Dag 461 – Hormonale activatie als aantrekking

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb intimiteit te ervaren in en als de hormonale activatie welke de eigen immuniteit onderdrukt en welke aanwezig is met reproductie als doel, om aan te trekken, seks te hebben en voort te planten – aangezien als er geen aantrekking bestaat ter onderdrukking van de onderliggende zelfafwijzing, er geen reproductie zal plaatsvinden aangezien dit voelt als afwijzing van de ander welke leidt tot afstoting van de ander en dus zouden we dan niet eens overwegen om seks te hebben en onszelf dus niet voortplanten (als we dit niet stoppen, vergeven en corrigeren in en als zelf als een richting geven van en als zelf, de ervaringen van de geest uit, het fysiek in).

(Uit: Dag 477 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek )

Als en wanneer ik mezelf intimiteit zie ervaren in en als een hormonale activatie in mezelf welke ik als aantrekking en/of herkenning ervaar dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat herkenning een onderdeel van aantrekking is die valt onder de ‘zielsherkenning‘ en dus binnen de voorprogrammering.

Ik realiseer me dat ik ben voorgeprogrammeerd en mezelf hierop volgend geprogrammeerd heb om sommige mensen te herkennen en ‘aan te trekken’ en sommige mensen niet te herkennen en ‘af te stoten’, waardoor ik mezelf (be)vestig in de beperking als de limieten van mezelf in en als de geest in voorkeur en afkeur en dan fysiek gemanifesteerd.

Ik realiseer me dat zolang ik hierin participeer, ik altijd een afscheiding in stand houd in en als mezelf, welke feitelijk een afscheiding is van een deel van mezelf welke ik op afstand houd en waarop ik reageer als ik dit gemanifesteerd zie in een ander mens waar ik mee te maken heb/krijg; dus of ik zorg dat ik ‘niets met die mensen te maken heb/hoef te hebben’ of ik reageer op deze mensen in en als mezelf en houd ze hiermee ‘op afstand’ door te proberen, ze met mijn reactie  van me af te houden/van me af te duwen.

Ik realiseer me dat ik dus een oordeel heb op hetgeen ik gemanifesteerd zie in een ander waarop ik reageer als waar ik afstand van houd door van me af te duwen of weg te blijven en dus, angst ervaar hierin in en als een gedachte (als oordeel) welke ik ooit heb aangemaakt in en als een poging om controle te behouden in en als de geest.

Ik realiseer me dat ik dus angst ervaar om controle te verliezen en dus houd ik afstand/blijf ik weg.

Ik realiseer me dat ik geleerd heb om controle te behouden in en als de geest en niet geleerd heb hoe te leven in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek en dus feitelijk angst ervaar voor ‘het onbekende’ als iets wat ik niet geleerd heb en tevens als iets waartoe ik niet ‘geprogrammeerd’ ben.

Ik realiseer me dat ik hierin een angst ervaar om mezelf te verliezen als hoe ik mezelf ken in en als de geest en dat ik ‘hoe ik mezelf ken’ graag wil behouden in en als een geloof dat ‘Dit Is Wie Ik Ben’.

Ik realiseer me dat ik geloof dat ik mezelf opgeef als ik deze ‘dit is wie ik ben’ opgeef.

Ik realiseer me dat ik met de ervaring van afkeer, een ervaring van aantrekking in stand houd in en als polariteit en vice versa.

Ik realiseer me dat ik geneigd ben om een ervaring van aantrekking in stand te houden omdat dit wel prettig aanvoelt binnenin mezelf, namelijk als herkenning en dus als ‘veilig’.

Ik realiseer me dat ervaringen van aantrekken en afkeer volledig geautomatiseerd zijn want altijd zo geleefd en dat het dus tijd inneemt om dit te zien, stoppen, zelfvergeven, zelfcorrigeren en vervolgens te leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachte er op komt als ik neig iemand aan te trekken in en als een ervaring van herkenning en hierin te zien wie ik geloof te zijn in en als herkenning van mezelf in een ander, in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachte er op komt als ik neig iemand van me af te duwen en hierin te zien wie ik geloof te zijn in en als controle in en als een gedachte, opgezet in angst.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als de gedachte die opkomt in en als aantrekking in en als een geloof in ‘dit is wie ik ben’ welke een vorm van controle is maar welke ik niet zo ervaar omdat deze ‘bekend’ voelt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven als de gedachte die opkomt in en als afkeer als controle in en als een geloof in ‘dit is wie ik ben’.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke manifestatie van aantrekking als herkenning in en als mezelf te onderzoeken als deze opkomt en te zien welke gedachte als geloof als controle hierin is opgeslagen in de vorm van gevoelens, gemanifesteerd in het spierweefsel in het fysiek welke tot spanning als ongemak leidt/lijdt ook al voelt het in het moment ‘prettig’ aan.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke manifestatie van afkeer in en als mezelf te onderzoeken als deze opkomt en te zien welke gedachte als geloof als controle hierin is opgeslagen in de vorm van emoties, gemanifesteerd in het spierweefsel in het fysiek welke tot spanning als ongemak leidt/lijdt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in participatie in de energetische ervaring van aantrekking en/of afkeer door in te ademen, 3 tellen vast te houden en uit te ademen en dit een paar keer te doen totdat de energetische ervaring afneemt, zodat en waarin ik niet naar voren stap/val in en als de geest in energie maar aanwezig blijf in en als het fysiek en zo de energie gescheiden houd van het fysiek en niet opnieuw integreer.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken, als en wanneer ik mezelf gestopt heb in participatie in de energetische ervaring van afkeer, waar deze ervaring aan gerelateerd is en te zien hoe ik mezelf hierin vrij kan maken in en als zelfondersteuning met behulp van schrijven en/of hardop uitspreken van zelfvergeving en zelfcorrectie zodat en totdat ik mezelf begrijp en dus vergeven heb.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te omarmen in een ervaring van aantrekking en/of afwijzing en mezelf niet opnieuw zelf ‘aan te trekken (aan te spannen) of af te wijzen (in afscheiding van mezelf) en hierin de tijd te nemen die ik nodig heb in en als de toepassing van zelfvergeving zonder dit onnodig uit te rekken en/of uit te stellen.

Dag 478 – Afwijzing – zelfcorrecties

Dag 479 – Herkenning als de mantel der liefde – zelfcorrecties

Dag 480 – Inhouden van zelfexpressie in en als wraak

——————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Advertenties

Dag 459 – Herkenning als de mantel der liefde – zelfcorrecties

Dag 477 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek

Dag 478 – Afwijzing – zelfcorrecties

https://i1.wp.com/hobby.blogo.nl/files/2006/10/gallery%20kunst%20en%20liefde%20mantel%20der%20liefde%202.jpg

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in weerstand omdat ik geen herkenning ervaar als ‘de mantel der liefde‘, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de mantel der liefde als herkenning, een herkenning van systemen weergeeft op gevoelsniveau welke gekoppeld is aan voorgeprogrammeerde zielsgroepen en zo afscheiding en afwijzing creeert en/of in stand houdt, terwijl er feitelijk altijd gelijkheid aanwezig is in en als het fysiek waarin we elkaar als zodanig allemaal kennen zoals we onszelf kennen.

Ik realiseer me dat als ik participeer in afwijzing, ik mezelf niet (her)ken in hetgeen ik afwijs in de ander als wat in mij aanwezig is maar niet erkend door mezelf.

Ik realiseer me dat hetgeen ik niet herken, ik ook niet erken in en als mezelf en ik mezelf dus gedeeltelijk afwijs en zolang ik mezelf gedeeltelijk afwijs ben ik niet heel.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te leren kennen in de gebieden waarin ik geen herkenning en dus weerstand ervaar en mezelf te erkennen in en als het afgewezen gebied door toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie op hetgeen ik weerstand ervaar en op de energetische ervaring van de weerstand zelf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken of hetgeen ik weerstand op ervaar als wat ik zie in een ander, ik dit eventueel in een ander gebied in mijn leven op dezelfde wijze toepas of juist niet toepas terwijl ik deze manier eigenlijk afwijs in en als mezelf en zo mezelf saboteer en de boosheid hierover ten aanzien van mezelf, vervolgens projecteer op een ander die deze toepassing of gebrek aan toepassing, laat zien.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven en corrigeren in het gebied waar ik de zelfsabotage leef zodat ik, als en wanneer ik hetzelfde zie gebeuren in een ander, ik niet langer boosheid ervaar en leef maar mezelf direct corrigeer en richting geef in en als zelfondersteuning en eventueel hierin aanwezig ben ter ondersteuning van een ander.

Spite: what Else is there?

Ik stel mezelf ten doel de mantel der liefde als (gevoels)herkenning op te lichten en mijn participatie en verwikkeling hierin zelf te vergeven en corrigeren en zo te leren om liefde te leven als gelijkheid in en als het fysiek, in en als de realisatie dat ik hierin geen liefde of ook maar iets van gevoel of emotie hoef te ervaren om in gelijkheid te leven met en als mezelf in communicatie met een ander.

Wordt vervolgd

Leer jezelf te ontdoen van de mantel der liefde in ondersteuning van jezelf op weg naar een leven in en als gelijkheid en hieruit voortvloeiend ter ondersteuning van al het leven:

Desteni-I-Process-Lite (gratis cursus online)

——————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 458 – Afwijzing – zelfcorrecties

Planten

Blog voor context: Dag 477 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek

Als en wanneer ik mij mezelf zie afwijzen in afwijzend gedrag naar moeder en/of een ander die hetzelfde patroon in mij triggert, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik mijzelf afwijs in gedrag wat ik laat zien, ik mezelf niet vergeef en dus mezelf niet kan corrigeren aangezien hetgeen ik mezelf niet vergeven heb – wat inhoud dat ik het werkelijk begrijp, vanaf het ontstaan tot aan de manifestatie – zich als het patroon van afwijzing opnieuw zal aandienen, net zolang totdat ik het begrijp en mezelf vergeven heb en dus feitelijk verwijderd hierin en vrij om in correctie te wandelen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf het afwijzend gedrag naar moeder en/of een ander die hetzelfde patroon in mij triggert, te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel te overwegen om het punt ter sprake te brengen ter ondersteuning van beider inzicht in de op elkaar reagerende systemen en dit te doen als ik zie dat het verhelderend kan zijn.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik bemerk mezelf niet te kunnen vergeven, nader te onderzoeken in schrijven wat er aan energetische reacties blijft hangen welke ik niet heb ingezien ter bescherming van mezelf in en als de geest, zodat en totdat ik hier zicht in heb en mezelf dus begrijp, vergeef en uiteindelijk corrigeer.

Als en wanneer ik een patroon van afwijzing in mijzelf getriggerd zie worden door een patroon van een ander wat ik interpreteer als ‘zichzelf wegcijferen’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik zo’n patroon zie in een ander, ik mezelf niet beter kan voelen door en in de aanwezigheid van die ander door iets ‘leuk te vinden van de ander’ en dat wil ik niet in en als de geest, ik wil me natuurlijk ‘beter’ voelen dan wie of wat hier is als mezelf om energie te genereren en mezelf zo voort te zetten in en als energie, in en als de geest en dus vind ik een andere manier om ‘me beter te voelen’ oftewel energie te genereren, namelijk door diegene af te wijzen en mezelf ‘beter te voelen dan die ander’ dus door ongelijk te gaan staan.

Ik realiseer me dat ik in en als dit zelfbehoud in en als energie, in en als de geest, de ander in deze specifieke relatie gerelateerd aan het getriggerde patroon, niet wil ondersteunen in een geloof dat ik hierin verloren ga, wat in en als de geest ook zo is – de geest blijft niet (be)staan in (fysieke) gelijkheid want dan is de polariteit verdwenen als de energiebeweging tussen plus en min en als ik die ander ondersteun kan ik mij niet langer beter als ‘meer’ voelen dan die ander.

Ik stel mezelf ten doel verantwoordelijkheid te nemen voor mijn reacties in en als het patroon van afwijzing van de ander en mezelf hierin te vergeven en corrigeren in en als de realisatie dat ik dit patroon ontwikkeld heb puur ter overleving in en als de geest, in en als energie en dat ik dit niet langer persoonlijk hoef te maken of te nemen, het is hoe de geest/de mind gecreeerd is en zichzelf hercreeert en het is aan mij om hierin op te staan en dit te stoppen en mezelf werkelijk te ondersteunen in en als leven, in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel de persoonlijkheid als het persoonlijk nemen te stoppen en in het patroon te zien welke zich aandient en hierin mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel om als en wanneer ikzelf voldoende stabiel ben, te zien of en hoe ik de ander kan ondersteunen indien nodig en mogelijk en dit toe te passen naar beste inzicht ter verbetering van mezelf in en als leven in en als gelijkheid in en als het fysiek.

Wordt vervolgd

Ik kwam nog een uitspraak van Bernard tegen over autoimmuunziektes:

De mind attacks what is best for all as disease, as unknown because unnatural, not preprogrammed.

De geest valt aan wat het beste is voor alles en iedereen als ziekte, als onbekend want onnatuurlijk, niet voorgeprogrammeerd.

——————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 (klik op afbeelding)

Dag 457 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek


Ik was vandaag op een lezing van Circadian welke een stukje over autoimmuniteit ging en hoe dit in een fase van en na zwangerschap altijd een rol speelt. Het afweersysteem van de moeder wordt tijdens de zwangerschap onderdrukt aangezien het anders het eigen kind zou afstoten als indringer/lichaamsvreemde stof in het lichaam en hoe dit na de zwangerschap een rol kan spelen als de hormonen drastisch dalen en de moeder hier op kan reageren door (tijdelijk) het kind ‘af te stoten’ als de hormonale balans niet op orde is en het fysiek het niet op kan vangen zoals optimaal zou zijn. En ook dat het autoimmuunsysteem van de vrouw enorm sterk is, wat hieraan gerelateerd is. De spreker omschrijft het ook heel mooi als dat het immuunsysteem het ‘duurste’ traject is van het lichaam waarmee hij bedoelt dat dit systeem het meeste energie kost/verbruikt, samen met het werk van de hersenen die 20% van de energie inneemt. Dus vertaald, zijn we enorm druk binnenin onszelf met het geestbewustzijnssysteem en het beschermen van onszelf tegen alles wat ons bestaan in en als de geest bedreigt. Ook werd duidelijk dat we in feite zelf de schade toe richten door ontstekingsreacties te produceren – bijvoorbeeld het virus is niet het probleem maar hoe ons lichaam hierop reageert om het zo goed als mogelijk onschadelijk te maken. Dat op zich is de bedoeling maar het wordt een probleem als dit proces uit balans raakt en gezonde cellen gaat aanvallen waar dit niet nodig is en dus ontstekingen produceert waar dit niet nodig is en tevens juist niets doet als er wel iets moet worden opgeruimd, zoals bijvoorbeeld bij kankercellen. Het geestbewustzijnssysteem is volledig geintegreerd waardoor het voor het lichaam veel moeilijker is om zelf de balans te herstellen en de geest interfeart dus altijd in dit proces. Ik maak hieruit op dat we dus fysiek geleid worden door ons immuunsysteem in de vorm van autoimmuniteitsreacties (reageren terwijl niet nodig)  en het nalaten van een effectieve immuniteitsoplossing (niets doen/achterover leunen terwijl we actie moeten ondernemen) ter bescherming van onszelf in en als de geest, in en als energie, terwijl we hierin dus het meeste energie verbruiken en de fysieke substantie opbranden binnen dit proces, in gevecht met onszelf.

Ik voelde bij het gegeven van de afwijzing van de moeder van het kind na geboorte een beweging in mezelf welke ik hier in zelfvergeving zet in en als zelfonderzoek. Dus het betreft geen absolute informatie maar informatie die in mijzelf ligt opgeslagen.

Hetgeen ik voelde bewegen is een realisatie dat ik hieraan gerelateerd een herinnering heb opgeslagen als afwijzing van de moeder (waarschijnlijk onderdrukt of zelfs onbewust). Het is ook hetgeen ik zelf angst voor heb ervaren dat zou gebeuren als ik zwanger zou worden en een van de factoren waarom ik de keer dat ik zwanger was, de beslissing heb genomen het weg te laten halen. Angst dat ik in een postnatale depressie zou komen, gerelateerd aan hoe ik op dat moment (14 jaar geleden) verstrikt zat in de ervaring van familiepatronen binnenin mezelf. Een direct begrip in mezelf ook voor een enorm sterke ervaring van afwijzing geprojecteerd op mijn moeder en/of een ander die dit patroon triggert in mij. Uiteindelijk betreft het een afwijzing van (een deel van) mezelf in autoimmuniteit – een afwijzen en aanvallen van een deel van mezelf – getriggerd door iets in een ander en vervolgens geprojecteerd op die ander. En hierin een ervaring van gemis van intimiteit en een verlangen naar ‘intimiteit ervaren zonder weerstand’ en dit weer gerelateerd aan een ander waarbij dit ervaren wordt, welke feitelijk is voorgeprogrammeerd en illusionair bestaat in en als de geest, maar voelt als werkelijkheid en ‘alsof het zo moet zijn’ en ondertussen leidt tot een zoeken naar intimiteit buiten zelf waarin de afscheiding binnenin zelf in stand wordt gehouden en/of zelfs vergroot.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te wijzen in mijn gedrag van afwijzing naar moeder en/of een ander die hetzelfde patroon triggert in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen in een ervaring van intimiteit zonder weerstand naar een ander toe, dus eigenlijk zonder weerstand naar mezelf toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen zonder weerstand naar mezelf toe, dus in eenheid en gelijkheid met wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn leiding weg te geven in wie ik ben in ervaring en gedrag met anderen door in te gaan op triggerpunten en zo in een mindconstruct – een constructie opgebouwd in en als de geest en fysiek gemanifesteerd – te belanden, in plaats van mezelf te gronden in en als mijn fysieke aanwezigheid, in en als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedrag van afwijzing in stand te houden door een ander af te wijzen als weerspiegeling van een afwijzing van een deel van mezelf, welke feitelijk een autoimmuunreactie is als fysieke manifestatie van deze afwijzing van een deel van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb intimiteit te ervaren in en als de hormonale activatie welke de eigen immuniteit onderdrukt en welke aanwezig is met reproductie als doel, om aan te trekken, seks te hebben en voort te planten – aangezien als er geen aantrekking bestaat ter onderdrukking van de onderliggende zelfafwijzing, er geen reproductie zal plaatsvinden aangezien dit voelt als afwijzing van de ander welke leidt tot afstoting van de ander en dus zouden we dan niet eens overwegen om seks te hebben en onszelf dus niet voortplanten (als we dit niet stoppen, vergeven en corrigeren in en als zelf als een richting geven van en als zelf, de ervaringen van de geest uit, het fysiek in).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hormonale activatie als herkenning als aantrekking als liefde als intimiteit te ervaren in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er hier sprake is van een polariteit en er dus angst en onderdrukking van de weerstand aanwezig is welke bedekt wordt met de mantel der liefde; de mantel der herkenning als connectie, in en als de zielservaring welke ik voor waar aanneem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen te bewegen als er een herkenning als mantel der liefde aanwezig is en als deze niet aanwezig is, weerstand te ervaren en mezelf dus niet te bewegen en zelfs te overwegen om weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te overwegen om weg te gaan van de weerstand, in plaats van de neiging tot weggaan te weerstaan en zelf op te staan in en als de weerstand en mezelf hierin richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaringen van liefde en intimiteit te geloven en dus ook mijn ervaringen van afweer en afstoten te geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden door voorprogrammering in en als de geest, bedoeld voor en gerelateerd aan reproductie of juist geen reproductie, zodat er niet buiten de paden getreden wordt die in en als het geestbewustzijnssysteem zijn aangelegd, binnen onszelf en buiten onszelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf de schuld te geven van mijn gedrag in autoimmuniteit in plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor de ervaringen die plaatsvinden binnen deze autoimmuniteit door toepassing van zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeite te hebben met de daadwerkelijke zelfverandering door de fysiek gemanifesteerde weerstand heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf afgewezen te voelen door afwijzing als autoimmuunreactie van een ander en te denken dat ik een ander afwijs als ik reageer in en als een autoimmuunreactie binnenin mezelf op het gedrag van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door (mijn waarneming van) een patroon van ‘zelf weg cijferen’ van en in een ander, een patroon van afwijzing van die ander in mij te laten triggeren, welke dus feitelijk ook een afwijzing van mezelf is dus een ‘zelf weg cijferen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te wijzen, weg te cijferen als reactie op wat ik waarneem als de zelfafwijzing als het zelf wegcijferen van een ander en dit te verstoppen in een ervaring van afwijzing geprojecteerd op die ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de manifestatie van zelfafwijzing/zelf wegcijferen/zelf terughouden af te wijzen in de ander en/als in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wraak te nemen door zelf weg te cijferen in en als het inhouden van zelfexpressie waarin ik mezelf onderdruk in en als mijn eigen boosaardigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn van aard.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te onderdrukken in en als wraak en boosaardigheid, welke in principe plaatsvindt ter verdediging van een eventuele ervaring van eventuele afwijzing door een ander op afstand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wraak als boze aard te gebruiken als verdediging om afstand te bewaren om mezelf in en als een energetische ervaring te behouden, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik hierin het fysiek – mijn eigen fysiek op afstand houd door middel van een onderdrukte ervaring van angst en boosaardigheid in en als een autoimmuunreactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb druk te zijn met mijn eigen autoimmuunreacties in en als de geest en gemanifesteerd in en als het fysiek.

Wordt vervolgd

colored-cell

Wetenschappelijk artikel ten aanzien van autoimmuniteit:

Abnormale celdood cruciaal bij ontstaan auto-immuniteit

Voorbeeld van fysieke therapeutische ondersteuning en uitleg:

Mens Sana

Echter zolang (de rol van) het geestbewustzijnssysteem niet in overweging wordt genomen zal er geen werkelijke oplossing plaatsvinden die we zelf kunnen wandelen en leven.

Interviews ter ondersteuning van het verkrijgen van inzicht in het ontstaan van virussen in relatie tot het geestbewustzijnssysteem:

The Evolution of Viruses

The Evolution of Viruses (Part 2)

Fighting off Viruses

The Virus and the Body

Mind + Virus Versus Body

Interview ter ondersteuning van het verkrijgen van inzicht in stress in relatie tot het geestbewustzijnssysteem:

Stress: The History, Origin and Nature

———————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 385 – Afwijzing als startpunt

Full the secret history of the universe does separation in fact exist part 5

Ik zie dat ik mezelf compleet afwijs. In de basis als mens, helemaal in het startpunt, waaroverheen ik natuurlijk veel verschillende lagen gecreeerd heb, van waardering en afwijzing en waardering en weer afwijzing. Een soort van balans gecreeerd heb. Niets staat als het startpunt niet staat, als ik niet in en als een startpunt in en als Zelf, sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf compleet af te wijzen in de basis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb veel verschillende lagen te creeren over deze afwijzing als afscheiding heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een soort van balans te creeren in en als de geest, en hieronder en hierin mezelf volledig te onderdrukken zodat ik niet hoef te zien en ervaren wat een pijn het doet om te leven in en als afwijzing als afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als pijn te ervaren om in deze wereld te leven en dus om in mijn fysiek te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de pijn die ik ervaar in reflectie in de wereld, als reden als excuus te gebruiken om mezelf af te scheiden, waarin ik juist de afscheiding als afwijzing in en als mezelf, bevestig en bevestigd heb, en projecteer en geprojecteerd heb, op de buitenwereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn afscheiding als afwijzing in en als mezelf, te projecteren op de buitenwereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf de adem te ontnemen in en als afwijzing als afscheiding van mezelf.

*

Als ik mezelf zie reageren in pijn op iets in de buitenwereld, dan stop ik, ik adem, waarin ik me realiseer dat ik iets afwijs in mezelf wat pijn doet. Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het is wat ik afwijs in mezelf, hoe het verbonden en verborgen ligt in de geest, wat ik heb aangenomen als geloof hierin, zodat en totdat ik mezelf de afscheiding in en als mezelf vergeef.

Als ik mezelf zie reageren in pijn op fysieke pijn in mezelf, dan stop ik, ik adem. Ik ga zitten, ik schrijf, ik teken, en zie in mezelf wat het is waarvan ik me afscheid in afwijzing van mezelf. Ik stel mezelf ten doel te wandelen met mezelf in afwijzing in afscheiding totdat en zodat ik weer een en gelijk wordt en ben.

Ik stel mezelf ten doel te wandelen en te wandelen, en de werkzaamheden op te pakken om een verschil als verandering in mezelf te maken en hierin in de wereld, aangezien ik de wereld ondraaglijk vind om in te leven zoals die nu bestaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de wereld als mezelf ondraaglijk te vinden om in te leven zoals we nu bestaan, in en als afscheiding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wel de wereld te willen veranderen maar het zo moeilijk ervaar om mezelf te veranderen in en als de pijn, dat de twijfel toeslaat in en als mezelf of ik het wel red, waarin ik weet dat ik alleen mezelf werkelijk kan en dien te veranderen en hierin de relaties in mij in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met twijfel toe te slaan naar mezelf toe.

Als ik mezelf toe zie slaan met twijfel naar mezelf toe, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat toeslaan met twijfel me niet verder brengt voorbij mijn limitaties, maar dat die me juist binnen mijn limiet in en als de geest houdt, in en als een ervaring van twijfel. En dus stop ik, ik adem.

The Secret History of the Universe – Does Separation in fact Exist – Part 5

——————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 282 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dit blog is een vervolg op de uitwerking van:

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Consequentiedimensie:

Zelftwijfel

Onafgemaakte situaties, in hetzelfde cirkeltje rond blijven lopen

Niet in staat tot het aangaan van een gelijkheidsrelatie

Een scala aan relaties gerelateerd aan afwijzing over en weer

Genereren van verdriet naar aanleiding van afwijzing

Stoppen met communiceren

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelftwijfel te creeren ten aanzien van een ontkenning van een ander over het verkeren in een controlemechanisme.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in twijfel = in splitsing van mezelf – te trekken door te geloven in een ontkenning van een ander in participatie in controlemechanismen in/als vestigen van aandacht, zonder te onderzoeken hoe ik hier zelf in sta en wat ik zelf doe in/als controle in/als aandacht in/als geloof in wat ik buiten mij zie geprojecteerd op een ander, namelijk ontkenning, en door te projecteren buiten mij zonder volledig zelfonderzoek in/als reactie in mezelf, ontken ik mezelf, en dus splits ik mezelf op in/als reactie, en trek ik mezelf in twijfel, en door dit te projecteren op de ander buiten mij maak ik mezelf machteloos tot zelfverandering, en dus zit ik vast in mijn eigen controle in een geloof in machteloosheid in de geest, welke zich, keer op keer, blijft projecteren op iets of iemand buiten mij, aangezien ik door dezelfde ogen blijf zien in/als controle/machteloosheid/projectie, en dus lijkt het alsof het patroon zich blijft herhalen, wat ook zo is, want ik manifesteer wat ik leef in/als mezelf, in dit geval in/als controle, gevestigd in aandacht op iets buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus in cirkeltjes te blijven rondlopen in een geloof in controle in/als aandacht gevestigd op iets buiten mij, waarin de cirkeltjes zich manifesteren doordat ik blijf projecteren buiten mij en dus mijn aandacht in/als controle, buiten mijzelf blijf vestigen, en dus blijf ik mezelf buiten mezelf vestigen, en manifesteer ik mezelf in/als energie in/als controle in/als aandacht in afscheiding van mezelf, en dus trek ik mezelf in zelftwijfel, afgescheiden van zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin niet in staat ben tot het aangaan van een gelijkheidsrelatie met een ander – met name in partnerschap – waarin ik me in partnerschap ergens afhankelijk maak van de ander door projectie van mezelf op de ander in/als aandacht in/als controle, waar ik me vervolgens tegen ga verzetten, tegen deze zelfgemanifesteerde controle in/als aandacht buiten mij, waardoor ik wegloop uit de relatie in een poging om los te komen van de controle in/als aandacht gevestigd buiten mij, en hierin mezelf als oplossing tot het stoppen van de controle mechanismen in mezelf, te ontkennen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dit met name te manifesteren in partnerschap waarin fysieke intimiteit wordt gedeeld, wat iets is wat ik me al 25 jaar afvraag, namelijk wat het verschil is tussen vriendschap en partnerschap, waarin ik steeds uitkom op seks, en dus is seks als fysieke intimiteit iets wat ik nader dien te onderzoeken om hierin in gelijkheid met/als mezelf te komen in plaats van in afhankelijkheid in/als controlemechanismen van de ander(=de  mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een scala aan relaties gerelateerd aan afwijzing over en spijt stress verminderen1 300x252 Stress Verminderen Door Zonder Spijt te Levenweer te hebben gelopen, welke in mij door elkaar heen lopen en me overweldigen in ervaringen van spijt, weggestopt in mijn fysiek, en naar boven komend in een nieuwe relatie als dezelfde onopgeloste punten omhoog komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te aarzelen in het doorwandelen van de punten in/als mezelf in partnerschap aangezien in ieder punt wat ik doorwandel de spijt omhoog kom van hetgeen ik verkeerd gedaan heb in vorige relaties, tot aan spijt toe van het stoppen van die relaties in het verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien dat ik – keer op keer/relatie op relatie – de partner ‘blame’ – de schuld geef’ van hetgeen ik zelf niet heb opgelost in vorige relaties, en omdat ik de spijt van de missers in vorige relaties niet wil ervaren, creeer ik reacties naar de partner in/als projectie van hetgeen ik zelf niet onder ogen wil zien, waarin ik zelf mijn aandacht vestig op de ander en mezelf hierin ontken, en dus de 2 controle-mechanismen toepas waarin ik zelf verstrikt ben geraakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te genereren en accumuleren in mezelf naar aanleiding van afwijzing gerelateerd aan partnerschap, welke in feite afwijzing is van mezelf in zelfverantwoordelijkheid, keer op keer, relatie op relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te stoppen met communiceren ten gevolge van de ontkenning van een ander in participatie in/als controlemechanismen, waarin ik mezelf en tevens de ander vasthoud en laat bestaan in en als deze controlemechanismen in/als aandacht geprojecteerd op de ander in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als zelfexpressie op te geven ten behoeve van een vasthouden aan een controlemechanisme in/als aandacht, zelf bestaande in/als de geest, in plaats van zelf te gaan staan in/als zelfverantwoordelijkheid in/als zelfexpressie.

 

Reincarnation throughout Time: DAY 11

Fysieke Gedragsdimensie:

Weglopen

De rug toekeren

Verlamming, welke tevens de dikke darm stillegt/vertraagt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek te verlammen door mezelf weg te houden van een ander in ontkenning als oplossing om die ander geen kans meer te geven via energie als aandacht op mij gericht te leven – waar of niet waar – en hierin juist, in mijn poging om van ‘de ander’ als ‘de ander=de mind’ weg te gaan, te verdwijnen in de ander=de mind, en mezelf gevangen te zetten in de ervaring van de ander=de mind, geprojecteerd op de ander in werkelijkheid – dus in een nieuwe laag van afscheiding in projectie – zonder in te zien dat ik aan het weglopen ben voor mezelf als de ander=de mind, en zonder in te zien in hoeverre ik mezelf hierin fysiek misbruik en dit misbruik en/als fysiek ongemak ben gaan gebruiken om zelf energie als reactie als ervaring te gaan gebruiken, en hierin mijn eigen fysiek nog meer te misbruiken door te verkrampen en uiteindelijk in de verkramping te verlammen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek weg te lopen ten gevolge van de afkeer van mezelf in/als ontkenning van mezelf in wie ik ben geworden in/als aandacht als controlemechanisme.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie verdwijnen in een ervaring van afwijzing/afkeer in/als reactie op ontkenning als controlemechanisme in/als aandacht gevestigd buiten zelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me afkeer en hierin ervaringen van afkeer creeer, in een ontkenning van mezelf in hoe ik besta in de relatie.

Ik realiseer me tevens dat ik ervaringen van afkeer nooit verder onderzocht heb en deze ervaringen geloofd heb als zijnde, ik moet weg, ik ervaar afkeer dus de relatie is ten einde, zonder in te zien dat ervaringen van afkeer bestaan in/als controle mechanismen, en dat ik die met een reden in het leven heb geroepen en ben gaan leven in/als controle in/als ontkenning van mezelf.

Ik realiseer me dat deze afwijzing en afkeer plaatsvind in partnerschap waarin fysieke intimiteit plaatsvindt, waarin ik onder de afkeer lust ervaar, welke me angst aanjaagt, en dus heb ik ooit – waarschijnlijk als heel jong meisje – een laag hierover heen gelegd, welke me weghoudt bij de ervaring van lust, niet wetende dat lust/seksualiteit in onze samenleving niet geintegreerd is in het fysiek, maar afgescheiden plaatsvindt in/als de geest, welke angst aanjaagt en vele andere oordelen oproept in/als afwijzing van zelf in/als het fysiek.

Dus realiseer ik me dat ik ben weggelopen uit relaties waarin ik lust ervaar verdekt onder de afkeer, en in de lust ervaar ik een controleverlies, als ik werkelijk de fysieke intimiteit aan zou gaan, waarin het controleverlies angst aanjaagt, aangezien controle in/als de geest alles is wat ik ken in/als mezelf in/als aandacht gevestigd buiten mezelf, in ontkenning van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb verder te zien onder de afkeer en bij lust aan te komen, en in plaats hiervan de afkeer ben gaan leven, welke is gaan accumuleren, en waarin ik verschillende relaties ten einde heb gebracht wat wellicht niet nodig geweest zou zijn als ik in zelf had durven en kunnen zien en als ik had geweten dat lust zich vermomd en/of verbergt als ervaring.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat niemand me ooit verteld heeft – tot aan een paar maanden terug Bernard dit aangaf – hoe lust en afkeer als ervaringen met elkaar verweven kunnen zijn in/als controlemechanisme, en ik in deze verwarring, een scala aan relaties heb gelopen en beeindigd en hierin vele lagen in/als reactie in mezelf heb opgebouwd, en tevens schade aan levensomstandigheden van mezelf en/of een ander heb aangebracht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet te hebben gezien, volledig gemist te hebben, hoe lust zich onder afkeer kan verbergen, en hoe ik hierin mezelf dus volledig gemist heb als fysiek wezen in gelijkheid met/als zelf gelijk aan/als seksualiteit, en in plaats hiervan me af te keren van mezelf in/als fysiek wezen gelijk aan/als seksualiteit en verder te leven afgekeerd in de geest  – op zoek naar een perfecte partner in de geest voor seks – waarin ik mijn ervaringen van afkeer projecteer op een ander als mogelijke partner buiten mij, waarin ik me keer op keer afkeer van de fysieke mogelijkheid tot inkeer in/als mezelf in/als het fysiek, en fysiek te onderzoeken wie ik ben in fysieke intimiteit en in/als het fysiek in het algemeen.

Ik stel mezelf ten doel de ervaringen van afkeer in mezelf terug te halen naar zelf en te onderzoeken en zelfvergeven, om te zien wat er onder verborgen ligt.

Ik stel mezelf ten doel stap voor stap, adem voor adem, door de ervaringen van afkeer en angst voor controleverlies heen te wandelen en niet mezelf in het diepe te gooien zoals ik altijd gedaan heb in fysieke intimiteit.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van spijt, dan stop ik, ik adem. Ik omhels mezelf in de ervaring, laat de ervaring door me heen ga en sta mezelf toe direct te zien wat ik verkeerd heb gedaan.

Ik realiseer me dat, alleen als ik direct in de ervaring zie en hier doorheen met behulp van zelfvergeving wandel, ik vrij kom  van de ervaring van spijt. En alleen als ik vrij kom van de ervaring van spijt, ben ik in staat om de oneindige cirkel van spijt manifesteren te doorbreken.

Ik realiseer me dat ervaringen van spijt verbonden zijn aan persoonlijkheden en persoonlijke omstandigheden en voorkeuren, en dus kan ik via spijt zien als ingang van het inzien van waar ik mezelf afhankelijk gemaakt heb van een persoonlijkheid in afhankelijkheid van iets of iemand buiten mij en dus in angst voor verlies van iets of iemand buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel ervaringen van spijt door te lopen en mezelf hierin te ondersteunen in geduld, met het gereedschap van schrijven en toepassen van zelfvergevingen welke leidt tot zelfinzicht, waarin ik mezelf in staat stel op te staan in/als zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel huidige omstandigheden met gezond verstand en plezier te benaderen en niet te verwarren met ervaringen in/als relaties tot herinneringen uit het verleden.

Ik stel mezelf ten doel de relaties tot/als herinneringen door te lopen in/als mezelf in schrift en zelfvergeving waardoor ik mezelf in staat stel huidige omstandigheden te wandelen in/als zelfverandering/zelfcorrectie van wat ik verkeerd heb gedaan in het verleden in/als afscheiding van mezelf  in projecties op een ander buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel herinnering en heden naast elkaar/tegelijkertijd/in gelijkheid in/als zelf te wandelen en te gebruiken als ondersteuning van elkaar (herinnering en heden) in/als mezelf, en niet opnieuw weg te lopen en verder te leven in afscheiding van mezelf in projectie op iets en/of iemand buiten mij, maar in het heden relaties in/als herinneringen terug naar zelf te halen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren in het fysiek, stap voor stap, adem voor adem, een voor een.

spijt

Agreements
Redefining Relationships

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 238 – Expressie en de Darm – Teleurstelling

Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Dag 233 – Expressie en de Darm – Patroon Verwachting Geloof

Dag 234 – Expressie en de Darm – Eten Klaarmaken

Dag 236 – Expressie en de Darm – De Buik en Taille in de Media

Dag 237 – Expressie en de Darm – Zelfvergevingen op Buik en Taille

From-energy-to-sound-atlanteans-support-part-63

Ik ervaar een ervaring van teleurstelling welke ik heb opgeslagen in de darm. Als de ontlasting een aantal dagen gemakkelijk gaat, en dan opeens een dag niet, ervaar ik deze teleurstelling. Van hieruit gaat het hele mind-construct aan van teleurstelling naar geen zin hebben naar het heeft geen zin naar opgeven. Terwijl ik dit schrijf zie ik dat ik gisteren een teleurstelling in mezelf onderdrukt heb welke ik ervoer als reactie op iets wat iemand zei in mijn omgeving.

Diegene zei dat die, ondanks dat duidelijk was in de dingen waar die tegenop liep, te maken hebben met de macht van het geld – welke die ook beaamde – toch niet voor een gelijk geld systeem wil kiezen. Dit gebeurde allemaal in een paar seconde, waarna ik het onderwerp direct liet rusten aangezien ik voorlopig eerst in zelf verder werk en mijn reacties stop.

Alhoewel er ogenschijnlijk heel weinig leek te gebeuren in dit moment, gebeurde er heel veel. Ik zou het omschrijven als een dodelijk moment. Een heel kort, venijnig moment van afwijzing van wat het beste is en hierin Totale Onderdrukking van Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat ik het fout doe in staan voor gelijk geld systeem op de wereld als een ander dit heel kort en venijnig afwijst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat ik iets heel ergs heb gedaan door zelfs maar de suggestie van een gelijk geld systeem te noemen als wat het beste is voor iedereen/al het leven, waarin lijkt alsof ik iets genoemd heb waar eigenlijk niet over gepraat mag worden – De Naam Mag Niet Genoemd Worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me afgewezen te voelen door degene die zelf niet wil kiezen voor een gelijk geld systeem terwijl diegene wel benoemt en reageert als boos wordt op het bolwerk waar die tegenaan loopt in de materiele wereld waarin diegene niet gelijk behandeld wordt in zaken die te relateren zijn aan geld, welke diegene ook zelf ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom diegene niet voor een gelijk geld systeem wil kiezen terwijl toch diegene toch ook duidelijk zelf ziet dat de zaken waar die zich over opwindt, gerelateerd zijn aan de Macht van het Geld waar diegene in dit geval de dupe van is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waar diegene aan vasthoudt aangezien ik diegene altijd heb ingeschat als degene die meer ziet dan ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb teleurstelling te ervaren bij het verlies van mijn beeld van diegene als ‘diegene die meer ziet dan ik en die voor me zorgt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor verlies van diegene die voor me zorgt en altijd gezorgd heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb diegene als de enige te ervaren die voor me gezorgd heeft als ik het niet meer zag zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb diegene te zien als iemand die me erdoor heen gesleept heeft als zonder wie ik het niet gered zou hebben, en nu moet ik diegene achter laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik diegene achter moet laten, in plaats van in te zien dat ik alleen absoluut hoef te staan in/als mezelf als wat het beste is, waarin ik niemand achter laat maar juist Hier blijf/kom, en als diegene beslist ook hier te komen ben ik gewoon hier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom diegene niet wil kiezen voor een gelijk geld systeem, maar het niet durf te vragen uit angst voor de bosheid lol boosheid van diegene als reactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de boosheid als BOS-heid als baas als macht van de Geest in Overheersing welke geen ruimte laat voor De Kiem van Leven maar zich ondertussen voordoet als Redelijk Wezen in Rede in/als de Geest welke altijd sneller is in redeneren dan de Beweging van Substantie als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten misleiden als Overrulen (Overstemmen) door de Snelheid van de Rede van de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn Stem als Geluid als Leven te laten overstemmen door de Rede van de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik als Stem voor Leven me moet verantwoorden tegenover de Rede van de Geest, in plaats van in te zien dat ik me hiermee in de Rede van de Geest Begeef in Verantwoording afleggen aan de Ander, in plaats van Zelfverantwoording te Zijn, Nemen en Leven en mezelf Leven te Geven in Zelfvergeving.

Als ik mezelf zie schieten in Angst voor de Rede van de Geest, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik wegschiet in een fractie van een seconde als manoeuvre om mezelf te beschermen. Ik realiseer me dat ik een switch maak, en in die switch beslis ik in een moment van Gedaante te verwisselen, waarin ik mezelf opgeef ten behoeve van de Vrede in de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in een moment van gedaanteverwisseling ten behoeven van de Vrede van de Geest welke ook wel “Gods Vrede” genoemd wordt, en omdat het Gods Vrede genoemd wordt mag hier niet aan getornd worden, want als je hieraan tornt, krijg je de Torn van God de Geest op je afgevuurd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te schieten uit angst voor de Torn als Schoten als Schieten van God de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb door Weg te Schieten in de Geest als Bescherming, me tevens over te geven aan de Schoten als Torn van God de Geest, aangezien ik me hierin op Zijn Domein Begeef, in plaats van Vergeving te Geven aan Mezelf als De Ander en hierin Leven te Geven en Hier te Blijven in Fysieke Realiteit in/als Stabiliteit in/als Zelf.

Ik realiseer me dat iedereen dit patroon wandelt en dat iedereen loopt te schieten en elkaars schoten probeert te ontwijken of terug te kaatsen zonder te zien dat hierin enorme consequenties gecreeerd worden tot aan wereldoorlogen toe.

Ik stel mezelf ten doel de bewegingen als reactie in mezelf op de Torn als Schoten van God de Geest van mezelf en de ander, in te zien, zelf te vergeven zelf te corrigeren en vervolgens de Correctie Te Leven in/als het Fysiek in Realiteit door Hier te blijven en/of komen in de Adem, Stabiel en Constant in Eenheid en Gelijkheid met/als het Fysiek welke Stabiel en Constant Is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat dit patroon zoveel invloed heeft op mijn fysieke darm door een gedachte te creeren als ‘het zal zo’n vaart niet lopen’ en ‘het zal wel mee vallen’, welke een Rechtvaardiging is als Rede van de Geest van wat ik toesta in mezelf en dus in de ander welke razend snel de boel verstopt en dus waarin ik razend snel de boel verstop en Fysieke Verstopping manifesteer in een fractie van een seconde in onderdrukte Razernij.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar en hoe ik mezelf onderdruk en verstop in razernij als reactie in/als Angst voor de Rede van De Geest welke ik ervaar als Schoten als de Torn van God de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hartkloppingen te veroorzaken als fysieke reactie als gemanifesteerde angst van de Geest voor de Rede van de Geest.

Ik realiseer me dat Angst alleen in/als de Geest bestaat, en dus als ik angst als hartkloppingen ervaar komen deze voort uit reactie in/als de Geest welke ik onderdrukt heb in het fysiek.

Als ik hartkloppingen ervaar, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in angst reageer. Ik adem in de ervaring, laat de ervaring door me heen gaan zodat ik gelijk sta als de ervaring en adem uit waarin ik de ervaring loslaat. Indien nodig schrijf ik het moment uit en pas zelfvergevingen en zelfcorrecties toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn adem in te houden in momenten als reacties van Schrik in/als Angst door in de Geest te Schieten. Ik realiseer me dat ik mezelf hierin vastzet in/als de Geest door de fysieke referentie als de Adem te stoppen en in plaats hiervan door te gaan/door te leven/te overleven in de Rede van de Geest welke Geleid wordt door Angst.

Ik stop mezelf in/als Angst als reactie als schrik in/als de Geest. Ik Adem. Ik stabiliseer mezelf in/als de Adem en onderzoek mezelf in reactie in de Geest op de Rede van de Geest door het toepassen schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie. Dit is voorlopig het Enige wat ik doe ter Ondersteuning van mezelf in reactie, zodat ik mezelf inzie en vrij maak van de Angst als Reactie als Rede van de Geest voor de Rede van de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb plaatsvervangend verdriet te ervaren voor de reactie als Angst van de ander(=de mind), en hierdoor de plaats te vervangen van de ander=de mind.

Ik sta mezelf niet toe de plaats te vervangen van de ander=de mind. Ik stop. Ik Adem. Ik stop elke reactie van verdriet in mezelf welke slechts Beloning is in/als de Geest als Energie Ervaring van mijn Toegift aan de Torn Van God als Rede van de Geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze Reactie van Verdriet als Beloning in mijn Darmen gemanifesteerd te hebben, en hierin Teleurstelling als Rede voor Verdriet te gebruiken als de Ontlasting niet gaat zoals gewenst, waarin ik opnieuw de Reactie van Verdriet als Beloning creeer.

Ik sta mezelf niet toe deel te nemen in de Beloning van Verdriet als Energetische Reactie op Teleurstelling. In plaats hiervan stop ik, ik adem, Ik Blijf Stabiel Hier en zie wat er voorbij komt als reactie op het vertragen van de fysieke ontlasting, en zie of ik de dag ervoor iets niet gestopt heb in zelf waarin en waardoor ik mezelf vastzet in de Geest en Verstop, wachtend op De Beloning als Vrijwaring. Ik schrijf uit wat ik zie en pas zelfvergeving en zelfcorrectie toe in plaats van de cirkel fysiek voort te zetten. Ik zie in dit schrijven dat het vertragen van de fysieke ontlasting aangeeft dat ik te weinig vertraagd heb in de de geest waardoor de geest zich fysiek manifesteert.

Day 302: The Encryption of Systems (Part Three)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te Wachten op Vrijwaring van God de Geest, in plaats van mezelf vrij te maken van de Controle van God de Geest door het consequent toepassen van Schrijven, Zelfvergeving en Zelfcorrectie en mezelf te vertragen in dit proces – vertragen in plaats van stilleggen in de wacht – zodat ik mezelf kan zien in reactie in/als Controle van de Geest waarin ik mezelf ondersteun in de Adem en mijn reacties in de Adem terug breng in het Fysiek, zodat ik de afscheiding van mezelf in reactie kan stoppen.

From-speaking-to-sounding-self-forgiveness-atlanteans-support-part-64

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/