Dag 408 – Jaloezie op het dier

PENTAX ImageIk keek naar Witneus het konijn, ze zat hier in huis. Ik keek in haar ogen en naar haar fysieke expressie. En zag in een moment hoe ik als mens feitelijk jaloers ben op de aanwezigheid van het dier, en hierin vindt de directe aanleiding tot onderdrukking plaats. Zodat de ervaring van jaloezie niet gevoeld wordt en zodat ik het onvermogen niet ervaar – het onvermogen om hier te zijn, aanwezig, in en als het fysiek, tevreden, in eenheid met wat ik doe, in gelijkheid met wie ik ben in en als de omgeving. Als ik dit eenmaal zie, doe ik een stapje terug. Ik doe een stapje terug en benader het dier anders dan voorheen. Niet op een manier van ‘ik weet het wel’, maar rustig in mezelf in acceptatie van dit stapje terug, waarin het dier de ruimte heeft om hier te zijn zonder bedreiging van mijn alwetendheid. Ook hoef ik dan niet langer mezelf als mens af te wijzen, welke ik slechts doe ter bescherming van mezelf in mijn ervaring van minderwaardigheid ten opzichte van het dier of van het leven in het algemeen. En hoef ik dus geen ervaring van ‘meerwaarde‘ te creeren in mezelf waarin ik me probeer te ‘bewijzen’ en  welke ik probeer te behalen door het dier te onderdrukken in en met mijn alwetendheid. Ik weet het namelijk helemaal niet. Ik wil alleen maar hier zijn, maar dat lukt me niet zoals het dier. En dat frustreert me. Dus het dier moet boeten voor hetgeen ik niet voor elkaar krijg. Terwijl deze frustratie en boetedoening me alleen maar verder weghaalt bij het ‘hier aanwezig’ zijn aangezien ik meer en meer in de geest verdwijn en me afscheid in een ervaring van frustratie en hierop volgend in een handeling van boetedoening.

Breid een flits van deze realisatie van jaloezie binnenin zelf uit op wereldniveau en we zien hoe de dierenmishandeling tot stand is gekomen en in stand wordt gehouden in en als het bestaan van de mens als de geest, participerend in ‘alwetendheid’ in de geest, zelfs zonder het door te hebben. We zullen een stapje terug moeten doen – een hele grote stap terug. Wat niet werkelijk terug is, het is ‘terug’ in het fysiek welke de geest als ‘achteruitgang’ ervaart maar welke uiteindelijk de enige werkelijke stap vooruit zal zijn voor de mensheid en/als het fysieke leven op aarde. Erkennen wie we zijn/zijn geworden in en als de geest, in en als een geest bewustzijn systeem, waarin we continu het leven in onszelf onderdrukken, het fysiek onderdrukken en dus het dier als leven in/als het fysiek buiten onszelf (en ieder ander leven) onderdrukken en (laten) mishandelen. Als bewijs van de ‘almachtigheid van de geest’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik me moet bewijzen in en als de geest, als zijnde een bewijs van dat ik toch wel ‘macht’ heb, terwijl ik me zo machteloos voel ten aanzien van mijn geest bewustzijn systeem als wie ik ben geworden, dus ten aanzien van mezelf, gevangen in een gesloten systeem, niet bij machte om hier aanwezig te zijn, een en gelijk in en als het fysiek, maar constant participeer in polariteit in en als conflict binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het dier te onderdrukken in mijn alwetendheid in en als de geest, ter voorkoming van de de ervaring van jaloezie, onvrede en onmacht binnenin mezelf ten aanzien van wie ik ben (geworden).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb jaloezie te ervaren naar het dier, in plaats van een stapje terug te doen, stil te worden van binnen, de ongelijkheid in en als mezelf te ervaren, zelf te vergeven, zelf te corrigeren, en hierin het dier de ruimte te geven als fysieke zelfexpressie in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb het dier werkelijk als voorbeeld te zien door een en gelijk te gaan staan in en als acceptatie van mijn bestaan in en als een geest bewustzijn systeem, want alleen als ik dit zie, realiseer, begrijp en accepteer, stel ik mezelf in staat om de afscheiding binnenin mezelf te stoppen en op deze manier, adem voor adem, mezelf te vergeven en corrigeren tot een levend wezen in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voor het dier te willen zorgen en me hierin beter te voelen door het geven van deze zorg, in plaats van werkelijk nederig te zijn en te zien en geven wat het dier nodig heeft om te leven in een wereld die beheerst wordt door de waanzin van de mens in en als de geest in een toestand van overleving en om verantwoordelijkheid te nemen als mens in mijn mogelijkheden tot werkelijke zorg als wat het beste is voor mens, dier, plant, aarde en alles wat bestaat – Leven.

The Consciousness of the Tiger – Part 1

The Consciousness of the Tiger – Part 2

Leer jezelf kennen als wie we zijn geworden en doe een stapje terug in jezelf, op weg naar eenheid en gelijkheid in en als het fysieke leven:

Desteni-I-Process-Lite

———————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 394 – Hoop, Geloof en Liefde – of is het angst? Zelfvergevingen Dag 393

Dag 391 – Activatie van het relatiesysteem

Dag 392 – Zelfcorrecties dag 391

Dag 393 – Zelfbeweging ten aanzien van het relatiesysteem

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te praten over het geest bewustzijn systeem en relatiesysteem in een poging uit te leggen wat ik bedoel aan een man die participeert in een ervaring van liefde, geprojecteerd op mij, waarin ik dit probeer vanuit een startpunt van ‘proberen hem dit duidelijk te maken, zodat hij dit zou kunnen stoppen’, waardoor er eventueel toch een ‘relatie’ mogelijk is, – dus een startpunt in zelfzucht – in plaats van zelf te stoppen in participatie in hoop, geloof en angst, welke de ervaring van liefde als andere kant van de medaille, in stand houdt en/of zelfs versterkt.

Als ik mezelf zie participeren in een praten over het geest bewustzijn systeem en relatiesysteem tegen een man die participeert in een ervaring van liefde, geprojecteerd op mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik sturing wil geven aan een ander vanuit een startpunt van angst, welke een praten als overtuiging met zich meebrengt, in plaats van mezelf te sturen en/als veranderen. Ik stel mezelf ten doel, te stoppen, te ademen, te zien wat het beste is in het moment, voor mezelf en voor de ander, om deze participatie in een startpunt van zelfzucht te stoppen, in mezelf, en hierin eventueel als voorbeeld voor de ander en/of om een zo min mogelijke activatie van dit systeem voort te brengen, in zowel mezelf als in de ander.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van hoop, geloof en angst, gekoppeld aan een geactiveerd relatiesysteem, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me in een programma bevind welke hoop, geloof en angst als voortzetting van dit programma genereert, als energetische ervaringen. Ik stel mezelf ten doel het triggerpunt te vinden en hier een ontkoppeling mee te maken via zelfvergevingen en zelfcorrecties, waarin ik mezelf alert maak op een voorkomen van reacties op soortgelijk triggerpunt in het vervolg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onduidelijk te zijn naar de man toe, door in eerste instantie af te houden, waarin ik duidelijk probeer te maken dat ik niet meega in een manifestatie van zijn beleving van liefde, maar nog wel het lijntje in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een relatielijntje in stand te houden bestaande in en als een ervaring van hoop, geloof en angst, tegen beter weten in, en zo toch een graantje mee te pikken van de ervaring van liefde als ‘aanbidding’.

Als ik mezelf zie participeren in afhouden waarin ik onduidelijk communiceer, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in mijn onduidelijkheid, een relatielijntje in stand wil houden, in en als de geest, waarin ik een graantje meepik van de ervaring van liefde als aanbidding, als projectie van een ervaring van liefde van de man op mij. Ik sta mezelf niet toe, mezelf te voeden met een ervaring van aanbeden worden om zo mezelf te vermeerderen in en als mijn eigen ervaring. Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken als dit voorkomt, wat het is wat maakt dat ik me beter wil voelen, wat ik denk en/of ervaar te missen in mezelf alleen, en dit uit te schrijven, zelf te vergeven, zelf te corrigeren, en hierin aanwezig te zijn in en als mezelf, in zelfintimiteit, vervuld, dus een en gelijk aan en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel in duidelijkheid te communiceren met de man die zich in een ervaring van liefde bevindt geprojecteerd op mij, waarin ik mezelf, en hierdoor indirect de man, ondersteun om te gronden in en als de fysieke realiteit, waarin en waardoor ik de praktische mogelijkheden duidelijk onder ogen zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van liefde als feit aan te nemen, in mezelf en/of in een ander, als zijnde voldoende om een relatie op te baseren, waarin de gehele praktische mogelijkheden ondergeschikt worden gemaakt aan een ervaring in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb praktische mogelijkheden ondergeschikt te maken aan een ervaring in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik neig naar ervaringen van liefde en/als angst als ‘feit’ aan te nemen, te stoppen, te ademen, waarin ik me realiseer dat een ervaring van liefde en/als angst, in en als de geest, geen feit kan zijn, en in plaats hiervan, onderzoek ik de praktische mogelijkheden in alle dimensies in en als mezelf, en gebruik ik dit zelfonderzoek als leidraad voor zelfbeweging ten aanzien van het relatiesysteem en tevens onderzoek, vergeef en corrigeer ik mezelf in en als de ervaringen van hoop op en geloof in liefde en/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen, dat door te hopen op en geloven in liefde, ik automatisch, tegelijkertijd, de hoop op en het geloof in angst versterk, creeer, manifesteer, in en als mezelf en hieruit volgend, in en als het fysieke bestaan op aarde.

Onderzoek in jezelf hoop, geloof en liefde door in en voorbij het aangenomen en/of afgewezen geestelijke kader te zien:

What is the relationship between Jesus and ‘Life’?

What/who represents Jesus and Life in the world/humanity of today?

Why/how does crucifying Jesus = crucifying Life?

*

Desteni-I-Process-Lite

—————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/