Dag 438 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-11 – Opgeven

Dag 437 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Reactiedimensie-10 – Walging en Onbegrip

(zie bovenstaand blog voor context en gehele blogserie)

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in en als een reactie in en als mezelf op de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven in en als een reactie in en als de geest welke een reactie is op mijn eigen gedachte die ik aanmaak ter controle wanneer ik getriggerd word door een interpretatie van een gedachte van een ander als ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd, bestaande in en als angst om de controle te verliezen in en als een geloof dat een gedachte van een ander op mij geprojecteerd mij persoonlijk iets aan kan doen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf direct iets aandoe zodra ik de gedachte van een ander interpreteer in en als de geest en hierin een gedachte activeer in en als de geest ter bescherming dus controle van mezelf bestaande in en als de geest, in en als interpretatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een gedachte van een ander moet interpreteren en erop moet reageren, in plaats van de woorden van de ander door me heen te laten gaan waarin ik tevens kan zien wat de ander zegt over zichzelf en of dit eventueel iets met mij te maken heeft, welke pas een lading krijgen in en als de geest als ik deze interpreteer en erop reageer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de woorden van een ander te laden met interpretatie en reactie in en als de geest in en als mezelf en mezelf hierin op te laden in en als energie welke betekent opgeven van leven in en als mezelf in en als het fysiek aangezien voor het vormen van deze energetische lading, er fysieke substantie nodig is welke ik onttrek aan mijn eigen fysiek en waarbij ik tevens verdwijn in en als mijn eigen interpretatie in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf behoud als ik mezelf verdedig in en als controle in en als een gedachte in en als de geest, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik mezelf gewaar ben in en als de geest in en als bewustzijn, waardoor het lijkt of dit is wie ik ben, ik als het bewustzijn, wat niet werkelijk zo is, ik ben alleen verdwenen in en als de illusie van mezelf bestaande in en als energie in en als de geest in en als bewustzijn als hetgeen waar ik me bewust van ben en welke ik zo gemanifesteerd heb in en als mijn fysiek waarin het geest bewustzijn systeem fysiek gemanifesteerd is en de fysieke substantie gebruikt om zichzelf in leven te houden in en als energie.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van opgeven, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een aantal gedachten gevormd heb die ik geloof en waarin ik verdwijn, waarin en waardoor ik uiteindelijk geloof dat ik dat ben, dat ik die ik geloof die ben in en als een gedachte, moet verdedigen en als dat niet lukt, als ik niet weet waar ik moet beginnen hierin, zo zelfonoprecht is het, dan geef ik op. Ik realiseer me dat ik druk ben met interactie in en als mijn eigen geest, met mijn eigen gedachten en reacties, in plaats van fysiek hier aanwezig te zijn in communicatie met de fysieke realiteit en de woorden die gesproken en/of geschreven worden en dus dat ik mezelf allang opgegeven heb als ik me in de geestelijke interactie in en als reactie bevind. Ik realiseer me dus dat ik in en als de geest, de toestand waarin ik me bevind aangeef en dus geef ik mezelf feitelijk een aanwijzing van wat er gaande is in en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel, te letten op de aanwijzingen die ik mezelf geef in en als de geest zodat en waarin ik mezelf zie in de toestand waarin ik me bevind en als ik zie wie ik ben in dat moment, dan ben ik in staat om hierin iets te veranderen en dus is de ervaring van opgeven evenzo een mogelijkheid om te stoppen met participatie in en als deze constructie en mezelf te ondersteunen in en als de adem, in en als het fysiek in en als de mogelijkheid tot zelfvergeving en zelfverandering.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in plaats van mezelf op te geven.

Wordt vervolgd

http://anartistsjourneytolife.files.wordpress.com/2012/05/information-roots-pencil-acrylic-on-paper-16x20in-2009.jpg

(Click on picture for artist)

Quantum Mind Self Awareness – STEP 1

————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 408 – Jaloezie op het dier

PENTAX ImageIk keek naar Witneus het konijn, ze zat hier in huis. Ik keek in haar ogen en naar haar fysieke expressie. En zag in een moment hoe ik als mens feitelijk jaloers ben op de aanwezigheid van het dier, en hierin vindt de directe aanleiding tot onderdrukking plaats. Zodat de ervaring van jaloezie niet gevoeld wordt en zodat ik het onvermogen niet ervaar – het onvermogen om hier te zijn, aanwezig, in en als het fysiek, tevreden, in eenheid met wat ik doe, in gelijkheid met wie ik ben in en als de omgeving. Als ik dit eenmaal zie, doe ik een stapje terug. Ik doe een stapje terug en benader het dier anders dan voorheen. Niet op een manier van ‘ik weet het wel’, maar rustig in mezelf in acceptatie van dit stapje terug, waarin het dier de ruimte heeft om hier te zijn zonder bedreiging van mijn alwetendheid. Ook hoef ik dan niet langer mezelf als mens af te wijzen, welke ik slechts doe ter bescherming van mezelf in mijn ervaring van minderwaardigheid ten opzichte van het dier of van het leven in het algemeen. En hoef ik dus geen ervaring van ‘meerwaarde‘ te creeren in mezelf waarin ik me probeer te ‘bewijzen’ en  welke ik probeer te behalen door het dier te onderdrukken in en met mijn alwetendheid. Ik weet het namelijk helemaal niet. Ik wil alleen maar hier zijn, maar dat lukt me niet zoals het dier. En dat frustreert me. Dus het dier moet boeten voor hetgeen ik niet voor elkaar krijg. Terwijl deze frustratie en boetedoening me alleen maar verder weghaalt bij het ‘hier aanwezig’ zijn aangezien ik meer en meer in de geest verdwijn en me afscheid in een ervaring van frustratie en hierop volgend in een handeling van boetedoening.

Breid een flits van deze realisatie van jaloezie binnenin zelf uit op wereldniveau en we zien hoe de dierenmishandeling tot stand is gekomen en in stand wordt gehouden in en als het bestaan van de mens als de geest, participerend in ‘alwetendheid’ in de geest, zelfs zonder het door te hebben. We zullen een stapje terug moeten doen – een hele grote stap terug. Wat niet werkelijk terug is, het is ‘terug’ in het fysiek welke de geest als ‘achteruitgang’ ervaart maar welke uiteindelijk de enige werkelijke stap vooruit zal zijn voor de mensheid en/als het fysieke leven op aarde. Erkennen wie we zijn/zijn geworden in en als de geest, in en als een geest bewustzijn systeem, waarin we continu het leven in onszelf onderdrukken, het fysiek onderdrukken en dus het dier als leven in/als het fysiek buiten onszelf (en ieder ander leven) onderdrukken en (laten) mishandelen. Als bewijs van de ‘almachtigheid van de geest’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik me moet bewijzen in en als de geest, als zijnde een bewijs van dat ik toch wel ‘macht’ heb, terwijl ik me zo machteloos voel ten aanzien van mijn geest bewustzijn systeem als wie ik ben geworden, dus ten aanzien van mezelf, gevangen in een gesloten systeem, niet bij machte om hier aanwezig te zijn, een en gelijk in en als het fysiek, maar constant participeer in polariteit in en als conflict binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het dier te onderdrukken in mijn alwetendheid in en als de geest, ter voorkoming van de de ervaring van jaloezie, onvrede en onmacht binnenin mezelf ten aanzien van wie ik ben (geworden).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb jaloezie te ervaren naar het dier, in plaats van een stapje terug te doen, stil te worden van binnen, de ongelijkheid in en als mezelf te ervaren, zelf te vergeven, zelf te corrigeren, en hierin het dier de ruimte te geven als fysieke zelfexpressie in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb het dier werkelijk als voorbeeld te zien door een en gelijk te gaan staan in en als acceptatie van mijn bestaan in en als een geest bewustzijn systeem, want alleen als ik dit zie, realiseer, begrijp en accepteer, stel ik mezelf in staat om de afscheiding binnenin mezelf te stoppen en op deze manier, adem voor adem, mezelf te vergeven en corrigeren tot een levend wezen in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voor het dier te willen zorgen en me hierin beter te voelen door het geven van deze zorg, in plaats van werkelijk nederig te zijn en te zien en geven wat het dier nodig heeft om te leven in een wereld die beheerst wordt door de waanzin van de mens in en als de geest in een toestand van overleving en om verantwoordelijkheid te nemen als mens in mijn mogelijkheden tot werkelijke zorg als wat het beste is voor mens, dier, plant, aarde en alles wat bestaat – Leven.

The Consciousness of the Tiger – Part 1

The Consciousness of the Tiger – Part 2

Leer jezelf kennen als wie we zijn geworden en doe een stapje terug in jezelf, op weg naar eenheid en gelijkheid in en als het fysieke leven:

Desteni-I-Process-Lite

———————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 365 – Relatievorming

Ik begin een beetje zicht te krijgen op hoe relaties geconstrueerd worden en hoe ik mezelf heb gevormd in een poging hierin te passen. We wachten in principe totdat we geraakt worden door iets in een ander, en dit geraakt worden doet ons bewegen, naar die ander toe. Zolang we niet geraakt worden, geen beweging, maar een ‘wachten’. Want, zelfbeweging kennen we nog niet.

Als ik terugzie in mijn leven, zie ik hoe ik ‘vond’ dat ik te weinig had meegemaakt in mijn leven, ik ben fysiek vrij stabiel opgegroeid, maar wel binnen een geprojecteerde relatie. Dus wil ik me hieruit ‘weg’ bewegen en is dit ‘weg bewegen’ dus mijn startpunt van beweging, op zoek naar mezelf (in plaats van dat ik mezelf binnen die geprojecteerde relatie verander; hier had ik het gereedschap niet voor). Hierin vond ik mezelf op een gegeven moment niet zo interessant en ervoer ik wel een vastzitten in projectie. Ik wil mezelf interessanter maken. Om ook iets meegemaakt te hebben. En ik wil mezelf bevrijden uit de ervaring van vastzitten. Dit heb ik voornamelijk gedaan in intieme relaties; hierin zit ik immers vast in een projectie.

Ik ga relaties starten met mensen die zich tot me aangetrokken voelen of tot wie ik me aangetrokken voel, waar vervolgens 1 van de 2 weer vertrekt. Dit blijft rondcirkelen. Om en om, hij gaat weg, ik ga weg, hij gaat weg, ik ga weg. We worden niet (meer) voldoende geraakt door de ander, er moet meer zijn, En we gaan weer. Feitelijk op zoek naar het perfect passende plaatje in en als de geest. Met eigenlijk maar 1 doel: onszelf onder ogen zien. We missen onszelf en in al die gevormde relaties zijn we steeds verder van onszelf afgedwaald, in en als afscheiding in de geest.

Als iemand wegging, dacht ik altijd dat ik iets mis gedaan had of juist iets niet gedaan had. Dat het aan mij lag, ik had dit moeten doen, of dat. Ik had ook dingen anders kunnen doen, namelijk in en als mezelf aanwezig blijven, en me niet vormen in wat ik geloof als wat het plaatje van een ander is van mij, om te proberen die ander te raken en dus te binden aan mij.

Ik leer eindelijk bij mezelf te blijven. En wat er dan ook gebeurt, dan blijft het stil. Want ik ben bij mezelf gebleven. Totdat ik er zelf klaar voor ben om me te delen. Als het niet stil blijft weet ik, he ik ben ergens weg gegaan, waar is dit, wanneer is dit, wat heb ik geforceerd. Hier moet ik mezelf onder ogen zien. Als ik het zie en zelfvergeef, wordt het stil. Het ligt niet aan mij wat een ander beweegt. Ik kan de ander niet bewegen. Ik kan mezelf bewegen, en bezig zijn met het bevrijden van hetgeen me belemmert mezelf te bewegen in en als zelfbeweging.

Risico hierin is het ‘alleen staan’. Want iedereen is op zoek naar een relatie om elkander te bewegen en bewogen te worden. En onszelf onder ogen zien, dat is niet waar we om staan te springen.

Wat zelfvergevingen op hoe ik me door de jaren heen gedragen heb op relatiegebied.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen naar wat ik vorm als wat ik denk wat voor een beeld een ander van mij zal hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen in een poging om ook een relatie te vormen, zoals iedereen in de wereld, als iets wat ik nooit begrepen heb maar toch wel wil, om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervormen om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging in een relatie te passen, dus in wat ik denk dat het plaatje is wat een ander heeft en waar ik een en ander van moet hebben om die ander aan me te binden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren in een poging een ander aan me te binden om niet alleen te hoeven staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geslachtsgemeenschap te gebruiken om een ander aan me binden, en hierna zelf een binding te creeren met die ander, in en als bewustzijn, waarvan ik in het moment ‘ervaar’, dit is okay, maar waarin ik niet zie dat het bewustzijn een ‘okay’ ervaring geeft omdat die het okay vindt om lijntjes te leggen om hierin energie te kunnen blijven genereren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb direct ‘all the way’ te gaan en hierin 10 ongemakkelijke stappen over te slaan, waarna achteraf het ongemak naar mij terug slaat in en als mijn fysiek, waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me direct geheel open te stellen en me vervolgens geheel af te sluiten door en voor alle systemen die aanslaan, waardoor ik onaardig en afwerend word, en er geen rustig delen meer mogelijk is en ik mezelf niet meer laat zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren ten behoeve van energiewinning in en als het het geest bewustzijn systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen in het hele relatieproces – met name oordelen over het weggaan bij mezelf, welke weerspiegeld wordt in het weggaan uit partnerrelaties – waarin ik wederom energie genereer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb in een partnerrelatie te blijven en hierin het onderwerp projectie volledig te onderzoeken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘weg te bewegen’ uit een relatie, op zoek naar mezelf, in plaats van in en als de relatie mezelf te zien, realiseren, begrijpen, zelfvergeven en zelfcorrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik het onderwerp projectie onderzocht heb in diverse verschillende relaties in plaats van in 1 stabiele relatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als een ander zeer te doen door zelfonoprecht te starten waardoor ik zelf wegga of waardoor een ander weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds weg te gaan als ik zelfonoprecht een relatie start, in plaats van het startpunt in en als mezelf en hierin in en als de relatie te veranderen van zelfonoprecht naar zelfoprecht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren omdat relaties zo vaak gestopt zijn voordat twee mensen elkaar gezien hebben en zichzelf hebben laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren dat ik in het verleden een ander de kans niet heb gegeven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren omdat ik dus mezelf de kans niet heb gegeven mezelf te laten zien door een ander de kans te geven zichzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen enkel mens werkelijk toe te laten omdat ik altijd projecties en interpretaties een rol laat spelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen dieren werkelijk toe te willen laten omdat ik zeker weet dat daar geen projecties spelen en ik hierin zeker weet dat ik zelf ook niet projecteer en oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog een diep verdriet te ervaren in mezelf over het overlijden van Bernard, omdat hij de enige man is die ik heb gekend en ervaren die werkelijk in mij en met mij ziet zonder interpretatie en projectie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te interpreteren en projecteren op anderen, waardoor ik mezelf niet compleet als werkelijk zie, maar steeds in deeltjes, in verschillende mensen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om werkelijk alleen te staan en mijn stem te laten horen als ik zie en bemerk dat er geprojecteerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf altijd op te hebben willen vullen met een ervaring in een relatie om iets te herkennen in mezelf en hierin te willen ontvangen voordat ik geef, en dit dus ook zo terug te ontvangen, in plaats van te geven zoals ik zou willen ontvangen.

*

Als ik mezelf zie participeren in een wens om te ontvangen en mezelf op te vullen in en als herkenning, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets zie wat ik mis in mezelf, en waar ik me dus van heb afgescheiden, in en als oordeel.

Ik verbind mezelf door hetgeen ik mis in mezelf te onderzoeken en in zelfvergeving te brengen, zodat ik er een en gelijk aan ben.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik terughoud in het geven zoals ik zou willen ontvangen, zodat ik dit eerst en alleen aan mezelf kan geven alvorens ik denk iets te moeten delen.

Als ik mezelf zie en ervaar in en als een bewustzijnservaring van ‘het is okay’, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn een sein van okay geef, aangezien ik in en als bewustzijn verbinding als connectie als energie, als ‘okay’ ervaar, als ‘leven’.

Ik realiseer me dat ik dit als leven ervaar in en als bewustzijn, in en als overleving, ‘overlevering’ van energie.

Ik realiseer me dat ik in en als bewustzijn, een ervaring van ‘dood’ heb als ik niet toegeef aan deze overlevering van energie, en dus zal ik weerstand ervaren om mezelf te stoppen in en als overlev(er)ing van energie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik realiseer me dat ik een ervaring van verlies zal hebben als ik mezelf hierin stop, aangezien ik een relatie als connectie verlies en hierin alleen sta, in en als deze beslissing.

Ik realiseer me dat als ik toegeef aan de overlevering van energie, ik mezelf verlies, en ik hiervan de consequenties zal doorlopen.

Ik verbind mezelf door mezelf te stoppen in de overlevering van energie in en als een bewustzijnservaring van okay, gerelateerd aan seks/geslachtsgemeenschap. *

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat een eventuele ervaring van verlies inhoudt en dus waar ik me van heb afgescheiden.

Als ik mezelf zie terughouden in spreken als er sprake is van projectie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik twijfel, en dat dit komt doordat ik reageer op projectie, en hierin oordeel en zelf projecteer.

Ik realiseer me dat ik hierin een weerstand ervaar en dus niet ‘clear’ ben in en als mezelf, en niet zie wie er nu projecteert en interpreteert, ikzelf, de ander of hoogstwaarschijnlijk allebei.

Ik stel mezelf ten doel mijn oordelen op wat ik zie in en als projectie allereerst te stoppen in mezelf en te onderzoeken met behulp van schrijven en zelfvergeving en terug te brengen naar zelf, om te zien wat en hoe ik mezelf oordeel hierin.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verdriet over Bernard die niet projecteert, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat Bernard stond en staat als en voor het Levende Principe van Eenheid en Gelijkheid.

Ik verbind mezelf door ‘Bernard’ te zien als ‘Leven’ en niet als man, en in en als Leven in en als mezelf te zien en de ongelijkheid als afscheiding die ik tegenkom, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, adem voor adem, dag voor dag.

*

*aanvullende zelfvergevingen geslachtsgemeenschap:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te binden aan een ander in en als geslachtsgemeenschap, niet ziende, realiserende, begrijpende dat deze binding bestaat uit het overdragen van systemen, voordat ik 100 % getest heb of we werkelijk samen zullen blijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen twijfel, hoe klein ook, over het begin of voortbestaan van een partnerschap, in de wind te slaan in en als een ervaring van ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’ en dus hierin toe te geven aan een energetische ervaring in en als geslachtsgemeenschap als eindpunt, en hierin stappen over te slaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de daad van geslachtsgemeenschap als shortcut te rechtvaardigen met redenen als ‘het is okay’ en ‘we komen er wel uit’ en ‘ik kan het wel aan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf zoals ik was als niet voldoende te ervaren, en dus allerlei lijntjes ben gaan leggen in en als connectie, in en als geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb misselijk te zijn van mezelf in en als deze hoedanigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen ontdekken en beoefenen, welke onderdrukt is en welke ik niet werkelijk ken, en waar ik steeds te vroeg aan begin in een shortcut en dus de weg ernaar toe verlang, langer maak, en hierin een verlangen creeer, als een omweg om mezelf heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een omweg te willen maken om mezelf heen, bestaande in en als ongemak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over de hoeveelheid geslachtsgemeenschap die ik gehad heb, de partnerwisselingen hierin en redenen hiertoe, waarin ik dit als ‘normaal’ heb ervaren en als ‘leuk en enerverend’, maar waarin ik ondertussen een accumulatie creeer van systemen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer te weten of ik nu moet lachen of huilen om deze bizarre constructie die ik niet werkelijk gezien en begrepen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren om het feit dat ik wel ervoer dat het niet in orde was wat ik deed, maar dat ik geen werkelijk inzicht en werkelijke educatie had over seksualiteit, en dus alles in het fysiek heb onderzocht en ervaren om inzicht te krijgen in mijn handelingen, waarbij de ene handeling naar de volgende leidt, als een schakel in een keten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te hebben lopen keten, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mezelf hierin en hiermee vast kit in en als de keten.

*

Als ik mezelf zie participeren in en als de wens als gedachte als verlangen als verlenging van mezelf, om steeds alleen werkelijk de fysieke seksualiteit te willen onderzoeken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik alleen werkelijk de fysieke seksualiteit kan ontdekken en beoefenen met een ander als een mannelijk wezen, als ik bereid ben om werkelijk te delen in en als mezelf en de verlangens als verlengingen in en als de geest stop.

Ik stel mezelf ten doel de fysieke seksualiteit in en als mezelf verder te onderzoeken in en als masturbatie en fysieke aanwezigheid in het dagelijks leven in en als aanraking met hetgeen om me heen is, en pas hieraan met een mannelijk wezen te beginnen als ik zelf werkelijk bereid ben om te delen in en als mezelf en zo ook de man.

Ik verbind mezelf door de keten te stoppen, te stoppen met keten, en de schakels te onderzoeken, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en mezelf hier te brengen, in en als de adem, in en als het fysiek, in en als mezelf, op aarde.

Full what is sex part 10

What is Sex? – Introduction – Part 1-6

What is Sex – Part 7

What is Sex – Part 8

What is Sex – Part 9

What is Sex- Part 10

—————————————————————————————————————————————————–
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 361 – Zelfvergevingen ontevredenheid over mezelf

Dag 360 – Ontevredenheid over mezelf

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ontevredenheid over mezelf te ervaren over het feit dat ik mezelf niet optimaal heb toegepast en toepas.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een algehele doffe ervaring te creeren in mezelf, waarin ik niet meer zie waar dit vandaan komt, maar waarin ik me alleen nog als ‘dof’ ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zinloosheid te ervaren doordat ik mezelf niet optimaal heb toegepast en toepas in mijn leven tot dusver.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben opgegeven in plaats van mezelf te hebben toegepast, waarin ik het leven als zinloos zie en ervaar, wat het ook is zonder aanwezigheid van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een algehele ervaring van depressie te creeren als dit niet toepassen van mezelf zich accumuleert door de tijd heen, in jaren en jaren opgebouwd, waarin ik wel zie, he, depressie is niet wat het genoemd wordt in de medische wereld, het is niet wat ik ‘ben’, het is slechts een staat, een toestand in de geest waarin ik me bevind welke ik fysiek gemanifesteerd heb door het nalaten van de toepassing in en als mezelf, maar waarin ik zoveel lagen ervaar en fysiek gemanifesteerd heb waardoor ik niet zomaar in die depressie op kan staan en dus mezelf onderdruk, depress, in en als een ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb fysieke klachten te manifesteren als dufheid en fysieke vermoeidheid, welke komt door de vele systeemlagen in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verkramping als controle te manifesteren, in een poging om mezelf weg te houden uit deze staat in de geest als depressie en dofheid, uit angst dat ik er nooit meer uit kom als ik er eenmaal inzit, niet meer in staat om controle ‘los te laten’, aangezien dit geen oplossing is zolang ik niet weet wat ‘loslaten’ inhoud als een actief proces van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie in en als zelfoprechtheid als toepassing van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn lichaam zo te belasten met alle geest bewustzijn structuren dat ik mijn lichaam verzuur met allerlei gedachten, welke ik geloof, onderdruk en opsla als emoties, waardoor de organen in mijn lichaam harder moeten werken en meer te verwerken krijgen dan hun eigenlijke werk in samenwerking in en als het fysiek, waardoor er een soort van ‘achterstand’ ontstaat in het afvoeren van de afvalstoffen, welke zich uit in bijvoorbeeld lichte hoofdpijn en andere ontgiftingsverschijnselen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet preventief de gedachten te hebben gestopt maar deze te hebben onderdrukt en opgeslagen als emoties als structuren in mijn (spier)weefsel in mijn fysiek, welke vertraging en verzuring geeft, waardoor ik vervolgens bezig ga met de fysieke gevolgen hiervan in plaats van bezig te zijn met het stoppen en onderzoeken en zelfvergeven en corrigeren van mijn  participatie in mijn gedachten als toepassing van mezelf, en dus opnieuw niet toekom aan de werkelijke toepassing van mezelf, en zo de cirkel rondloop en de ervaring van ontevredenheid accumuleer en in stand houd.

Zelfcorrecties volgen.

Eqafe – Free Interviews – klik hier

———————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 336 – De New Age gezondheidstherapieen als Opzettelijke Paranoia om Voordeel/Winst te creeren – deel 2

Dag 315 – Paranoia in en als Intentie in de New Age Beweging

Dag 335 – De New Age gezondheidstherapieen als Opzettelijke Paranoia om Voordeel/Winst te creeren – deel 1

Verder met het probleem van de vorige dag met aanvullend een oplossing en beloning:

Probleem:

Laat ik duidelijk benoemen dat ik niet ‘tegen’ het ondersteunen ben van mensen in de vorm van een therapie tegen betaling. We leven in een wereld welke geregeerd wordt door geld, we kopen een brood voor geld, we laten een huis repareren voor geld en we kunnen begeleiding vragen in de vorm van therapie voor geld.

Het punt waar het hierin om gaat, is dat er woorden gebruikt worden die in de client, zoals ik het nog maar even noem, een vorm van afhankelijkheid creeert door een geloof te creeren in de ontoereikendheid van zelf om zelf te ondersteunen, en/of dat dit pas mogelijk is na vele jaren en er dus in de tussentijd therapie nodig is waarvoor betaald moet worden.

De betaling van de therapie is iets wat niet vergoed wordt door zorgverzekeringen en wat door veel mensen niet betaald kan worden, zeker niet als het om een heel gezin gaat die moet eten, drinken, wonen, geschoold en verzorgd worden. Dit probleem kan opgelost worden als er een geheel nieuwe verdeling komt van geld; als effectieve gezondheidszorg – met werkelijke kennis van lichaam, geest en wezen – voor iedereen beschikbaar is en grotendeels wordt ingevoegd in de educatie van jongs af aan, waardoor de paranoia en ziektebeelden die nu ontstaan, grotendeels voorkomen en in een vroeg stadium begeleid kunnen worden. Als er een Levend Basisinkomen Gegarandeerd wordt voor een ieder, zodat geld geen reden wordt om therapie te gaan geven en om therapie juist wel of niet als ondersteuning te vragen.

Hiermee zal ook voor de therapeut zelf, de neiging wegvallen om mensen te binden met de therapie, al dan niet bewust of bewust-onbewust toegepast als manipulatie. (Het bewustzijn is slim, en ook onbewuste toepassing is opzettelijk zo geplaatst, alleen zit dit diep verborgen en is men zich hier vaak niet ‘bewust’ van; het Bewustzijn handelt Opzettelijk aangezien dit de Opzet is zoals het geestbewustzijnsysteem geprogrammeerd is).

Het tijdelijk ondersteunen met behulp van een therapie kan iemand op weg brengen in het proces van het nemen van zelfverantwoordelijkheid. Belangrijk hierin is de informatie die aangereikt wordt, aangezien de woorden die gebruikt worden, bij de client weer van alles in werking zet en hierin bepaalt in hoeverre een client zelf zal opstaan in het proces van het nemen van zelfverantwoordelijkheid. Als er tegen iemand gezegd wordt dat we zelf ‘nog’ niet in staat zijn om verantwoordelijkheid te nemen voor en als onszelf, zal de client dit over het algemeen laten welgevallen, met name als de therapieen betaald kunnen worden, en dit dus aannemen en geloven, waarin de therapieen gebruikt worden om zelf verder te helpen door inzet van de ‘gave’ van een ander, in plaats van om zelf te ondersteunen in het  proces van het opstaan in en als het nemen van zelfverantwoordelijkheid.

Als er in de therapie geen volledige duidelijkheid hierover bestaat bij de therapeut en dus ook niet in volledige duidelijkheid kan en zal worden doorgegeven aan de client, zal de gehele therapie in het water vallen en zal er een afhankelijkheid gecreeerd worden door het kleine stukje informatie dat mist:

The design of the system is to give you 95% truth — and the fundamental 5% that is left–which is always unconscious — is kept from you, making the 95% an illusion (Bernard Poolman)

Het ontwerp van het systeem is om je 95% waarheid te geven — en de fundamentele 5% die is weggelaten–welke altijd onbewust is — is jou onthouden, welke de 95% tot een illusie maakt.

En dit is het probleem wat gebeurt in de new age gezondheidstherapieen, waarin de therapeuten werken met de ‘beste Intentie’ (zie 1e link bovenaan de pagina), maar welke de client bewust-onbewust in afhankelijkheid houdt om winst te behalen – bewust-onbewust dus over het algemeen ook onzichtbaar voor de therapeut zelf die de therapie geeft. En zal dus ook als zodanig ontkend worden en beschermd worden met de ‘intentie als wat het beste is’, waarin de Intentie niet inhoudt dat er ook wordt geleefd wat het beste is voor ieder-een; Intentie bestaat in en als de geest, welke nooit het beste voorheeft met al het leven als ieder-een, aangezien dit betekent dat de geest als het geestbewustzijnsysteem – en dus niet als Leven maar bestaande in en als afscheiding van Leven – zal ophouden te bestaan.

Oplossing:

Levend Basisinkomen Gegarandeerd voor ieder mens, waarin de overlevingsmechanismen en opzettelijke wegen om geld te verdienen en dus winst/voordeel te behalen, zullen wegvallen.

Hierin ontstaat ruimte voor het proces van het nemen van en leven als zelfverantwoordelijkheid, welke zal geschieden via zelfoprechtheid zichtbaar in schrijven en hierin toepassing van zelfvergeving en zelfcorrecties, die geleefd worden in en als het fysiek.

Begeleiding hierin door therapeuten die eerst zelf het proces in en als zelfoprechtheid tot het nemen van en leven als zelfverantwoordelijkheid – 100% verantwoordelijk voor zelf – wandelen als levend voorbeeld, en hierin de client als medemens kunnen ondersteunen in het proces tot het nemen van en leven als zelfverantwoordelijkheid.

Het schrijven en toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie is hier altijd onderdeel van, niemand uitgezonderd, aangezien we allemaal geprogrammeerd zijn in en als het geestbewustzijnsysteem, en dus allemaal een blinde 5% hebben die we onder ogen moeten zien in en als zelfoprechtheid, waarin ondersteuning nodig is van een ander mens dan onszelf, aangezien we zelf vastzitten in onze programmering die de blinde vlekken onzichtbaar houdt.

Dit kan worden aangevuld met verschillende therapieen die helderheid geven in het proces ten aanzien van zelf, zolang de doelstelling en startpunt gelijk is aan en als zelfverantwoordelijkheid, 100%, startende per direct en niet pas over 15 jaar. We zijn niet direct 100% zelfverantwoordelijk, dit proces neemt minimaal 7 jaar tijd in en meestal meer, maar het doel en startpunt is per direct het proces tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid en het werken met de tools/het gereedschap welke dit proces ondersteunt en waarmee zelf ieder dag zelf in staat is zelf te ondersteunen. Dit gereedschap kan per direct worden aangereikt.

Educatie vanaf jongs af aan in het proces van het nemen van en leven in en als zelfverantwoordelijkheid, waarin dit dus ‘de normale gang en stand van zaken is’ die een ieder leeft en uitvoert gedurende het gehele leven.

Er is natuurlijk een overgangsperiode nodig welke enkele generaties in zal nemen, aangezien we allemaal opgevoed zijn in en als dit ‘malen’ als paranoia in het hoofd, waarin we de paranoia als allerhande dagelijkse gedachten, gevoelens en emoties dagelijks volgen en leven, en hierin ver af staan van het leven in en als zelfverantwoordelijkheid. Therapeuten vervullen hierin dus juist een belangrijke rol als voorbeeld en in en als een begeleidende functie totdat het langzaamaan door ouders en schoolsysteem geintegreerd gaat worden als er voldoende mensen zijn die in staat zijn hiermee te werken.

Invoer van Techno Tutor ter educatie van de mens/kinderen in en als volle potentie in en als zelfverantwoordelijkheid (tot nu toe alleen Engelstalig beschikbaar).

Beloning:

Het stoppen van New Age gezondheidstherapieen als Opzettelijke Paranoia om voordeel/winst te behalen en het starten van een ondersteuning in gelijkheid als Levend Voorbeeld in en als Zelfverantwoordelijkheid, waarin een ieder in staat is direct te leren om zelf te ondersteunen in en als het proces tot een leven in en als zelfverantwoordelijkheid, welke zal leiden tot een leefbare wereld op aarde in en als het fysiek, waarin alle mensen elkaar in fysieke werkelijkheid ondersteunen in gelijkheid en tevens alle dieren en planten ondersteunen en de ruimte geven in en als volle potentie te leven, welke vice versa een enorme ondersteuning voor de mens inhoudt.

Parenting – Perfecting the Human Race

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 302 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Herinnering

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Voortzetting van het onderwerp moeheid en slapen:

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie*

Herinnering:

Ik sta buiten bij x in zijn tuin, hij is met iets bezig in de schuur, we zijn alleen, de familie is binnen. Terwijl hij bezig is, half met zijn rug naar me toe, vraagt hij opeens: ‘zeg Ingrid, zie ik daar iets komen? Krijg je borstjes?’ Ik antwoord niet, ik beweeg niet, ik kijk naar de grond, weet niet wat te zeggen. Ik schrik, het beneemt me de adem en deze zet vast in mijn borst. Ik val stil en trek me terug in mezelf. Om er nooit meer uit te komen. Dit is teveel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een een herinnering in me op te slaan en hierop mijn hele bestaan voort te zetten, waarin ik de ervaring die ik heb in de herinnering als ‘echt’ ervaar en dus voor waar aanneem, en hierdoor niet meer de moeite neem om te onderzoeken in mezelf wie ik ben in de herinnering en wat ik dus voortbreng in en als de herinnering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb graag bij x aanwezig te zijn voordat dit soort opmerkingen gemaakt werden en niet meer graag aanwezig te zijn bij x vanaf het moment van de eerste opmerking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na de eerste opmerking over borstjes, te hopen dat dit niet meer plaats zal vinden als ik weer een keer met x (alleen) ben en hierin net te doen alsof het niet heeft plaats gevonden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin het voordeel van de twijfel toe te passen, voortkomend uit zelftwijfel in wat te doen en wat te zeggen in een moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb al eerder dit soort opmerkingen te hebben gehoord en hierin al eerder een niet-weten te creeren met gekoppeld hieraan een angst voor alleen zijn x.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me een klein meisje te voelen in de aanwezigheid van x, buiten bij het schuurtje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te antwoorden, niet te bewegen en naar de grond te kijken als reactie op de vraag x of ik al borstjes krijg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat te zeggen op vraag en/of opmerking van x over borstjes krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet eens te weten of het een vraag is of een opmerking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de opmerking over het wel of niet borstjes krijgen niet te begrijpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen dat hij zich bemoeit met de verandering in mijn fysiek, maar dit niet te zeggen en/of durven zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten waarom ik niet durf te zeggen dat ik niet wil dat hij zich bemoeit met de verandering in mijn fysiek als het krijgen van borstjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of het normaal is dat hij zich bemoeit met de veranderingen in mijn fysiek aangezien er bij ons thuis weinig tot niet over gesproken wordt, en ik dus niet gewend ben over dit soort zaken te spreken en ik algeheel niet gewend ben me uit te spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te schrikken en me door de grond te voelen gaan op het moment dat x iets zegt/vraagt over een fysieke verandering als borstjes krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me door de schrik op een vraag over borstjes krijgen, de adem te laten benemen en de schrik vast te zetten in mijn borst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de schrik in mijn borst als ervaring, mijn verdere leven te gebruiken als ‘zo erg’ waarin ik mezelf in een slachtofferrol houd alsof me iets is aangedaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in een slachtofferrol te houden en hierin de ander de schuld te geven van mijn ervaring, en hierop vervolgens door te leven en anderen de schuld te blijven geven van soortgelijke ervaringen, in plaats van in te zien dat de ervaring komt door mijn eigen interpretatie van wat x zegt in dat moment, en dat ik in het moment, hier iets op terug had kunnen zeggen of gewoon had kunnen zeggen dat ik het onprettig vind als hij zich hiermee bemoeit, waarmee ik de verantwoordelijkheid naar mezelf haal en tevens de ander aangeef in woorden te zien die gezegd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf de schuld te geven dat ik niets gezegd heb in dat moment, en hierop mijn leven te baseren en dit te herhalen, door vaak niets te zeggen en anderen de schuld te blijven geven, en mezelf hierin in een slachtofferrol te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb borstjes krijgen als iets heel ergs te ervaren, aangezien deze fysieke verandering niet te verbergen is, en ik hierin mezelf als zichtbaar ervaar voor een ieder, en dus vrij om opmerkingen over te maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb borstjes krijgen te koppelen als vrij om opmerkingen over te maken, welke in mijn leven dan ook veelvuldig gebeurd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de ervaring van erg nooit begrepen te hebben, waarin ik deze nu kan koppelen aan dat er energie gegenereerd wordt ten aanzien van borstjes, zowel in mijzelf als buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te walgen van de energie die gegenereerd wordt naar aanleiding van mijn borstjes, zowel in mijzelf als buiten mijzelf, waarin de walging de angst maskeert die hieraan verbonden is en/of gelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de energie die gegenereerd wordt ten aanzien van borstjes, in en buiten mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet aanwezig te willen zijn in vrouwelijke lichaamsvormen, aangezien ik hierin zichtbaar ben en er energie gegenereerd wordt naar aanleiding van de vrouwelijke lichaamsvormen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me terug te trekken in mezelf om er nooit meer uit te komen, en hierin te gaan slapen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als teveel te ervaren; het als wat er in mezelf gebeurt als reactie op de gedachte die getriggerd wordt op de vraag/opmerking over borstjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb slapen als vlucht te gebruiken om mezelf in en als deze toestand niet onder ogen te hoeven zien en mezelf hierin niet te hoeven veranderen, en in dit slapen het geest bewustzijn systeem op te laden zodat het een netwerk wordt die mezelf in deze ervaring onderdrukt, waarin ik me ‘beter’ voel dan aanwezig in en als deze ervaring in onwetendheid, onzekerheid en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van moeheid te creeren in en als de geest zodat ik kan gaan slapen en hierin kan vluchten van de werkelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ‘gevoel’ te hebben dat ik iets doe wat niet mag –  a no-going area – met het uitschrijven van deze ervaring/gebeurtenis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ervaring en gebeurtenis altijd verborgen te hebben in mezelf, aangezien ik het als ongepast ervaar om dit te delen aangezien ik het als ‘erg’ bestempeld heb, niet ziende dat door het verborgen te houden, ik mezelf nooit de kans heb gegeven hier zelfverantwoordelijkheid in te nemen en de slachtofferrol te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in een slachtofferrol te blijven participeren en/om anderen hierin de schuld te blijven geven/te kunnen blijven geven, zodat ik niet werkelijk in mijn eigen ervaring van onmacht en angst hoef te zien en dus niet hoef te veranderen.

*

Ik realiseer me dat ik al gedachten had gecreeerd over het krijgen van borstjes, met onbewuste patronen tot gevolg als fysiek gedrag, waardoor ik me heb laten belemmeren in het antwoorden op een vraag over mijn fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik sta ten aanzien van mijn fysiek en ten aanzien van mijn borsten in het algemeen.

Als ik mezelf zie participeren in een slachtofferrol ten gevolge van een gedachte in zelftwijfel als interpretatie van een situatie en/of vraag en/of opmerking, dan stop ik, ik adem. Ik haal mezelf hier en zie wat er in mezelf gebeurt.

Ik realiseer me dat ik in een gedachte als interpretatie participeer, gebaseerd op een ervaring in het verleden.

Ik stel mezelf ten doel de gedachte en de reacties die het tot gevolg heeft te onderzoeken in mezelf – indien nodig in schrijven – zelf te vergeven en zelf te corrigeren, beginnende bij gebeurtenissen en/of reacties die me bijblijven door de dag heen.

Ik stel mezelf ten doel te ademen, mezelf te omarmen, mezelf te ondersteunen in en met schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie en allereerst mezelf in te zien in reacties in gebeurtenissen waarin ik niet weet wat te zeggen en/of angst ervaar iets wel of niet te zeggen.

Ik stel mezelf ten doel allereerst mezelf te corrigeren voordat ik me uitspreek in/als reactie in/als angst.

Ik stel mezelf ten doel de herinnering verder te onderzoeken door gebeurtenissen in het heden die deze ervaring triggeren, specifiek te onderzoeken aangezien deze op hetzelfde mechanisme gebaseerd zijn.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van moeheid, dan stop ik, ik adem.

Ik onderzoek in mezelf waardoor ik moeheid ervaar, of het fysiek is of dat het een excuus is van de geest om me terug te trekken in de slaap in mezelf in de geest.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te trainen in 6 uur slaap per nacht.

Ik stel mezelf ten doel het mezelf comfortabel te maken door de dag heen en comfortabel te worden in en als mezelf, door het onderzoeken van ervaringen in mezelf waarin ik me niet comfortabel als onveilig voel, deze uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat ik minder en minder behoefte ervaar om te vluchten in bed in de slaap.

———————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 274 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Probleem:

Ik reageer extreem binnenin mezelf op een aantal karakters die een ander laat zien, en het wordt tijd deze meer gestructureerd uit te schrijven.

Waarom staan deze onder de serie ‘Expressie en de Darm’? Omdat mijn extreme reactie in mezelf plaatsvindt, binnen in mij spant het hele geest bewustzijn systeem zich aan, welke voelbaar is vanaf de nek-schouderspieren, doorlopend naar beneden door het buikgebied, tot aan de bekkenbodem. Het meest voelbaar is het in de dikke darm, die aan gaat voelen als een soort ijzeren buis, en als de spanning eenmaal is opgebouwd en de spieren zijn aangespannen, duurt het een aantal dagen voordat het weer ontspant. Dit is wat ik omschrijf als ‘de hel’ in mij; ik ben bezet dus bezeten door mijn eigen geest bewustzijn systeem.

Alle weerstand die ik ervaar verzamelt zich in het buikgebied, het midden zogezegd – chinees zullen ze wellicht zeggen de middelste warmer, die de fysieke energie verdeelt – en zet zich vast; ik ervaar mezelf als overweldigd door dit systeem en kan niet meer bewegen, geen zelfbeweging, en naderhand ben ik zo uitgeput en wanhopig van mijn eigen reacties hierop dat ik tot niets meer in staat ben op op te pakken en alleen nog maar wil slapen en/of tv kijken. Terwijl op het moment zelf verberg ik het in me, stop het weg, doe net alsof alles ok is.

Het zijn karakters waarin ik ben opgegroeid en waarin ik verstrikt ben geraakt en waarvan ik de schuld op een ander heb geschoven, gestimuleerd door volledige ontkenning van een ander, waarin ik niet in staat was mijn eigen geest bewustzijn systeem op te pakken, en altijd ben blijven hangen in de slachtofferrol van deze Trigger Characters en het scenario van Schuld.

*

Trigger Characters – Uitlok Karakters:

Onverschillig – meteen in reactie ja zeggen op wat ik vertel, bijna voordat ik uitgesproken ben, en als ik iets doorpraat en/of vraag zie ik dat het helemaal niet gehoord wordt maar dat er ja wordt gezegd.

Controle/Attentie/Aandacht – aandacht gevestigd in de geest van een ander op mij via ogen van de persoon die ergens zit in een ruimte en volgt wat ik doe, maar zelf niet beweegt – makes me feeling stuck in the mind and frozen inside

Ontkenning – iemand zegt dat alles ok is, dat ie helemaal relaxed is, dat diegene niets doet, niet in de geest aanwezig is of aandacht vestigt, alsof er niets aan de hand is, terwijl ik aan alles merk dat er iets niet klopt en dat er wel degelijk aandacht als controle gevestigd wordt – makes me shut down and give up, completely.

It is really attention related, where the attention is layed on something and/or some one outside self in some way of control, and me believing that this has something to do with me, with the other person controling ME, and me trying to get away from this, so I get away in the mind, instead of seeing that the other person is indeed using control, but Not Especially related to me, but to keep everything in place in the own mind to feel ‘safe’ in some way as some Idea of comfortability within self, but still in the mind, so still in control in/as consiousness which is not equal being here.

Afwachtend – wachtend op wat ik fysiek doe, wat ik initieer, wanneer ik beweeg en/of voorstel tot fysieke beweging

*

Oplossing:

Alle Karakters vinden in mij plaats, ik heb ze zelf zo ontwikkeld zoals ik ze zie en benoem, anders zou ik er niet op reageren, en bovendien kijk ik door mijn ogen, dus is het mijn interpretatie van wat ik zie, dus zie ik mijn eigen karakters geprojecteerd op een soortgelijk karakter waarvan ik niet weet hoe de ander deze exact heeft opgebouwd, dat weet alleen die ander zelf en is aan de ander om zelf door te wandelen. Ik begin met mijn reacties op de karakters om zo bij mijn eigen karakters te komen en een soort van draaiboek voor mezelf te schrijven voor wat te doen als ik een van deze karakters als triggers tegenover me krijg.

Beloning:

Iets wat ik nog niet ken, namelijk in en als zelf aanwezig blijven en uit mijn eigen reactie blijven in de geest / mijn eigen reactie in de geest stoppen op de karakters die de reacties in mezelf uitlokken, waarin het streven is om – uiteindelijk, long way to walk – te ontspannen, comfortabel in mijn fysiek aanwezig te zijn zonder verkramping van de spieren en dikke darm, in aanwezigheid van een ander, onafhankelijk van wat een ander ten toon spreidt en toch in communicatie, dus in de inter-dependency/tussen-afhankelijkheid, als ‘In de Wereld maar niet van de Wereld’.

*

Dit komt keer op keer terug in een partner-relatie waarin seksuele uitwisseling heeft plaatsgevonden. Waarin me duidelijk is geworden hoe ik als geest bewustzijn systeem, bewust onbewust, geslachtsgemeenschap laat plaatsvinden om een connectie te maken, welke in het moment altijd ‘goed’ voelt als de juiste beslissing, zonder in te zien dat dit het bewustzijn systeem is die het als Goed/God ervaart, en die graag connecties wil leggen en hierin verantwoordelijkheid weglegt/overdraagt, niet ziende wat een enorme consequenties dit met zich meebrengt, maar wel ervarende dat er een soort wederzijdse afhankelijkheid plaats gaat vinden hierna, waarin deze karakters hun rol gaan spelen. In deze ervaring van afhankelijkheid word ik boos op de partner, net zoals ik boos werd en word op mijn moeder, doordat er een connectie plaatsvindt, en in dit boos worden leg ik mijn verantwoordelijkheid weg. Ik neem geen verantwoordelijkheid en weiger samen te werken met die ander en die ander tevens te ondersteunen, ik schiet hier in een zelfinteresse, welke komt doordat ik zoveel weerstand ervaar in mezelf, dat ik alleen nog maar weg wil (of de partner ervaart zoveel weerstand dat die weg wilt en gaat, en dan valt er niets uit te werken, en word ik ook boos). Deze weigering om samen te werken heeft zich geaccumuleerd in de situatie waarin de moeder nooit ergens in wilde zien, waarin ik iedere vorm van zelfverantwoordelijkheid hierin heb opgegeven, en mezelf als verantwoordelijkheid hierin dus heb opgegeven, niet wetende hoe hierin te bewegen als de ander het volledig af laat weten. Niet ziende dat ik mijn eigen reacties als weerstand op de ander, in dien te zien en zelf te vergeven en/of stoppen in zelf, zodat ik de afscheiding van mezelf in mezelf in reactie op de ander, stop in mezelf. Dit patroon herhaalt zich keer op keer in partner relaties, waarin ik keer op keer consequenties creeer en de verantwoordelijkheid probeer over te dragen/af te dragen in connectie in geslachtsgemeenschap en tevens verantwoordelijkheid op mij geschoven ervaar en aanneem. Een afschuifsysteem van het afschuiven/verschuiven/verdelen van de verantwoordelijkheid in plaats van op te staan in en als zelfverantwoordelijkheid.

Imagine hoeveel interconnecties er plaatsvinden in partnerschap in geslachtsgemeenschap, weer verdelend wat er aan connecties heeft plaats gevonden in het verleden. Het is mind-blowing. So if you ever have a mind-blowing orgasm again, in connectie met een ander, in een startpunt van zelfinteresse, know what it is. Een wijd verbreid netwerk van verschoven verantwoordelijkheid met enorme consequenties.

What is Sex Series

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 73 – Expressie en de Darm – Ruimte – het huis in Zegveld

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/