Dag 796 – The effect of writing

Art by Andrew Gable

I have written a blog in Dag 794 – A moment of change where in I found out the following:

” So this means in this example, that what I am used to do and look at within myself is the following way: “Can I have a drink now and then at home alone, although I see that this is not best for myself eventually and so I ‘know’ in a way that somehow/somewhere I need to (and will) stop this/step out of this again? And then I ‘check’ within myself if I see myself able to stop/step out of it in the the future”. If the answer is “yes, I can stop/step out of this in the future when and as needed”, then I decide many times to still ‘do it’ and actually ‘go get my bliss’. Until ‘I am done’ with it or until I cannot have it anymore, and then I stop. And then I need to walk through the build up layers again of emotional/feeling release. So I am actually used to walk through points the long way and more or less even believed that I ‘have to do it like this’ in many occasions.”

In this blog I took an example of drinking a glass of wine at home; however I have seen myself doing this in different situations where an ‘energy-addiction’ is involved – meaning where I want to experience something before I am willing / able to stop it. This is so I see now, actually a form of self-manipulation and when others are involved – as for example within starting a relationship before being totally clear on the possibilities of it – then it automatically includes a manipulation towards another as well, although my intention is not to ‘manipulate’. But my starting-point contains this – maybe subtle – energetic self-manipulation and so, my starting-point will determine the outcome and so manipulation will take place in some form. And what I accept and allow within myself, I will accept and allow in another as well and so the reflection of this inner self-manipulation will show itself in the situation and / or within another and often in a larger degree, so that I will not miss it.

After writing the blog, I noticed that I now have seen this point, this tendency to firstly ‘follow the energy before stopping and pushing myself to the edge before I stop’ and so actually….I am not able to accept and allow myself to do this anymore. So now, when I do see a situation where in I am not 100% clear or sure, I am not able to accept and allow myself to ignore the ‘nagging presence’ in the background and move on with it anyway, in some way ‘hoping’ that it will solve itself miraculously, because I now have seen, realized and understand that it will not solve itself miraculously but the outcome / consequence will show exactly that what I have ignored at first in my starting-point.

This is an example of how the writing out of one practical example – if and when done from a starting-point of self-honesty and self-direction – will very much support with this one general point / tendency in many occasions in my life. This also shows how resistance or even rejection can be experienced with regards to the writing, because I ‘know’ on some level that the writing will be effective and reveal some ‘energy-addictions’ that I accept and allow to distract or actually, manipulate myself with and behind this I find a ‘fear of loss’ of this energy and the experience that it is giving. This experience of ‘fear of loss’ is showing itself as very real, because I made it real, by living it at first, by ‘building a life’ on ‘this belief’ so to speak and so the effect may give an experience of ‘collapsing’ and ‘walking through hell’, as in letting go of the illusions that I was holding on to. Illusions meaning, thoughts, feelings, emotions, beliefs, hopes, dreams and what more, that all seem very ‘real’ in the mind but that is not grounded in a realistic, physical foundation.

So with the writing, I am able to quantify my process and walk it ‘faster’ in a way. I mean, I will walk through all the illusions anyway, also by first following my mind and then needing to let it go again, which is ‘the hard way’ as the letting go can be quite horrible to walk through. With the writing, I do have a tool to support myself, to start preventing myself from following the energy, from following that what is actually not best for myself in self-honesty and so, not best for all in self-honesty. Also here, there is a moment of letting go – as how I described in the blog as well – but it almost directly includes a moment of change, because I did not build up so much layers around it, I did not attach myself in all these layers (that I need to walk back and detach myself from and this ‘hurts’ emotionally) and so the way is much shorter and much more stable.

This is actually what we have done through our whole lives – building layer after layer, following the energy and ‘building a life’ on false beliefs in a way, despite our intentions being ‘good’ in it. One can imagine that walking back does take time, dedication and persistence, as these layers are integrated in our life and our physical bodies. We have become it in a way and we believe that ‘this is who I am’. And, we all did this, we have build relationships on this and so we actually have build a world (through relationships) on this foundation from and within a manipulative starting-point (energy). And this is very much visible in the world and how we exist today in totality. For more context read Relationship Dynamics

I will continue with some self-forgiveness on this point in a blog to come.

As a short feedback after writing the mentioned blog: There are no thoughts coming up anymore in relation to drinking this glass of wine when being at home. In the beginning it did come up now and then and with the support of this blog I was able to directly let it go and as I notice now, it is not a point anymore, it is not coming up as a possibility or desire or need and mostly not even as a thought anymore. That is great self-feedback and self-proof after walking layer after layer as a process through the years of what process actually entails.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive
Advertenties

Dag 794 – A moment of change

I am used to drink little to no alcohol. This has not always been the case. During my studying years, I did go out a lot and used more alcohol than was good for my body. So I mostly was drinking with others in the weekends or on free days, however I also remember having some wine in the house and then on Wednesday, started taking a glass in home when being alone and then used some up till the weekend again. I did not feel so well with this and also not with the effect of it and at some point, I decided to stop this because I noticed an addiction pattern in it that bothered me, no matter how small the amount was as for example ‘only one or a half glass of wine’.

Through the years, I brought down the intake up till the point of little to no drinking at all. I still liked the taste of a nice glass of wine but I have seen so much trouble around me and close to me through an abusive intake of alcohol, that I developed a bit of a dislike towards drinking alcohol in general.

I am now living alone again and I noticed that I sometimes felt the ‘need’ (behoefte-Dutchto drink a little wine when being at home and alone, for example ‘a glass of wine before/during cooking’. I tried this out a few times, looking at how to approach this and what the effect is on myself. I was looking at allowing myself to sometimes have a glass of wine during cooking, or deciding to not drink alone at all and keeping a glass of wine as a form of enjoyment when being with someone else – for example a friend or a family member. I still did like the first few sips very much:, the taste and the ‘warm’ effect in the body. But I also noticed the same ‘pattern’ as twenty years before coming up when drinking a glass of wine in the house: I was ‘looking forward to this’; I had an ‘open bottle’ in the house (even when I buy bottles of 250 cc I have this open till next time) that I then tend to take the next day ‘because it is open’; I did feel a bit ‘fuzzy’ after drinking it. Things like that.

After a few times, I decided to not buy this small bottle for myself to keep in the house. At one afternoon, I felt like ‘having a glass of wine’ and was looking if I should buy some or not and how to put this in place for myself. I actually and self-honestly, wanted to keep this drinking for some occasional enjoyment when for example being with a friend and/or having a nice diner, something like that, but I also liked the taste when having a little by myself. However I did not like ‘being busy’ with this in my head, every time that I start cooking for example. I did notice this ‘need’ keeping existing and coming up within me as to fulfill something within myself in these moments. And in that moment, that afternoon, I changed something.

I decided to not go for this ‘need’ and to stick with my initial approach (to occasional have a nice drink together to enjoy as a delicacy). There was this one moment where I needed to walk through an experience of ‘emotional loss’ – I cannot describe exactly what it was. But I noticed, because I had not allowed myself to build it up through time again, that it was only that one moment that I needed to stand with/as myself in this self-honest approach, before the energy decreased and I was through.

In this moment I did see clearly that a build up through time makes it difficult to keep standing when an energy is coming up and ‘trying to take over’ so to speak. This gives many layers and emotional/feeling connections that needs to be ‘disconnected’ and released, that makes it feeling like ‘undoable’ and immens. But in this moment, I saw what the direct way of ‘not accepting and allowing’ is giving me: a strength and deep satisfaction and after this, time and quietness to focus on other things. Because I did not accept and allow to let it become an issue and distraction again.

I was able to do this quickly because I had already walked this path extensively and going there again was not needed to piece myself together. However it now also gives myself a reference of the ‘reward’ so to speak (the peace, satisfaction, quietness and space) of directly/immediately standing with and as my self-honesty – although I may not see everything that is connected on forehand. Where I did see that I am used to check on forehand within myself, ‘if I am able to step out again if needed’. So this means in this example, that what I am used to do and look at within myself is the following way: “Can I have a drink now and then at home alone, although I see that this is not best for myself eventually and so I ‘know’ in a way that somehow/somewhere I need to (and will) stop this/step out of this again? And then I ‘check’ within myself if I see myself able to stop/step out of it in the the future”. If the answer is “yes, I can stop/step out of this in the future when and as needed”, then I decide many times to still ‘do it’ and actually ‘go get my bliss’. Until ‘I am done’ with it or until I cannot have it anymore, and then I stop. And then I need to walk through the build up layers again of emotional/feeling release. So I am actually used to walk through points the long way and more or less even believed that I ‘have to do it like this’ in many occasions.

This is not the most effective way and I can distract myself with this a whole life (and actually I have distracted myself with this many many years already). I now for the first time saw direct the effect of accumulation of energy and what it takes to walk through this and how I can instead, bring myself more and more to this direct/immediate point of standing and change in a moment. And this then can also start accumulating, in a beneficial way, for myself and life as a whole, into and towards my self-honest standing; moment by moment, breath by breath.

After this it did not come up again as a ‘need’ or desire’ to have a glass of wine in the house alone and this is a relief. A thought may come up now and then but not loaded with energy anymore and so not much of my attention is going to this point anymore. That was what I noticed in this one moment of change, that I stand and changed and released and I was through and it was done. Because I had not build up a lot of energetic attachments around it again/anymore. And when it comes up as a thought, I am satisfied with my decision/approach/stand and so I can ‘stand with/as myself’ in this.

As an addition, I decide to drink an occasional glass of wine with others, because this is what I can self-honestly stand with and enjoy as a delicacy; when I at the same time have already proven to myself as walked before, that I will let go and stop drinking any glass of wine if I see that this is better/best for me and/or others in my life in time to come or in a certain period of time.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 781 – How I have experienced ‘depression’ in my life

I have started the topic of depression in a vlog and want to share how I have experienced this in my life and how I supported myself through these experiences during that time. In this blog, I will start writing out some background information how I have experienced the ‘depression’ in my life.

I will start with an example of what I have seen as the difference between a clinical form of depression, where in one is unable to get out by oneself without any medical and specialized support and the ‘depression’ as phases in life where in one is still able to function, communicate, take care of oneself and finding ways of self-support, but more experienceing oneself as without any life-motivation and joy, which is as I see now, still present but more internalized and suppressed.  It is all based on my own experiences and so not absolute in when it is time to get support, as this is something that needs to be approached individual, however with describing my experiences, it may support to find some reference points in this.

I have seen myself going into being more ‘self-conscious’ and struggling with internal experiences and issues from the age of 13 and 16 – yet I am busy walking this within myself so I leave this for now. What I do see as a ‘severe’ form of depression coming up, was after I have used some extacy. It was the first time and last time for me, somewhere around my twenties. A group of friends planned to use this and initially I should not be with them, as I did already see in myself that it was not really something for me to try out. However an appointment that I had planned was canceled and so I choose to join them.

Why I mention that ‘it is not for me’, is that I did see a fear within me to ‘get stuck’ in it and ‘keep hanging’ in an effect of using extacy. However I did join because I did not want to be alone at home after my appointment was canceled – also not the best starting-point to join in.

We were at the home of a friend and all taking half or even quart of the extacy pil that someone of the group had picked up via some contacts. After about an hour, I felt like ‘cold blood’ in my arms, which for me actually is an indication that I had taken too much. I had a few moments of this ‘bliss’ or joy that I saw every one else going into and that is ‘common’ for using extacy, however my main experience was that of almost loosing control and seeing bad things happening in my imagination, like a car accident. Someone had mentioned that if one had a ‘bad experience’, one should start walking rounds. And so I did, together with one other friend who did not had much of an influence of this extasy. And this ‘saved’ me in a way; every time I felt like loosing control, we walked rounds from room to room, until this experience faded.

Next day I was working (dishes in a kitchen of a restaurant) and here from time to time, a very deep experience of depression came over me, altered with a few moments of this ‘joy’ as how I assumed it should be. In these moments of severe depression, I could barely focus on anything. I remember someone was showing me some earrings and I was focussing on watching the earrings as a way to keep myself together. It luckily only came up for 15 minutes and then faded away. If this would have taken longer, I don’t know how I would have come through. However it did not and so I was able to move through.  It seems like a disbalance or ‘drop down’ of serotonine and after a few days these moments stopped with only the firss day being so severe.

If this is what a clinical depression is experienced as, I can fully admit that in this, one is not able to function or come out of bed. I have not ever again experienced such heavy ‘shut down’ almost of myself. In my horoscope I did understand later, that there is some disposition for clinical depression, however because of where my moon is standing strong in the horoscope, I am and have been able to endure through the ‘heavy’ or dark times.

I did keep a fear for depression after this, where for example I did rarely smoke marihuana – which I also did not really like – I experienced a slightly same ‘loss of control’ and becoming more focussed on my own mind, so this substance was not for me eather to use. I did go out a lot during that days and the only substance I did do ‘well’ on and that I used to ‘let go’ in a way from being so self-conscious, was alcohol.

After my twenties I started to bring down the going out and alcohol intake, up to now very rarely drinking a glass of wine. However with doing so, I had many years where I needed to find other ways to ‘relax from myself’ in a way and to for a moment ‘let go’. Which I must say, I did not really succeed in for quite some years. And so I did experience quite some moments of heaviness during my thirties.

I will continue with this in my next blog.

In the links above in the text, you will find some interviews for self-support with regards to the experience of depression and if one place ‘depression’ in the search-area of Eqafe, there is more coming forward. Be sure to have medical/professional support (as much as is possible) when you see this is needed.


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 424 – Vuurwerk? Het is net dynamiet

PENTAX Image

Ik liep vanochtend – 1 januari 2014 – een rondje door de wijk en kwam hier direct buiten een restant tegen van een of andere vuurwerkklapper. Het eerste wat in me opkomt is: het is net dynamiet (welke ik hier verkeerd schreef als dynamoet – interessant, dit ‘moeten’ erin).

Gisteren ben ik voor het eerst geheel binnen gebleven. Ik had de hele dag alle dieren binnengehaald en ik had weinig tot geen reactie dit jaar op het knallen rondom het huis. Ook bemerkte ik in mezelf geen beweging meer tot het willen participeren of te denken te moeten participeren in de activiteiten buiten. Dus ik lag wat op de bank beneden, half slapend tot 1.30 uur; toen werd ik wakker en ben boven verder in bed gaan slapen.

Ik heb zelf in het verleden erg ‘genoten’ van de oudjaarsavonden en ook zo van het vuurwerk. Dus het is niet alsof ik niet begrijp waarom het op deze manier gevierd wordt. Het is meer dat ik steeds meer zie wat het aanricht en wat we aan het doen zijn op zo’n avond. Wat een enorme aanslag het is voor de dieren, al het geknal en eigenlijk ook voor de fysieke mens, want we schrikken allemaal als de knallen te hard worden en/of te dichtbij zijn en er gebeuren ieder jaar ongelukken. Ik heb vannacht een aantal keer de sirene gehoord in een klein dorp als waar ik woon. En waarschijnlijk wordt dit dan ‘relatief rustig’ genoemd.

Echter, is ieder opzettelijk ongeluk hierin niet een ongeluk teveel? Is ieder doodsbang dier niet teveel? Wat zijn we eigenlijk aan het doen op zo’n avond? Waarom moet er vuurwerk geknald worden?

Ikzelf heb het knallen van het vuurwerk als verdovend ervaren, er middenin staan en zoveel kabaal horen dat ik er zelf ‘rustig’ van word. Ik verdoof mijn geest voor een moment. Dit zal voor velen niet anders zijn. Ik had het vorig jaar eens met iemand over het vuurwerk en hoe het richting gegeven zou moeten worden en diegene antwoordde dat het vuurwerk een soort van vrijheid aangaf en als dat ook al zou worden afgenomen…

PENTAX Image

Zo is het dus gesteld in de wereld. We zien een avondje in het jaar onbeperkt vuurwerk knallen, zonder al te veel restricties, als ‘vrijheid’ binnen de huidige dagelijkse realiteit waarin we leven en het gevoel hebben van alles te moeten. En dus, worden we boos als dit avondje zou worden ‘afgenomen’. Het is een compleet omgekeerde wereld waarin we leven. We zijn immers absoluut niet vrij. We leven in onze eigen gevangenis in en als de geest van binnen en in en als het geldsysteem van buiten, gebonden aan het overlevingsmechanisme; want, zoals we allemaal weten, zonder geld, geen eten en het geld is ongelijk verdeeld dus, alleen de sterksten zullen overleven. En wat hebben we dan nodig ter overleving? Dynamiet. In woorden, in daden, in realiteit om  een heel land op te blazen met alle inwoners erbij. We moeten aanvallen, vechten, veroveren, verdedigen, want het geld is ongelijk verdeeld.

Ja, dit is uitputtend voor het fysieke leven. We branden op. De wereld staat in brand. En ter verdoving van onszelf in deze toestand staan we toe om 1x per jaar ‘vrijwillig’ de boel op te blazen. Het gelijke met het gelijke bestrijden – homeopathie toegepast ter overleving – zogenaamd in vrije keuze. We laten ons hier mooi bedonderen door de commercie. Laat de mensen 1x per jaar zichzelf en de wereld om hen heen vrijwillig de lucht in knallen en verdoven – met lawaai en een heleboel alcohol –  en de rest van het jaar zullen ze zich minder verzetten tegen de onderwerping in en als het geldsysteem van buiten en zo in en als het geest bewustzijn systeem van binnen.

Hoeveel geld gaat er eigenlijk doorheen ten behoeve van dit zogenaamd vrijwillig verdoven? Hiermee zouden een heleboel mensen zichzelf kunnen voeden door het jaar heen. Hoe staan diegenen hierin die naar de voedselbank moeten om eten te halen, terwijl er op oudjaarsavond een heel jaarmenu de lucht in geknald wordt? En dan hebben we het nog over Nederland.

Mensen hier moet verandering in komen. Het is niet zo dat er helemaal geen vuurwerk meer afgestoken kan worden. Het kan gedaan worden in een totaal ander startpunt. Het is geen prioriteit, echter het kan richting worden gegeven door het bijvoorbeeld op een paar centrale punten om 00.00 uur af te steken waarbij het een delen en een viering wordt met (sier)vuurwerk van bijvoorbeeld 15 minuten.  En wat er dan gevierd zou moeten worden, is dat de mens in staat is om voor elkaar te zorgen, om voor al het leven te zorgen, om elkaar te voeden. En als dit gebeurt, als dit gedaan is, dan kan er gevierd worden.

Op dit moment is het geen vieren  – ja het is een vieren van de teugels – er valt er niets te vieren; het is een verdoven. Van de erbarmelijke staat waarin we elkaar en onszelf toestaan te (over)leven op aarde. Overleven als automatische overlevering van de zonde. Hiervoor is dynamiet nodig. Om het geschreeuw in de geest voor een ogenblik stil te krijgen.

Onderzoek de mogelijkheden om een start te maken ter deelname aan zelfverandering en wereldverandering:

Desteni-I-Process-Lite

Parenting – Perfecting the Human Race

Levend Inkomen Gegarandeerd

Zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat met het onbeperkt toestaan van het afsteken van vuurwerk op oudjaarsavond, ik toesta dat de dieren en leven algemeen in doodsangst geraken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat met het onbeperkt toestaan van en deelnemen aan het afsteken van vuurwerk op oudjaarsavond, ik toesta dat er enorme hoeveelheden geld verbruikt wordt welke zou worden kunnen ingezet ten behoeve van het voeden en ondersteunen van leven op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik zelf in doodsangst verkeer het gehele jaar door, en om mezelf hier even van te verdoven als tijdelijke bevrijding, neem ik dynamiet in handen en ga zelf doodsangst creeren in de wereld door de boel op te blazen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb te zien, realiseren en begrijpen dat ik de geldstroom ten behoeve van een kleine groep gegadigden bevorder door deel te nemen in en als het kopen en afsteken van vuurwerk terwijl er zoveel honger bestaat in de wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gelijke met het gelijke te bestrijden in en als mezelf ter overleving van mezelf in en als de geest, in plaats van ter bevordering van de levenskracht in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ‘genieten’ van vuurwerk als een verdoven van mezelf in/als de geest met een glas champagne in mijn hand, zonder verdere consequenties van mijn toestaan en aanvaarden in en als de geest ter overleving van mezelf in eigenbelang, in overweging te nemen.

Video Christmas

Equal Life Foundation logo—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

I had a chat with my buddy from the dip-pro course yesterday; I said I was irritated and my intestines feel cramped and irritated, and he asked:  Irritated intestines. So what is the inner test?

The Inner Test. This makes the irritated intestine more tangible.

Slapen cliparts

Problem:

I still sleep too long, and in relation to sleep I have created and build up several, well many limitations for and about myself. One of them is fear of tiredness. Not just fear of the experience – which I experience physical, as it is not really physical in source but it manifested in a physical experience – but also fear that if I do not listen to this tiredness and push through, I will ‘break down’ something in the physical and do harm to the physical.

Which of course is vice versa, the information I turned around in/as the mind, as by over sleeping and generating energy within this and judging myself for this, I actually harm the body, as the participating in/as the mind is what is doing harm to the body and not the pushing through lol.

Solution:

To write out the related topics to sleep and the patterns and fears that I created around sleep; investigate them, forgive myself the patterns and correct myself in this where in I create the ability for myself to stand up in this patterns and fears related to sleep within the support of myself.

Reward:

Having no more sleep than 6 hours and within this having more time to write and do the other daily tasks in combination with the job outside the house, and within this being satsified with myself in pushing myself to do as much as possible and so to push myself slowly but surely to the utmost potential of what I am capable of, which is the real inner test.

*

Let’s make a general start:

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear the physical experience of being tired, where in all my muscles feel so heavy and powerless, where in my eyes just want to close, where in I experience my whole body as just wanting to lay down and go back to sleep, where in I experience myself as unable to stand up, to put aside the blankets, to experience the cold, to sit down on the side of the bed, to breathe, to drink some water, to stand up and go to the bathroom.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to wake up in the morning after 5.5 – 6 hours sleep, just before the alarm goes off, and not wanting to stand up, altough in that moment I do not feel tired.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to start creating a thought after the alarm goes off, and from this thought see the moment where I make the decision to stand up immediately or to lay down for a while and wait again for the snooze-function of the alarm which is 10 minutes later, believing that I only will lay down 10 minutes, but every morning repeating this pattern from in between time of 20 minutes till 1 hour, and so within this spend up to 1 hour more in bed, after which I stand up, already irritated by myself that I did it again.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to every night make the resolve to stand up immediately when the alarm goes off next morning, and really feeling like ‘this time I am really doing it’, and next morning again make the decision to procrastinate the standing up and using the snooze function of the alarm, for a short or a longer time, but snoozing is snoozing.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to make myself believe – although I know I lie to myself –  that short snoozing like 10 or 20 minutes is okay, and only long snoozing is not okay, not using the common sense in this that there is no ‘in between’ in making a decision, and as long as I am standing in between, I allow myself to fall.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to act as an addict every morning with regards to the decision of standing up immediately after the alarm goes off, in which I use excuses that are really no different of the excuses that a drug-or alcohol addict uses every time, every day with regards to the decision to stop drinking and/or doing drugs.

To be continued

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Desteni I Process Lite – Learn Practical Life Skills Online

————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 231 – Sexy Stad

Ik was gisteren na werk in Amsterdam-Zuid voor een cursus. Ik stapte uit de trein en liep de stad in, en dacht wauw, het is hier sexy. Wat is er dan sexy? Wat kan er sexy zijn aan een plek? Waarom gaat mijn hart sneller slaan? Zijn het de mensen die er lopen? Allemaal goed gekleed, voorzien van geld, bellend, op weg naar huis. Is het de ervaring die getriggered werd in mij die ik gekoppeld heb aan Amsterdam-Zuid, waarin ik een aantal jaar geleden een periode contact heb gehad met een jongen/man die ik sexy vond en die mij sexy vond en met wie ik 2x seks heb gehad? Is het de energie die er hangt welke voortkomt uit de welvarendheid van de economie in dit stadsgedeelte, waarin er geen weet lijkt van de ellende die zich verder op de wereld afspeelt?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een rush over me heen te voelen komen als ik uit de trein stap, het stadsdeel in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hart sneller te laten slaan als ik de trein uitstap in Amsterdam-Zuid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, wauw, het is hier sexy.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, wauw, je zou hier maar wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb jaloersheid te ervaren op de mensen die hier schijnbaar zorgeloos en tevreden rondlopen zonder zich druk te maken over wat er verder in de wereld gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een herinnering in mezelf te activeren van een periode waarin ik gecommuniceerd heb met een jongen/man over seks, zowel fysiek als in woorden, waarin ik met hem altijd een ‘goed gevoel’ had en me enigszins opgewonden, ‘excited’ voelde als ik met hem communiceerde, ook al is het niet iemand wie ik als partner zou willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het fijn te vinden om me even onder te dompelen in het positieve gevoel welke in me opkomt als ik de energie van geld en welvaart en seks ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energie van geld en welvaart en seks te ervaren en definieren als positief en en hierin als ‘lekker’, terwijl ik er niet veel langer in zou willen en kunnen verkeren dan een avond en/of weekend en dit vroeger ook al niet kon maar nog wel wilde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het te missen om af en toe een avond weg te glippen en me even onder te dompelen in de zogenaamd positieve, zorgeloze energie van geld, welvaart en seks, zoals ik vroeger nog weleens deed als ik naar Amsterdam glipte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb naar Amsterdam te glippen om een vriendje te bezoeken en even weg te glippen uit mijn leven die ik als zwaar en verantwoordelijk ervaar, waarin ik het wegglippen als ontspanning beschouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het wegglippen en onderdompelen in positieve energie van geld, welvaart en seks als ontspanning te beschouwen en ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een gevoel van melancholie te ervaren bij de herinnering aan mijn laatste uitstapje in Amsterdam met een jongen/man waarmee ik seks heb gehad, waarin ik toen ook al ervoer dat hij geen leven leidt wat ik langer dan een avond of maximaal weekend zou willen en kunnen leiden/lijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energie-shotjes te missen die ik af en toe had om mezelf op te laden waarin ik geloofde dat ik dit nodig had om door te gaan met de reis die ik wandel in verantwoordelijkheid op weg naar zelf-verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een energie-shotje me iets brengt waar ik iets aan heb dus iets substantieels, in plaats van in te zien dat ik hierin substantie gebruik om energie te genereren waardoor ik een negatieve ervaring in/als mijn fysiek/mijn fysieke leven creeer, en hiermee in het fysieke leven voor een ieder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als een zombie te ervaren na een avond participerend in energie, waarin het lijkt of ik een kater heb terwijl ik geen druppel alcohol gedronken heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vroeger gewild te hebben dat ik altijd in deze positieve energie kon verkeren, en hierin boos werd op mezelf dat het me nooit lukte, en me verdrietig voelde in een ervaring van steeds opnieuw en altijd net de boot missen, waarin ik heel af en toe een nachtje op het schip kon varen maar hierna altijd direct terug aan wal ging aangezien ik niet ‘thuis hoorde‘ op dit schip.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geloofd te hebben dat er mensen thuishoren op het schip van positieve energie van welvaart, geld en seks, zonder te zien dat iedereen dit schip nastreeft en hierin het fysieke leven op aarde, waar we werkelijk ‘thuis’ horen en zouden kunnen zijn in ons eigen fysiek, zorgend voor elkaar en de aarde als fysiek, op te branden ten behoeve van het nastreven van een ervaring in/als de geest in positieve energie in zelfinteresse.

Als ik mezelf zie participeren in een positieve rush/ervaring gerelateerd aan geld, welvaart en seks een sexy jongen uit het verleden, dan stop ik, ik adem. Ik onderzoek in mezelf of ik het trigger-punt kan vinden van deze positieve enrgy-rush; het plaatje als gedachte welke de hele stroom activeert. Eventueel schrijf ik de gebeurtenis uit. Ik pas zelfvergevingen toe op de relaties die ik gelegd heb in/als deze ervaring.

Ik realiseer me dat de triggers nog een tijd zullen blijven komen, en dat het mogelijkheden voor mij zijn om deze getriggerde ervaringen te stoppen en in te zien in mezelf, zodat ik mezelf vrij kan maken van de verslaving aan deze energie-ervaring die me weghoudt van het hier aanwezig zijn in het fysiek.

Ik realiseer me, nu ik dit schrijf, dat het weg willen vluchten te maken heeft met de plek waar ik nu woon en hieraan gerelateerd de situatie waarin ik de mogelijkheid krijg om mijn angsten te stoppen welke altijd in mij aanwezig waren/zijn maar welke ik nooit werkelijk onder ogen heb gezien. De fysieke leefomgeving is wat werkelijk hier is, elke dag.

Ik stel mezelf ten doel verder te gaan met het inzien en stoppen van mezelf in/als angst als hoe ik mezelf gemanifesteerd heb in mijn leven tot nu toe; het enige wat ik werkelijk wil en wat tevens het beste is voor mezelf en voor alle leven, is als en dat ik mezelf vrij maak van de belemmering in/als Angst als Geest Bewustzijn Systeem in overleving als Energie. Hierin ondersteun ik mezelf, adem voor adem, dag voor dag, door te schrijven en zelf te vergeven zodat en totdat en waarin ik in staat ben om mezelf te veranderen op deze reis van Ziel naar Leven.

The-infinity-secret-consciousness-as-the-light-and-the-dark

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 20 – Slachtoffer maakt slachtoffer

Ik heb gereageerd als energetische partner, waardoor ik geen effectieve ondersteuning heb kunnen bieden. Ik heb de situatie onderschat door van mezelf uit te gaan, ondanks subtiele signalen van zijn kant. Nu zie ik hoe gevaarlijk het is om dat wat ik over mezelf zeg op de ander te projecteren, en vice versa. Wat natuurlijk pas effect heeft als we de projecties van de ander geloven, wat we over het algemeen doen omdat we het zo geleerd hebben.

De symbiotische structuur van leven via liefde van/voor de ander zit verwikkeld met het (te vroeg) delen van een huis, waarin ik niet echt in mezelf kan blijven en mezelf niet meer zie en ga projecteren, en met het geen eigen huis hebben dus vasthouden via mij aan het huis van zijn kant, wat mij een verstikkende ervaring gaf omdat ik juist in het huis ga reageren.

Om uit deze structuur te komen heb ik gepushed, en gepushed, en gepushed. Om op eigen benen te staan en te zien waar de structuren in elkaar haken. Ik zit nog midden in de energie dus kan niet zien dat ik zelf nog volledig als energie reageer. Door het pushen om deze structuur zichtbaar te krijgen heb ik mezelf en hem lopen pushen en de situatie open gebroken; de controle is eraf, met gevolgen die ik niet had voorzien.

Finally! Geen gevolgen voorzien in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet als medemens te hebben gehandeld maar vanuit een symbiotosche energetische relatie, waardoor ik zijn hulpvraag heb afgewezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik zijn hulpvraag heb afgewezen om mezelf vrij te maken uit deze energetische relatie, gelovend dat hij zichzelf kan redden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat hij zichzelf kan redden aangezien ik dat ook altijd heb gedaan, hiermee niet ziende dat hij op het punt stond zijn controle te verliezen en ik geloof dat hij er alleen niet meer uit komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo verdrietig te zijn door het zien hoe zo’n leuke jongen binnen een week verandert in een totaal ander mens, terwijl hij zo zorgvuldig een basis in zichzelf aan het opbouwen was waarin ik hem juist heb zien veranderen in die leuke jongen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien of dit anders gekund had, want juist datgene wat er nu gebeurt voelde ik de hele tijd op de loer liggen en daarom bleef ik pushen, omdat ik de stap niet durfde te zetten huis en haard meer officieel te delen zolang ik niet zie wat er onderhuids verstopt zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik huis en haard niet wil delen om wat er in hem speelt, in plaats van in te zien dat dit komt door wat er in mij speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien of ik dit nu mede-gecreeerd heb doordat ik er bang voor was, of dat ik er juist bang voor was omdat het toch wel een keer zou gebeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hem geen veilige basis als huis heb kunnen bieden waarin hij tijd en ruimte had om te werken met zijn eigen structuren in zijn eigen tempo, doordat ik het als te onveilig binnenshuis ervaar aangezien ik midden in de energetische relatie zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik hem een veilige basis moet bieden, in plaats van in te zien dat ik mezelf aan veilige basis moet bieden in mezelf door het stoppen van alle oordelen als reacties in/op mezelf en op de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel te zien hoe het zou kunnen maar dit niet heb kunnen toepassen waardoor ik me nu schuldig voel, in plaats van in te zien dat het zien hoe het zou kunnen zien is als de mind/bewustzijn, en dus een future-projection waarmee ik een verwachting schep in mezelf en bij de ander, en vervolgens schuldgevoel creeerals we er niet aan kunnen voldoen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik niet heb kunnen volbrengen hoe ik de situatie het liefst gehad zou hebben, ziende in/als de mind, in plaats van in te zien dat ik niet weet hoe het gaat lopen; ik weet niet of het klaar is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het schrikwekkend te vinden hoe er niemand is die hem een helpende hand biedt, net als ik heb gedaan; we leven wel mee maar als het erop aankomt moet de ander weg, uit angst, verborgen achter regeltjes en excuses als niet mijn taak en niet mijn verantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het hele jaar steun te bieden en als het erop aankomt het af te laten weten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik het nu het erop aankomt, ik het af laat weten, voorkomend uit angst en onwetendheid wat te doen, gecombineerd met mijn eigen proces van loskomen uit een structuur.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op anderen die het af laten weten als het erop aankomt, in plaats van in te zien dat ik boos ben op mezelf, dat ik niet adequaat kan handelen als nodig door angst voor verlies van mezelf als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn loskomen uit een structuur als rechtvaardiging te gebruiken voor het niet ondersteunen van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat iedereen zichzelf moet kunnen redden, niet ziende dat dat niet altijd mogelijk is, met als oorzaak economische redenen oftewel geld en huisvesting, en verst(r)ikkende structuren waardoor we geloven niet alleen te kunnen leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien wat mijn verantwoordelijkheid is en welke van hemzelf, en deze lopen al het hele jaar door elkaar heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en niet aanvaard heb te leren wat zorgen voor zelf is, waardoor ik veel verwarring creeer in mezelf en de ander door de verantwoordelijkheid voor zelf en de ander te verwarren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelfverantwoordelijkheid en zorg voor de ander (als mezelf) door elkaar te halen, waardoor ik mezelf verantwoordelijk maak voor de ander en hierin niet zorg voor zowel mezelf als de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen effectieve ondersteuning te hebben geboden doordat ik niet zie welke wegen ik moet betreden om iemand in deze situatie te sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik de ander in deze situatie zou kunnen sturen, in plaats van in te zien dat ik hierin voor het eerst mezelf gestuurd heb waardoor de controle verdwijnt, wat zoveel effect heeft dat ik ga twijfelen aan mezelf door alle structuren die zichtbaar worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iemand te willen ondersteunen in een relatie in een huis, in plaats van in te zien dat hier eigenbelang in zit en dat dat uiteindelijk gaat opbreken zoals het nu de situatie heeft open gebroken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigenbelang als relatieverlangen voorop gesteld te hebben, waardoor het fysieke leven in en om het huis niet meer mogelijk is; dus energie plaats ik boven fysiek, net als wat ik nu zie gebeuren in de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik goed voor mezelf zorg, in plaats van in te zien dat ik niet voor mezelf zorg als leven; ik zorg voor mijn bestaan als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat ik ten koste van de ander ben opgestaan, in plaats van in te zien dat de ander ook zelf verantwoordelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf boven de ander te stellen en nu pas gelijk kan gaan staan aan de ander omdat we allebei onze ego als weerstand wat loslaten, terwijl ik geloof dat het nu ‘te laat is’  om nog als gelijken te kunnen leven; te laat? We gaan juist staan voor een wereld waarin we uiteindelijk als gelijken kunnen leven, dus het ie eerder ‘te vroeg’, aangezien we nog verstrikt zitten in de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het nodig te hebben om op deze manier door mijn eigen weerstand heen te pushen, weerstand opgebouwd uit een situatie waarin ik ‘slachtoffer’  was van leven via de liefde voor de ander, waardoor ik dezelfde situatie gecreeerd heb en deze niet tijdig heb kunnen stoppen en dus een ander slachtoffer wordt van leven via zijn liefde voor de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik slachtoffers maak, in plaats van in te zien dat nu duidelijk wordt van welke structuren we slachtoffer zijn geworden wat de mogelijkheid geeft dit te stoppen en zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de ander slachtoffer is, in plaats van in te zien dat wat nu gebeurt wellicht precies datgene is wat de ander nodig heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat ik slachtoffer ben geworden van mijn eigen schuldgevoel, en daarmee mezelf volledig van mezelf heb afgescheiden en de ander de schuld hiervan ben gaan geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat huisvesting een tweede rol speelt, naast leven via de liefde voor/van, aangezien ik altijd huisvesting heb gehad, en dus deze factor niet voldoende serieus heb genomen waardoor ik niet zie dat het veranderen van deze factor van grote invloed is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik dit had kunnen voorkomen, in plaats van in te zien dat dit nu juist is waar ik zo moe van werd, het zorgen dat de ander voor zichzelf zorgt omdat (ik denk dat) hij dat zelf niet doet, en ik daardoor alleen voor hem zorg en niet voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat de ander niet voor zichzelf zorgt en ik dat dus ga doen, waardoor ik een situatie creeer waarin de ander in mijn aanwezigheid niet voor zichzelf hoeft te zorgen aangezien ik dat al doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen levend voorbeeld als zorg voor zelf te zijn voor de ander zolang ik voor de ander zorg, en op het moment dat ik dat wil gaan doen, gaan leven als zelf in communicatie met de ander als zelf op een manier die voor mij mogelijk is, nl in een huis apart, verliest de ander binnen een week de controle over zichzelf aan de mind(en ik de controle over de situatie) en lijkt het niet meer te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geprobeerd te hebben de controle te bewaren over de situatie en de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het fout heb gedaan, in plaats van in te zien dat ik hiermee oordeel dat de situatie waarin de ander zich nu bevindt fout is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het verkeren in een waan als fout te beoordelen, in plaats van in te zien dat de realiteit is; we verkeren allemaal in een waan en iedereen geeft hier een apart geprogrammeerde uitdrukking aan.

Zelfvergevingen in de schoenen van de ander:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik via een vriendin een plek in nederland kan bemachtigen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik verloren ben zonder woonplek, in plaats van in te zien dat ik eigenlijk geloof dat ik verloren ben zonder de ander=de mind, en in mijn geloof van verlies geef ik me volledig over aan mijn mind en verlies ik mezelf als leven aan de mind, waarin blijkt dat ik juist verloren ben door geloof in de mind=de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik zonder de ander geen recht heb op een woning in nederland, in plaats van in te zien dat ik dit geen recht hebben blijf bevestigen en creeren door hierin te geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles op alles te zetten om in dit huis te blijven wonen samen met de ander, waardoor ik alle kansen om in gelijkheid de situatie te bespreken en oplossingen te zoeken heb afgewezen, uit angst om deze woonplek en de ander te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb datgene waar ik zo bang voor ben (mede)gecreeerd te hebben, verlies van de mindcontrole, van de ander en van het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ego als dood teveel te hebben uitgedaagd omdat ik geloofde dat ik niet meer wilde leven zonder de ander door drugs en drank te gaan gebruiken, om vervolgens in te zien dat de ander niet weg is, ze woont alleen in een andere woning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de controle te zijn verloren door het drugs en drankgebruik, en mijn mind zo geactiveerd heb dat ik zelf niet meer in staat ben om deze te stoppen en geloof dat dat wat mijn mind me in plaatjes laat zien, echt is, in plaats van in te zien dat ik deze plaatjes zelf ooit gecreeerd heb en dat deze nog in mij bestaan, en door de activatie komen ze nu naar boven als levensecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat wat mijn mind in plaatjes laat zien, voorkomende uit opgeslagen herinneringen en gedachten, echt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor de projecties van anderen omdat ik ze geloof en er dus in verdwijn, terwijl ik alle informatie hierover die de ander me de maanden ervoor aanreikte afwees als zijnde “haar zaak, niet de mijne” doordat ik vast wil houden aan het geloof in mezelf als mijn eigen mind als zijnde anders dan anderen, waardoor ik slachtoffer kan blijven en nog niet op hoef te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat anderen mij manipuleren, in plaats van in te zien dat ikzelf mijzelf en anderen manipuleer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in de slachtofferrol te houden, waardoor ik mezelf zo ver push dat ik mezelf slachtoffer maak van mijn eigen slachtofferrol als mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat, omdat ik mijn hele leven al slachtoffer ben van het systeem, ik hier geen verantwoordelijkheid in mezelf voor hoef op te nemen en slachtoffer mag blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom we niet samen in het grote huis kunnen wonen, en op het moment dat ik het begreep verlies ik de controle over mijn mind doordat ik denk dat het te laat is, dat ik het verpest heb en mezelf te ver gepushed heb, waardoor ik me wederom door de mind laat afleiden en niet in zelf hoef te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb drank en drugs te hebben gebruikt om niet in mezelf te hoeven zien, niet ziende dat ik mezelf als mind 10x duidelijker voor ogen krijg door drank en drugs te gebruiken en het mezelf 10x moeilijker maak om hierin op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen mind niet meer te kunnen controleren, in plaats van in te zien dat door het controleren als onderdrukken ik de mind versterk, waardoor deze groter is geworden dan ikzelf als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn mind zo groot te laten worden dat ik wordt overgenomen door mijn mind, en nu niet meer weet hoe ik deze kan stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb slachtoffer te worden van mijn eigen mind, net zoals ik altijd slachtoffer ben geweest van het systeem, en niet weet of het me nog een keer lukt hierin op te staan.

Zelf-correcties:

Ik verbind mezelf met mezelf door mijn  relatie-verlangen als mind-energie te stoppen, zodat ik als medemens de ander en mezelf ondersteuning kan bieden in het oplossen van deze situatie zodra daar een mogelijkheid toe is, en geen onnodige slachtoffers maak door dit verlangen uit te leven via het pushen van de ander in plaats van mezelf.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf te pushen door mijn weerstanden heen en zelfvergevingen toe te passen op dat waarvan ik me heb afgescheiden en in weerstand heb omgezet; de ander laat ik het eigen proces wandelen zonder mijn oordeel te vestigen op die ander.

Als ik mezelf zie participeren in reageren bemoeien met de ander, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat dit manipuleren is, voortkomend uit angst dat de ander de controle verliest, en dus ben ik controle aan het houden en ben dus eigenlijk zelf bang de controle te verliezen.

Ik verbind me met mezelf door mezelf in praktijk te brengen in het ondersteunen van het oplossen van de situatie als mezelf als medemens.

Ik verbind me met mezelf door voor mezelf te zorgen in zelfverantwoordelijkheid en hierin duidelijk te zijn naar de ander toe, waardoor de verantwoordelijkheid van de ander voor zelf bij de ander blijft.