Dag 631 – Zelfvergevingen op relationele/emotionele afhankelijkheden

krant koffie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren in een positieve energetische ervaring ten opzichte van de man als partner (x) die vroeg naar werk gaat, waarbij alles ‘in orde’ is en ik vervolgens de dag alleen heb, waarna de man weer thuis komt en alles nog steeds ‘in orde’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me volledig in paniek te ervaren als de man z’n baan verliest en dus niet meer vroeg naar werk gaat, alles niet ‘in orde’ is en de man tevens de hele dag thuis is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te definiëren in een positieve energetische ervaring ten opzichte van mijn vader die altijd ‘vroeg naar werk ging’ vroeger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te definiëren in een negatieve energetische ervaring ten opzichte van mijn moeder die later opstond als iedereen (bijna) weg was en die niet ‘vroeg naar werk ging’ maar thuis bleef en de hele dag in huis was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te ergeren als mijn moeder opstond vlak voordat ik weg was op weg naar school, alsof ze het ‘onderonsje’ in de ochtend verstoorde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn moeder buiten te sluiten in de ochtend door me af te sluiten voor iedere communicatie en interactie en zo snel mogelijk het huis uit te gaan.

Ik realiseer me dat mijn moeder gehumeurd was als ze opstond en hierin vrij ‘zwaar door het huis bewoog’  – iets wat ik bij mijn vader nooit gezien heb – en hierin vraag ik me af of ik dit zo gekopieerd heb van mijn moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gehumeurd gedrag te vertonen als ik opsta, echter de bijna geruisloosheid van beweging van mijn vader te zien in mezelf en zo lijkt het, een combinatie te hebben gemaakt van beide gedragingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gehumeurd zijn als ‘slecht’ te definiëren en de geruisloosheid als ‘goed’ en zo, de personen bij wie ik dit waarneem, evenzo te definiëren als ‘goed/prettig’ (vader) en ‘slecht/onprettig’ (moeder).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus delen van/als mezelf als gekopieerd gedrag als goed/prettig en slecht/onprettig te definiëren en mezelf zo op te splitsen in goed en slecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te houden van de dynamiek van vroeg naar werk gaan en weer thuis komen later op de dag/in de avond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vroeg naar werk gaan en weer thuis komen als dynamiek te zien/ervaren, dus als beweging en de hele dag in huis blijven niet als beweging te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voor altijd bij mijn vader te willen zijn want die zorgt voor me.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me veilig te hebben gevoeld als x vroeg naar werk ging, alsof hij voor me zou zorgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘zorgen voor’ vooral te ervaren als een eventualiteit als het mis mocht gaan in de toekomst, want dan ‘zou hij wel voor me zorgen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit ‘zorgen voor’ als liefde te definiëren en boosheid, paniek en verdriet te ervaren als deze ‘liefde’ niet aanwezig is en/of ik er niet langer in betrokken word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb uit te halen naar de ander als die niet voor me zorgt/niet vroeg naar werk gaat en/of wel vroeg naar werk gaat maar niet langer in relatie tot mij staat en die ander van me weg te duwen en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat als hij wel vroeg naar werk gaat, die ander naar me toe te halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben van ‘moedeloos alleen zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘alleen zijn’ gelijk te stellen aan ‘moedeloos’ en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik alleen ben zonder partner, mezelf als ‘moedeloos’ te ervaren.

Moedeloos:

Door teleurstelling het vertrouwen in het welslagen van iets verlorende hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb teleurstelling te ervaren door en in het vertrouwen verloren te hebben in het welslagen van de relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te hebben gehad in het welslagen van de relatie en als dit niet ‘welslaagt’, teleurstelling te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik volledige invloed heb op dit welslagen en als het niet slaagt, te ervaren dat ik faal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren dat ik vaal en dit vervolgens te projecteren op de situatie en de richting die ik hierin gegeven heb, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik er achteraf in ‘faal’ als het me ogenschijnlijk niet lukt om te stoppen met deelname in emotionele ervaringen die voortkomen uit emotionele hechtingen en behoeften buiten mij, gerelateerd aan de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn vertrouwen in iets buiten mij te plaatsen in een relatie met x en hieraan gerelateerd mijn welbevinden te definiëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb controle te hebben behouden over de relatie door volledige verantwoordelijkheid te nemen voor x, in en als de angst dat als ik dit niet doe, hij dit ook niet zelf doet en we dus niet samen kunnen/zullen zijn en ik mijn behoefte niet kan vervullen in en als met hem samen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op x dat hij geen verantwoordelijkheid nam voor zichzelf hier in huis, terwijl ik die in handen had genomen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik boos ben omdat ik niet effectief ben in het richting geven van mezelf binnen de emotionele ervaringen die opkomen gerelateerd aan de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tegelijkertijd los te willen laten en vast te willen houden aan een mogelijkheid tot een nog samenkomen en mezelf zo in een polariteit vast te zetten in plaats van me zelf voort te bewegen door de polariteit van mogelijkheden te stoppen in mij en me te focussen op het benoemen en vergeven van de emotionele ervaringen, hechtingen en behoeften die opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb jaloezie te ervaren op het voortbewegen van x die dit in mijn ogen zo gemakkelijk lijkt te doen in een nieuwe situatie zoals hij zegt, “hoofd op, vooruit kijken, niet achteruit”.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb enorme onmacht te ervaren in dit ‘hoofd op, vooruit kijken en niet achteruit’ en me hierin te hebben vastgehouden aan x die me in het verleden hielp vooruit te bewegen vanuit een situatie waarin ik vasthield/achteruit keek in een destijds verbroken relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vooruit te laten bewegen in en als de geest in een zelfdefinitie van in een relatie zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me weg te voelen zinken zonder partnerrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘hoe heeft het toch zo mis kunnen gaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het mis is gegaan in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er consequenties gewandeld worden in en als de mist, in en als de geest en dat het verloop niet zo zeer ‘mis’ gaat maar dat de relationele/emotionele afhankelijkheden verbroken worden wat voelt als een ‘mis gaan’ en als een ‘missen van’ en wat er ‘mis’ gaat is het feit dat ik mezelf nog niet effectief richting geef binnen de situatie nadat een relatie gestopt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren weg te zakken zonder partnerrelatie en zo voornamelijk weg te zakken in de ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weg te zakken in de ervaring van angst voor het wegzakken zonder partnerrelatie en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weg te zakken in mijn ervaring van angst in en als de geest en niet zozeer in de fysieke situatie zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog werkelijk te geloven dat ik weg zak zonder partnerrelatie, wat komt door geleefde ervaringen van mezelf in en als een wegzakken zonder partnerrelatie/na het beëindigen van een partnerrelatie.

Als en wanneer ik ervaar weg te zakken zonder partnerrelatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik relationele verbindingen zoek in en als de geest en dat ik paniek ervaar vanuit herinneringen aan tijden dat ik wegzakte als een relatie stopte en dat ik dit punt niet effectief heb doorgewandeld en vergeven in en als mezelf.

Ik realiseer me dat ik boosheid naar mezelf ervaar doordat ik me heb laten afleiden van mijn zelfzekerheid in de stappen die ik in eerste instantie neem in zelfzekerheid, dit door angsten, emotionele ervaringen en gevoelsverleidingen in en als de geest.

Ik realiseer me – na het luisteren van een interview – dat het proces wandelen niet zozeer maakt dat ‘mijn leven anders zal zijn’ maar dat wat blijft, hetgeen/diegene is die ik ben in en als principe, in en als het leven dat ik wandel.

Ik realiseer me – met het lezen van een blog – dat mijn lichaam in een zombie-achtige staat is door de parasitaire persoonlijkheden in/als de geest die het lichaam pijnigen in onderwerping door emoties en gevoelens.

The Only Real Character on Earth is the Physical Body which is in a Zombie-Like State due to the Parasitic Mind Characters that Torture the Body INTO Submission through Emotion and Feelings. (Bernard Poolman)

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het losmaken van de emotionele en gevoelsaanhechtingen en behoeften in relatie tot x en ideeën over partnerrelaties, het samenleven en toekomstplannen en me hierin voort te bewegen in en als het spreken en leven van zelfvergeving en ik stel mezelf ten doel hier de tijd voor te nemen en van hieruit te zien wat het is dat ik werkelijk wil en wat de mogelijkheden zijn.

Ik stel mezelf ten doel te blijven staan in zelfzekerheid en de afleidingen, angsten en onzekerheden te benoemen en vergeven in en als mezelf en zo te zien of er een fysiek/praktisch aspect is dat ik over het hoofd zie vanwaar ik mezelf eventueel bijstuur in richting.

Ik stel mezelf ten doel zorg te dragen voor mezelf in dit patroon van wegzinken en mezelf hierin te ondersteunen in overweging van mijn geestbewustzijnssysteem zodat ik zowel mezelf hierin kan vergeven en langzaam aan bevrijden van de beklemmende ervaringen, zowel als een voortbewegen in de praktische dagelijkse bezigheden.

Ik stel mezelf ten doel een voorbeeld te nemen aan x en mijn hoofd op te houden en vooruit te kijken als ‘boven water’ oftewel, niet weg te zakken in emotionele ervaringen in en als de geest en hetgeen ik aan vasthoud in en als de geest, hier te halen in plaats van ‘achteruit te kijken en in de emotionele ervaringen te verdwijnen’ en de ervaringen zelf te vergeven en corrigeren vanwaar ik mezelf richting geef in en als het fysiek, in en als de realisatie dat ik nu geen dingen ‘zeker hoef te weten’ maar dat ik stap voor stap kan wandelen in zelfzekerheid in het moment en van hieruit richting geef aan/als mezelf en dat er van hieruit mogelijkheden openen of juist niet.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op wie ik ben in en als leven in ieder moment en niet vast te houden aan ideeën over de vorm van mijn leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf er alles aan te doen om mezelf financieel stabiel te houden en van hieruit de leefmogelijkheden te blijven onderzoeken binnen mijn eigen draagkracht en verantwoordelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel mijn ‘humeur als ik opsta’ nader te onderzoeken in relatie tot gekopieerd gedrag.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met oordelen en definiëren van mezelf en/als een ander als humeurig als ‘slecht/onprettig’ en van geruisloos als ‘goed/prettig’ en in plaats hiervan te zien voor wat het is waar het vandaan komt, de energetische ervaringen te benoemen en vergeven en van hieruit te zien wat de correctie en oplossing is en hierin mezelf te ondersteunen en bij te stellen zodat en totdat ik de correctie als oplossing kan leven in en als het fysiek en het zo prettiger voor mezelf te maken in en als mijn fysieke aanwezigheid en van hieruit, prettiger voor een ander te zijn in mijn fysieke aanwezigheid.

haan

——————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 629 – Manipulatie

manipulatie

In een buddy-chat werd de volgende suggestie gedaan:

“That is also a cool step in one’s process in general, to ‘dare’ to be open to manipulation for example, see what comes up and then stand through it”

Dit was direct ondersteunend voor me; ik probeerde zelf al vrij lang om te blijven staan als er manipulatie plaatsvond in woorden – laten we zeggen direct zichtbare/merkbare manipulatie aangezien we ons allemaal nog bewegen in een gemanipuleerde toestand zolang we ons bewegen vanuit gedachten, gevoelens en emoties en zo onszelf feitelijk manipuleren – echter ik bleef in reactie gaan en deed het meer vanuit een punt van ‘ik moet hierin kunnen blijven staan, het is manipulatie, het is niet persoonlijk’ alsof ik hier ‘sterk’ in moest zijn., vanuit een ‘ik moet dit toch kunnen’ vanuit beredenering / kennis en informatie.

Ik ben nu in de positie waarin ik mezelf niet meer ‘groot en sterk’ hoef te houden (waarin ik mezelf feitelijk al manipuleerde hiertoe) om te blijven staan in een bepaalde situatie en zo kan ik vanuit deze meer stabiele grond in en als mezelf, “durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.”

Woordenboek:

Manipulatie: 1. bewerking (met de vingers), handgreep, hantering; 2. bedrieglijke methoden (vaak in meervoud gebruikt op de effectenbeurs als werkzaamheden om kunstmatige prijsbewegingen te veroorzaken; 3. beïnvloeding; stuwing in een bepaalde richting.

Manipulatie (figuurlijk): slim te werk gaan om zijn doel te bereiken; handig werken, goochelen met minder gepaste middelen; (handig, slim) bewerken, hanteren; door overreding een bepaalde voorstelling van zaken sturen in een richting.

manipulatie genetisch

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren door te geloven in een concept van liefde vanuit gedachten, gevoelens en emoties en vanuit opslag hiervan in en als de zielsconstructie en zo mezelf van ‘herkenning naar herkenning’ in gedachten, gevoelens en emoties voort te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door te geloven in woorden van liefde, vanuit de wens om hetzelfde doel te bereiken als dat deze woorden doen voorhouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander te manipuleren door een doel te willen bereiken en zo niet geheel hier aanwezig te zijn en dag voor dag te bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door in toekomstprojecties van het te bereiken doel te gaan waarin ik een risico creëer voor mezelf dat deze doelen niet verwezenlijkt worden zolang betrokkenen niet aanwezig zijn in en als zelfverantwoordelijkheid en er dus geen levend wezen en geen wezenlijke sturing aanwezig is in en als onszelf en zo, in en als de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien, gerealiseerd en begrepen dat zolang iemand volledig aanwezig is in en als de geest, de manipulatie vanuit de geest in gedachten, gevoelens en emoties plaatsvindt en zich dus manifesteert in deze fysieke realiteit, in en als een zogenaamde ‘consequentie’ en hoe ‘goed’ de intentie ook mag zijn, hetgeen men in participeert in gedachten, gevoelens en emoties zonder gewaarzijn en zelfsturing, zal zich manifesteren (al dan niet in polariteit) in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me machteloos te ervaren tegenover manipulatie van een ander in woord en daad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf hier nog een doel te willen bereiken wat niet mogelijk is zolang de ander niet wil zien in zichzelf in woord en daad, waarin de ander deze woorden en daden zal manifesteren en ik me gewaar ben dat ik hierin niet mee zal gaan en dus, mijn doel niet bereikt zal worden en zo ervaar ik me machteloos in emotionele hechting aan een ander waarin de beslissing tot zelfoprechtheid uiteindelijk bij de ander zelf ligt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren in emotionele ervaringen van ‘behoefte’ vanuit een gedachte ‘dat ik die ander nodig heb’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen in en als en met een gedachte dat ik die ander nodig heb als blijkt dat die ander niet hier is/niet hier wil/kan blijven en van hieruit ‘pijn’ te ervaren als de ander manipuleert met woorden die niet geleefd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘groot en sterk’ te houden om te kunnen blijven staan in een zelf toegestane en aanvaarde, gemanipuleerde situatie (wat feitelijk de wereld inhoudt waarin we momenteel bestaan).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te manipuleren vanuit een angst voor verlies van hetgeen ik in eerste instantie vanuit manipulatie in en als de geest, fysiek gemanifesteerd heb als consequentie om door te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat iemand de beslissing zal nemen tot zelfverandering, in en als het besef dat als dit niet gedaan wordt, alles verloren zal worden en vanuit deze verwachting de beslissing te nemen te staan als support in en als leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de uitkomst niet hoeft te zijn zoals ik ‘verwacht’ en dat de uitkomst zal inhouden wat het beste is in en als leven wat niet overeen hoeft te stemmen met ‘wat ik wil’ en als ik iets ‘verwacht’ zit er een aspect aan in en als de geest wat ik nog niet heb losgelaten/vergeven in en als mezelf en is mijn ‘wil’ nog niet geheel en onvoorwaardelijk in overeenstemming met mezelf in en als leven maar gekleurd door emotionele behoefte.

Als en wanneer ik mezelf pijn zie ervaren door woorden van een ander in en als manipulatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf pijn doe vanuit een gedachte dat ik die ander of iets in die ander of iets of iemand buiten mij, nodig heb in en als de geest en van hieruit sta ik manipulatie toe terwijl ik het hier niet mee eens ben in en als mezelf. Ik realiseer me dat ik mezelf dus pijn doe door het niet eens te zijn met en als mezelf en zo niet in eenheid en gelijkheid met en als mezelf te bewegen maar mezelf in afgescheidenheid bewaar, in en als ge geest in gedachten, gevoelens en emoties, in dit geval gerelateerd aan dat ik (iets van) die ander nodig heb.

Ik realiseer me dat we tevens in een wereld leven waarin we elkaar fysiek nodig hebben maar waarin we absoluut onbetrouwbaar zijn voor en als onszelf en dus, voor elkaar wat leidt tot een voortbewegen vanuit manipulatie in bedrieglijke methoden om ons doel te bereiken en om onszelf in en als de geest, te hanteren.

Ik realiseer me dat we niet bewegen in eenheid en gelijkheid met en als onszelf als leven, in overweging van wat het beste is voor al het leven en zo ervaren we een constante angst voor ‘de dood’ als angst voor verlies van de illusie van onszelf in en als de geest en zolang we dit doen, is er manipulatie.

Ik stel mezelf ten doel de emotionele behoefte die ik ervaar specifiek te benoemen, mezelf te vergeven en te zien met welke gedachte ik mezelf pijn doe in afscheiding van mezelf en als ik die zie, mezelf (deelname in) deze gedachte te vergeven en een eventuele oorsprong te vinden in herinnering, echter als ik die niet direct zie, te werken met wat hier is.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan met onderwijzen voor wie wil horen en zien, hoe we bestaan in een toegestane en aanvaarde wereld van manipulatie zoals we bestaan in en als onszelf van waaruit we allen bewegen om onszelf te hanteren in en als de geest en om ons doel te bereiken met bedrieglijke methoden, vaak zonder dat we het bewust door hebben echter ergens in en als een gewaarzijn van dat het ‘niet klopt’ wat we accepteren/toestaan/aanvaarden in en als onszelf en in en als de wereld.

Ik stel mezelf ten doel mijn uitgangspunt zo volledig mogelijk te onderzoeken alvorens ik beslissingen neem die van invloed zijn op mijn leven en die van anderen en daar waar ik consequenties creëer – wat nog onvermijdelijk is in dit stadium – mezelf te vergeven, corrigeren en veranderen in en als het fysiek en zo dag tot dag te wandelen, steeds meer in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel de toekomstprojectie waarin ik heb deelgenomen te onderzoeken en mezelf de emotionele hechtingen te vergeven en vervolgens hetgeen te leven dat wat voor mij het beste en nog steeds van toepassing en eventueel/uiteindelijk mogelijk is en hierin mezelf dag voor dag te bewegen en bij te stellen waar nodig, waar nodig in communicatie met anderen.

Ik stel mezelf ten doel te durven open te zijn voor manipulatie, te zien wat er op komt en dan hierin blijven staan.

Ik stel mezelf ten doel te leren onderscheiden tussen emotionele behoefte en fysieke behoefte en me te bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig zodat en waarin ik de emotionele behoefte los kan laten en vice versa, de emotionele behoefte te vergeven en hierin los te laten zodat ik me kan bewegen tot het vragen om fysieke/praktische ondersteuning waar nodig.

verantwoordelijkheidDesteni I Process

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 622 – Waarom ben ik niet aanwezig?

sweet-living-metalen-tekstbord-42x13-cm-ivm-met-mi

Ik realiseerde me van de week dat ik mezelf in een moment waarin ik iets doe zonder gewaar te zijn en hierin iets ‘verkeerd’ aanpak, alles wat ik daarvoor consequent en fysiek gewandeld heb, in één keer teniet doe door dit zelfoordeel waarin ik alleen nog dit zelfoordeel (als gedachte) waarneem in mezelf en niet langer zie wat ik wel gewandeld heb en fysiek heb geleefd. Dit gebeurt in een moment waarop ik denk ‘de ander te verliezen’ en waar voorafgaande aan dit moment, de ander mijn attentie vraagt op een manier die bij mij reactie oproept.

Ik heb dit ook een keer zo bij een huisdier ervaren die vlak voor haar dood mijn attentie zeer opvallend vroeg met haar gedrag waarvan ik me niet gewaar was en in plaats hiervan reageerde ik alsof het een ‘aandacht trekken’ was en dus negeerde ik het min of meer. (Uitgebreid over geschreven – cavia Roos). Ik zag eenzelfde reactie van negeren in mezelf ten aanzien van een menselijk wezen die mijn attentie vroeg met bepaalde woorden waarop ik reageerde en ik wist niet wat ik moest doen dus deed ik niets en bleef weg en zag ik niet de ervaring van angst die juist in de woorden aanwezig is. Hierna leek het een laatste moment te zijn waarop ik nog iets had kunnen uitwisselen met deze persoon en toen ik dit door had, verloor ik mezelf in een zelfbeschuldiging over het niet gewaar zijn van mezelf in dit moment.

Juist door het moment met Roos te herinneren, kon ik vrij snel bij mezelf terugkomen en realiseerde ik me dat ik altijd fysiek aanwezig ben geweest voor diegene en dat als ik nu net dit ene moment niet aanwezig ben, dit niet betekent dat de rest ervoor er niet toe doet. De zelfbeschuldiging kwam voort uit een plaatsvervangende ervaring van hoe het voor de ander moet zijn om op zo’n laatste moment genegeerd te worden en hierbij ervaar ik dan een enorm verdriet. Dit is ook een punt wat ik nog niet heb uitgewerkt in de situatie met Roos.

Nu werd me duidelijk dat zowel Roos als deze mens, zichzelf hebben kunnen uitdrukken en dat ik het gehoord/gezien heb, alleen dat ik op dat moment niet ben ingestapt om te delen. Dus de ervaring van ‘hoe het voor een ander moet zijn’ is een projectie van een onverwerkte ervaring in mezelf. En ik vermoed dat ik me onbewust afsluit in zo’n moment in en als de geest om de ervaring van ‘angst voor verlies’ te ontlopen in mezelf. Of reageer ik puur instinctief en ontloop ik enkel de herinnering en gekoppelde ervaring(en) in mezelf die ik als ‘pijnlijk’ waarneem en ervaar ik eigenlijk angst voor het verliezen van een compromitterende ervaring?

Ik begrijp door Roos dat het een uitdrukking van de ander is die iets wil delen en zij heeft natuurlijk opgemerkt/fysiek ervaren dat ik de periode ervoor juist altijd aanwezig was in mijn beste kunnen op dat moment (ik zeg op dat moment aangezien ik niet gewaar ben in die mate dat ik nog deelneem in en als de geest en dit door aan het wandelen ben, dus niet fysiek gewaar zoals dieren dit zijn). Dus ik mis een moment van terugkoppeling van een ander die iets wil delen met me waaruit blijkt dat mijn voorgaande aanwezigheid is opgemerkt.

Echter die ander heeft zich gewoon kunnen uitdrukken, zowel het dier als de mens en ik kan mezelf direct vergeven voor dit moment en de dimensie onderzoeken die maakt dat ik ‘afwezig’ ben en iets negeer in de ander doordat ik ervaar ‘niet te weten’ wat ik hiermee aan moet.

Als ik hier in dit ‘niet weten’ zie komt mijn moeder in beeld naar voren en zie ik eigenlijk een constant niet weten van wat ze met me aanmoet. En dus ‘niets’ doet.

Ik zou zeggen dat dit dan ook voortkomt uit een ervaring van angst voor verlies. Wat houdt die ervaring dan in? Want ik was zo klein dat ik echt nog niet weg ging lol. Dus is het een ervaring van angst voor verlies van een illusie van zelf want als ik werkelijk aanwezig ben/wil zijn in en als ondersteuning voor een ander zal de illusie in en als eigenbelang moeten wijken, ander kan ik de ander niet onvoorwaardelijk ondersteunen en zien wat diegene op dat moment nodig heeft.

En dit is hetgeen ik ervaar als ‘gemis’ in mijn opvoeding want het lijdt tot een niet aanwezig zijn en negeren en niet begrijpen van wat er zich afspeelt in een ander, dus gedurende de opvoeding, van wat zich afspeelt in mij. Ik sta er ‘alleen voor’ als kind en ben mijn expressie in gaan houden. En op cruciale momenten zet ik dit gedrag zelf voort en zo mis ik een moment van uitwisseling in en als expressie die kan toevoegen zowel voor mijzelf als voor de ander.

En dit is wat ik wil leren, onvoorwaardelijk aanwezig zijn en uitdrukken wat het beste is voor mezelf en/als een ander – dier, mens, plant – leven en open zijn voor de uitdrukking van een ander hierin. Ook al weet ik niet wat te doen of spreken, ik kan beginnen met leren aanwezig te zijn en blijven en te zien wat er is, wat er gebeurt in mij. En hiervoor heb ik de ondersteuning en het vertrouwen van mezelf nodig, in dat ik mezelf niet ‘afval’ of veroordeel als ik in dat moment nog niet iets uitspreek wat bijvoorbeeld zou kunnen ondersteunen, of dat ik het verkeerde uitspreek in en als de geest. Zo bouw ik vertrouwen op in en als mezelf. Zodat ik met en als mezelf aanwezig leer en durf te zijn in ieder moment en hierin aanwezig ben voor een ander.

Want wat ik nu doe is dat ik van tevoren maar gewoon weg blijf en het negeer en net doe alsof er niets aan de hand is en ik het niet zie. Maar ik heb het allang waargenomen, ik weet alleen niet goed wat te doen en door ‘weg te gaan’ in en als mezelf, in en als de geest kan ik niet gaan zien in het moment wat ik zou kunnen doen of uitspreken of misschien alleen maar aanwezig zijn om te beginnen.

Dit zou ik kunnen omschrijven als ‘angst voor mislukking’ en ‘er niet eens aan beginnen dan kan het ook niet fout gaan’. Dus er speelt een ervaring van ‘angst voor verlies’ en ‘angst voor mislukking’ die ik kan onderzoeken. En wat heb ik dan ‘nodig’ van die ander in en als de Neediness persoonlijkheid.

Zelfvergevingen volgen.

gebrokenhart1

“Het Ontwerp van de Ziel, had als haar Grondvesting – de Intentie om Controle door het Bestaan heen in te bedden. De Belichaming van de Controle, was om een Doel te Creëren en het Doel had een Grondvesting nodig. Het Grondvestingsuitgangspunt van het Doel: was Mislukking. Die het Wezen dan zou Ontwerpen om hun eigen Motivatie te Creëren om proberen weg te komen van Mislukking. Hierin – zullen zij Mislukking Rechtvaardigen en komen tot het Accepteren ervan als Deel van hun Wezenlijkheid. Als dat eenmaal Geaccepteerd is – zou het Concept van Geboren Worden in Zonde, zogezegd, zelfs Deel worden van de Fysieke Realiteit. Dit is Gedaan voor Miljoenen en Miljoenen en Miljoenen Jaren, totdat niemand zich kon Herinneren wie ze werkelijk waren, of zouden kunnen zijn. Omdat, het ‘kunnen zijn’ Vervangen was door Motivatie om proberen weg te komen van de Mislukking die elke Ademhaling lijkt te Plagen als Gedachten die omhoog komen, als Gevoelens en Emoties en Visioenen en Stemmen in de Geest – Vragend, Hopend, Wensend, Negerend, Ontkennend, voor Altijd Zoekend naar een Gevoel waarvan iedereen Gelooft dat het ‘moet Bestaan’ en dat uiteindelijk de Naam ‘Liefde’ kreeg. Maar alles dat het was, was in feite Mislukking in een andere Naam. Zelf Gecreëerd – Complete Controle, Absolute Afscheiding.”

(…)

Uit: Dag 468 – Mislukking in relatie tot de ZIEL – Bernard Poolman

boom beige

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 243 – Expressie en de Darm – Controle

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Probleem:

Ik zit op de wc, de ontlasting komt wat vaker op het moment, waarin ik ‘wat vaker’ omschrijf dat ik 1 dag 2x ontlasting had en de ochtend erna ook gewoon weer. Waarin de gedachte in me opkwam: ik zit maar te poepen en te poepen. Met direct een ervaring van controle verliezen. Waarin ik in een moment voelde hoe ik de controle op mijn darmwerking heb gelegd. Alsof het anders teveel wordt, het me overweldigt, ik het niet meer bij kan houden, ik geen overzicht meer behoud, het door mijn handen glipt. Vasthouden.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte ‘ik zit maar te poepen en te poepen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik zit maar te poepen en te poepen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het poepen en in de gedachte ‘ik zit maar te poepen en te poepen’ een ervaring te hebben dat het me teveel wordt, het me overweldigt, ik het niet meer bij kan houden, ik geen overzicht meer behoud, het door mijn handen glipt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden uit angst controle te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren controle te verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb controle te behouden uit angst het niet meer bij te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik dan geloof niet bij te kunnen houden, waarin opkomt ‘mezelf’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mezelf niet bij te kunnen houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mezelf niet bij me te kunnen houden, maar te verdwijnen alle kanten in, waardoor ik controle ben gaan uitoefenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat controle uitoefenen me ondersteunt om hier bij mezelf te blijven, in plaats van in te zien dat ik hierin juist verdwijn in mechanisme van controle, het controle systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf moet controleren, dat ik niet vrijuit kan spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een plaatje in mezelf te hebben bestaan waarin ik als klein meisje druk aan het praten en lachen ben zonder op mijn omgeving te letten bij het denken en geloven dat ik mezelf moet controleren, dat ik niet vrijuit kan spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen zoals in dit plaatje, pratend en lachend zonder op mijn omgeving te letten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van dit plaatje in een plaatje, pratend en lachend zonder op mijn omgeving te letten, en in plaats hiervan heel serieus en behoudend geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik heel serieus en behoudend geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te veroordelen in mezelf dat ik heel serieus en behoudend geworden ben, en hierin en hieraan vasthoud.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan een gedachte, geloof en oordeel over mezelf dat ik heel serieus en behouden ben en dit dus ook steeds moet zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds heel serieus en behoudend te moeten zijn omdat ik me vasthoud aan een gedachte, geloof en oordeel hierin over mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me vast te houden aan een gedachte, geloof en oordeel over mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zijn gaan inhouden omdat ik niet wil dat iemand me ziet zoals ik ben, en hierin heel serieus en behoudend geworden te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben vastgezet in een serieus en behoudend beeld van mezelf ter bescherming van mezelf in expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in expressie te zijn gaan controleren, zodat ik controle over mijn omgeving heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik controle over mijn omgeving heb als ik mezelf in expressie controleer, in plaats van in te zien dat ik alleen mezelf onder controle van mezelf als geest bewustzijn systeem zet en de omgeving nog steeds is zoals die is en niet verandert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zijn gaan controleren om de omgeving te veranderen, in plaats van mezelf te veranderen onafhankelijk van de omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te hebben geprobeerd via controle de omgeving te veranderen en hierin mezelf en de ander te manipuleren in en als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verstikken/dood te drukken in/onder controle, in een poging om de omgeving te stoppen in expressie die ik als niet prettig en onveilig heb ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb via deze weg mijn omgeving de schuld te geven van het verstikken en dooddrukken, in plaats van in te zien dat ik mezelf verstik en dooddruk in een poging om de omgeving te controleren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me niet thuis te voelen in de omgeving waarin ik mezelf ben gaan controleren in expressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te zijn gaan afscheiden van de omgeving waarin ik me niet thuis voel en waarin ik mezelf controleer in expressie, uit angst te worden overweldigd door de omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren te worden overweldigd door de omgeving, in plaats van in te zien dat ik word overweldigd door mijn eigen angst als reactie op de omgeving, waarin ik mezelf opgef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in angst als reactie op de omgeving waarin ik me niet thuis voel, terwijl het wel mijn thuis is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in tweestrijd te verkerenover wat mijn thuis is en hierin mezelf te hebben opgesplitst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin een ervaring te hebben dat het heel erg is wat ik heb gedaan, in plaats van in te zien dat ik verdwenen ben in enERGie wat ik  gekoppeld heb aan zijnde erg en dus als iets waarvoor ik veroordeeld moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen voor het verdwijnen in enERGie, waardoor ik er een nieuwe laag enERGie bovenop leg welke opnieuw erg is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te bedelven onder enERGie waarin ik het als te erg ervaar om in te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te overweldigen in lagen van energie waarin ik me compleet afscheid van de omgeving en alleen nog bezig ben met mezelf in/als deze lagen van energie in zelfinteresse,zonder nog maar iets om de omgeving te geven of te delen met de omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben geisoleerd in lagen van energie in afscheiding van alles en iedereen en vervolgens te geloven dat ik dit ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik deze lagen van energie ben, terwijl ik de hele tijd ervaar en ervaren heb, er klopt iets niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zijn gaan rond tollen in deze lagen van energie in het onderbewuste zonder mezelf te kunnen stoppen, gelovende dat in deze lagen het antwoord moet liggen aangezien ik geloof dat ik hierin ergens verstopt zit.

Day 307: Innocence of a Child – Encryption of the System of Self (EOSOS)

https://i0.wp.com/topicaloptical.com/wp-content/uploads/2011/10/DSC_7240-Edit-Edit-1024x680.jpg

Beloning:

Als ik mezelf zie rondtollen in lagen van energie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een antwoord zoek in mijn eigen gecreeerde bewustzijnslagen, waarin ik geen antwoord zal vinden. Ik stop, ik adem. Ik beweeg mezelf door de lagen heen terug naar de fysieke werkelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel me niet te begeven in de lagen energie in/als het onderbewuste. Als ik deze lagen wil onderzoeken doe ik dit door middel van schrijven, waarin ik de lagen hier breng in het fysiek in schrift op papier, waarin ik zelfvergeving en zelfcorrectie kan toepassen.

Ik realiseer me dat ik de controle verloren ben in het rond tollen in deze lagen van energie in het onderbewuste in/als angst, en dus ben ik bewust controle gaan uitoefenen op mijn expressie, zowel fysiek als verbaal in een poging deze ervaring van angst te stoppen en in een poging om hetgeen ik als oorzaak zag – de omgeving – te stoppen met hetgeen te doen waarin ik angst ervaar. Echter, deze bewuste controle komt voort uit angst, dus zal de angst versterken en dus draai ik mezelf nog meer vast. Totdat ik niet meer kan bewegen in expressie.

Ik realiseer me dat ik deze controle in/als het bewustzijn op mijn expressie, fysiek gemanifesteerd heb in chemische relaties in het fysiek die mijn stoelgang als onderdeel van de fysieke expressie is gaan controleren. Hierin heb ik een tegengestelde werking gecreeerd en fysiek gemanifesteerd van twee expressies die elkaar tegenwerken: vrije expressie als mezelf en gecontroleerde expressie als bewustzijn, waarin laatste gebaseerd is op angst.

Vervolgens ben ik me af gaan scheiden van deze gecontroleerde expressie in bewustzijn aangezien ik ervaar dat deze me fysiek belemmert en hierdoor ook weer in expressie belemmert, waarin ik in dit afscheiden opnieuw doe als hoe ik het gecreeerd heb.

Als ik vervolgens de gecontroleerde expressie als bewustzijn ga uitschrijven waarin de vrije expressie naar voren komt, gaat de gecontroleerde expressie pijn geven aangezien deze in pijn gecreeerd is, welke ik als fysiek pijn ervaar, ‘loslaatpijn’, waarin er opnieuw tendens tot vasthouden ontstaat van deze gecontroleerde expressie aangezien het fysiek deze niet in 1x loslaat en los wil laten aangezien het in chemische relaties gemanifesteerd is.

Dus ik moet stap voor stap, adem voor adem deze gecontroleerde expressie inzien, uitschrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren en mezelf in vrije expressie hierin bevrijden van de controle in/als het bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek vast te houden in plaats van vast te houden in/als het bewustzijn, waarin ik mezelf omhels in wie ik geworden ben in/als bewustzijn in plaats van mezelf opnieuw weg te duwen en hierin af te scheiden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf voedend, licht verteerbare voeding te geven zoals groene smoothies, welke mijn fysiek niet vast kan houden in een vertraagd verteringsproces en dus door moet laten en hierin de chemisch gemanifesteerde controle los moet laten, waarin ik weer mee kan gaan in schrijven in expressie op het loslaten van de gemanifesteerde controle in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel heel dicht bij mijn lichaam te blijven en te zien dat ik niet teveel push als in een te snel willen, waardoor ik juist weerstand creeer doordat het fysiek het niet bij kan houden aangezien deze tijd nodig heeft om de chemische relaties in/als controle gemanifesteerd/gecreeerd in/als bewustzijn, te stoppen en de overhand te geven aan de chemische relaties van de vrije fysieke expressie.

Ik stel mezelf ten doel met mijn lichaam te praten en hierin zelf te vergeven wat ik mijn lichaam heb aangedaan in controle in/als bewustzijn.

Ik stel mezelf ten doel woorden te herdefinieren en hierin eenheid en gelijkheid als basis/startpunt te gebruiken waarin vertrouwen opstaat als zelf, dus zelfvertrouwen, en hierin de behoudende basis in/als afscheiding in/als controle te stoppen in zelf, zodat er in communicatie met een ander een basis in overeenstemming in/als vertrouwen groeit waarin de behoefte aan controle in aanwezigheid van een medemens in de omgeving afneemt.

Day 306: Encryption of the System of Self

*

Heb je ook de ervaring dat er iets niet klopt? Start een cursus met Ondersteuning om te beginnen met jezelf te bevrijden van de controle mechanismen in het Geest Bewustzijn Systeem:

Desteni I Process Lite (Gratis)

Desteni I Process

*

Granted, there has been a Point that: the Consequence of what you’ve Done, takes Time to Manifest – sometimes so long, that you kind of ‘Forget’. That is Changing. The Consequences is Going to Zero-Point, to a Singularity, where the Consequences will Manifest Faster and Faster. Maybe, then – Man Will Learn… (Bernard Poolman)

*

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/