Dag 562 – Een verwrongen beeld van verantwoordelijkheid

Morality-4

Een triggerpunt in mij in relatie tot mijn fysiek is dat ik het niet uit kan staan als iemand die in het dagelijks leven in veel zaken geen verantwoordelijkheid neemt door niet te zien wat consequenties zijn van bijvoorbeeld gedrag, iedere dag eenvoudig naar het toilet wandelt en daar zichzelf ontdoet van de fysieke ontlasting. Poept dus.

Ik heb veel verbetert in mijn ontlastingspatroon, echter het is nog steeds geen vanzelfsprekend proces voor mij en er zijn nog dagen dat ik niet goed kan poepen. Hierin zie ik mezelf als iemand die naar beste kunnen bezig is om verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf en hierbij komt dan de gedachte ‘en toch lukt het me niet om eenvoudig te poepen’.

Ik vind dit zo oneerlijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo oneerlijk te vinden dat ik niet eenvoudig kan poepen elke dag terwijl ik zo mijn best doe om alles op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo oneerlijk te vinden dat een ander elke dag eenvoudig poept, onafhankelijk van wat die ook uitvoert of niet uitvoert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik verantwoordelijkheid neem voor mezelf als ik alles ‘in de gaten houd’ en probeer in banen te leiden, waarbij ik de omgeving om mij heen ‘in de gaten houd’ en in banen probeer te leiden, in plaats van mezelf in banen te leiden en te stoppen met deelname in de verslavende energie van gedachten, gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen verantwoordelijkheid voor en als mezelf te nemen in het stoppen van deelname in gedachten, gevoelens en emoties en in deze deelname in de energie, mijn darm te belasten en te verkrampen en zo mijn eigen fysieke ontlasting te bemoeilijken in reactie op iets in mijn omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te proberen mijn omgeving te controleren in en als een angst dat ik mezelf niet onder controle kan houden en in reactie ‘schiet’ en zo mijn eigen darmweefsel beschadig en mijn  ontlasting bemoeilijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het diep van binnen zo oneerlijk te vinden dat ik geheel verantwoordelijkheid moet nemen voor en als mezelf en dat een ander dit blijkbaar niet hoeft te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als deelname in en als het geloof in het bestaan van deze oneerlijkheid, steeds een ander te triggeren/activeren door te proberen deze duidelijk te maken wat er speelt en wat diegene doet met zijn acties waarin ik juist zelf weer getriggerd wordt door de reactie van de ander op hetgeen ik probeer duidelijk te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen triggerpunt te creëren terwijl ik probeer ‘goed te doen’ en hierin verdriet te ondervinden wat opnieuw een genereren van energie is in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds opnieuw in onbegrip te vallen als een ander niet begrijpt wat ik wil duidelijk maken, waarin ik uitga van mezelf als hoe ik iets zou begrijpen en me eigenlijk niet verplaats in een ander en zijn/haar vermogen tot begrip in dat moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen en willen vergeven dat een ander me niet begrijpt in wat ik probeer duidelijk te maken als wat ik zie ‘dat toch het beste is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik zie wat het beste is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat wat en hoe ik het zie, deel uitmaakt van mijn voorprogrammering die er niet op geprogrammeerd is om werkelijk fysiek te zien wat het beste is in het moment in relatie tot een ander met een andere programmering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verraden te voelen door mijn eigen programmering waarvan ik toch dacht dat die het beste is, zonder in te zien dat het hier deel uitmaakt van moraliteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb enorm veel moeite te hebben om de moraliteit los te laten en hier voorbij te zien, waarin het is alsof ik alles van mezelf los moet laten als enige oplossing om een benadering te vinden die voor beiden ondersteunend is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander in mijn programma van moraliteit probeer te duwen waarin ik denk dat die ‘klopt’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit botst met het programma van moraliteit dat de ander handhaaft in en als zichzelf en dat die ander dus blijkbaar geen idee heeft waar ik het over heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een programma te leven in en als de geest, in plaats van hier in het moment, dag voor dag, te zien hoe mezelf te bewegen in en als het fysiek in overeenstemming met mijn omgeving als wat het beste is in dat moment.

Als en wanneer ik mezelf zie reageren op een handeling of op gedrag welke indruist tegen mijn moraliteitsprincipe als interpretatie van mezelf als wat ik denk hoe het zou moeten zijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat hetgeen ik ken in en als moraliteit als wat ik denk dat ‘hoe het zou moeten zijn’, niet hetzelfde is als hoe de ander denkt ‘dat het hoort’ of ‘zou moeten zijn’ en dus komt er hier direct een botsing.

Ik realiseer me dat mijn gedachte als interpretatie als ‘hoe het zou moeten zijn’ gebaseerd is op wat ik denk ‘dat hoort’ als dat mijn omgeving zal denken als hoe ik iets geleerd/geprogrammeerd heb.

Ik realiseer me dat ik in paniek raak in en als de gedachte dat ik iets verkeerd doe ten aanzien van mijn omgeving en dat ik angst ervaar om mijn omgeving te verstoren en dus, wil ik hetgeen controleren waarvan ik denk dat het mijn omgeving verstoort.

Ik stel mezelf ten doel om in te ademen en uit te ademen en in het moment te zien of het werkelijk iets is wat leven in en als het fysiek in mezelf en/of een ander en/of de omgeving schaadt, of dat het iets is dat mijn interpretatie ‘schaadt’ in en als de geest waardoor ik ervaar dat er iets kapot gaat.

Ik stel mezelf ten doel, als ik zie dat leven niet geschaad wordt, me op mezelf te richten, in te ademen en uit te ademen en door te gaan waar ik mee bezig ben en eventueel (achteraf) zelfvergevingen toe te passen om meer inzicht te krijgen in een programma of structuur die in mij geactiveerd wordt en hierin ‘geschaad’ wordt.

Ik stel mezelf ten doel, als ik zie dat leven in en als het fysiek werkelijk geschaad wordt, binnenin mij en/of buiten mij, op te staan en direct te spreken.

Ik stel mezelf ten doel de geactiveerde en geschade programma’s/geestbewustzijnsstructuren binnenin mij, zelf te vergeven en mezelf te omarmen in de ervaringen van verdriet en onvermogen die hierin omhoog komen.

Ik stel mezelf ten doel tijd voor mezelf te nemen en eventueel weg te lopen als dit mogelijk en nodig is om even tot mezelf te komen alvorens te spreken, waarin ik me realiseer dat weglopen indruist tegen mijn moraliteitsprogrammering en dus ervaar ik dit als iets wat ‘niet hoort’ als iets wat ‘ik niet kan maken’ tegenover de ander/mijn omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet weg mag lopen en dat ik dit niet kan maken tegenover de ander/mijn omgeving.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of het weglopen een mogelijkheid is door de praktische omstandigheden in overweging te nemen en niet mijn eigen ervaringen hierin en juist mijn  ervaringen zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel steeds opnieuw praktisch te zien als wat het beste is en met een simpel ‘ja’ of ‘nee’ richting te geven aan mezelf binnen en als de fysieke omstandigheden zonder te willen dat een ander begrijpt waarom en zo in en als verantwoordelijkheid te staan voor mezelf in de beslissing en waar blijkt dat dit anders/beter had gekund, mezelf te vergeven, corrigeren en bij te sturen in de fysieke werkelijkheid.

Voor een beschrijving van het moraliteitskarakter zie de blogserie (Engelstalig):

Morality Character (overzicht)

Beginnend bij:

Day 94 – The Morality Character

“We adopt values, belief systems and opinions from our parents and from our environment where we classify things as ‘right’ and as ‘wrong’.
The first thing we think about when looking at a person with moral principles is that they are quite strict in what they accept and allow, and we also to a certain extent link religion to them. But these individuals have only taken morality to an extreme level. We all carry morality within and as ourselves by how we had programmed ourselves into believing that certain things are ‘right’ and other things are ‘wrong’. The morality character stands as the judge and jury of what it has been programmed to believe is ‘right’ and what is ‘wrong’ and will thus enforce this from a position of self-righteousness onto others.”
(…)
We have thus through this abdicated our self-responsibility to the pre-programmed designs of what is ‘right’ and what is ‘wrong’, where we listen to knowledge and information passed down through our past generations instead of allowing ourselves to look directly, see what is here, look at the consequential outflows of our actions and thus make decisions based on what is best for all.
What is certain is that our customs and behaviours change over time, where one thing was seen to be ‘wrong’ a 100 years ago becomes part of our behaviour today. Why do we place judgments on things in this century just to revoke them in the next century?
(…)
See more at: earthsjourneytolife Day 94
 boom
——————————————————————————————

 

 

 

Advertenties

Dag 547 – Niet kiezen is ook een keuze

PENTAX Image

Boerenwormkruid – Nederlandse Bloesemremedie:

“Niet kiezen/beslissen is ook een keuze/beslissing”

Dit is iets waar ik toe neig, het ‘openhouden’ van een mogelijkheid. Hierachter is een angst aanwezig dat ik zelf niet in staat ben om de situatie richting te geven als er andere mensen bij betrokken zijn, wat begint bij het richting geven van en als mezelf. Hierachter zit dan weer de angst dat ik ‘niet krijg wat ik wil’ en dat bepaalde behoeften niet ‘vervuld’ wordt. Waar weer een angst in verborgen zit dat ik mezelf niet verwoord maar stil houd, en dus kunnen mijn behoeften niet vervuld worden, ook niet als ze werkelijk en het beste zijn voor mij als leven. En alleen als ik mezelf richting geef en eerst mijn gedachten, gevoelens en emoties stop en zelfvergeef, zal ik eenvoudig en duidelijk kunnen verwoorden wat er in mij omgaat en wat ik graag zou willen, waarin dan bekeken kan worden of dit het beste is voor alle betrokkenen in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet in staat ben om mezelf richting te geven binnen een situatie waarbij andere mensen betrokken zijn waardoor ik mezelf ‘vergeet’ als het ware wat erop neerkomt dat ik mezelf onderdruk in en als gedachten, gevoelens en emoties waar ik zo druk mee ben in en als mezelf dat ik niet me niet kan bewegen als mezelf en niet kan spreken als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren tekort te komen als ik niet spreek in en als mezelf en dus, komt er een soort ‘moeten’ overheen waarin ik mezelf ‘moet’ verwoorden om niet tekort te komen, waarin ik nog steeds mezelf onderdruk in en als de ervaring van ‘angst om tekort te komen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf moet bewegen in en als een poging om te krijgen wat ik wil, in en als het geloof dat ik dit zou kunnen krijgen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik beter de gedachte als geloof ‘dat ik iets zou kunnen krijgen’ kan vergeven in en als mezelf om zo de ervaring van onvrede en angst in mezelf te stoppen, aangezien deze gedachte energie genereert in en als mezelf welke ik vervolgens probeer te bewaren/aan probeer vast te houden en zelfs gebruik als aanzet tot beweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn eigen ervaring van angst om tekort te komen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van angst om tekort te komen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zolang ik denk iets tekort te komen en hierin angst ervaar, ik ook denk dat ik ergens recht op wat ik baseer op een herinnering waarin ik heb ervaren tekort te komen, welke ik als uitgangspunt neem als ‘waarheid’ voor en als mezelf, zonder dit uitgangspunt werkelijk te onderzoeken op waar het vandaan komt en wat het voortbrengt in en als de geest.

Ik realiseer me dat zolang ik participeer in een ervaring als angst om tekort te komen, ik niet zal durven spreken aangezien ik me hierin afvraag of het eigenbelang is welke ik niet uit wil spreken.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met te proberen te behalen waarin ik angst ervaar om tekort te komen aangezien ik mezelf hierin blokker om aanwezig te zijn in en als mijn fysiek, in een eenheid en gelijkheid waarin geen ervaringen van tekorten aanwezig zijn.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in de angst en de ervaring als energie specifiek te definiëren en vergeven in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf uit te spreken in en als een zelfvergeving in en als zelfexpressie om zo helderheid te krijgen in wat er speelt, voor en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ertoe te neigen om mogelijkheden ‘open’ te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mogelijkheden open te houden in en als een angst dat ik hetgeen ik eventueel in zou stappen, zou kunnen verliezen,

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te verliezen waarvoor ik kies en daarom neig te beslissen om niet te kiezen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een angst om iets of iemand te verliezen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik door participatie in en als een angst voor verlies, twijfelachtig overkom en zelf een twijfelachtige situatie creëer en hierin de kans op ‘verlies’ te vergroten door niet echt te beginnen en dus zelf creëer waarvoor ik angst ervaar.

Ik realiseer me dat het toestaan van twijfel in mezelf tevens inhoudt dat ik twijfel toesta in een ander/de wereld om mij heen.

Ik stel mezelf ten doel duidelijk te zijn voor mezelf en als ik dit ben, dit tevens te zijn naar een ander toe over wat ik wil en/of niet wil en van hieruit de mogelijkheden te onderzoeken.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met twijfel te creëren in en als mezelf en duidelijkheid te scheppen voor en als mezelf en als ik duidelijkheid heb, dit te wandelen en te communiceren in overweging van de praktische mogelijkheden.

PENTAX Image————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 460 – Inhouden van zelfexpressie in en als wraak

Dag 477 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek

Dag 478 – Afwijzing – zelfcorrecties

Dag 479 – Herkenning als de mantel der liefde – zelfcorrecties

Als en wanneer ik mezelf mijn zelfexpressie zie inhouden in en als ‘wraak’ als ervaring dat ik niet wil dat een ander mij ziet in een specifieke zelfexpressie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan onprettige ervaringen en interpretaties gekoppeld aan herinneringen welke ik niet onderzocht heb op werkelijkheid.

Ik realiseer me dat ik boosaardigheid uitleef als wraak terwijl de boosaardigheid feitelijk naar mezelf gericht is en ontstaan in een ander moment waarin ik hetgeen ik zie en welke deze boosaardigheid triggert, ik in mezelf onvoldoende of niet onderzocht heb en zo niet heb zelfvergeven en gecorrigeerd en dus nog leef in een situatie in en als zelfwraak als boosaardigheid naar mezelf toe.

Ik realiseer me dat ik boosaardigheid uitleef als wraak als inhouding van mijn zelfexpressie voor iets als ervaring wat ik niet heb ‘gekregen’ maar waarvan ik wel geloofde dat het ‘zo zou moeten zijn’.

Ik realiseer me dat ik in eerste instantie alleen mijn boosaardigheid dien te stoppen en kan onderzoeken en niet direct iets hoef te leven in en als zelfexpressie naar buiten toe – het stoppen en zelfvergeving is (onderdeel van)  zelfexpressie in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel de ervaringen te onderzoeken die opkomen als ik mijn zelfexpressie inhoud en deze te stoppen in en als mezelf in een inademing en mezelf de ervaring te vergeven en uit te ademen en los te laten.

Ik stel mezelf ten doel te zien of er een aanduidbare herinnering is die ik nader kan onderzoeken ten aanzien van deze ervaring van het inhouden van de zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik het patroon waar ik op reageer, zelf leef in en als boosaardigheid als sabotage naar mezelf en mezelf hier te vergeven en corrigeren zodat ik mezelf in en als de wraak als boosaardigheid gericht naar/geprojecteerd op een ander, direct kan stoppen en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mijn geloof ten aanzien van wat ik niet heb ‘gekregen en wat ‘zo zou moeten zijn’ in en als de geest te vergeven en los te laten en te leven ‘wat wel zo is’ hier in fysieke realiteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit blog niet te durven en willen plaatsen in en als een angst dat ik hierdoor mijn zelfexpressie alleen maar meer in ga houden in en als een geloof dat iedereen die dit blog leeft, nu gaat letten op mijn zelfexpressie en of ik die nu wel of niet leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mensen letten op mijn zelfexpressie, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik let op mijn zelfexpressie als er mensen in de buurt zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat mensen gaan letten op mijn zelfexpressie en niet te willen dat ze dan eventueel zien dat ik mijn zelfexpressie wellicht inhoud als wraak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat mensen mijn wraak als boosaardigheid zien en dus houd ik mijn zelfexpressie in, terwijl juist dit inhouden van de zelfexpressie de wraak is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog niet te durven staan in en als de beslissing tot het onvoorwaardelijk stoppen van wraak in en als het inhouden van mijn zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf moet laten zien, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit het moeten is die plaatsvindt in en als mezelf in mijn eigen geest, in en als bescherming van wie ik werkelijk ben in en als boosaardigheid, want als ik mezelf uitdruk in een moeten, lijkt het net of ik niet boosaardig ‘ben’ in dat moment en dus, wordt het moeten een bescherming van mezelf in en als boosaardigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de keuze nog te willen behouden om mezelf wel of niet uit te drukken in en als eigenbelang, in en als angst.

Ik realiseer me dat ik juist door deze twijfel te laten zien, de aandacht hierop richt in en als mijn eigen geest en zo mezelf vastzet in en als het aandacht trekken van de ander (=de mind).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in en als de geest in aandacht op zelftwijfel.

Ik stel mezelf ten doel, de twijfel in en als mezelf te stoppen, zelf te vergeven, mezelf te omarmen hierin en mezelf te corrigeren voor en als mezelf welke ik niet perse zichtbaar hoef te maken en uiteindelijk de zelfcorrectie te leven in en als zelfbeweging, dus uit beweging van mezelf en voor mezelf.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik over twijfel, te onderzoeken op praktische realiteit en mezelf te ondersteunen in en als het vergroten van mijn inzicht hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik mijn zelfexpressie heb ingehouden in en als wraak en dit dus wil verbergen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit zo als oplossing heb geleefd als wat niet het beste is in een opvoeding waarin ik niet geleerd heb mezelf uit te drukken in en als zelfbegrip voor de boosaardigheid die zich heeft ontwikkeld in ieder mens en zolang er geen begrip en zelfbegrip is hierin, wordt de boosaardigheid beantwoord met boosaardigheid en wordt de zelfexpressie onderdrukt met deze boosaardigheid in en als angst voor een ontmanteling van de eigen boosaardigheid en zo houden we elkaar en onszelf gevangen in boosaardigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een oordeel te hebben op boosaardigheid en wraak en hierin angst ervaar voor de boosaardigheid en wraak van een ander, welke eigenlijk juist het geprojecteerde zelfoordeel is van deze al dan niet onderdrukte boosaardigheid in en als mezelf en angst in, als en voor het eigen zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te schrikken van het woord wraak en dus niet gelijk te staan aan mezelf in en als het woord wraak, waardoor ik mezelf zal wreken in en als de onderdrukking van het woord wraak.

Ik stel mezelf ten doel het woord wraak nader te onderzoeken en te ontdoen van energetische aanhechtingen als reacties in en als mezelf.

Wordt vervolgd

2012: The Family Tree System vs. Tree of Life

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52

– See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52

– See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52 – See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf
Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52 – See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil – Day 52

Eat the Fruit from the Tree of the Knowledge of Good and Evil: DAY 52 – See more at: http://heavensjourneytolife.blogspot.com/2012/06/eat-fruit-from-tree-of-knowledge-of.html#sthash.NaRE80Vu.dpuf

——————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 355 – Autoriteit

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren zonder autoriteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me geen raad te weten zonder autoriteit, niet zozeer om me constant te leiden maar als back up om eventueel raad te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren zonder back up om raad te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om het te verpesten en zo het te verpesten voor de hele groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren gepakt te worden op een fout – hetgeen als fout gezien wordt door de maatschappij en als zodanig gebruikt wordt van tegenstanders van de invoer van eenheid en gelijkheid – en hierin voor de rechtbank gesleept te worden en zo een gevaar te betekenen voor de groep.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet in staat ben om volledig verantwoordelijkheid te nemen voor hetgeen ik zie wat nodig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefst een back up te hebben die de eindverantwoordelijkheid als eindbeslissing draagt en hieronder te bewegen in hetgeen ik toe in staat ben, meebewegende met de beslissingen waarin ik natuurlijk overeen stem als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefste onder iemand te werken die de eindbeslissingen neemt maar die wel doet wat het beste is voor als het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om eindbeslissingen te nemen en hierin de ‘verkeerde’ beslissing te maken met gevolgen voor heel veel mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als ‘te vroeg’ ervaren om alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik er nog niet klaar voor ben om alleen te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor onderling en intern conflict in het nemen van beslissingen als er geen autoriteit aanwezig is die de beslissingen neemt als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet zie wat het beste is voor iedereen en hierin een verkeerde beslissing maak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me rustig te voelen bewegende onder een autoriteit die doet wat het beste is voor al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te bestaan in en als een godsprincipe, waarin god weet wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alles in 1x goed te willen doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de autoriteit als die er wel is, om iets verkeerd te doen, en angst te ervaren zonder de autoriteit als die er niet (meer) is, ook om iets verkeerd te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus angst te ervaren om iets verkeerd te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om te falen, waarin de angst juist hetgeen is welke me in en als faalangst doet laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb mezelf te kennen in en als autoriteit in en als zelfbeweging.

*

Als ik mezelf zie participeren in een angst om de eindverantwoordelijkheid te dragen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het proces wandel om mezelf betrouwbaar te maken in en als mezelf, in staat zijnde om te zien wat het beste is en om beslissingen te nemen die het beste zijn voor iedereen/al het leven in en als zelfverantwoordelijkheid, en dat ik hierin ten eerste dus zelfverantwoordelijkheid dien te nemen voor alles wat in en als mij bestaat.

Ik realiseer me dat dit proces tijd inneemt en waarin ik adem voor adem tot stand kom, en niet in 1x sta zoals de geest doet voorkomen als einddoel.

Ik realiseer me dat ik dus feitelijk mezelf angst aanjaag door een einddoel te projecteren waar ik nu nog niet insta, en waar ik wellicht niet in zal staan op de geprojecteerde manier, aangezien het een projectie is van de geest.

Ik verbind mezelf door adem voor adem zelf verantwoordelijkheid te nemen voor de angsten als oordelen als gedachten die in mij bestaan door middel van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie en toepassing van de ademhaling en zo de projecties in de geest los te laten.

Ik stel mezelf ten doel gelijk te staan in en als zelfbeweging, in en als autoriteit, door adem voor adem te zien in zelfoprechtheid en op te pakken wat gedaan dient te worden in het moment, beginnend bij de kleine dingen en schijnbaar onbeduidende momenten, en steeds te zien wat het beste is en bij enige twijfel en/of neiging tot overmoedigheid, dit te onderzoeken en zo, adem voor adem, te staan, en te staan, en te staan, totdat ik sta in absolute zekerheid.

Ik stel mezelf ten doel het woord autoriteit te herdefinieren en me te bevrijden van de energetische ladingen die in en als mij bestaan, gerelateerd aan het woord autoriteit.

Talent ontwikkeling Diversiteit Diversiteit en talentmanagement

Parenting – Perfecting the Human Race – Part 1

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 341 – Kan ik het verleden herstellen?

Recent werd me duidelijk dat ik met iets uit het verleden blijf lopen en dit mee laat tellen in een beslissing of situatie in het moment. Dit doe ik ten aanzien van mezelf en ten aanzien van anderen, waardoor ik feitelijk nooit een beslissing kan en durf te nemen. Ik kan zogezegd niet loslaten, waarvan ik nu gelukkig weet dat loslaten betekent zelfvergeven, want alleen loslaten was voor mij een term met weinig praktische toepassing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het verleden te willen herstellen, in plaats van in het moment te zien wat het beste is in de situatie binnen de huidige omstandigheden, los van wat eraan vooraf is gegaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan een ervaring in het verleden, en dus vast te houden aan een ervaring in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan wrok of verlangen van in het verleden gesproken woorden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb, dat als ik wel het verleden loslaat en een beslissing in het heden neem, ik mezelf achteraf onverwacht, om de oren sla met hetgeen ik heb nagelaten in het verleden, nagelaten als kans gemist, waardoor ik in het heden volledig onderuit ga en ga twijfelen, waarin ik mezelf opsplits en de beslissing in duigen valt, en zo ook ik in duigen val door de beslissing niet te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vast te houden een ervaring met iets en/of iemand buiten mezelf in het verleden, waarin ik me afhankelijk maak van iets ouds buiten mezelf, welke dan moet vervangen door iets nieuws buiten mezelf om het oude los te kunnen laten, waardoor ik steeds opnieuw in tweeen gesplitst word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb hier te blijven in en als mezelf, in en als de adem, en vanuit dit startpunt een beslissing te maken, maar altijd gebaseerd op een ervaring in het verleden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren – zeg gerust paranoia – voor het maken van de verkeerde beslissing, waarin het woord verkeerd al aangeeft dat ik de beslissing afhankelijk maak van iets of iemand buiten mezelf, en ik hierin dus een verkeerde keuze kan maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen idee te hebben wat ik wil, als werkelijke zelfwil, als wat het beste is, en hetgeen ‘als wat het beste is’ wederom te baseren op wat ik zie als beste in de geest, waarin mijn hele zelfwil niet voorkomt of waarin ik ‘geestwil’ zie als zelfwil en deze juist de overhand neemt en zelfzucht wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan het gewoon niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren ‘ik wil het gewoon niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te voelen dralen in een niet-richting geven van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik NU een beslissing moet nemen, ook als ik duidelijk zie dat er nu geen beslissing te nemen valt of nodig is, en mezelf dus onnodig in de geest gevangen te houden in een vraagstuk over een beslissing die nu helemaal niet nodig en niet mogelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf weg te houden van wat er in het moment, hier in het fysiek zich afspeelt, en mezelf hierin te saboteren en ineffectief te maken.

*

Als ik mezelf zie dralen in in de geest in vraagstukken die momenteel niet beantwoord of beslist hoeven te worden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf afleid in de geest om mezelf weg te houden van het fysiek in en als fysieke effectiviteit, en mezelf zo onmogelijk, indirect, onduidelijk en zonder richting houd, precies zoals de geest bedoel is ter controle van de fysieke mens en ter controle van het fysieke bestaan op aarde.

Ik realiseer me dat als ik mezelf afleid met terugkerende gedachten patronen, ik hierin niet effectief mezelf vergeven heb en onderzocht heb wat ik werkelijk wil, en er dus een en ander te onderzoeken en zelf te vergeven is, waarvoor ook tijd is, aangezien er helemaal geen beslissing genomen hoeft te worden.

Ik realiseer me dat de geest vooruit loopt op de fysieke zaken en zo onrust stookt.

Ik verbind mezelf met mezelf door de terugkerende gedachten patronen nader te onderzoeken, uit te schrijven, zelf te vergeven, totdat en zodat ik helder word in de punten van onzekerheid.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf in mijn dralend gedrag, vast te houden, hier te brengen, zelf te vergeven.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf de in het verleden gemaakte beslissingen in en als de geest, die ik vroeg of laat als ‘verkeerd’ zie, te vergeven, en te onderzoeken waaraan ik me vasthoud buiten mezelf in de geest, waardoor ik een verkeerde beslissing in de geest heb genomen, aangezien hetgeen ik aan vasthoud, zal verliezen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren van het verliezen waaraan ik me vasthoud in de geest, en zo keer op keer mis te grijpen, in plaats van in te zien dat ik mezelf in en als zelfbegrip en zelfvergeving, vast kan houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten of het me lukt mezelf volledig te vergeven, welke komt doordat ik niet weet of het me lukt mezelf door te duwen en de zelfverandering volledig te leven, en alleen als ik de zelfverandering leef, heeft mijn zelfvergeving werkelijk zin.

Ik stel mezelf ten doel de zaken 1 voor 1 te benaderen, en het oude volledig in te zien, zelf te vergeven en te onderzoeken op mogelijkheden voordat ik een nieuwe mogelijkheid overweeg en onderzoek, zodat ik voorkom dat het een vergelijken wordt welke altijd een ‘verkeerde beslissing’ met zich meebrengt, aangezien een vergelijk aanwezig is in de geest, verre van gelijkheid.

Full quantum systemization consciousness currents and choice part 2

Quantum Systemization – Consciousness Currents and Choice – Part 2

—————————————————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 322 – Rechtvaardiging en de Rechten van de Mens

Equal Life Foundation

Als we het proces van zelfvergeving starten, beginnen we over het algemeen met het vergeven van de punten in onszelf die we allang gezien hebben als zijnde niet okay, waarvan we wisten en weten dat we het verkeerd deden/doen. Dit zijn duidelijke punten die we op een gegeven moment graag in zelfvergeving zetten.

In de loop van het proces wordt het begrip zelfvergeving duidelijker, we schrijven het, we spreken het  en langzaam aan gaan we het leven. En hierin komen langzaamaan de punten omhoog waarvan we niet eens wisten/weten dat we ze verkeerd deden/doen en/of waarvan we geloofden/geloven dat we er niets aan hadden kunnen doen; omdat we het niet wisten konden we het ook niet veranderen, en dus hoeven we het ook niet zelf te vergeven, want we hebben een goede ‘reden’ waarom we niet hebben toegepast wat het beste was.

Is dit werkelijk? Hadden we werkelijk niet kunnen weten wat het beste is in het moment zelf? Er zijn allerlei logische verklaringen voor waarom we niet hebben toegepast wat het beste is; logische verklaringen die we als reden en rechtvaardiging gebruiken waarom we niet hebben gedaan wat het beste is, niet ziende dat redenen en rechtvaardigingen excuses zijn van de geest waarom we gehandeld hebben in zelfzucht, in eigenbelang.

Pas als we werkelijk gaan zien dat alles wat we tot nu toe gedaan hebben, plaatsvond in en als rechtvaardiging en redenering in geest – al dan niet gebaseerd op een gevoel, emotie, intuitie – begint de sluier van de geest te wijken. beginnen we te zien hoe we ook in het moment in het verleden, een moment van keuze gehad hebben tussen zelfzucht en gelijkheid, waarin we kozen voor zelfzucht, welke we gerechtvaardigd hebben met een heleboel aannemelijke redenen als beredeneringen in de geest, waarin we de reden in de geest hebben aangenomen als reden van bestaan.

Als we niet zien dat we dit in het verleden in zelfzucht hebben toegepast, zullen we niet zien hoe we in het heden nog steeds beslissingen baseren op en als zelfzucht, met gelijke redeneringen als die we destijds gebruikt hebben.

Als we niet zien dat we in het verleden een moment van beslissing gehad hebben waarin we kozen voor de beslissing in/als eigenbelang, zullen we nooit in staat zijn om werkelijke macht in en als onszelf te bereiken, aangezien we de macht nog steeds wegleggen aan een factor buiten onszelf in en als rechtvaardiging in de geest.

En over het algemeen is de allerlaatste rechtvaardiging: God. In vele gedaanten en bewoordingen als Het Heelal, Het Niets, Het Alles, Eenheid, Jezus, Allah, De Voorziening, Licht, Liefde, en ja, Anu.

Hierin missen we het punt dat De Geest, De Mind binnenin onszelf, Gelijk staat aan God buiten onszelf. En deze Geest bevindt zich in en als onszelf. En deze Geest hebben we toegestaan de Macht over ons te nemen, waarin we de Zelfverantwoordelijkheid hebben afgegeven aan de Geest als God. Welke Ten Alle Tijden als Rechtvaardiging tevoorschijn gehaald kan worden op het moment dat we het niet meer weten, dat we teveel Angst ervaren, in de vorm van Controle als Redenering als Rechtvaardiging, gebonden aan/geleid door een vorm van Zelfzucht.

En zo blijven we cirkelen in de Eeuwigheid van de Geest en en als Controle, gebonden aan Eigenbelang, in Afwezigheid van de Macht in en als onsZelf in Eenheid en Gelijkheid als Leven als wat het beste is voor Alle Leven.

Dus wat houdt Zelfvergeving in?

Zelfvergeving houdt in dat we onsZelf Vergeven wat we hebben Toegestaan en Aanvaard hebben in en als onsZelf als Redenering, Rechtvaardiging, Geloof, Controle en Angst ter Vergoelijking van de Beslissing in Zelfzucht, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten onszelf en hierin tegelijkertijd van hetzelfde principe binnenin onszelf, waarin en waarvan we Afscheiding creeren/hebben gecreeerd om een Beslissing als Vrije Keuze in en als Zelfzucht Toe te Staan in onszelf in en als Rechtvaardiging in de Geest.

Rechtvaardiging in de Geest betekent Afscheiding van een Principe van Eenheid en Gelijkheid als wat het Beste is voor Alle Leven. Altijd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb druk te zijn in de Geest met het Afwegen van Rechtvaardigingen in en als de Geest, om er zelf zo Go(e)d mogelijk vanaf te komen en toch te doen lijken alsof ik het Beste met Iedereen voor heb, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat zolang ik druk ben met Rechtvaardiging als Redenering in en als de Geest, ik per definitie bezig ben met een Afweging in en als Zelfzucht, in en als Eigenbelang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik Recht heb op Rechtvaardiging in de Geest, in plaats van in te zien dat Rechtvaardiging in de Geest niets te maken heeft met een Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, maar alles met het Recht in en als mijzelf, bestaande in en als Zelfzucht in en als Energie, in en als de Geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat bestaande in en als Energie, ik besta in en als Polariteit, waarin er altijd winner en verliezer is – een plus en een min – waarin ik beslis in het moment in Zelfzucht welke Pool mij het meeste energie oplevert, dus waarin ik het meeste win in en als Energetische Verrijking, welke altijd ten koste gaat van iets of iemand buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het feit dat ik ben Opgegroeid en Onderwezen in Ongelijkheid in de Kennis en Informatie van de Geest, te gebruiken als Rechtvaardiging om te Denken en Geloven dat ik het Recht heb om mezelf, bestaande in Ongelijkheid in Zelfzucht, te Rechtvaardigen voor mijn Woorden en Daden welke ik heb Toegepast in Ongelijkheid ten Koste van het Principe van Leven in Eenheid en Gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf zo af te scheiden in en als de Geest in en als Zelfzucht, dat ik deze Afscheiding in en als Zichzelf als Wie Ik Ben Geworden, Gebruik als Rechtvaardiging als Reden om mezelf en een ander te Doen Geloven dat een Leven in Eenheid en Gelijkheid, met Gelijke Rechten voor de Mens en hieruit volgend voor Alle Leven, niet mogelijk is, aangezien ik mezelf als Onmachtig Ervaar ten opzichte van mezelf bestaande in en als de Geest in Zelfzucht, in Afscheiding van mezelf als Leven, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik deze Afscheiding in en als mezelf in eerste instantie heb Toegestaan in mezelf in Momenten van Beslissing, waarin ik de Macht Zelf heb Afgegeven in een Geloof in het Bestaan in en als mezelf in Zelfzucht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een Vrije Keuze heb in en als de Geest, niet Ziende, Realiserende en Begrijpende dat ik Keuzes in de Geest baseer op Redenering en Rechtvaardiging in Zelfzucht, plus en min tegen elkaar afwegend, waarin mijn Vrije Keuze dus altijd zal leiden tot een Winnaar en Verliezer, bestaande in en als Energie ter Verrijking van God de Geest, Binnenin en Buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf NIET heb toegestaan en aanvaard heb te Zien, Realiseren en Begrijpen dat ik slechts in Ieder moment Beslis Wie Ik Ben – Bestaande in en als Zelfzucht in en als de Geest ter Verrijking van mezelf in en als de Geest of Bestaande in en als het Principe van Eenheid en Gelijkheid van Leven als wat het Beste is voor Alle Leven in en als het Fysiek – welke de enige ‘Keuze’ is die Werkelijk is – welke niet Vrij is maar een Beslissing van Wie ik Ben, Hoe Ik be-Sta, in Ieder Moment.

Als ik mezelf zie participeren in Rechtvaardiging in en als Redenering als Angst als Controle in de Geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me beweeg in en als Afscheiding van iets of iemand binnen en buiten mezelf waarin ik Angst ervaar om iets of iemand te Verliezen, gerelateerd aan Waarde in en als Energie, welke Onderzoek nodig heeft in Schrijven, Zelfvergeving en Zelfcorrectie.

Ik realiseer me dat ik mezelf in Zelfzucht, in Eigenbelang bescherm tegen de Pijn van de Schaamte en Spijt die ik ervaar bij het zien en Ervaren van de Afscheiding in en als mezelf, voortkomend uit de Dagelijkse Beslissing tot een Leven in Zelfzucht welke mij is Voorgedaan en welke ik heb Nagedaan en dus Toegestaan in en als mezelf.

Ik realiseer me dat het niet eenvoudig is en zal zijn, want Mijn Bestaan in Rechtvaardiging in en als Zelfzucht is alles wat ik ken en ben geworden in en als Mijn Reden van Bestaan.

Ik stel mezelf ten doel Geduld te hebben met mezelf en in plaats van zelf te forceren, zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te Omarmen en vervolgens Vergeven in de Ervaring van Schaamte en Spijt.

Ik stel mezelf ten doel de gebieden van afscheiding in en als mezelf, bestaande als Rechtvaardiging als Reden in en als de Geest, te Onderzoeken, Zelfvergeven en Zelfcorrigeren, waarin ik mezelf in Staat Stel de Macht in en als Zelf terug te halen naar Zelf, stap voor stap, adem voor adem, dag voor dag, zodat en totdat ik me Beweeg in Ieder moment in en als Beslissing als wat het Beste is, bestaande in en als Zelfverantwoordelijkheid in Overweging van Alle leven.

Universele Verklaring van de Rechten van de Mens – Equal Life Foundation (ELF)

——————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 276 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Ontkenning-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Angstdimensie:

Dat ik beslis weg te gaan omdat een ander niet in de ontkenning in zelf wil zien en dus niet verandert

Dat ik vastzit in een situatie die niet verandert

Dat ik mezelf opgeef als ik in de situatie blijf

Dat ik het fout doe en/of zie

Dat ik tot in den treuren de ander aan het corrigeren ben

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te beslissen weg te gaan omdat een ander niet in de ontkenning in zelf wil zien en dus niet verandert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik wegga omdat een ander niet in de ontkenning in zelf wil zien en dus niet verandert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren zelf niet te veranderen doordat ik wegloop, en hierin dus ook mijzelf ontken in de verandering waartoe ik in staat ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik vastzit/vast kom te zitten in een situatie die niet verandert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik niet in staat ben om te veranderen binnen de situatie, en daarom de situatie wil veranderen en/of verander door bijvoorbeeld weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb steeds de situatie te veranderen door weg te gaan, en hierin mezelf de mogelijkheid te ontnemen tot zelfverandering binnen de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te hebben gezien dat ik mezelf kan veranderen in een situatie, waarin en waardoor eventueel de situatie verandert, doordat het zo afschuwelijk voelt binnen de situatie dat ik er zo snel mogelijk uit weg wil en beslis weg te gaan, fysiek en/of in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik mezelf opgeef als ik in de situatie blijf, aangezien ik het binnen de situatie ervaar alsof ik doodga.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring binnen de situatie, als doodgaan, voor waar aan te nemen, en hierop mijn beslissingen te baseren, in plaats van in te zien dat ik een ervaring heb in de geest waarin de geest het winnen van energie opgeeft, wat een startpunt als opening is om eindelijk tot leven te komen, als ik ten minste in de situatie blijf en mezelf toepas in adem, zelfvergeving en zelfcorrectie en hier blijf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gelijk willen hebben in wat ik zie gebeuren als belangrijker te zien en ervaren dan zelf te veranderen, onafhankelijk van wat de ander wel of niet ziet en wel of niet ontkent in zelf; waarin ik me realiseer dat door gelijk te willen hebben, ik mezelf ontken in gelijkheid in/als mezelf, waarin ik  in staat ben tot zelfverandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo verontwaardigd te zijn door de ontkenning die ik plaats zie vinden, dat ik vergeet te ademen en mezelf opgeef in 1 moment en verdwijn in verontwaardiging, waarin ik mezelf ver-ontwaardig tot een energiestrijd in gelijk en niet gelijk hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren dat ik afhankelijk ben van de ander die wel of niet in zelf ziet, en hierin dus de strijd aan te gaan en gelijk te willen hebben, in plaats van mijn eigen reacties in te zien, te stoppen en zelf te vergeven, en hierin gelijk te gaan staan aan mezelf, en van hieruit in gezond verstand te zien wat te doen binnen de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb, als de ander ontkent in en als een ervaring te leven in controle, al dan niet gerelateerd aan mij,  mijzelf volledig terug te trekken en te verdwijnen als oplossing om duidelijk te maken dat ik niet wil dat de ander via zijn/haar ervaringen leeft die zij/hij ervaart ten aanzien van mij, aangezien ik dan door die ander gedwongen zal worden in de rol te blijven die eenzelfde ervaring geeft, en dus zal die ander controle blijven voeren, bewust of onbewust, om mij in die rol te houden, en zal tevens deze vorm van controle ontkend worden als zijnde ‘ik doe niets, ik zit hier gewoon’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als een ander, eventueel, via zijn/haar ervaringen, van mij leeft, dat vat of invloed heeft op mij, in plaats van in te zien dat dit alleen invloed op mij kan hebben als ik geloof in de controle die dit met zich meebrengt en tevens als ik iets wil van de ander en mij dus gerelateerd maak aan die ander, waarin de relatie ergens op energie gebaseerd is en ik me zelf afhankelijk gemaakt heb van (geloof) in energie in mezelf, gerelateerd aan de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren dat ik afhankelijk ben van de eventuele controlemechanismen van een ander, in plaats van in te zien dat 1 deze ervaring komt doordat dit vroeger was als kind, afhankelijk van de opvoeders welke nu niet meer speelt; 2 dat deze ervaring van afhankelijkheid nog komt door de geest-geld-relatie en 3 dat ik mezelf afhankelijk maak van mezelf in/als de geest in reactie op de ander in ontkenning, al dan niet in controle mechanismen, als ik aanwezig blijf in/als reactie op de ander, in plaats van in zelf te zien en mijn reacties te stoppen en zelf te vergeven, en in te zien dat als ik dit niet doe, ik zelf ontken dat ik het zelf in handen heb en mezelf dus als leiding als leven als in staat tot richting geven ontken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet exact te zien hoe deze controlemechanismen tevens gerelateerd zijn aan seks/desire for sex, aangezien seks direct gerelateerd is aan energie in de geest in afhankelijkheid van een ander in de geest en een in de geest gelegde relatie die angst voor verlies van deze relatie met zich meebrengt, en dus moet er ergens controle gevoerd worden in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren constant bezig te moeten zijn met het corrigeren van een ander die niet direct in zelf ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet bezig te willen zijn met het corrigeren van een ander die niet direct in zelf ziet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onwil te creeren ten aanzien van de ondersteuning van een ander in het benoemen van gebieden die ik zie en hierin de ontkenning in de wereld in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ontkenning in de wereld in stand te houden door zelf in onwil te verkeren ten aanzien van het benoemen van een ander in ontkenning, aangezien zodra ik de ontkenning van een ander benoem, ik mijn eigen ontkenning van mijzelf, geprojecteerd op de ander als de ander=de mind, in moet zien en deze dus zal stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me in onwil verheven boven de ander te bewegen in de geest, in een meer zien maar niet willen delen en/of ondersteunen in correctie, en hierin zelf controle te voeren in de geest en zo mijn eigen angst in/als controle in stand te houden, aangezien ik mezelf in controle dus in/als angst/gerelateerd aan angst in stand houd, waarin er altijd angst aanwezig is dat een ander hetzelfde doet als ik, namelijk controle voeren in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in controle ter behoud van mezelf in/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander=de mind in/als mijn eigen geest, tot in den treuren te corrigeren zonder werkelijk zelf te veranderen, en dus bezig te blijven in de geest in een cirkel van eeuwige verbetering, in plaats van in te zien dat ik de participatie in de geest dien te stoppen en vergeven, en hierin mezelf in staat stel werkelijk te veranderen in realiteit, met en als voldoende moed om de verandering ook daadwerkelijk in fysieke realiteit te wandelen en door de fysieke ervaring van de weerstanden heen te bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren het fout te doen/hebben gedaan als de ander ontkent en hierin de ontkenning van de ander te geloven en mijn eigen waarneming in twijfel te trekken en hierin alles op zelf te betrekken maar van binnen wel backchat en reactie te creeren ten aanzien van de ander in ontkenning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat de ervaring van fout doen voort komt uit het ‘verkeerd’ doen als gekeerd in/als de geest, door mijn ervaringen en controlemechanismen op de ander te projecteren en mezelf hierin vast te zetten in de beelden en gedachten die de controle voeren in mezelf, welke getriggerd worden door een ander buiten mijzelf, en hierin werkelijk te geloven dat een ander mij vasthoudt en vast kan houden in controle, in plaats van in te zien dat ik de enige ben die hierin controle kan voeren door relaties in stand te houden in/als de geest met tot gevolg als angst voor verlies en de hieruit voortkomende  reacties in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een controle mechanisme van een andere persoon persoonlijk te nemen en hierin persoonlijkheden te creeren waarin ik mezelf in controle houd en tevens zelf controle ga voeren op de ander(=de mind) in het vormen van relaties, en in het vormen van relaties weer persoonlijkheden te creeren, etc.

Zelfcorrecties volgen.

Gedachtendimensie:

Ik kan het niet alleen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Ik kan het niet alleen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het alleen moet doen, in plaats van in te zien dat door weg te lopen, ik het steeds alleen moet doen, in plaats van in de situatie waarin ik niet alleen ben, zelf alleen verantwoordelijkheid te nemen voor mijn reacties, en van hieruit verder te zien wat het beste is in de situatie en hoe mezelf hierin richting te geven.

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf, alleen,  met een verslagen gezicht, met nietsziende ogen voor me uit kijkend

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verbeelden alleen, met een verslagen gezicht, met nietsziende ogen voor me uitkijkend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in een afbeelding van mezelf, alleen, met een verslagen gezicht, met nietsziende ogen voor me uitkijkend.

Backchatdimensie/interne gesprekken:

Wat maak je me nou

Ik zie het toch?

Dit is ongelofelijk

Laat dan maar

Ik doe het zelf wel

Lekker makkelijk, doen alsof er niets aan de hand is, terwijl ik hier aan het struggelen ben

Het zal wel aan mij liggen

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Woede/razernij, ongeloof, verbazing, opgeven, verdriet/wanhoop, onverschilligheid, schuld, weigering, het niet meer weten, bullien, oneerlijk, onmacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een rage als woede en razernij in mij te laten ontsteken door de ontkenning van een ander op hetgeen ik zie gebeuren in fysieke werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb woedend als razend te reageren in mezelf, dus in de geest te gaan razen, wat allemaal binnenin mij gebeurt, welke ik niet toon, en dus moet deze razernij als reactie ergens heen, welke een opslag als verkramping is in mijn fysieke spieren in nek-schouder-rompgebied inclusief dikke darm veroorzaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als zo oneerlijk te ervaren als een ander iedere participatie in controlemechanismen ontkent, terwijl het 1+1 optellen is, zelfs al weet je niet exact hoe de mechanismen werken, dat beiden in controle verwikkeld zitten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me totaal verongelijkt te ervaren doordat ik fysiek ervaar dat ik in controle schiet, in/als reactie op controle buiten mij, en doordat een ander in controle dit niet fysiek ervaart, diegene ontkent dat er controle gevoerd wordt, zonder in te zien dat er een compleet karakter in frequency gevormd is die ‘niets doet en onschuldig’ is, ogenschijnlijk ‘okay en comfortabel’, welke in/als karakter een stadium verder uit het fysiek is verdwenen dan de fysiek voelbare verkramping en verstijving, en dus niets meer voelt en hierin zelfs kan voordoen relaxed aanwezig te zijn en alles op mij/de ander kan schuiven als mijn reacties, aangezien ik toch zoveel fysiek ongemak ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf te denken dat een ander ‘beter af’ is die geen fysieke pijn en fysiek ongemak ervaart, in plaats van zelf in te zien, dat dit een stadium verder verwijderd van het fysiek is, en door zelf te denken dat ik hierin ‘minder’ ben, creeer ik situaties waarin ik dit denk te zien in een ander naar mij toe – welke wellicht ook zo is – maar welke niet van invloed is op mij als ik hierin gelijk ga staan aan mezelf in/als de fysieke pijn die op het moment aanwezig is, aangezien de aanwezigheid van de geest in het fysiek nu eenmaal pijn doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mijn reacties op de ander in ontkenning, en hierin mezelf in afscheiding te manifesteren en tevens weigering tot zelfexpressie ter ondersteuning van mezelf en eventueel van een ander, en hierin juist de pijn in het fysiek te manifesteren in/als afscheiding in een karakter dus in ontkenning van wie ik werkelijk ben, in een gedachte ‘beter af’ te zijn maar in werkelijkheid juist verder van mezelf in/als het fysiek vandaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb oneindig verdriet te creeren als overlevingsmechanisme in mezelf binnen de situatie van aandacht en ontkenning als controlemechanismen, en dit verdriet uit te leven en in mijn leven te manifesteren op het gebied van het aangaan van een intieme relatie.

Fysieke Gedragsdimensie:

Weglopen

De rug toekeren

Verlamming, welke tevens de dikke darm stillegt/vertraagt

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek te verlammen door mezelf weg te houden van een ander in ontkenning als oplossing om die ander geen kans meer te geven via energie als aandacht op mij gericht te leven – waar of niet waar – en hierin juist, in mijn poging om van ‘de ander’ als ‘de ander=de mind’ weg te gaan, te verdwijnen in de ander=de mind, en mezelf gevangen te zetten in de ervaring van de ander=de mind, geprojecteerd op de ander in werkelijkheid – dus in een nieuwe laag van afscheiding in projectie – zonder in te zien dat ik aan het weglopen ben voor mezelf als de ander=de mind, en zonder in te zien in hoeverre ik mezelf hierin fysiek misbruik en dit misbruik en/als fysiek ongemak ben gaan gebruiken om zelf energie als reactie als ervaring te gaan gebruiken, en hierin mijn eigen fysiek nog meer te misbruiken door te verkrampen en uiteindelijk in de verkramping te verlammen.

Consequentiedimensie:

Zelftwijfel

Onafgemaakte situaties, in hetzelfde cirkeltje rond blijven lopen

Niet in staat tot het aangaan van een gelijkheidsrelatie

Een scala aan relaties gerelateerd aan afwijzing over en weer

Genereren van verdriet naar aanleiding van afwijzing

Stoppen met communiceren

*

Wordt vervolgd, de dimensies zijn nog niet compleet uitgeschreven.

*

Full_life-review-when-breath-is-not-your-own

Free Interviews

———————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/