Dag 417 – De verzorging van Witneus – het konijn als levend voorbeeld

PENTAX Image

Voor context zie Dag 416

Witneus is wat stabieler met de longontsteking, wat betekent dat ze heel rustig aan doet en moet doen, moeite heeft met ademhalen, hele kleine hapjes af en toe eet van de dingen die ze heel lekker vindt en verder vloeibare, vezelrijke bijvoeding krijgt, want een paar hapjes eten maakt haar buiten adem. Het is niet meer zoals op de dag van diagnose dat ze volledig uitgeput op een plek zit en het onduidelijk is of het beter of slechter zal gaan. Het is dus iets beter, en nu is het de vraag of we de ontsteking en het dikke slijm werkelijk tot slinken krijgen en of en hoelang haar lichaampje dit volhoudt. Het zal een lange adem vragen van ons beiden.

Ik ervaar de verzorging van haar als heel erg knus en intiem en tegelijkertijd als behoorlijk uitputtend. Ik ben er niet helemaal helder in wat het uitputtende is, want ik ben de meeste tijd thuis met haar en neem fysiek wat lichte beweging tussendoor. Het is dus het proces hierin wat ik als uitputtend ervaar.

Witneus is een grappig konijn. Ik houd haar steeds iets voor om te eten, en ze wil dit soms wel en soms niet, en soms als ik iets langer aandring. Wat ze doet, als ze het niet wil, is of ze draait haar neusje iets weg, of ze duwt hetgeen ik voorhoud weg met haar neus en/of duwt mijn hand weg met haar neus, of, ze pakt hetgeen aan wat ik voorhoud en laat het dan vallen.

Witneus liep altijd los en ik pakte haar alleen op als het werkelijk noodzakelijk was (bv voor een bedoekje aan de dierenarts voor een inenting, dus echt sporadisch). Ik pak haar nu 4-5x per dag op voor een medicijn en bijvoeding, en dan zit ze eerst een tijdje tegen mijn borst aan. Soms, heel soms, draait ze voor mijn gezicht langs naar de andere kant en…gaat ze mijn oog en neus likken. Het is zo leuk als ze dit doet.

Het bijvoeden met een spuitje en de medicijntjes, ze vindt het geen feest maar doet het wel. behalve als ze echt genoeg heeft, dan draait ze weg. Als ik soms mijn hand houd op een plek waar die ‘weg’ moet, dan zet ze even zacht haar tanden in mijn hand of vinger. Ik probeer hier zoveel mogelijk in samen te werken met haar, dat ik wel doe wat noodzakelijk is maar stop als ze dit duidelijk aangeeft en als het mogelijk is natuurlijk, want bijvoorbeeld een anti-biotica moet gegeven worden of ze wil of niet. Hierin merk ik dat zodra ik ergens in de ervaring van ‘haast’ participeer, het niet soepel verloopt, en als ik de tijd neem gaat het soepel en neemt ze het meeste aan en zie ik zelf wanneer ik beter kan stoppen.

Casper, haar grote witte stevige konijnenvriend, zit buiten. Ik laat hem 1 of 2x per dag binnen. Witneus zit afgescheiden in ene soort van ren, met loopruimte, een bak met hooi waar ze in kan zitten en plasjes doet, een doek en een warmwaterkruikje waar ze rechtop tegenaan leunt in welke houding ze meer lucht krijgt, of waar ze naast zit, een kleine warmte bron die zo te zien prettig is in de buurt van haar borst/longgebied. De eerste keer dat ze iets beter was en Casper rondliep, werd ze helemaal opgewonden en ging naar de ren toe en de neusjes even tegen elkaar, en ging ze hapjes eten. Echter, ze was hierna ook weer een tijdje buiten adem, dus ik begrijp het belang van bezoekuren bij zieken, het is echt heel rustig aan doen. Ook heb ik Casper gisteren even in haar ren gezet, en ze wilde heel graag tegen hem aanzitten. Dat hebben ze ook gedaan, alleen is Casper gewoon een levendig konijn die alles onderzoekt omdat het nieuw is (normaal is hij degene die veel zit en Witneus de bewegelijke, waarbij ze tussendoor steeds bij hem komt zitten). Hij is groter en levendig, en hij duwt haar gewoon opzij. Ook hierin zie ik dat ze weinig kracht heeft. Nog steeds is het spelletje er dat ze willen dat de ander hun likt, en dus duwen ze om en om het kopje onder het kopje van de ander, totdat 1 toegeeft en de ander even gaat likken. Dat spelletje werkt nu ook minder. Casper gedraagt zich eigenlijk gewoon als altijd, alleen nu naast Witneus lijkt dat wat te ‘ruw’. (Hij is geen ruw konijn, echter wel iets minder voorzichtig in zijn benadering dan bijvoorbeeld Witneus is en dit leek voornamelijk op het spreekwoord ‘olifant in een porseleinkastje’, waarbij er te weinig ruimte was binnen de ren, en algemeen binnen in huis). Dus, ze hebben eventjes samen gezeten, en nu laat ik het voorlopig totdat ze eventueel weer wat meer kracht heeft.

Dan hebben we nog Roy de cavia, die zit ook binnen. Zijn hok is iets veranderd zodat Casper wat ruimte heeft in een gedeelte van het hok naast hem. Echt delen lukt niet, dan gaat Casper de baas spelen en Roy uit een deel van het hok houden (het zijn 2 mannetjes). En Casper is veel groter met grotere konijnenpoten, dus dat gaat het niet worden voor Roy, al liep hij knorrend rond in zijn gebied. Dus ze accepteren elkaar, snuffelen even, maar wel met ieder een duidelijke eigen ruimte. Voor Roy heb ik het oude kooitje met tralies erbij gepakt en aangesloten op een gedeelte van het hok. Hij loopt dus niet meer geheel los, maar maakte hier toch al niet zoveel gebruik meer van sinds Roos is overleden. Dus hij kan nu heen en weer in de 2 hokken en ligt graag in dit kooitje met een laag stro en hooi. En….hij kan weer knagen aan de tralies! Hij lijkt beter in zijn vel, en knaagt regelmatig aan de tralies met veel kabaal. Het lijkt erop dat dit een expressie is van hem die hij in het grote houten hok niet kon doen; hij schraapte steeds met zijn tandjes langs het hout maar had geen ‘bite’. Het is tenslotte een knaagdier….

Ook Roy krijgt nog 2x per dag kruiden voor zijn blaas/nieren, en het is zo redelijk stabiel. Feitelijk sta ik voornamelijk de ochtend en de avond tabletjes te stampen en spuitjes klaar te maken en drankjes te bereiden en te voeren lol. Ook Casper krijgt nog steeds een paar druppels colloidaal zilverwater voor zijn blaas. Zodra ik hiermee stop bij beiden gaat het direct slechter, dus ik blijf het doen.

Na nog een overleg met de dierenarts wordt duidelijk dat het gunstig is dat ze nog leeft en af en toe zelf eet, en dat het tevens minimaal 3 weken en wellicht 6 weken kan gaan duren met gebruik van anti-biotica en verzorging om de ontsteking te stoppen. Ik bespreek een programma wat ik naast werk kan voortzetten en waarbij ze dus overdag zelf gaat doorbrengen, wat haar ook de ruimte geeft tot rust, want naast de verschillende ondersteunende en bacterie bestrijdende middelen zal toch haar eigen fysiek het herstel moeten inzetten. Het gaat om een balans hier zodat het fysiek voldoende ondersteund wordt om de bacterie te verminderen, echter ik heb vaker ondervonden dat een teveel aan bestrijding juist een tegenreactie teweeg brengt, ook met colloidaal zilverwater, alsof er een soort van strijd wordt gecreeerd. Er is veel te onderzoeken ten aanzien van de beste benadering hierin, met name in onszelf.

Desteni-I-Process-Lite

Wat zelfvergevingen op ervaringen in mij gedurende de afgelopen dagen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me uitgeput te ervaren door de verzorging van Witneus en het inzien en regelen en veranderen van de verblijfplaats van de diertjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet/medelijden te ervaren toen Casper niet rustig bij Witneus bleef zitten maar druk doende rondsnuffelde en haar wat opzij duwde om erlangs te kunnen en zij gewoon tegen hem aan bleef leunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet altijd te zien hoeveel krachtvermindering bij Witneus aanwezig is in een paar dagen tijd, aangezien dit minder opvalt als ze rustig alleen zit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat Casper rustig naast Witneus moet gaan zitten om haar te steunen en even warm te houden aangezien ze toch aangeeft dat ze dit graag wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een soort van afscheid te ervaren van de periode waarin ze altijd samen zitten en rondlopen en knuffelen etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat konijntjes afscheid moeten nemen, waarin ik me realiseer en leer van hen dat ze geen afscheid nemen want ze zijn niet afgescheiden van leven, en dus zijn ze hier als ze samen zijn en zijn ze hier als ze niet samen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een vage angst te ervaren dat het lichaampje van Witneus het niet volhoudt en dat het slijm in haar longen niet voldoende zal slinken.

Als en wanneer ik me in angst zie voor een eventueel overlijden van Witneus, dan stop ik, ik adem. Ik focus op de adem, stem me af op het hier fysiek aanwezig zijn met Witneus en realiseer me dat het voor ons beiden/allemaal van belang is dat we dit samen stap voor stap doorwandelen, in zorgzaamheid, en dat een overlijden op den duur onvermijdelijk is voor ieder levend wezen in een fysiek lichaam. Ik realiseer me dat ik gehechtheden kan zelfvergeven en hier kan zijn in en als de adem en dus stel ik mezelf ten doel, de energetische ervaringen als gehechtheden aan herinneringen zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Als en wanneer ik een emotie van verdriet op Witneus projecteer ten aanzien van Casper, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ze aanwezig is als hij er is, dat ze altijd aanwezig is geweest als hij er is en graag tegen hem aan zit, en dat ze ook aanwezig is als ze alleen is, waarin ik me realiseer en leer dat Witneus zichzelf ten alle tijden richting geeft en altijd zichzelf vermaakt, los van wat Casper doet en of hij er wel of niet is. Ik stel mezelf ten doel, het voorbeeld van Witneus te volgen in en als mezelf, en te zien hoe ik mezelf ten alle tijden richting kan geven en vermaken onafhankelijk van wat een ander doet om mij heen.

Als en wanneer ik mezelf zie denken dat Casper toch rustig bij Witneus moet gaan zitten, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een gedachte projecteer als hoe iemand iets hoort te doen als ‘rekening houden met de ander’. Ik stel mezelf ten doel nader te onderzoeken in mezelf hoe ik sta ten aanzien van wel of geen ‘rekening houden met een ander’, waarin het woord ‘rekening’ hierin verwijst naar participatie in energie van binnen gekoppeld aan de geldstroom van buiten.

Als en wanneer ik zie dat Witneus heel weinig kracht en adem heeft, veel minder dan een week geleden, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik hierin een angst ervaar voor een eventueel overlijden van haar. Ik stop, ik adem, ik stop de ervaring van emotie die opkomt in mij en pas een zelfvergeving toe, en beweeg me in de fysieke situatie waarin ik me bevind, waarin Witneus levend aanwezig is op het moment, en ik geniet van ieder moment met haar, waarin ik steeds in overweging neem wat nodig is in de zorg, zowel voor de diertjes als voor en als mezelf. Ik realiseer me dat de angst die ik ervaar, te maken heeft met een angst voor veranderingen die plaatsvinden als de diertjes er niet meer zijn. Ik adem hierin, en ondersteun mezelf in en als de adem, stap voor stap, in iedere verandering, met toepassing van schrijven van zelfvergeving en zelfcorrectie en een hier aanwezig zijn in zelfintimiteit als een zien-in-zelf, in en als geduld.

Ik realiseer me dat ik waarde hecht aan wel of niet fysieke kracht hebben. Ik realiseer me dat hierin ergens de ervaring van uitputting een rol speelt die mij angst aanjaagt binnenin mezelf. Ik stel mezelf ten doel, de waarde gehecht aan fysieke kracht en gekoppeld aan een ervaring van uitputting en hoe ik hierin sta, te onderzoeken in mezelf, zelf te vergeven en zelf te corrigeren in schrijven in en als zelfondersteuning tot zelfverandering, waarin ik de waarde verplaats naar leven hier, in en als de adem, in ieder moment, in iedere hoedanigheid in en als gelijkheid, respect en integriteit.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me minderwaardig te voelen als ik me uitgeput ervaar, waarin ik me realiseer dat dit te maken heeft met geld verdienen en niet in staat zijn tot werken om geld te verdienen als er uitputting plaatsvindt, waarin ik me realiseer dat participatie in de geest het fysiek uitput.

PENTAX Image———————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 363 – Ontoereikend

PENTAX Image

Ik ervaar me als ontoereikend om Casper het konijn (wit) te ondersteunen bij de blaasklachten die hij heeft. Anti-biotica, chinese kruiden, het heeft heel goed gewerkt en een heel jaar ging het goed, maar sinds de warme weken in de zomer is het terug gekomen en het lukt me tot nu toe niet om het weer helemaal rustig te krijgen. Het frustreert me en vooral het ‘niet-weten’ irriteert me. Het niet-weten wat te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb al weken iedere ochtend en avond lange tijd bezig te zijn met het verzorgen van de diertjes van een cavia en konijn die blaasklachten hebben, en het nu vanochtend, nu het niet gaat zoals ik wil, even helemaal zat te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan toch niet de hele dag bezig zijn met het verzorgen van de diertjes’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het irritant te vinden dat eventuele onderzoeken bij dierenartsen mega-veel geld kosten waar vaak uiteindelijk oplossingen uitkomen die ook niet optimaal zijn, wat niet aan de dierenarts ligt – ik ga naar een hele fijne dierenarts – maar aan de mogelijkheden die beschikbaar zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren het niet goed genoeg te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nu te zitten schrijven over een onderwerp wat niet de werkelijke oorzaak is van mijn irritatie, maar ik zie niet direct wat wel het werkelijke punt is wat zich aandient.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me dus ontoereikend te ervaren om fysiek werkelijk en direct te zien, wat inhoudt dat ik me nog in de geest bevind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik me nog in de geest bevind en hierdoor niet direct fysiek kan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf een nietsnut te vinden als ik niet eens direct fysiek kan zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik dat wel zou moeten kunnen, direct fysiek zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn mogelijkheid tot direct fysiek zien heb opgegeven door keuzes in en als de geest ten behoeve van mezelf in zelfzucht en hier lagen overheen te leggen als schuld en oordeel, welke juist het direct zien belemmeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben alsof ik mezelf niet kan vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren dat ik beide opties niet leuk vind: het handelen in zelfzucht is geen optie, deze geeft consequenties voor iedereen die niet tof zijn, en het handelen als wat het beste is is natuurlijk het beste, maar ervaar ik als ‘niet leuk’ doordat ik weerstanden en angsten hierin tegenkom en door moet wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er moeite mee te hebben mijn eigenbelang geheel te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb er moeite mee te hebben om mijn eigenbelang geheel te stoppen omdat ik dan zie wat ik allemaal toegestaan en gedaan heb in mijn leven, bestaande in eigenbelang.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te willen dat ik de moeilijke punten al doorlopen heb en door de weerstand en angst heen ben, zodat ik aan het ‘eindpunt’ ben als wat het beste is voor iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het eindpunt als wat het beste is in de geest gemakkelijker te ervaren dan het wandelen door de weerstanden in het fysiek als wat het beste is in en als het fysiek tot aan het nulpunt.

*

Als ik mezelf geirriteerd zie worden doordat iets niet helemaal gaat zoals ik wil met de diertjes, dan stop ik, ik adem. Ik maak het noodzakelijke af en laat het even rusten om het op een later tijdstip opnieuw in te zien en op te pakken zodat de diertjes geen last hebben van mijn ervaringen als irritatie in de geest.

Ik realiseer me dat er iets in mij is wat aandacht vraagt wat me irriteert, en dat dit eruit komt als projectie in het verzorgen van de diertjes.

Ik realiseer me dat een ‘over verzorgen’ van de diertjes duidt op afleiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als ik iets niet weet in de verzorging van de dieren, maar door en door te blijven gaan met zoeken en proberen, in plaats van het te laten rusten voor het moment en te zien wat er werkelijk speelt in mij, waardoor ik niet helder kan zien.

Ik verbind mezelf door met mezelf bezig te zijn in wat zich aandient in mij.

Als ik mezelf in irritatie bezig zie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me aan mezelf irriteer en dat ik weerstand ervaar om te veranderen, werkelijk te veranderen tot het niets, het nulpunt.

Ik zet mezelf in om mezelf te ondersteunen als de irritatie opkomt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen ondersteunen als de irritatie opkomt en hierin mezelf de rug toe te keren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf met minachting te benaderen in momenten van irritatie en een niet weten en hierin energie te genereren, welke ik in stand houd in de ervaring van ‘niet-weten’, als zijnde ik wil het eerst weten voordat ik stop met irriteren en niet-weten als energie genereren, waarin ik juist mezelf in een staat van niet-zien en niet-weten behoud door de hoeveelheid energie die ik genereer in en als aanval op mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb opzettelijk energie te genereren in en als een aanval op mezelf, en mezelf zo in een staat van niet-weten te behouden, welke exact is wat gebeurt in de wereld in en als aanval in en als oorlog. Wellicht hierover later meer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te ervaren alsof ik al te ver ben en dat het hierin ‘geen zin’ heeft om te stoppen aangezien ik het ervaar en dus geloof alsof dit ‘toch niet lukt’.

Aha, ontoereikend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als ontoereikend te ervaren om mezelf te stoppen in en als irritatie en niet-weten in en als de geest ter opwekking van energie, juist op het moment dat ik in ontspanning kom en dus werkelijk effectief kan gaan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te saboteren op momenten dat ik werkelijk effectief kan worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een oplossing tot het stoppen van de irritatie en niet-weten te zoeken in en als de geest, in plaats van in te zien dat ik mijn participatie in en als de geest dien te stoppen als oplossing.

*

Als ik mezelf zie participeren in irritatie en een niet-weten in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik ten eerste echt de energie dien te stoppen, dat dit werkelijk niets oplevert.

Ik stel mezelf ten doel mijn participatie in en als de geest in en als irritatie ten gevolge  van een niet-weten, direct te stoppen, te ademen, te bewegen, en me direct te realiseren dat het niets oplost en uithaalt, hoe oneerlijk of ongemakkelijk of onduidelijk een situatie ook is, en dat, als ik hieraan toegeef, ik in hoog tempo verdwijn in de geest en een ervaring van ontoereikendheid en zinloosheid creeer in mezelf in de geest, en hoe langer ik in de geestervaring aanwezig blijf, hoe moeilijker het wordt mezelf te stoppen met participeren hierin en hoe ‘echter’ de ervaring van ontoereikendheid wordt.

Prioriteit:

Stoppen met participatie in de ervaring van irritatie bij de eerste gedachte die opkomt, direct, zonder twijfel. Adem, fysieke handelingen voortzetten, eventueel een paar zelfvergevingen hardop uitspreken en later onderzoek in schrijven van wat er werkelijk speelt.

**

————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 224 – ‘Gezondheid’ in een Gelijk Geld Kapitalisme – De Keuringsraad

Het Probleem:

De Keuringsraad (naam laat ik buiten beschouwing) houdt toezicht op publieksreclame voor zelfzorggeneesmiddelen, medische (zelfzorg)hulpmiddelen en gezondheidsproducten.

Dit gegeven op zich is niet een probleem; het startpunt van de keuringsraad is het probleem. Het startpunt zijn de wetenschappelijke onderzoeken die gedaan zijn op het gebied van de werking van het fysiek in de reguliere geneeskunde en het ontstaan van ziektes hierin, waarin zo weinig bekend is over hoe het fysiek werkelijk in elkaar zit en hoe het geest bewustzijn systeem op het moment de bepalende factor is in de werking van het fysiek. De oplossingen in de reguliere geneeskunde bestaan onder andere uit het toepassen van  medicijnen op de symptomen die het lichaam afgeeft als gevolg van totale onderdrukking door het geest bewustzijn systeem, waarin geprobeerd wordt deze symptomen te stoppen, wat inhoudt dat ze weggedrukt worden, terug het systeem in zoals we op dit moment bestaan in/als ons fysiek. Wat er vervolgens met deze symptomen gebeurt, wordt wederom onderdrukt met een ander zogenaamd medicijn, die ook dit symptoom weer probeert te onderdrukken, enzovoort. Alles wordt dus onderdrukt/weggedrukt/weggestopt zonder de werkelijke oorzaak in te zien en te stoppen, en het fysiek probeert met het beetje levenskracht wat het nog heeft, hier weer een balans in te vinden. Totdat het op is en we dood gaan.

Dan zijn er tegenwoordig wat middelen op werking onderzocht die niet de symptomen onderdrukken in het fysiek, bijvoorbeeld de kruiden of bijvoorbeeld mineraalverbindingen. Als van deze middelen de werking kan worden aangetoond met de onderzoeksmogelijkheden die er op dit moment zijn, wordt het product zogezegd goedgekeurd. Een heleboel geschikte middelen vallen hier buiten de boot en moeten dus van de markt af, omdat er geen geld is om de onderzoeken uit te voeren of omdat de onderzoeken niet toereikend zijn om de werking van de producten aan te tonen, aangezien de producten geen symptoom onderdrukken maar bijvoorbeeld de balans in een fysiek herstellen of een orgaan beter laten functioneren en zelfs tegelijkertijd een opening geven om een oorzaak in het geest bewustzijn systeem in te gaan zien (of dit werkelijk wordt ingezien hangt af van de mens zelf). Maar hoe is dit te onderzoeken?

Vervolgens mogen er van de middelen die wel goed gekeurd zijn, geen zogenaamde ‘medische claims’ meer genoemd worden, wat bijvoorbeeld zou zijn ‘werkt tegen blaasontsteking’. Om een voorbeeld te geven, van een anti-biotica wordt gezegd dat het de blaasontsteking kan genezen, wat vaak niet zo is want er is veel meer aan de hand dan alleen die bacterie in de blaas, en bovendien pakt de probiotica maar een bepaalde bacterie aan en doodt al het andere leven eromheen, waardoor het fysiek uit balans wordt gebracht en er al snel opnieuw een blaasontsteking kan ontstaan of zelfs blijft bestaan zolang het afweersysteem niet optimaal werkt. Een colloidaal zilverwater – ik noem dit product weer als voorbeeld – doodt alle bacterien, virussen en schimmels effectief zonder het omliggende leven aan te tasten, waarin het afweersysteem ruimte krijgt om zich weer op herstel van de balans in het fysiek te richten. Maar, van colloidaal zilverwater mag niet gezegd worden dat bijvoorbeeld een blaasontsteking kan stoppen. En waarom niet? Het werkt beter dan een regulier medicijn, maar het mag niet als zodanig op de markt worden gebracht. Hierin wordt de medische wetenschap nog steeds als alwetend orgaan gezien, ook al is het falen aan alle kanten zichtbaar. Waarin de farmacie het grote geld wat hierin omgaat, in handen houdt.

En de Keuringsraad gebruikt dit, de medische wetenschap en de regels van de farmacie, als startpunt.

Is dit het beste voor de fysieke gesteldheid van alle mensen? Absoluut niet. Er is nog steeds geen informatie beschikbaar over hoe de eigen fysieke gesteldheid in balans te houden of eigenlijk weer beter te maken dus te veranderen, want de balans die er is stelt niet zoveel meer voor. De informatie die er is mag niet meer geschreven worden bij het product wat verkocht wordt. Staat er ‘per ongeluk’ wel een medische claim vermeld bij een product, dus stel dat iemand het in zijn winkeltje zou wagen om bij een fles van goede kwaliteit colloidaal zilverwater te zetten ‘ondersteunt in het stoppen van de blaasontsteking’, en de keuringsraad ziet dit, dan komt er (na eenmalig een officiele schriftelijke waarschuwing) een boete van 30.000 euro. 1 of 2 of 3x zo’n boete en je kunt je winkeltje sluiten, afhankelijk van hoeveel financiele reserves er zijn.

Nu is het niet zo dat ik een voorstander ben om allerlei medische claims aan een product te gaan plakken en dan maar met colloidaal zilverwater de blaasontsteking te stoppen en vrolijk door te leven alsof er niets aan de hand is. Daarbij mag er wel iets bij het product worden geschreven als ‘ondersteunt de blaas’, wat op zichzelf voldoende is. Verder moet in zelf gezien gaan worden wat er aan de blaasontsteking ten grondslag ligt, hoe inderdaad de blaas ondersteund kan worden, hoe de persoon waarvan de blaas is, zichzelf kan ondersteunen waarin de persoon – naast de fysieke verzorging – bijvoorbeeld in zelf kan gaan zien waarom hij/zij zo pisnijdig is dat er een ontsteking in de blaas ontstaat, om maar een mogelijk gerelateerd geest-bewustzijn patroon te benoemen.

Wat het probleem is, is de onderdrukkende functie met een dreiging met geldboetes die de Keuringsraad nu heeft aangenomen, zonder enige kennis van hoe het fysiek werkelijk functioneert, waarin duidelijk wordt dat de Keuringsdienst  slechts een orgaan is die een wet uitvoert zonder te weten wat die wet inhoudt, dus zonder hierin verantwoordelijkheid te nemen voor het werk wat wordt uitgevoerd als wat het beste is voor alle leven – in dit geval werkelijke ondersteuning van de fysieke gesteldheid van de medemens – maar slechts iets uitvoert omdat dit zo wordt opgedragen en het hiermee geld verdient, waarvan degenen die het uitvoeren kunnen eten en waarvan het grootste gedeelte van het geld opnieuw in handen komt van …van welk machtsbolwerk? Het wordt in ieder geval niet ingezet ter ondersteuning van de fysieke gesteldheid van de mens.

De Oplossing:

De keuringsdienst krijgt een ondersteunende functie die helpt de winkelier de juiste informatie te verstrekken zodat deze de mensen in de winkel weer kan ondersteunen, zonder dreiging van geldboetes, en hierin ondersteunt totdat de winkel op orde is. In eerste instantie moet de winkel dan voldoen aan de wetgeving.

Duidelijk is dat de hele wetgeving gebaseerd is op een niet-weten en onkunde aangaande de werking van het fysiek. Dus de wetgeving moet worden aangepast. Er wordt met elkaar ruimte, tijd en geld beschikbaar gemaakt om te onderzoeken hoe het fysiek werkelijk functioneert, wat een oplossing is op lange termijn, wat een oplossing is welke nodig is als overgang, als brug, van de erbarmelijke fysieke omstandigheden waarin ons fysiek gesteld is, tot een functioneren in/als Leven, dus in balans als wat het beste is voor alle leven, en hoe dit te communiceren met de medemens.

Hierin is een samenwerking nodig van de medische wetenschap zoals die nu bestaat, met de mensen die ervaring, onderzoek en kunde hebben opgedaan op het gebied van de natuurgeneeskunde in de brede zin.

Tevens dient de werking en hiermee de invloed van het geest bewustzijn systeem op het fysiek (verder) te worden onderzocht en geintegreerd in de zogenaamde gezondheidszorg. Er is dus veel onderwijs en nieuw onderzoek nodig, welke beschikbaar is en komt bij Desteni maar welke nog zeer uitgebreid dient te worden verspreid en toegepast door ieder individu die hierin op wil staan.

De winkels krijgen een ondersteunende functie, waarin producten worden verkocht met de beste kwaliteit die de fysieke gesteldheid van de mens ondersteunen, zodat de mens die met een vraag komt, niet in twijfel gebracht wordt door de veelheid aan producten met een onderling kwaliteitsverschil. Hierin krijgt de mens met de vraag een duidelijk antwoord en product aangeboden, indien mogelijk, en indien dit niet mogelijk is wordt de mens met de vraag doorverwezen naar iemand die wel een passend antwoord en eventueel product kan geven.

Tevens kan de winkel een advies en opleidingsfunctie hebben ten aanzien van de werking en invloed van het geest bewustzijn systeem op de fysieke gesteldheid van de mens.

De winkel staat dus ten dienste van wat het beste is voor Alle leven en hierin de fysieke gesteldheid van de mens. Bij de producten die worden geleverd, wordt de inhoud van het product zo samengesteld als wat het beste is voor alle leven, dus de producten worden gemaakt op een manier waarin de balans tussen plant, dier, aarde en water in overweging wordt genomen en er geen roofbouw gepleegd wordt op de inhoudsstoffen ten behoeve van de ‘gezondheid van de mens’. De fysieke gesteldheid van al het leven wordt in overweging genomen en in eenheid en gelijkheid benaderd, en hierin wordt gezien wat er nodig is en wat er mogelijk is ter ondersteuning van elkaar, in wat het beste is voor ieders fysieke gesteldheid en ieders leefomstandigheden.

De Beloning:

Individueel:

Duidelijkheid en ondersteuning in de fysieke gesteldheid van een ieder, waarin de mens naar een winkel kan lopen in vertrouwen dat daar het best mogelijke advies en de best mogelijke ondersteuning gegeven wordt, zonder bang te hoeven zijn teveel te betalen, iets te kopen wat niet werkt of met een kluitje in het riet gestuurd te worden.

Dit is overigens mijn individuele doel welke ik zoveel als mogelijk toepas in de winkel waar ik werk op dit moment binnen een nog ongelijk geldsysteem, waarin ik tevens rekening dien te houden met wetgevingen, keuringsdiensten en commerciele oogpunten die niet het beste zijn voor iedereen maar die nog wel van kracht zijn. Zoveel als mogelijk werk ik in/vanuit het startpunt alsof we bestaan in een Gelijk Geld Kapitalisme waarin de mens die komt met een vraag, zo goed als mogelijk is op dit moment, ondersteund en geadviseerd wordt.

Eindelijk Inzicht in Zelf en in hoe we functioneren als mens, waarin we zelf de leiding terug kunnen nemen over onze fysieke gesteldheid en onszelf hierin meer en meer richting kunnen gaan geven, wat zal resulteren op langere termijn in een algehele verbetering van de fysieke gesteldheid en dus het fysieke leven.

Het stoppen van de ANGST voor ziekte als iets wat ons overkomt in een GELOOF hier zelf geen invloed op te hebben.

Het stoppen met zien van ziekte zien als iets wat vermeden, verborgen en onderdrukt moet worden en in plaats hiervan ziekte te zien als een Signaal van het Fysiek dat we onszelf dienen te Veranderen van Ongelijkheid en Afscheiding van Zelf als Leven en hierin dus van Alle Leven, naar Gelijkheid en Eenheid in Zelf als Leven en hierin als Alle Leven, welk proces begint bij/in/als Zelf.

Globaal:

Fysieke Gesteldheid in Optimale Balans en Samenwerking van Mens, Dier, Plant, Aarde, Water, waarin Iedere Levensvorm elkaar Ondersteunt in wat het Beste is voor Alle Fysieke Leven op Aarde aangezien een ieder die Hierin Opstaat in Zelf, Direct zorgt voor het Leven zonder hiertoe gedwongen te worden door een wetgeving, maar zichzelf Richting kan geven met Duidelijke Instructies als Wat Het Beste is voor Alle Leven inclusief Zelf, waarin Ondersteuning Aanwezig is om dit uit te voeren.

 The tools are specific to assist with those willing to become effective to be able to work together — I do not have time to “teach” directly — I only work with those that show they can learn from any material relevant to show that they will apply themselves with discipline and without the programmed ego responses — thus–there are many I am working with — All the questions relevant are already answered — When you are ready and willing, as in directive will — we will work together – It is about being able to follow instructions so that one can show that instructions are enough as that way we will change the world — because we have shown that we are able to do what is best for all based on instructions only –that is individuality – the I am is not individuality — it is just a few programs that run amok while parasiting on life – if one are able to spend one day watching people leave their bodies on the other side, one will see why it is useless to be Who I am — but one may not see it till one actually live it –thus all there will ever be, is instructions –because only ONE that truly is without ego can follow instructions and do not need anything else (Bernard Poolman)

*

A child come into this world and follow instructions –unfortunately the instructors do not instruct what is best for all and thus the child become what they are taught — unable to be part of one body of life as equals — thus–it is important to first unconditionally unlearn what has been accepted as reality to be able to recreate self to what is best for reality — that is how one become one and equal with what is real as only what is best is real — there will never be leaders or anyone to be followed –only instructions to build inner structure with  (Bernard Poolman)

*

Health Crisis due to Human Environmental intervention will END in an Equal Money Capitalism – Day 281

Water Crisis Will End in an Equal Money Capitalism – Day 278

Economist’s Journey to Life

————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life