Dag 521 – Een ervaring van depressie in expressie brengen

depressieNa 3 intensieve massagebehandelingen in de afgelopen twee weken, komen er ervaringen omhoog vanuit mijn fysiek.

Ik was even ‘vergeten’ dat de ervaring van depressie een vrij grote rol gespeeld heeft in mijn leven terwijl het ergens nog altijd op de achtergrond in mij aanwezig is. Ik heb dit altijd zoveel mogelijk verborgen gehouden omdat ik niet in het hoekje van ‘depressief’ geduwd wilde worden. Ik zag dat dit niet klopte, met hoe het benaderd wordt, het is niet compleet. Ik was en ben me er namelijk wel van gewaar ‘ik dit niet ben’ en dat het ook weer verdwijnt als ik fysiek bezig ben.

Echter in de ervaring, is het geen pretje. Het is alsof ik bezwijk. En ik heb het ook verborgen omdat ik me ervoor schaam. Het is als een soort falen, mislukken.

Als ik nu kijk, is de ervaring aanwezig maar ook weer niet. Als ik schrijf is het niet aanwezig. Als mijn aandacht op iets anders gericht is wat ik fysiek aan het doen ben, is het niet aanwezig. Hierin is het dus zichtbaar dat er iets in de geest wordt gecreëerd als een soort van ballon die niet echt is maar wel heel aanwezig en overheersend. De aard van de geest dus eigenlijk. Niet echt maar wel heel aanwezig en overheersend (en ‘echt’ gemaakt door het fysiek manifesteren van de illusies).

In de video over depressie van Desteni wordt gezegd dat depressie een manipulatie is van de omgeving. Aangezien ik het verborgen heb gehouden, is dit punt lastiger te zien. Ik zou dan zeggen dat het een manipulatie is van mijn eigen omgeving, mijn eigen lijf. Indirect ook een manipulatie van de gehele omgeving als ‘de wereld’ omdat ik me in de ervaring van depressie, afzijdig houd. En juist in deze afzijdigheid, komt de ervaring van depressie sterker omhoog. Dat geeft een kringetje waarin ik de ervaring van depressie de macht heb gegeven om mij te manipuleren en in de ‘afzijdigheid’, de isolatie van de geest te behouden.

Dan is er nog het punt dat er zoveel te doen is dat ik alles tegelijk wil doen en uiteindelijk niet alles doe wat ik zou willen doen. Ik doe wel de dingen maar niet genoeg zoals ik zou kunnen. Hier zie ik tegenop, zo ‘hoopt het ook op’ en blijf ik er tegenaan kijken in plaats van doorheen te wandelen.

Ik ervaar een angst voor deze ervaring, alsof het groter is dan ik, een groot monster die me neer kan krijgen en houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘is het dan alleen nog maar werken wat ik doe’?

Als ik er zo naar kijk lijkt het ook alsof ik de ervaring creëer vanuit een verwachting van wat het leven zou moeten zijn. Deze is en wordt natuurlijk alom gevoed en ingeprent door de media, de televisie etc over wat we allemaal van het leven ‘willen’. Ondertussen wordt er nergens getoond dat we eigenlijk heel veel werk te doen hebben. En als we dit werk met z’n allen zouden oppakken zou het veel eenvoudiger zijn om te doen. En hier kom ik weer bij de ervaring van ‘dat ik alles maar alleen moet doen’. Wat deels ook zo is, ik alleen kan opstaan in mijn eigen gecreëerde ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is toch niet normaal om zoveel alleen te zijn?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren alsof ik altijd alleen en afwezig blijf in en als een ervaring van ‘ergens tegenop zien’ en hierin depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van het onbegrip dat er heerst naar elkaar en het communiceren hierin zo ontzettend vermoeiend te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo ontzettend vermoeiend te vinden om uit te drukken wat ik bedoel en als ik dan zie dat het anders begrepen wordt, denk ik  ‘laat maar, het kost me meer moeite om uit te leggen wat ik bedoel dan om het zelf en alleen te doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘laat maar, het kost me meer moeite om uit te leggen wat ik bedoel dan om het zelf en alleen te doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te hebben opgegeven om me uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelfexpressie te hebben opgegeven en mezelf hierin te laten onderdrukken in en als een ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van depressie verborgen te houden en hier alleen mee rond te lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de ervaring van depressie ook al weet ik dat er min of meer een predispositie aanwezig is in mij waardoor de depressie zich neigt te manifesteren in dit leven waarin ik me realiseer dat ik voldoende inzicht, kracht, gewaarzijn en ondersteuning heb om hier doorheen te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo verdrietig te zijn dat er zo weinig begrip en inzicht is over hoe de mens in elkaar zit en hoe het eigen fysiek te ondersteunen op een opbouwende manier die werkelijk zin heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onmachtig te ervaren om mijn inzichten te delen in en als een geloof dat ik nooit voldoende ‘energie’ heb om dit te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik te weinig energie heb om mezelf te delen waarin ik al mijn fysieke energie verbruik en verbruikt heb ten behoeve van de energetische zorgen en voldoening in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om effectief mezelf uit te drukken en neer te zetten in deze wereld en hierin veel fysieke energie te verspillen aan vermaak en vooral zorgen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben te falen en gefaald te hebben door niet effectief te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik gefaald heb omdat het me niet gelukt is om aan het ‘alleen zijn’ te ontsnappen, in plaats van in te zien realiseren en begrijpen dat ik alleen op kan staan in en als de ervaringen die ik geloof en gecreëerd heb en dus, zal ik opstaan in datgene waarvoor ik bang ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als zo zwaar te ervaren om op te groeien in een omgeving waarin niet gekeken wordt naar wie we zelf werkelijk zijn van binnen en dus niet leren om hierin in zelf te zien, te delen en te luisteren naar elkaar en met elkaar mee te zien in plaats van ‘naar elkaar te kijken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te zijn gaan verdedigen tegen alle ‘blikken die naar mij kijken’ en alles hierin te zijn gaan verbergen om ‘alleen uit te zoeken’ in plaats van iemand met mij mee  te laten zien ook al begrijpt die ander mij niet geheel of helemaal niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit als de meest onderdrukkende ervaring te ervaren, de blikken die naar mij kijken en niet met mij mee zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te stoppen met delen zodra er naar mij gekeken wordt vanuit de eigen interpretatie en mezelf hierin te isoleren binnenin mijn eigen ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb naar mezelf te kijken vanuit mijn eigen interpretatie en mezelf hierin te isoleren binnenin mijn eigen ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo boos te zijn op alle blikken op mij gericht zonder dat ik weet wat er speelt in de ander en ook zonder precies te zien wat zich beweegt in mij als reactie op de blikken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelfexpressie te stoppen in en als boosheid op de blikken van anderen om mij heen, in en als een geloof dat ‘ze mij toch niet begrijpen’.

Als en wanneer ik blikken op mij voel van ogen die ‘naar mij kijken’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat we als mens geprogrammeerd zijn en onszelf verder geprogrammeerd hebben om naar een ander te kijken vanuit onze eigen zelfinzichten en dat dit dus alleen zover reikt als dat ons zelfinzicht reikt binnenin ons.

Ik realiseer me dat we een ander alleen willen zien in de punten die we in onszelf willen zien en in de punten die we onderdrukken in onszelf, zullen we proberen de ander te onderdrukken, onder andere door middel van ‘projecties’ oftewel ‘blikken werpen op een ander’.

Ik realiseer me dat deze blikken mij geen kwaad kunnen doen en dat ik mezelf kan uitdrukken vanuit mijn zelfinzicht waarin het aan mijzelf is om dit te doen.

Ik realiseer me dat we onszelf onder ogen zien en dat hetgeen we projecteren, direct terugkomt bij onszelf en dat is zo voor iedereen oftewel, de tijden zijn veranderd, we kunnen onze eigen patronen niet meer wegleggen bij een ander in en als projecties.

Ik realiseer me dat er veel veranderingen zijn dit jaar waarin de dieren allen zijn overleden, het werk is veranderd en er meerdere relaties zijn veranderd in hoedanigheid waarin de ervaring van depressie en alleen zijn duidelijk naar voren komt.

Ik stel mezelf ten doel me te realiseren dat de blikken van een ander niets over mij zeggen en dat alleen mijn reactie hierop aan mijzelf is om in te zien, te stoppen en zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf stap voor stap te bevrijden in en als de toepassing van zelfvergeving van de verharding die ik in mijzelf ervaar ten aanzien van mijn zelfexpressie waarin ik me realiseer dat in dit proces van zelfvergeving, ikzelf in en als zelfexpressie naar voren kom.

Ik stel mezelf ten doel mijn huis op te ruimen en weg te doen wat ik niet meer nodig heb als een opruimen en overzichtelijk maken van mijn leefomgeving en tegelijkertijd fysiek bezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de ervaring van depressie er niet mag zijn en dat deze geen expressie mag hebben en dus houd ik deze verborgen wat inhoudt dat ik mezelf in dat moment verborgen houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als de ervaring van depressie te verbergen en weg te houden van het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb depressie geen leven te geven en dus te denken dat er geen leven is in en als de ervaring als expressie van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het niet waard ben om te leven in en als de ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf minderwaardig te voelen in en als de ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten vallen en onderdrukken in een ervaring van depressie in plaats van mezelf te ondersteunen in en als het inzien en zelfvergeven van de ervaring als expressie van depressie.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in en als de ervaring van depressie en hierin aanwezig te zijn in wat er speelt in mij, voor en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het woord ‘ervaring’ te veranderen in ‘expressie’ en het te gebruiken als ‘expressie van depressie’ waarin het voor mij duidelijk is dat depressie ook een expressie is in en als de geest als en van een ervaring waardoor ik de negatieve lading eraf haal en ik kan zien wat deze expressie inhoudt, zodat ik mezelf hierin kan vergeven en ondersteunen totdat en zodat ik werkelijk in staat ben tot verandering hierin van en als mezelf.

———————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

 

Advertenties

Dag 456 – Schoonmaken – zelfcorrecties

Dag 475 – Schoonmaken – zelfvergevingen

Als en wanneer ik een klusje zie wat gedaan moet worden en hierin denk ‘ik moet dit of dat nog doen’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik heel vaak een klusje zie om op te pakken en dat ik dit niet meteen doe en vervolgens kom ik het weer tegen en nogmaals en steeds denk ik, ik moet dat klusje doen en zo stapelt het klusje zich op in mijn hoofd.

Ik stel mezelf ten doel als het een klein klusje is, dit meteen te doen en als het een grotere klus betreft, dit op papier te schrijven en direct te plannen wanneer ik het op ga pakken zodat de klusjes zich niet opstapelen in mijn hoofd/in de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in angst of paniek over stof dat maar blijft komen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik paniek ervaar in en als de angst om niet op te staan en in de geest in en als gedachten die angst activeren en bestaan in en als de angst zelf, te blijven ronddwalen en hierin steeds minder en minder fysiek te bewegen.

Ik realiseer me dat ik het stof oordeel; een oordeel heb over het stof zelf en het aanwezig zijn van het stof en het terugkomen van het stof.

Ik realiseer me dat ik niet gelijk sta aan het stof en dus niet gelijk sta aan de stof waaruit ik besta (fysiek – we komen uit stof en zullen vergaan tot stof).

Ik stel mezelf ten doel de oordelen op het stof zelf te vergeven en te zien waar ik me verhef in de geest ten aanzien van het stof en het schoonmaken en wat ik liever wil doen dan schoonmaken.

Ik stel mezelf ten doel het stof opruimen in te passen in mijn dagelijkse/wekelijkse activiteiten in en als kleine klusjes zoals hierboven omschreven.

Als en wanneer ik mezelf geirriteerd zie worden als ik bezig ben met de stofzuiger en alles opzij moet zetten en de stofzuiger achter me aan trek wat niet altijd soepel gaat, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik er iets van vind, ik vind het een irritante klus en belachelijk dat ik het moet doen.

Ik realiseer me dat ik me erger aan al die spullen die in de weg staan.

Ik realiseer me dat ik veel spullen bewaar, opruim op stapeltjes maar niet exact doorkijk wat weg kan en wat moet blijven.

Ik stel mezelf ten doel stapeltjes spullen uit te zoeken en te sorteren op wat moet blijven en wat weg kan.

Ik stel mezelf ten doel mijn oordeel als wat ik vind van het stofzuigen te stoppen en zelf te vergeven, ook al zie ik niet direct waar de oordelen vandaan komen en te bewegen in en als de adem terwijl ik stofzuig.

Ik stel mezelf ten doel spullen zo praktisch mogelijk neer te zetten.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte als ‘het is me teveel’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in mijn hoofd constant bezig ben met opruimen en dus hetgeen wat werkelijk opgeruimd moet worden in fysieke werkelijkheid, als teveel ervaar.

Ik realiseer me dat ik gedachten over opruimen, niet opruim in mijn hoofd en mijn participatie in gedachten over opruimen niet effectief stop.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te stoppen met participatie in gedachten over opruimen door zelf iets naar voren te komen en richting te geven en klusjes fysiek op te pakken zoals omschreven in eerste zelfcorrectie.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in onrust en angst als het eerst een boeltje en bende wordt alvorens het is opgeruimd als ik de hokken van de dieren schoonmaak, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik hier een patroon heb overgenomen en eigen gemaakt als dat het constant netjes moet zijn zodat ik achteraf zo min mogelijk hoef op te ruimen.

Ik stel mezelf ten doel op te ruimen als ik werkelijk fysiek opruim en als ik hier niet mee bezig ben, gedachten over opruimen los te laten op de uitademing en eventuele energetische ervaringen in te ademen en zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel om tijdens het opruimen, gedachten over de troep die het eerst wordt en als dat ik dat allemaal op moet ruimen, te stoppen in mezelf en door te gaan met de fysieke bezigheid die ik al vaak gedaan heb en welke iedere keer weer leidt tot een opgeruimde plek en schone hokken.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een opzien tegen schoonmaken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in gedachten bevind in een toekomstprojectie, een berg in de geest creeer waar ik tegenop zie en zo mijn leiding weggeef en mezelf vermoei.

Ik stel mezelf ten doel mijn borstbeen iets op te tillen, mijn schouders iets naar achteren te bewegen, mijn kin iets omhoog te doen en te ademen; alles in kleine bewegingen waarin ik mezelf naar voren haal en mezelf richting geef in het stoppen van participatie in een opzien tegen schoonmaken en in het fysiek bewegen tot schoonmaken zoals omschreven in eerste zelfcorrectie: kleine klusjes oppakkend zodra ik ze zie en grotere klussen opgeschreven, gepland en dan gedaan.

Leadership – Reptilians – Part 273

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 454 – Haast

Ik zie door de dagen heen dat ik elke dag haast ervaar terwijl ik uiteindelijk elke dag de dingen vrij eenvoudig gedaan krijg maar het door de dag heen vervelend maak voor mezelf door de ervaring van haast en de ervaring hierin verweven dat ik te weinig doe.

Dit wil ik niet meer. Dan komt hierin weer de vraag omhoog, wanneer is het fysiek comfortabel en wanneer is het comfortabel in de geest als binnen de comfortzone? En deze vraag zet me weer aan tot een ervaring van haast; alsof de haast me ondersteunt om voorbij de grenzen van de geest – comfortzone te bewegen; dat ‘schiet niet op’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te jagen in en als een ervaring van haast, in en als een idee dat ik teveel binnen mijn comfortzone beweeg.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van haast, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me in en als de geest beweeg in en als een opstapeling van ideeen van alles wat moet gebeuren. Ik stel mezelf ten doel, de opstapeling los te laten in het moment en te focussen op de fysieke bezigheid die ik op dat moment doe. Ik stel mezelf ten doel, hetgeen ik wil doen die dag, op papier te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een idee te maken van ‘binnen en voorbij de comfortzone bewegen’ en hierin een ervaring van haast te manifesteren in mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een idee van binnen en voorbij de comfortzone bewegen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in en als de geest een idee heb gemaakt van de comfortzone waarin ik een ervaring van haast creeer voor en als mezelf en waarin ik tevens ontevredenheid creeer, alsof ik niet genoeg doe en/of alsof ik het niet goed doe als ik mezelf in een comfortabel tempo blijf bewegen. Ik realiseer me tevens dat ik wat ik doe vergelijk met wat anderen doen. Ik stel mezelf ten doel, participatie in vergelijkingen in en als de geest direct te stoppen. Ik stel mezelf ten doel participatie in ideeen van binnen en voorbij de comfortzone in en als de geest direct te stoppen. Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in een comfortabel bewegen door de dag heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf door de dag heen oncomfortabel te ervaren door het bewegen in een ‘opzien tegen’ hetgeen ik moet/wil doen en in en als dit ‘opzien tegen’, later te beginnen met hetgeen ik wil doen en hierin een ervaring van haast te creeren in en als mezelf en vervolgens ontevredenheid als ik minder tijd over heb om nog iets anders te doen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘opzien tegen’ hetgeen ik moet/wil doen, dan stop ik, ik adem. Ik sta even stil met mezelf en zie in mezelf wat ik doe, welk oordeel als gedachte ik opgooi binnenin mezelf waarin ik mezelf verzwaar en niet wil doen wat gedaan moet worden. Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in de moment van ‘opzien tegen’ hetgeen ik moet/wil doen door toepassing van zelfvergeving en adem waarin ik let op de ervaring die in mij aanwezig is, zodat ik de energetische ervaring meeneem in de zelfvergeving en mezelf hier niet mee rond laat lopen. Ik stel mezelf ten doel, mezelf te bevrijden van bezwarende energetische ervaringen en mezelf hier niet mee rond te laten lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf rond te laten lopen met energetische ervaringen en mezelf hierin en hiermee te bezwaren – waarin ik bezwaren creeer tegen de praktische bezigheden.

Als en wanneer ik mezelf bezwaren zie maken tegen praktische bezigheden die gedaan moeten worden, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in een energetische ervaring participeer die de praktische, fysieke bezigheid ‘zwaar doet lijken’. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de praktische, fysieke bezigheden zwaar zijn door participatie in en als energetische ervaringen van bezwaar. Ik stel mezelf ten doel, mezelf te bevrijden van de bezwaren door de energetische ervaringen en gedachten die vooraf gaan aan de praktische, fysieke bezigheden, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, waarin ik me realiseer dat deze gebaseerd zijn op een herinnering. Ik stel mezelf ten doel, de herinnering, indien zichtbaar, zelf te vergeven en onvoorwaardelijk los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘ik kan niet meer’ te manifesteren die me de adem beneemt.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van ‘ik kan niet meer’ die me de adem beneemt, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik tegen een ‘grens’ aanloop. Ik realiseer me dat ik teveel maak van deze grens en zo de grens meer maak dan het is en dus een berg creeer voor mezelf. Ik stel mezelf ten doel, te ademen en langzaam, fysiek te bewegen totdat de ervaring van ‘ik kan niet meer’ die me de adem beneemt, afneemt, waarin ik rustig adem haal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb meer te participeren in ideeen in en als de geest over fysieke, praktische bezigheden dan in de fysieke, praktische bezigheden zelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een idee over een fysieke, praktische bezigheid, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf vertraag in de uitvoer van de fysieke, praktische bezigheden, in plaats van de fysieke, praktische bezigheden vertraagd uit te voeren. Ik stel mezelf ten doel, mezelf te vertragen in en als de uitvoer van de fysieke, praktische bezigheden en me zo stapje voor stapje voort te bewegen en als hierin een ‘ondraaglijke ervaring van traagheid’ in me opkomt, deze zelf te vergeven, in te ademen en los te laten op de uitademing.

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/