Dag 692 – Het leven van woorden: vertrouwen (1)

tafel schrijven

Vervolg op Dag 691 – Het leven van woorden: vertrouwen

“Dit is de eerste associatie die in mij opkomt bij het woord ‘vertrouwen. Wordt vervolgd met zelfvergevingen om wat meer inzicht te krijgen in wat ik persoonlijk aan emoties/gevoelens gekoppeld heb aan het woord vertrouwen en uiteindelijk volgen de zelfcorrigerende uitspraken en herdefinitie.”

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘in niets of niemand vertrouwen te hebben’ binnenin mij te hebben gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ‘leeg gevoel’ of blanco te hebben bij het woord vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven ‘ik kan beter niemand vertrouwen dan kan ik ook geen pijn gedaan worden’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een afgescheidenheid binnenin mij waar te nemen waarin ik me kil en koud ervaar, afgescheiden van vertrouwen in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken/ervaren niet te weten wat vertrouwen in en als mezelf inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb warmte te missen in mezelf en me hierin afhankelijk te maken van anderen en hierin geen vertrouwen te hebben dat ik het in mezelf heb/kan vinden/ontwikkelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen invulling te hebben van het woord vertrouwen terwijl ik in veel dingen wel op mezelf vertrouw en er ook op vertrouw dat ik steeds mijn weg zal vinden en ondersteuning zal vragen als dit me niet zelf lukt, dus eigenlijk weet ik wel wat vertrouwen is in en als mezelf, echter ik behoud een ervaring in mezelf alsof ik het niet weet en hierin neig ik te willen haken aan anderen en leef ik angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te leven in plaats van vertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb graag een ander te willen vertrouwen zodat ik zeker weet dat die ander nooit meer weggaat, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik er alleen volledig op kan leren vertrouwen dat ik zelf nooit meer wegga bij mezelf en dat ik een ervaring van ‘bij mezelf weggaan’ projecteer op een ander die weggaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het weggaan bij mezelf, te projecteren op anderen buiten mij en anderen hierin vast te willen houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb afspraken te willen maken omdat ik niet vertrouw op mijn zelfbeweging.

Aha ik mis dus zelfbeweging en dit weet en ‘voel’ ik en hierin ervaar ik wantrouwen ten aanzien van mezelf in het benaderen van anderen en dus wil anderen erop kunnen vertrouwen ‘dat ze mij benaderen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfbeweging afhankelijk te maken van een ander, van of een ander blijft of niet en wat een ander doet of niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op twee benen te hinken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het aan mij ligt als een ander weggaat en/of mij niet benadert, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit waarschijnlijk op een kindservaring gebaseerd is en tevens dat het weggaan en benaderen door anderen, te maken heeft met de beweegredenen (of het ontbreken hiervan) van de anderen zelf en niet zozeer met mij, ik ben hooguit degene die een patroon activeert en/of aan het licht breng in een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vertrouwen te associëren met ‘trouwen’ en dus aan trouw in relatie tot een ander buiten mij, in plaats van het direct te zien als een trouw zijn aan en als mezelf en hierin vertrouwen te hebben en leven, zowel voor mezelf als voor en naar anderen toe en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door een associatie binnenin mij van het woord vertrouwen aan ‘trouwen’ als een verbinden met een ander, niet in staat te zijn (geweest) om het woord vertrouwen in en als mezelf te leven ter ondersteuning van de zelfstandigheid binnenin mij/als mij.

Wordt vervolgd met zelfcorrigerende uitspraken en een herdefinitie van het woord ‘vertrouwen’

causesuffering1

“The Solution: The Solution is a Faith in/as Self that is Certain, that is Real, that is VISIBLE. Where it is not based on a trust/faith that you have in a belief/something/someone in the Mind that has proven NO substantial, real living solutions to life/living on earth; but this Faith/Trust is something you laboured in/as your Practical Living Change, and can provide the Evidence of this Labour in writing, and in Living.

Thus, the Solution as Redefinition of Faith – is a Living Trust in yourself, in who you are, what you stand for and what you stand as; that is physically evidenced in your constant, continuous relationship with yourself, others and existence as a whole. And So, Faith/Living Trust becomes a Presence as who you are.

In this, Faith becomes REAL, Faith becomes VISIBLE and is not just existent as an energy-experience one conjure up in the Mind to/towards a Belief one Imagined in the Mind – doing this, is easy. Actually establish Self Faith as a Living Trust, based on what you yourself have walked/worked for, is something that stand/remain as and with Self. And then assisting/supporting others to do the same; so we can start having Faith in ourselves, and then LIVING that Faith as a Living Trust/Certainty – to start take responsibility for ourselves, our Minds and our lives – individually and together.”

Uit: Redefining Faith, Belief and Believe: DAY 285

————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Advertenties

Dag 480 – Blanco? Doe geen moeite

blanco-kaartIk vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen onderwerp te zien waarover ik kan schrijven in een staat van zogenaamd blanco zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb een onderwerp dat gisteren opkwam waarover ik over zou kunnen schrijven, te noteren op papier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb blanco als excuus te gebruiken om geen moeilijke onderwerpen aan te pakken en geen moeite te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen het aanpakken van moeilijke onderwerpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er moeilijke en makkelijke onderwerpen zijn om over te schrijven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat bij ieder onderwerp dezelfde principes worden toegepast en dat hetgeen moeilijk lijkt niet persé moeilijker is en dat hetgeen makkelijk lijkt, snel gelaten wordt als zijnde ‘niet belangrijk’ terwijl dit mogelijk meer energie genereert dan ik door heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onderwerpen op te delen in de polariteit van moeilijk en makkelijk en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dus op te delen in de polariteit van moeilijk en makkelijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te delen in polariteit als verdeeldheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een moeilijk persoon ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf een moeilijk persoon te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een moeilijk persoon ben om mee samen te leven en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mezelf een moeilijk persoon vindt om mee samen te leven wat niet direct zo is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeilijke persoonlijkheden te creëren en gecreëerd te hebben in afscheiding van mezelf en dus met deze zogenaamd moeilijke persoonlijkheden te leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te leven met en als moeilijke persoonlijkheden in plaats van in en als mezelf aanwezig in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb andere persoonlijkheden te gemakkelijk te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat moeilijke persoonlijkheden ‘beter zijn’ en ‘meer inhoud hebben’ dan gemakkelijke persoonlijkheden en dus heb ik meer moeilijke persoonlijkheden gecreëerd om mezelf beter te voelen en hierin (wederom) positieve energie te genereren in en als mezelf als ‘meer inhoud’ dan hier met en als mezelf aanwezig in en als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik tot last ben van iets of iemand als en wanneer ik participeer in wat ik als een moeilijke persoonlijkheid ervaar en/of bestempel.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte dat ik een moeilijke persoon ben, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in een persoonlijkheid waarvan ik heb aangenomen dat die moeilijk is.

Ik realiseer me dat er vroeger met enige regelmaat tegen me gezegd is ‘dat ik altijd zo moeilijk doe’ als ik iets wilde bespreken waarover ik geen duidelijkheid had in mezelf wat feitelijk altijd te maken had met een punt waarin geen zelfverantwoordelijkheid genomen werd, zowel in en als mezelf als in en als de ander.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het participeren in de gedachte dat ik een moeilijk persoon ben.

Ik stel mezelf ten doel te zien in welke persoonlijkheid ik me bevind die ik als moeilijk ervaar/omschrijf en hierin hardop zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen op specifieke gedachten, energetische ervaringen, interne gesprekken, angsten, eventuele afbeeldingen en fysiek gedrag en te zien welke consequenties ik voortbreng in en als participatie in deze persoonlijkheid.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik het inderdaad ‘moeilijker maak’ dan nodig en eenvoudig te stoppen, zelfvergeven en zelfcorrigeren en zo de woorden ‘jij doet altijd zo moeilijk’ als ondersteuning te gebruiken om te zien of en waar ik inderdaad moeilijk doe bij iets wat eenvoudig kan worden gestopt en/of opgelost door zelf verantwoordelijkheid te nemen voor hetgeen in mij opkomt.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een oordeel als dat een persoon(lijkheid) te gemakkelijk is, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets wil van deze gemakkelijke persoonlijkheid wat niet gebeurt en dus moet ik het zelf doen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te bewegen tot hetgeen ik graag zou zien dat de gemakkelijke persoonlijkheid zou doen.

Ik stel mezelf ten doel de gedachten en ervaringen die hierin opkomen hardop zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte en/of ervaring om iets of iemand tot last te zijn in en als de gedachte dat ik ‘moeilijk doe’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me bezwaard voel als iemand moeite doet voor mij en mezelf neig weg te cijfer als ‘doe geen moeite’.

Ik realiseer me dat ik mezelf zo bescherm als dat ik zelf ook geen moeite hoef te doen als ik daar geen zin in heb.

Ik realiseer me dat ik mezelf bescherm in en als de geest om geen moeite te hoeven doen in en als de gedachte dat moeite doen ‘toch geen zin heeft’ welke ik vertaal als ‘geen zin hebben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat moeite doen ‘geen zin heeft’ en zo een ervaring van zinloosheid fysiek te manifesteren als ‘geen zin hebben’.

Ik realiseer me dat ik geen verantwoordelijkheid neem/heb genomen voor en als mezelf in bepaalde punten en dus geen ‘moeite’ van een ander durf te accepteren aangezien dit de zelfonoprechtheid benadrukt en bloot legt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te beschermen in het niet nemen van verantwoordelijkheid voor en als mezelf door geen moeite van een ander te accepteren welke dit achterwege laten van het nemen van en staan in zelfverantwoordelijkheid aan de oppervlakte brengt als zelfonoprechtheid en zodra het aan de oppervlakte komt, is het tijd om er iets mee te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te beschermen in en als het wegcijferen als ‘doe geen moeite’ waarin ik mezelf bescherm om ook eventueel geen moeite te hoeven doen als ik daar geen zin in heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik kan kiezen om wel of geen moeite te doen en wanneer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat iets ‘teveel moeite’ kan zijn en dat ik hiervan moe word.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een angst te hebben ontwikkeld moe te worden van moeite doen, zo moe dat ik me niet meer kan bewegen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik moe word van de weerstand als gedachten als angsten waarin ik participeer in en als de geest in de tijd waarin ik eenvoudig de moeite kan nemen om fysiek uit te voeren wat gevraagd en/of gedaan dient te worden.

Ik realiseer me dat ik moe wordt van participatie in de weerstand in de vorm van gedachten en ervaringen in en als de geest die ik fysiek gemanifesteerd heb.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in de gedachte of ervaring van iemand tot last zijn.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik lastig vind aan mezelf in een specifiek moment en hiervoor verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf door toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie en zo de zelfonoprechtheid te stoppen en moeite te doen voor en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte dat iets teveel moeite is, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar moe te worden en/of dat ik gewoon geen zin heb en lui ben.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in de gedachte dat iets teveel moeite is.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in de gedachte als angst dat ik moe word en/of te moe ben.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte en/of ervaring van zinloosheid en mezelf hier te brengen in en als de adem in de fysieke bezigheid.

Ik stel mezelf ten doel op te pakken wat gevraagd en/of gewenst is in overweging van mijn fysieke mogelijkheden.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik zie dat dit oppakken niet haalbaar is,  hier verantwoordelijkheid voor te nemen in en als mezelf in en te kijken naar andere oplossingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik een onderwerp die in me opkomt om over te bloggen, wel onthoud omdat het zo duidelijk is in het moment.

Ik stel mezelf ten doel een onderwerp om over te bloggen, op te schrijven op het moment dat deze helder opkomt en later te zien wat ik ermee wil en kan in het uitschrijven ervan.

PenDesteni I Process Lite is een gratis online cursus met buddy om de geestbewustzijnsstructuren in en als onszelf zichtbaar te maken en te leren hier zelf verantwoordelijkheid in te nemen door toepassing van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie. Niet langer blanco! (Binnen de Engelstalige website is een Nederlandse vertaling aanwezig).

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 273 – Expressie en de Darm – Ruimte – Het huis in Zegveld

Ik las in een chat een zin over de belangrijkheid van Ruimte voor ieder mens. Het is een begrip wat ik hier en daar wat vervormd heb, als zijnde ruimte als groot huis durf ik niet in te nemen, ruimte voor mezelf om niet zoveel ‘rekening te houden’ met andere mensen om me heen heb ik ook niet zoveel durven innemen – waarin ik met rekening houden bedoel aanpassen in gedrag aan het gedrag van anderen in mijn omgeving en hierin mijn aandacht op een ander te vestigen, dus in het bewustzijn aanwezig te zijn, en zo zelf geen ruimte over te houden – en ruimte in mezelf gevend/willend aan kleine excuses en vrijheden om iets ‘op mijn eigen manier’ te doen.

PENTAX Image

Probleem:

Ik begin bij het huis in Zegveld. De realisatie van het nemen van een beslissing op basis van een gedachte dat het huis te groot is voor mij alleen en dat het oneerlijk als niet reeel is om daar alleen te wonen, sloeg me in het gezicht toen ik de woorden las over de belangrijkheid van ruimte. Ik kan kort zijn: ik mis de ruimte, in het huis en om het huis. Met name als je af en toe met 2 mensen in een huis rond hobbelt, is een ruimte zoals het huis in Zegveld heeft, echt heel prettig.

Oplossing:

Onderzoek van het begrip ruimte in mezelf, alleen en in aanwezigheid van een ander.

Uitschrijven van de redenen welke hebben meegespeeld tot het nemen van de beslissing van verhuizing (waar met name mijn eerste mindconstruct in SRA2 over gaat, welke ellenlang is, dus het uitschrijven vind grotendeels hierin plaats).

Beloning:

Balans vinden in ruimte in binnen- en buiten wereld.

Stoppen van de ervaring van gemis van ruimte buiten mij.

Gedachtendimensie:

Ik mag niet alleen in dit grote huis wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet alleen in dit grote huis mag wonen.

Afbeeldingsdimensie:

Mijzelf in een groot huis, alleen, met een wezenloos gezicht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijzelf af te beelden alleen in een groot huis met een wezenloos gezicht.

Backchatdimensie:

Ik ben alles kwijt wat me lief is

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alles kwijt ben wat me lief is.

Ik offer mezelf op

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mezelf opoffer door weg te gaan uit het huis, in plaats van in te zien dat ik juist voor mezelf heb gekozen door vanaf de basis in communicatie een eventuele relatie op te bouwen, en als dit niet lukt, mezelf uit de relatie te halen, aangezien het destructief is voor mezelf en voor de ander om hierin te blijven in ongelijkheid in een situatie waarin ik weet dat ik de communicatie niet voor elkaar ga krijgen en de relatie hierdoor niet voor elkaar ga krijgen, aangezien ik hier niet in wil staan als de communicatie niet als basis werkt, en deze blijft niet werken als ik niet meewerk doordat ik dit niet wil.

Life Review – Real Communication

Ik krijg het financieel niet voor elkaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het financieel niet voor elkaar krijg in dit huis, wat ik al 7 jaar probeer, en waarin ik wel steeds rondkwam maar tegelijkertijd steeds de gaten aan het vullen ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb gaten te vullen in mijn bankrekening, welke feitelijk gaten vullen zijn van de blanco-gebieden in mezelf die ik niet in wilde zien, en waar ik ook geen tijd voor heb om in te zien zolang ik bezig blijf met gaten vullen in mijn bankaccount.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een tevreden gevoel te hebben bij het voor elkaar krijgen van de gaten vullen in mijn bankrekening, en tegelijkertijd steeds meer te zien dat ik het hier in dit huis niet voor elkaar zou krijgen om de blanco gaten in mezelf te vullen, aangezien ik bezig ben en moet zijn met het gaten vullen in de bankrekening om te kunnen blijven wonen waar ik woon.

Ik krijg het alleen niet voor elkaar

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het alleen niet voor elkaar krijg, het onderhoud en de financien voor het huis, en dus een deur openlaat voor een ander in het huis, welke angst geeft dat ik iemand in huis toelaat wat ik eigenlijk niet wil als oplossing om in het huis te blijven wonen.

Ik blijf alleen achter in dit huis

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alleen achter blijf in dit huis en hier geen relatie kan opbouwen (?) aangezien het huis vrij afgelegen ligt en ik niet gemakkelijk heen een weer kan reizen en/of te bereiken ben.

Reactiedimensie (gevoelens/emoties):

Verlies, verdriet, schuld, opoffering, veroordeling, eenzaamheid, angst

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat m en ik niet door het punt van communicatie heen zijn gekomen terwijl we de rest van de praktische basis op hadden gebouwd, en dit ene punt van communicatie als niet communicatie haalde alles onderuit, waarop ik mijn beslissing heb gebaseerd de relatie te stoppen, maar waarmee ik ook alles wat we wel hadden opgebouwd, moest achterlaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verlies te ervaren bij het achterlaten van het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schuld te ervaren bij het alleen wonen in het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb opoffering te gebruiken als reden om het huis te verlaten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen om het huis te verlaten terwijl nog niet geheel helder was wat de beweegredenen zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb eenzaamheid te ervaren alleen in het huis nadat m weg was, en hier niet opnieuw ‘alleen achter te willen blijven’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik in de eenzaamheid een beslissing zou nemen om m weer toe te laten in het huis – aangezien ik geen logische reden zag om hem niet toe te laten in zo’n groot huis – welke in werkelijkheid gebaseerd zou zijn op angst om alleen achter te blijven in een ervaring van eenzaamheid en angst dat ik het financieel niet zou redden en/of niet genoeg zou overhouden om alsnog te verhuizen, en dus iemand toe zou laten ter samenleving als overleving terwijl ik dit niet zo werkelijk wilde.

Fysieke Gedragsdimensie:

Fysiek niet ‘op kracht’ komen door te lange reisafstanden zonder comfortabel vervoer en door teveel praktische werkzaamheden in- en rondom het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek niet op kracht te komen in lange reisafstanden zonder comfortabel vervoer en teveel praktische werkzaamheden in- en rondom het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek onvoldoende tot trainen van mijn spieren te komen op en manier die ik leuk  vind in groepsverband op muziek, aangezien er daar weinig beschikbaar is in een klein dorp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek achter de feiten aan te hobbelen en niet op kracht te komen en dit te compenseren met de mooie woonomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de wandelingen in Zegveld wel te missen als beweging waar ik het gemakkelijker en prettiger vond om te gaan wandelen doordat ik daar direct in de weilanden liep.

Consequentiedimensie:

Verhuizing waarin de verschillende beweeg-redenen van tevoren niet geheel onderzocht zijn door een ervaring van haast en angst hierin verweven, welke twijfel en splitsing en een ervaring van missen in mij achteraf geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verhuizen voordat de verschillende beweegredenen van tevoren geheel onderzocht zijn door een ervaring van haast en angst hierin verweven, welke twijfel en splitsing en een ervaring van missen in mij achteraf geeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van twijfel, splitsing en missen in mijzelf te creeren door te verhuizen voordat ik de verschillende beweegredenen van tevoren geheel onderzocht heb door een ervaring van haast en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van haast en angst mijn beslissingen te laten beinvloeden, waardoor ik beland in zelftwijfel en hierin mezelf mis in zekerheid in zelfvertrouwen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst en haast – gelinked aan financien – te laten bepalen om te verhuizen zonder volledig onderzoek van tevoren, waarin ik moest kiezen of dit huisje dat werd aangeboden te aanvaarden waarin ik mezelf financieel stabiel maak, en achteraf de punten door te lopen in zelf, of het huisje af te slaan, de punten in zelf eerst door te lopen, welke mezelf (langer) in financiele onzekerheid zou houden, waarin ik de onduidelijke schommelingen in de economie te riskant vond om langer uit te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een beslissing welke in gezond verstand is gemaakt – en tevens een consequentie – te laten beinvloeden door zelftwijfel welke ontstaat door de ervaringen die omhoog komen als consequentie van deze beslissing.

Zelfcorrecties:

Ik stel mezelf ten doel de redenen die opkomen in en als gemis van iets in mezelf, gekoppeld aan het huis in Zegveld, alsnog te onderzoeken in mezelf – deels in het mindconstruct – en hierin in vrede in en met mezelf te komen en zijn.

Als ik mezelf zie neigen tot het nemen van een beslissing in haast en angst, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik in ‘in haast en angst genomen beslissingen’ twijfel en splitsing in mezelf creeer door te handelen in angst en haast, welke een handeling is in de geest, afgesplitst van mezelf in gezond verstand, aanwezig in de adem Ik zie in mezelf of het mogelijk is langer de tijd te nemen voor het nemen van een beslissing en wat de consequenties zijn van wel of niet een beslissing nemen. Ik zie in mezelf wie ik ben in het moment van haast en angst en waar ik bang voor ben, wat de angst voor verlies inhoudt, en pas hier zelfvergevingen op toe.

Ik stel mezelf ten doel mezelf gelijk te stellen aan al hetgeen ik hier lastig vind te ervaren in het nieuwe huis, waarin ik me dus heb afgesplitst van deze ervaring in mezelf, waarin ik opnieuw in de ervaring van twijfel en gemis en splitsing ga gerelateerd aan de verhuizing, aangezien hetgeen ik hier lastig vind, in het huis in Zegveld niet aanwezig was, en dus denk ik dat het daar ‘beter’ was in het moment van afscheiding van een lastige ervaring in het nieuwe huis.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven voor het doorwandelen van dit proces en dit mindconstruct, en tegelijkertijd mezelf te pushen de punten in te zien en op te pakken en de ervaringen van afscheiding die ik steeds tegenkom, in zelf te vergeven, zodat ik mezelf vrij maak om te corrigeren in het fysiek.

PENTAX Image

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 72 – Blanco en teleurstelling

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hele dag onderwerpen voorbij te zien komen in mijn hoofd zonder er eentje op te schrijven om over te gaan bloggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het geen onderwerp hebben een nogal suf onderwerp te vinden om een blog over te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb blanco in het hoofd te ervaren terwijl ik weet dat er meer dan voldoende onderwerpen/structuren in mij aanwezig zijn om uit te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het wel lekker te vinden heel even blanco te ervaren in het hoofd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik blanco ervaar in het hoofd en geen belangrijk onderwerp heb om uit te schrijven terwijl het niet zo is dat ze er niet zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een onderwerp als belangrijk of onbelangrijk te definieren, wat een definitie is in/als de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben om een blog te schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na de verhuizing met het vele fysieke werk, moeite te ervaren om weer in een soort van ritme met het werken op de computer te komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ontevredenheid te ervaren over het blog schrijven van vandaag en de afgelopen paar dagen, wat voortkomt uit minder tijd om de blogs te schrijven.

Ik stel mezelf ten doel om een onderwerp die overdag voorbij komt op te schrijven, zodat ik er eventueel ’s avonds een blog over kan schrijven als er geen ander punt op dat moment naar voren komt.

Ik stel mij ten doel om de ontevredenheid en het schuldgevoel in/als de mind te stoppen, aangezien het oordelen zijn in/als de mind over het blog schrijven zoals ik dit doe in het moment. Ik zie dat ik aan het oefenen ben in het effectief blog schrijven, zowel met veel als weinig tijd beschikbaar. Dit geeft verschillende blogs die niet altijd voldoen aan mijn perfectionisme in/als de mind, waarin ik minder controle uitoefen over hoe een blog eruit moet zien volgens mijzelf als de mind.

Ik stel mijzelf ten doel om ieder blog in het moment naar beste kunnen te schrijven, zodat ik geen tevredenheid en schuldgevoel ervaar; en als het niet naar beste kunnen geschreven is pas ik hier zelfvergevingen op toe, evenals op de ervaring van ontevredenheid en schuldgevoel, zodat ik mezelf de volgende keer kan corrigeren. Ik realiseer me dat schuldgevoel en een ervaring van ontevredenheid niets toevoegt aan het effectief blog schrijven.

Ik stel mijzelf ten doel het werken op de computer in te passen in de dagelijkse bezigheden en af te wisselen met de praktische fysieke klussen die gedaan moeten worden in en om het huis.

Ik geef mezelf de tijd om te wennen aan de nieuwe woonsituatie en leefsituatie, waarin ik in het begin wellicht minder werkzaam ben op de computer dan ik zou willen. Ik realiseer me dat de situatie een grote verandering is en ik realiseer me tevens dat ik deze week heel effectief een situatie hier in de nieuwe woonomgeving ben doorgewandeld met behulp van het blog en een brief schrijven, welke het toepassen is van de tools in de praktijk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd ontevredenheid over mezelf te ervaren, wat ik ook doe, welke voortkomt uit het creeren van een plaatje in/als de mind van hoe ik zou moeten zijn, waar ik vervolgens niet aan voldoe.

Ik stop met het teleurstellen van mezelf door te stoppen met mezelf te vergelijken met een plaatje van mezelf in/als de mind.

Ik verbind mezelf met mezelf door te stoppen met het creeren van plaatjes in/als de mind van hoe ik zou moeten zijn en druk mezelf uit in het moment zoals ik ben in het moment in/als de adem , waarin ik gelijk ga staan als mezelf als de mind zoals ik ben in het moment.

Ik stel mezelf ten doel mezelf gelijk te maken in/als de mind zoals ik ben in het moment, in plaats van mezelf altijd groter of kleiner, meer of minder te zien dan dat de expressie die ik ben in het moment.

www.desteniiprocess.com

www.desteni.net

www.eqafe.com/free

www.equalmoney.org