Dag 699 – Isolatie

iglo

Zoals in het vorige blog beschreven beweeg ik me langzaam van ‘liefde’ naar ‘gelijkheid’. Oude bestaande relaties brokkelen af, vallen uiteen. Dit proces is al tijden gaande maar wordt nu meer duidelijk voor mezelf – ook de relaties waarin ik het meeste vasthield en geprobeerd heb om in de fysieke werkelijkheid te brengen, houden op te bestaan, simpel omdat hiervoor beide partijen nodig zijn om het in stand te houden/tot staan te brengen en als één van de twee nog niet staat/wil/kan staan in een principe van gelijkheid, beginnend binnenin zelf, zal de fysieke werkelijkheid de situatie zo tonen waarin een samenzijn niet meer mogelijk is – of nog niet mogelijk is.

Hierin zie ik mezelf onder ogen in een ervaring van isolement. Het oude valt weg, het nieuwe is nog niet gecreëerd. De zelfbeweging die nodig is voor de creatie van het nieuwe, het onbekende, hierin ervaar ik behoorlijk wat onzekerheid en weerstand (dus angst). Echter ook komt er een standvastigheid in door, als een zekerheid van hoe ik het wel wil, zodat ik een fundament kan leggen in vanuit een startpunt van gelijkheid. Zodat het fundament de stevigheid en duurzaamheid zal geven in een eventuele nieuwe situatie in de toekomst, om op voort te wandelen en er niet opnieuw ‘break ups‘ nodig zijn.

Nu eerst zelfvergevingen op de ervaring van isolement.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, mezelf te isoleren van mezelf door geheimen te bewaren in mezelf vanaf zeer jonge leeftijd en hierin mijn openheid af te leggen, alsof dit hetgeen was wat ik ‘moest doen’ zonder mezelf af te vragen wat ik eigenlijk aan het doen ben en wat de gevolgen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me opgesloten in mezelf te ervaren en niet te weten hoe uit te reiken naar anderen behalve door te ‘vragen’ en me hierin  – van tevoren en automatisch – aan te passen aan wat (ik denk dat) een ander wil, in plaats van mezelf in expressie te brengen in wat ik wil/zou willen vanuit een fundament van gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik nooit in staat zal zijn om mezelf uit te drukken en uit te reiken naar anderen en hierin vanuit gelijkheid samen te werken en een overeenkomt tot stand te brengen, simpel omdat ik (denk dat ik) niet weet uit te reiken, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit een geheel nieuwe expressie is vanuit zelfbeweging die ik tot nu toe niet heb uitgevoerd en waarin ik me dus oncomfortabel ervaar als ‘buiten het bekende’ als hoe ik altijd en automatisch geleefd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren – dus feitelijk gedachten te hebben en deze te geloven als ‘waarheid’ – dat het me niet lukt om voorbij mijn automatismen en comfort te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door automatisch in een ervaring van vragen – als archetype van de bedelaar – te blijven verkeren, niet toe te komen aan het uitdrukken van mezelf en hierin dus steeds opnieuw niet te laten zien wie ik ben en waar ik voor sta en dus, te creëren dat ik niet gezien word en me zo geïsoleerd te ervaren in wie ik werkelijk ben, alleen met/als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om, als en wanneer ik angst ervaar om uit te reiken, te stoppen, te ademen en te zien welke energie er onder deze angst als gedachten/ervaringen in me spelen zodat/waarin ik deze benoem en vergeef in en als mezelf, dit vanuit de realisatie dat de energetische ervaringen maken dat ik me ongemakkelijk voel en dat ik hiervoor de tijd kan nemen om mezelf hierin te omarmen en ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik NU uit moet reiken en op deze manier door de angst heenga, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik inderdaad op een gegeven moment door de angst zal heen bewegen in fysieke werkelijkheid om werkelijk tot een verandering te komen, echter een ervaring van NU is vanuit de geest gestuurd en houdt eerder een forceren in en als ik een uitdrukking forceer in mezelf, zal dit ook zo resoneren in wat ik naar voren breng en dus een gevolg/reactie teweeg brengen in anderen naar wie ik me uitdruk die niet wenselijk is.

Ik stel mezelf ten doel om de tijd te nemen om mezelf op mijn gemak te stellen en de surrealistische ervaringen en verwachtingen die in me opkomen, eerst eens goed te bekijken en vergeven voor mezelf en uiteindelijk, als ik hierin stabiel en helder ben, mezelf in uitdrukking te brengen in hetgeen ik zie dat er overblijft in gelijkheid met/als mezelf als wat ik uit wil drukken zonder iets te verwachten als resultaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de ervaring van NU kracht inhoudt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de ervaring van NU gebaseerd is op en bestaat uit angst als onderdrukte gedachten en emoties en dat het daarom NU moet gebeuren alsof er anders een verlies plaatsvindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te luisteren naar en geloven in de energie van een ervaring van NU alsof dit kracht inhoudt en zo niet werkelijk en fysiek af te stemmen op mezelf en van hieruit, een passend moment te vinden en hierin te openen in wat ik wil uitdrukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik iets kan verliezen als ik het niet NU doe, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik wat ik wil uitdrukken als mezelf, niet werkelijk kan verliezen en dat hetgeen ik eventueel ‘verlies’, niet werkelijk en gefundeerd was in eenheid en gelijkheid met mijzelf en/in mijn fysieke werkelijkheid maar gebaseerd op een energetische ervaring, gecreëerd als relatie (in gedachten/ervaringen/projecties) in/als de geest.

Als en wanneer ik het gevoel heb NU te moeten handelen, benaderen of uitdrukken en ik hierin een soort van ‘kracht’ ervaar, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf forceer vanuit de geest, vanuit een angst dat als ik het NU niet doe, ik het nooit zal doen omdat ik teveel angst ervaar en/of, dat ik zo snel mogelijk van de angst ‘af wil’ en het dus maar liever ‘NU’ doe dan is het maar gedaan. Echter hierin resoneer ik dus feitelijk angst (interessant genoeg de energetische tegenpool van de ervaring van liefde) en ook al spreek ik woorden van gelijkheid, ik resoneer een ongelijkheid aangezien ik ben afgestemd op een ervaring van angst in mezelf en zal dus ook iets van angst in een ander opwekken of, een ervaring van liefde als de angst wordt onderdrukt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te oefenen in het benaderen van anderen (en/of het benaderd worden) vanuit een comfortabele toestand in en als mezelf, dus zonder haast en zonder forceren en hierin de tijd te nemen om mezelf mijn ongemakkelijke ervaringen te vergeven, te onderzoeken wat ik werkelijk wil en hoe ik dit in woorden kan uitdrukken.

comfortabel2

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to accept breakups to be the natural  condition of human relationships instead of acquiring relationship agreement skills to manage the relationships as equals and to support the integrity of the commitment to each other as the expression of self respect and respect of each other as living beings to prevent the fear of being hurt and the fear of vulnerability that is the key to complete trust and intimacy.

Uit: Day 14: Do you Love Breakups?


Proces van zelfverandering:

http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Reactiedimensie (Emoties/Gevoelens):

Verdriet, boosheid, irritatie, verongelijking, angst, neerbuigendheid, onverschilligheid, slachtofferschap, onbegrip, opgeven, ongeloof, onmacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren – angst-angst-angst  zie angstdimensie – en in en als angst mezelf op te geven in plaats van te gaan staan en mezelf richting te geven als wat het beste is voor mezelf en andere betrokkenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst, mezelf terug te houden, en hierin een scala aan emoties te creeren in en als mezelf, welke ik vervolgens gebruik als excuus om niet te hoeven bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bestaande in en als angst, een reactie van stress te creeren, stress in en als de geest, in een creatie van vele gedachten en hieraan gekoppeld emoties,  waarin ik mijn lichaam vermoei en uitput en verkramp, welke mij opnieuw angst aanjaagt voor het verlies van mijn fysieke kracht, gemanifesteerd door mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bestaande in en als angst, en hierin een niet opstaan, een tegenovergestelde reactie uit te lokken bij een ander als een soort van vrijbrief om mij te overheersen, en hierin wederom de macht in handen te houden door de ander uit de bocht te laten vliegen maar niet te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onmacht te ervaren tegenover de ervaring van angst in mij, welke zich keert in projectie als macht naar de ander toe binnenin mezelf, participerend in backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me neerbuigend naar de ander toe te gedragen binnenin mezelf, participerend in backchat, welke in eerste instantie gevormd wordt door angst voor het nemen van verantwoordelijkheid in en als mezelf, in plaats van gelijk te gaan staan aan mezelf, de angst te stoppen in mezelf en mezelf te vergeven, en in gelijkheid aan en als mezelf, eventueel de ander te benaderen en in gezond verstand te communiceren, waarin ik ook een ander de mogelijkheid geef zich te corrigeren en bewegen als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de macht in handen te houden door te participeren in en als angst, ziende wat er gebeurt maar mezelf vasthoudend in en als een ervaring van onmacht ten aanzien van de angst, waarin ik de ander in onwetendheid houdt door niet te benoemen wat er gebeurt, waarin ik mezelf als beter blijf ervaren en zo de controle probeer te behouden in en als de geest in en als creatie van gedachten, reacties en backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf slachtoffer te maken van mijn eigen ervaringen van angst door vast te houden aan de angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onverschilligheid te creeren ten aanzien van mensen die niet lijken te zien wat er gebeurt, welke komt door een ervaring van angst in en als mij, zo existentieel dat ik niet durf te spreken, en tegelijkertijd zelf gecreeerd door hierop voort te bouwen en de existentiele angst aan te nemen als ‘dit ben ik’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onverschilligheid ten aanzien van mezelf als leven te accepteren, toe te staan en vervolgens te creeren door geloof en participatie in een ervaring van angst als ‘dit is wie ik ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven ten behoeve van mezelf in en als een ervaring van angst, en hier vervolgens hele persoonlijkheden omheen te creeren zodat ik niet meer zie wie ik ben en ik een excuus heb om mezelf voorgoed verloren te laten gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een excuus te creeren om mezelf verloren te laten gaan, welke ik projecteer op de buitenwereld als zijnde  ‘maar zij willen toch niet luisteren en zij zijn zo gemeen’, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik het ben die niet luister naar mezelf door constant de angst toe te staan in mezelf, en dat ik het ben die gemeen is naar mezelf, waardoor ik vervolgens gemeen als onverschillig, neerbuigend en ongelijk wordt naar een ander toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van verongelijking te creeren door niet gelijk te gaan staan in en als mezelf, beginnende bij gelijk te gaan staan in en als de angst in mij en mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken en mezelf vervolgens in en als verongelijking te behouden door boos op mezelf te worden en geirriteerd naar mezelf toe te worden, in plaats van mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te durven vergeven, aangezien ik bang ben om mezelf te corrigeren en zelfverantwoordelijkheid te nemen en ik dus mijn angst onder ogen dien te zien en hier doorheen dien te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te creeren ten aanzien van de verongelijking die ik ervaar in mezelf, waarin het lijkt alsof het verdriet enige verlichting geeft van de ervaring van verongelijking, bestaande in en als angst, niet ziende, realiserende en begrijpende dat in en als deze verlichting in en als een energetische reactie als verdriet, ik de ervaring niet stop, zelfvergeef en zelfcorrigeer, maar juist in mijn lichaam manifesteer, opberg, verberg, verstop zodat ik kan participeren in een ogenschijnlijke beweging als verlichting in en als een emotie van verdriet, terwijl mijn lichaam steeds vaster en verstopter raakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als een ervaring van verdriet, in en als slachtoffer gevangen te houden, dit alles voortkomend uit een angst om op te staan en te spreken en bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van onbegrip en ongeloof te creeren in mezelf, waarin ik niet begrijp en geloof dat een ander niet ziet wat er gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen en geloven dat een ander niet ziet wat er gebeurt, en dit als excuus te gebruiken om niets te hoeven zeggen, niet te hoeven spreken, en me hierin neerbuigend en onverschillig te gedragen ten aanzien van een ander die maar ‘moet begrijpen wat er gebeurt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn ervaring van onbegrip en ongeloof komt door onbegrip en ongeloof in het feit dat een ander niet ziet wat er gebeurt, in plaats van in te zien dat het onbegrip en ongeloof gaat over mezelf, over hetgeen ik toesta in mezelf, waarvan ik niet begrijp en kan geloven dat ik dit werkelijk toesta in mezelf en dus in een ander/naar een ander toe, welke me direct duidelijk maakt waarom een ander onacceptabel gedrag toestaat in zichzelf en dus vertoont, welke ik waarneem, maar waar niemand iets aan doet, welke zichtbaar is in de erbarmelijke staat waarin wij bestaan in de wereld hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat onacceptabel gedrag in en als zelf okay is zolang het maar niet geleefd wordt, in plaats van in te zien dat als ik onacceptabel gedrag binnenin mij toesta, in participatie in en als angst en hieruit volgend backchat en reactie in mezelf, dit automatisch onacceptabel gedrag voortbrengt/doorgeeft naar een ander toe, al dan niet direct zichtbaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de macht in handen te houden door mijn onacceptabele gedrag, participerend in en als angst en hieruit voortkomend reactie en backchat en hieruit voortkomend het nalaten van spreken en bewegen als wat het beste is, als richting in en als mezelf, te verbergen in mezelf, en toe te zien en dus toe te laten hoe anderen onaccaptabel gedrag vertonen, waarin ik de macht als controle ‘bewaar’ in mezelf door meer te zien dan een ander maar dit niet te delen, en dus de ander geen mogelijkheid geef tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de ander en mezelf, mezelf als de ander zelfverantwoordelijkheid te geven als nemen; to give als you would like to receive.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te geven zoals ik zou willen ontvangen door de angst in mij groter te laten worden dan ikzelf en dit als excuus te gebruiken om niet te geven zoals ik zou willen ontvangen, en in plaats hiervan, in en als reactie, stress, veel stress te creeren waarin ik mijn fysiek uitput en langzaamaan vernietig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te geven zoals ik zou willen ontvangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te reageren op de onoplettendheid – welke vernietigend werkt op de fysieke omgeving – van de kinderen rondom het huis, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mijn eigen fysieke omgeving als mijn eigen fysieke lichaam, onoplettend benader en dus langzaamaan vernietig, en niet ziende, realiserende en begrijpende dat de kinderen dus feitelijk, net als ik, in doodsangst moeten verkeren door het ontbreken van een voorbeeld als richting als zelfverantwoordelijkheid bij de ouders, en dus door het ontbreken van richting als zelfverantwoordelijkheid in het kind zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als versluiering te gebruiken om werkelijk te zien wat hier is, door zoveel reactie emoties en gevoelens als energie in mezelf te genereren waardoor ik alleen mezelf nog zien in en als (een geloof in) wie ik ben in en als reactie als emoties en gevoelens, welke ik gebruik als rechtvaardiging van mijn handelen en/of niet handelen, ten koste van mijn gezond verstand als wat het beste is voor ieder-een, al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever kwaad te doen en toe te staan, in, als en buiten mezelf dan door mijn eigen angst heen te wandelen en hierin op te staan in en als zelfverantwoordelijkheid met als excuus, ‘zo bang ben ik’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als een gerechtvaardigd excuus te zien en gebruiken, niet ziende, realiserende en begrijpende dat dit een bevestiging is van bestaan in en als mezelf in zelfzucht in en als de geest, in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst in en als de geest als rechtvaardiging te gebruiken om angst in en als de geest in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen rechtvaardiging te zijn, te blijven en te worden in en als de geest, in en als angst, en zo mezelf gevangen te houden in een gesloten cirkel, een systeem wat zichzelf insluit, afzondert en isoleert.

Zelfcorrecties volgen

https://i0.wp.com/www.visionair.nl/wp-content/uploads/2011/01/Internal_view_of_the_Stanford_torus.jpg

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/