Dag 385 – Afwijzing als startpunt

Full the secret history of the universe does separation in fact exist part 5

Ik zie dat ik mezelf compleet afwijs. In de basis als mens, helemaal in het startpunt, waaroverheen ik natuurlijk veel verschillende lagen gecreeerd heb, van waardering en afwijzing en waardering en weer afwijzing. Een soort van balans gecreeerd heb. Niets staat als het startpunt niet staat, als ik niet in en als een startpunt in en als Zelf, sta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf compleet af te wijzen in de basis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb veel verschillende lagen te creeren over deze afwijzing als afscheiding heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een soort van balans te creeren in en als de geest, en hieronder en hierin mezelf volledig te onderdrukken zodat ik niet hoef te zien en ervaren wat een pijn het doet om te leven in en als afwijzing als afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als pijn te ervaren om in deze wereld te leven en dus om in mijn fysiek te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de pijn die ik ervaar in reflectie in de wereld, als reden als excuus te gebruiken om mezelf af te scheiden, waarin ik juist de afscheiding als afwijzing in en als mezelf, bevestig en bevestigd heb, en projecteer en geprojecteerd heb, op de buitenwereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn afscheiding als afwijzing in en als mezelf, te projecteren op de buitenwereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf de adem te ontnemen in en als afwijzing als afscheiding van mezelf.

*

Als ik mezelf zie reageren in pijn op iets in de buitenwereld, dan stop ik, ik adem, waarin ik me realiseer dat ik iets afwijs in mezelf wat pijn doet. Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het is wat ik afwijs in mezelf, hoe het verbonden en verborgen ligt in de geest, wat ik heb aangenomen als geloof hierin, zodat en totdat ik mezelf de afscheiding in en als mezelf vergeef.

Als ik mezelf zie reageren in pijn op fysieke pijn in mezelf, dan stop ik, ik adem. Ik ga zitten, ik schrijf, ik teken, en zie in mezelf wat het is waarvan ik me afscheid in afwijzing van mezelf. Ik stel mezelf ten doel te wandelen met mezelf in afwijzing in afscheiding totdat en zodat ik weer een en gelijk wordt en ben.

Ik stel mezelf ten doel te wandelen en te wandelen, en de werkzaamheden op te pakken om een verschil als verandering in mezelf te maken en hierin in de wereld, aangezien ik de wereld ondraaglijk vind om in te leven zoals die nu bestaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de wereld als mezelf ondraaglijk te vinden om in te leven zoals we nu bestaan, in en als afscheiding.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wel de wereld te willen veranderen maar het zo moeilijk ervaar om mezelf te veranderen in en als de pijn, dat de twijfel toeslaat in en als mezelf of ik het wel red, waarin ik weet dat ik alleen mezelf werkelijk kan en dien te veranderen en hierin de relaties in mij in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb met twijfel toe te slaan naar mezelf toe.

Als ik mezelf toe zie slaan met twijfel naar mezelf toe, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat toeslaan met twijfel me niet verder brengt voorbij mijn limitaties, maar dat die me juist binnen mijn limiet in en als de geest houdt, in en als een ervaring van twijfel. En dus stop ik, ik adem.

The Secret History of the Universe – Does Separation in fact Exist – Part 5

——————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 362 – Zelfcorrecties Ontevredenheid over mezelf

Psychic Animals – The Sheep – Part 1

https://i1.wp.com/www.mijnalbum.nl/GroteFoto-87LZXGHV-G.jpg

Psychic Animals – The Sheep – Part 2

Dag 360 – Ontevredenheid over mezelf

Dag 361 – Zelfvergevingen ontevredenheid over mezelf

Als ik mezelf zie participeren in ontevredenheid over mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik energie genereer in een ontevreden ervaring over mezelf welke geen ander doel dient dan energie genereren.

Ik verbind mezelf door te stoppen met energie genereren als ervaring van ontevredenheid over mezelf en start een zelfonderzoek om te zien waar ik ontevreden over ben in en als mezelf.

Als ik mezelf aanwezig zie in een algehele ‘doffe’ ervaring, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in een accumulatie bevind waarin ontevreden ervaringen over de toepassing van mezelf zich hebben opgehoopt, waardoor ik alleen nog maar dofheid en dufheid ervaar als sluier van de geest, op weg naar fysieke manifestatie en/of juist zich tonend als fysieke manifestatie op langere termijn.

Ik realiseer me dat de ervaring van ontevredenheid een reactie is op het nalaten van de toepassing in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de lagen te onderzoeken die ik heb opgebouwd in de ervaring van dofheid als ontevredenheid over mezelf, in/als toepassing van mezelf. Adem voor adem, wandel ik wat zich aandient in de geest, ik pas zelfvergeving toe op waar ik heb nagelaten mezelf toe te passen, net zolang totdat de ontevredenheid als reactie op mezelf in het nalaten in/als toepassing van mezelf afneemt en verdwijnt.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van zinloosheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf als zinloos ervaar als ik niet aanwezig ben (geweest)  in en als de toepassing van mezelf.

Ik zet mezelf in als dagelijkse toepassing van en als mezelf als aanwezig zijn in adem en het toepassen zelfvergeving en zelfcorrectie, hardop sprekend en in schrijven, op de punten die zich aandienen waarin ik niet aanwezig was/ben, waarin ik mezelf beweeg als en tot wat het beste is voor zelf als leven en hierin voor al het leven.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van depressie, welke niet werkelijk een ervaring van depressie is maar meer een ‘kijken naar’ mezelf in en als depressie in en als gedachten, gevoelens en emoties, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf onderdruk en op twee benen beweeg, 1 been in en als de geest en 1 been hier aanwezig willen zijn, en staande op 1 been in de geest is niet werkelijk hier aanwezig zijn maar een aarzeling in en als de geest.

Ik realiseer me dat ikzelf de aarzeling als weerstand ben.

Ik stel mezelf ten doel de aarzelingen in en als de geest die zich laten zien als gedachten, te onderzoeken en zelfvergevingen zen zelfcorrecties toe te passen op wat ik tegenkom in en als aarzeling als weerstand.

Ik verbind mezelf tot het omarmen van de weerstand in en als mezelf, waarin ik de weerstand zie als ‘tegenkracht’, die niet sterker is dan ik, maar gelijk als ikzelf, aangezien ik het zelf gecreeerd heb en dus ben ik het, en dus kan ik er in opstaan in en als gelijkheid.

Als ik mezelf zie participeren in dufheid en fysieke vermoeidheid, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf of ik werkelijk fysiek vermoeid ben en dus rust nodig heb, of dat er structuren drukken die ik in en als de geest als vermoeidheid ervaar en laat zien.

Ik realiseer me dat ik niet beweeg in en als de adem als ik vermoeidheid ervaar in en als de geest, maar dat ik ‘tegen dingen opzie’ en dus mezelf vermoei/bemoei door het opzien in en als de geest, en mezelf dus feitelijk kleiner maar dan de dingen die ik zie in en als de geest, waardoor ik bij voorbaat al vermoeidheid ga ervaren in een geloof kleiner te zijn en dus niet in staat tot.

Ik zet mezelf in om, zodra ik vermoeidheid op voel komen als manifestatie in en als de geest, in de adem te gaan en alleen te focussen op de ademhaling. Ik pas zelfvergevingen toe op de structuren die omhoog komen als ‘waar ik tegenop zie.

Ik stel mezelf ten doel in werkelijkheid te onderzoeken waartoe ik in staat ben, door fysieke toepassing van de taken die gedaan moeten worden en door te stoppen met geestelijke toepassing van bergen creeren en hierin mijn eigen vermoeidheid te manifesteren.

Als ik in mezelf fysieke verkramping ervaar, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat hier ophoping als accumulatie aanwezig is door de tijd heen, welke het nog lastig maakt om direct te zien in de oorzaak van de verkramping.

Ik realiseer me dat ik in een consequentie beweeg, fysiek gemanifesteerd, in en als de onbewuste laag van het geest bewustzijn systeem als onbewust controlemechanisme, in en als angst, dus in en als oordeel.

Ik realiseer me dat oordelen bestaan uit het waarde hechten aan bepaalde zaken, aan het een meer dan aan het ander, waarin ik ongelijkheid in en als mezelf manifesteer, ten opzichte van mezelf als alles wat hier aanwezig is, en dus hierin automatische ten opzichte van een ander die hier als alles aanwezig is.

ik realiseer me dat ik niet hier als alles aanwezig wilde zijn/wil zijn, waardoor ik afscheiding als waardeoordeel creeer in en als mezelf welke fungeert als controlemechanisme in en als de geest.

Ik realiseer me dat dit mechanisme van controle, geen werkelijke sturing is maar slechts een beperking in en als de geest in een illusie van controle als ‘me beter voelen dan iets of iemand’.

Ik realiseer dat deze beperking in de geest bestaat uit het genereren van energie, op welke manier dan ook, welke beperkt is, aangezien energie niet op en als zichzelf kan bestaat maar altijd afhankelijk is van substantie om te verbranden als omzetting.

Ik stel mezelf ten doel laag voor laag de fysieke verkramping te onderzoeken in mezelf door te zien waar ik in en als reactie een waardeoordeel aanmaak ten opzichte van iets of iemand, binnenin mezelf en reflecterend buiten mezelf. Ik pas zelfvergeving toe op de ervaring van verongelijking die ik tegenkom, welke een ongelijkheid aangeeft binnenin mezelf in en als een geloof in dit waardeoordeel in en als de geest.

Als ik mezelf aanwezig zie in fysieke dufheid ten gevolge van ontgiftingsverschijnselen van de verzuring in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat mijn lichaam hard aan het werk is om de balans te hervinden in en als het fysiek en hierin zich zo optimaal wil ontdoen en/of staande houdt binnen de belasting van de geest bewustzijn structuren als fysiek gemanifesteerde gedachten.

Ik realiseer me dat het fysiek en de geest bewustzijn structuren zijn samengesmolten, en dat dit proces dus tijd inneemt om mezelf en het fysiek vrij te maken van de belastende structuren.

Ik pas zelfvergevingen toe op de fysieke symptomen die aanwezig zijn en zie wat er in de geest opkomt aan gedachten en energetische ervaringen als gevoelens en emoties zodat ik hier zelfvergevingen op toe kan passen. Als nodig onderzoek ik de patronen in schrijven.

Ik stel mezelf ten doel mijn fysiek zo optimaal mogelijk te ondersteunen met voeding, rust, ontspanning, beweging, fysieke oefeningen en eventueel aanvullende supplementen en/of therapeutische behandelingen in dit proces van het vrijmaken van de fysieke belasting van de geest bewustzijn structuren.

Ik verbind mezelf door iedere fysieke toestand als een mogelijkheid tot verandering te zien en te stoppen met verschil maken als waarde hechten aan fysiek ‘mindere’ dagen en fysiek ‘betere’ dagen.

Als ik mezelf ervaar met hoofdpijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een emotie onderdrukt heb waardoor ik spanning creeer in mijn nekspieren.

Ik realiseer me dat ik iets niet heb ingezien/in willen zien in en als mezelf en dit al fysiek gemanifesteerd heb in en als onbewust patroon.

Ik verbind mezelf tot vertraging in en als de geest en te zien wat er speelt in mij. Als ik tijd heb hiervoor zie ik wat er in me opkomt als ik in en als de adem, rondom de hoofdpijn beweeg. Als ik een verantwoordelijkheid heb uit te voeren waarbij hoofdpijn me belemmert tot uitvoering (zoals werk in de winkel of fysieke arbeid) neem ik een pijnstiller zodat ik mezelf erdoorheen kan bewegen en stel mezelf ten doel de onderdrukking te onderzoeken als de taken gedaan zijn, en onderwijl de uitvoering van de taken te zien in mezelf welke punten zich aandienen en die te markeren als punten voor nader onderzoek in schrijven en zelfvergeving.

Ik zet mezelf in om dag voor dag, adem voor adem, mezelf toe te passen in het uitvoeren van de taken die gedaan dienen te worden, mezelf te pushen als bewegen hierin met ondersteuning van/aanwezig in de adem en het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties en hier in een ritme te bewegen in en als fysieke toepassing waarin zowel ‘taken’ als ‘ontspanning’ aanwezig zijn en waarin ik de taken in ontspanning leer uitvoeren en waarin ik in de ontspanning aanwezigheid ben/blijf. Indien nodig maak ik een schema voor de dag om een verdeling te geven aan mezelf als leidraad.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te vergeven waar ik niet effectief ben en door te gaan met de toepassingen.

Ik stel mezelf ten doel de veranderingen die ik schrijf te leven en te zien waar ik dit nalaat en waar dus meer onderzoek nodig is in en als deze nalatigheid van mezelf in en als de fysieke toepassing.

Ik stel mezelf te doel, iedere keer dat er weerstand opkomt en uitstel zich aandient, mezelf te her-inneren dat discipline de discs zijn in de ruggenwervel waarop het fysieke lichaam en dus het gehelen fysieke bestaan gefundeerd is, welke de kracht geeft om rechtop te staan in en als mezelf, in en als mijn fysiek, en dat toegeven aan weerstand en uitstel mezelf in en als mijn fysiek verzwakt, en dat zelfvergeving een toegift aan mezelf is ter versterking van mezelf, waarin ik de verantwoordelijkheid herneem voor en als mezelf en zo mezelf disciplineer en dus opbouw in en als zelfdiscipline ter versterking van mijn ruggenwervel als spil van mijn fysieke bestaan, zodat ik mezelf in staat stel mezelf in en als mijn fysiek tot geboorte te brengen, adem voor adem, disc voor disc.

wervelkolom

Start Ondersteuning in het ontwikkelen van Zelfdiscipline:

Desteni-I-Process-Lite  (free course)

Desteni-I-Process-Pro

————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 314 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg-2

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 306 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-3

Dag 308 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Dag 309 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie-vervolg

Dag 310 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie

Dag 311 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Angst, paniek, irritatie, boosheid, onmacht, onzekerheid, zekerheid, verdriet

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onmacht te ervaren ten aanzien van mijn eigen reacties in en als de geest ten gevolge van de Gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onzekerheid te ervaren en creeren door te participeren in de Gedachte ‘ik kan het niet – ik weet het niet’, en als polariteit in de geest hier tegenover een ervaring van zekerheid te creeren in hetgeen ik wel kan en weet, en mezelf vast te houden aan hetgeen ik wel kan en weet, en tegelijkertijd energie te genereren in een ervaring van me beter voelen als ik het wel weet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energie te genereren in een ervaring van me beter/meer voelen als ik het wel weet en/of kan en me slechter/minder voelen als ik het niet weet en/of kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wie ik ben te laten bepalen door hetgeen ik weet en niet weet en kan en niet kan in en als de geest en door de ervaringen van meer en minder voelen hierin, in plaats van in te zien dat hetgeen ik wel en niet weet en wel of niet kan, afhankelijk is van hetgeen ik geleerd heb, welke weer afhankelijk is van waar ik ben opgegroeid en van de programmering in de geest, en in plaats van in te zien dat ik in de ervaring van me meer en minder voelen, mezelf ongelijk maak aan mezelf, en hierin een ruimte laat voor onzekerheid in afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te hebben in hetgeen ik wel en niet kan en wel en niet weet in/als de geest, gekoppeld aan een reactie van zekerheid en onzekerheid, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te hebben in de programmering in de geest en/of in de opvoeding in de geest, welke automatisch wantrouwen geeft ten aanzien wat hierbuiten valt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wantrouwen te ervaren ten aanzien wat buiten het geleerde in en als de programmering en in de opvoeding valt, door hier onzekerheid te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van zekerheid te verbinden aan vertrouwen en vertrouwd zijn, en een ervaring van onzekerheid aan wantrouwen en wantrouwig zijn, en me hierin afhankelijk te maken van mijn reacties in en als de geest, en hierin wederom onmachtig want afhankelijk, ten aanzien van mijn reacties in en als de geest.

*

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van onzekerheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in onzekerheid verkeer doordat ik geen draaiboek klaar heb in de geest, en ik nog niet gelijk sta aan mezelf in en als Zelfvertrouwen, zodat ik in ieder moment mezelf richting kan geven zonder vast te houden aan een draaiboek in de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in en als Zelfvertrouwen te vestigen, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving, door mezelf vrij te maken van de beperkingen in en als de geest, zodat ik meer en meer direct kan zien en mezelf direct richting kan geven in en als fysieke aanwezigheid in het moment, in en als de adem, onafhankelijk van kennis en informatie, al dan niet geleerd, in de geest.

Ik realiseer me dat dit tijd inneemt, en dus wandel ik met mezelf, in rust en geduld, door de ervaringen van onzekerheid en zekerheid heen.

Als ik mezelf zie verkeren in een ervaring van onmacht ten aanzien van mijn eigen reacties in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een patroon onvoldoende onderzocht heb waardoor ik er onderhevig aan/afhankelijk van ben, en dat ik ergens aan vasthoud in de geest waarin ik me afhankelijk, dus onmachtig maak ten aanzien van het patroon in en als de geest, en dus onderhevig ben aan de reacties die in dit patroon gevestigd zijn.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waaraan ik vasthoud in de geest, waarin ik afhankelijk blijf van een patroon in de geest, onderhevig aan reacties die energie genereren en die me blijkbaar iets geven in en als deze ervaring van energie.

Ik stel mezelf ten doel te schrijven en zelfvergevingen toe te passen op de reacties die energie genereren, zodat ik voorbij de balans van reacties als energie in en als polariteit, rechtstreeks in mezelf kan zien en mezelf kan bevrijden van de limitaties als (zelf) oordelen in de geest.

From Energy to Sound

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 200 – Angst om Zelfinteresse als Bescherming los te laten

Ik zie in mezelf angst om de zelfinteresse los te laten. Ik ervaar de zelfinteresse als bescherming, wat niet werkelijk bescherming is, het is wederom bescherming geworden van wellicht ook weer een handeling/beslissing in zelfinteresse. Dus het verbergen als beschermen van mezelf in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfinteresse te verbergen en hierin mijn fysiek te verkrampen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb positieve energie te genereren als een goed gevoel, waarin ik niet door heb dat ik eigenlijk iets verberg in zelfinteresse waardoor ik een goed gevoel als positieve energie creeeer, maar ondertussen mijn fysiek verkramp welke ik de dag erna als terugslag ervaar en de negatieve fysieke manifestatie als consequentie van de positieve ervaring doorwandel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het moment niet te zien wat ik doe als positieve energiegeneratie in zelfinteresse, en dus nog niet voorkom dat ik verkramping in het fysiek creeer als negatieve manifestatie welke ik opnieuw moet doorwandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid en oneerlijkheid/verongelijking te ervaren dat ik de negatieve fysieke manifestatie keer op keer moet doorwandelen, in plaats van in te zien dat ik deze zelf creeer/activeer door in positieve energie te participeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb in het moment te zien dat ik participeer in positieve energie, aangezien ik het wel naar mijn zin heb en ogenschijnlijk redelijk ontspannen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ogenschijnlijk ontspannen te zijn maar van binnen in/als fysiek toch te verkrampen, wat aangeeft dat ik in/als de mind ontspannen ben, maar nog wel participeer en/of beweeg in/als de mind/het bewustzijn welke spanning geeft in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb automatisch het gevoel te hebben dat ik moet doen alsof ik het leuk heb als ik in gezelschap ben, wat inhoudt dat ik mijn aandacht in/als bewustzijn houd, ook als ik weet dat dit niet nodig is en dat het gezelschap dit niet vraagt en/of verwacht van mij en ook als ik het werkelijk leuk heb dit mechanisme toch plaatsvindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben alsof ik het gezelschap belazerd heb door in/als bewustzijn aanwezig te zijn, in plaats van in te zien dat ik het bewustzijn/de mind aan het wandelen ben en dat ik hier nog in participeer om te zien wie ik ben in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geheime gedachten en/of verlangens te hebben die ik niet deel als ik in gezelschap ben, welke ik stop in mezelf maar die ik wel gezien heb en die wel aanwezig zijn in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te doen met deze geheime gedachten en/of verlangens behalve stoppen, aangezien ze opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is toch niet zo erg, het zijn geen gemene gedachten maar meer verlangens’, waarin ik dus positieve gedachten/verlangens als ok beschouw en negatieve gedachten/afkeer als niet ok beschouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens in mezelf toe te staan als zijnde ok, in plaats van in te zien dat het een polariteit vormt en dat gedachten en verlangens zowel positief als negatief nog steeds het fysiek verorberen/verkrampen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens te blijven behouden aangezien ze wel lekker voelen en ik er wel lekker op beweeg, zonder te zien dat ik de volgende dag niet meer zo lekker beweeg aangezien ik de negatieve fysieke consequentie ervaar, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens te blijven bewaren in zelfinteresse zonder werkelijk door te hebben in het moment dat het voortkomt uit zelfinteresse, wat ik pas de volgende dag zie als ik  hiervan negatieve fysieke consequenties ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het jammer te vinden dat ik niet kan participeren in de positieve gedachten, gevoelens en/of verlangens zonder negatieve fysieke consequenties te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven niet te weten hoe ik fysiek ontspannen in gezelschap kan zijn zonder energie, negatief en positief, te genereren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe en waarom ik energie genereer in gezelschap, wat ik hierachter verberg, waar ik bang voor ben als ik dit niet zou doen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf meer te vertragen als ik in gezelschap ben en mezelf steeds terug te brengen in de adem, zodat ik mezelf beter kan zien in het moment in gezelschap en kan zien wat ik doe in het moment en wat ik ervaar in het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat zelfinteresse bescherming is en geeft, in plaats van in te zien dat dit de zelfinteresse als positieve energie als bescherming van God als Het Witte Licht is, welke ten Alle Tijden beschermd moe(s)t worden om bewaard te blijven als facade als Illusie, waarin er een balans ontstaat van positieve en negatieve energie, beiden als bescherming in/als/van Zelfinteresse als bestaan in/als Bewustzijn in Polariteit, zonder voorbij deze Balans als Energie te zien wat werkelijk Leven in Eenheid en Gelijkheid is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn Zelfinteresse als God te zien en te beschermen alsof het God is, waarin ik mezelf in/als fysiek totaal ‘onbeschermd’ achter laat door mezelf als Fysieke Substantie volledig uit te hollen, op te eten en te verkrampen ten behoeve van mezelf in/als Bewustzijn als Energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven bezig geweest te zijn met het beschermen van mezelf in balans in zelfinteresse in/als energie als bewustzijn, gelovende dat ik Go(e)d bezig was, gelovende dat ik vervloekt was en gedoemd tot de negatieve zijde van de balans en mezelf fysiek heb uitgehold in ontkenning van de manifestatie van de negatieve status quo in zelfinteresse, ten gevolge en ten behoeve van het geloof in en de zoektocht naar positieve energie, in plaats van in te zien dat ik mezelf in het negatieve kan onderzoeken, stoppen, zelfvergeven en corrigeren in/als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfinteresse als bescherming van mezelf in/als bewustzijn te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren in/als het fysiek, waarbij ik mezelf durf in te zien als negatieve manifestatie in zelfinteresse en hierin voorbij de balans van positieve en negatieve energie zie wie ik werkelijk ben als Leven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe en waarom ik in de Ban van de Positieve Energie Ervaring verdwijn door de positieve ervaringen langzaam te accumuleren tot een Verblindend Licht waarin ik niet meer zie wat er gebeurt.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven te onderzoeken wat er gebeurt in de balans van positief en negatief en wat waar uit voortkomt, en mezelf in dit onderzoek rustig terug te brengen in mijn fysiek zonder mezelf opnieuw te veroordelen voor wat ik doe/gedaan heb in deze balans.

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 199 – Voorkomen of Genezen?

Reguliere medicijnen. Werken die voorkomend, genezend of geen van beiden? Ze kunnen voorkomend werken op een vroegere fysieke dood in de zin dat ze de fysieke dood uitstellen als er een levensbedreigende situatie speelt. Echter, als er reguliere medicijnen aan te pas moeten komen is duidelijk dat er een heleboel niet voorkomen is. En toch staat de reguliere geneeskunde in de meeste gevallen sceptisch tegenover therapieen die in een veel vroeger stadium de fysieke manifestatie van een disbalans kunnen voorkomen. Er is nog weinig samenwerking op dit gebied. En hoe anders zou dit komen dan door een enorme pharmaceutische industrie die erachter zit, waar enorm veel geld in omgaat? Wat anders dan geld kan de mens volledig beroven van zijn Gezond Verstand in het benaderen van gezondheid als balans? Werken de reguliere medicijnen dan genezend? Ook dat niet in een groot aantal gevallen, aangezien de disbalans helemaal niet onderzocht wordt. De symptomen van de disbalans worden in het meest gunstige geval bestreden, en in veel gevallen ontstaan er bijwerkingen op een ander gebied in het fysiek aangezien de medicijnen van een substantie zijn die de balans in het fysiek niet herstellen maar juist meer uit evenwicht brengen en de symptomen het lichaam induwen naar een dieper niveau. Dus, waar worden reguliere medicijnen meestal ingezet? Als we ons fysiek langere tijd genegeerd hebben waardoor er nu klachten zijn ontstaan die we niet meer kunnen/willen negeren aangezien ze nu echt ongemak en/of gevaar gaan brengen voor het fysiek waarin we bestaan.
Dit betekent niet dat alle reguliere medicijnen onbruikbaar zijn; het betekent dat het startpunt waarmee ze worden ingezet en de benadering van het fysiek zal moeten veranderen om werkelijk effectief te ondersteunen.

Natuurgeneeswijzen. Werken die voorkomend, genezend of geen van beiden? Natuurgeneeswijzen werken in een veel vroeger stadium dan de reguliere medicijnen werken, en kunnen over het algemeen al worden ingezet als er regulier nog niet eens een disbalans gemeten wordt, waarbij de disbalans gezien kan worden door middel van een vraaggesprek en tegenwoordig ook steeds meer door middel van testen. Werken ze dan voorkomend op ziektes in totaliteit? Nee. Ook in dit stadium is de disbalans al gemanifesteerd in het fysiek. Het fysiek is wel veel gemakkelijker te ondersteunen in het hervinden van de balans aangezien het stadium van disbalans als vervuiling veel minder ver gevorderd is – vaak nog op humoraal niveau, op het niveau van de lichaamsvloeistoffen, en nog niet op cel niveau wanneer het regulier meetbaar wordt. Tevens wordt er gewerkt met natuurlijke middelen om de balans te hervinden, welke de biochemische substantie van het fysiek ondersteunt in plaats van blokkeert in zijn werking, en dus geen bijwerkingen creeert (behalve de zogenaamde herstel-symptomen), welke niet onderdrukken en de symptomen terug duwen in het fysiek, waardoor het fysiek op een ander-dieper niveau de disbalans tot uiting laat komen en welke de disbalans niet verergeren maar juist verminderen; passende natuurlijke middelen geven het fysiek de benodigdheden waarmee het fysiek zichzelf kan herstellen.

Maar hier zijn we er nog niet.

Wat kunnen we dan doen om de disbalans als ziektes in het fysiek werkelijk te voorkomen, waardoor er geen genezing/bestrijding meer nodig is? Waar ligt de werkelijke oorzaak van de disbalans in het fysiek leven?

In hoe wij als mens sinds jaar en dag leven in een totaal negeren van het Fysieke Leven op Aarde; in het totaal negeren van een Gelijke Verdeling van middelen op aarde voor mens, dier, plant en al het andere fysieke leven; in het totaal verwoesten van alles wat fysiek aanwezig is door het najagen van onze persoonlijke verlangens en van onze persoonlijke verlangens alleen, zonder in overweging te nemen wat er eigenlijk met (de rest van) de wereld aan de hand is, waarom de wereld er zo erbarmelijk slecht voor staat, en zonder ook maar te overwegen/in te zien/ons af te vragen WIE er dan voor gezorgd heeft dat de fysieke wereld in totaliteit vreselijk ziek is geworden door totale disbalans en vervuiling van de wateren en middelen op aarde. Ondertussen onszelf volledig uit de naad werkend voor en najagend van een middel waarvan we geloven dat als we daar maar genoeg van hebben, het allemaal goed komt: geld.

Als we doorgaan zoals we nu bezig zijn zal Het Gehele Aardse Bestaan zichzelf volledig vervuilen waarbij de mens niet ontzien wordt hierin, ook niet de kleine groep die het nu nog relatief goed heeft.

Hoe kunnen  we de volledige disbalans in het vervolg voorkomen?

Stop de vervuiling van de Aarde als Substantie; stop de vervuiling van het eigen Fysiek als Substantie.

Welke 2 veranderingen zijn hiervoor nodig?

** Onderzoek het voorstel van Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Verandering in de ongelijke verdeling van de beschikbare middelen op aarde naar gelijke verdeling voor Ieder-Een, beginnend bij een economie die voor iedereen een leefbaar inkomen garandeert.

** Ondersteun financieel en onderzoek tegelijkertijd via de Eqafe-Online-Store

Vele interviews met informatie over hoe het leven inclusief de mens werkelijk in elkaar steekt vanaf het Begin.

** Wandel/onderzoek Desteni-I-Process-Lite en/of Desteni-I-Process-Pro en/of  Journey to Life

Verandering van Zelf ; van zelfzucht in/als Bewustzijn gericht op eigenbelangen in Afscheiding van Alle Leven naar zelfondersteuning in Eenheid en Gelijkheid van Zelf als Leven in Overeenstemming met Alle Leven.

Alle Vervuiling van de Fysieke Substantie komt voort uit de energetische mind-bewustzijnsprocessen die de mens genereert in zichzelf op aarde. Hoe kunnen we dus voorkomen dat we de fysieke substantie in totaliteit zodanig vervuilt dat er geen herstel/opschoning meer mogelijk is? Stop de Energetische Participatie in Zelfinteresse in Geloof in het Bestaansrecht van Gedachten, Gevoelens en Emoties. Start vandaag en join Desteni.

Het beste voor Alle Leven is het beste voor jezelf aangezien Zelf als Leven Een en Gelijk is als Alle Leven. How can we miss that?

KA 3 Congolese-kinderen-scheppen-hun-drinkwater-uit-een-vervuilde-poel-

Verplaats jezelf in hun schoenen: zou je dit water – dagelijks – willen drinken? Als het antwoord nee is, is het de hoogste tijd te veranderen. Dit is slechts het topje van de ijsberg aan vervuiling aanwezig op Aarde, in en als ons fysiek, van binnen en van buiten. De Wateren zijn volledig Vervuild en Verstoord.

————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 196 – Zelfvergevingen op relaties – 28 – ik vind je leuk

Dag 191 – Zelfvergevingen op relaties – 23 – als er een man is/zelfcorrecties-1

Dag 192 – Zelfvergevingen op relaties – 24 – als er een man is/zelfcorrecties/2

Dag 193 – Zelfvergevingen op relaties – 25 – als er een man is/zelfcorrecties-3

Dag 194 – Zelfvergevingen op relaties – 26 – als er een man is/zelfcorrecties-4

 

Dag 195 – Zelfvergevingen op relaties – 27 – als er een man is/zelfcorrecties-5

 

In het interview Demons in the Afterlife part 11 spreekt Mykey over de energie die opkomt waarin het is alsof een soort van entiteit ons van binnen overneemt, zo overweldigend ziet het eruit, terwijl de persoon waarin dit gebeurt alleen een ‘dislike, een ‘niet leuk vinden’ ervaart van een persoon waarmee gepraat wordt.

Ik herken de ervaring van een entiteit in mezelf aanwezig voelen, waarin ik me vroeger nog weleens heb afgevraagd of ik bezeten was door een of ander wezen, wat ook weer niet helemaal strookte met mijn ervaring dus ik wist ergens dat het niet zo was, maar ik ervoer zeker angst voor deze ‘entiteit’ in mezelf en onderdrukte deze. Verder dan dit ben ik niet gekomen.

Totdat ik het interview luisterde, waarin het me duidelijk was dat het wel degelijk een enorme energie-entiteit was zeg maar, die in staat is me totaal over te nemen als ik dit toesta. En simpel geactiveerd wordt door een ervaring van een niet leuk vinden van een persoon; dat maakt een hoop duidelijk aangezien ik tijdens mijn opgroeien een levensgroot niet leuk vinden als ervaring in mezelf heb toegestaan.

Deze ervaring heb ik fysiek gemanifesteerd door de gedachten blijkbaar te onderdrukken waardoor het een samengebalde energie-entiteit is geworden die ik opnieuw onderdruk in angst hiervoor, en om het te onderdrukken, de gedachten en opnieuw de energie –  welke feitelijk ook angst is, dus ik onderdruk de angst als energie uit angst voor deze energie als angst – heb ik krampen ontwikkeld in mijn dikke darmspieren en op wel meer plaatsen in het borst-buikgebied en rondom het middenrif.

Deze krampen zijn altijd aanwezig, dus ik leef altijd in afwachting van de opkomst van deze energie als angst, maar het wordt geactiveerd als er een ‘leuk vinden’, ‘niet leuk vinden’, ‘leuk gevonden worden ‘of ‘niet leuk gevonden worden’ plaatsvindt, oftewel in relaties, eigenlijk in ieder relatie, maar in een 1 op 1 relatie wat vaak een zogenaamde liefdesrelatie is komt het prominent naar voren.

Het was me steeds niet duidelijk wat nu het startpunt is van het starten van een gelijkheidsrelatie als agreement. Is dat nog steeds een leuk vinden? Zodra er een leuk vinden plaats vindt, is de gelijkheid al verdwenen. Ik heb het geprobeerd in een relatie met als startpunt een niet leuk vinden aangezien het leuk vinden het blijkbaar niet is; lol dat was ook niet de oplossing aangezien het startpunt opnieuw in polariteit is, van leuk naar niet leuk.

Een wederzijds leuk vinden lijkt het ideale startpunt. Toch zit je dan met een ongelijk startpunt die je gelijk probeert te krijgen en te houden door het wederzijds te maken en te houden; echter dat is nogal een balans die niet in stand te houden is, aangezien de gelijkheid dan afhangt van de gelijke mate waarin je elkaar wel of niet leuk vindt/blijft vinden, oftewel een gelijkheid proberen te behouden met elkaar in ervaringen van elkaar, in plaats van alleen in/als/met zelf. Dit is waar meeste relaties in starten, in een balans van wederzijds leuk vinden dus in een gelijke ervaring hierin.

Een lastige balans die blijft steken in de balans aangezien we hierin heel druk bezig blijven met het behouden van de balans, in plaats van achter/voorbij de balans te zien. Er is altijd 1 die wegloopt en 1 die er achteraan loopt om de balans te behouden, en vice versa. Waarin je elkaar in bedwang houdt in polariteit van leuk – niet leuk, welke zich voortzet in alle dimensies van de relatie, en waarin dus constant afwegingen gemaakt worden en voor elkaar gezorgd gaat worden in plaats van een en gelijk te staan als zorg in/als zelf.

Mag je elkaar dan niet leuk vinden als je besluit een gelijkheidsrelatie als agreement te wandelen? Dat was mijn oplossing dus, welke beslissing ik uit veiligheid genomen heb destijds, dan val ik in ieder geval niet in de val van iemand leuker vinden dan mezelf. Ondertussen vind ik mezelf leuker dan die ander, als ik start in een niet-leuk vinden, wat ongelijk is. Elkaar leuk vinden kan dus plaatsvinden als aanleiding in het totaal-onderzoek van wel of geen gelijkheidsrelatie wandelen, maar het is geen voorwaarde en zeker geen punt om de beslissing op te baseren. Het elkaar leuk vinden haalt juist alle patronen in polariteit omhoog die eerst doorgewandeld moeten worden, anders wordt dit punt van leuk vinden het enige punt wat zichtbaar is en wordt alles – dus de volledige persoon –  door deze bril van leuk en niet leuk  vinden gezien, welke afgewogen wordt tegenover…..onszelf in afscheiding van Zelf. Hier ontstaat de wedstrijd in partnerschap, waarin we onszelf altijd vermeerderen of verminderen ten opzichte van de partner in een leuk of niet leuk vinden, en onszelf afhankelijk maken van het wel of niet leuk vinden van ‘mij door de partner en van de partner door mij’.

Ikzelf heb een heleboel dimensies te doorlopen waar ik punten gecreeerd heb in afweging van mezelf tegenover een ander, van de ander tegenover mezelf, in een leuk(er) en niet leuk(er) vinden dan mezelf, waarin natuurlijk legio gedachten ontstaan zijn, vervolgens onderdrukt, hierin emoties en gevoelens geworden in een grote bal van energie die ik opnieuw onderdrukt heb in mijn fysiek als krampen, welke ik opnieuw onderdruk uit angst voor deze krampen en dus opnieuw krampen creeer, hierin creeer ik weer gedachten van angst en oordeel over mezelf, die getriggerd worden door de aanwezigheid van een ander/een partner/potentiele partner, dit onderdruk ik weer, ik creeer weer krampen, nouja ga zo verder. En hier omheen-doorheen verweven loopt de schuld, een schuldgevoel van het steeds vermeerderen of verminderen van mezelf of van de ander, wat in feite ook het vermeerderen of verminderen van mezelf is, welke ik weer neig te projecteren op de ander en de ander dus de schuld wil geven van mijn ervaring van vermindering volgend op vermeerdering.

Is leuk vinden het startpunt van een gelijkheidsrelatie als agreement?

Nee. Het is een uitgangspunt. Dus een backdoor om niet in zelf alleen te hoeven zien in de weerspiegeling van de ander die tegenover ons staat. In een leuk vinden is de aandacht op de ander(=de mind) (en in een niet leuk vinden ook). Dit kan een startpunt worden van een onderzoek van een mogelijke gelijkheidsrelatie als beiden bereid zijn in zelf te zien in het leuk vinden van de ander dus achter/voorbij de balans te zien. Want wie zien we achter de balans van elkaar leuk vinden? Onszelf. Die we niet zo heel leuk vinden als we werkelijk gaan zien.

Wat zijn praktische punten om te onderzoeken of je geschikt bent om al(l)een met elkaar een gelijkheidsrelatie als agreement te wandelen: praktisch samen kunnen leven, kunnen communiceren, problemen kunnen bespreken en oplossingen vinden en toepassen, zien wat beiden willen delen in een gelijkheidsrelatie als agreement, praktische leefomstandigheden, door elkaars ogen kunnen zien, waarin je punt voor punt onderzoekt of hierin overeenstemming aanwezig is. Dit alles in het startpunt van wat het beste is voor alle leven, waarin de focus op zelfgewaarzijn gericht is als wat het beste is voor Zelf als voor de partner-Zelf als voor alle leven als Leven-Zelf.

Als er overeenstemming is, blijft over de beslissing tot het wandelen van een agreement alleen als zelf met een ander als zelf.

Mykey: Well, it’s cool to enjoy moments with partners – just change it in the moment, “I enjoy me with you in this moment”

Zelfvergevingen en zelfcorrecties op mijn ervaring van het leuk en niet leuk vinden volgen.

Interviews om te luisteren:

Demons in the Afterlife – Part 11

Evolution of Energy and Experience in Relationships – Reptilians – Part 130

Relationship Success Support – Introduction

The Atlanteans’ Guide to physical Intimicy (Part 1) – Part 59

———————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 80 – Van zelfhaat naar zelfobservatie

Haat, en helemaal zelfhaat, is nogal een geladen woord. Het zal veel ontkend worden want het is niet zo tof, en de ervaring is al helemaal niet zo tof. En tevens zal het niet snel gezien worden aangezien het ofwel geprojecteerd is op iets of iemand buiten zelf, ofwel omgezet in de polariteit in een gevoel van liefde. Als we in de wereld zien hoe deze bol staat van haat jegens elkaar en tegelijkertijd van gecreeerde gevoelens van liefde in vele vormen, om te beginnen in liefde in relaties en liefde in godservaringen, valt er niet te ontkennen dat IEDEREEN zelfhaat ervaart en deze niet wil ervaren.

Ik ervaar pure zelfhaat, opgeslagen in mijn darmspierweefsel. Als ik last heb van mijn darmen kan ik niet om deze ervaring van zelfhaat heen. Ik begin een beetje te zien hoe ik deze in stand houd; het in stand houden vindt voornamelijk plaats door mijn verzet tegen mezelf in wie ik geworden ben in/als de liefdesstructuur. In dit verzet kan ik niet zien wie ik geworden ben hierin, hoe het me bepaalt, laat staan dat ik mezelf kan vergeven en al helemaal niet veranderen.

Sinds kort zie ik een verschuiving. Ik aanvaard dat ik gebonden ben/versmolten ben met deze liefdesstructuur en dat ik die niet even 1-2-3 eruit kan zetten. Als ik dit probeer ga ik onderuit doordat ik 10 stappen oversla. Waarin ik hard voor mezelf ben zonder enige verandering. De haat/afwijzing van mezelf is verschoven naar observatie, en ik zie mezelf aan met verbazing. Ik doe allerlei dingen waar ik niet achter sta, waarin ik niet een en gelijk als zelf sta maar gewoon niet anders lijk te kunnen. En dit niet anders lijken te kunnen wordt bepaald door emoties; ik beweeg me in/als emoties en gevoel, met de nadruk op emoties, althans die zijn duidelijk zichtbaar voor mezelf. Zonder deze emoties weet ik niet wie ik ben, en deze durf ik dus niet los te laten. En ik vergeet ze te vergeven of weet niet waar te beginnen in de brij van de ervaring van emotie. En omdat ik dacht dat ik dit ben, deze emoties, heb ik mezelf als deze emoties ook weer weggedrukt en gedaan alsof ze er niet zijn, zodat ik niet gezien kan worden en veroordeeld kan worden (door mezelf, zie ik nu). Ik ben er een soort van boven gaan staan. Waarin ik me afscheid van mezelf in deze emoties en van de ander die ik deze emoties zonder schaamte ten toon zie spreiden. Uit angst voor het zelfoordeel als zelfhaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boven mezelf als emoties te gaan staan, waarin ik me groter heb gemaakt dan mezelf als emoties en hierin de emoties onderdrukt heb als weggedrukt/opgeslagen/verstopt  in het fysiek, waardoor de emoties onzichtbaar dus gevaarlijk zijn geworden en op ieder ongezien moment getriggerd kunnen worden en ik word overvallen door emoties die ik heb weggedrukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf onzichtbaar te maken door mezelf als emoties weg te stoppen als verstoppen, waardoor ik mezelf als die ik geworden ben niet meer zie, maar wel reageer in/als deze emoties als ik dit/mezelf als weggestopte emoties geprojecteerd zie in de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb doodmoe te zijn van het wegstoppen van emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat mijn emoties niet gezien mogen worden, aangezien ik er op afgerekend als veroordeeld kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een ander mij als mijn emoties kan afrekenen als veroordelen, in plaats van in te zien dat het enige oordeel wat werkelijk dodelijk is, is mijn zelfoordeel als zelfhaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hele tijd bezig te zijn met deze balans van emotie en gevoel, en niet voorbij deze balans van verdriet te durven zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf uit te balanceren in verdriet, zonder precies te zien hoe ik dat doe, en dus geloof ik dat het ‘goed’ is om verdriet te hebben aangezien ik daarin mezelf balanceer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb achter deze balans een enorme angst te ervaren waarin ik niet mag zien, en het heeft met geld te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zien in/als angst voor een tekort aan geld waardoor ik geen leuke dingen meer kan doen ter compensatie van het verdriet wat ik ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geld als liefde te ervaren, met name iemand die voor me zorgt met geld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te voelen van geld als liefde van een man, doordat ik mezelf niet in staat voel om voldoende geld te verdienen om ook nog iets leuks te kunnen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verslaafd te zijn aan iets leuks doen en het gevoel wat iets leuks doen geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet voldoende geld verdien om iets leuks te doen waarin ik zoek naar iets of iemand buiten mezelf om dit net een beetje aan te vullen en mezelf dus net een beetje op te vullen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn mezelf te ervaren zonder iets leuks te kunnen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf blijkbaar niet leuk (genoeg) te vinden om de tijd mee door te brengen, waardoor ik iets leuks wil doen met iets of iemand buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als niet genoeg te ervaren waardoor ik mezelf moet opvullen met iets buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet in mijn lichaam aanwezig te zijn waardoor en doordat ik mezelf opvul met iets buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf uit te putten doordat ik niet voorbij deze balans durf te zien, en dus steeds een polariteit creeer om druk mee te zijn in emoties van verdriet, dus druk met dit verdriet, waardoor ik niet verder zie dan dit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat dit verdriet is wie ik ben.

Als ik mezelf zie verdwijnen in een emotie van verdriet, dan stop ik, ik adem. Ik pas zelfvergevingen toe op het verdriet, en observeer mezelf in dit verdriet. Hierin realiseer ik me dat ik dit verdriet niet ben, maar dat het wel een laag is die ik door moet werken in zelfvergevingen en zelfcorrectie aangezien ik mezelf hiermee gedefinieerd dus verbonden heb en opgeslagen heb als herinneringen in het fysiek. Ik zal mezelf als emotie dus hoe dan ook tegenkomen als onder ogen zien.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik dit verdriet creeer door waarschijnlijk iets van vreugde/vervulling te creeren voor de leegte die ik ervaar van het niet weten wie ik ben en het niet aanwezig zijn in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik moet weten wie ik ben, in plaats van in te zien dat ik hier aanwezig kan zijn in het fysiek, waarin het niet nodig is te weten wie ik ben aangezien ik Hier ben in/als de Adem als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysieke pijn te creeren door een zelfoordeel, waardoor ik niet meer aanwezig kan/wil zijn in mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel, als ik fysiek pijn en ongemak ervaar, niet weg te gaan van mezelf maar te zien wie ik ben in dit fysieke ongemak.

Ik stel mezelf ten doel te zien voorbij de balans van vreugde en verdriet, van gevoel en emotie, zodat ik kan zien wat en/of wie er in deze donkerte verstopt zit.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe afhankelijkheid van geld en/als liefde me gevormd heeft.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe deze afhankelijkheid van geld en/als liefde ontstaan is en hoe ik deze hercreeer en hoe ik hierin het verdriet creeer als zijnde slachtoffer van deze afhankelijkheid door te geloven dat ik hierin niet kan opstaan, waardoor ik inderdaad niet kan opstaan aangezien ik steeds opnieuw deze afhankelijkheid en dit verdriet creeer en hiermee dus druk ben.