijd om de zaken één voor één op te pakken in een rustig tempo en juist deze gecreëerde energetische ervaring ‘neemt meer tijd in’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te leiden door energie in mezelf te genereren in en als gedachten als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ waardoor en waarin ik mezelf in deze ervaring zie zoeken naar een excuus om niets extra’s op te hoeven pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verongelijkt te voelen in de vele werkzaamheden, met name de extra administratieve zaken thuis waarvan ik niet geheel weet hoe die uit te voeren, waarin ik het als ‘gevoel’ persoonlijk maak, deze ervaring van verongelijking in en als mezelf, in plaats van rechtstreeks te zien dat ik mezelf verongelijk in en als gedachten als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’ of dat ik dit niet zou hoeven moeten doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als oneerlijk te ervaren dat ik dit moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er niet van te houden om een administratieve taak op te pakken die ik niet geheel begrijp, waarvan ik nu zie dat ik het wel kan gaan begrijpen maar dat het vooral veel werk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in het vele administratieve werk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb na alle administratieve zaken in de ochtend, het lastig te vinden om mezelf nog te pushen tot bijvoorbeeld het schrijven van een blog, laat staan tot nieuwe werkzaamheden in en als zelfexpressie en zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een naar fysiek gevoel in mezelf te ervaren bij het aanvangen van ook nog de zelfcorrigerende uitspraken uitschrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tot het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren bij het verantwoordelijkheid nemen voor en als mezelf in en als zelfverandering.

Als en wanneer ik een naar fysiek gevoel ervaar in mezelf vlak voor en tijdens het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik fysiek een weerstand tot zelfcorrectie gemanifesteerd heb waarin ik neig deze fysieke ervaring te gebruiken als teken dat ik moet, of eigenlijk mag stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een fysieke ervaring te gebruiken als teken dat ik mag stoppen.

Ik stel mezelf ten doel even te stoppen, te ademen en door te gaan met het uitschrijven van de zelfcorrigerende uitspraken, waarin ik de lichamelijke aanwijzingen steeds blijf waarnemen zodat ik mezelf niet door werkelijke fysieke ‘grenzen’ heen duw die mijn lichaam schade toebrengen en mezelf duw door de ‘grenzen’ als ervaringen en gedachten in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte als ‘dat ik het nu niet meer leuk vind’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hier op een ‘grens’ stuit waarin ik denk en geloof dat ik dit werk eigenlijk niet extra zou hoeven doen.

Ik realiseer me dat ik mezelf begrens, dus limiteer in en als gedachten en hierop volgend ervaringen binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de administratieve taken op te pakken en één voor één uit te voeren en dit te doen zolang als nodig en/of totdat het gedaan is.

Ik stel mezelf ten doel de taken af te maken en door te bewegen naar de volgende taak.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik teveel tijd stop in perfectionisme ten aanzien van de taken en meer te focussen op werkbaarheid.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in het lastig vinden van mezelf pushen tot het schrijven van een blog en/of het oppakken van een nieuwe vorm in en als zelfexpressie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik nieuwe zaken stap voor stap aanpak, eigenlijk in hele kleine stapjes steeds een stukje en dat ik me zo voortbeweeg totdat ik sta in en als de ‘nieuwe’ uitdrukking.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te pushen tot het oppakken van deze kleine stapjes die samen het geheel gaan vormen in en als zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel te accepteren dat ik nu meer tijd aan ‘werk’ besteed en minder aan het schrijven bijvoorbeeld.

Ik stel mezelf ten doel mezelf meer te pushen tot het aanwezig zijn in en als de adem in expressie op bijvoorbeeld werk en zo ook hier mijn zelfexpressie te oefenen in en als de realisatie dat juist het pushen in de meerdere werkzaamheden onderdeel is van de zelfgeboorte in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in en als de ervaring van weerstand en verongelijking en mezelf hierin van de energetische lading te ontdoen door alleen met mezelf te gaan liggen, in mijn lichaam te voelen waar de energetische ervaringen zich bevinden en hardop zelfvergevingen uit te spreken op de emotionele ervaring die opkomt, waarin ik mezelf toesta deze tevens vrij te geven via tranen, geluid etc als wat nodig is.

bomenDesteni I Process Lite

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 490 – 1. Het realiseren en leven van mijn uiterste potentieel

The Desteni of Living – De Bestemming van Leven

1. Realising and living my utmost potential

1. Het realiseren en leven van mijn uiterste potentieel.

*

Ik bemerk steeds meer dat en hoe ik met het niet leven van mijn uiterste potentieel, het leven naar mijn beste kunnen, frictie veroorzaak in mezelf. Waarin ik mezelf er juist van weerhoud om mijn uiterste potentieel te leven aangezien ik in de geest bezig ben met deze herinnering van frictie. Deze ‘fricties’ dien ik mezelf te vergeven, zo neem ik verantwoordelijkheid voor deze momenten in en als mezelf en hierin maak ik ‘de weg vrij’ voor verandering, aangezien ik verantwoordelijkheid neem voor mezelf in en als een herinnering. Ik haal als het ware de energetische aanhechtingen (gevoelens en emoties) van de herinneringen af door de frictie te vergeven – en deze frictie heb ik in eerste instantie zelf veroorzaakt in polariteit, dus in een oordeel, in en als een gedachte welke emoties (negatieve energetische ervaringen) of gevoelens (positieve energetische ervaringen) voortbrengt als energetische aanhechtingen.

_

Zonder de toepassing van zelfvergeving in en als het verantwoordelijkheid nemen voor mezelf in oordeel/interpretatie/gedachte van een fysieke situatie/gebeurtenis kan ik dus niet mijn uiterste potentieel realiseren en leven want dan bevind ik me in herinnering in polariteit, in en als de geest wat frictie veroorzaakt.

_

Dus het realiseren en leven van mijn uiterste potentieel begint bij het verantwoordelijkheid nemen voor wie ik ben in en als de geest door middel van de toepassing van zelfvergeving. Als ik mezelf hierin de lading (polariteit in gedachten gevoelens en emoties – energetische reacties) heb vergeven kan ik een nieuw ‘script’ maken voor mezelf in woorden die vrij zijn van lading en die het leven in geheel in overweging nemen, als wat het beste is voor al het leven in en als het fysiek, inclusief mezelf in en als leven, in en als het fysiek (en dus niet in en als de geest in energetische ervaringen!).

_

Als ik eenmaal een script van zelfcorrectie heb geschreven kan ik deze gaan leven in de fysieke realiteit en pas als ik werkelijk leef wat het beste is voor al het leven in en als het fysiek, leef ik in en als mijn uiterste potentieel, naar beste kunnen in en als mezelf als leven in overweging van al het leven.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zoveel frictie, conflict in en als mezelf te creëren in en als de geest in en als het leven van wat niet het beste is voor al het leven in en als het fysiek, waarin ik besta in angst als oordeel in en als een gedachte ter controle van de fysieke realiteit, zowel binnenin als buiten mij die ik niet begrijp in dat moment en dus, heb ik een gedachte nodig, een controlemechanisme om hetgeen ik niet begrijp te controleren.

_

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb spanning in mijn lichaam te creëren/manifesteren in en als deze momenten van oordeel in en als gedachten ter controle op een moment in mezelf en/of buiten mezelf waar ik van schrik en dit moment op te slaan als energetische reactie in mijn lichaam in het spierweefsel in en als spanning en iedere keer dat ik schrik in een ‘onvoorzien’ moment van onbegrip (welke feitelijk een niet-vergeven is dus oordeel als gedachte), opnieuw deze spanning te manifesteren in mijn fysiek en tevens zelf te reageren op deze spanning in mijn fysiek die geactiveerd wordt in een onvoorzien moment in en als deze ‘beladen’ herinnering van angst/oordeel/gedachte en zo de spanning te accumuleren in en als mijn fysiek.

_

Ik  vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deze momenten van oordeel als gedachten te onderdrukken en de spanning in mijn lichaam te voelen toenemen waarin ik de gedachten in eerste instantie gemist heb en ook het activatiepunt doordat ik ‘druk’ ben in en als de geest, met name als ik veel werk te doen heb in een situatie waarin verschillende mensen me dingen vragen en ik hierin niet aanwezig ben in en als de adem.

*

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte dat ik veel te doen heb in een situatie waarin ik veel werk te doen heb waarin verschillende mensen me dingen vragen, dan stop ik, ik adem.

_

Ik realiseer me dat ik niet in en als de adem aanwezig ben maar in en als de geest in een poging om alles en iedereen ‘aandacht’ te geven in plaats van de aandacht te vestigen op mezelf in en als de adem.

_

Ik realiseer me dat ik gedachten als oordelen heb als ik onvoldoende aandacht aan iets of iemand geef wat ik eigenlijk wel zou willen maar wat ik niet doe doordat ik in een gedachte aanwezig ben van wat ik nog allemaal moet doen.

_

Ik realiseer me dat ik de spanning in mijn fysiek opbouw bovenop deze gedachte wat ik nog allemaal moet doen waarop ik de oordelen en energetische reacties in mezelf opstapel en zo de spanning vergroot, welke ik onderdruk aangezien ik ‘druk’ ben waarin ik dit opstapelen ervaar alsof ‘het gebeurt’ in plaats van te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit zelf doe/toesta in en als mezelf.

_

Ik stel mezelf ten doel te ademen 1-2-3 in, te stoppen en uit te ademen en dit een paar keer te doen en even alleen met mezelf bezig en aanwezig te zijn in en als de adem.

_

Ik stel mezelf ten doel een lijstje te maken van wat ik moet en wil doen die dag.

_

Ik stel mezelf ten doel de tijd te nemen om te luisteren en antwoorden, te communiceren en hierin mijn aandacht te vestigen op mijn eigen ademhaling.

_

Ik stel mezelf ten doel mezelf richting te geven in de gesprekken die ik voer en niet mee te gaan in allerlei afleidingen die worden benoemd in een gesprek maar het gesprek steeds op één lijn te brengen met waar we mee bezig zijn en/of waar een antwoord nodig is.

_

Ik stel mezelf ten doel om op een dag even de tijd te nemen met een ander voor een zogenaamd ‘persoonlijk’ gesprek met een kopje koffie erbij en hierna weer door te gaan met de werkzaamheden.

_

Ik stel mezelf ten doel het plan van de dag duidelijk te communiceren zodat iedereen duidelijkheid heeft hierover en een richtlijn om mee te werken.

_

Ik stel mezelf ten doel achteraf te bekijken in mezelf waar ik effectief ben geweest en waar verbetering/focus nodig is, te zien wat het activatiepunt en oordeel als gedachte was waarop ik spanning opbouw en mezelf hierin te vergeven en corrigeren zodat ik een script heb voor de volgende keer om mezelf te verbeteren naar beste kunnen en zo mezelf op te bouwen in effectiviteit als wat het beste is voor het leven in en als het fysiek (in plaats van frictie op te bouwen in polariteit in en als de geest) en zo dag voor dag, mijn uiterste potentieel te realiseren en leven, in en als mijn beste kunnen.

_

Ik stel mezelf ten doel aan het einde van de dag tijd te nemen om mezelf in en als mijn fysiek te ontspannen door toepassing van de ademhaling, fysieke oefeningen, een douche, met de diertjes zijn, een stukje serie kijken, wat schrijven etc – wat ik nodig heb in het moment.

image reality check—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 392 – Zelfcorrecties Dag 391- Activatie van het relatiesysteem

Dag 391 – Activatie van het relatiesysteem

Als en wanneer ik mezelf ervaar met glanzende ogen, dan stop ik, ik adem. Ik focus op mijn ademhaling en ben aanwezig in mijn ogen in en als de adem.

Als en wanneer ik mezelf ervaar als grinniken in mezelf, dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf toe te lachen om mezelf in en als het grinniken, waarin ik me gewaar ben en lach om de toestand in mezelf als activatie in plaats van automatisch te grinniken als reactie als activatie.

Als en wanneer ik een lichte samentrekking ervaar rondom de maag, dan stop ik, ik adem. Ik focus op mijn ademhaling en vergeef mezelf de gespannen spieren. Aangezien ik ‘altijd’ enige spanning ervaar rondom het middenrif, ben ik nog niet in staat hierin volledig te ontspannen, waarin onderzoek nodig is door de tijd heen.

Als en wanneer ik lichte onrust ervaar door mijn hele lichaam, dan stop ik, ik adem. Ik focus op mijn ademhaling en ga door waarmee ik fysiek bezig ben. Ik gebruik de interviews als ondersteuning in hoe ik mezelf beweeg als het relatiesysteem fysiek geactiveerd wordt.

Als en wanneer ik afleiding ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik adem een paar keer rustig en diep in en uit, en ga door met de fysieke werkzaamheden waarmee ik bezig ben.

Als en wanneer ik hoop ervaar als iemand mij ogenschijnlijk leuk vindt en mij benadert op een manier die ik leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hoop ervaar in en als de geest, hoop op een relatie in de geest, welke geactiveerd is in en als het relatiesysteem en welke automatisch opkomt.

Ik stel mezelf ten doel, te focussen op mijn ademhaling en te onderzoeken waarop ik hoop in dat moment, hoe het komt dat ik dit hoop, waarop ik zelfvergevingen toepas en beslis de hoop als ervaring te stoppen in en als mezelf.

Als en wanneer ik lichte opwinding ervaar als iemand mij ogenschijnlijk leuk vindt en mij benadert op een manier die ik wel leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest, een verzetje ervaar van de zelfdiscipline die ik toepas door de dagen heen, en welke ik als de geest minder aantrekkelijk vind.

Ik realiseer me tevens, dat ik angst ervaar om in de opwinding als afleiding te verdwijnen, en dus houd ik mezelf zoveel als mogelijk vast in discipline, welke verbonden is met een vorm van controle in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het onderzoeken en loslaten als zelfvergeven van de controlemechanismen, zodat ik mezelf vrij kan bewegen en hierin zelfdiscipline kan leven in en als comfort en ontspanning.

Als en wanneer ik een ervaring heb van iemand al jaren kennen, terwijl ik net een paar woorden gewisseld heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een benadering herken en hierin mezelf en de ander als systeem herken.

Ik stel mezelf ten doel, zelfvergeving toe te passen op de ervaring van herkenning en het relatiesysteem dat geactiveerd wordt, specifiek te onderzoeken , en hierin mezelf te kennen in wie ik ben, en mezelf te veranderen in wie ik wil zijn als leven.

Als en wanneer ik vertrouwdheid ervaar met iemand waarmee ik een paar woorden heb gewisseld, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me vertrouwd voel met de benadering en de activatie in het relatiesysteem binnenin mij, waarin er een hoop ontstaat op trouw en trouwen.

Ik realiseer me dat ik te maken heb met een automatisch systeem, welke in iedereen op deze manier, levens na levens, geprogrammeerd en geactiveerd is, op zoek naar een partner om mee te trouwen, in plaats van hier te zijn, alleen te staan, in en als zelfvertrouwen.

Ik adem, en stel mezelf ten doel mezelf te leren vertrouwen door mezelf te ondersteunen en mezelf hierin trouw te zijn, door de tijd heen, door het stoppen, onderzoeken, uitschrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren van allerhande fysieke en emotionele reacties die opkomen in en tijdens activatie van het relatiesysteem, en mezelf hierin bij te staan in plaats van mezelf te laten vallen in en als een vallen voor een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten vallen door te vallen voor een ander, keer op keer, door de tijd heen, in vele levens.

Als en wanneer ik opluchting ervaar als iemand mij ogenschijnlijk leuk vind en mij benadert op een manier die ik leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik de hoop heb opgegeven als dat ik denk nooit meer een relatie te kunnen starten.

Ik realiseer me dat ik inderdaad geen relatie meer zal starten, maar dat ik wel, in en als mezelf, een agreement kan wandelen, in eerste instantie met en als mezelf, en indien er een passende mogelijkheid is, met een ander.

Ik realiseer me dat ik mezelf opgeef in en als het opgeven van de hoop op een relatie, doordat ik mezelf gekoppeld heb aan hoop op een relatie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontkoppelen van hoop op een relatie, en mezelf te verbinden met en als mezelf, in en als toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie als onderzoek op de koppelingen/connecties in de geest als relaties, welke wederom hoop activeren, waarin ik blijf rondcirkelen in deze koppeling in en als de geest, tussen hoop en relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, mezelf te koppelen aan een ervaring van hoop op een relatie, en als deze hoop stopt, ik neig naar mezelf op te geven, aangezien het doel van bestaan lijkt weg te vallen, welke slechts een doel is als projectie in de geest. De geest heeft een doel nodig om naar uit te zien. Ik zelf ben hier, in en als het fysiek, en juist afwezig doordat ik me beweeg in een streven naar doelen in en als de geest en in alle reacties die ik hierin gecreeerd heb en die door de dag heen, omhoog komen.

Als en wanneer ik angst ervaar als iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt, mij benadert op een manier die ik leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar voor de activatie van mijn eigen relatiesysteem.

Ik realiseer me dat ik tevens bij voorbaat angst ervaar om de controle te verliezen in communicatie met een ander.

Ik realiseer me dat angst verbonden is aan oordeel, dat angst feitelijk als gedachten bestaat, in en als oordeel.

Ik stel mezelf ten doel, te ademen, mezelf te vertragen, en me gewaar te zijn/worden in het moment van de gedachte als oordeel die opkomt voordat en waarin ik angst ervaar, en dit keer op keer toe te passen en mezelf hierin te trainen en zelfvergeven.

Als en wanneer ik dwang ervaar in communicatie met iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt en mij benadert op een manier die ik leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik per direct, de conversatie een richting wil geven zodra het relatiesysteem geactiveerd is, waarin de hele zogenaamde ‘check-up’ aan gaat, waarin ik het liefst dwingend alles direct wil checken op eventuele mogelijkheden tot een relatie.

Ik stel mezelf ten doel, gedurende de conversatie in de adem aanwezig te blijven, mezelf hier te houden, te luisteren naar de woorden van een ander, plezier te hebben in een praatje maken, en mezelf uit te drukken zoals ik wil, in het moment, waarin, als er vragen opkomen of gesteld worden die richting een mogelijke passendheid wijzen, deze zelfoprecht te beantwoorden, en zelfoprecht te stellen, waarin ik erop toezie, niet in illusies te stappen in en als reactie op de woorden van de ander, en niet in illusies als gevoelens en emoties te spreken, en als dit wel gebeurt, sta ik mezelf toe, mezelf te stoppen, zelfvergeven, en zelf te corrigeren.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ongeloof als reactie op een benadering van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt en welke benadering ik wel leuk vind, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik, in en als de geest, niet kan geloven dat iemand mij nog leuk vind als ik niet toegeef en meedoe aan de relatie-illusies en dat ik tevens niet kan geloven dat iemand mij leuk vind als ik me beweeg in en als het relatiesysteem.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet leuk vind hoe ik ben en beweeg als het relatiesysteem activeert.

ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken waarin ik mezelf afval, veroordeel, afwijs, in relatie tot de activatie van het relatiesysteem en wie ik ben hierin, en hierop zelfvergevingen toe te passen en de afgescheidenheid als zelfvermindering te stoppen, adem voor adem, dag voor dag, en met en als mezelf te wandelen, waarin ik me realiseer dat het een beslissing is om mezelf te stoppen in zelfvermindering, keer op keer, en dat dit niet ‘automatisch’ gebeurt, want alles wat automatisch gebeurt, wijst op aanwezigheid van een geprogrammeerd systeem.

Full relationship success support introduction

Relationship Success Support – Introduction  (free interview)

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 391 – Activatie van het relatiesysteem

Door een benadering van iemand die mij ‘op het eerste gezicht leuk vond’, en de benadering die ik dan weer leuk vond, merkte ik langzaamaan dat er een geheel relatiesysteem geactiveerd werd; het sijpelde binnen terwijl ik me concentreerde op de taken waarmee ik bezig was, totdat ik na een aantal uren, toen ik klaar was met wat ik wilde doen, bemerkte, he, wat is er aan de hand, er is een heel systeem geactiveerd. Terwijl het bij een korte uitwisseling blijft, kan ik dit mooi gebruiken om de fysieke en energetische reacties uit te schrijven zoals beschreven in het interview ‘When Relationships Compromise Self Integrity‘ in the serie Relationship Success Support.

Fysieke sensaties:

Een gevoel van ‘glanzende ogen’, gevoel van grinniken van binnen, lichte samentrekking rondom de maag, lichte onrust, afleiding van waar ik mee bezig ben.

Gevoelens:

Hoop, lichte opwinding, gevoel van ‘iemand al jaren kennen’ (terwijl er 3 woorden gewisseld zijn), vertrouwdheid, opluchting.

Emoties:

Angst, dwang, ongeloof

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gevoel van glanzende ogen te ervaren in mijn fysieke ogen naar aanleiding van een benadering van iemand die mij blijkbaar ‘leuk vind’ op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gevoel van grinniken vanbinnen te ervaren in mijn fysiek en hierin te willen glimlachen, naar aanleiding van een benadering van iemand die mij blijkbaar ‘leuk vindt’ op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een lichte samentrekkeing rondom de maag te ervaren naar aanleiding van een benadering van iemand die mij blijkbaar ‘leuk vind’ op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb lichte onrust te ervaren in mijn gehele lichaam, beginnend in de maagstreek en in de buik, naar aanleiding van een benadering van iemand die mij blijkbaar ‘leuk vind’ op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb afleiding te ervaren van waar ik mee bezig ben als mijn taken in en als mijn proces, naar aanleiding van een benadering van iemand die mij blijkbaar ‘leuk vind’ op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hoop te voelen naar aanleiding van een benadering die ik leuk vind van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb lichte opwinding te voelen naar aanleiding van een benadering die ik leuk vind van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een gevoel van ‘iemand al jaren kennen’ te ervaren, terwijl er bij wijze van spreken, 3 woorden gewisseld zijn, naar aanleiding van een benadering die ik leuk vind van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwdheid te voelen met iemand die ik niet ken, naar aanleiding van een benadering die ik leuk vind van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus vertrouwdheid te voelen met de benadering van diegene, en met mijn eigen reacties hierop, en met het relatiesysteem dat geactiveerd wordt, welke ik natuurlijk al jaren ken en dus vertrouwd mee ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de vertrouwdheid met mijn eigen relatiesysteem en energetische en fysieke ervaringen hierin, te projecteren op een persoon die mij ogenschijnlijk leuk vindt en mij benadert op een manier die ik leuk vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb opluchting te voelen naar aanleiding van een benadering die ik leuk vind van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt op het eerste gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb opluchting te ervaren als blijkt dat iemand mij op het eerste gezicht leuk vindt, wat ik dan weer leuk vind, waarin dit helemaal niet zo leuk is, want het is een ervaring van een geheel relatiesysteem welke ik in eerste instantie even leuk vind als prettig vind voelen, wat al snel omslaat in een vervelende fysieke onrust en afleiding en verkramping.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb opluchting te ervaren als er een relatiesysteem wordt geactiveerd, waarin ik bemerk dat er een neiging in mij aanwezig is om de relatie – welke relatie dan ook, die zich voordoet, als doel in mijn leven te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een neiging in mijzelf te ervaren een relatie als doel in mijn leven te maken, waarin ik mezelf in en als mijn proces, volledig opgeef / op de 2e plaats zet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de neiging in mezelf te ervaren om zonder relatie mezelf op te geven in en als een geloof dat ik nooit een relatie zal hebben. en als er een relatiemogelijkheid voordoet, mezelf op te geven voor een geloof in de relatie, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, mezelf hoe dan ook, de neiging in mezelf te ervaren om mezelf voor (een geloof in) het relatiesysteem op te geven, over te laten nemen, mijn plaats in te laten nemen, en dit ‘relatieproces’ het doel van mijn leven te maken op en als een eerste plaats, in plaats van te wandelen in en als een proces van zelfoprechtheid in zelfintimiteit, in en als agreement met zelf ten allen tijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren naar aanleiding van een benadering van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dwang te ervaren naar aanleiding van een benadering van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ongeloof te ervaren naar aanleiding van een benadering van iemand die mij ogenschijnlijk leuk vindt.

Zelfcorrecties volgen.

Agreements – Redefining Relationship

————————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 347 – Aantrekking en (niet) aantrekkelijk willen zijn

Zoals gezegd in Dag 346 ga ik verder met het punt aantrekking. Wat wil ik erover schrijven? Tot aan mijn 14e jaar heb ik me nooit gerealiseerd wat de effecten kunnen zijn van mijn uiterlijk. Ik vond het leuk om leuke kleren uit te zoeken – dit vind ik al leuk sinds klein meisje, waar mijn moeder allerlei kleren maakte, in felle kleuren of met een leuke opdruk in een trui gebreid. Hetgeen aantrekken wat ik leuk vind. (lol, dit is ook een aantrekken, het aandoen van kleren). Op mijn 14e hoorde ik via een vriendin dat haar oudere zus en diens vriend, mij ‘knap’ vonden. Huh? Ik? Knap?

Dat was iets waar ik nooit bij stil had gestaan ten aanzien van mezelf. Sindsdien is dit echter wel een rol gaan spelen, en ben ik me meer bewust van mijn uiterlijk geworden. Op mijn 16e ben ik gaan lijnen, zoals ik wel eerder heb beschreven, eigenlijk alleen omdat ik een plattere buik wilde hebben. In dit lijnen heb ik mijn lichaam behoorlijk kwaad toegedaan, als te weinig eten geven en uitputten, maar ook en vooral door veel kritiek en oordelen op te slaan in mezelf over 2 kilootjes aan teveel vet rondom mijn buik. Waar hebben we het over, het is waanzin waarmee ik een groot deel van mijn leven heb verziekt, met name omdat deze kritiek en controle zich is gaan opslaan in het darmgebied en darmproblemen is gaan geven (waarin de dikke darm al aanwezig was in de genen/familielijn als een aangedaan gebied).

Waar ik in dit blog in wil gaan zien, is de rol van seks en aantrekking hierin. Want is het niet zo dat al dit aantrekkelijk wezen en een dunnere buik willen hebben, voortkomt uit 1 zaak: het aantrekken van het andere geslacht zodat ik seks kan hebben. Hier start dus het zelfmisbruik, en misbruik ik mijn eigen lichaam ten behoeve van seks, en dat terwijl ik in die tijd liever geen seks wilde dan wel, ik was een laatbloeier zeg maar.

En, is het niet zo dat ik mijn eigen sabotage systeem heb opgezet, aangezien ik seks feitelijk helemaal niet begreep, en er bang voor was, en het dus niet echt wilde. Dus ben ik rondom de seksuele bloei, deze fysieke bloei gaan inperken, controleren, bekritiseren. Om in de geest aan een aantrekkelijk plaatje te voldoen en zo toch het andere geslacht aan te trekken. Allemaal vrij onbewust overigens, niet geheel begrepen maar wel opzettelijk toegepast.

Mijn uiterlijk heb ik sindsdien vele keren gebruikt als aantrekking. Niet extreem, ik ben altijd met gezond verstand naar kleding blijven kijken, wat is praktisch, wat zit comfortabel, wat vind ik echt leuk, maar ook, wat staat me goed, wat past bij me. Het extreme heb ik verborgen in de geest, ver weggestopt als kritiek op mezelf, welke zich heeft opgeslagen in het (darm)spierweefsel.

Ik heb het gebruikt om seks te hebben, om aandacht van een man te ontvangen, om een man in bed te krijgen, om een man aan me te binden. Wat geeft het me dan als iemand me aantrekkelijk vindt? Energie. Ik laad me op hiermee, voel me beter hierdoor. Hierin draag ik net zo goed bij aan de hele waanzin rondom seks. Want het draait allemaal om 1 ding: Iemand van het andere geslacht, die je aantrekkelijk vindt, zo snel mogelijk het bed in krijgen door zelf aantrekkelijk te zijn voor die ander. En iedereen heeft hier zijn trucjes voor, dit hoeven niet alleen uiterlijke symptomen te zijn, het kan ook een ‘gevoel voor humor’  zijn, of ‘charmant’ zijn.

Hierin heb ik keer op keer mijn neus gestoten als ik merkte dat de jongen/man die mij wel aantrekkelijk vindt en het bed met me wil delen, uiteindelijk niet bereid is tot een werkelijke commitment. Of vice versa, dat ik niet bereid blijk te zijn tot een werkelijke commitment. Hierin gebeurt iets vreemds, een soort contradictie. ik stel mijn lichaam open, en ik ga er eigenlijk vanuit dat we samen blijven en deel ik intimiteit. In de geest dek ik me in, en leer ik langzamerhand dat dit intieme fysieke delen, helemaal niet inhoudt dat we ook een leven zullen delen. Dit geeft een behoorlijke frictie en onduidelijkheid waar ik nu nog mee bezig ben om los van te komen. Dus, ik weet dat een fysiek intiem samenzijn (blijkbaar) niet inhoudt dat we samen blijven, maar ik stel me wel zo open dat er verbindingen gelegd worden, en eigenlijk begrijp ik helemaal niet hoe we niet samen zouden kunnen blijven na zo’n intiem delen, en begrijp ik ook helemaal niet waarom ik toch mijn lichaam deel als ik zelf niet samen wil blijven. In dit punt heb ik mezelf enorm verloochend, welke meer en meer is gaan uitbreiden in de leeftijd 20-35 jaar. Steeds naar op zoek. en waar was ik naar op zoek? Ik was gewoon op zoek naar de ultieme sekspartner waarvan ik me in de loop der jaren toch stiekem een beeld ben gaan vormen. Wat zie ik als een ultieme sekspartner? Een jongeman waarbij ik geen weerstand voel (welke ik als liefde ervaar), waarbij ik zijn gehele lichaam direct accepteer, en die me tijdens de seks stevig vastpakt en aanraakt – stevig en toch teder –  en die tevens lang genoeg een orgasme kan uitstellen en erectie kan vasthouden om mij eerst of tegelijkertijd de mogelijkheid te geven tot een orgasme. Dus: geen fysieke weerstanden, voldoende lange erectie, stevig en teder.

Waarom schrijven we dit eigenlijk niet in een contactadvertentie? Want hier zijn we toch allemaal mee bezig, met het vinden van de ultieme sekspartner, ook al noemen we het niet zo?

Ik had deze man gevonden. Hij heeft me in het intieme fysieke samenzijn veel gegeven, vooral het vertrouwen door tijdens de seks, te zien en luisteren naar wat ik wilde en mij de mogelijkheid te geven tot het hebben van een orgasme zonder dat ik me over de tijdsduur druk maakte, waardoor ik me kon ontspannen tijdens de seks, en niet bezig was met ‘wat als hij te snel klaarkomt’. En hij deed dit zonder de aandacht op mij te vestigen, hij gaf me alleen de mogelijkheid om mezelf uit te drukken, en ging niet allerlei trucjes uit de kast halen om dit voor elkaar te krijgen. Voor mij was hij de ideale minnaar. Ik voor hem ook, zo heb ik van hem begrepen. Ook hadden we soortgelijke ‘gevoelens’ voor elkaar en waren we graag in elkaars aanwezigheid. En toch zijn we niet samen gebleven.

Hiermee vallen dus in 1x alle illusies in het water: liefde is niet de oplossing en seks is niet de oplossing en zelfs de combinatie is niet de oplossing als voldoende om een partnerschap op voort te zetten. Het zegt dus niets over een commitment die je maakt voor het leven, aangezien deze commitment erom gaat, dat de partner er voornamelijk is ter ondersteuning om onszelf te zien, en als beiden hier niet toe bereid zijn – bereid om in zelf te zien – zijn de ideale combinatie in bed en gevoelens van liefde geen maatstaf om een relatie/agreement op voort te zetten.

De aantrekking heeft me tot deze jongen gebracht. Waarvan ik nu weet, het is voorgeprogrammeerd, deze aantrekking. Ik ben er gewoon ingetuind ( in de illusie van het witte licht) en het is aan mezelf om hier voorbij te zien. Hiermee bedoel ik niet dat het niet okay was, ons samenzijn. Het fysieke samenzijn was heel okay. Het is meer dat deze aantrekking het werkelijke proces versluiert en onopmerkzaam maakt, en beslissingen doet nemen en woorden doet spreken, gebaseerd op seks en seksuele aantrekking en gevoelens, die vervolgens niet geleefd worden door de tijd heen, en dus frictie creeren, loze verwachtingen geven en pijn veroorzaken en hierin de geest zo uitvoerig bezighoudt dat er niets van de grond komt wat werkelijk verandering tot stand kan brengen in de wereld.

Waarom schrijf ik zo uitvoerig over de ideale sekspartner en aantrekking? Omdat het tijd is voor mij om mezelf hiervan te bevrijden. Om werkelijk met iemand te gaan wandelen als hier de mogelijkheid toe is en beiden hiertoe bereid zijn. Om de seksuele aantrekking en perfectie hierin een stapje terug te laten doen en niet langer als leidraad in te zetten. Om me niet langer te laten verleiden door de truukendoos in de geest die zich gemanifesteerd/geprojecteerd heeft in het bekken en het bekken heeft omgetoverd tot een truukendoos. Om zelf in mijn bekken te gaan staan en deze plaats niet langer af te staan aan de geest, zodat ik ‘schoon schip’ kan maken hier en mezelf kan bewegen in en als het fysiek. Als ik dit niet doe compromitteer ik mezelf en eventueel een ander en zal ik nooit de mogelijkheden ontdekken die er verscholen liggen voorbij de  weerstanden die fysiek ervaren worden en andere ongemakken die op kunnen komen in partnerschap; en zal ik nooit mezelf leren kennen wie ik werkelijk ben en zijn kan, staande in en als mijn fysiek in partnerschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aantrekking en een aantrekkelijk uiterlijk, te gebruiken als middel om een man in bed te krijgen, aandacht te krijgen van een man of een man aan me te binden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam te verzieken en verkrampen en vervormen ten behoeve van de aantrekking van iemand van het andere geslacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het extreme in mijn fysiek te verbergen en zo verkramping te manifesteren die ondraaglijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en mijn fysiek te veroordelen en bekritiseren ten behoeve van aantrekking van het andere geslacht ten behoeven van het genereren van energie als een goed gevoel/me beter voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de wil tot een relatie als commitment te baseren op een ervaring van perfect passende seks en gevoelens van liefde, wederzijds aanwezig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn seksuele expressie te laten leiden door de duur van de erectie van de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam en werkelijke fysieke expressie in te perken en te controleren door en in een poging om aantrekkelijk te zijn voor het andere geslacht en tegelijkertijd door en in een poging om niet aantrekkelijk en minder zichtbaar te zijn voor het andere geslacht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voorkeur te ontwikkelen en naar gelang mijn voorkeur, wel of niet mijn aantrekking in te zetten en hierin dus controle uit te oefenen en mezelf te vervormen in aanpassing aan de aanwezigheid van welke man er voor me staat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tweestrijd te ervaren in seksualiteit en hierin mijn fysiek te saboteren en controleren, doordat ik nooit geleerd heb wat het is om comfortabel aanwezig te zijn in fysieke seksualiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb energie te genereren door aantrekking in te zetten of terug te trekken, en hierin de algehele energie in en als het onbewuste in het geestbewustzijnsysteem te voeden en hierin de seks-industrie en porno-industrie te voeden en in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te laten leiden door de illusies en/als voorkeur in seks en liefde in en als de geest, en hierin ineffectief te zijn in mijn staan voor werkelijke verandering in de wereld en in mezelf als wat het beste is voor iedereen in en als het fysiek.

*

Als ik mezelf af zie dwalen in de geest in herinneringen aan voorbije relaties waarin ik liefde en seks heb ervaren zoals ik graag wilde, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat, zodra ik toegeef aan een gedachte of plaatje die gelinked is aan een relatie in het verleden, ik verloren ben en het hele rad gaat draaien, en als ik dit niet effectief stop, ik opnieuw meega in dit rad van avontuur, in en als de geest.

Ik realiseer me dat als ik me in het rad van avontuur in de geest bevind, ik het heden ga vergelijken met de ervaringen in de geest, en hierin mezelf terughoudt van het werkelijk fysiek aanwezig zijn in de mogelijkheden van het heden in en als realiteit, en er dus niets plaats kan vinden in de fysieke realiteit.

Ik stel mezelf ten doel de mogelijkheden in de fysieke realiteit werkelijk te onderzoeken en aanwezig te zijn hierin zonder vergelijking met herinneringen aan het verleden.

Als ik mezelf aanwezig zie in een mezelf aantrekkelijk maken en/of ervaren en/of willen zijn en/of tegenovergesteld, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mijn fysieke aanwezigheid opgeef ten behoeve van een verwachting in de geest, waarin ik mezelf als oncomfortabel laat ervaren en mijn fysieke expressie automatisch ga inhouden.

Ik realiseer me dat ik energie genereer die niet het beste is voor al het fysieke leven en dus ook niet voor mijn het leven van en als mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik in aantrekking verval of juist verzet hiertegen, dit te stoppen, en indien nodig en herhaaldelijk aanwezig, te onderzoeken waar dit mee te maken heeft, wat ik hier aan illusie heb laten bestaan en niet (effectief) heb zelfvergeven.

Ik stel mezelf ten doel mijn expressie adem voor adem terug te halen naar zelf en vrij te maken van de verbindingen en relaties met de omgeving, als wat het beste is voor het fysiek.

Als ik mezelf aanwezig zie in een ervaring van fysieke weerstand, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een herinnering zit, fysiek opgeslagen, die ik niet als zodanig herken en dus projecteer op het fysiek van een ander buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel de fysiek ervaren weerstanden te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin eventueel ondersteuning bij te vragen in een chat.

Als ik mezelf zie verkeren in een angst voor een ‘te vroeg’ klaarkomen van de man in fysieke intimiteit, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in de geest bevind in angstigheid, gebonden aan ervaringen in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik mezelf hierin comfortabel kan bewegen en fysiek uit kan drukken en de energetische lading die ik eraan verbonden heb in te zien, in me op te nemen en zelf te vergeven.

Als ik mezelf bezig zie met drukte over mijn uiterlijk op het moment dat ik verkramping en ongemak ervaar in mijn buik, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hierdoor het mezelf lastig maak en mezelf opnieuw klem en verkramp.

ik realiseer me dat ik het extreme aan het verbergen en/of onderdrukken ben en iets niet wil zien in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in de ervaring van ongemak, pijn, verzieking en verkramping van mijn lichaam.

ik stel mezelf ten doel het extreme uit te schrijven op papier en het zo zichtbaar te maken voor mezelf.

Ik verbind mezelf met mezelf door oplettend in mezelf te zijn en mezelf te stoppen in de verborgen en onderdrukte kritiek en oordelen naar mezelf toe en mezelf hierin te vergeven.

Als ik mezelf zie verkeren in angst voor seksualiteit, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf wat de angst is, wat deze inhoudt, waar ik bang voor ben, wat het ergste is wat me kan overkomen en pas hier zelfvergevingen op toe.

ik verbind mezelf met mezelf door me niet langer te verzetten tegen de angst, maar deze toe te laten zodat ik mezelf kan vergeven en ondersteunen hierin.

Ik stel mezelf ten doel te schrijven ten behoeve van zelfverandering en niet alleen ten behoeve van een vrijgeven van de structuren in de geest, en deze zo op te stellen dat ik het werkelijk kan leven in realiteit.

Klik op de afbeeldingen voor de gratis interviews

Full what is sex part 9

Full relationship success support intimacy personality

———————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Reactiedimensie:

Zelfcorrecties (Zelfcorrigerende Uitspraken en Doelstellingen):

In het blog van gisteren zie ik duidelijk hoe de emoties die opkomen direct of indirect gerelateerd zijn aan de ervaring van angst en mijn bestaan in deze ervaring van angst.

Als ik mezelf zie participeren in een emotie van verdriet, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf verdrietig maak door te denken dat ik iets mis/gemist heb, welke ik probeer op te vullen met een energetische reactie in en als verdriet in mezelf, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik participatie in deze energie gerelateerd aan verdriet, ik mezelf mis, hier aanwezig in de adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf overstuur maak door mezelf niet te sturen door te stoppen met participatie in een emotie van verdriet.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te sturen door te stoppen met participatie in verdriet zodra deze ervaring in mij opkomt, en in plaats hiervan, te ademen, en even heel gericht de 4×4 ademhaling toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat de gedachte is die aan de ervaring van verdriet vooraf ging, zodat ik de illusie die verborgen ligt in deze gedachte, kan ontsluieren door middel van het toepassen van zelfvergeving, waarna ik mezelf corrigeer.

Als ik mezelf zie participeren in een emotie van boosheid en/of irritatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik boos wordt op mezelf als en dat ik mezelf steeds opgeef in een energetische ervaring.

Ik stel mezelf ten doel, als ik boosheid ervaar, te onderzoeken wat hieraan vooraf is gegaan, waar ik mezelf niet effectief heb toegepast, en mezelf dit te vergeven in plaats van boos en geirriteerd te worden.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verongelijking, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ergens heb verongelijkt door in een energetische ervaring te stappen, ongelijk aan mezelf, welke getriggerd is door wat een ander buiten mij zegt of doet.

Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken wat de ervaring van verongelijking in mezelf getriggerd heeft, welke ervaring van emoties ik in ben gestapt waarin ik mezelf verongelijk, en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van onverschilligheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf heb afgescheiden van mezelf, een verschil heb gecreeerd, in participatie in gedachten en hieruit volgend emoties (en gevoelens) als energetische ervaring, gerelateerd aan een existentiele ervaring van angst en een geloof hierin als ‘dit ben ik’.

Ik stel mezelf ten doel, als ik onverschilligheid ervaar, te onderzoeken in mezelf hoe de angst gerelateerd is, waar ik bang voor ben, en hierop zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van neerbuigendheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ergens verbogen heb, niet gelijk ben gaan staan als mezelf maar een compromis heb gesloten ten behoeve van de ander(=de mind), waardoor ik mezelf verminder en dit probeer te verhalen in energie door mezelf te vermeerderen ten opzichte van de ander, en dus neerbuigend te gaan doen in gedachten, naar een ander toe.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik mezelf verbogen heb, waar ik een compromis gemaakt heb ten behoeve van de ander = de mind, en pas hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van slachtofferschap en onmacht, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me slachtoffer voel van mijn eigen energetische ervaringen en/als de de ervaring van angst, welke ik ervaar alsof ik er niet tegenop kan, geprojecteerd als ‘niet tegen een andere persoon/situatie op kunnen wie/welke mijn ervaring van angst triggert’.

Ik realiseer me dat ik de energetische ervaringen zelf gecreeerd heb als reactie op de geprogrammeerde existentiele ervaring van angst, als afleidingsmanouvre, om mezelf eeuwig bezig te houden.

Ik realiseer me dat dit niet is wie ik ben, deze existentiele angst, maar dat dit een programma is die geactiveerd is een wordt, en dus dat ik mijn participatie hierin kan stoppen.

Ik realiseer me dat de existentiele angst bestaat uit angst voor het onbekende en gerelateerd hieraan angst voor verandering.

Ik stel mezelf ten doel, de energetische ervaringen als stressreactie op de existentiele ervaring van angst, te stoppen in mezelf, door direct in de adem te gaan en gericht de 4×4 adem toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel, stap voor stap, adem voor adem, met mezelf te wandelen en mezelf te ondersteunen door mijn energetische reacties te stoppen en mijn vermogen tot zelfexpressie te vergroten door schrijven, onderzoek en oefening en zo mijn zelfvertrouwen te vergroten, waarin ik mezelf, adem voor adem, in staat stel in het onbekende te stappen zonder een draaiboek van de geest, maar in en als zelfvertrouwen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van onbegrip en ongeloof, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik ergens mezelf niet begrijp en niet kan geloven dat ik in onbegrip gehandeld heb, in en als zelfzucht.

Ik stel mezelf ten doel rechtstreeks in mezelf te zien waar ik gehandeld heb in onbegrip in zelfzucht en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van opgeven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik al ver heen ben, dat ik al ten onder ben gegaan in gedachten en energetische ervaringen, en dat ik het opgeef.

Ik realiseer me dat ik mezelf vaak heb opgegeven en dat deze ervaring keer op keer getriggerd wordt.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn naar mezelf toe ten aanzien van participatie in gedachten en gekoppelde energetische ervaringen, waarin ik mezelf train op tijd te stoppen en het niet zover te laten komen dat ik mezelf opgeef/opgegegeven heb.

Ik stel mezelf ten doel, heldere herinneringen waarin ik mezelf heb opgegeven te onderzoeken in schrijven en hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe te passen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst, dan stop ik, ik adem.

Ik stop participatie in de angst en als deze terug blijft komen onderzoek ik in mezelf door middel van schrijven, waardoor de angst getriggerd wordt, wat de aard van de angst is, of er een herinnering aan gekoppeld is, hoe en of ik de angst zelf gecreeerd heb en of er een existentieel gedeelte aanwezig is, en of en hoe ik de angst gegeneraliseerd heb. Ik pas zelfvergevingen en zelfcorrecties toe op mijn bevindingen in dit schrijven.

Ik stel mezelf ten doel in samenwerking met de angst te wandelen en me niet te verongelijken, te verminderen ten aanzien van de angst als de geest, en niet langer te verdwijnen in een stressreactie in en als de geest, in en als participatie in emoties (en gevoelens), als afleiding van mezelf, bestaande in en als angst.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te geven zoals ik zou willen ontvangen, adem voor adem, en mezelf te vergeven en corrigeren waar ik dit nalaat, waarin en zodat ik mezelf in staat stel om adem voor adem, een ander te geven zoals ik zou willen ontvangen en ik stel mezelf ten doel een ander te geven zoals ik zou willen ontvangen en te onderzoeken waarin ik dit niet doe/niet wil en mezelf te vergeven en corrigeren, waarin ik me realiseer dat het geven aan een ander gelijk is aan een geven aan mezelf als en wanneer het vrij is van manipulatie om iets gedaan te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb me te realiseren en dus te leven dat geven aan een ander gelijk is aan geven aan mezelf, maar altijd verward te zijn in de draden van de geest in manipulatie, waarin ik constante angst ervaar om iets te verliezen.

Full_the-crucifixion-of-the-jesus-crucifying-the-self-part-1

The Crucifixion of Jesus 

—————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 290 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Onverschillig – Angstdimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 287 – Trigger Characters – Onverschillig-1

Dag 288 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie

Dag 289 – Trigger Characters – Onverschillig – Reactiedimensie-vervolg

Angstdimensie:

Dat ik niet gehoord word

Dat het oninteressant is wat ik zeg

Dat ik te lang en teveel praat

Dat ik teveel aandacht vraag

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet gehoord word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘niet gehoord worden’ te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ervaring van angst welke opkomt als ik denk dat ik niet gehoord word, welke zich ten toon spreidt als irritatie, waardoor ik niet direct herken en erken dat ik in angst verkeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren te verdwijnen als ik niet gehoord word, welke een verdwijnen is in een geloof in een gedachte dat ik niet gehoord wordt en hierin een geloof dat wat ik denk te zien in een ander, iets zegt over mij en/of de woorden die ik spreek, in plaats van in te zien dat a-het niet horen van een ander, iets zegt over die ander – welke uiteenlopende redenen kan hebben die ik niet kan inzien en niet hoef in te zien – en dat b-het geloof in een gedachte in/als mezelf hetgeen is wat werkelijk iets zegt over mij en waarin ik mijzelf definieer.

*

Als ik mezelf zie participeren in een irritatie als reactie op een te snel ja zeggen zonder dat er gehoord is wat ik zeg, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in angst verkeer voor mijn eigen angst die opkomt als ik niet gehoord word door te geloven in mijn eigen gedachte als ‘je doet alsof’. Ik realiseer me dat ik me per direct identificeer aan deze gedachte, geprojecteerd op degene die me in dat moment niet hoort.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te horen als ik neig tot in reactie gaan op symptomen van een niet luisteren van de ander naar wat ik zeg. Ik luister naar mezelf in reactie en angst en pas zelfvergevingen toe op wat ik zie, hoor en ervaar in mezelf.

Ik onderzoek tevens wat ik wilde zeggen, of ik het wil herhalen en wie ik ben in het moment van spreken. Ben ik aanwezig in zelfinteresse in mijn eigen woorden of ben ik aanwezig in de adem in communicatie met de ander?

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat het oninteressant is wat ik zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte  ‘dat het oninteressant is wat ik zeg’ te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om oninteressant te zijn en van alles te zeggen wat een ander verveelt, aangezien ik zelf snel verveeld ben als ik naar iets moet luisteren wat ik niet interessant vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf snel verveeld te zijn als ik naar iets moet luisteren wat ik niet interessant vind, welke aangeeft dat ik verdwijn in gedachten over de woorden van de ander die ik bestempel als interessant, in plaats van hier aanwezig te blijven in mezelf in de adem, en te luisteren naar de woorden die de ander spreekt zonder er iets van te vinden, aangezien het iets ervan vinden hetgeen is wat ik als vervelend ervaar aangezien ik hierin verdwijn in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te definieren als gedachten over hetgeen een ander vertelt, waardoor ik in reactie ga in mezelf, als reactie op dit geloof in de definitie van mezelf als gedachten over hetgeen een ander vertelt, waarin ik vervolgens mezelf als vervelend ervaar in/als reactie, en waarin ik me dus verveel, welke komt doordat ik allang in de geest verdwenen ben, waarin ik me nogal snel verveel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf in de geest te verdwijnen en hierin mezelf snel te vervelen, in plaats van hier aanwezig te zijn in het fysiek, te ademen, en te luisteren naar woorden die gesproken worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet hier aanwezig te willen zijn en te willen luisteren naar woorden die gesproken worden, aangezien ik dan verantwoordelijkheid dien te nemen voor mezelf en mijn reacties, welke ik verward met verantwoordelijkheid nemen voor de ander en de ander zijn/haar woorden, niet ziende dat ik alleen verantwoordelijkheid hoef te nemen voor mijn eigen gedachten over de ander zijn/haar woorden; hetgeen ik niet wil en hetgeen ik angst voor ervaar, en dus ga ik weg in de geest, me niet realiserende dat zodra ik weg ben, ik mezelf gelijk stel aan mijn eigen gedachten over de ander, en ik alleen nog maar in en als deze gedachten vertoef, en hoe meer een ander eventueel uitweidt, hoe meer ik uitweid in gedachten hierover.

*

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring dat het oninteressant is wat ik zeg, dan stop ik, ik adem.

Ik stop, ik adem. ik onderzoek in mezelf wie ik ben in het moment van spreken.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van iets oninteressant vinden van wat een ander zegt, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zodra ik iets bestempel dus beoordeel als oninteressant, ik aanwezig ben in de geest, die iets al snel oninteressant vindt als er geen energie uit te behalen valt. Dus ik realiseer me dat iemand iets vertelt waar ik geen energie uit kan halen en welke ik dus als oninteressant ervaar en beoordeel, zodat ik in deze beoordeling alsnog energie kan genereren.

Ik stop, ik adem, ik breng mezelf hier in het fysiek door iets fysiek vast te pakken of door mijn ogen op iets fysieks te richten en door te focussen op mijn ademhaling.

Ik stel mezelf ten doel de woorden van de ander door me heen te laten gaan. Ik pas zelfvergevingen toe op hetgeen ik hierin vind in mezelf als gedachten over en reactie op de woorden van een ander.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik te lang en teveel praat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring  ‘dat ik te lang en teveel praat’ te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren langdradig te zijn en een ander hiermee te vervelen, met de draden van mijn bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik langdradig ben (geworden) in lange draden verwikkeld in/als bewustzijn in creatie van gedachten, terwijl ik liefst kort en duidelijk communiceer.

*

Als ik mezelf zie participeren in angst dat ik te lang en teveel praat, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik langdradig ben gewoorden lol geworden door in reactie te verdwijnen in de geest, en hierin lange draden te creeren als relaties als oordelen in mezelf, over mezelf en over de ander, en dus mezelf ga verwoorden in lange draden, voortkomend uit het onderbewustzijn, uit de reacties die ik heb onderdrukt en opgeslagen gedurende de opvoeding.

Ik stel mezelf ten doel mijn reacties als lange draden in/als bewustzijn in het onderbewuste in eerste instantie te stoppen, en hierna te onderzoeken door middel van schrijven, het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties en te zien uit welke gedachten ze zijn voortgekomen.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik teveel aandacht vraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte  ‘dat ik teveel aandacht vraag’ te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om teveel aandacht te vragen als ik praat, aangezien ik als ik aandacht vraag als ik praat, ik verantwoordelijkheid moet nemen voor de woorden die ik spreek, en dus hier aanwezig moet zijn om in de woorden te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om hier aanwezig te zijn en in de woorden te staan die ik spreek.

*

Als ik mezelf zie participeren in angst om in de woorden te staan die ik spreek, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik angst ervaar om aanwezig te zijn in de woorden die ik spreek, ik niet 100% zeker ben van de woorden die ik spreek en/of ik niet 100% zeker ben van mezelf aanwezig in de woorden.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wie ik ben op het moment dat ik woorden spreek en hierin niet 100% aanwezig durf te zijn door middel van schrijven,het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te leiden door participatie in en als angst, en hierin mezelf te absorberen waarin het onmogelijk lijkt om mezelf te bewegen en structuur te brengen in het ontrafelen van de structuren in mijn eigen geest.

Ik realiseer me hierin dat ik mezelf weg houd van overzicht en structuur, aangezien (ik als) de geest weet, dat als ik overzicht en structuur aanbreng in het proces, ik mezelf als de geest zal ontwarren en stoppen van participatie in en als structuur als systeem. de geest is opgebouwd in en als een gestructureerd systeem, en dus zal ik door middel van het aanbrengen van structuur, de geest kunnen ontwarren, inzien, zelfvergeven en corrigeren.

*

Als ik mezelf zie verdwijnen in angst als afleiding van het toepassen van gestructureerd het proces wandelen, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf wat ik aan het wandelen was en waarom ik mezelf in dat moment aflaat leiden/weg laat leiden de geest in. Ik pas zelfvergevingen toe op wat ik tegen kom in/als angst en omarm mezelf hierin. In de omarming, in de adem, breng ik mezelf terug in het fysiek totdat ik rustiger word.

Ik stel mezelf ten doel structuur toe te passen in het proces van schrijven om zo effectief mogelijk de structuren in mezelf in de geest te ontwarren.

Wordt vervolgd

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Dag 284 – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

Dag 285 – Trigger Characters – Afwachtend – Angstdimensie en Fysieke Gedragsdimensie

Dag 286 – Trigger Characters – Afwachtend – Consequentiedimensie

—————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 244 – Expressie en de Darm – Hoofdpijn

<a href=”http://www.bloglovin.com/blog/4855563/?claim=cm2cw2ygbkf”>Follow my blog with Bloglovin</a>

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

DISCLAIMER: Geen enkel blog welke ik hier schrijf gerelateerd aan fysieke klachten houdt een geneeswijze in welke praktisch fysiek onderzoek overbodig maakt. Bij (langdurige) fysieke klachten raad ik altijd aan een specialist te bezoeken op regulier en natuurgeneeskundig gebied, om zoveel mogelijk direct inzicht te krijgen in de fysieke gesteldheid en te kunnen handelen als dit acuut nodig is. (NB Ikzelf heb regulier fysiek onderzoek laten uitvoeren om levensbedreigende aandoeningen te kunnen uitsluiten en verder te kunnen met zelfonderzoek in relatie tot lichaam en geest, waarin ik dit proces regelmatig ondersteun met therapeuten die praktisch werkzaam zijn in de natuurgeneeskunde in de brede zin).

*

Reptilians-the-reptilian-s-master-mind-behind-memory-control-part-1-part-117

Probleem:

Ik heb voor de 3e dag hoofdpijn welke opkomt vanuit de nek links en doorloopt naar het achterhoofd, met name links. Het is gerelateerd aan een ‘lijn’ zoals ik het noem, wat vermoedelijk een meridiaan is zoals de chinezen die gebruiken in hun benadering van het fysiek, die doorloopt naar de plek links in de darm. Als daar beweging in komt (of juist niet) kan er opeens behoorlijke hoofdpijn opkomen welke eerder opkomt vlak voor en/of tijdens de menstruatie. En die is geen pretje om mee te bewegen. Ik kom de dag niet door zonder pijnstiller.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de dag niet door te komen zonder pijnstiller.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ogen bijna niet open te kunnen houden van de hoofdpijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me helemaal strak te voelen staan in nek, schouders en kaaklijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kippenvel van de ongemakkelijke pijnervaring te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen gaan liggen en mijn ogen dicht doen, maar dan val ik in slaap en wordt de druk op het hoofd alleen maar erger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hoofdpijn als excuus te gebruiken om te slapen tussendoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zat te zijn, dit gedoe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het oneerlijk te vinden dat ik steeds pijn heb hier en daar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken als de hoofdpijn aanhoudt, al weet ik niet exact waarvoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het wel lang te vinden duren deze keer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gemeen te vinden dat ik als vrouw steeds deze hormonale ongemakken doorloop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van dit gedoe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf de schuld te geven dat ik hoofdpijn heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf van al mijn fysieke klachten de schuld te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb

Ik stel mezelf ten doel fysieke pijn als fysieke pijn te zien, en deze wel te onderzoeken in relatie tot het proces maar mezelf niet op de nek (aha) te zitten als ik fysieke pijn heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik het nu weleens opgelost moet hebben, deze fysieke pijnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op de nek te zitten als ik fysieke pijn heb, terwijl ik dan al zoveel pijn heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn of te gebruiken als excuus of als iets om mezelf op de nek te zitten, wat beiden niet gelijk staan is en mezelf ondersteunen zonder oordeel of zonder excuus.

De pijn zal ik dus gecreeerd hebben in oordelen en excuses.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb pijn te creeren in oordelen over/naar mezelf en excuses naar mezelf om hier niets mee te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van alles van de hoofdpijn te vinden en vervolgens allerlei redenen te gaan zoeken en het als excuus te willen gebruiken om iets vervolgens niet te hoeven doen dus constant druk te zijn in de geest met oordeel, redenering en excuus.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet direct te zien dat iets van iets vinden nog steeds een oordeel is als het niet direct ‘veroordeelt’ in slechte zin, en dus deze oordelen te laten bestaan in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat het met eten te maken heeft, dat ik teveel en/of te vaak eet, en dat ik hierdoor hoofdpijn krijg doordat ik de spijsvertering teveel belast, waarin ik opnieuw een mechanisme va controle zie, nu op het eten, waarin ik het eten hetzelfde ervaar als het poepen zoals gisteren omschreven, als het gaat maar door en het gaat maar door.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken hierin ‘en wat als er dan geen eten meer is?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over een eventueel tekort aan eten in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over een tekort hebben in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd een zorg voor tekort ervaar op de achtergrond, welke wellicht via de grootmoeder via moederslijn komt die de oorlog heeft meegemaakt met weinig voeding en dit regelmatig benoemde, niet in een zeurderige zin maar meer als feit dat het zo was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje hierin te zien opkomen in mezelf waarin mijn opa en oma hun bord helemaal leeg te zien schrapen waarin ze zeggen dat dat komt door de oorlog waarin er erg weinig eten was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb net als mijn oma graag een voorraad te hebben aan een aantal voedingsmiddelen, en dit ook te kennen van huis uit met een kelder waar altijd iets te eten is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gewoon angst te ervaren dat ik tekort kom/zal komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor armoede en geen eten en hierdoor ziek worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als afhankelijk te zien van eten en met name gezond eten, en bang te zijn direct ziek te worden als ik minder gezond voedsel voor handen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik zoveel gezond eten heb en anderen op de wereld niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik overdrijf in gezond eten, terwijl ik het eigenlijk omdraai en iedereen dit voedsel ter beschikking dient te hebben, en dat het enige wat ik overdrijf hierin, mijn focus is hierop, en niet zozeer het voedsel en/of de hoeveelheid voedsel wat ik eet.

Oplossing:

Ik kon mijn spieren masseren in nek en schouders toen de hoofdpijn wat gezakt was door een pijnstiller. Ik masseerde punten op mijn benen, met name op het linkerbeen, waarvan 1 punt erg zeer deed op een plek waar zogenaamde ontgiftingspunten zitten, dat wil zeggen dat deze punten relateren aan uitscheidingsorganen en door massage van deze punten bevorder je de ontgifting van het lichaam/ondersteun je het lichaam in de functie van afvoeren van afvalstoffen. Hier had ik veel baat (?) bij, alsof het lichaam verder kon met afvoeren.

Beloning:

De hoofdpijn is niet terug gekomen ’s middags;

Ik heb iets meer inzicht aangaande het controle punt in relatie tot voeding, darmwerking en hoofdpijn/fysieke pijn door het schrijven van de zelfvergevingen in de blogs.

*

Nog veel te doen:

Wel werd ik zelf lichtgeraakt tijdens werk en lukte het me niet mezelf effectief te stoppen in reactie in mezelf op de drukte om me heen doordat ik een taak niet af kon maken en hierdoor met verdeelde aandacht het andere werk heb uitgevoerd en de mensen te woord gestaan heb, en uiteindelijk met onvrede over mijn eigen gedrag/ervaring in mezelf, het werk heb afgerond, uiteindelijk gewoon ‘op tijd’ dus ook nog eens ‘voor niets’ mezelf zo druk gemaakt.

Ik ben ergens het punt waarin de hoofdpijn is ontstaan, niet effectief doorgekomen en weer meer terug in de geest gegaan en ik zie mezelf allerlei ‘oude’ afleidingsmanoeuvres uit de kast trekken. Ik vind het lastig een punt door te wandelen als er fysieke pijn opkomt, aangezien ik neig weg te blijven van de fysieke pijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het lastig te vinden om een punt door te wandelen als er fysieke pijn opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te neigen naar weg blijven van de fysieke pijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb terug in de geest te gaan en afleidingsmanoeuvres te zoeken na een aantal dagen van meer fysiek aanwezig zijn, ook al was het deels met hoofdpijn.

Let’s move on.

The-crucifixion-of-jesus-part-23

——————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 187 – Zelfvergevingen op relaties – 19 – als er een man is

Dag 184 – Zelfvergevingen op relaties – 17 – de energetische vrouw

Dag 185 – Zelfvergevingen op relaties – 18 – zelfvergevingen op de energetische vrouw

Geprogrammeerde overtuigingen welke ik bevestigd heb door ze op deze manier te leven:

Als er een man is ben ik sneller afgeleid.

Als er een man is verschuift mijn focus van mezelf naar de man, wat aangeeft dat de focus niet werkelijk is in/als mezelf maar dat ik aanwezig ben in/als bewustzijn en dat mijn aandacht in mijn bewustzijn naar de man verschuift.

Als er een man is neig ik naar mijn verantwoordelijkheden afraffelen zodat ik zoveel/zo snel mogelijk met/bij de man kan zijn.

Drie overtuigingen die me beletten hier te zijn in aanwezigheid in mijn fysiek in de aanwezigheid van de man en/of in communicatie met de man. Hierin belet ik mezelf in de mogelijkheid om in eenheid en gelijkheid met mezelf in gelijkheid met de man samen te zijn/te communiceren, waarvan ik mezelf vervolgens ga beschuldigen want ik zie/weet dat ik dit doe en welke me tevens onrustig en krampachtig maakt in het proberen ‘alleen’ te zijn, om ‘tijd voor mezelf” te hebben welke ik dan gebruik om mijn aandacht weer van mijn gedachten bij de man af te halen. Feitelijk vind ik het dus leuker bij de man als in aandacht bij de man dan bij mezelf, welke bij mezelf in/als de mind is en niet aanwezig in het fysiek, want dan zou er geen ‘leuker’ zijn, dan zou ik simpel of aanwezig zijn, alleen aanwezig of aanwezig in aanwezigheid van de man.

Angst:

Dat de man weggaat/nooit komt (afhankelijk van de situatie).

Dat ik mijn zelfverantwoordelijkheid wegleg/verminder om bij de man te kunnen zijn.

Dat of ik of de man ‘sterker’ is.

Emoties:

verdrietig, onrustig

Gevoel:

blij, afwezig/dromerig

Backchat:

ik wil alleen maar bij hem zijn.

het lukt me nooit om rustig in mezelf te zijn met hem erbij

ik verpest het vast

ik weet niet of ik genoeg tijd heb

ik ben te afstandelijk

ik weet dat ik het kan maar ik ben bang dat ik de kans niet krijg, dat ik niet op tijd ben

als ik niet snel genoeg ben gaat hij weg

Consequenties:

situaties overhaasten, vanuit de mind gaan spreken en handelen, pushen, of juist inhouden, terug trekken, ‘op mezelf zijn’.

Fysieke consequenties:

Verkramping spieren, onrustig gevoel in buik, verkramping darm, snellere hartslag, ogen wijder open

Zelfvergevingen overtuigingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en aanvaarden dat als er een man is, ik sneller ben afgeleid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven naar de gedachte dat ik sneller afgeleid ben als er een man is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn focus naar de man als naar gedachten aan de man te schuiven als er een man is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn focus naar gedachten te verschuiven als er een man is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in gedachten gerelateerd aan de man, als er een man is, waarin ik mezelf een goed gevoel geef en hierin geloof dat ik dit niet kan stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat gedachten waarin ik mezelf een goed gevoel geef, gerelateerd aan de man, niet kan stoppen, in plaats van in te zien dat ik alles kan stoppen wat ik wil stoppen en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gedachten waarin ik mezelf een goed gevoel geef, gerelateerd aan de man, niet wil stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de neiging te ervaren mijn verantwoordelijkheden zo snel mogelijk af te raffelen zodat ik zo snel mogelijk/zoveel mogelijk bij de man kan zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me direct schuldig en vervelend te voelen als ik mijn verantwoordelijkheid afraffel om zo snel mogelijk/zoveel mogelijk bij de man te zijn, wat gewoon is in gedachten bij de man zijn, waarin ik zoveel in gedachten bij de man participeer dat ik geloof geen tijd te hebben om met de man te zijn en/of communiceren en tevens nog steeds geen tijd ervaar om mijn verantwoordelijkheden uit te voeren, aangezien ik al zoveel tijd kwijt ben in gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tijd kwijt te zijn in gedachten en vervolgens nerveus te worden van een ervaring van tijd tekort komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me op te laten jagen door een tijdsbeleving.

Zelfvergevingen angst:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat de man weggaat of nooit komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik mijn zelfverantwoordelijkheden wegleg/verminder als er een man is, waarin ik dus bij mezelf wegga als ik mijn zelfverantwoordelijkheid wegleg/verminder, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bij mezelf/zelf weg te gaan als er een man is, welke ik projecteer als angst dat de man weggaat als weerspiegeling van mezelf die weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de man in praktijk brengt wat ik beleef, in plaats van in te zien dat ik het beleef, en dat ik dus de keus heb om de beleving te stoppen of om de beleving in praktijk te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat de man weggaat als ik wel mijn zelfverantwoordelijkheden uitvoer een hierin minder tijd/aandacht voor de man heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf bang te zijn om minder tijd/aandacht voor de man te hebben, welke angst is om minder tijd/angst voor mijn eigen aandacht voor de man in/als het bewustzijn te hebben en dus minder tijd voor mezelf in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn minder tijd te hebben voor mezelf in/als bewustzijn als er een man is, waardoor ik bang ben te verdwijnen als bewustzijn als zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te verdwijnen als zelfinteresse en hierin geen tijd meer voor mezelf te ervaren, in plaats van in te zien dat de tijd in/als bewustzijn in zelfinteresse een ervaring is in/als bewustzijn welke ik niet werkelijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van mezelf in zelfinteresse als wie ik niet werkelijk ben maar als wie ik mezelf wel ervaar, te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen te ervaren in/als bewustzijn in zelfinteresse dus in als angst, waarin ik leef als angst en angst ervaar mezelf te verliezen als angst als bewustzijn als energie, welke ik niet werkelijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat, als er een man is, er een strijd ontstaat in mijn gedachten, waarin het er steeds omdraait wie sterker is/wie het meeste energie genereert, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in/als de mind zelf een strijd met mezelf te voeren waarin ik verschuif van minder naar meer in polariteit, om op deze manier zoveel mogelijk energie te genereren in/als bewustzijn, en deze vervolgens te projecteren op/uit te spelen met de man in de praktijk en hierin een situatie in ongelijkheid creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een situatie van ongelijkheid te creeren als er een man is ter overleving van mezelf in/als bewustzijn als energie.

wordt vervolgd

—————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life