Dag 566 – Liegen, geld en onzekerheid – de lagen door

geld_euro_waslijn_cm300_02Ter vervolg op het voorgaande blog over liegen en verbergen. Het punt waar over gelogen werd heeft met geld te maken. Hierin regel ik alles tot in de puntjes omdat ik dit zo geleerd heb en hierin gezien heb dat dit de meeste stabiliteit geeft binnen het (Nederlandse) systeem waarin we leven. Ik heb geleerd hierin samen te werken met het geldsysteem zoals het bestaat, ook al is het een verknipt en (ver)ongelijk(t) systeem die ‘onrechtvaardig’ in elkaar zit en geen gelijk recht op geld dus leven brengt op het moment. Hierin besta ik in mijn ‘overleving’, in het tot in de puntjes regelen van de geldzaken.

Als een ander hierin binnenstapt en dit vanuit een ander overlevingsmechanisme toepast – een overlevingsmechanisme vanuit een andere programmering en opvoeding, dan botst dit met mijn overlevingsmechanisme.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn overlevingsmechanisme binnen het Nederlandse systeem effectief is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik hierin blijf voortbestaan in en als een beperking van ‘net voldoende geld verdienen’, in en als de geest in overleving zonder werkelijk tot verandering te komen als ik in en als een uitgangspunt van overleving (dus angst) besta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, vinden en geloven dat we ‘mijn’ overlevingsmechanisme moeten volgen aangezien we in Nederland leven en ik in Nederland ben opgegroeid en de ander niet in Nederland is opgegroeid, in plaats van te zien en werken vanuit het uitgangspunt wat het meest effectief is om toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om als het me uitkomt, een verdeling te maken tussen Nederland en een ander land, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat we met programmeringen te maken hebben die in beide landen voorkomen en dat de verschillende gebruiken tussen de landen kan worden meegenomen in het zien naar praktische oplossingen maar dat het verdeeldheid bevordert als het in het voordeel van één of ander wordt gebruikt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten beïnvloeden door het geldsysteem en hierin ‘streng en rechtvaardig’ te worden in en als een persoonlijkheid waarin ik eigenlijk besta in en als de angst dat er geen/onvoldoende geld binnenkomt om van te leven in Nederland.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verantwoordelijk te voelen voor de financiering aangezien ik Nederlands ben en weet hoe het Nederlandse systeem werkt, in plaats van te staan in en als zelfverantwoordelijkheid in de punten die ik beheers en gewandeld heb, onafhankelijk van omstandigheden en situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik het recht heb om een liegen te veroordelen als het te maken heeft met mijn overleving binnen het Nederlandse systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn overleving boven de overleving van een ander te stellen, precies zoals overleving geconstrueerd is in en als de geest en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ongelijkheid in stand te houden in en als een overlevingsmechanisme.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mezelf een onmogelijkheid te ervaren om dit ‘recht’ los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de overleving belangrijker te maken dan het proces naar leven door de overleving ‘voorop’ te stellen in en als een angst voor een tekort.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus een ongelijkheid te creëren in de ‘belangrijkheid’ van overleving en leven en zo geld voorop te stellen en dus, me te laten beheersen door geld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het goed voor elkaar heb door ten eerste voor mijn overleving te zorgen binnen het systeem waarin we leven in deze wereld, wat in praktisch opzicht nodig is, echter wel vanuit een uitgangspunt van gelijkheid waarin de overleving/geld het leven dient en niet andersom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn overleving te gebruiken als controlemechanisme precies zoals ik geleerd heb binnen dit systeem waarin ik ben opgegroeid in Nederland.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb sterk te reageren op verzet tegen deze controle waarin ik weet dat verzet geen zin heeft en dat je hierin altijd verliest van het systeem en aan het kortste einde trekt en dat dit een ondermijning van de eigen bewegingsvrijheid betekent.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verzet tegen het systeem te veroordelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verzet tegen het systeem dom te vinden aangezien het niets uithaalt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wel te begrijpen dat er verzet gepleegd wordt aangezien het systeem voor ongelijkheid in leven zorgt en verzet hiertegen één van de ‘oplossingen’ is dat we kennen in en als de geest, echter doordat ik in en als de angst verkeer om zelf te worden meegetrokken in en als het verzet, veroordeel ik dit verzet en dus, versterk ik zelf het verzet en doe ik precies datgene wat ik veroordeel in een ander in en als verzet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oordeel in mij boven het begrip in mij te plaatsen en zo het begrip als vergeving niet absoluut toe te passen maar onder voorwaarden, zoals wordt toegepast in religie en dus, in relatie tot energie (van binnen) en/als geld (van buiten).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor verzet tegen het systeem en hierin te neigen naar meegaandheid binnen het systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me op het punt van het begrip als vergeving van verzet tegen het systeem, te laten leiden door angst als oordeel als uitgangspunt in en als eigenbelang en hierin geld als systeem voorop te stellen boven het proces naar leven wat niet effectief is, aangezien het mij in mijn proces naar leven – en hiervandaan, een ander in het proces naar leven – een ‘verkeerd’ als gekeerd voorbeeld geeft in wat leven in eenheid en gelijkheid inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het enorm lastig te vinden om binnen het systeem waarin we leven en ons nog moeten ‘schikken’ ter overleving, gelijk te staan aan leven en de angst voor de dood en angst voor een ‘tekort’ los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden/lijden door angst voor de dood.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden/lijden door angst voor tekort.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de dood en een tekort te veroordelen als ‘niet goed’ en hierin een ervaring van angst te genereren waarin ik mezelf als leven onderdruk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen ‘tekort’ te willen hebben door ‘toedoen van een ander in verzet’ en hierin ‘automatisch’ in een overlevingsmechanisme te stappen in en als een oordeel in afscheiding van de ander als mezelf, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat we allen in hetzelfde schuitje zitten en dat iedereen samen aan een oplossing zal moeten werken om werkelijk vrij te zijn en leven in en als een gelijke verdeling van de aardse bronnen en dat mijn tekort, een tekort is voor een ander en dat een tekort van een ander, een tekort is voor mijzelf, in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een oordeel een oplossing inhoudt/brengt in en als ‘gerechtigheid’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat pas als ik het oordeel als angst in en als mezelf stop, ik kan zien in oplossingen in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te gaan liegen voor en door geld op velerlei wijzen in en als een overlevingsmechanisme in het wereldsysteem en zo energie te genereren binnenin en als mezelf in en als een overlevingsmechanisme in en als het geestbewustzijnssysteem.

GeldboomNa het uitschrijven van deze laag in zelfvergevingen ben ik nog niet waar ik wezen wil. Het is een vrij bewuste laag die ik heb uitgeschreven waarin ik een aantal oordelen had over mezelf hierin en waardoor ik de situatie niet in wilde gaan zien en dus niet bij de werkelijke bron van reactie kom. Dat is een mechanisme die ik vaker gezien heb binnenin mezelf, dat ik door een zelfoordeel op een bewust mechanisme, het inzien en onderzoeken van wat er werkelijk binnenin mij speelt uitstel en dus niet oplos. Nu ik deze laag heb gewandeld in zelfvergevingen kom ik bij een ervaring die hieronder zit binnenin mezelf waar ik werkelijk zo sterk op en door reageer.

Vanuit mezelf omschrijf ik het als een ‘ongeloof’ in het ertoe in staat zijn om richting te geven binnen een situatie waarin er gelogen wordt over geldzaken waarin de woordkeuze als ‘ongeloof’ en ‘richting geven aan de situatie’ aangeeft dat het een benadering is vanuit mezelf in en als de geest. Wat de ervaring van angst geeft in en als de geest in overleving, in en als een geloof dat het zomaar ‘fout’ kan gaan in de toekomst. Hetgeen waar over gelogen is, is namelijk niet direct van invloed op dit moment en de situatie komt zelfs overeen met hoe ik zie dat het beste is voor dit moment. Het ‘liegen’ geeft dus een activatie van het geestbewustzijnssysteem in en als een toekomstprojectie, die gebaseerd is op een herinnering/herinneringen van een ervaring/ervaringen in mij vanuit de kindertijd die ik zo heb gekopieerd van één van de ouders/opvoeders en vervolgens geïntegreerd binnenin mezelf.

Na een halve dag staren naar bovenstaande zelfvergevingen doe ik de computer dicht en ga naar buiten voor een wandeling. Ondertussen luister ik een interview van de Atlanteans in de (tweede) serie over Onzekerheid met als reactie ofwel onderdrukking, ofwel boos worden en hierin zie ik een overeenkomst met de onderliggende ervaring binnenin mezelf. De reactie wordt benoemd als een quantum mind/quantum physical reactie die is ontstaan in en opgebouwd vanaf de kindertijd en hierdoor gaat de reactie gepaard met een heleboel energie en kan ervaren worden als ondergeschiktheid en machteloosheid. De oplossing in het moment is een ‘niets doen’ behalve focussen op de praktische bezigheden in het moment, zonder te proberen om te ademen, zelfvergevingen toe te passen of wat dan ook. Het is een focussen op wat men nu aan het doen is en dit blijven doen totdat de energie afneemt. Deze methode dient 3-5 keer te worden toegepast, dus in 3-5 momenten waarop de ervaring zo hevig naar boven komt en hierdoor zal de energie in het geheel afnemen. Het is een soort van ‘explosie’ eruit laten waarin de ervaring zichtbaar wordt. Als dit eenmaal doorgewandeld is kan er gewerkt gaan worden met schrijven en de toepassing van zelfvergeving.

Tevens realiseer ik me opeens dat ik ‘onzekerheid’ niet werkelijk gezien heb als een systeem als ervaring, maar dat ik me eigenlijk gedefinieerd heb in en als ‘onzekerheid’ als een niet weten wat te doen/hoe iets aan te pakken als ‘dit ben ik’.

Tot zover voor vandaag.

Full the interconnection between thoughts energy and lightThe-interconnection-between-thoughts-energy-and-light

How have the creators of existence managed to enslave the majority of existence within the bodies of existence as the Mind, the Physical, the World-System and Heaven?

Why did/do beings within Heaven, the Mind and the World-System not see the context of existence as a whole and their own personal enslavement to it?

Why was preoccupation used to enslave beings within existence?

Why and How has Conscious-Mind Thoughts been deliberately used to preoccupy human-beings in the Mind?

What preoccupation methods/tactics were utilized in Heaven to enslave beings into/as their own personal internal and external realities?

How was the cycle of birth and death created in various contexts within each body of existence to enslave beings into preoccupation?

All these questions and more are answered within this Interview.

——————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 484 – Inhouden van zelfexpressie door angst voor een tekort aan geld

image-2031318-varkenVoor context lees:

Dag 483 – Moeite doen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zuchten en te steunen binnenin mezelf in en als een repeterende gedachte ten aanzien van het iedere dag opnieuw, ochtend en avond tabletjes fijn stampen en oplossen om aan de diertjes te geven ter ondersteuning van hun fysiek samen met de andere verzorgingswerkzaamheden die ze nodig hebben waarin ik mezelf in participatie in de gedachte niet direct gestopt heb maar pas een aantal dagen later na een gesprek met Witneus die aangeeft dat ze misschien wel ondersteuning wil ‘als het niet teveel moeite is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geraakt te zijn door de onvoorwaardelijkheid als waarin Witneus aanwezig is in en als leven wat aangeeft dat ik zelf niet zo aanwezig ben in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb onvoorwaardelijk aanwezig te zijn in en als het fysiek in en als de verzorging als wat het beste is voor en als leven, maar dat ik mezelf inhoud in en als de geest in participatie in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te houden in en als de geest in participatie in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het teveel moeite is om dag in dag uit het stampen van tabletjes voort te zetten, wat gekoppeld is aan een soort van angst waarin ik niet zie hoelang dit nodig is welke feitelijk weer gekoppeld is aan de kosten die ik maak voor de tabletjes en andere verzorging die de diertjes nodig hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren gekoppeld aan de kosten die ik maak, iedere keer dat ik de tabletjes fijn stamp en steeds opnieuw bemerk dat Roy er echt 2×2 per dag nodig heeft waarin zijn lijfje aardig stabiel is en dat als ik hierin verminder, binnen 1-2 dagen de klachten erger worden en het fysiek oncomfortabel wordt voor hem (welke duidelijk is in een piepen van pijn als hij plast en een nat buikje, welke sterk verminderen bij 2×2 tabletjes).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een angst te ervaren teveel te stimuleren in zijn lijfje met 2×2 tabletjes, terwijl keer op keer uit de test komt (die ik dus zelf af en toe toepas als ik na een aantal weken tot maanden het aantal  tabletjes iets verlaag) dat zijn lijfje het beste functioneert met 2×2 tabletjes en dat het goed mogelijk is dat dit zo zal zijn tot aan zijn overlijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voorzichtig te zijn en mezelf in te houden in de toepassing als wat het beste is, in en als een angst dat de financiën niet toereikend zijn in de toekomst en ik wat het beste is, niet meer kan toepassen door een tekort en hierin dus ‘kort’ op het leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het leven in en als het fysiek in te korten door participatie in en als angst in en als een inhouden van de toepassing van wat het beste is welke begint bij participatie in en als een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet voluit te leven door geloof en participatie in gedachten over tekorten gekoppeld aan een eventueel tekort aan geld in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘leven kan sparen’ door voorzichtig te zijn en in te houden, net zoals ik geld kan sparen en bewaren en vast kan zetten op een bankrekening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb leven vast te zetten in en als mezelf door in te houden in en als zelfexpressie, net zoals ik geld vastzet op een bankrekening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik leven kan sparen en vastzetten voor later, waarin en waardoor ik niet hier aanwezig ben en hoef te zijn en dus niet inzie hoe de wereld werkelijk in elkaar steekt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘nooit’ te weten of, als ik voluit in en als expressie ben en dit wordt niet gewaardeerd, er dan wordt ingehouden op geld waarvan ik moet leven door voedsel, huis etc te betalen en dus ben ik liever voorzichtig zodat ik niet teleurgesteld kan worden door opeens gekort te worden in en als de mogelijkheid tot leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als leven te compromitteren door inhouden van en als zelfexpressie gekoppeld aan een geloof als angst dat geld is leven, wat ook zo gecreëerd is in deze wereld maar wat niet het uitgangspunt is/zou moeten zijn als wie ik ben in en als mezelf, in en als het fysiek, in en als leven als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mijn angst te projecteren op de diertjes en op mijn eigen lichaam als leven in en als het fysiek door moe te worden van taken van fysieke verzorging in en als de gedachte dat het ‘teveel moeite is’, wat niet zo is, het is een angst dat ik het niet kan voortzetten, het is een inhouden als controle op leven als wat het beste is in en als het fysiek, hier, in het moment, adem voor adem, dag voor dag ter voorkoming van een eventuele ervaring van teleurstelling in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te houden in en als controle in en als de geest in participatie in gedachten gevoelens en emoties ter voorkoming van een negatieve ervaring in en als de geest zoals bijvoorbeeld teleurstelling en zo dus, dag in dag uit, te participeren, leven en bewegen in deze cyclus van controle, gekoppeld aan tijd in een tijdlus in en als projectie op de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te worden van de angst als controle als inhouden van en als zelfexpressie als leven in en als het fysiek en hierin een gedachte als controle te manifesteren in en als mezelf als dat het teveel moeite is, welke ik vervolgens neig te geloven en als ik mezelf niet vergeef en corrigeer, ik hier zelf(s) naar ga leven door inhouden van leven als wat het beste is.

Wordt vervolgd

Full the heart of love

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/