Dag 336 – De New Age gezondheidstherapieen als Opzettelijke Paranoia om Voordeel/Winst te creeren – deel 2

Dag 315 – Paranoia in en als Intentie in de New Age Beweging

Dag 335 – De New Age gezondheidstherapieen als Opzettelijke Paranoia om Voordeel/Winst te creeren – deel 1

Verder met het probleem van de vorige dag met aanvullend een oplossing en beloning:

Probleem:

Laat ik duidelijk benoemen dat ik niet ‘tegen’ het ondersteunen ben van mensen in de vorm van een therapie tegen betaling. We leven in een wereld welke geregeerd wordt door geld, we kopen een brood voor geld, we laten een huis repareren voor geld en we kunnen begeleiding vragen in de vorm van therapie voor geld.

Het punt waar het hierin om gaat, is dat er woorden gebruikt worden die in de client, zoals ik het nog maar even noem, een vorm van afhankelijkheid creeert door een geloof te creeren in de ontoereikendheid van zelf om zelf te ondersteunen, en/of dat dit pas mogelijk is na vele jaren en er dus in de tussentijd therapie nodig is waarvoor betaald moet worden.

De betaling van de therapie is iets wat niet vergoed wordt door zorgverzekeringen en wat door veel mensen niet betaald kan worden, zeker niet als het om een heel gezin gaat die moet eten, drinken, wonen, geschoold en verzorgd worden. Dit probleem kan opgelost worden als er een geheel nieuwe verdeling komt van geld; als effectieve gezondheidszorg – met werkelijke kennis van lichaam, geest en wezen – voor iedereen beschikbaar is en grotendeels wordt ingevoegd in de educatie van jongs af aan, waardoor de paranoia en ziektebeelden die nu ontstaan, grotendeels voorkomen en in een vroeg stadium begeleid kunnen worden. Als er een Levend Basisinkomen Gegarandeerd wordt voor een ieder, zodat geld geen reden wordt om therapie te gaan geven en om therapie juist wel of niet als ondersteuning te vragen.

Hiermee zal ook voor de therapeut zelf, de neiging wegvallen om mensen te binden met de therapie, al dan niet bewust of bewust-onbewust toegepast als manipulatie. (Het bewustzijn is slim, en ook onbewuste toepassing is opzettelijk zo geplaatst, alleen zit dit diep verborgen en is men zich hier vaak niet ‘bewust’ van; het Bewustzijn handelt Opzettelijk aangezien dit de Opzet is zoals het geestbewustzijnsysteem geprogrammeerd is).

Het tijdelijk ondersteunen met behulp van een therapie kan iemand op weg brengen in het proces van het nemen van zelfverantwoordelijkheid. Belangrijk hierin is de informatie die aangereikt wordt, aangezien de woorden die gebruikt worden, bij de client weer van alles in werking zet en hierin bepaalt in hoeverre een client zelf zal opstaan in het proces van het nemen van zelfverantwoordelijkheid. Als er tegen iemand gezegd wordt dat we zelf ‘nog’ niet in staat zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor en als onszelf, zal de client dit over het algemeen laten welgevallen, met name als de therapieen betaald kunnen worden, en dit dus aannemen en geloven, waarin de therapieen gebruikt worden om zelf verder te helpen door inzet van de ‘gave’ van een ander, in plaats van om zelf te ondersteunen in het  proces van het opstaan in en als het nemen van zelfverantwoordelijkheid.

Als er in de therapie geen volledige duidelijkheid hierover bestaat bij de therapeut en dus ook niet in volledige duidelijkheid kan en zal worden doorgegeven aan de client, zal de gehele therapie in het water vallen en zal er een afhankelijkheid gecreeerd worden door het kleine stukje informatie dat mist:

The design of the system is to give you 95% truth — and the fundamental 5% that is left–which is always unconscious — is kept from you, making the 95% an illusion (Bernard Poolman)

Het ontwerp van het systeem is om je 95% waarheid te geven — en de fundamentele 5% die is weggelaten–welke altijd onbewust is — is jou onthouden, welke de 95% tot een illusie maakt.

En dit is het probleem wat gebeurt in de new age gezondheidstherapieen, waarin de therapeuten werken met de ‘beste Intentie’ (zie 1e link bovenaan de pagina), maar welke de client bewust-onbewust in afhankelijkheid houdt om winst te behalen – bewust-onbewust dus over het algemeen ook onzichtbaar voor de therapeut zelf die de therapie geeft. En zal dus ook als zodanig ontkend worden en beschermd worden met de ‘intentie als wat het beste is’, waarin de Intentie niet inhoudt dat er ook wordt geleefd wat het beste is voor ieder-een; Intentie bestaat in en als de geest, welke nooit het beste voorheeft met al het leven als ieder-een, aangezien dit betekent dat de geest als het geestbewustzijnsysteem – en dus niet als Leven maar bestaande in en als afscheiding van Leven – zal ophouden te bestaan.

Oplossing:

Levend Basisinkomen Gegarandeerd voor ieder mens, waarin de overlevingsmechanismen en opzettelijke wegen om geld te verdienen en dus winst/voordeel te behalen, zullen wegvallen.

Hierin ontstaat ruimte voor het proces van het nemen van en leven als zelfverantwoordelijkheid, welke zal geschieden via zelfoprechtheid zichtbaar in schrijven en hierin toepassing van zelfvergeving en zelfcorrecties, die geleefd worden in en als het fysiek.

Begeleiding hierin door therapeuten die eerst zelf het proces in en als zelfoprechtheid tot het nemen van en leven als zelfverantwoordelijkheid – 100% verantwoordelijk voor zelf – wandelen als levend voorbeeld, en hierin de client als medemens kunnen ondersteunen in het proces tot het nemen van en leven als zelfverantwoordelijkheid.

Het schrijven en toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie is hier altijd onderdeel van, niemand uitgezonderd, aangezien we allemaal geprogrammeerd zijn in en als het geestbewustzijnsysteem, en dus allemaal een blinde 5% hebben die we onder ogen moeten zien in en als zelfoprechtheid, waarin ondersteuning nodig is van een ander mens dan onszelf, aangezien we zelf vastzitten in onze programmering die de blinde vlekken onzichtbaar houdt.

Dit kan worden aangevuld met verschillende therapieen die helderheid geven in het proces ten aanzien van zelf, zolang de doelstelling en startpunt gelijk is aan en als zelfverantwoordelijkheid, 100%, startende per direct en niet pas over 15 jaar. We zijn niet direct 100% zelfverantwoordelijk, dit proces neemt minimaal 7 jaar tijd in en meestal meer, maar het doel en startpunt is per direct het proces tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid en het werken met de tools/het gereedschap welke dit proces ondersteunt en waarmee zelf ieder dag zelf in staat is zelf te ondersteunen. Dit gereedschap kan per direct worden aangereikt.

Educatie vanaf jongs af aan in het proces van het nemen van en leven in en als zelfverantwoordelijkheid, waarin dit dus ‘de normale gang en stand van zaken is’ die een ieder leeft en uitvoert gedurende het gehele leven.

Er is natuurlijk een overgangsperiode nodig welke enkele generaties in zal nemen, aangezien we allemaal opgevoed zijn in en als dit ‘malen’ als paranoia in het hoofd, waarin we de paranoia als allerhande dagelijkse gedachten, gevoelens en emoties dagelijks volgen en leven, en hierin ver af staan van het leven in en als zelfverantwoordelijkheid. Therapeuten vervullen hierin dus juist een belangrijke rol als voorbeeld en in en als een begeleidende functie totdat het langzaamaan door ouders en schoolsysteem geintegreerd gaat worden als er voldoende mensen zijn die in staat zijn hiermee te werken.

Invoer van Techno Tutor ter educatie van de mens/kinderen in en als volle potentie in en als zelfverantwoordelijkheid (tot nu toe alleen Engelstalig beschikbaar).

Beloning:

Het stoppen van New Age gezondheidstherapieen als Opzettelijke Paranoia om voordeel/winst te behalen en het starten van een ondersteuning in gelijkheid als Levend Voorbeeld in en als Zelfverantwoordelijkheid, waarin een ieder in staat is direct te leren om zelf te ondersteunen in en als het proces tot een leven in en als zelfverantwoordelijkheid, welke zal leiden tot een leefbare wereld op aarde in en als het fysiek, waarin alle mensen elkaar in fysieke werkelijkheid ondersteunen in gelijkheid en tevens alle dieren en planten ondersteunen en de ruimte geven in en als volle potentie te leven, welke vice versa een enorme ondersteuning voor de mens inhoudt.

Parenting – Perfecting the Human Race

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 143 – Een hoofd vol wattenbollen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb overweldigd te worden door mijn eigen emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een bepaalde grens niet mag overschrijden want dan word ik overweldigd door emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te onderdrukken in het uitspreken van wat me dwars zit aangezien ik in dat uitspreken van wat me dwarszit ga huilen/overweldigd word door emoties wat ik niet wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen gaan huilen waardoor ik mezelf onderdruk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hoofd vol met watten te hebben waarin geen enkele zelfvergeving omhoog komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me fysiek ziek te voelen waardoor ik niet effectief kan werken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik niet effectief kan werken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niets te zien in deze wattenbollen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als ingehouden ervaar met het schrijven van de blogs hier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn dat iedereen hier leest waar ik mee worstel en dat dit allemaal door hun hoofd gaat als ze me zien of spreken en hierin een plaatje van me creeren als dat waar ik mee ‘worstel’, in plaats van in te zien dat dit allemaal door mijn hoofd gaat en dat ik een plaatje van mezelf creeer als dat waar ik mee worstel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het een ratjetoe van zelfvergevingen te vinden in dit blog zonder werkelijk tot een punt te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik tot een punt moet komen in het schrijven van een blog en/of zelfvergevingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb minuten naar het scherm te staren zonder dat er een zelfvergeving opkomt of ook maar iets om te schrijven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waardoor ik overweldigd word door emoties als verdriet/huilen door het uitschrijven, zelfvergeven en corrigeren van het bewuste, onbewuste en onderbewuste zodat ik uiteindelijk rechtstreeks in het verdriet kan zien als hoe en wat ik in mezelf heb toegestaan.

Als ik mezelf zie inhouden door gedachten over wat de ander van me zal denken, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mijn eigen gedachten als oordelen op de ander projecteer als zijnde de gedachten van de ander, in plaats van direct te zien dat het mijn gedachten zijn als van de ander=de mind. Ik stop deze gedachten als projecties en breng mezelf hier in de adem. Datgene wat ik denk over mezelf als oordeel kan ik direct zelfvergeven of uitschrijven in een blog.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf de tijd en ruimte te geven om door deze wattenbollentoestand heen te wandelen en hierin aardig te zijn voor mezelf. Als ik mezelf mezelf zie aanvallen/onderuit halen omdat ik vind dat ik eigenlijk meer/anders zou moeten doen dan ik doe, dan stop ik, ik adem. Ik zie wat ik graag anders zou willen aan/in mezelf, wat ik als startpunt kan gebruiken voor het uitschrijven van dit punt.

————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 60 – Boos op het onbewuste

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn dat ik geen relatie heb, als ik gemerkt heb dat in een relatie je samen door patronen heen kunt wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf minderwaardig te voelen doordat ik geen relatie heb, waardoor ik boos word op een ex-relatie die vraagt of iemand, met wie ik eventueel een relatie zou willen, langs is geweest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb binnen de relatie in het zien van mezelf in de patronen naar de partner, zelf-intimiteit te ervaren, en nu ik geen relatie heb mis ik die vorm van zelf-intimiteit, waarmee ik zelf-intimiteit dus koppel aan het hebben van een relatie met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik afhankelijk ben van een partner voor het ervaren van zelf-intimiteit als zien in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik kan zien in zelf als zelf-intimiteit zonder partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een partner in zelf moet zien om partner te zijn, in plaats van in te zien dat ik in zelf moet zien om partner te zijn in gelijkheid, onafhankelijk van of een partner in zelf ziet of niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of ik met iemand een relatie kan starten die niet in zelf ziet of dat ik alleen nog een relatie kan starten met iemand die in zelf ziet, in plaats van in te zien dat ik de vraag naar mezelf moet halen: wat is het startpunt, zelf-oprechtheid of zelf-onoprechtheid?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren voor het alleen leven, terwijl het niet zo is dat ik dit niet wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het liefste te willen gaan slapen zo omlaag getrokken voel me door dit knellende relatie-construct.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn om me te laten zien in een relatie uit angst om te verzanden in het knellende relatie-construct wat ik nog steeds niet specifiek kan benoemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te irriteren dat ik het knellende relatie-construct niet specifiek kan benoemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik dingen onbewust doe, zo bewust heb ik mezelf van mezelf gemaakt, waardoor ik mijn eigen knellende relatie-construct heb gecreeerd als vastgezet in mijn eigen bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het onbewuste te hebben uitgebannen, waardoor ik niet in zelf kan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waarom ik het onbewuste heb uitgebannen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met mijn bewustzijn bovenop mezelf te zijn gaan zitten, waarin ik niets wat onbewust is toesta, waarmee ik mezelf verstik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles in de gaten te houden zodat niets onverwacht op mij kan worden afgevuurd, waarmee ik mijn bewustzijn dus heb ontwikkeld tot een zelf-bewustzijn, waarmee ik mezelf vastzet in mijn eigen bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik en iedereen zelfbewust moet worden zodat we onszelf zien, in plaats van in te zien dat door het bewustzijn op zelf te leggen, zelf niet meer te zien is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben opgesloten in het kamertje van het bewustzijn en te geloven dat ik steeds in dit kamertje moet zien hoe ik eruit kan komen door heel bewust te zijn, waarmee ik door in dit kamertje proberen te zien als heel bewust zijn mezelf nog meer vastzet in het bewustzijn, totdat ik heel geworden ben als het bewustzijn, in plaats van mezelf hier te brengen door mezelf te vergeven waar ik mezelf zo bewust van ben geworden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onder het bewustzijn van de ander uit proberen te komen, in plaats van in te zien dat ik hiermee wegloop van wat ik onbewust geworden ben in/als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te worden op de ander die onbewust zijn/haar bewustzijn op mij richt, waarbij ik vooral boos ben dat het onbewust gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op alles wat onbewust gebeurt, en dus om te voorkomen dat ik iets onbewust doe ben ik heel bewust van mezelf geworden en word ik boos als een ander niet ook heel bewust is van zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op het onbewuste.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het onbewuste niet te willen laten bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het onbewuste niet te kunnen vergeven, waarbij ik de ander zie als het onbewuste, uit angst/geloof dat als ik het onbewuste/de ander vergeef, de ander als het onbewuste niet meer in zichzelf hoeft te zien omdat die al vergeven is en dus onbewust kan blijven, terwijl ik zo bewust ben geworden van mezelf dat ik niet meer onbewust kan zijn en ik geloof dat ik dus vastzit in het bewuste, terwijl iedereen vrolijk en onbewust wegwandelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het onbewuste als zorgeloos en vrolijk te definieren, en dus kan ik zelf niet meer zorgeloos vrolijk zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf superieur te voelen door bewust te zijn ten opzichte van degenen die in mijn ogen onbewust zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zien als bewustzijn als puur bewustzijn te zien, en hierin te geloven dat een ander die niet ziet als bewustzien lol bewustzijn, onbewust dus inferieur is, in plaats van in te zien dat we allemaal gelijk geprogrammeerd zijn in bewustzijn, onbewustzijn en onderbewustzijn , ieder met een eigen programma, waarin sommigen zien als bewustzijn als programma, waar zonder het gereedschap van zelfvergeving en zelfcorrectie niets mee te doen valt behalve nog meer bewustzijn creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet gelijk te willen gaan staan als het onbewuste, en hiermee een innerlijke strijd ontwikkel tussen bewustzijn en onbewustzijn, negatief en positief, welke zich gereflecteerd laat zien in de relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat ik het onbewuste wegduw en hiermee dus versterk, waarmee ik mijn eigen overleving als bewustzijn versterk door tegenover het onbewuste te gaan staan als superieur als positieve energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe in zelf te zien zonder bewust te zijn, in plaats van in te zien dat ik het bewustzijn en het onbewustzijn kan gebruiken om in te zien waar ik mezelf heb afgescheiden van mezelf als mind als bewustzijn en onbewustzijn (en onderbewustzijn als neutraal tussenstation).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen blijven toeven als onderduiken in het onderbewustzijn als neutraal tussenstation, zodat ik niet hoef bloot te staan aan de strijd tussen bewustzijn en onderbewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de energie-overleving als strijd te zien tussen positief en negatief via neutraal, bewustzijn en onbewustzijn via het onderbewustzijn, in plaats van in te zien dat dat is wat energie doet, die beweest zich tussen de polariteiten om in leven te blijven, dus als strijd van overleving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te hebben afgescheiden van het onbewuste om/door me af te scheiden van de overlevingsstrijd, zodat ik de schrijnende overlevingsstrijd in de wereld niet hoef te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb net te doen alsof ik niets met de overlevingsstrijd in de wereld te maken heb door onder te duiken in het onderbewuste dus in de familiestructuren, om vervolgens de familiestructuren de schuld te geven van het feit dat ik niet kan Leven, aangezien ik ondergedoken zit in het onderbewuste in neutrale energietoestand, wat voor de ervaring van de mind als bewustzijn geen leven is want geen beweging tussen positief en negatief, en dus ga ik als bewustzijn iets negatiefs als inferieur zoeken om me levend als positief als superieur te ervaren, boos wordend op alles en iedereen die onbewust bezig is, waarin degenen die onbewust bezig zijn dit ook weer doen als uitlokking om als energie als mind te overleven door het bewuste uit te lokken tot reactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat iedereen die onbewust leeft dit doet om het bewuste uit te lokken tot reactie om van te kunnen leven, wat hetzelfde is als bewust leven, namelijk beiden met als doel het overleven als bewustzijn.

Zie hier de gelijkheid in de strijd, iedereen is bezig met overleving in/als bewustzijn, dan wel bewust, dan wel onbewust.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het onbewuste de schuld te willen geven van het feit dat ik vastzit in bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb als strijd om overleving niet te zien dat het bewustzijn zich steeds bewuster gaat gedragen en het onbewustzijn zich steeds onbewuster gaat gedragen, welke reageren op elkaar en elkaar dus gebruiken om te overleven als energie in polariteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het onbewustzijn dom te vinden en het bewustzijn slim, waarin ik als bewustzijn behoorlijk dom bezig ben door het onbewuste te oordelen en mezelf dus onbewust gevangen te houden in de mindpolariteit als oordeel als bewustzijn, waardoor ik niet gelijk kan gaan staan als mezelf als Leven want aanwezig in/als de mind als bewustzijn als oordeel als zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als bewustzijn dom bezig te vinden in de strijd om overleving door het onbewuste te oordelen en mezelf hiermee vast te zetten in oordeel als bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te zien dat een ander (als onbewust) oordelen altijd ongelijk is aan/als zelf als leven door te participeren in oordeel in/als de mind als bewustzijn, en dus kan ik in oordeel niet een en gelijk als zelf als Leven worden, en dus is ongelijk staan aan de ander altijd ongelijk staan aan mezelf als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iedereen die onbewust bezig is als persoonlijke aanval op mij te ervaren, in plaats van in te zien dat het een overleving is in/als de mind als bewustzijn, net als ikzelf onbewust doe in het bewust bewustzijn.

Als ik mezelf zie participeren in boosheid/ongelijkheid naar het onbewuste, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik als bewustzijn bezig ben met overleven in/als bewustzijn, en hiervoor heb ik energie nodig die ik genereer door me beter te voelen dan het onbewuste; beter als ongelijk, aangezien het bewustzijn altijd ongelijkheid nodig heeft om te kunnen overleven aangezien het leeft als energie bewegend tussen polariteiten dus energie leeft van ongelijkheid.

Ik stop de boosheid op het onbewuste, ik adem. De eventuele pijn die ik ervaar komt voort uit de ongelijkheid die ik ervaren heb gedurende mijn hele leven in/als bewustzijn. Ik zal niet kunnen zien hoe de pijn als ongelijkheid/afscheiding van mezelf als mind/bewustzijn en als leven te kunnen stoppen zolang ik blijf bewegen in deze ongelijkheid in polariteit in bewustzijn.

Ik sta mezelf niet toe deel te nemen aan het voeden van de polariteit in bewustzijn door boos te worden op het onbewustzijn.

Ik omarm mezelf in het verdriet dat ik ervaar om de afscheiding die ik gecreeerd heb door het overleven in/als bewustzijn in/als de mind in boosheid op het onbewuste en iedereen die in mijn ogen onbewust bezig is.

www.eqafe.com/free

www.desteniiprocess.com