Dag 649 – Opruimen

floortje-opruimen

Ik ervaar vaker een polariteit in mezelf met betrekking tot het (definitief) opruimen van spullen en ‘in het bezit zijn’ van spullen in het algemeen. Ik zou graag meer spullen wegdoen, bijvoorbeeld spullen zoals oude brieven en foto’s of werken die ik gemaakt heb op de kunstacademie. Ik bestempel het ‘als zoveel’ en verhuis dit mee, waarbij ik steeds iets meer opruim en een deel weer meeneem. Van tijd tot tijd komt er een gedachte/ervaring op dat ik het liefst alles zou wegdoen hiervan. Echter ik heb dat weleens radicaal gedaan met bijvoorbeeld een koffer oude bandjes en toen kwam er achteraf een ervaring van spijt op. Dus probeer ik het nu met mate te doen waarin ik het praktische gebruik, maar ook mijn eigen geestbewustzijnssystemen en hechtingen in overweging neem zodat ik niet in een ‘tegenreactie’ schiet in mezelf. Eens zien of ik met het schrijven van zelfvergevingen wat meer ruimte kan scheppen hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik teveel spullen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik teveel spullen nodig heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb waarde te hechten aan oude fotoboeken en brieven die in een doos steeds meeverhuizen zonder dat ik er nog uitgebreid in kijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het liefst alles weg te gooien en dan angst te ervaren voor het bestaan zonder deze afbeeldingen van herinneringen als hoe ik bestaan heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen kunnen laten zien aan anderen hoe ik vroeger was en hier eigenwaarde aan te hechten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb eigenwaarde te hechten aan hoe anderen mij zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onderdrukt te ervaren als een ander niet verder ziet/wil zien dan een eigen projectie en met de foto’s zou ik iemand dan uit die eenzijdige projectie willen halen als ik dat nodig acht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken het nodig te achten om een ander uit een eenzijdige projectie over mij te halen, in plaats van mezelf te ondersteunen om mezelf vrij te maken van de invloed die het op mij heeft – dus van de invloed van mijn eigen reactie op eventuele eenzijdige projecties over mij van anderen – als anderen een eenzijdige projectie laten blijken over mij en hierin niet ter wille zijn om verder te zien en te begrijpen dat het een projectie is van zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vast te voelen zitten op het moment dat een ander onbegrip gebruikt om de eigen projectie te verdedigen en in stand te houden als beeld geprojecteerd op een ander zodat zelf niet onder ogen hoeft te worden gezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb (te denken) me niet te kunnen openen als een ander vasthoud aan een projectie over mij en mezelf hierin te beperken in expressie en delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat er geen gelijkwaardig delen mogelijk is als één of beiden vasthoud aan een projectie, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit een verlangen is in en als de geest waarin ik me niet in gelijkheid beweeg in en als mezelf, in expressie in overeenstemming met mezelf en in overweging van de omgeving en andere participanten en dus is een delen in eenheid en gelijkheid met en als mezelf niet mogelijk zolang ik vasthoud aan een interpretatie van ‘gelijkwaardig delen’ wat eigenlijk een relationele uitwisseling in houdt, afhankelijk van de ander met wie ik een relatie ben aangegaan in gedachten, gevoelens en emoties, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op mezelf beelden te projecteren van hoe ik ben door vast te houden en/of willen houden aan hoe ik ben geweest en dit als mogelijkheid te willen houden om eventueel te laten zien aan anderen ter verdediging van mezelf als dat ik niet alleen maar ben wat zij denken dat ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te willen gaan verdedigen met afbeeldingen van hoe ik (ook) ben geweest ter verduidelijking dat ik niet alleen maar ben wat men op het eerste gezicht ziet en denkt als projectie vanuit de geest en dus hetgeen ik me tegen probeer te verdedigen, inzet als verdedigingsmechanisme en zo juist dit mechanisme in stand houd en voortzet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te definiëren aan wat ik bezit aan afbeeldingen van mezelf en ander spul waar ik ‘waarde aan hecht’ als dat het nog eens van pas zou kunnen komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me zo voor te stellen me bevrijd maar ook verloren te voelen zonder de vertrouwde spullen om me heen die delen van mijn leven zoals het tot nu toe geweest is, laten zien.

Ik realiseer me dat de spullen deels praktisch zijn en dat het deels verbonden is met mechanismen in mezelf die ik gebruik ter bescherming en in standhouding van mezelf in en als de geest.

Ik realiseer me dat het proces van opruimen net zo gaat als het proces in/als de Reis naar Leven, waarin het niet direct praktisch en mogelijk is om alles ‘in één keer overboord te gooien’ maar dat het een stap voor stap proces is van vergeven, loslaten en corrigeren binnenin en als zelf.

Ik stel mezelf ten doel te gaan opruimen in huis, te zien wat ik weg wil doen en wat ik wil bewaren terwijl ik zelfvergevingen toepas op eventuele emotionele (hechtings)ervaringen die opkomen en dat wat praktisch is te bewaren en tevens te zien of ik iets wil bewaren voor mezelf om te zien hoe ik was in en als expressie zoals ik geweest ben en dit eventueel te gebruiken om een expressie meer te integreren of juist een eventuele hechting in en als de geest, los te laten.

Ik stel mezelf ten doel om stap voor stap de beschermingsmechanismen in mezelf te zien, vergeven en corrigeren tot in een praktische toepassing van wat werkelijk nodig en het beste is ter in stand houding en/of tot stand brengen van mijzelf in eenheid en gelijkheid in en als het fysiek en om te komen tot een loslaten van de beschermingen waarin ik mezelf in afgescheidenheid bewaar in gedachten, gevoelens en emoties als relationele bindingen in en als de geest.

set-life-free

Desteni I Process Lite – Eenheid en Gelijkheid

——————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

Dag 479 – Kleurrijk

(Kleurrijke bloemen en insecten)

In het mindconstruct waar ik mee bezig ben, komt het woord kleurrijk naar voren als hetgeen ik leuk vind aan bloemen. De felle kleuren, colourful.

Vertaling van colourful is kleurig, bont, schilderachtig, kleurrijk, interessant.

De Nederlandse woordenboek definitie van kleurrijk is rijk aan kleuren.

Energetische lading: positief

Klank: rijk – bezit, geld; ijk-ijkpunt, de kleuren van de bloemen als ijkpunt van mezelf

De vraag is hier wat ik van mezelf op de bloemen geprojecteerd heb en hoe ik dit terug naar zelf kan halen en mezelf in expressie kan uitbreiden.

Het zien van de kleuren van de bloemen geeft me een gevoel van leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bij het zien van de kleuren van de bloemen een gevoel van leven te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de kleuren van de bloemen als ijkpunt van mezelf te maken en dus het ijkpunt van mezelf, buiten mij te plaatsen en zo een kleurrijke bloem nodig te hebben om mezelf te ijken.

De figuurlijke definitie van ijken is ‘als gangbaar erkennen’ (en letterlijk ‘van overheidswege maten en gewichten van een ijk voorzien, na onderzocht te hebben of ze aan de door de wet gestelde eisen voldoen’).

Dit is dus inderdaad een ijkpunt buiten zelf plaatsen in wat gangbaar is of door de wet is vastgesteld en aangezien hetgeen gangbaar is en door de wet vastgesteld, geen eenheid en gelijkheid als leven inhoudt, brengt dit verdeling voort binnenin mezelf.

Het houdt een ‘denken hoe ik moet zijn’ in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik kleurrijk moet zijn en dat ik niet kleurrijk ben, kleurrijk als vrolijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb kleurrijk als vrolijk te definiëren en omdat ik niet perse vrolijk ben, te denken dat ik ook niet kleurrijk ben en denk ik de kleuren van de bloem nodig te hebben om kleurrijk als vrolijk te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik vrolijk moet zijn als hetgeen gangbaar is als wat de mensen om mij heen graag willen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat de mensen om mij heen graag willen dat ik vrolijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat andere mensen wel vrolijk zijn en ik niet en dat ik dus iets ‘tekort kom’ of iets ‘niet heb’ dat anderen wel hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken in en als de gedachte als geloof dat anderen iets hebben wat ik niet heb als eigenschap van vrolijk zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ‘vrolijk zijn’ een eigenschap is die ik niet heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mijn vrolijkheid ben kwijtgeraakt ergens onderweg door en in participatie in de geestbewustzijnsstructuren waarin ik verward en verstrikt raak.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat zolang ik participeer in de geestbewustzijnsstructuren, ik niet vrolijk mag zijn.

Overigens zit in het woord vrolijk ook het woord ijk en tevens het woord lijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te ijken op hetgeen ik denk dat gangbaar is als dat mensen vrolijk zijn en/of op de gedachte dat mensen willen dat ik dat ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het gangbaar is om vrolijk te zijn en me hierop te ijken en hierin een lijk te worden als iemand die ‘lijkt’ op iets of iemand buiten of binnen mezelf als een idee, in plaats van mezelf af te stemmen op en als mezelf in en als de adem en te beslissen wie ik ben in het moment.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te verzetten tegen vrolijk zijn door participatie in het idee dat mensen willen, graag zien en/of verwachten dat ik vrolijk ben.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte dat ik vrolijk moet zijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me ijk op een idee die ik eigen gemaakt heb gedurende mijn leven in en als de geest in interpretatie van hetgeen ik zie om mij heen en me hier vervolgens tegen verzet.

Ik stel mezelf ten doel, te stoppen met me ijken op het idee van vrolijk moeten zijn en/of te stopen met het afzetten tegen dit idee van vrolijk zijn en te beslissen in en als het moment wie ik ben in afstemming op mezelf in en als de adem in overweging van de omgeving waar ik ben.

Hoe breng ik dit terug naar mezelf ter uitbreiding van mezelf in zelfexpressie?

Het meest duidelijk vind ik een letterlijke definitie als letterlijk rijk aan kleuren waarin ik rijk hier definiëer als veel en vanuit het Engels vertaald als vol en het ‘vol van kleuren’ of  ‘met veel kleuren’ wordt.

Wat ik naar mezelf terug kan halen is de ervaring die ik heb als ik naar een kleurrijke bloem – een bloem met veel kleuren kijk. Wat de ervaring van leven is. Dus, kleurrijk als mezelf wordt leven als mezelf (als leven). Laten we Leven dan als in en als de adem beschrijven want ik weet niet echt wat leven is.

Kleurrijk – aanwezig in en als de adem in de beslissing wie ik ben in het moment in afstemming met mezelf in en als het fysiek in overweging van mezelf in en als de geest als waar ik me bevind in het proces als reis van ziel naar leven en in overweging van de omgeving waarin ik me bevind.

PENTAX ImageVlinder en Hommel

——————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/