Dag 631 – Zelfvergevingen op relationele/emotionele afhankelijkheden

krant koffie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren in een positieve energetische ervaring ten opzichte van de man als partner (x) die vroeg naar werk gaat, waarbij alles ‘in orde’ is en ik vervolgens de dag alleen heb, waarna de man weer thuis komt en alles nog steeds ‘in orde’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me volledig in paniek te ervaren als de man z’n baan verliest en dus niet meer vroeg naar werk gaat, alles niet ‘in orde’ is en de man tevens de hele dag thuis is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te definiëren in een positieve energetische ervaring ten opzichte van mijn vader die altijd ‘vroeg naar werk ging’ vroeger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te definiëren in een negatieve energetische ervaring ten opzichte van mijn moeder die later opstond als iedereen (bijna) weg was en die niet ‘vroeg naar werk ging’ maar thuis bleef en de hele dag in huis was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te ergeren als mijn moeder opstond vlak voordat ik weg was op weg naar school, alsof ze het ‘onderonsje’ in de ochtend verstoorde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn moeder buiten te sluiten in de ochtend door me af te sluiten voor iedere communicatie en interactie en zo snel mogelijk het huis uit te gaan.

Ik realiseer me dat mijn moeder gehumeurd was als ze opstond en hierin vrij ‘zwaar door het huis bewoog’  – iets wat ik bij mijn vader nooit gezien heb – en hierin vraag ik me af of ik dit zo gekopieerd heb van mijn moeder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gehumeurd gedrag te vertonen als ik opsta, echter de bijna geruisloosheid van beweging van mijn vader te zien in mezelf en zo lijkt het, een combinatie te hebben gemaakt van beide gedragingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gehumeurd zijn als ‘slecht’ te definiëren en de geruisloosheid als ‘goed’ en zo, de personen bij wie ik dit waarneem, evenzo te definiëren als ‘goed/prettig’ (vader) en ‘slecht/onprettig’ (moeder).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus delen van/als mezelf als gekopieerd gedrag als goed/prettig en slecht/onprettig te definiëren en mezelf zo op te splitsen in goed en slecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te houden van de dynamiek van vroeg naar werk gaan en weer thuis komen later op de dag/in de avond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vroeg naar werk gaan en weer thuis komen als dynamiek te zien/ervaren, dus als beweging en de hele dag in huis blijven niet als beweging te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voor altijd bij mijn vader te willen zijn want die zorgt voor me.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me veilig te hebben gevoeld als x vroeg naar werk ging, alsof hij voor me zou zorgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het ‘zorgen voor’ vooral te ervaren als een eventualiteit als het mis mocht gaan in de toekomst, want dan ‘zou hij wel voor me zorgen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit ‘zorgen voor’ als liefde te definiëren en boosheid, paniek en verdriet te ervaren als deze ‘liefde’ niet aanwezig is en/of ik er niet langer in betrokken word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb uit te halen naar de ander als die niet voor me zorgt/niet vroeg naar werk gaat en/of wel vroeg naar werk gaat maar niet langer in relatie tot mij staat en die ander van me weg te duwen en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dat als hij wel vroeg naar werk gaat, die ander naar me toe te halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben van ‘moedeloos alleen zijn’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘alleen zijn’ gelijk te stellen aan ‘moedeloos’ en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik alleen ben zonder partner, mezelf als ‘moedeloos’ te ervaren.

Moedeloos:

Door teleurstelling het vertrouwen in het welslagen van iets verlorende hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb teleurstelling te ervaren door en in het vertrouwen verloren te hebben in het welslagen van de relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te hebben gehad in het welslagen van de relatie en als dit niet ‘welslaagt’, teleurstelling te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik volledige invloed heb op dit welslagen en als het niet slaagt, te ervaren dat ik faal.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren dat ik vaal en dit vervolgens te projecteren op de situatie en de richting die ik hierin gegeven heb, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik er achteraf in ‘faal’ als het me ogenschijnlijk niet lukt om te stoppen met deelname in emotionele ervaringen die voortkomen uit emotionele hechtingen en behoeften buiten mij, gerelateerd aan de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn vertrouwen in iets buiten mij te plaatsen in een relatie met x en hieraan gerelateerd mijn welbevinden te definiëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb controle te hebben behouden over de relatie door volledige verantwoordelijkheid te nemen voor x, in en als de angst dat als ik dit niet doe, hij dit ook niet zelf doet en we dus niet samen kunnen/zullen zijn en ik mijn behoefte niet kan vervullen in en als met hem samen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op x dat hij geen verantwoordelijkheid nam voor zichzelf hier in huis, terwijl ik die in handen had genomen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik boos ben omdat ik niet effectief ben in het richting geven van mezelf binnen de emotionele ervaringen die opkomen gerelateerd aan de situatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb tegelijkertijd los te willen laten en vast te willen houden aan een mogelijkheid tot een nog samenkomen en mezelf zo in een polariteit vast te zetten in plaats van me zelf voort te bewegen door de polariteit van mogelijkheden te stoppen in mij en me te focussen op het benoemen en vergeven van de emotionele ervaringen, hechtingen en behoeften die opkomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb jaloezie te ervaren op het voortbewegen van x die dit in mijn ogen zo gemakkelijk lijkt te doen in een nieuwe situatie zoals hij zegt, “hoofd op, vooruit kijken, niet achteruit”.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb enorme onmacht te ervaren in dit ‘hoofd op, vooruit kijken en niet achteruit’ en me hierin te hebben vastgehouden aan x die me in het verleden hielp vooruit te bewegen vanuit een situatie waarin ik vasthield/achteruit keek in een destijds verbroken relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf vooruit te laten bewegen in en als de geest in een zelfdefinitie van in een relatie zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me weg te voelen zinken zonder partnerrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘hoe heeft het toch zo mis kunnen gaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het mis is gegaan in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er consequenties gewandeld worden in en als de mist, in en als de geest en dat het verloop niet zo zeer ‘mis’ gaat maar dat de relationele/emotionele afhankelijkheden verbroken worden wat voelt als een ‘mis gaan’ en als een ‘missen van’ en wat er ‘mis’ gaat is het feit dat ik mezelf nog niet effectief richting geef binnen de situatie nadat een relatie gestopt is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren weg te zakken zonder partnerrelatie en zo voornamelijk weg te zakken in de ervaring van angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weg te zakken in de ervaring van angst voor het wegzakken zonder partnerrelatie en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weg te zakken in mijn ervaring van angst in en als de geest en niet zozeer in de fysieke situatie zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog werkelijk te geloven dat ik weg zak zonder partnerrelatie, wat komt door geleefde ervaringen van mezelf in en als een wegzakken zonder partnerrelatie/na het beëindigen van een partnerrelatie.

Als en wanneer ik ervaar weg te zakken zonder partnerrelatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik relationele verbindingen zoek in en als de geest en dat ik paniek ervaar vanuit herinneringen aan tijden dat ik wegzakte als een relatie stopte en dat ik dit punt niet effectief heb doorgewandeld en vergeven in en als mezelf.

Ik realiseer me dat ik boosheid naar mezelf ervaar doordat ik me heb laten afleiden van mijn zelfzekerheid in de stappen die ik in eerste instantie neem in zelfzekerheid, dit door angsten, emotionele ervaringen en gevoelsverleidingen in en als de geest.

Ik realiseer me – na het luisteren van een interview – dat het proces wandelen niet zozeer maakt dat ‘mijn leven anders zal zijn’ maar dat wat blijft, hetgeen/diegene is die ik ben in en als principe, in en als het leven dat ik wandel.

Ik realiseer me – met het lezen van een blog – dat mijn lichaam in een zombie-achtige staat is door de parasitaire persoonlijkheden in/als de geest die het lichaam pijnigen in onderwerping door emoties en gevoelens.

The Only Real Character on Earth is the Physical Body which is in a Zombie-Like State due to the Parasitic Mind Characters that Torture the Body INTO Submission through Emotion and Feelings. (Bernard Poolman)

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het losmaken van de emotionele en gevoelsaanhechtingen en behoeften in relatie tot x en ideeën over partnerrelaties, het samenleven en toekomstplannen en me hierin voort te bewegen in en als het spreken en leven van zelfvergeving en ik stel mezelf ten doel hier de tijd voor te nemen en van hieruit te zien wat het is dat ik werkelijk wil en wat de mogelijkheden zijn.

Ik stel mezelf ten doel te blijven staan in zelfzekerheid en de afleidingen, angsten en onzekerheden te benoemen en vergeven in en als mezelf en zo te zien of er een fysiek/praktisch aspect is dat ik over het hoofd zie vanwaar ik mezelf eventueel bijstuur in richting.

Ik stel mezelf ten doel zorg te dragen voor mezelf in dit patroon van wegzinken en mezelf hierin te ondersteunen in overweging van mijn geestbewustzijnssysteem zodat ik zowel mezelf hierin kan vergeven en langzaam aan bevrijden van de beklemmende ervaringen, zowel als een voortbewegen in de praktische dagelijkse bezigheden.

Ik stel mezelf ten doel een voorbeeld te nemen aan x en mijn hoofd op te houden en vooruit te kijken als ‘boven water’ oftewel, niet weg te zakken in emotionele ervaringen in en als de geest en hetgeen ik aan vasthoud in en als de geest, hier te halen in plaats van ‘achteruit te kijken en in de emotionele ervaringen te verdwijnen’ en de ervaringen zelf te vergeven en corrigeren vanwaar ik mezelf richting geef in en als het fysiek, in en als de realisatie dat ik nu geen dingen ‘zeker hoef te weten’ maar dat ik stap voor stap kan wandelen in zelfzekerheid in het moment en van hieruit richting geef aan/als mezelf en dat er van hieruit mogelijkheden openen of juist niet.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op wie ik ben in en als leven in ieder moment en niet vast te houden aan ideeën over de vorm van mijn leven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf er alles aan te doen om mezelf financieel stabiel te houden en van hieruit de leefmogelijkheden te blijven onderzoeken binnen mijn eigen draagkracht en verantwoordelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel mijn ‘humeur als ik opsta’ nader te onderzoeken in relatie tot gekopieerd gedrag.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met oordelen en definiëren van mezelf en/als een ander als humeurig als ‘slecht/onprettig’ en van geruisloos als ‘goed/prettig’ en in plaats hiervan te zien voor wat het is waar het vandaan komt, de energetische ervaringen te benoemen en vergeven en van hieruit te zien wat de correctie en oplossing is en hierin mezelf te ondersteunen en bij te stellen zodat en totdat ik de correctie als oplossing kan leven in en als het fysiek en het zo prettiger voor mezelf te maken in en als mijn fysieke aanwezigheid en van hieruit, prettiger voor een ander te zijn in mijn fysieke aanwezigheid.

haan

——————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 567 – Me beter voelen, is dit nodig?

elephant-mouse-8289466Ik zie mezelf regelmatig in gedachten gaan over anderen om mezelf beter te voelen. Het is ondersteunend om hierbij te weten dat de geest/de mind zo is geprogrammeerd, dat ik in en als de geest dingen zoek ter vergelijking zodat ik mezelf beter kan voelen en hierin energie kan genereren. Overigens houd ik mezelf hiermee direct ‘voor de gek’ aangezien hieronder een negatieve ervaring aanwezig is in vergelijking met iets of iemand buiten mezelf waardoor ik me slechter voel en van hieruit, zoek ik naar iets in vergelijking om me beter te voelen. Hiervoor ‘gebruik’ ik andere mensen in mezelf in en als de geest om negatieve gedachten over aan te maken, feitelijk om in mijn geest, de ander ‘af te kraken’ zogezegd en dus ‘neer te halen’. Dat is geen oplossing, de oplossing is om mezelf ‘neer te halen’, letterlijk, de geest uit, het fysiek in. In het fysiek bestaan geen vergelijkingen, het fysiek bestaat in en als gelijkheid.

Met kerst had ik het er met iemand uit de familie over dat ik niet begreep hoe een lichaam van 50 kilo evenveel voedingsstoffen nodig heeft dan iemand van 100 kilo. Althans, niet exact evenveel maar zeker niet ‘de helft’ zoals het gewicht zou doen vermoeden. Zij bracht naar voren – het familielid heeft biologie gestudeerd dus dat kwam goed van pas – dat er een formule is die dit verklaart. Hoe bij een heel klein organisme zoals bijvoorbeeld de muis, de stofwisseling veel sneller gaat dan bijvoorbeeld van een olifant en dat de muis in verhouding dus meer voeding tot zich neemt dan de olifant. Het lichaam van de muis moet namelijk nog steeds al de fysieke processen uitvoeren en deze hebben brandstof nodig om de fysieke energie hiervoor te produceren. Deze formule geeft een berekening aan waarin dit naar voren komt. Dat is de gelijkheid die in het fysiek bestaat. Het is geen berekening van 1 op 1, dus een olifant eet niet even zoveel meer dan de muis als zijn gewicht doet verwachten, dat zou een enorme hoeveelheid zijn. Het is een benadering in gezond verstand die in een formule te plaatsen is en via deze formule wordt de gelijkheid van de – uiterlijk zeer verschillende organismen – duidelijk in en als het fysiek.

Allometry – Wikipedia

Kleiber’s law – Wikipedia

Metabolic pdf

olifantmuis

Ik zie nu dat ik gedachten ga produceren in en als de geest om me beter te voelen door de ander ‘te verminderen’ in en als mijn gedachten, dat ik dit doe als ik in eerste instantie iets heb aangenomen, iets geloofd heb in en als de geest, in ongelijkheid, ofwel aangeleerd in de opvoeding ofwel bewust aangenomen – beiden leiden tot hetzelfde doel ten behoeve van mezelf om me beter te voelen in en als de geest. Om deze aanname, dit geloof te blijven handhaven, moet ik op iets of iemand buiten mezelf blijven projecteren alsof het ‘de schuld’ van diegene is dat ik dit ooit heb aangenomen of geloofd heb en zo, in plaats van in te zien dat hetgeen ik heb aangenomen een fabel is, kan ik de ongelijkheid binnenin mezelf, ten aanzien van iets of iemand buiten mij, in stand houden en heb ik een bron van ongelijkheid, van conflict, van + en – binnenin mij waartussen ik heen en weer kan bewegen om energie te genereren binnenin mezelf. Dit is echter geen fysieke brandstof, dit heen en weer bewegen vindt plaats in en als de geest en hiervoor gebruik ik juist mijn eigen fysieke lichaam als brandstof om deze gedachten en hierop volgend, gevoelens en emoties te produceren, oftewel, ik brand mezelf, mijn eigen fysiek op.

De oplossing is dus om in mezelf te zien wat het is dat ik heb aangenomen, waarom ik dit heb aangenomen, wat voor energie dit activeert en genereert in en als mezelf, of hier herinneringen aan verbonden zitten en bij wie of wat deze herinneringen geactiveerd worden en wat het dan is dat dit activeert. Op al deze bevindingen pas ik zelfvergevingen toe en van hieruit maak ik zelfcorrigerende uitspraken om mezelf een nieuw script te geven, deze keer in gelijkheid in en als het fysiek, welke ik vervolgens kan gaan leven en testen in mijn fysieke werkelijkheid om te zien of ik effectief ben geweest in dit proces en om bij te stellen waar ik nog vasthoud aan illusies.

We hebben nogal wat zaken aangenomen en geloofd in en als de geest, dit is hoe we grotendeels zijn opgegroeid en dit hebben we in detail opgenomen binnenin en als onszelf. Dus het is een heel proces om door te wandelen, specifiek, gedetailleerd, dag voor dag.

Het is niet nodig om mezelf beter of slechter te voelen dan iets of iemand buiten mij en het komt voort uit een onzekerheid binnenin mij. De onzekerheid die ontstaan en feitelijk bevestigd is door zoveel onwaarheden die ik heb aangenomen en geloofd, natuurlijk word ik daar onzeker van, het zou vreemd zijn als dit niet zo was. Ik kan er een valse zekerheid tegenover zetten, in en als het geloof van alles wat ik heb aangenomen, echter hieronder, diep verstopt bevind ik me dan nog steeds in onzekerheid over wie ik nu eigenlijk ben binnen al deze illusies en onwaarheden. Dat is geen leven.

Dus pas als ik de aannames binnenin mijzelf ontmantel, vergeef en corrigeer in en als mezelf, stel ik mezelf in staat om in zekerheid op te staan, dan ben ik zeker over wie ik ben in ieder moment, ten aanzien van al deze aannames, onafhankelijk van wie of wat er tegenover me staat, dan heb ik het niet meer nodig om valse zekerheden ten toon te spreiden en ook niet om in onzekerheid te blijven bestaan. Dan kan ik staan in wie ik ben in de formule van de fysieke gelijkheid die in al het leven aanwezig is. Als iedereen dit doet en gaat doen, zal de wereld er heel anders uitzien en is het niet meer nodig om een olifant ‘beter’ te vinden dan een muis of om een mens ‘meer waard’ te vinden dan een dier.

Desteni I Process Lite (met Nederlandse vertaling)

Heaven’s Journey to Life – Timeline

olifant6——————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 466 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg” (vervolg)

Zelfcorrigerende toepassing behorende bij: Dag 485 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Intern gesprek-4 – “ik ga weg”

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een intern gesprek in de woorden ‘ik ga weg’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in een intern gesprek beland ben ten gevolge van emoties die ik heb aangemaakt als reactie op de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ en dat ik mezelf eerst dien te stoppen in participatie in interne gesprekken.

Ik realiseer me dat ik al vrij laat ben en dat er al emoties en een gedachte aan vooraf zijn gegaan waarin ik niet gewaar was en dat ik dus al ‘weg’ ben, vertrokken in de geest.

Ik stel mezelf ten doel een kleine fysieke beweging te maken binnenin mezelf en mezelf zo uit de bezetting in en als de geest te halen, uit de bezetenheid van het interne gesprek in en als de woorden ‘ik ga weg’.

Ik stel mezelf ten doel dit stoppen werkelijk te menen, mezelf werkelijk en direct te stoppen en te staan in en als het woord ‘STOP’ want alhoewel het voelt alsof het interne gesprek als ‘ik ga weg’ een eigen leven leidt en ik werkelijk denk weg te willen of moeten – realiseer ik me dat ik zelf beslis om deel te nemen of om te stoppen met deelname in en als deze woorden in dit interne gesprek en dat ik hierin ‘tegen mijn gevoel’ zal ingaan, waarin ikzelf in en als gevoel niet te vertrouwen ben en dus, dien ik de verantwoordelijkheid van de geest/het bewustzijn zelf over te nemen.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf als wezen te positioneren en niet voorover te vallen in en als de energie – als ‘hoe het voelt’  – welke ik heb opgebouwd in deze participatie in de geest, door een paar keer 1-2-3 tellen in te ademen en uit te ademen totdat de energie afneemt zodat de energie gescheiden wordt van het fysiek en de fysieke energetische ervaring afneemt omdat ik zelf niet in de energie ga maar hier blijf in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel om na het stoppen van deelname in het interne gesprek als ‘ik ga weg’, het op te pakken vanaf het activatiepunt en hierin te zien wat de gedachte geactiveerd heeft en hierop in het geheel zelfvergeving en zelfcorrectie toe te passen – dus op het activatiepunt en de activatie en de gedachte zelf en op het geheel aan reacties en interne gesprekken wat opkomt als het eenmaal geactiveerd is – waarin ik me realiseer dat een activatiepunt een heel klein dingetje kan zijn die een gedachte als (voornaamste) persoonlijkheid activeert in en als mij als ik niet gewaar ben van mezelf in het moment.

Ik stel mezelf ten doel om te oefenen en mezelf te trainen hier en gewaar te zijn in en als het moment van activatie van een gedachte als ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ als een (voornaamste) persoonlijkheid in en als mij door  te letten op mijn houding en mijn borstbeen iets op te tillen, mijn kin iets omhoog te doen, mijn schouders iets naar achteren te bewegen en me fysiek iets te bewegen en zo uiteindelijk te voorkomen dat ik in de gehele persoonlijkheid verdwijn en mezelf tijdig stop in en als de adem.

Ik sta mezelf niet langer toe in de (voornaamste) persoonlijkheid te stappen in en als de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’ en in plaats hiervan, mezelf te stoppen en verantwoordelijkheid te nemen voor de activatie van deze gedachte en voor de gedachte zelf in en als mij in en als zelfonderzoek.

Ik sta mezelf niet langer toe weg te gaan naar aanleiding van de woorden in een intern gesprek als ‘ik ga weg’ binnenin mij en in plaats hiervan in en als mezelf aanwezig te blijven en/of weer te komen tot aanwezigheid en zelfverantwoordelijkheid te nemen voor wie ik ben in participatie in deze woorden door middel van toepassing van de ademhaling, de beslissing tot stoppen, de kleine fysieke beweging en fysieke houding, de zelfvergeving en zelfcorrectie en indien nodig het uitschrijven van wat er gebeurt binnenin mij.

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 388 – Zelfvergevingen Dag 387

Dag 387 – Wat zou ik doen als ik alleen was?

Klik hier voor de originele foto.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb emoties te willen creeren ten gevolge van een probleem wat ik eerst zelf gemanifesteerd heb door te laat van huis te vertrekken en me niet waterdicht te kleden terwijl het pijpenstelen regent.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te neigen naar het creeren van emoties omdat ik zo nat en zo koud rondloop en er voorlopig geen bus komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zoeken in de geest naar met wie ik dit zou kunnen delen, waarin ik zie dat er helemaal niemand is om dit mee te delen, wat ook niet nodig is, ik hoef mezelf niet te delen in ervaringen die ik zelf gemanifesteerd heb, ik kan de ervaringen stoppen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nodig te hebben om helemaal alleen te zijn, fysiek, voordat ik werkelijk in staat ben om mijn emoties te stoppen en de verwarring hierin over wat ik nu wel of niet dien te delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geloofd te hebben en hierin ‘het gevoel’ te hebben dat ik alles maar moet delen, en hier ondertussen doodmoe van te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken al deze emoties eigenlijk niet te willen delen, terwijl als een ander naar mij toe gaat delen in en als ervaringen als emoties, ik op den duur mezelf verongelijk in en als een ervaring van ‘moeten luisteren’ naar al deze ervaringen, waarin ik ga denken toch ook wat te willen delen op dat gebied (willen als moeten van mezelf in de geest), omdat ik anders alleen maar aan het luisteren ben naar allerlei ervaringen, in plaats van in te zien, dat hetgeen een ander deelt, niets over mij zegt, hoelang ik ook luister, en dat ik de woorden door me heen kan laten gaan, en dat ik de ervaring van verongelijking zelf in leven roep door te participeren in gedachten als ‘dat ik geen emoties wil delen’, ‘dat ik moet luisteren’ en vervolgens ‘dat ik dan toch ook wat wil delen in en als emotie’, waarin ik conflict en afscheiding in en van mezelf creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachte(n) over het delen van een ander in een emotie, te gebruiken als excuus om toch zelf ook emoties te gaan willen delen, en zo mijn zelfverantwoordelijkheid hierin bij de ander=de mind te leggen – als mijn gedachte(n) geprojecteerd op de ander buiten mij – om energie te genereren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid over het al dan niet (willen)  delen van emoties bij een ander neer te leggen in en als gedachte, dus feitelijk bij de geest in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb energie te genereren door mijn zelfverantwoordelijkheid bij mezelf in en als de geest te leggen, welke ik eventueel kan projecteren op een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken in en als conflict door participatie in gedachten geprojecteerd op een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aandacht te willen vragen door delen van energetische ervaringen als emoties.

*

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte dat ik moet luisteren naar emoties van anderen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik denk te moeten luisteren naar mijn eigen emoties, welke opkomen in en als reactie op een woord of ander triggerpunt in en als mezelf, getriggerd door iets buiten mezelf, welke vervolgens rond gaan draaien binnenin mezelf, waarin ik op mezelf blijf reageren.

Ik stel mezelf ten doel, als ik luister naar en ander, de woorden door me heen te laten gaan en bij mezelf te blijven in de adem, adem voor adem, waarin geen ruimte is voor een gedachte, en waarin ik goed let op mezelf welke beweging er innerlijk plaatsvindt en wanneer, zodat ik een gedachte of emotie als reactie op een bepaald woord of ander triggerpunt, in mezelf kan onderzoeken in schrijven en toepassing van zelfvergeving en door eventueel een woordweb te maken voor mezelf rondom een woord dat mijn aandacht heeft en welke dus energetisch geladen is.

Als ik mezelf zie zoeken in de geest naar iemand om mijn emoties mee te delen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mijn emoties niet hoef te delen, maar dat ik ze dien te stoppen, zelfvergeven, en eventueel nader onderzoeken in schrijven, waarin ik mezelf ten doel stel de tweedeling als splitsing in mezelf, juist te stoppen, in plaats van verder te verdelen in en als het uitspreken van woorden die geladen zijn met en als emotie.

Als ik mezelf zie drentelen rondom vertrek voor de bus, waarin ik net iets te laat vertrek om de bus rustig te kunnen halen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik hierin haast in mezelf creeer, waarin ik een staartje energie genereer waarop ik me dan voortbeweeg en tevens fysieke spanning creeer, in plaats van in en als mijn fysiek naar de bus te wandelen.

Ik stel mezelf ten doel mijn vertrek vanuit huis naar de bus toe, met 5 minuten te vervroegen en te wennen aan dit vroegere tijdstip als vertrek van huis, zodat ik rustig naar de bus kan wandelen zonder haast en spanning. Ik onderzoek waarin ik de 5 minuten laat liggen, waarin ik mezelf ‘misreken’ als een trucje in de geest om energie te genereren in de kleine puntjes, met consequenties voor mezelf in en als haast, en als het echt te laat wordt, ook voor de winkel, voor klanten, voor medewerkers, en dus voor andere betrokkenen.

Als ik mezelf zie participeren in de neiging om mijn zelfverantwoordelijkheid bij een ander te leggen in en als de geest, in en als een excuus voor het behouden van een emotie als energetische lading in mezelf, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan, zie ik welke emotie ik zou willen behouden, ik schrijf het op, ik schrijf het uit, ik maak het vrij van energetische ladingen, illusies, geloof als gedachten, waarin ik langzaamaan, mezelf bevrijd van deze energetische ladingen als spanningen in mezelf, in en als zelfvergeving.

maar na regen kwam zonneschijn

Desteni-I-Process-Lite (gratis)

———————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 365 – Relatievorming

Ik begin een beetje zicht te krijgen op hoe relaties geconstrueerd worden en hoe ik mezelf heb gevormd in een poging hierin te passen. We wachten in principe totdat we geraakt worden door iets in een ander, en dit geraakt worden doet ons bewegen, naar die ander toe. Zolang we niet geraakt worden, geen beweging, maar een ‘wachten’. Want, zelfbeweging kennen we nog niet.

Als ik terugzie in mijn leven, zie ik hoe ik ‘vond’ dat ik te weinig had meegemaakt in mijn leven, ik ben fysiek vrij stabiel opgegroeid, maar wel binnen een geprojecteerde relatie. Dus wil ik me hieruit ‘weg’ bewegen en is dit ‘weg bewegen’ dus mijn startpunt van beweging, op zoek naar mezelf (in plaats van dat ik mezelf binnen die geprojecteerde relatie verander; hier had ik het gereedschap niet voor). Hierin vond ik mezelf op een gegeven moment niet zo interessant en ervoer ik wel een vastzitten in projectie. Ik wil mezelf interessanter maken. Om ook iets meegemaakt te hebben. En ik wil mezelf bevrijden uit de ervaring van vastzitten. Dit heb ik voornamelijk gedaan in intieme relaties; hierin zit ik immers vast in een projectie.

Ik ga relaties starten met mensen die zich tot me aangetrokken voelen of tot wie ik me aangetrokken voel, waar vervolgens 1 van de 2 weer vertrekt. Dit blijft rondcirkelen. Om en om, hij gaat weg, ik ga weg, hij gaat weg, ik ga weg. We worden niet (meer) voldoende geraakt door de ander, er moet meer zijn, En we gaan weer. Feitelijk op zoek naar het perfect passende plaatje in en als de geest. Met eigenlijk maar 1 doel: onszelf onder ogen zien. We missen onszelf en in al die gevormde relaties zijn we steeds verder van onszelf afgedwaald, in en als afscheiding in de geest.

Als iemand wegging, dacht ik altijd dat ik iets mis gedaan had of juist iets niet gedaan had. Dat het aan mij lag, ik had dit moeten doen, of dat. Ik had ook dingen anders kunnen doen, namelijk in en als mezelf aanwezig blijven, en me niet vormen in wat ik geloof als wat het plaatje van een ander is van mij, om te proberen die ander te raken en dus te binden aan mij.

Ik leer eindelijk bij mezelf te blijven. En wat er dan ook gebeurt, dan blijft het stil. Want ik ben bij mezelf gebleven. Totdat ik er zelf klaar voor ben om me te delen. Als het niet stil blijft weet ik, he ik ben ergens weg gegaan, waar is dit, wanneer is dit, wat heb ik geforceerd. Hier moet ik mezelf onder ogen zien. Als ik het zie en zelfvergeef, wordt het stil. Het ligt niet aan mij wat een ander beweegt. Ik kan de ander niet bewegen. Ik kan mezelf bewegen, en bezig zijn met het bevrijden van hetgeen me belemmert mezelf te bewegen in en als zelfbeweging.

Risico hierin is het ‘alleen staan’. Want iedereen is op zoek naar een relatie om elkander te bewegen en bewogen te worden. En onszelf onder ogen zien, dat is niet waar we om staan te springen.

Wat zelfvergevingen op hoe ik me door de jaren heen gedragen heb op relatiegebied.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen naar wat ik vorm als wat ik denk wat voor een beeld een ander van mij zal hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in een poging om ook een relatie te vormen, zoals iedereen in de wereld, als iets wat ik nooit begrepen heb maar toch wel wil, om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging in een relatie te passen, dus in wat ik denk dat het plaatje is wat een ander heeft en waar ik een en ander van moet hebben om die ander aan me te binden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging een ander aan me te binden om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geslachtsgemeenschap te gebruiken om een ander aan me binden, en hierna zelf een binding te creeren met die ander, in en als bewustzijn, waarvan ik in het moment ‘ervaar’, dit is okay, maar waarin ik niet zie dat het bewustzijn een ‘okay’ ervaring geeft omdat die het okay vindt om lijntjes te leggen om hierin energie te kunnen blijven genereren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb direct ‘all the way’ te gaan en hierin 10 ongemakkelijke stappen over te slaan, waarna achteraf het ongemak naar mij terug slaat in en als mijn fysiek, waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me direct geheel open te stellen en me vervolgens geheel af te sluiten door en voor alle systemen die aanslaan, waardoor ik onaardig en afwerend word, en er geen rustig delen meer mogelijk is en ik mezelf niet meer laat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren ten behoeve van energiewinning in en als het het geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen in het hele relatieproces – met name oordelen over het weggaan bij mezelf, welke weerspiegeld wordt in het weggaan uit partnerrelaties – waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb in een partnerrelatie te blijven en hierin het onderwerp projectie volledig te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘weg te bewegen’ uit een relatie, op zoek naar mezelf, in plaats van in en als de relatie mezelf te zien, realiseren, begrijpen, zelfvergeven en zelfcorrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik het onderwerp projectie onderzocht heb in diverse verschillende relaties in plaats van in 1 stabiele relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander zeer te doen door zelfonoprecht te starten waardoor ik zelf wegga of waardoor een ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds weg te gaan als ik zelfonoprecht een relatie start, in plaats van het startpunt in en als mezelf en hierin in en als de relatie te veranderen van zelfonoprecht naar zelfoprecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren omdat relaties zo vaak gestopt zijn voordat twee mensen elkaar gezien hebben en zichzelf hebben laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren dat ik in het verleden een ander de kans niet heb gegeven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren omdat ik dus mezelf de kans niet heb gegeven mezelf te laten zien door een ander de kans te geven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen enkel mens werkelijk toe te laten omdat ik altijd projecties en interpretaties een rol laat spelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen dieren werkelijk toe te willen laten omdat ik zeker weet dat daar geen projecties spelen en ik hierin zeker weet dat ik zelf ook niet projecteer en oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog een diep verdriet te ervaren in mezelf over het overlijden van Bernard, omdat hij de enige man is die ik heb gekend en ervaren die werkelijk in mij en met mij ziet zonder interpretatie en projectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te interpreteren en projecteren op anderen, waardoor ik mezelf niet compleet als werkelijk zie, maar steeds in deeltjes, in verschillende mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om werkelijk alleen te staan en mijn stem te laten horen als ik zie en bemerk dat er geprojecteerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf altijd op te hebben willen vullen met een ervaring in een relatie om iets te herkennen in mezelf en hierin te willen ontvangen voordat ik geef, en dit dus ook zo terug te ontvangen, in plaats van te geven zoals ik zou willen ontvangen.

*

Als ik mezelf zie participeren in een wens om te ontvangen en mezelf op te vullen in en als herkenning, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets zie wat ik mis in mezelf, en waar ik me dus van heb afgescheiden, in en als oordeel.

Ik verbind mezelf door hetgeen ik mis in mezelf te onderzoeken en in zelfvergeving te brengen, zodat ik er een en gelijk aan ben.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik terughoud in het geven zoals ik zou willen ontvangen, zodat ik dit eerst en alleen aan mezelf kan geven alvorens ik denk iets te moeten delen.

Als ik mezelf zie en ervaar in en als een bewustzijnservaring van ‘het is okay’, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn een sein van okay geef, aangezien ik in en als bewustzijn verbinding als connectie als energie, als ‘okay’ ervaar, als ‘leven’.

Ik realiseer me dat ik dit als leven ervaar in en als bewustzijn, in en als overleving, ‘overlevering’ van energie.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn, een ervaring van ‘dood’ heb als ik niet toegeef aan deze overlevering van energie, en dus zal ik weerstand ervaren om mezelf te stoppen in en als overlev(er)ing van energie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik realiseer me dat ik een ervaring van verlies zal hebben als ik mezelf hierin stop, aangezien ik een relatie als connectie verlies en hierin alleen sta, in en als deze beslissing.

Ik realiseer me dat als ik toegeef aan de overlevering van energie, ik mezelf verlies, en ik hiervan de consequenties zal doorlopen.

Ik verbind mezelf door mezelf te stoppen in de overlevering van energie in en als een bewustzijnservaring van okay, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap. *

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat een eventuele ervaring van verlies inhoudt en dus waar ik me van heb afgescheiden.

Als ik mezelf zie terughouden in spreken als er sprake is van projectie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik twijfel, en dat dit komt doordat ik reageer op projectie, en hierin oordeel en zelf projecteer.

Ik realiseer me dat ik hierin een weerstand ervaar en dus niet ‘clear’ ben in en als mezelf, en niet zie wie er nu projecteert en interpreteert, ikzelf, de ander of hoogstwaarschijnlijk allebei.

Ik stel mezelf ten doel mijn oordelen op wat ik zie in en als projectie allereerst te stoppen in mezelf en te onderzoeken met behulp van schrijven en zelfvergeving en terug te brengen naar zelf, om te zien wat en hoe ik mezelf oordeel hierin.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verdriet over Bernard die niet projecteert, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat Bernard stond en staat als en voor het Levende Principe van Eenheid en Gelijkheid.

Ik verbind mezelf door ‘Bernard’ te zien als ‘Leven’ en niet als man, en in en als Leven in en als mezelf te zien en de ongelijkheid als afscheiding die ik tegenkom, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, adem voor adem, dag voor dag.

*

*aanvullende zelfvergevingen geslachtsgemeenschap:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te binden aan een ander in en als geslachtsgemeenschap, niet ziende, realiserende, begrijpende dat deze binding bestaat uit het overdragen van systemen, voordat ik 100 % getest heb of we werkelijk samen zullen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen twijfel, hoe klein ook, over het begin of voortbestaan van een partnerschap, in de wind te slaan in en als een ervaring van ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’ en dus hierin toe te geven aan een energetische ervaring in en als geslachtsgemeenschap als eindpunt, en hierin stappen over te slaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de daad van geslachtsgemeenschap als shortcut te rechtvaardigen met redenen als ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf zoals ik was als niet voldoende te ervaren, en dus allerlei lijntjes ben gaan leggen in en als connectie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb misselijk te zijn van mezelf in en als deze hoedanigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen ontdekken en beoefenen, welke onderdrukt is en welke ik niet werkelijk ken, en waar ik steeds te vroeg aan begin in een shortcut en dus de weg ernaar toe verlang, langer maak, en hierin een verlangen creeer, als een omweg om mezelf heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een omweg te willen maken om mezelf heen, bestaande in en als ongemak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over de hoeveelheid geslachtsgemeenschap die ik gehad heb, de partnerwisselingen hierin en redenen hiertoe, waarin ik dit als ‘normaal’ heb ervaren en als ‘leuk en enerverend’, maar waarin ik ondertussen een accumulatie creeer van systemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer te weten of ik nu moet lachen of huilen om deze bizarre constructie die ik niet werkelijk gezien en begrepen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het feit dat ik wel ervoer dat het niet in orde was wat ik deed, maar dat ik geen werkelijk inzicht en werkelijke educatie had over seksualiteit, en dus alles in het fysiek heb onderzocht en ervaren om inzicht te krijgen in mijn handelingen, waarbij de ene handeling naar de volgende leidt, als een schakel in een keten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben lopen keten, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mezelf hierin en hiermee vast kit in en als de keten.

*

Als ik mezelf zie participeren in en als de wens als gedachte als verlangen als verlenging van mezelf, om steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen onderzoeken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik alleen werkelijk de fysieke seksualiteit kan ontdekken en beoefenen met een ander als een mannelijk wezen, als ik bereid ben om werkelijk te delen in en als mezelf en de verlangens als verlengingen in en als de geest stop.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke seksualiteit in en als mezelf verder te onderzoeken in en als masturbatie en fysieke aanwezigheid in het dagelijks leven in en als aanraking met hetgeen om me heen is, en pas hieraan met een mannelijk wezen te beginnen als ik zelf werkelijk bereid ben om te delen in en als mezelf en zo ook de man.

Ik verbind mezelf door de keten te stoppen, te stoppen met keten, en de schakels te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en mezelf hier te brengen, in en als de adem, in en als het fysiek, in en als mezelf, op aarde.

Full what is sex part 10

What is Sex? – Introduction – Part 1-6

What is Sex – Part 7

What is Sex – Part 8

What is Sex – Part 9

What is Sex- Part 10

—————————————————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 363 – Ontoereikend

PENTAX Image

Ik ervaar me als ontoereikend om Casper het konijn (wit) te ondersteunen bij de blaasklachten die hij heeft. Anti-biotica, chinese kruiden, het heeft heel goed gewerkt en een heel jaar ging het goed, maar sinds de warme weken in de zomer is het terug gekomen en het lukt me tot nu toe niet om het weer helemaal rustig te krijgen. Het frustreert me en vooral het ‘niet-weten’ irriteert me. Het niet-weten wat te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb al weken iedere ochtend en avond lange tijd bezig te zijn met het verzorgen van de diertjes van een cavia en konijn die blaasklachten hebben, en het nu vanochtend, nu het niet gaat zoals ik wil, even helemaal zat te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan toch niet de hele dag bezig zijn met het verzorgen van de diertjes’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het irritant te vinden dat eventuele onderzoeken bij dierenartsen mega-veel geld kosten waar vaak uiteindelijk oplossingen uitkomen die ook niet optimaal zijn, wat niet aan de dierenarts ligt – ik ga naar een hele fijne dierenarts – maar aan de mogelijkheden die beschikbaar zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren het niet goed genoeg te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nu te zitten schrijven over een onderwerp wat niet de werkelijke oorzaak is van mijn irritatie, maar ik zie niet direct wat wel het werkelijke punt is wat zich aandient.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me dus ontoereikend te ervaren om fysiek werkelijk en direct te zien, wat inhoudt dat ik me nog in de geest bevind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik me nog in de geest bevind en hierdoor niet direct fysiek kan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf een nietsnut te vinden als ik niet eens direct fysiek kan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik dat wel zou moeten kunnen, direct fysiek zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn mogelijkheid tot direct fysiek zien heb opgegeven door keuzes in en als de geest ten behoeve van mezelf in zelfzucht en hier lagen overheen te leggen als schuld en oordeel, welke juist het direct zien belemmeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben alsof ik mezelf niet kan vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren dat ik beide opties niet leuk vind: het handelen in zelfzucht is geen optie, deze geeft consequenties voor iedereen die niet tof zijn, en het handelen als wat het beste is is natuurlijk het beste, maar ervaar ik als ‘niet leuk’ doordat ik weerstanden en angsten hierin tegenkom en door moet wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er moeite mee te hebben mijn eigenbelang geheel te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er moeite mee te hebben om mijn eigenbelang geheel te stoppen omdat ik dan zie wat ik allemaal toegestaan en gedaan heb in mijn leven, bestaande in eigenbelang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen dat ik de moeilijke punten al doorlopen heb en door de weerstand en angst heen ben, zodat ik aan het ‘eindpunt’ ben als wat het beste is voor iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het eindpunt als wat het beste is in de geest gemakkelijker te ervaren dan het wandelen door de weerstanden in het fysiek als wat het beste is in en als het fysiek tot aan het nulpunt.

*

Als ik mezelf geirriteerd zie worden doordat iets niet helemaal gaat zoals ik wil met de diertjes, dan stop ik, ik adem. Ik maak het noodzakelijke af en laat het even rusten om het op een later tijdstip opnieuw in te zien en op te pakken zodat de diertjes geen last hebben van mijn ervaringen als irritatie in de geest.

Ik realiseer me dat er iets in mij is wat aandacht vraagt wat me irriteert, en dat dit eruit komt als projectie in het verzorgen van de diertjes.

Ik realiseer me dat een ‘over verzorgen’ van de diertjes duidt op afleiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik iets niet weet in de verzorging van de dieren, maar door en door te blijven gaan met zoeken en proberen, in plaats van het te laten rusten voor het moment en te zien wat er werkelijk speelt in mij, waardoor ik niet helder kan zien.

Ik verbind mezelf door met mezelf bezig te zijn in wat zich aandient in mij.

Als ik mezelf in irritatie bezig zie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me aan mezelf irriteer en dat ik weerstand ervaar om te veranderen, werkelijk te veranderen tot het niets, het nulpunt.

Ik zet mezelf in om mezelf te ondersteunen als de irritatie opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen ondersteunen als de irritatie opkomt en hierin mezelf de rug toe te keren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf met minachting te benaderen in momenten van irritatie en een niet weten en hierin energie te genereren, welke ik in stand houd in de ervaring van ‘niet-weten’, als zijnde ik wil het eerst weten voordat ik stop met irriteren en niet-weten als energie genereren, waarin ik juist mezelf in een staat van niet-zien en niet-weten behoud door de hoeveelheid energie die ik genereer in en als aanval op mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb opzettelijk energie te genereren in en als een aanval op mezelf, en mezelf zo in een staat van niet-weten te behouden, welke exact is wat gebeurt in de wereld in en als aanval in en als oorlog. Wellicht hierover later meer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te ervaren alsof ik al te ver ben en dat het hierin ‘geen zin’ heeft om te stoppen aangezien ik het ervaar en dus geloof alsof dit ‘toch niet lukt’.

Aha, ontoereikend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als ontoereikend te ervaren om mezelf te stoppen in en als irritatie en niet-weten in en als de geest ter opwekking van energie, juist op het moment dat ik in ontspanning kom en dus werkelijk effectief kan gaan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te saboteren op momenten dat ik werkelijk effectief kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een oplossing tot het stoppen van de irritatie en niet-weten te zoeken in en als de geest, in plaats van in te zien dat ik mijn participatie in en als de geest dien te stoppen als oplossing.

*

Als ik mezelf zie participeren in irritatie en een niet-weten in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik ten eerste echt de energie dien te stoppen, dat dit werkelijk niets oplevert.

Ik stel mezelf ten doel mijn participatie in en als de geest in en als irritatie ten gevolge  van een niet-weten, direct te stoppen, te ademen, te bewegen, en me direct te realiseren dat het niets oplost en uithaalt, hoe oneerlijk of ongemakkelijk of onduidelijk een situatie ook is, en dat, als ik hieraan toegeef, ik in hoog tempo verdwijn in de geest en een ervaring van ontoereikendheid en zinloosheid creeer in mezelf in de geest, en hoe langer ik in de geestervaring aanwezig blijf, hoe moeilijker het wordt mezelf te stoppen met participeren hierin en hoe ‘echter’ de ervaring van ontoereikendheid wordt.

Prioriteit:

Stoppen met participatie in de ervaring van irritatie bij de eerste gedachte die opkomt, direct, zonder twijfel. Adem, fysieke handelingen voortzetten, eventueel een paar zelfvergevingen hardop uitspreken en later onderzoek in schrijven van wat er werkelijk speelt.

**

————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 346 – Zelfvergeving Dag 344

Dag 344 – Een ervaring van ‘alles komt goed’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een jongeman gelijk ‘leuk’ te vinden en te denken en geloven dat dit iets zegt of ergens toe doet, in plaats van in te zien dat dit alleen iets zegt over mijn voorkeur welke geprogrammeerd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit leuk vinden van iemand als strohalm te hebben gebruikt in een leven waarin ik me ‘niet goed’ voel, en dit leuk vinden geeft me een gevoel van ‘alles komt goed’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verloren te voelen en een ervaring van iemand leuk vinden als strohalm te gebruiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vast te klampen aan de strohalm, en zo hierin keer op keer te verliezen waar ik me aan vastklamp, en zo mijn eigen pijn te creeren door te geloven in mijn gevoel, in plaats van in te zien dat ik mezelf al verloren heb op het moment dat ik mezelf vastklamp aan een strohalm buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in mijn eigen gevoel, en dus verraden te worden door mijn eigen gevoel/mezelf te verraden in een geloof in en leven van mijn eigen gevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gevoel te projecteren op een ander en hierin te denken dat een ander mij ook leuk vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet en wie ik ben zonder dit gevoel, en dus geen zelfbeweging te ervaren zonder dit gevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een gevoel van iemand leuk vinden en alles komt goed, mij zelfbeweging geeft, in plaats van in te zien dat ik hierdoor en hierin beweeg in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik me zo heb laten leiden/lijden door gevoelens en geloof in gevoelens voor bepaalde jongemannen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben verminderd in een poging om vast te houden aan dit gevoel, en hierin mezelf te hebben verminderd ten opzichte van de man, de male, in een poging de male bij me te houden, ten koste van mezelf in gezond verstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als gezond verstand te hebben opgegeven ten behoeve van een gevoel voor een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te ervaren als zijnde vastgezet, vast in de geest, gemanifesteerd in het fysiek, niet wetende hoe te bewegen in en als mezelf, en niet wetende hoe mijn fysiek te bevrijden van deze beknelling en belasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door deze vastzettende ervaring in mijn fysiek en een niet weten hoe hierin te bewegen, te zijn gaan klampen aan een ander buiten mij en aan een gevoel voor een ander buiten mij, om toch nog enigszins een ervaring van beweging en me goed voelen te ervaren binnen de afschuwelijke ervaring van de stagnatie in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben niet mee te kunnen komen met de beweging die ik de rest van de wereld zie maken, en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mee moet komen met de beweging die ik de rest van de wereld zie maken, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren van het forceren van mezelf in en als een geloof in de liefde en het proberen en forceren van mezelf in een meekomen met degene als de man waarvoor ik gevoelens ervaar, in een angst dat ik de man anders verlies en ik een kans heb gemist.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat gevoelens voor iemand en wederzijdse gevoelens een kans bieden, in plaats van in te zien dat gevoelens en wederzijdse gevoelens een illusie zijn en in stand zijn gebracht om zo snel mogelijk seks in praktijk te brengen, aangezien er geen weerstanden ervaren worden maar slechts aantrekking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat deze aantrekking hetgeen is ik dien te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo prettig te vinden om even geen weerstanden te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo moe te worden van de ervaring van weerstand, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik deze weerstanden heb opgebouwd in de geest door de tijd heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door de weerstanden heen te willen lopen en dus de weerstanden te geloven als zijnde werkelijk, aangezien ik ze fysiek ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de weerstanden in de geest als gedachten, fysiek gemanifesteerd te hebben en er zo emoties van gemaakt te hebben die ik vervolgens in leven ben gaan brengen door ze te volgen en hierin in stand te houden en te versterken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een weigering te ervaren door de weerstand heen te gaan, en niet te zien wat zelf te vergeven in de weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de weigering te geloven en hier dus te stoppen, in plaats van in te zien dat deze weigering de limiet van mijn voorprogrammering aangeeft, en ik hier nog nooit voorbij gegaan ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet voorbij de limiet van mijn voorprogrammering te durven bewegen en niet te weten hoe dit te doen, aangezien ik fysiek volledig stagneer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik fysiek volledig stagneer, in plaats van in te zien dat ik een ervaring van stagnatie creeer in de darmen en waarin de darmen dus stagneren, welke ik als zo afschuwelijk ervaar dat ik ervan weg wil, maar welke niet mijn hele lichaam stagneert aangezien ik nog kan bewegen en kan schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te worden van de fysieke stagnatie en hiervan weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe te blijven staan in de fysieke stagnatie en niet te weten wat te doen en hoe te bewegen, aangezien ieder beweging pijn doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen ademhalen in deze fysiek gestagneerde toestand, aangezien ik hierin ervaar alsof ik doodga.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de limiet van mijn geest in en als voorprogrammering als de dood te zien en ervaren en deze fysiek te manifesteren, waardoor ik fysiek werkelijk stagneer als soort van grens om niet te overschrijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof mijn fysiek altijd zo gestagneerd zal blijven en hierin volledig in paniek te raken van de gedachte altijd in deze toestand te moeten blijven bestaan, in plaats van in te zien dat door in de stagnatie te geloven en hier te stoppen, ik mezelf neerdruk in deze toestand door een ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren naar mannen toe aangezien ik denk en geloof dat ik me in deze pijnlijke positie moet stationeren; de positie van mijn lichaam in een toestand welke bereid is tot seks, welke deze toestand van aantrekking inhoudt, en dus van een aantrekken in de geest, waardoor mijn lichaam verkrampt en ik pijn en stagnatie ervaar, en waarin ik de man vrolijk zie bewegen en ik niet snap hoe dit kan, waarom hij geen pijn heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in een ondergeschikte positie te manouvreren, ondergeschikt aan mijn eigen geest, om seks te kunnen hebben, en zo via seks een ervaring van stroming, beweging te hebben, waarin ik me afhankelijk maak van deze stroming als beweging en dus van seks met deze man waartoe ik geen weerstand ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen om seks te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te walgen van mezelf in het toestaan van vermindering en compromis in mezelf ten aanzien van seks met een man waartoe ik aantrekking ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben begrepen hoe hierin te blijven staan of in ieder geval deze periode door te komen,  aangezien ik het niet lang volhoud en mijn lichaam verkramping vertoont die niet vol te houden is en waardoor er geen seks mogelijk is, en mezelf hierin weer verminderd te hebben aangezien ik anderen om mij heen wel in staat zag om blijkbaar in deze toestand te leven en hierin te geloven dat mij iets niet lukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen hoe ik mezelf vervormd heb ten behoeve van seks, en mezelf hierin als vrouw ondergeschikt ervaar als man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fysiek ondergeschikt te ervaren aan de man en hierin verdriet in mezelf en boosheid naar de man te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fysiek ondergeschikt te ervaren aan de man omdat de man iets buiten zijn lichaam heeft wat hij in mijn lichaam steekt, en ik fysiek dus altijd de man in mij toe moet laten als we seks hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te belasten met hetgeen ik toegestaan heb in mijn bekken als systemen van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op mezelf dat ik zo toelatend geworden ben, terwijl ik dit niet was als tiener.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf mijn bekken te verlaten en zo ruimte te maken voor een ander als de ander=de mind in mijn bekken en dus in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik dit gedaan heb, dat ik mezelf heb verlaten om een ander toe te laten als de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van mezelf in wat ik toesta in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me volledig verkracht te voelen door de penetratie van de geest, en de geest als de ander=de mind zo bezit van mij te laten nemen met mijn toestemming.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest toestamming te geven om bezit van mij te nemen, waarin ik toestemming als toestamming schrijf, als slip of the finger, en ik zie hoe dit te maken heeft met het behoren bij een stam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest toestemming te geven om bezit van mij te nemen om bij een stam te horen/blijven behoren; stam als stamboom als familie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb buikpijn in mijn onderbuik te ervaren als ik dit opschrijf, waarin ik een verbod ervaar om te af te keren van de stamboom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te hebben afgekeerd van de stamboom, welke de stamboom als band juist versterkt in mij, in plaats van mezelf binnen de stamboom te veranderen als wat het beste is, en hierin mezelf te bevrijden van de banden in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest als stam als stamboom te laten worden van mijn bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weggaan als bevrijding te zien en hierin probeer iets te ‘lozen’ als release,  in plaats van in te zien dat de bevrijding ligt in zelfverandering binnen de context waarin ik me bevind.

Ik stel mezelf ten doel te ademen, te blijven bewegen en door te blijven gaan met hetgeen ik aan het doen ben als schrijven en de overige taken binnen Desteni en mijn dagelijks leven, en te zien hoe ik hierin mezelf kan ondersteunen in verandering in mezelf en hoe ik hierin mezelf werkelijk kan vergeven van hetgeen ik heb toegestaan welke ik als pijn in mijn fysiek ervaar, net zolang totdat en als dat ik werkelijk meen hetgeen ik spreek, als dat ik het in klank uit en fysieke verandering ervaar.

Wordt vervolgd met een blog over aantrekking waarin ik verantwoordelijkheid neem voor een aantal punten hierin.

Full what is sex introduction

What is Sex?

———————————————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 315 – Paranoia in en als Intentie in de New Age Beweging

Intentie

Woordenboekdefinitie:

Bedoeling, oogmerk, voornemen, mis, gebeden.

Wat is de Intentie in de New age beweging?

New age is een westerse spirituele beweging die ontstond in de 20e eeuw. De aanhangers van new age kijken sinds de jaren 70 uit naar de komst van een ‘nieuw tijdperk’ van liefde en licht waar ze zich op voorbereiden door te werken aan eigen spirituele groei. Na 2000 lijkt de belangstelling voor New age wat afgenomen te zijn. Mogelijk omdat de praktische, positieve uitwerking op de maatschappij is uitgebleven, omdat New age zich te veel richt op het individu.[bron?]

(Wikipedia)

Wat wordt hier geschreven?

Aanhangers kijken uit naar de komst van een ‘nieuw tijdperk’ van liefde en licht waar ze zich op voorbereiden door te werken aan eigen spirituele groei.

Probleem:

Het uitkijken naar de komst van een nieuw tijdperk.

Hierin geeft uitkijken aan dat er ergens naar wordt uitgekeken wat zich ‘aan zal dienen’, en waar men zich op kan voorbereiden door te werken aan eigen spirituele groei. De vraag hierin is: wie gaat dit aandienen als iedereen aan het uitkijken is en aan het voorbereiden is?

Het probleem wordt benoemd in het 2e gedeelte van de alinea:

De belangstelling is wat afgenomen, wellicht omdat de praktische, positieve werking op de maatschappij is uitgebleven, omdat new age zich teveel richt op het individu.

Als iedereen aan het uitkijken en voorbereiden is, wie gaat dan de maatschappelijke veranderingen doorvoeren? Wie gaat verandering brengen in de praktische, ongelijke verdeling op aarde? Voedsel, huisvesting, water, gezondheidszorg, onderwijs.

Wat hier zichtbaar wordt is dat de Intentie van de New age beweging is, een Nieuw Tijdperk van Liefde en Licht.

Wat betekent deze intentie? Deze positieve intentie waar mensen zich op voorbereiden door te werken aan de eigen spirituele groei? Dit betekent dat de bedoeling is dat er een tijdperk komt van Liefde en Licht. Dat het oogmerk, het voornemen is een tijdperk van Liefde en Licht. Dat het een mis is, dat er gebeden wordt, voor een tijdperk van Liefde en Licht.

Hoe?

Dat is niet bekend. Er is alleen bekend dat men zich aan het voorbereiden is door te werken aan de eigen spirituele groei.

Die mensen die zich voorbereiden, hebben allemaal de Intentie als Bedoeling: een Nieuw Tijdperk van Liefde en Licht.

Dus met z’n allen hebben de mensen deze Intentie, deze Bedoeling.

Nog steeds is er niemand die een Werkelijke, Praktische, Maatschappelijke Verandering voortbrengt. Sterker nog, het wordt niet eens voorgesteld om hier iets in te ondernemen. Iedereen is zich aan het voorbereiden, dat wel, door te werken aan de eigen spirituele groei.

Heeft hier Iemand de Intentie om een Werkelijke Praktische Maatschappelijke Verandering voort te brengen? Een verandering die iets doet aan de enorme verschillen die er bestaan in de waarde van Leven op Aarde, tussen mensen onderling, tussen mens en dier, mens en plant, mens en aarde. Gewoon, Praktisch, Tastbaar, Fysiek.

Niemand. Er wordt Helemaal Niets gedaan. Iedereen is aan het uitkijken naar en voorbereiden op een Tijdperk van Liefde en Licht.

Dus wat is de Werkelijke Intentie van de New age beweging, is hier de vraag?

Het Ontvangen van verandering, welke blijkbaar uit de lucht komt vallen, want niemand benoemt hoe deze verandering praktisch tot stand komt, waarop je je kunt voorbereiden door te werken aan je eigen spirituele groei.

Er wordt dus blijkbaar geloofd dat er een verandering gaat plaats vinden waarop we ons kunnen voorbereiden, zonder dat we zelf de verandering hoeven voort te brengen.

Ondertussen zijn we heel druk bezig met de voorbereiding door te werken aan de eigen spirituele groei, en dus geloven we dat we goed bezig zijn, en heel erg druk bezig zijn.

Als je hier praktisch naar kijkt, is het waanzin. Waanzin als Paranoia. Paranoia als gebaseerd op Gedachten, voortkomend uit een Geloof in Verandering, in de Intentie dat we Verandering Ontvangen door Niets de doen, behalve ons voorbereiden door te werken aan de eigen spirituele groei.

Wat is spirituele groei? De Groei van Spirit, van de Geest. Waaruit bestaan de Geest? Uit Gedachten, welke Gevoelens en Emoties voortbrengen. In de voorbereiding blijft men bezig met deze Groei van de Geest, dus met het Vergroten van de Gedachten en van de Hoeveelheid Gedachten, dus met het Vergroten van de Paranoia.

Zie hier de Voorbereiding op het Nieuwe Tijdperk van Liefde en Licht: het Vergroten van de Eigen Paranoia; de Paranoia van het Individu. Welke de Werkelijke Intentie is van de New age beweging. Het Bewegen in de Geest in Paranoia in en als Spirituele Groei, in plaats van Werkelijk, Praktisch en Fysiek, Onszelf te Bewegen tot het Neerzetten van Fysieke, Praktische, Maatschappelijke Verandering op Aarde.

Oplossing:

Er is een Praktische Oplossing nodig die wordt ingevoerd in de Fysieke Werkelijkheid.

Alleen als er in de Fysieke Werkelijkheid een Verandering tot stand komt, zal een Intentie als Liefde werkelijk geleefd kunnen worden. Want wat is Liefde? Een Leven in Gelijkheid voor Alle Wezens op Aarde. Waarin er voor Ieder-Een Fysiek gezorgd wordt. Huisvesting, voedsel, water, gezondheidszorg, educatie. Zo ook huisvesting, voedsel en water voor dieren, planten, de aarde. Zorg voor elkaar in Gelijkheid, Fysiek Toegepast. Alleen in de Fysieke Toepassing wordt Intentie Werkelijkheid.

Hoe is dit mogelijk in een wereld waarin Geld bepaalt wie er Recht heeft op Leven?

Verandering van het Geldsysteem.

Via Basis Inkomen  / Gelijk Geld Kapitalisme naar een Gelijk Geld Systeem.

Binnen de Verandering van het Geldsysteem, is er ruimte voor Individuele Verandering, waar de New age beweging zo naar op zoek is. Ook hier is Werkelijke, Fysieke Verandering nodig.

Zolang we vasthouden aan de Intentie van Liefde en Licht, als Beeld als Illusie in de Geest, zal er geen Werkelijke Fysieke Verandering kunnen plaatsvinden, aangezien hetgeen de verandering tegenhoudt, niet wordt ingezien.

Wat of Wie houdt dan de Verandering tegen? Wijzelf. Wijzelf houden Onszelf tegen om te veranderen, door niet in de Fysieke Werkelijkheid in en om ons heen te willen zien. Want als we werkelijk om ons heen zien, zien we een enorme ravage en ellende en misbruik en vernietiging van leven op aarde, bestaande in ongelijkheid.

En zoals de meeste New age bewegers wel weten, is dat wijzelf de wereld zijn en de wereld creeren. Dus als de wereld een Hel op Aarde is, en wij als mens creeren de wereld, wat zegt dit dan over onszelf als mens als wie wij zijn?

Hiervoor moeten we eerst zien in onszelf wie we geworden zijn, levend in de Illusie van de Geest – als de Hel op Aarde in ons eigen Fysiek als de Aarde waarin we bestaan. Hetgeen we geworden zijn, moeten we fysiek zichtbaar maken voor onszelf. Dit doen we door te Schrijven; in het schrijven maken we onszelf fysiek zichtbaar in woorden, geplaatst in de fysieke werkelijkheid.

In dit schrijven zien we wie we geworden zijn, levend in de illusie van de geest. En dit is niet zo best, en zeker niet het beste voor alle leven; het is des duivels, en dus is er Zelfvergeving nodig. Om onszelf vrij te maken van de energetische lading van oordeel als polariteit, die zichtbaar wordt als wie we zijn geworden in en als de geest.

Als we onszelf Vergeven wie we geworden zijn, wordt meer en meer zichtbaar hoe we in de geest onszelf geconstrueerd, geprogrammeerd hebben als wat niet het beste is voor alle leven, maar alleen het beste voor onszelf als individu in zelfinteresse, in ontkenning van de fysieke werkelijkheid die bestaat in ongelijkheid. Er is dus een verandering nodig in hoe we onszelf geprogrammeerd hebben.

Dit doen we door het schrijven van Zelfcorrecties, het herprogrammeren van onszelf in Woorden die we kunnen leven als wat het beste is voor alle leven.

En pas als we deze woorden in Eenheid en Gelijkheid als Onszelf als Leven, in Fysieke Werkelijkheid Leven, zal er Werkelijke Fysieke Verandering plaatsvinden. En is er geen wachten meer nodig, want we zijn Zelf de Oplossing die de Verandering Voortbrengt.

Beloning:

Gelijkheid in het Fysieke Leven op Aarde, welke Ieder Wezen een Waardig Leven geeft op Aarde.

Werkelijk een Individu worden, die niet bestaat in en als Ontkenning in Zelfinteresse in de Geest, maar die Gelijk staat aan het Fysieke Leven op Aarde en hierin spreekt en handelt als wat het beste is voor Alle Leven. Het Individu zal dus niet langer bestaan in en als een eiland in de geest, maar in Zelfverantwoordelijkheid, Verantwoordelijk voor Zichzelf in Gelijkheid als Alle Leven, waarin Alle Leven in Overweging wordt genomen en waarin dit vervolgens wordt toegepast in Fysieke Werkelijkheid.

Pas als Ieder-Een dit toepast zal er Werkelijk, Fysiek, sprake zijn van Liefde, aangezien er dan Liefde Geleefd wordt in en als Gelijkheid, en de Woorden die gesproken worden, in en als Gelijkheid bestaan en dus Gelijkheid als Liefde voortbrengen. Het woord Liefde is dan niet langer nodig als ervaring waar naar wordt uitgekeken en waar voor wordt gebeden, als Intentie in de Geest, want Liefde is dan in Gelijkheid aanwezig in het Fysieke Leven op Aarde.

Day 400: The Paranoia of Intent

In vervolgblogs zal ik nader ingaan op de verschillende New age therapien en de misleidende intentie als paranoia die hierin verborgen ligt, gelinked aan het maken van winst. Slechts wie geld heeft kan het zich veroorloven te verpozen in de Illusie van de Geest en “uitkijken naar de komst van een nieuw tijdperk van liefde en licht en zich hierop voor bereiden door te werken aan de eigen spirituele groei”.

Dag 167 – De vergissing van liefde en licht

*

*
——————————————————————————————————————————-
Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 284 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Afwachtend – Reactiedimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 283 – Trigger Characters – Afwachtend-1

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Irritatie, neerbuigend, nors, afhoudend, ongeloof, opgeven, plaatsvervangende schaamte, afschuw, walging

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb irritatie te ervaren als ik tegenover een afwachtend karakter kom te staan, waarin de ervaring van irritatie aangeeft dat ik me afscheidt van dit karakter in mezelf, en hierin ongelijk ga staan als mezelf, en dus ongelijk, dus inferior of superior, ten opzichte van de persoon die een afwachtend karakter toont, en ten gevolge hiervan op geirriteerde toon te gaan praten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb op geirriteerde toon te gaan praten als iemand een karakter toont – in dit geval afwachtend – waarvan ik mezelf in mezelf heb afgescheiden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb neerbuigend, dus superior te reageren tegenover een persoon die een afwachtend karakter laat zien, waarin ik in reactie in de geest schiet en dus superior, uit de hoogte in de geest, aanwezig ben in mezelf, waarin ik de onzekerheden onderdruk, welke onzekerheden zich bijvoorbeeld kunnen tonen in een afwachtend karakter.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nors te reageren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, waarin ik de ander(=de mind)  afhoud, buiten me probeer te houden, aangezien ik niet weet wat ik met dit afwachtende karakter moet doen, maar wel geloof iets te moeten doen, wat ik niet wil, en dus reageer ik nors en houd ik af.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik iets moet met een afwachtend karakter van een ander, in plaats van in te zien dat ik iets moet met mijn reacties op het afwachtende karakter van een ander, waarin ik mezelf beweeg in het stoppen van mijn innerlijke reacties, welke voldoende zelfbeweging is in het moment, aangezien ik me pas werkelijk als mezelf kan bewegen als ik vrij ben van deze innerlijke reacties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongeloof te ervaren als reactie op een afwachtend karakter, waarin ik niet ongeloof creeer in/als polariteit in/als geloof dat ik iets moet doen met het afwachtende karakter van een ander, en dus bezig ga met de ander in plaats van met/als mezelf, waarin ik uiteindelijk niet kan geloven wat en hoe ik mezelf manifesteer/gemanifesteerd heb in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van opgeven te hebben in reactie op een afwachtend karakter, waarin ik bij voorbaat opgeef in een geloof dat dit niets kan worden, dat er niets gebeurt, dat er niets verandert, zonder dat ik zelfs maar probeer om mezelf te veranderen door te starten met het inzien en zelfvergeven van mijn innerlijke reacties op een afwachtend karakter, van mezelf en tegenover mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in/als ongeloof in verandering, oftewel in een geloof dat er niets verandert, waarin bestaan in een ongeloof/geloof per definitie al een opgeven is van zelf, aangezien participatie in/als een polariteit van geloof/ongeloof, participatie is in/als de geest, welke een direct gevolg van opgeven heeft, opgeven van zelf aan de geest in polariteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben gezien dat participatie in een geloof, dus religie, of in ongeloof, dus atheisme, beiden per definitie al een opgeven van zelf als startpunt hebben, en er dus per definitie in/als startpunt geen zelfverantwoordelijkheid genomen wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb plaats vervangende schaamte te ervaren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, waarin ik van plaats ruil, en mezelf direct definieer als wat ik zie tegenover mij in relatie tot mij, en hierin direct mezelf opgeef en dus direct afwachtend wordt en ben, zonder zelfbeweging, want die heb ik net opgegeven in een geloof  in een relatie die mij definieert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een relatie mij definieert, welke wederom strekt tot in religie, waarin een relatie met God gecreeerd wordt, waarin zelf gedefineerd wordt in/als deze relatie, en zelf in zelfbeweging dus verdwenen, opgegeven is ten behoeve van de relatie met God, niet ziende dat een relatie met wie dan ook – in dit geval God – per definitie in/als de Geest is, welke Heilig gemaakt is, en waarin nu dus een relatie bestaat via de Heilige Geest, maar nog steeds een relatie, en dus in/als startpunt in/als de Geest, dus in een startpunt in Polariteit in Ongelijkheid, en dus ongelijkheid voortbrengend wereldwijd, geloven de dat men Go(e)d doet.

The Crucifixion of Jesus Series

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus constant bezig te zijn met een religie in/als de geest, de religie van Zelf, door mezelf te definieren in/als relaties met wie of wat ik tegenover me krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn schaamte over het afleggen van mezelf te projecteren op degene die ik tegenover me krijg in een afwachtend karakter, oftewel in een karakter waarin zelf dus is afgelegd/weggelegd/onderdrukt, in plaats van in te zien dat ik mijn schaamte wegleg op de ander, zonder te zien dat ik me feitelijk schaam voor wie ik ben in/als relatie, welke ik projecteer op de relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor wie ik ben in/als relatie, zonder werkelijke schaamte te ervaren en dus zonder werkelijk zelf te veranderen, want zolang ik geen werkelijk schaamte in/als zelf ervaar, zal ik niet veranderen, maar proberen de ander(=de mind) en/of de situatie te veranderen waarop ik mijn schaamte projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet werkelijk de schaamte zelf te willen ervaren en werkelijk te willen veranderen, aangezien ik hierin moet toegeven dat ik alles in het verleden verkeerd heb gedaan in een startpunt in/als de geest in/als zelfinteresse, participerend in de Religie van Zelf, zonder werkelijk te veranderen.

Day 311: The Secret to Self-Realisation

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb afschuw te ervaren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, welke een vermomming is van angst om mezelf onder ogen te zien in relatie tot het afwachtende karakter.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, aangezien ik ook niet weer wat te doen en zeggen, en er dus feitelijk 2 afwachtende karakters bij elkaar zitten, waarin geen zelfbeweging aanwezig is en dus niets gebeurt, behalve de ervaring van afwachting met vele innerlijke reacties hierop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb walging te ervaren in/als mezelf als ik ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, welke walging afkeer bewerkstelligd, en in deze afkeer keer ik me af van mezelf in/als afwachtend karakter en dus tevens van degene tegenover mij in/als afwachtend karakter, en dus hoef ik mezelf niet onder ogen te zien en dus hoef ik mezelf niet te veranderen, met als excuus een ervaring van walging welke ik geloof als zijnde ‘hier hoor ik niet te wezen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven in de ervaring van walging in/als de geest, zonder verder zelfonderzoek hierin toe te passen, en dus wederom in geloof te verkeren in/als de Geest in de Religie van Zelf, en hierin weg te wezen, in plaats van mijn wezen te onderzoeken en in/als mijn wezen in/als zelf te gaan staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weg te wezen van wie ik in wezen ben en ben geworden door geloof in reacties in/als de Geest in de Religie van Zelf, en hierin zelf afwachtend te worden, afgescheiden van zelf dus af-wezig, afwezig zonder zelfbeweging.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf moet overgeven in een relatie, in plaats van in te zien dat ik de relaties stop in mezelf zodat ik op kan staan in/als zelf, en mezelf in/als geloof in relaties in Zelfreligie, stop, dus als het ware opgeef.

Reptilians – The Purpose of Spirituality for Me – Part 14

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie participeren in een reactie van irritatie, norsheid en/of neerbuigendheid als ik een afwachtend karakter tegenover me krijg, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me afscheid van mezelf in/als afwachtend karakter en in/als deze afscheiding geirriteerd, nors en/of neerbuigend reageer. Ik realiseer me dat ik me hierin neerbuig in/als de geest door toe te geven/in te geven in/als reactie in de geest.

Ik stop, ik adem. Ik zie in mezelf wat er voor ervaring onder de irritatie, norsheid en neerbuigendheid aanwezig is door diep in te ademen en de reacties te stoppen en/of door me heen te laten gaan in de adem.

Ik sta mezelf niet toe te reageren naar een ander buiten mij in irritatie, norsheid en neerbuigendheid, en hierin mijn zelfverantwoordelijkheid weg te leggen. In plaats hiervan onderzoek ik de reacties in mezelf en pas zelfvergevingen toe, eventueel later in schrijven, totdat ik vrij ben van reactie. Indien nodig loop ik weg om tot mezelf te komen.

Atlanteans – When Energy has more Value than Life – Part 40

Als ik mezelf zie participeren in reacties van ongeloof en/of opgeven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in geloof in de Geest in God, welke automatisch ongeloof in zelfverandering inhoudt, waarin  ik dus per direct vastzit in Polariteit van Geloof-Ongeloof in/als de Geest.

Ik stop, ik adem. Ik sta mezelf niet langer toe te participeren in Polariteit van Geloof-Ongeloof. Als ik de ervaring van ongeloof en opgeven gestopt heb zie in zelf, zie ik wat er mogelijk is in het moment van afwachting.

Als ik mezelf zie participeren in plaatsvervangende schaamte, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een ervaring van schaamte over wie ik ben geworden, projecteer op iets/iemand buiten mij. Ik onderzoek in zelf wat het is waar ik schaamte voor ervaar en pas hier zelfvergevingen op toe. Ik sta mezelf niet langer toe de ervaring van schaamte weg te duwen en te projecteren op een ander(=de mind).

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke relaties ik gelegd heb in mezelf, met/als de ander=de mind, geprojecteerd op de ander buiten mij, waar ik me voor schaam, waarin ik me realiseer, dat zolang ik een relatie leg – dus mezelf neerleg en lieg – ik iets wil van de ander buiten mij, en dus wil ik geen afwachtend karakter tegenover mij, want hetgeen ik wil zal het afwachtend karakter niet toepassen, aangezien het karakter alleen maar afwacht.

Ik schrijf, ik pas zelfvergevingen toe en ik corrigeer mezelf in/als het vrijmaken van de relaties met het afwachtende karakter.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van afschuw en walging op in reactie op een afwachtend karakter, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar en verberg onder een ervaring van afschuw – schuwen –  en walging als excuus voor afkeer, dus als excuus voor me afkeren van het afwachtende karakter – binnen en buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel de angst te onderzoeken die me doet afkeren van mezelf in een ervaring van afschuw en walging. Ik schrijf, ik onderzoek de ervaringen in mezelf en laat deze door me heen gaan, ik pas hier zelfvergevingen op toe, totdat het stil wordt in mij en ik mezelf enigszins kan bewegen.

Ik sta mezelf toe weg te lopen indien nodig, en ik sta mezelf toe de reacties later uit te schrijven en in het moment alleen de reacties te stoppen in zelf, zodat ik deze niet projecteer op een ander buiten mij en hierin opnieuw consequenties creeer.

Ik sta mezelf niet langer toe consequenties te creeren door te reageren in projectie op een afwachtend karakter tegenover mij, in realisatie dat in het creeren van consequenties, ik het zicht in mezelf belemmer en het proces van zelfverandering verleng, aangezien ik dan moet ‘wachten’ op de volgende mogelijkheid waarin het afwachtende karakter zich toont, en ik dus het afwachtende karakter in mezelf langer in stand dus in leven houd, in plaats van zelf op te staan in/als leven.

Reptilians – Be Still and Know – I am God – Part 22

desteniartists.blogspot.nl

Wordt vervolgd

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

———————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 280 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dit blog is een vervolg van de uitwerking van:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Consequentiedimensie:

Stoppen van iedere interactie, me terugtrekken in mezelf, kortaf antwoorden, de ander volledig links laten liggen, afscheiding in en van mezelf en projectie op een ander en hierin bestaan in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedere interactie te stoppen in een geloof dat de aandacht van de ander in/als controle iets met mij te maken heeft, in een geloof dat de ander via de aandacht op mij kan leven, in plaats van in te zien dat de ander=de mind via aandacht op mij leeft, welke ikzelf in/als de mind ben – ik ben de ander=de mind in afscheiding van mezelf – en ik leef via aandacht als energie van mezelf als substantie, en eet mezelf als het ware op hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van mezelf als substantie te leven en mezelf op te eten ten gevolge van een geloof dat de aandacht van de ander buiten mij in/als controle iets met mij te maken heeft, en hierin niet te zien dat ik de aandacht van de ander=de mind binnenin mij projecteer op een ander buiten mij in afscheiding van mezelf, en mezelf hierin in aandacht gevangen houd in/als energie, en mezelf als substantie hierin opeet, aangezien energie substantie nodig heeft om te verbranden/om van te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken in mezelf om aan de aandacht van de ander buiten mij te ontsnappen, in plaats van in te zien dat in het terugtrekken, ik mezelf terugtrek in de geest/mind, en mezelf zo volledig absorbeer in de geest, waarin ik juist volledig vatbaar ben voor de geest aangezien ik hierin geloof dat ik de geest in/als energie ben, en in/als de geest als energie, ben ik onderhevig aan energiestrijd ter overleving/beweging in/als energie wisselend van negatief-neutraal-positief, waarin de beweging tussen de polariteiten energie geeft en dus een ervaring van leven, welke de ander buiten mij ook doet, en om beiden in leven te blijven, houden we onszelf in/als energie in controle en proberen de ander buiten ons in de tegenovergestelde rol te duwen, zodat we energie in de geest  kunnen genereren in/als reactie op elkaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb kortaf te antwoorden als ik participeer in een geloof dat de ander de aandacht op mij richt, waarin ik probeer mijn energie bij me te houden en de ander geen energie wil geven, wat direct duidelijk maakt dat ik spreek in energie dus in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander te willen ‘korten’ op aandacht als ik participeer in een geloof dat de ander de aandacht op mij richt, waarin ik mezelf aanpas, dus reageer in/als de geest, op wat een ander wel of niet doet, of eigenlijk pas ik me aan in/als reactie op een geloof in mezelf in de geest in wat ik zie en interpreteer in de ander buiten mij, dus feitelijk kort ik mezelf – doe ik mezelf tekort – als reactie op een geloof in teveel aan aandacht, en zo houd ik mezelf in/als de geest in beweging/in leven in/als energie door te bewegen van een teveel naar een tekort, waarin ik ondertussen probeer mezelf te behouden in de neutraliteit, oftewel de spaarstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te proberen in de spaarstand te houden, om zo min mogelijk energie te genereren in mezelf, waarin ik mezelf dus terughoudt in/als angst om mezelf op te branden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ander volledig links te laten liggen als ik bemerk dat de ander=de mind, dus ikzelf in/als de geest op reactie op een ander buiten mij, teveel energie genereer en ik niet meer in de spaarstand kan blijven bestaan, en ik als enige optie (kan ik hier een optie op nemen??) zie om de ander volledig links te laten liggen zodat ik kan blijven bestaan in de neutrale spaarstand in/als energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig af te scheiden in en van mezelf in/als energie in participatie in de neutrale toestand als spaarstand, waarin ik een soort onbereikbaarheid heb gecreeerd in mezelf voor de ander buiten mij, om te kunnen blijven bestaan in/als energie op een laag pitje, en hierin net te doen of ik me nergens mee bemoei.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in het behoud van mezelf in/als energie op een laag pitje in de spaarstand, een desinteresse in/als zelfinteresse te creeren ten opzichte van andere mensen buiten mij, bestaande in/als angst – welke ook zelfinteresse is – om mezelf volledig op te branden als ik nog langer participeer in de interactie met de ander waarin ik zoveel energie genereer in mezelf in een strijd om positieve energie in/als aandacht tegenover negatieve energie als juist geen aandacht, dat ik mezelf hierin opbrand in reactie.

Angstdimensie:

Angst om mezelf op te branden in aanwezigheid van een ander

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om mezelf op te branden in aanwezigheid van een ander door participatie in beweging in/als energie in/als reactie in mezelf op de aanwezigheid van de ander=de mind, geprojecteerd op de ander buiten mij.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken en zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf in angst zie verkeren om mezelf op te branden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat als ik in deze angst verkeer, ik al in de geest in energie verkeer en ik dus bezig ben met mezelf als substantie op te branden, welke niet aanwezig is in de adem. ik stop, ik adem. Ik laat de angstigheid als anxiety vrij via het borstgebied.

Ik stel mezelf ten doel allereerst de angstigheid/ervaring van angst in mezelf te stoppen, alvorens ik iets zeg en/of als ik juist niets zeg en/of doe en in mezelf een terugtrekken ervaar.

Als ik mezelf kortaf zie antwoorden op een vraag van een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf kort door de ander=de mind geen energie te willen geven, en juist in dit niet willen geven als weerstand, genereer en verbrand ik alsnog energie.

Ik stel mezelf ten doel de weerstand tot antwoorden als korting in mezelf te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof ik mezelf verloochen als ik wel antwoord geef en de weerstand in mezelf stop/hierdoor heen beweeg.

Als ik een ervaring van zelfverloochening heb als ik door weerstand heen beweeg/weerstand tot antwoorden stop in mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf in/als energie verloochen, aangezien ik gefuseerd ben met/als energie in/als de geest en hierin ben gaan geloven dat dit is wie ik ben, en als ik dan iets anders doe dan wat mezelf in/als energie versterkt en/of behoudt, ervaar ik dit als verloochening van mezelf, welke een verloochening is van mezelf in/als energie, welke als ervaring van verloochening opnieuw energie genereert.

Ik realiseer me dat de geest ingenieus is opgebouwd, en dat er een hele trucendoos is om mezelf in/als energie in beweging te houden.

Ik stel mezelf ten doel zelfvergevingen toe te passen op de trucendoos in/als de geest die ik tevoorschijn haal ter behoud van mezelf in/als energie, waarin ik mezelf vrij maak van positieve en negatieve lading in/als ervaringen, zodat ik door de ervaringen van weerstand heen kan bewegen.

Als ik mezelf zie participeren in een volledig links laten liggen van de ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik dit links laten liggen tevens gemanifesteerd heb als tegenhanger van het aandacht vestigen op iemand, welke ik zelf als vervelend ervaar. Ik realiseer me dat links laten liggen een vorm van aandachtig geen aandacht geven is, en dus participeer ik nog steeds in/als aandacht in de geest, aandachtig niet-gericht op de ander, dus vastgezet in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een aandachtig niet-richten op de ander.

Als ik mezelf zie participeren in een aandachtig niet-richten van aandacht op een ander, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf zo vastzet in/als tegenhouden van aandacht.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in het moment van links laten liggen als aandachtig niet-aandacht richten. In/als de adem zie ik hoe ik me kan bewegen in het moment en of het nodig is iets te spreken.

Als ik mezelf zie participeren in backchat en reactie, welke een manifestatie zijn van projectie van mezelf als de ander=de mind op de ander buiten mij, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in ervaringen die ik zelf gecreeerd heb in/als gedachten, backchat en hieruit volgend reacties als emoties en gevoelens, en dus ben ik druk met mezelf in/als ervaringen, welke me zo vervelend doen voelen. Aangezien dit getriggerd wordt door iets in de aanwezigheid van de ander en/of een karakter van de ander, neig ik naar het projecteren van mijn reacties in/als karakter op de ander.

Ik stel mezelf ten doel mijn projecties als reacties in/als karakter, op de aanwezigheid van de ander, in te zien, uit te schrijven en zelf te vergeven, ik schrijf zelfcorrigerende uitspraken en doelstellingen, zodat ik mezelf in het fysiek kan ondersteunen, begeleiden en richting geven, als ik me bevind in een situatie waarop deze reacties in mezelf in/als karakter, getriggerd worden.

Ik realiseer me dat ik opgebouwd ben in/als reacties in/als karakter, en dat dit in vele lagen verwikkeld is, en dus zal ik niet in 1x alles stoppen in realiteit.

Ik stel mezelf ten doel de realiteit te zien als toetsing van hoe effectief ik ben in het toepassen van zelfvergevingen en zelfcorrecties op wie ik geworden ben in/als reacties in/als karakters.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfinteresse in pogingen tot behoud van energie in/als de neutrale spaarstand, te stoppen in zelf, adem voor adem, situatie voor situatie, totdat het stil wordt in mij, vrij van reacties in/als energie.

Ik realiseer me dat de neutrale spaarstand in/als de geest, kan lijken op een vorm van stilte in mij. Ik realiseer me dat ik bij lange na niet stil ben maar participeer in en neutraal karakter om energie te besparen.

Ik stel mezelf ten doel de aandacht in/op mezelf te richten en deze te gebruiken om in zelf te zien en onderscheid te maken tussen mezelf in stilte en mezelf in neutrale energetische spaarstand in afscheiding van mezelf.

DAY 9: I Am War

Featured Art Work by Ann Van Den Broek

——————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/