Dag 450 – Laat ik mezelf slapen of sta ik op?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam te programmeren zoals ik het ervaar in en als de geest en op deze manier, via mijn lichamelijke reacties, opnieuw de ervaringen in en als de geest te versterken zoals bijvoorbeeld door middel van langer blijven liggen in bed omdat ik bij het direct opstaan ervaar alsof ik ergens doorheen moet en dat mijn ogen dichtvallen terwijl ik bemerk dat ik voldoende geslapen/gerust heb.

Als en wanneer ik wakker word en bemerk voldoende geslapen/gerust te hebben maar niet te willen opstaan en zware ogen heb die ik ‘niet open kan houden’, dan stop ik, ik adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als vermoeiend te ervaren om direct in de adem te gaan en op te staan als ik wakker word en het als ‘gemakkelijk’ te ervaren om nog even weg te zakken, terwijl ik weet dat ik me hierdoor vervelend ga voelen, zwaar in het hoofd en licht ontevreden over mezelf voor het toegeven aan de geestervaring en zo minder tijd in de vroege ochtend te hebben, welke tevens een ervaring van haast veroorzaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van haast en ontevredenheid te veroorzaken door langer te blijven liggen dan nodig en toe te geven aan de geestervaring en deze fysiek te manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst en/of verdriet te ervaren als ik vroeger wakker word, voldoende geslapen en gerust hebbende en eigenlijk op wil staan, en door deze angst en verdriet niet op ‘te durven’ staan welke weer verdriet creeert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf mijn verdriet te creeren door te geloven dat ik niet op durf te staan en dus niet opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te luisteren naar angst in en als de geest in plaats van naar mijn lichaam die aangeeft voldoende geslapen/gerust te hebben ondanks mijn dichtvallende ogen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in de avond te gaan slapen in en als en ervaring van ‘weggaan’  in plaats van te rusten en weer op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn directie weg te geven aan de geest ten aanzien van het ten rusten leggen van mijn fysiek door ‘weg te gaan’ en zo, iedere ochtend opnieuw, de druk van de geest te ervaren als een weerstand waar ik niet doorheen durf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de  ervaring van mijzelf in en als de geest te ervaren als een weerstand waar ik niet doorheen durf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst voor de ervaring van mezelf te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het alleen zijn met en als mezelf als ik vroeger opsta in de ochtend, direct als ik wakker word en ervaar voldoende gerust te hebben

Als en wanneer ik wakker wordt in de ochtend en bemerk voldoende gerust te hebben maar een angst en verdriet ervaar waardoor ik niet durf op te staan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik weerstand heb opgebouwd in en als de geest die zich fysiek gemanifesteerd heeft en mijn fysiek  zware ogen geeft en waarin ik een ervaring heb van angst en verdriet.

Ik realiseer me dat als ik opsta, ik mezelf de kans, de mogelijkheid geef om onder ogen te zien wat er aan de angst en het verdriet ten grondslag ligt, zodat ik mezelf hierin kan ondersteunen door middel van zelfvergeving om zo de weg vrij te maken voor zelfcorrectie in het opstaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liever mijn ogen dicht te laten vallen en nog even weg te zakken dan direct op te staan en mijzelf onder ogen te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik, ook als ik nu een zelfcorrectie schrijf om direct op te staan, toch niet direct op zal staan in de ochtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen in het direct opstaan in de ochtend en dus mijn macht weg te geven aan de geest hierin, waarin ik angst en verdriet veroorzaak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liever eerst direct op te willen staan in de ochtend alvorens dit in een zelfcorrectie te schrijven zodat ik zeker weet dat ik mezelf kan vertrouwen hierin.

Ik stel mezelf ten doel direct op te staan in de ochtend als ik vroeger wakker word en bemerk voldoende gerust te hebben en als ik dit niet doe, mezelf te vergeven, mezelf de ervaring te vergeven die hieraan verbonden zit, de patronen te onderzoeken die erachter verborgen liggen en opnieuw mezelf te corrigeren met een doelstelling, net zolang totdat ik direct opsta in de ochtend als ik wakker word en voldoende gerust heb zodat ik hierin zelfvertrouwen opbouw.

Ik realiseer me dat ik mijn lichaam moet trainen om dit zo uit te voeren en dat ik als de geest mij hiertegen verzet en liever in slaap dommel zodat ik de punten nog even kan uitstellen om onder ogen te zien, wat niet eens gebaseerd is op gezond verstand als dat ik geloof dat ik de punten niet aankan of mezelf geen richting geef en hierin, maar welke meer geregeerd wordt door een algemene ervaring van verdriet en angst die ik geloof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door een ervaring van ‘niet durven en verdriet’ te handelen alsof ik denk en geloof dat ik een punt niet aankan, wat ergens dan ook zo moet zijn; niet dat ik het niet aankan maar dat ik dit geloof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onbewust/onderbewust te denken en geloven dat ik een punt niet aankan/niet onder ogen durf te zien en mezelf geen richting kan geven hierin maar omdat ik bewust niet denk en geloof dat dit zo is, dit niet voldoende serieus te nemen en onderzoeken en mezelf hierin te ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als bewustzijn, mezelf te laten liggen in het onderbewuste/onbewuste (in de slaap) en mezelf zo in stand te houden in ontevredenheid ten aanzien van mezelf en feitelijk zelfs in onbegrip en boosheid ten aanzien van mezelf als waarom ik iets niet doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te (laten) foppen door mijn eigen bewustzijn in en als de gedachte dat ik mezelf wel onder ogen wil zien terwijl ikzelf in fysieke realiteit andere signalen afgeef en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet onder ogen te willen zien als wie ik ben in en als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos en ontevreden te zijn met mezelf als ik iets (niet) doe wat ik bewust weet maar waarin ik me dan onbewust/onderbewust laat sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn onbewuste/onderbewuste niet serieus te nemen en zo mijn leiding als zelfdirectie weg te geven aan deze gebieden in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in en als de onderbewuste/onbewuste patronen serieus te nemen en hierin nederig te zijn ten aanzien van mezelf in en als deze patronen door mezelf in fysieke realiteit en opkomende (herhalende) patronen als startpunt te nemen voor zelfonderzoek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als fysieke realiteit als herhalend patroon te negeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als het bewustzijn te beschermen door herhalende patronen in en als mijn fysieke realiteit onvoldoende serieus te nemen en dus feitelijk te negeren/laten liggen, net zoals ik mezelf laat liggen in bed, laat slapen in het onbewuste/onderbewuste terwijl ik al voldoende gerust heb.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het opstaan in de onbewuste en onderbewuste patronen door de punten die ik in herhaling laat liggen, nader te onderzoeken waarbij ik de energetische ervaringen als leidraad kan gebruiken en als start om de zelfvergeving mee te beginnen in het moment dat ze opkomen, waarbij ik mezelf richting geef in en als de ademhaling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dom te vinden in het in herhaling vallen in patronen die ik bewust wel zie maar onbewust en onderbewust gewoon voortzet en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te beschuldigen van domheid en zo angst voor mijn zelfoordeel te creeren welke weer verdriet voortbrengt.

Ik realiseer me dat ik mezelf ga veroordelen als ik toegeef aan de angst en verdriet en hierdoor vertraag, haast creeer en minder tijd heb voor hetgeen ik zou willen doen en wat ik fijn vind om te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te saboteren in wat ik fijn vind om te doen – zoals bijvoorbeeld ‘meer tijd’ hebben in de ochtend en het rustig aan doen – door te blijven liggen en te luisteren naar energetische ervaringen, eventueel fysiek gemanifesteerd welke juist in stand worden gehouden door dezelfde zelfsabotage als zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in een kringetje van zelfoordeel in plaats van mezelf te omarmen in zelfvergeving in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in de avond als ik in bed lig, te realiseren dat ik mijn fysiek ga laten rusten in plaats van dat ik ga slapen als toevluchtsoord waarin ik mezelf kan ondersteunen om meer gewaar te zijn/met mezelf aanwezig te zijn in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel het woord slapen te onderzoeken met behulp van het maken van een woordweb op papier en hierin van energetische ladingen te ontdoen.

Proces van zelfonderzoek wordt vervolgd.

https://i2.wp.com/jecoach.me/wp-content/uploads/2011/10/slapen-300x295.jpg

Hoe een portaal te zijn 13 – Comfortabel zijn alleen

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 377 – The gift of Life by Roos – knowledge and information

Dag 374 – How Every Breath Counts

Dag 375 – The gift of Life by Roos – preference and ignorance

Dag 376 – Ignorance and preference – self-corrective statements

The evening before Roos died, I was participating in knowledge and information. And within this, I was not able to physically see what was going on and what was needed in that moment. I even believed that I was doing the right thing, altough I was not comfortable with and as myself that night. I believed ‘I had to put some lines’  and within this, put her back in her living space and decided to not check on her for one time. Several patterns came up in this, and I was gone, in and as the mind, going to bed. I felt a rush of adrenaline, I woke up 6 times. Oeps now I see, as I have noticed before, when there is coming up this adrenaline, I am doing something and/or want to do/want to say something in and as self-interest, in and as the mind. This time, I didnot even see this as a signal, I assigned it to a work-out lesson that I had that evening. I missed a lot; the mind was pretty much in control.

Afterwards there was no participation in guilt. I have participated in guilt many times, where actually I know that I am doing something in and as self-interest, but I decide to do it anyway with several reasons for it, and afterwards I experience guilt, in where the guilt gives somehow a better feeling again afterwards about doing this. The interviews of the Atlantean about guilt explain this very clearly. In this situations, when this happen, in the moment I am not really clear I am doing things in self-interest, but afterwards I see, oh yes of course, shit, that was not cool at all.

For the second time now since the starting of walking this process, I make a huge mistake within a believe that I was doing the right thing. So afterwards it’s like, wtf, where was I? How could I ever have done/have missed this? I was in knowledge and information. In knowledge and information, it was not such a bad solution to put her back in the space around her hutch, but it was a bad solution, because I look from the perspective of my own mind in and as memories, and place this on the moment in and as life here, and so I miss life here in the moment as myself.  I do not physically see what is going on, what is needed, I am not physically walking with the other being in and as myself, actually I am not here physically, but busy protecting myself in and as the mind in patterns that are triggered……participating in knowledge and information, trying to protect myself in and as these patterns. And so for this one specific moment, it was a bad solution, it was not best at all.

If I stop protecting myself in and as this patterns as memories, I have to see in these whole patterns, how I was in mistake in this my whole life, participating in and as control in the mind, and of course, the mind does not like this, and so, ‘throw up’ a huge protection mechanism, to try to survive in and as these patterns in and as a belief of having done and doing the right thing, and within this, harms life in general, from myself, from everything and everyone, and in this specific case the life of Roos. To become clear on this is the Gift of Life by Roos.

So, this whole pattern is opening up now. Because I can and do not will allow myself anymore to stay in this compromising patterns. It did manifest and manifests in very small things, and I somehow always put it back under the carpet, which was possible because it was so small, so ‘not seen’ and so ignored, by from my perspective, everyone around me where I grew up, and within this I gave the mind space to use this to ignore it myself in a way. Like half seeing it, working with it, and half allowing it as a backdoor. Because, if I decide to not accept and allow myself to compromise myself anymore, the consequence is that…..I stand alone.

And within this, the system and emotion of/as loneliness is showing it’s face.

*

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to protect myself in and as knowledge and information in and as the mind, in and as memories or solutions from different situations, which I use now to put on this situation in and as knowledge and information, without seeing physically in and as this situation in and as this specific moment, as what is going on specifically in this moment in and as the physical.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to use knowledge and information as a way to protect myself from being here, in and as the physical, in and as a eventual not knowing what to do and how to approach in and as the mind, which gives an experience of uncertainty and maybe even desperation in this, and so to stay out of this experience in and as myself, I use knowledge and information to direct myself, out of the experience in and as the mind and to direct the situation in and as the mind into my own approach of control, which leads to an ignorance of the specifity of life in and as the living moment, in and as breath.

When and as I see myself going into a memory as knowledge and information, to search for a solution to face a specific situation in and as this physical reality, I stop, I breathe.

I realize that I am facing a situation that I donot know how to approach, and that I tend to reach to memories in and as the mind, to keep me out of this experience of ‘new’, of uncertainty, as never have done before.

I commit myself to allow myself to stay in and as a new situation in and as an experience of uncertainty, as only in and as this uncertainty, I will be able to find a new and living approach in and as a support of and as life, and within this, find the solution of life, in and as breath, in and as myself or eventual with the support of another being, to not give up on life anymore just because I don’t know how to do things but instead of this, stay here, breathing through the uncomfortability of the experience of uncertainty, seeing how to walk from here and taking time in and as this moment to be or become specific as aware of what is going on, and investigate and self-forgive in writing and/or out-loud the uncertainty and nervousness that is coming up in this approach inside myself, as I see, realize and understand that I keep myself locked in this pattern if I listen to the energetic experiences inside myself.

File:Uncertainty principle.gif

(Uncertainty Principle – Wikipedia)

Destonian Wiki

For Education and Support click on the links.

—————————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

I had a chat with my buddy from the dip-pro course yesterday; I said I was irritated and my intestines feel cramped and irritated, and he asked:  Irritated intestines. So what is the inner test?

The Inner Test. This makes the irritated intestine more tangible.

Slapen cliparts

Problem:

I still sleep too long, and in relation to sleep I have created and build up several, well many limitations for and about myself. One of them is fear of tiredness. Not just fear of the experience – which I experience physical, as it is not really physical in source but it manifested in a physical experience – but also fear that if I do not listen to this tiredness and push through, I will ‘break down’ something in the physical and do harm to the physical.

Which of course is vice versa, the information I turned around in/as the mind, as by over sleeping and generating energy within this and judging myself for this, I actually harm the body, as the participating in/as the mind is what is doing harm to the body and not the pushing through lol.

Solution:

To write out the related topics to sleep and the patterns and fears that I created around sleep; investigate them, forgive myself the patterns and correct myself in this where in I create the ability for myself to stand up in this patterns and fears related to sleep within the support of myself.

Reward:

Having no more sleep than 6 hours and within this having more time to write and do the other daily tasks in combination with the job outside the house, and within this being satsified with myself in pushing myself to do as much as possible and so to push myself slowly but surely to the utmost potential of what I am capable of, which is the real inner test.

*

Let’s make a general start:

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear the physical experience of being tired, where in all my muscles feel so heavy and powerless, where in my eyes just want to close, where in I experience my whole body as just wanting to lay down and go back to sleep, where in I experience myself as unable to stand up, to put aside the blankets, to experience the cold, to sit down on the side of the bed, to breathe, to drink some water, to stand up and go to the bathroom.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to wake up in the morning after 5.5 – 6 hours sleep, just before the alarm goes off, and not wanting to stand up, altough in that moment I do not feel tired.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to start creating a thought after the alarm goes off, and from this thought see the moment where I make the decision to stand up immediately or to lay down for a while and wait again for the snooze-function of the alarm which is 10 minutes later, believing that I only will lay down 10 minutes, but every morning repeating this pattern from in between time of 20 minutes till 1 hour, and so within this spend up to 1 hour more in bed, after which I stand up, already irritated by myself that I did it again.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to every night make the resolve to stand up immediately when the alarm goes off next morning, and really feeling like ‘this time I am really doing it’, and next morning again make the decision to procrastinate the standing up and using the snooze function of the alarm, for a short or a longer time, but snoozing is snoozing.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to make myself believe – although I know I lie to myself –  that short snoozing like 10 or 20 minutes is okay, and only long snoozing is not okay, not using the common sense in this that there is no ‘in between’ in making a decision, and as long as I am standing in between, I allow myself to fall.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to act as an addict every morning with regards to the decision of standing up immediately after the alarm goes off, in which I use excuses that are really no different of the excuses that a drug-or alcohol addict uses every time, every day with regards to the decision to stop drinking and/or doing drugs.

To be continued

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Desteni I Process Lite – Learn Practical Life Skills Online

————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 248 – Expressie en de Darm – Zelfvergevingen op ‘Opstaan uit Bed’

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Vervolg op Dag 246 – Expressie en de Darm – Opstaan uit Bed:

Zelfvergevingen op Gedachten:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘dit kan niet waar zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘vandaag heb ik dit en dit gedaan, dus vandaag mag ik wat langer slapen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil niet dat er iemand is als ik zo wakker word’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet wil dat er iemand is als ik zo wakker word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik heb het koud en/of het is koud’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden/lijden door de ervaring van kou en dit als excuus te gebruiken om niet op te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me verdrietig en ellendig te voelen als ik het koud heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me misdeeld te voelen als ik het koud heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de kou me iets aan kan doen, in plaats van in te zien dat ik in het blijven draaien in gedachten over de kou, ik mezelf iets aandoe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil gewoon niet opstaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil nog slapen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik nog wil slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘moet ik nou weer naar werk?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik wil een half uurtje langer slapen vandaag’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een half uurtje langer wil slapen, in plaats van in te zien dat ik later baal van mezelf als ik een half uurtje of zelfs een uurtje langer heb geslapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘het is te vroeg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het te vroeg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘wat moet ik zo vroeg op?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik haat dit’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik val bijna om’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik bijna op val.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘dit voelt niet goed’ (welke ik fysiek ervaar dus fysiek gemanifesteerd heb).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘dit voelt niet goed’ fysiek te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte ‘dit voelt niet goed’ fysiek te manifesteren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘I am pissed off’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘het is altijd te kort’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het altijd te kort is.

Zelfvergevingen op Ervaringen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik iets kapot maak als ik nu opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de ervaring alsof ik iets kapot maak als ik nu opsta, in plaats van in te zien dat ik ik iets kapot maak als ik participeer in een ervaring voortkomend uit een gedachte dat ik iets kapot maak, en hierin blijf liggen in een toestand van iets kapot maken in gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben van te moe zijn als ik door de wekker wakker word, waarin ik niet weet of ik werkelijk nog even had moeten slapen aangezien ik nog niet uit mezelf ben wakker geworden, en vervolgens dit ga proberen in te halen waarin ik steeds in slaap val en wakker word met de snooze.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te snoozen en mezelf te sussen hierin, in slaap te sussen en weg te sussen van de ervaring waar ik doorheen moet als ik opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me laten leiden door een ervaring van enorme moeheid van ongeveer 5 minuten die heel vervelend zijn tot maximaal 30 minuten die een beetje vervelend zijn, in plaats van mezelf hier doorheen te ademen en te bewegen in/als het fysiek maar te blijven liggen en te gaan bewegen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een gevoel dat me iets heel ergs wordt aangedaan wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat me iets heel ergs wordt aangedaan, in plaats van in te zien dat ik mezelf iets ‘ergs’ aandoe door in enERGie te participeren en dat ik dit mijn hele leven gedaan heb, welke ik geaccumuleerd ervaar als ik ’s ochtends op moet staan uit bed en een algehele ervaring als ‘heel erg’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een fysieke ervaring van ‘te moe’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het moment van de fysieke ervaring van moeheid in de ochtend als ik op sta, niet te weten wanneer ik werkelijk te moe ben en wanneer ik slechts participeer in een ervaring in/als de geest, aangezien ik de ervaring fysiek gemanifesteerd heb en dus werkelijk fysiek ervaar als ‘te moe’.

Wordt vervolgd met Uitwerking van de Realisaties.

Mental-tiredness-vs-physical-tiredness-atlanteans-part-61

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 246 – Expressie en de Darm – Opstaan uit bed

Gedachten, realisaties en ervaringen welke opkomen als ik me ’s ochtends realiseer dat ik op moet staan uit bed nadat ik wakker ben geworden (verzameld over meerdere dagen waar iedere ochtend 2 of 3 gedachten opkomen gerelateerd aan het opstaan):

Gedachten:

Dit kan niet waar zijn

Vandaag heb ik dit en dit gedaan, dus vandaag mag ik wat langer slapen

Ik wil niet dat er iemand is als ik zo wakker word

Ik heb het koud / Het is koud

Ik wil gewoon niet opstaan

Ik wil nog slapen

Moet ik nou weer naar werk?

Ik wil een half uurtje langer slapen vandaag

Het is te vroeg

Wat moet ik zo vroeg op?

Ik haat dit

Ik val bijna om

Dit voelt niet goed (fysiek gemanifesteerd)

I am pissed off

Het is altijd te kort

Realisaties:

Ontwikkelen van een speciaal gevoel

–>dit geeft energie

–>–>deze wordt vergroot

–>–>–>ik raak mezelf kwijt hierin

–>–>–>–>ik ga me ergeren

–>–>–>–>–>ervaring van erg

Ik stop de gedachten niet, ik wandel ze door.

Ervaringen:

Alsof ik iets kapot maak als ik nu opsta

Ervaring van te moe als/doordat ik door de wekker wakker word

Gevoel dat me iets heel ergs wordt aangedaan

Dit voelt fysiek als ‘te moe’

*

wordt vervolgd

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

*

Desteni Artists

Desteni Artists

www.eqafe.com/free

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 239 – Expressie en de Darm – Uitstel van Opstaan

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Mental-tiredness-vs-physical-tiredness-atlanteans-part-61

Ik ben gestart met het stoppen van uitstellen van opstaan in de ochtend als ik wakker word. Vanochtend schoot er een gedachte door me heen; ik dacht nog, die moet ik opschrijven; ik had geen papier naast het bed; en ik viel weer 5 minuutjes in slaap. mmm…lol ik weet de gedachte echt niet meer en ik gebruik die toch elke ochtend als excuus. Wat een grap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gedachte die ik als excuus gebruik om op te staan uit bed, te vergeten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen pen en papier naast het bed te leggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb direct op te staan om de gedachte op papier te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als ik net wakker ben, mezelf als te moe ervaren om iets op te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als ik net wakker ben, mezelf als te moe te ervaren om op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb moeheid als ervaring te creeren door te denken dat ik te moe ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor de moeheid die ik ervaar in mijn fysiek, waarin ik bang ben dat er iets kapot gaat als ik te moe ben en toch opsta, in plaats van in te zien dat er iets ‘kapot gaat’ als ik toegeef aan de energie van de gemanifesteerde moeheid aangezien ik hierin toegeef aan de energie van het geest bewustzijn systeem die fysieke substantie gebruikt dus kapot maakt om te overleven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toe te geven aan de energie van gemanifesteerde moeheid in een geloof dat deze moeheid echt fysiek is, in plaats van in te zien dat de energie van de moeheid van de geest door het draaien van overuren zich fysiek gemanifesteerd heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vervelend te voelen als ik toegeef aan de moeheid die ik ervaar als ik moet opstaan en hierdoor het opstaan uitstel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vergeten te ademen als ik wakker word en in plaats hiervan of in een gedachte te gaan of weer ‘heel even lekker te gaan liggen’ waarin ik weer even in slaap val, waarna het proces zich herhaalt als ik opnieuw wakker word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een timeloop in de ochtend te creeren waarin ik niet direct opsta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb overuren te draaien in de geest in plaats van hier fysiek aanwezig te zijn in de adem.

Ik stel mezelf ten doel iedere avond pen en papier naast mijn bed te leggen.

Ik stel mezelf ten doel in de ochtend te zien welke gedachten er opkomen als excuus om niet op te hoeven staan en deze op te schrijven, zodat ik er over kan schrijven en/of zelfvergevingen en zelfcorrecties op kan toepassen.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van moeheid door me heen te laten gaan in plaats van me ertegen te verzetten in/als angst.

Mental-tiredness-vs-physical-tiredness-atlanteans-part-2-part-62

———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 135 – Uitgerust

Ik werd na 6 uur slapen wakker van de wekker met de ervaring alsof het nog midden in de nacht is, mijn lichaam zwaar van menstruatie en ‘niet in staat om op te staan’. ik ben weer gaan slapen, 2x een half uur. Hierna ben ik opgestaan, nog steeds een zwaar lichaam maar wel uitgerust. Interessant woord uitgerust, is het een rusten of is het een uitrusten als wapenen/bestand zijn tegen? Aangezien ik als de mind me pas uitgerust ervaar als ik 7,5 uur geslapen heb. En dus is mijn mindsysteem opgeladen, uitgerust, klaar om in de aanval of de verdediging te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me kwetsbaar te voelen als ik moe opsta na 6 uur slaap, niet uitgerust in/als de mind en dus niet optimaal in staat tot een verdediging of aanval.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik uitgerust op moet staan zodat ik in staat ben tot een dag overleving in de matrix als maatschappij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het woord rust als uitgangspunt te nemen, waarin rust inderdaad een uitgang -spunt is als uitgang, achterdeur de mind in, in plaats van Hier zijn in de Adem als Startpunt te nemen, waarin ik met rust als uitgangspunt blijf zoeken naar rust, ik zoek naar een uitrusting in/als de mind om de dag mee door te komen en alle aanvallen te overwinnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf strijdbaar te maken door uit te rusten, zodat ik alle aanvallen van de ander=de mind kan weerstaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb uit te rusten, waarin ik dus uit de rust ga, in plaats van in rust te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus na 7,5 uur slaap uitgerust op te staan, ik in feite uit mijn rust als zelf ben gestapt, waarin het lastiger is om in/als de adem in rust/stilte te blijven in/als mezelf aangezien ik uit rust in/als de mind ben opgeladen, klaar voor de strijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wanneer het ok is om wat langer te slapen en wanneer ik mezelf hierin voor het lapje houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het ok is om wat langer te slapen aangezien ik geen oordeel ervaar van mezelf hierop, in plaats van in te zien dat het geen oordeel hebben ok is en dat dit los staat van het langer slapen; het geen oordeel hebben geeft de mogelijkheid om in het langer slapen te zien en mezelf hierin te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vandaag fysiek zo zwaar van menstruatie te ervaren dat ik als een blok in bed ben blijven liggen, wat heel prettig was, en dat ik nu als een blok alleen maar op een stoel wil zitten, wat ook heel prettig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het niet ok is om als een blok fysiek in bed te blijven liggen of als een blok fysiek op een stoel te zitten zonder gedachten, zonder oordeel, waarin ik mezelf vergeef dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te oordelen dat ik niet oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van in rust zijn, constant in/als zelf in/als de adem, waardoor ik constant uit moet rusten/wil slapen om mezelf uit te rusten in/als de mind ter eventuele aanval of verdediging.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken op welke momenten ik wil uitrusten zodat ik kan zien waar ik me onveilig voel en me dus ‘klaar wil maken’ voor een eventuele aanval of verdediging.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wanneer het echt fysiek is dat ik rust nodig heb en wanneer ik uit wil rusten in/als de mind.

Ik stel mezelf ten doel om adem voor adem, gelijk als zelf te worden door de afscheiding in mezelf in/als de mind te stoppen door het zien in/als de mind welke gedachten, gevoelens, emoties, reacties er op komen, welke ik kan zelfvergeven en zelfcorrigeren, waarin ik steeds minder behoefte heb om mezelf uit te rusten ter aanval of verdediging van/als de ander=de mind.

 

————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life