Dag 540 – Leefruimte voor dieren

konijn

The Consciousness of the Rabbit – Part 1

Ik kom terug van een wandeling in de buurt langs het water. Hier staan mooie huizen met leuke tuinen. Er is voldoende leefruimte om het huis heen die de mensen in gebruik hebben. En op deze leefruimte, staat een heel klein hokje met een konijn erin. Alleen. Een konijn in een klein hok, dat is geen beste oplossing. Een konijn wil bewegen. Een konijn alleen in een hok, dat is ook geen beste oplossing in de meeste gevallen. Het zijn gezelschapsdieren. Hierop zijn er uitzonderingen van konijnen die het (een deel van hun leven) wel prima vinden om alleen te zijn, door bijvoorbeeld overlijden van een maatje. Konijnen zijn niet heel eenvoudig te koppelen, ze accepteren niet zomaar iedere andere soortgenoot om zich heen.

Goed terug naar het hok van het konijn. Hierin wordt duidelijk dat de leefruimte die men heeft, niet verdeeld is onder de bewoners. De dieren worden hierin niet meegenomen. Dit is geen geldkwestie – aan het huis te zien is er voldoende geld. Het leven wordt hier niet in overweging genomen. Zodra men een huisdier neemt, is men verantwoordelijk hiervoor. Van tevoren dient dus goed gekeken te worden waarom er een huisdier genomen wordt. vaak wordt er een huisdier ‘aangeschaft’ voor het kind. Echter hierin dient zorgvuldig bekeken te worden waartoe men bereid is in de zorg voor de dieren, in de ruimte die men de dieren wil geven en dus wil delen met de dieren.

Het volgende huis. Een prachtig groot huis, tuin met een soort overdekt buitengedeelte aan het water. Prachtig ingericht. En op een kast aan de muur, staat een klein vogelkooitje met 2 vogeltjes. Het is in eerste instantie niet eens duidelijk dat er twee kleine levende vogeltjes inzitten. Het lijkt net stuk decoratie, een nep vogelkooi, naast en paar grote kaarsen op standaards. Wat is het doel ervan om deze twee kleine vogeltjes hier in dit kooitje te plaatsen? Is het leven en de behoeften van deze diertjes in overweging genomen? Ook hier, geld is het probleem niet, ruimte ook niet. De ruimte is duidelijk ongelijk verdeeld. (Of een vogel in een kooi mogelijk is, is nodig per situatie te bekijken in overweging van dat specifieke diertje).

Een paar huizen verderop. Een prachtige villa met enorme tuin. Hier kunnen de dieren die vrij leven, lekker hun gang gaan. Er staat een overvolle appelboom met veel appels op de grond die liggen te rotten. Verderop staat een walnotenboom met de walnoten op de grond. De boom geeft vruchten, echter dit wordt niet in overweging genomen door de mensen die er wonen. Dit kan natuurlijk allerlei redenen hebben die begrijpelijk zijn; meestal is het een kwestie van tijdsindeling. Echter, de onachtzaamheid naar het voedsel wat vrij gegeven wordt op het erf, dat is een ongelijkheid naar de boom toe, naar het leven in en als de boom die haar rijkdom deelt.

Zoals Bernard zei toen ik in Zuid-Afrika was: de vruchten moeten geplukt worden anders stopt de met het geven van haar vruchten.

Ik kom hierin in dilemma. Is het aanvaardbaar om bijvoorbeeld de mensen eens aan te spreken en te benomen dat het kleine hok van de konijntjes onacceptabel is als leefruimte voor het dier?

Er is overigens een stichting in Nederland die zich inzet voor de leefruimte en leefwijze van het konijn.

Ik heb zelf knaagdieren gehad toen ik opgroeide. Vroeger hebben ze in te kleine kooitjes gezeten. Ze liepen ook bijna dagelijks even vrij rond en zaten dan gezellig samen bij elkaar. Echter te weinig in verhouding tot de tijd waarin ze in hun hok zaten dat met name voor het konijn, echt te klein was. Dit was uit onwetendheid, dat eenvoudig te verhelpen is door ons goed te verdiepen in het dier en de benodigdheden voordat we dit aanschaffen.

Veel later, toen ik allang zelfstandig woonde, heb ik opnieuw lange tijd knaagdieren in huis gehad. En vanaf toen heb ik mijn leefruimte gedeeld met de dieren. Dit geeft een heleboel schoonmaakwerk, met name als de leefruimte wat klein is. Ik heb in de kleinere behuizing, ernaar gestreefd om de leefruimte die we hadden in het huis, te verdelen over de bewoners. Wat inhield dat de konijnen een groot deel van de kleine tuin hadden als behuizing. De cavia’s een mooie hoek in de huiskamer. En de ruimte die we samen hadden, daar konden we allen bewegen als ik thuis was. Dit hield dus in dat ik snoeren moest afdekken en opruimen, planten hoog moest zetten of met gaas omringen als ik deze wilde behouden lol. Een groot deel van het kleine huis was gericht op de dieren. En het was reuze gezellig, zo zie je echt hoe de knaagdieren leven met elkaar. Ze zijn over het algemeen zindelijk, in de zin van dat ze poepen en plassen op hun eigen plek. Toch gaat er op de lange duur weleens wat kapot. Als ze opeens toch aan een bank gaan knagen bijvoorbeeld. Of aan een kleed waar ze daarvoor altijd vanaf bleven. Hier dient dan op dat moment een oplossing voor bedacht te worden. En dat is over het algemeen goed mogelijk. Als je bereid bent te delen met de dieren.

Als je hier niet toe bereid bent of het geld en de tijd niet hebt om hieraan te besteden, raad ik aan om geen dieren te nemen op dat moment in je leven. Dit gaat ‘ten koste’ van de zorg voor het dier.

Een paar zelfvergevingen op mijn ervaring als ik langs het huis loop met het konijn in het kleine hok. Of de vogeltjes in het kooitje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van hulpeloosheid en machteloosheid te hebben als ik langs de tuin loop waarin het konijn in een veel te klein hok zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van verdriet en verongelijking te hebben als ik naar het konijn in het hok kijk en hierin de neiging te ervaren naar het hok te lopen en het konijn eruit te halen en mee naar huis te nemen en los te laten lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de mensen niet te durven aanspreken over de kleine behuizing van het konijn waarin ik angst ervaar dat ze heel erg boos zullen worden en vragen waarmee ik me bemoei.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het oneerlijk verdeeld te vinden, waarin ik bedoel dat als een kind in zo’n kleine behuizing werd gehouden, zou dit onacceptabel zijn en mogen we hier iets van zeggen, echter een konijn wordt hierin niet in overweging genomen terwijl het dezelfde levensvonk in zich draagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dieper te zijn geraakt door het onrecht wat dieren wordt aangedaan dan het onrecht dat kinderen wordt aangedaan in armoede algeheel in de wereld, wat aangeeft dat ik ‘gewend’ ben aan de ongelijke verdeling op aarde en de armoede waar vele kinderen in leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gewend te zijn aan een bepaalde ongelijkheid in en als het leven op aarde waarin ‘een gewend zijn’ aangeeft dat ik dit accepteer en toesta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ongelijkheid op aarde toe te staan en te aanvaarden in en als een ervaring van gelatenheid, terwijl ik het er in gezond verstand absoluut niet mee eens ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het niet waard ben om op te staan voor gelijkheid in en als het fysieke leven aangezien ik geen emotie ervaar bij bepaalde ongelijkheid en bij een andere ongelijkheid juist wel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verontwaardiging te ervaren als ik de twee kleine vogeltjes in het kooitje zie wat meer op een omgeving als decoratie lijkt dan op een leefruimte voor levende dieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de mensen die deze vogeltjes op deze manier huishouden, met de nek aan te kijken, oftewel vanuit en als de geest, in plaats van me in hun schoenen te verplaatsen en bijvoorbeeld eens te vragen hoe het zit met de vogeltjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik me niet mag bemoeien met de wijze waarop de dieren worden huisgehouden in andere huishoudens van onbekenden.

En wat als ik tegenover het konijn kom te staan als levend wezen en het konijn me vraagt waarom ik niets gezegd heb, een paar woorden, ter eventuele verbetering van de leefomgeving van het konijn, aangezien ik degene ben die het ziet en wat ik zie en begrijp, daar ben ik verantwoordelijk voor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn hoofd te buigen in en als gedachte dat ik tegenover het konijn kom te staan en niets gezegd of gedaan heb in een poging van communicatie om het leven van het konijn te verbeteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen tegenover het konijn dat ik mijn eigen angst voor conflict belangrijker vind dan de kwaliteit van leven van het konijn en dus, doe ik hetzelfde als de mensen die het dier huishouden, namelijk ik houd de ongelijkheid in stand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ongelijkheid van dieren in stand te houden zolang angst voor conflict in en als de geest, voor laat gaan op leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verontwaardiging te ervaren tegenover de mensen met de appelboom in de tuin met een overvloed aan appels die niet geplukt worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren over de onachtzaamheid tegenover de natuur en alles wat groeit en onvoorwaardelijk geeft, wat niet overal zo is in de omgeving, ik zie ook tuinen waarin zorgzaamheid aanwezig is ten aanzien van wat er groeit en leeft.

Als en wanneer ik een ervaring in mezelf voel opkomen van verdriet, dan stop ik, ik adem. Ik adem in en laat de ervaring toe waarin ik me gewaar ben van de ongelijkheid die overal om me heen aanwezig is, in en als de realisatie dat alleen als ik gelijk sta aan en als de ongelijkheid, van binnen en van buiten, ik in staat ben mezelf hierin te bewegen tot ondersteuning van het vinden en toepassen van een oplossing die het beste is voor al het leven.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van verontwaardiging, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf welke specifieke woorden er in me opkomen als een gedachte waarin ik me afscheid van mezelf in een soortgelijke onachtzaamheid naar het leven. Ik stel mezelf ten doel, daar waar ik onachtzaam ben naar het leven in en als mezelf en hiervandaan, naar het leven om me heen, mezelf te vergeven en corrigeren en van hieruit te zien wat er binnen mijn mogelijkheden ligt om te zeggen of doen of juist niet te zeggen of doen.

Ik stel mezelf ten doel me niet te laten leiden door emoties die opkomen naar gelang mijn gewenning en programmering ten aanzien van de ongelijkheid op aarde naar mens/kind, dier en plant en in plaats hiervan, in en als gezond verstand bij te dragen ter ondersteuning van al het leven op aarde in eenheid en gelijkheid en zelf verantwoordelijkheid te nemen voor mijn emoties of juist afvlakking hiervan als ervaring of onderdrukte ervaring, door toepassing van specifieke zelfvergeving en zelfcorrectie in schrijven en/of spreken op hetgeen ik ervaar in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in angst voor conflict in en als de geest in een situatie waarin ik zie dat niet wordt gedaan wat het beste is voor het leven in en als het fysiek, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zolang ik in angst voor conflict besta in en als de geest, ik een oordeel vel over hetgeen ik zie en dus, zal ik conflict creëren als ik op dat moment, in deze staat in en als de geest, iets doe of zeg.

Ik stel mezelf doel het oordeel naar mezelf te halen en mezelf te vergeven voor wat er speelt in mij in ongelijkheid ten aanzien wat ik zie als ongelijkheid in het leven in en als het fysiek en zo allereerst de ongelijkheid als conflict binnen mijn eigen fysiek te stoppen en van hieruit, te zien wat het beste is voor al het leven en hierin bij te dragen in de oplossing in en als het leven van de zelfcorrectie.

caviasophia-vereeniging.nl

———————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Advertenties

Dag 488 – Mijn omgang met de Poolse mensen

huisjeEen paar jaar geleden ben ik twee jaar veel omgegaan met een aantal Poolse mensen. Zij woonden in een huis achter mij in wisselende samenstelling en met 2 Poolse jongens ben ik intensief opgetrokken. Ik vond het erg prettig om bij hen te zijn vanwege de manier waarop ze gewend waren in ‘gemeenschap’ te leven zeg maar in een huis. Je kon daar binnenlopen en erbij gaan zitten, een kopje koffie drinken en wat praten zonder dat er gevraagd werd wat bijvoorbeeld je werk was. Je was er en het was prima dat je er was. Er was tevens altijd erg veel onrust vanwege de leef- en werkomstandigheden en de drank die in het weekend op tafel kwam. Iedere vrijdagmiddag was er vaak spanning over het geld dat wel of niet uitbetaald was door het uitzendbureau wat vaak tot een mind-possession leidde, een bezetenheid in en als de geest. Er was niemand die met gezond verstand de zaken benaderde maar allen die elkaar meer en meer opjutte in alle ontevredenheid die er op dat moment uit kwam. Ik heb hierin tevens gemerkt dat met iemand apart van hen, de onrust met gezond verstand aardig in banen te leiden was door heel simpel de feiten op een rijtje te zetten. Echter, die iemand was er meestal niet.

Ik heb deze mensen gezien als heel reëel, bereid tot delen en fysiek harde werkers. Over het algemeen werkten ze ook graag alleen de voorwaarden, controle en manipulatie die erom heen hing maakte natuurlijk dat er weerstand aanwezig was. En dit zie ik tevens als deel van de oorzaak dat er totaal geen verantwoordelijkheid werd genomen voor bijvoorbeeld de leefomgeving aangezien ze hier ieder moment ‘uitgegooid’ konden worden. Ieder had zo zijn eigen afweermechanismen hierin opgebouwd waardoor velen de situaties zo creëerden dat ze er zeker van konden zijn, vroeg of laat eruit gegooid te worden. Op naar een volgende baan, een volgend huis, een volgend uitzendbureau, afgewisseld met periodes in Polen en ondertussen meer en meer ontevredenheid opbouwend met een beschuldigende vinger wijzend naar de instanties die woon en werk aanbieden.

In deze leefsituatie worden ze al snel veroordeeld als onverantwoordelijke mensen die alleen maar rotzooi trappen en veel drinken in het weekend. Zo gedroegen velen zich ook en naar wat ik begreep, was dat in Polen zelf niet persé zo, het was meer dat het hier in Nederland werd ‘uitgeleefd’ aangezien er geen sociale controle meer was (familie bijvoorbeeld) en weinig tot geen zorg en integriteit naar hen toe.

Hieraan ten grondslag ligt natuurlijk de armoede in Polen zelf naar wat ik begrijp uit verhalen, een prachtig land is maar waar weinig geld te verdienen is. De meesten willen helemaal niet weg uit Polen maar zien hun kans schoon om in en ander land geld te verdienen. En naar wat ik begrijp is bijvoorbeeld ook de politie ‘corrupt’ (meer dan we hier gewend zijn) en hierdoor onberekenbaar.

Het raakt mij diep om mensen (in dit geval waren het meestal de mannen die ik ontmoet heb en die zich voornamelijk in het geldsysteem bewegen in Nederland en hierin het meeste beïnvloed zijn) met zoveel potentieel, zo ondermijnd te zien worden en zichzelf te ondermijnen door allerlei overlevingsmechanismen en natuurlijk gestoeld op culturele overdragingen zoals in iedere cultuur. Ik heb ook iemand in een jaar zien veranderen van een emotioneel instabiel persoon met alcohol problemen naar een rustige jongen die graag werkt en liefst gewoon een huis wil, eten, gezelschap en wat vrije tijd en tevens in staat is om het alcoholgebruik te stoppen, dit alles door een huis waar rust is, werk, voedsel van prima kwaliteit en iemand die met woorden van gezond verstand de boel in banen leidt.

Dit is dus de basis voor ieder mens om in tot rust te komen. Dit betekent niet dat we er dan al zijn. Zodra er rust is komen er andere afweermechanismen en/of afleidingsmanouvres omhoog die verhinderen om werkelijk onszelf onder ogen te gaan zien, helemaal als we het daarvoor aardig ‘bont’ gemaakt hebben. Hierin dient in ieder geval één iemand te blijven staan en zich niet te laten uitdagen door allerlei manouvres van de geest en als dit wel gebeurt, wordt ook de rustige situatie in huis alsnog steeds onrustiger en grimmiger door de geestbewustzijnsstructuren die opkomen en elkaar gaan activeren.

Ik was destijds in staat om de praktische zaken in en om het huis in banen te leiden. Zo ben ik opgegroeid en dit heb ik zelf zo geleefd dus dat is een kwestie van dit leven als voorbeeld en geen grappen en grollen hierin accepteren. Dit werkte dus ook en binnen een jaar was er een huishouden op orde. Echter de volgende stap, het geestbewustzijnssysteem en de voorprogrammering hierin, daar was en ben ik zelf nog niet voldoende stabiel in en dus, dit werd een rommeltje, de sfeer werd steeds grimmiger. Ik had alleen de theorie om te delen – ik was zelf tijdens datzelfde jaar begonnen met het Desteni I Process – en dat met een woordenboek ernaast voor de vertalingen naar het Pools maar onderwijl leefde ik niet wat ik vertaalde en opschreef. Dat ging dus helemaal de mist in. Ik durfde het huishouden niet voort te zetten op deze basis met onvoldoende zelfvertrouwen en zelfinzicht en heb de beslissing genomen te verhuizen en weer alleen te gaan wonen.

Die basis rondom werk en wonen heb ik natuurlijk zelf voortgezet en in het werk dient zich uitbreiding aan. Ik ben sinds langere tijd stabiel in mijn communicatie op werk, ik heb er plezier in en hierdoor durf ik deze uitbreiding aan.

Het punt van de voorprogrammering en zelfprogrammering met betrekking tot relaties is een ander verhaal. Ik ben hierin nog snel geactiveerd tot tijdelijke bezetenheid in en als de geest en ben onduidelijk in, als en naar mezelf hierover. Ik ben niet in staat en ter wille een beslissing te nemen en die te leven. Ik ben niet tevreden over mezelf in mijn communicatie en niet stabiel in mijn ervaringen hierin. Kortom, ik sta mezelf hierin afleiding toe en compromitteer mijn fysieke gesteldheid door activatie van het geestbewustzijnssysteem.

Stabiel in de laag van het bewustzijn (woon-werkomgeving) en klaar voor uitbreiding hierin.

Instabiel in de laag van het onderbewuste (relationele verhoudingen) en dus is er meer zelfonderzoek en zelftoepassing nodig.

(De laag van het onbewuste heb ik over het algemeen nog geen direct zicht op en is voor later).

***

In dit voorbeeld is duidelijk zichtbaar hoe voor ieder mens, de basis begint in een stabiele woon- en eventueel werkomgeving. Als deze niet aanwezig is blijven we geactiveerd in de overlevingsmechanismen en zijn hierdoor niet in staat om werkelijk in zelf te gaan zien en verantwoordelijkheid voor en als onszelf te nemen voor wie we zijn in deze overlevingsmechanismen. Voedsel, huis, overleving staat op nummer 1.

Er is een voorstel aanwezig die oplossingen biedt hiervoor en uitnodigt tot verdere verdieping en uitbreiding van een ieder die hiertoe bereid is en zichzelf in een stabiele woon-leefsituatie begeeft. Dit kan minimaal zijn aangezien het voor de meeste mensen de eindjes aan elkaar knopen is, echter als het maar enigszins stabiel is en voorziet in de basis zoals huisvesting,  voedsel, water, gezondheidszorg en mogelijkheden tot communicatie zoals internet en telefoon en wat reismogelijkheden is het vaak mogelijk en ook juist ondersteunend en motiverend voor onszelf om hierin iets bij te dragen.

Degenen die stabiel zijn hierin zullen het gaan doen voor al diegenen die weinig tot niets hebben en druk zijn met overleving in verschillende gradaties, van erbarmelijke, onleefbare situaties van armoede tot aan een onrustige woon- en werkomgeving die onzeker is en voortdurend onder grote spanning staat en hierin geen ruimte geeft voor enige andere bijdrage aan en als zichzelf.

Onderzoek het voorstel:

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

LIG

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd – YouTube

Hierop aanvullend is het nodig werkelijk verantwoordelijkheid te gaan nemen voor en als onszelf in wie we zijn geworden in een bestaan in en als het geestbewustzijnssysteem. Dit systeem is direct gerelateerd aan geld en als we onszelf niet vergeven, corrigeren en uiteindelijk de verandering leven, zal er niets blijvend en werkelijk veranderen in hoe we met z’n allen bestaan in deze wereld. Ook dit is zoals ik aangeef in bovenstaand voorbeeld – de basis kan gelegd zijn maar er is werkelijk zelfinzicht nodig om tot leven en samenleven te komen en als we hierin niet aanwezig zijn en/of toe bereid zijn, halen we de hele boel weer onderuit. Voor onderwijs in hoe te beginnen met het nemen van zelfverantwoordelijkheid is er een online cursus aanwezig – het is gratis met vrijblijvende begeleiding van een (mogelijk Nederlandstalige) buddy en ook met Nederlandse vertaling erbij:

Desteni I Process Lite

DIP+Lite+Banner-01

Het is een enorme taak waar we voor staan en toch moet het gedaan worden. Het is de enige blijvende oplossing om tot een leefbare wereld en samenleving te komen. Stel je eens voor wat een plezier dat zal geven! Voor alle mensen in verschillende nationaliteiten, voor de dieren, de planten, als iedereen samenleeft en elkaar ondersteunt. Dag voor dag onder ogen zien en aanpakken wat er zichtbaar wordt, een verandering inzetten en het vanaf hier de volgende dag verder oppakken. Zoals het konijn aangeeft, Leven is in de hele kleine dingen aanwezig, in iedere ademhaling binnenin zelf en vindt niet plaats ‘daar buiten ons’ zoals we allemaal denken en najagen. De werkelijke zelfverandering begint in deze kleine dingen. De dieren zijn een voorbeeld en ondersteuning hierin.

Bedankt.

————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Dag 235 – De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?

[foto van Ann[20].jpg]

“In Stilte Lijden we”

Hoe is het mogelijk dat alles wat gezegd wordt over iets of iemand, direct geloofd wordt maar dat de woorden die gezegd worden door diegene zelf, niet gehoord worden, en in de meeste gevallen ook helemaal niet onderzocht worden.

De groep mensen die samenwerkt onder de naam Desteni, krijgt natuurlijk ook ‘negatieve aandacht’. Over het algemeen wordt de hele groep met argusogen, dus argwanend bekeken. In het beste geval is er iemand die werkelijk hoort wat er gezegd wordt en zelf tot onderzoek over gaat, in het slechtste geval wordt er een aanval geopend op de boodschap die gebracht wordt en/of op de boodschapper zelf, en in de meeste gevallen ertussenin wordt het afgedaan als ‘niet haalbaar, eigen mening, jouw mening, te extreem, ik sta hier anders in, dit is jouw pad maar niet het mijne’, waarin er over het algemeen ook geen verder onderzoek gedaan wordt.

Wat is de Desteni boodschap:

Do unto Others as You would have them Do to You

Doe een Ander wat jij wil dat Jou geschiedt

Give as you would like to Receive

Geef zoals je zou willen Ontvangen

Love/Treat your Neighbour as Yourself

Onthaal /Behandel je Buurman zoals je Zelf Onthaald/Behandeld wilt worden

Komen deze woorden je bekend voor?

Juist, Jezus heeft ze gesproken.

Dus voor alle Christenen zou dit al een reden moeten zijn om de boodschap volledig te onderzoeken. Zij die zeggen Jezus te volgen en dus deze woorden in praktijk willen brengen.

De vraag hierin is, waarom is het de Christenen niet gelukt deze boodschap in praktijk te brengen de afgelopen 2000 jaar? Is er misschien een leegte in de informatie die wordt doorgegeven via de kerk en de bijbel? Is God misschien niet zo geweldig en zorgzaam als alle Christenen geloven? En wie is God eigenlijk? Is er wel een God? En waarom willen we een God die de Eind-Verantwoordelijkheid van ons overneemt? En…zou het zo kunnen zijn dat ook Jezus een punt niet gezien heeft/niet heeft kunnen zien destijds?

Waarin is het ‘Kwaad‘ als Ongelijkheid als Afscheiding zichtbaar in deze wereld:

Geld.

Waar dus te beginnen om de ongelijkheid te stoppen:

Geld.

Waarom roept een Gelijk Geld Systeem/Gelijk Geld Kapitalisme dan zoveel weerstand op?

Blijkbaar willen we helemaal geen Gelijkheid voor Ieder-Een, maar willen we het vooral zelf ‘goed’ hebben.

Dit is zelf-interesse. Dit zou je je eigen kinderen niet aan willen doen.

Toch doen we het aan aan alle kinderen in de wereld, en proberen we alleen te voorkomen dat ‘onze eigen kinderen’ het ‘goed’ hebben.

Hoe zou de wereld eruit zien als we werkelijk in gelijkheid voor elkaar zouden zorgen op fysiek niveau? Zou dat ook niet het beste zijn voor jou en mij? En voor de ‘eigen’ kinderen? Hoe zullen deze ‘eigen’ kinderen leven over 20 jaar als we niet iets veranderen op deze aarde en doorgaan met leven in totale zelf-interesse dus des-interesse voor alles buiten onze zelf-zicht/zelf-zucht?

We Leven in Zelfinteresse maar Denken en Geloven dat we het goed doen.

Hoe kunnen we onszelf veranderen van mensen in Zelf-interesse in Geloof en Gedachte dat we het goed doen, naar mensen die werkelijk Leven als Wat Het Beste is voor Alle Kinderen en Alle Leven in het Fysiek?

Dan moet er iets gebeuren met dit denken en geloven dat we het goed doen; met onze Gedachten dus. Hoe kunnen we Inzicht krijgen in Onze Gedachten?

Toepassen van:

Zelfonderzoek en hierin zien wie we geworden zijn in zelf-zucht – (Schrijven)

Onszelf vergeven wie we geworden zijn zoals zichtbaar wordt in onze eigen woorden op papier  – (Zelf Vergeving)

Een nieuw script maken met nieuwe woorden op papier, zodat we een script als leidraad hebben voor hoe we kunnen leven als beste mens  – (Zelfcorrecties in Woorden)

Dit nieuwe script in de Werkelijkheid Leven, dus Een en Gelijk worden met/als de Woorden die we spreken – (Zelfcorrecties Leven)

Tijdens dit proces wordt de Adem geoefend als Fysiek Referentiepunt, welke niet in 1x zal worden kunnen toegepast, maar welke jaren van oefening en toewijding vragen – (Adem)

Het woord Vergeving, mmm waar heb ik dit eerder gezien.

Ah, het was wederom Jezus!

Jezus heeft Vergeving geplaatst in de wereld. Christenen kennen de Kracht van Vergeving. En eigenlijk kent iedereen dit, en ervaart iedereen, dat als er niet vergeven wordt, er geen leven mogelijk is.

Waarom zou je een ander vergeven en via een ander (Jezus) vergeving vragen als je JeZelf Direct kunt Vergeven? Waarom zou je wachten tot je partner/buurman/vriend/vriendin je vergeeft als je JeZelf direct kunt Vergeven?

Wat is het doel van vergeven? Vrij worden van je Zonden. Waarom zou je een ander – God, Jezus, Partner, Buurman, Vriend, Vriendin, Moeder, Vader – verantwoordelijk maken voor het vrij maken van JOUW Zonden, dus feitelijk Verantwoordelijk maken voor JOUW Zonden? Omdat ‘je er niets aan kunt doen’? Of omdat je er niets aan wilt doen?

En als we er niets aan willen doen, en dus liever in zelf-interesse in afhankelijkheid van Een Ander Wachten op Vergeving en Wat Komen Gaat, wat is dan de werkelijke Aard van de Mens op dit moment? Zondig. Wat is zondig? Niet gewillig om een leven te leiden – dus lijden – wat het beste is voor Alle Leven inclusief JeZelf.

Hierbij komt natuurlijk de vraag omhoog hoe we zondig geworden zijn, hoe het zover heeft kunnen komen met de mens en de wereld die we gecreeerd hebben.

En dit is de grote weerstand die opkomt bij het luisteren naar de boodschap van Desteni als Oplossing voor Eenheid en Gelijkheid voor Alle Leven, op Aarde en in de Dimensies. Dit is de Enorme Hoeveelheid Werk die er gedaan moet worden, die begrepen, ingezien, gerealiseerd en toegepast moet worden aangezien we  eeuwen lang het werk en de verantwoordelijkheid hebben laten liggen. Zolang dat we zijn gaan denken en geloven dat het niet meer mogelijk is hier ooit verandering in te brengen. We zijn als Mens Totaal Verlamd Geraakt met als enige uitweg een vlucht in Zelfinteresse in de Geest omdat we niet meer durven zien in de enorme Berg Rotzooi die we op Aarde in het Fysieke Leven gecreeerd hebben. We zouden ‘ten onder gaan’ in Schuldgevoel en Schaamte. Is het niet?

Toch is er niemand anders dan jij en ik die de rotzooi komt opruimen. En we weten allemaal wat er met rotzooi gebeurt als we die niet opruimen: die gaat niet vanzelf weg, die berg wordt alleen maar groter en viezer en onoverzichtelijker en steeds vervelender om alsnog op te gaan ruimen.

Gezien de tekst in deze blog zie ik geen enkele reden om aan te nemen dat de groep mensen samenwerkend onder de naam Desteni, iets doet wat niet het beste is voor jou en mij en ieder-een, en ook geen enkele aanwijzing waarin ‘de macht’ als Controle wordt overgenomen; sterker nog, als je de woorden echt gelezen hebt zie je dat de Totale Verantwoordelijkheid bij JouZelf komt te Liggen. Als er Weerstanden opkomen, ligt dit dan aan de Boodschap of is de Weerstand een Reactie van Jou op de Boodschap?

De Weerstand kennen we allemaal. Maar waar komt die Weerstand vandaan? Wat maakt dan dat we zoveel Weerstand ervaren op een boodschap die het Beste voor Al het Leven inhoudt? Dat is toch vreemd, want als we heel diep in onszelf zien, willen we eigenlijk allemaal het Beste, voor onszelf, voor onze naasten en eigenlijk best wel voor iedereen en al het leven. We kennen alleen geen Gelijkheid, we kennen alleen maar Overleving ten Koste van een Ander. We zijn geprogrammeerd in Ongelijkheid, waarin we weer allemaal Gelijk zijn, alleen zien we dat niet doordat we in ons programma staren en onder Controle leven van Onszelf in/als Programma in/als De Geest.

Ben je benieuwd hoe het komt dat we totaal geControleerd worden door Ons Eigen Programma in Reacties in Gedachten, Gevoelens en Emoties welke we vervolgens Projecteren op Alles en Iedereen Buiten Onszelf? Wil je weten en inzien wat de Werkelijke Controle is die we elke dag ervaren, waar we bang voor zijn, voor weg rennen en De Ander De Schuld van geven? Zodat je Zelf de Controle kunt Stoppen en Zelf Verantwoordelijk kunt Worden?

Desteni-I-Process – Lite (Gratis)

Desteni-I-Process – Pro (Uitgebreid Zelfonderzoek)

Eqafe-Store (Interviews ter Zelfonderwijs)

Quantum Mind Self Awareness (Inzicht in onszelf als Programma als Controle)

Equal Money System

Desteni Nederland

Desteni Nederland Forum

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te durven zien hoe de fysieke werkelijkheid in elkaar zit, aangezien ik zoveel pijn en ongelijkheid zie waarin ikzelf pijn als schuld en onmacht ervaar, waardoor ik liever niet kijk en verdwijn in de Geest in een Alternatieve Werkelijkheid waar ik controle geloof te kunnen uitoefenen op wat ik ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te durven luisteren naar de woorden van de Desteni-boodschap, uit angst voor verlies van gezicht van wie ik ben geworden in zelf-interesse en uit angst voor de ervaring van schuld en machteloosheid en hiermee oordeel op mezelf van wie ik geworden ben, welke ik projecteer op degene die de boodschap brengt doordat ik geloof dat het oordeel wat ik ervaar, een oordeel is van degene die de boodschap brengt, zonder in te zien dat ik mijn eigen oordeel ervaar maar deze projecteer op degene die de boodschap brengt, en hierin WERKELIJK geloof en ZEKER WEET dat die ander mij veroordeelt, wat mij een reden geeft om de desteni-boodschap en degene die de boodschap brengt, af te wijzen, aan te vallen, te negeren en/of buiten te sluiten zodat ik kan blijven bestaan in mijn Bubbel van Bescherming in Ontkenning van wat Hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb, zodra ik de boodschap wel hoor, degenen die de boodschap (nog) niet willen horen of helemaal niet willen horen, af te wijzen, aan te vallen, te negeren en/of buiten te sluiten, waarin ik opnieuw ten prooi val aan de Geest in Zelfinteresse welke voortkomt uit dezelfde Angst in/als Bewustzijn als welke mij in eerste instantie ervan weerhield de Boodschap uberhaupt te horen, en door te spreken in/als deze Angst als Afscheiding roep ik Angst als Afscheiding op bij de luisteraar in Reactie, waar ik vervolgens zelf weer op Reageer.

Ik stel mezelf ten doel de Weerstanden in mezelf in Reactie op iets of een Ander buiten mij Zelf te onderzoeken, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat ik de Afscheiding in mezelf in reactie op hetgeen buiten mij is, kan stoppen, en Adem voor Adem tot Leven kom in Eenheid met meZelf met/als wat hier is waarin ik mezelf leef in Gelijkheid met De Ander en Al Het Leven op Aarde.

Ik realiseer me dat Al Mijn Reacties bij mij horen aangezien ik het ben die Reageert, en dus ben ik de enige die hierin verandering aan kan brengen.

Ik realiseer me dat dit een proces is die mijn uiterste Inzet, Toewijding en Discipline vraagt, aangezien ik Mijn Controle in/als De Geest in reacties, Gedachten, Gevoelens en Emoties niet zomaar op zal geven aangezien het Alles is wat Ik Ken als waarin Ik Ben Opgevoed en wie ik geworden ben, zonder te weten Wie ik Werkelijk Ben als Leven. Dus ik als Het Bekende zal mezelf proberen vast te houden in Zelfinteresse. Vandaar mijn Weerstand en Reacties op Alles wat ik Nooit Gekend Heb als Het Beste voor Alle Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hetgeen Het Beste is voor Al Het Leven af te wijzen uit Angst voor het Onbekende en in een Geloof dat Ik het Beter Weet aangezien ik anders Opgevoed ben, niet ziende dat we allen zijn opgevoed volgens een programma in afscheiding van werkelijk leven en van elkaar, gevangen in de Controle van de Persoonlijke Ervaringen als Gedachten, Gevoelens en Emoties in de Geest in constante Reactie op elkaar, waardoor ik niet meer in staat ben in Gezond Verstand te zien wat er gaande is in de Fysieke Werkelijkheid en ik geen notie meer neem van de Totale Ongelijkheid en Al Het Lijden op Aarde aangezien ik denk en geloof in de Afscheiding die ik Leef in de Geest in Reactie, dat ik Hier Niets aan kan doen en Niets mee te maken heb en in plaats hiervan doorga met reageren op en afscheiden van wat er om me heen gebeurt en tevens doorga met reageren op en afscheiden van wat er in mezelf gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb Afscheiding op Afscheiding te manifesteren door te reageren op mijn Binnen- en Buitenwereld.

Ik stel mezelf ten doel Gezond Verstand te ontwikkelen op mijn Reis naar Leven en te leren zien wat Hier is in Fysieke Werkelijkheid, in plaats van me te laten leiden door Reacties op mijn Binnen- en Buitenwereld in Gedachten, Gevoelens en Emoties waardoor ik mijzelf Beroof van mijn Gezonde Verstand en waardoor ik mijzelf Blind maak voor de Ongelijkheid en het Lijden van het Fysieke Leven op Aarde.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te onderzoeken in/als Programma in/als Geest Bewustzijn Systeem, waarin ik overleef in/als Energie ten koste van het Fysieke Leven, van mezelf en van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te reageren op het woord Programma en niet te willen zien en geloven dat ik leef in/als een Programma, aangezien ik Denk en Geloof dat ik het heel aardig doe en ik niet zoveel kwaad doe en dat het kwaad in de wereld niet zoveel met mij te maken heeft.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe het kwaad in de wereld te herleiden is naar hoe ik beweeg in en als mezelf in/als geprogrammeerd wezen zonder werkelijk te zien wat er gaande is in de Fysieke Realiteit in mezelf en buiten mezelf, en hoe ik zelf hierin kan veranderen door eerst mezelf vrij te maken van ervaringen van schuld en schaamte, zodat ik rechtstreeks, zelfoprecht in zelf kan zien en rechtstreeks, zelfoprecht mezelf kan veranderen als en waarin ik Opsta voor Het Beste voor Al het Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het beste zal ontvangen als niet iedereen het beste ontvangt, dat ik afgescheiden besta van een ander leven, in plaats van in te zien dat ik dit niet zie omdat ik in en als een programma gevangen beweeg, en als ik niet wil zien dat ik in en als een programma leef, kan ik mezelf ook niet veranderen – immers wat ik niet wil zien kan ik niet veranderen – en dus houd ik mezelf gevangen in een afkeer van wat werkelijk gaande is, niet ziende dat deze afkeer mezelf juist gevangen houd en ikzelf ook nooit het beste zal ontvangen.

Ik stel mezelf ten doel me niet af te laten leiden door een woord als ‘Programma’ en in plaats hiervan mijn Eigen Reacties hierop in mezelf te onderzoeken en zelfvergeven, en tevens te onderzoeken wat er bedoeld wordt met een woord als Programma, zodat ik mezelf kan Ondersteunen in het Vrijmaken van Mijn Reacties op Het Woord.

Day 296: Desteni and the Consciousness of Love and Light

*
—————————————————————————————————
Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 111 – Gaan we het redden op Aarde?

De kracht van 10 zal onze aarde redden Equal Money FAQ

(Al het blauw in deze blog is een link met teksten over het onderwerp van het woord/de woorden)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat we het niet gaan redden om definitieve destructie op aarde te voorkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wanhoop te ervaren bij de gedachte dat we nog maar kort tijd hebben om het tij te keren van destructie naar opbouw voor een leven op aarde in gelijkheid voor iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb er niet in te geloven dat we het redden om op tijd het tij te keren om definitieve destructie op aarde te voorkomen als ik zie hoe lastig het is om de boodschap van eenheid en gelijkheid in de wereld te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat we nog maar 10 (nu 9) jaar hebben om het tij te keren, wat is wat iedereen hier moet ervaren die leeft in een relatief rustige omgeving waarin alleen af en toe de gekte naar buiten breekt, wat direct de reden is waarom niet iedereen opstaat voor een leven op aarde in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het eerst nog erger moet worden voordat ogen worden geopend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen en te vinden dat ik niet effectief genoeg ben in het naar buiten brengen van de boodschap van eenheid en gelijkheid, terwijl het ook deels van mij en mijn effectiviteit afhangt of het tij op tijd zal keren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me belachelijk te voelen dat ik bezig ben met relaties en het stoppen van verlangens hierin terwijl het kritieke punt op aarde zo dichtbij is, in plaats van in te zien dat het relatie-verlangen stoppen en het veranderen van de relatie met mezelf en van hieruit met de ander en van hieruit met de wereld het essentiele onderdeel is om de wereld in zijn geheel te veranderen, aangezien de wereld is gebouwd op relaties in polariteit in ongelijkheid en we hierin de relaties dienen te veranderen naar een startpunt van gelijkheid, welke start in het communiceren in gelijkheid waarin gezien wordt door EEN IEDER dat de eigen woorden over zelf gaan en NIET over de ander, en dus is het enige wat we kunnen veranderen onszelf in/als onze woorden aangezien we met onze woorden de wereld creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te spreken over eenheid en gelijkheid op aarde aangezien dit in elk gesprek weerstand en conflict oproept, welke voortkomt uit angst van mezelf en de ander om te veranderen en in zelf te zien wat voor een afschuwelijke toestand we zelf in de wereld hebben toegestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat we niet met z’n allen als startpunt nemen een wereld in eenheid en gelijkheid voor ALLE LEVEN, maar dat we in plaats hiervan bezig zijn met het verdedigen in zelfinteresse waarom het nu eenmaal niet mogelijk is, zonder te zien dat een verandering start IN EEN PERSOON en als niemand die verandering start om wat voor reden dan ook, er geen verandering zal plaatsvinden wat ten koste zal gaan van EEN IEDER inclusief ONSZELF.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hartkloppingen te ervaren bij de gedachte aan het verspreiden van deze boodschap, waarin de waanzin van de wereld duidelijk naar voren komt, namelijk dat ik enorme angst ervaar om een boodschap van eenheid en gelijkheid voor ieder leven naar buiten te brengen terwijl dit feitelijk het enige is wat iedereen in wezen nodig heeft en wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de angst in mezelf zo groot te laten worden dat ik excuses ben gaan verzinnen om deze boodschap niet naar buiten te hoeven brengen, waarin duidelijk zichtbaar is hoe ontzettend bang we voor elkaar zijn om werkelijk te benoemen wat er gaande is in onszelf en op de aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb elke dag in angst te leven voor aanvallen in woorden en fysiek van de ander=de mind, welke IEDER-EEN in zichzelf moet ervaren aangezien we allemaal ons mond houden en door ‘leven’ alsof er niets aan de hand is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren naar een ieder die niet wil starten met het proces van zelfverandering met als startpunt zelfoprechtheid, in plaats van in te zien dat ik boos ben op mezelf dat ik niet durf te spreken over het proces van zelfverandering met als startpunt eenheid en gelijkheid en ik in deze boosheid niet gelijk ga staan aan de zelfinteresse als weerstand die een ieder van ons heeft opgebouwd in angst voor verlies van ons geriefelijke leven als alles wat we kennen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn te verliezen wat ik ken en in te zien dat ik alles wat ik ken en ooit geweest ben, zal ‘verliezen’ zoals ik het ken, welk verlies groteske vormen aan al nemen als ik niet bereid ben en/of durf te veranderen.

Ik stel mezelf ten doel de angst in mezelf te stoppen adem voor adem, dag voor dag, door het dagelijks schrijven, zelfvergeven en corrigeren van de mind-constructies opgebouwd als angst, om mezelf vrij te maken van angst als bewustzijn zodat ik effectief kan zijn in het spreken in eenheid en gelijkheid als Zelf ter ondersteuning van een Leven op Aarde in Eenheid en Gelijkheid voor Zelf en/als Alle Leven, waarin ik in/met mijn woorden geen polariteit als angst creeer maar Leven voor Ieder-Een Gelijk.

Ik stel mezelf ten doel geduld te hebben met mezelf en de ander door in te zien dat het proces van deconstructie van de mind als ongelijkheid behoorlijk veel tijd inneemt, minimaal 7 jaar om te komen tot een nulpunt, en van daaruit kan pas gestart worden met werkelijk opbouwen in gelijkheid, en dus leef ik dag voor dag, adem voor adem, mezelf vergevend en corrigerend en telkens brengend naar een startpunt in Zelfoprechtheid.

Ik stel mezelf ten doel de ongelijkheid als angst naar de ander=de mind te stoppen door alle oordelen als gedachten als polariteit terug te halen naar zelf en zelf te vergeven, en pas te spreken als ik vrij ben van oordeel.

Ik stel mezelf ten doel het proces in eerste instantie voor/als mezelf te wandelen ter verandering van mezelf, aangezien er alleen een werkelijke verandering kan plaatsvinden in de wereld als ik zelf ten volle verander, waarin ik de relatie met mezelf verander waarin de relatie met een ander verandert waarin de relatie met de wereld verandert waarin uiteindelijk de wereld kan veranderen.

Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:

www.equalmoney.org

Proces van relatie naar agreement:

www.desteniiprocess.com/courses/relationships

Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:

www.eqafe.com

Zelfeducatie free:

www.eqafe.com/free

www.desteni.net

Journey to Life:

7 jaar dagelijks schrijven

7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven

http://www.facebook.com/groups/journeytolife/

video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life