Dag 431 – Wat is plezier?

Het woord plezier als vertaling van enjoyment. Plezier is een woord waar ik me weinig in kan vinden, ik ‘ervaar’ niet echt plezier, oftewel, in en als de geest heb ik weinig plezier. Dit is natuurlijk geen absoluut punt als dat ik nergens plezier in heb gehad ter vermaak van mezelf, echter dit is dan niet constant. Vandaag werd me duidelijk, het plezier, de enjoyment, die is in/als aanwezigheid van het fysiek. Het enige waar ik ‘in plezier’ aanwezig ben is als ik in mijn fysiek aanwezig ben. Door een aantal fysiek opgebouwde klachten – samengesmolten geest bewustzijn patronen als fysiek gemanifesteerde systemen – ben ik nog vaak afwezig uit mijn fysiek, uit de pijn, terwijl natuurlijk deze pijn juist gecreeerd is door de geest die energie genereert vanuit substantie/het fysieke en hierin het fysiek vervormt, verkrampt, opbrandt etc. Nu zie ik ook hoe ik toen ik jonger was, plezier had in de fysieke activiteiten die ik deed en waaraan ik deelnam, in samenwerking met anderen (zoals bv een teamsport wat iets was waar ik echt plezier in had). Hierin heb ik plezier gekoppeld aan de meer ‘actieve’ fysieke bezigheden; echter plezier in/als het fysiek is ook bijvoorbeeld de stem fysiek gebruiken, welke ten alle tijden kan, ook en zelfs juist als het fysiek nog bezig is met het proces van doorwandelen van de fysiek gemanifesteerde patronen en hierdoor tot minder actieve fysieke beweging in staat; het fysiek gebruiken van de stem zal ondersteunen in dit proces. Tevens heb ik mijn plezier in eten weggenomen door mezelf op jonge jaren een tijdje te weinig voedsel toe te staan in een poging om te voldoen aan wat ik zag als de ‘ideale fysieke vormen’ wat natuurlijk niet gelijk is aan fysieke expressie maar juist de fysieke expressie compromitteert waarin ik zowel in het tot me nemen van voedsel als het in het fysiek aanwezig zijn, het plezier in mezelf wegneem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf het plezier te ontnemen, me te weerhouden van het hebben van en zijn in plezier als expressie, door steeds minder aanwezig te zijn in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zoeken naar plezier in en als de geest en dit niet te kunnen vinden en hierin te denken dat ik iets mis, dat ik depressief ben, dat ik niet ‘enthousiast ben’, dat ik niet voldoe aan de normen van plezier hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als reactie op woorden een beeld te vormen van hoe mijn expressie moet zijn en hierin het plezier in mijn werkelijk fysieke expressie kwijt te raken en/of niet te kunnen vinden en/of zelfs te denken dat ik die niet heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een plaatje te maken van hoe ik denk dat een fysieke expressie moet zijn naar aanleiding van mijn interpretatie van woorden van buitenaf en hierop te denken mijn fysieke expressie af te moeten stemmen in en als een verlangen naar het bereiken van wat ik denk dat dit woord inhoudt, en hierin mezelf te vervormen, verkrampen, verbranden in en als een verlangen naar opvulling van mezelf met hetgeen ik interpreteer als dit woord als wat ik graag zou willen ervaren, en dus pas ik mezelf aan, reik ik uit in en als de geest en probeer ik mezelf op te vullen met de energetische verbindingen die ik maak in en als interpretatie van dit woord in en als de geest, geprojecteerd op hetgeen waar het woord vandaan komt en zo een verbinding als relatie leggende met hetgeen het woord vandaan komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van mezelf in en als het fysiek in en als plezier, door verbindingen als relaties te leggen met iets of iemand buiten mij die woorden voortbrengen die ik interpreteer in en als de geest als iets wat mij plezier kan geven/zou kunnen geven in en als de geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik in en als deze interpretatie, een afscheiding manifesteer in en als mezelf waarin ik me afscheid van mijn vermogen tot het zijn in en als de expressie in en als plezier in en als het fysiek.

Ik stel mezelf te doel mezelf te ondersteunen met mijn stem en te zien hoe en wanneer ik mijn stem fysiek gebruik en hoe en wanneer ik mijn stem energetisch gebruik zodat en waarin ik zie waar ik me afscheid van zelfexpressie in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel gewaar te zijn/worden wanneer ik reageer op woorden van een ander in en als een interpretatie in en als de geest welke fysieke aanpassing als vervormde expressie in en als de geest tot gevolg heeft, zodat en waarin ik de afscheiding in en als interpretatie in en als mezelf kan stoppen, zelfvergeven en zelfcorrigeren, hardop met mijn stem en/of in schijven voor nader zelfonderzoek in relatie tot de interpretatie van het woord.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben met en als mezelf in en als fysieke expressie en hierin te zien hoe ik deze kan leven in iedere situatie en omstandigheid zowel binnenin mijn eigen fysiek als buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf toe te staan plezier te hebben in en als mijn eigen fysiek – onafhankelijk van hoe mijn fysieke gesteldheid is en me niet langer te laten leiden/lijden door interpretatie van wat plezier in en als fysieke expressie inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven, dat om aanwezig te zijn in fysieke expressie in en als plezier, ik ‘gezond’ dien te zijn, en zolang ik niet gezond ben, mag ik geen plezier hebben, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat gezondheid geen garantie is voor fysieke aanwezigheid en fysieke aanwezigheid niet garant staat voor een ‘gezond’ lichaam per definitie en dus beperk ik me door interpretatie van het woord gezond welke ik zelf heb uitgeschreven als gezondigd, en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zondig als ik fysiek aanwezig ben waarin ik dit gekoppeld heb aan (een interpretatie en/of energetische waarde van) het woord gezondheid.

Ik stel mezelf ten doel het woord gezond(heid) te herdefinieren als onderdeel van de serie blogs over gezondheidszorg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf het plezier in voedsel tot me nemen te ontnemen door mezelf een tijdje te weinig voedsel toe te staan en hierin fysieke consequenties te creeren vanuit de geest in en als een herhalend patroon waarin ik, zodra en wanneer de patronen opspelen en zich uiten in fysiek ongemak, ik het plezier als genieten in en als mezelf in eten opgeef en participeer in patronen in de geest in plaats van mezelf te vergeven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb plezier te verbinden aan het tot me nemen van voedsel en in het ontzeggen van van voedsel in het verleden, mijzelf plezier te ontzeggen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen tijdens het eten zodat en waarin, als ik alleen ben, ik de gekoppelde patronen in mezelf kan onderzoeken en in klank breng in zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel angsten voor tekortkoming als ‘niet genoeg hebben’ in en als een ervaring in de geest in zelfvergeving en zelfcorrectie te brengen en te zien hoe deze gekoppeld zijn aan oordelen in en als angst in en als gedachten en/als herinneringen (als bijvoorbeeld van grootouders in de hongerwinter in de oorlog).

Bij nakijken in het woordenboek van het woordenboek kom ik tegen ‘genot’ en ook ‘genoegen’. Genoegen is voor mij een bruikbaar woord, als zijnde ‘genoeg hebben’ in en als de fysieke aanwezigheid in en als zelf. Dit brengt tot het punt dat er pas werkelijk plezier zal zijn als een ieder in deze wereld genoeg heeft om fysiek fatsoenlijk te leven.

Onderzoek:

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Atlanteans – Civilization on land and water

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 172 – Zelfvergevingen op relaties – 5 – tijd

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Dag 169 – Zelfvergevingen op relaties – 2 – alleen bij jou zijn

Dag 170 – Zelfvergevingen op relaties – 3 – iemand leuk vinden

Dag 171 – Zelfvergevingen op relaties – 4 – ik ben niet goed genoeg

Tijd. Ik ervaar in relaties dat ik te weinig tijd heb voor de ander, voor communicatie met de ander. Er is altijd iets wat ik nog moet/wil doen, er is altijd tijd tekort om tot een gesprek te komen, om even in het gesprek tijd te geven/nemen een onderwerp naar voren te laten komen, laat staan dat ik tijd heb om een relatie als agreement te wandelen en tijd samen door te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tijd tekort te ervaren om te communiceren met de ander, in plaats van in het moment naar voren te brengen wat er opkomt en als dit klaar is, verder te gaan met bezigheden die gedaan moeten worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven/het gevoel te hebben dat ik aparte tijd vrij moet maken voor communicatie met iemand, in plaats van deze in te passen als de communicatie zich aandient en hierna verder te gaan met de werkzaamheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik tijd vrij moet maken voor een eventuele relatie/agreement, in plaats van hierin direct als richting gevend te communiceren en te combineren met de werkzaamheden die gedaan moeten worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik tekort schiet in een communicatie met iemand als ik, na het bespreken van de punten die naar voren worden gebracht,  de communicatie afrond en verder ga met mijn werkzaamheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en mijn interactie/communicatie met anderen te laten bepalen door het begrip tijd, in plaats van in te zien dat ik het begrip tijd gebruik om de ervaringen van ongemak die eronder liggen, te verdoezelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat ik kortaf ben/ongeinteresseerd over kom als ik een gesprek afrond en verder ga met mijn bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op een gegeven moment in een gesprek in een soort lekker gevoel te komen van samen delen, waardoor ik het moeilijk vind het gesprek af te ronden en alleen verder te gaan met mijn werkzaamheden, in plaats van tijdens het gesprek in de adem aanwezig te zijn waarin ik het gesprek vloeiend kan afronden en vloeiend verder kan gaan met mijn werkzaamheden in de adem; vloeiend aangezien ik dan in  de adem ben, onafhankelijk van wat ik doe of met wie ik ben/communiceer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben/te geloven dat ik egoistisch ben als ik in een gesprek aanwezig blijf in zelf in de adem en niet opga in het samen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te delen als ik geen contact ervaar waarin ik de ander kan ervaren en dus de reacties van de ander kan ervaren en hierop in kan spelen, in plaats van in te zien dat ik door in contact te blijven, me altijd afstem op de ander en hierin niet aanwezig ben en spreek in/als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus niet te weten wat te delen als ik aanwezig ben in/als zelf zonder contact met de ander om me op af te stemmen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me ongemakkelijk te voelen als ik geen contact met de ander ervaar om me op af te stemmen, aangezien ik heel vaak ervaar dat ik niets te zeggen heb, en wat moet je dan in een gesprek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven/het gevoel te hebben dat ik iets moet zeggen in een gesprek, ook als ik vanuit zelf niets te zeggen heb, en om deze stilte te verbloemen stem ik me af op contact met de ander zodat ik mijn woorden en vragen af kan stemmen op die ander en zo het contact gaande kan houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het contact gaande te willen houden en tegelijkertijd door te willen gaan met mijn bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat die ander nooit meer contact opneemt als ik het contact niet gaande houd, in plaats van in te zien dat ik niet weer zomaar contact durf op te nemen/iemand durf aan te spreken in een ander moment, en daarom het contact probeer aan te houden/zolang mogelijk probeer te rekken om niet in deze ervaring van onzekerheid en ongemak te belanden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te bestaan in een polariteit van contact willen behouden en mijn eigen werkzaamheden willen doen, in plaats van constant hier aanwezig te zijn in/als mezelf in de adem, waarin ik en eventueel een ander ruimte ervaar om elkaar te benaderen/iets te bepreken als er iets opkomt in mij (of in de ander).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te neigen naar weg blijven uit de communicatie om de ongemakken die opkomen in de polariteit van alleen en samen, niet te hoeven ervaren, in plaats van in te zien dat de ongemakken die opkomen, hetgeen is wat ik kan onderzoeken in mezelf, uit kan schrijven en zelf vergeven, zodat ik mezelf hierin kan corrigeren en een communicatie tot stand kan brengen in/als mezelf waarin ik geen ongemak als onzekerheid/zelftwijfel ervaar maar plezier in expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alleen nog maar in communicatie te willen blijven en weerstand te ervaren verder te gaan met mijn bezigheden die ik alleen uitvoer, in plaats van in te zien dat als ik ervaar niet verder te willen gaan met mijn bezigheden, dit betekent dat ik iets aan de communicatie ophang wat ik alleen niet ervaar, dat ik me hierin ergens afhankelijk van opstel en dat ik dit iets als ‘beter, fijner’ bestempel dan als de ervaring van het doen van mijn bezigheden alleen, om vervolgens met een gevoel van onvrede achter te blijven als ik minder heb gedaan dan ik zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gevoel van onvrede te ervaren als ik minder doe dan ik zou willen doordat ik blijf ‘hangen’ in de communicatie met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf even een gevoel van ongemak te ervaren als iemand het gesprek stopt na korte tijd en daarom geloof dat die ander dat ook ervaart als ik het gesprek stop, in plaats van in te zien dat het gesprek stoppen op een moment dat een van beiden verder wil, ok is, dat het beiden de mogelijkheid geeft om verder te werken en later elkaar opnieuw te benaderen als daar behoefte aan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat een ander geen behoefte heeft om mij te benaderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eigenlijk geen idee te hebben wat je deelt in een relatie met een ander in gelijkheid en hoe dit aan te pakken, en al helemaal niet in een relatie als agreement, met name als je geen dagelijkse werkzaamheden in huis, tuin en keuken deelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb best wel te weten hoe iemand te benaderen maar bang te zijn voor afwijzing en me daarom verschuil achter een niet-weten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor afwijzing als ik iemand benader tot een gesprek of iets anders te delen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat mijn startpunt is als ik iemand benader, en hierin te zien waardoor de angst voor afwijzing ontstaat, aangezien er alleen een angst voor afwijzing kan ontstaan als ik iets wil/verwacht van de ander, mezelf hierin afhankelijk maak van de ander en hierin dus een mogelijkheid creeer tot afwijzing van hetgeen ik wil/verwacht welke ik bij de ander heb gelegd.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als ik mezelf zie neigen tot contact maken met de ander waarin ik me afhankelijk opstel van die ander, aangezien dit het punt is waarin ik ben opgegroeid en welke ik dus gemanifesteerd heb in mijn leven en waarin ik me juist weer heb weggehouden uit angst in deze afhankelijkheid te verdwijnen en/of mezelf en/of de ander hierin te verstikken, en dus in te zien dat ik hierin verschillende dimensies gecreeerd heb die ik heb door te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verdoordelen veroordelen lol dat ik mezelf afhankelijk heb gemaakt van contacten in relaties tot de ander=de mind, in plaats van in te zien dat dit hetgeen is waar we allemaal in verstrikt zijn geraakt, namelijk in geloof in relaties in/als de mind/het bewustzijn en dat ik deze verstrikkingen kan zelfvergeven en corrigeren, juist als ik ze direct durf in te zien zonder weg te duwen in oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te laten leiden door mijn reacties in/als bewustzijn in/op de communicatie met de ander, waarin ik na de communicatie nog druk ben met het gesprek en niet gelijk bezig ga met de werkzaamheden die ik aan het doen ben.

Ik stel mezelf ten doel mijn reacties in/als bewustzijn die als gedachten, gevoelens en emoties opkomen te onderzoeken, uit te schrijven en zelfvergeven zodat ik effectiever en plezieriger kan communiceren met andere mensen en dit gemakkelijker kan combineren met de dagelijkse werkzaamheden die ik doe, waarin ik het onderzoek van mijn reacties zie als onderdeel van het proces om de afscheiding in mezelf te stoppen, in plaats van deze reacties te zien als tijdverspilling.

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life