Dag 634 – De manifestatie van fysieke uitputting nader onderzocht

uitputting

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me uitgeput te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf uit te putten in en als een controle, in en als de geest door te proberen alles vanuit de geest te controleren en sturen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysieke lichaam uit te putten en niet voldoende fysieke energie over te houden voor een optimaal functioneren van de spijsvertering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb doodmoe te zijn van de hele tijd te moeten eten en voor eten te zorgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door controle in en als de geest, de spijsvertering te bemoeilijken en zo de trek in en mogelijkheid tot eten te beperken waardoor ik aan de onderkant van een gewicht hang dat oncomfortabel is voor mijn lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de oncomfortabele toestand in en als mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te walgen van mezelf in een toestand van verkramping en controle en dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf angst aan te jagen in de vorm van walging in/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘laat maar’ en mezelf af te leiden in en als de geest, in plaats van de ervaringen waartegen ik me verzet binnenin mij, toe te laten en te ervaren en van hieruit te vergeven in en als mezelf en zo de afscheiding in en als deze ervaringen, te stoppen binnenin mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb constant te denken dat ik het helemaal fout doe en mezelf non-stop te veroordelen voor wat ik doe, waarin ik tegelijkertijd zie dat ik hier mezelf saboteer en dus doorzet om me niet langer te laten leiden/lijden door deze zelfsabotage.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik er niks aan kan doen en dat het buiten mij om gaat zonder dat ik exact weet wat ‘het’ en ‘er’ inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb gefrustreerd te geraken dat ik niet exact begrijp wat ‘het’ en ‘er’ inhoudt waardoor ik niet weet wat ik kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat hetgeen waarin ik mezelf heb laten verzwakken, een gebied is waar ik weg moet blijven in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit gebied juist het gebied van transformatie inhoudt als waar ik mijn grootste kracht in potentieel, tot mijn grootste zwakte heb laten verworden/verwoorden en dus waar de mogelijkheid aanwezig is om deze zwakte te transcenderen tot het werkelijk leven van het potentieel dat hierin schuilt als het leven en staan in en als mijn ‘grootste’ kracht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten misleiden door gedachten als interpretaties in en als een herinnering van hoe ik het altijd geleefd heb als zwakte en zo, mezelf te verzwakken en deze verzwakking voort te zetten tot in uitputting (en zo zouden we kunnen stellen, ‘tot de dood erop volgt’).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te neigen om mezelf in te houden, als automatisch reactiepatroon om te voorkomen dat ik in deze toestand van zelfsabotage kom en hierin mijn ontlasting in te houden als fysieke expressie van loslaten van het afval, zoals zelfvergeving als loslaten het loslaten is van het geestelijke afval.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de fysiek gemanifesteerde ervaring van uitputting als teken als signaal te zien van ‘ho stop, ga niet verder’ waarin ik ondertussen geleerd heb dat dit een fysiek gemanifesteerd patroon is van uitputting door controlemechanismen in en als de geest om mezelf te behoeden om werkelijk in en als mijn potentieel op te staan in wie ik ben en dat ik juist hier dien door te zetten, verder te zien in hoe en waar ik mezelf saboteer en inhoudt/tegenhoudt om op te staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf opzettelijk klein en verzwakt te houden door middel van enkele gedachten en hierin te geloven en zo de boodschap van deze gedachten automatisch te volgen in en als mezelf en zo, in en als de wereld neer te zetten door het fysiek te leven iedere dag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verzwakking in de wereld te zetten door mijn eigen beperkingen in en als gedachten als verzwakking, fysiek te manifesteren en te leven in en als een manifestatie van uitputting, waarin ik feitelijk toegeef aan de controle in en als gedachten, in en als mezelf, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb toe te geven aan de controlerende gedachten in en als de geest en hier niet verder te durven bewegen in en als een ervaring dat ik ‘het fout doe’ en/of dat ik iets doe ‘wat echt niet door de beugel kan’.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring dat ik iets fout doe en/of dat ik iets wil doen dat echt niet door de beugel kan, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de ervaring van als ik werkelijk iets wil doen dat niet het beste is, heel anders is namelijk het energetische, hypergevoel waarvan het lijkt dat ik dit ‘juist moet doen’ en dat de ervaring van wat ik juist het beste wel kan doen, een ‘low’-manifestatie en zelfs fysieke uitputting geeft in en als mezelf, als zogenaamd signaal van mezelf in en als de geest, fysiek gemanifesteerd als ‘don’t go there, stop here’ en dat dit dus een ‘verkeerd-om’ ervaring geeft als sabotage-mechanisme om mezelf weg te houden van datgene leven dat het beste is voor mezelf als leven als anderen als leven.

Ik stel mezelf ten doel door te zetten tot in zelfbegrip  als en wanneer ik een ‘low-ervaring’ en fysieke uitputting ervaar met behulp van het schrijven en spreken van zelfvergevingen en hierin tijd te nemen en te zorgen dat ik fysiek niet instort maar langzaam voortbeweeg, voorbij de patronen van zelfsabotage.

Ik stel mezelf ten doel mijn lichaam te ondersteunen in deze ‘zware’ periode met behulp van de nodige celzouten ter versterking en eventueel andere supplementen, waarin ik me realiseer dat ik de fysiek gemanifesteerde ervaring van uitputting opnieuw zal manifesteren en dus tegen zal komen om dit werkelijk in te zien, vergeven en corrigeren in en als mezelf en/om hier zo stap voor stap doorheen te bewegen en dat het hierbij nodig is om mijn lichaam te ondersteunen zodat mijn lichaam zoveel als mogelijk ter ondersteuning kan staan van mijzelf in dit proces, in de realisatie dat dit stap voor stap dient te gebeuren aangezien ik het fysieke opbouwproces niet sneller kan laten verlopen dan dat ikzelf de saboterende geestbewustzijnsstructuren verwijder/vergeef en corrigeer in en als mezelf en dat dit hand in hand gaat met elkaar.

Ik stel mezelf ten doel meer ritme en structuur te brengen in mijn eetgewoonten door de dag heen ter ondersteuning van mijn fysiek en van mijzelf in het loslaten van ‘steeds bezig zijn’ met eten en wat te eten en wanneer te eten.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen met luisteren naar de controlerende gedachten in en als de geest zodra ik bemerk dat ik vanuit de geest dingen probeer te begrijpen en zo juist vastzet en zo mezelf vastzet in en als mijn fysiek en in plaats hiervan, te stoppen met deelname in ‘gedachten over’ een situatie en juist in en als de situatie ‘deel te nemen’ en hier in het fysieke moment te zien wat het beste om te doen zowel voor mezelf als voor eventuele betrokkenen, in en als leven, in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel het rustig aan te doen en de tijd te nemen voor dit proces waarin mijn lichaam zo nauw betrokken is aangezien ik de geestbewustzijnsstructuren fysiek gemanifesteerd heb als ‘fysieke klachten’ en dus, houdt het doorwandelen hiervan in dat ik door de fysieke klachten heen wandel en dat dit is wat ik doe als wat het beste is voor mezelf als leven en dus, voor al het leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te (leren) ‘putten uit mezelf’ in en als zelfexpressie, in en als het moment, in en als het fysiek en hierin mezelf te vertrouwen en ondersteunen in en als de adem, in plaats van mezelf fysiek uit te putten door deelname in en als de geest in gedachten, gevoelens en emoties als vorm van controle.

(…) “Levende woorden als een met jou: Ik ben woorden. Ik ben woord. Ik ben leven. Ik ben een. Ik ben gelijk. Ik ben expressie. Dit statement: Ik ben – is geen statement – het is een expressie van wie je bent die je vanbinnen leeft en als eenheid en gelijkheid als leven in elk moment van je adem. Dit is een proces – niet een instant ‘worden’…(…) ”

Uit: Swami Muktananda – In den beginne was het woord en het woord was God en het woord was met God

bemesting00Desteni I Process

Deelname in Realiteit is Nooit een Observatie

Disclaimer: deze informatie betreft mijn bevindingen in zelfonderzoek met mijn eigen fysiek ter cross-referentie, gecombineerd met onderzoek, bevindingen en mondelinge informatie van anderen en is in geen geval een medisch advies. Bij twijfel of onduidelijkheid over een fysieke toestand raad ik aan een arts of therapeut te benaderen voor diagnose en/of ondersteuning.

The mind-body relationship – Timeline

———————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Advertenties

Dag 500 – “Het komt wel goed”

logo-het-komt-well-goed-schatje_voor-wpEen veel gesproken en veel gehoorde opmerking is ‘het komt wel goed’. Als ik zie in welke momenten dit gesproken wordt, zijn het momenten waarin er ontzettend veel gebeuren moet wat helemaal niet goed komt als hier niet een volledige inzet is. Er komt ‘niets goed’ als wij daar als mens niet voor zorgen, ook al is het onze ‘intentie’. Intentie bestaat in en als de geest. Het komt niet vanzelf goed, iemand moet het doen. Fysiek. Wat ik wel kan zeggen is dat het goed komt en ik neem de klus zelf in handen en ik sta hierin in de zelfzekerheid dat ik het ‘in orde’ maak. Als ik weet uit ervaring en zelfinzicht dat ikzelf er fysiek voor kan zorgen (dit kan ook een organiseren betreffen) dat het goed komt. Dan kan ik eventueel deze woorden uitspreken als ‘het komt goed’. Duidelijker hierin zouden zijn de woorden ‘ik zorg ervoor dat het in orde komt’. Dan weet iedereen die deze woorden hoort, dat ik de verantwoordelijkheid neem om te zorgen ‘dat het goed komt’ en ‘het’ betreft dan het klusje of probleem wat besproken wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te ergeren aan de woorden ‘het komt wel goed’ door iemand gesproken die op dat moment de daadwerkelijke fysieke handelingen niet hoeft uit te voeren en hierin de verantwoordelijkheid niet draagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deze woorden feitelijk zelf te triggeren door aan te geven dat hetgeen ik oppak en verantwoordelijk voor ben, ‘veel’ is terwijl ik twijfelde of er in dat moment / door deze persoon in gelijkheid, dus in mijn schoenen gestaan zal worden ten aanzien van wat ik spreek hierin, waarin ik in eerste instantie niet gelijk aan en als mijzelf sta maar aan en als een gedachte als dat het ‘veel’ is en ‘dat ik het niet red’ met hieraan gekoppeld emoties, in afscheiding van mezelf in en als de adem, in en als het fysiek.

Als en wanneer ik mezelf zie neigen naar het delen van een gedachte als dat het veel is met hieraan gekoppeld een emotie in en als de angst ‘dat ik het niet red’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik dit niet zomaar kan uitspreken zonder gevolgen.

Ik realiseer me dat ik hierin niet gelijk sta aan en als mezelf in en als het fysiek, maar aan en als mezelf in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te zien in mezelf wat, met wie en waarom ik woorden als dat het ‘veel’ is wil delen en hierin te zien wat gezond verstand is als wat het beste is om juist wel of juist niet te delen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in gedachten als dat het veel is en ‘dat ik het niet red’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik nooit voorbij deze gedachten gegaan ben en dat ik hier altijd gestopt ben met de werkzaamheden, in en als een angst ‘dat ik het niet red’.

Ik realiseer me dat ik reageer op lichamelijke symptomen van spanning, welke juist weer komen door de emoties volgend op de gedachte als ‘dat ik het niet red’ en waarin ik zo de spanning opbouw in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte als dat het veel is en/of dat ik het niet red.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen voorbij de limieten als gedachten als dat het veel is en dat ik het niet red en te ademen en de werkzaamheden één voor één op te pakken.

Ik stel mezelf ten doel tijdig te stoppen met de computer en organisatorische werkzaamheden op de dagen dat ik thuis ben en iets fysieks te doen om te ontspannen.

Ik stel mezelf ten doel op het werk te focussen op wat er die dag en nog specifieker, in dat moment gedaan moet worden en niet vooruit te zien in gedachten op wat er allemaal in de toekomst moet gebeuren en in plaats hiervan, in en als de adem te ontspannen en plezier te hebben in de werkzaamheden en met de mensen met wie ik ben en zo dag voor dag te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘jij hebt makkelijk praten’ als iemand de woorden spreekt ‘het komt wel goed’ zonder werkelijk aanwijsbare fysieke ondersteuning te bieden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van geruststelling te voelen als iemand de woorden ‘het komt wel goed’ uitspreekt terwijl deze niet fysiek onderbouwd zijn in en als een fysiek bijstaan in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik verbind mezelf in en als mezelf door mezelf fysiek bij te staan in en als zelfverantwoordelijkheid en hierin mezelf ‘gerust’ te stellen in en als fysieke expressie door dag voor dag, de fysieke werkzaamheden op te pakken, te ademen door de limiterende gedachten en mezelf hierin te ondersteunen met de toepassing van zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel, te luisteren wat een ander aangeeft ter ondersteuning van hoe minder spanning op te bouwen in het moment, waarin de woorden ‘het komt wel goed’ niet zoveel bijdragen maar waar er wel genoemd wordt dat het bijvoorbeeld geen zin heeft om ver vooruit te zien, wat zo is, ik hoef alleen per dag de werkzaamheden op te pakken en de taken vooruit te plannen en als ik dit gedaan heb, kan ik dit laten rusten en dus kan ik mezelf in en als de geest in en als gedachten over de toekomst, laten rusten.

Ik realiseer me dat hierin meerdere dimensies zitten die ik in fysieke realiteit zal wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik geen plezier mag hebben in het moment als ik het heel erg druk heb en verantwoordelijk ben voor vele taken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik geen verantwoordelijkheid meer neem voor de taken die ik moet doen, als ik de toekomst loslaat, hier in het moment aanwezig ben en plezier heb in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik juist aanwezig in en als het moment, mezelf kan bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid, vrij van gedachten, emoties en gevoelens en dat ik hier juist verantwoordelijk voor ben, voor deze gedachten, emoties en gevoelens die in en als mij bestaan en opkomen en dat ik dit niet geheel genomen heb door een gedachte en gekoppelde emotie uit te spreken waardoor ik eventueel een ander ertoe aanzet om de woorden ‘het komt wel goed’ uit te spreken ter geruststelling naar mij toe.

Ik realiseer me dat ik mijn zorgen als gedachten en emoties niet zomaar kan verspreiden, dat dit onrust creeert waardoor er woorden van geruststelling nodig zijn in en als de geest zoals de woorden ‘het komt wel goed’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat en als ik emoties toon als ik bemerk dat ik hierin gerustgesteld wordt in en als de geest in plaats van ondersteund in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het verspreiden van gedachten en emoties ten aanzien van de werkzaamheden die gedaan moeten worden en deze woorden in gezond verstand in te zien en te bespreken met diegenen die met mij verantwoordelijk zijn voor bepaalde taken om te zien hoe we dit het beste kunnen verdelen.

Ik stel mezelf ten doel voorlopig alleen te focussen op het opzetten van een bedrijf zoals dit gebeurt als hoe men dit kent in verantwoordelijkheid en het gegeven van zelfverantwoordelijkheid eerst en alleen in en als mezelf te beoefenen door in te zien waar en wanneer ik reageer, dit uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en dit pas te delen als en wanneer ik dit leef in en als mezelf als levend voorbeeld, waardoor ik de spanning als toekomstprojectie voor mezelf gedeeltelijk weghaal en mezelf zo in staat stel meer plezier te hebben in de werkzaamheden met de mensen waarmee ik deze uitvoer.

Ik stel mezelf ten doel de overwegingen rondom zelfverantwoordelijkheid te delen met mensen van Desteni die hier zicht in hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te voldoen aan mijn eigen verwachtingen in en als de geest van hoe te staan in en als de verantwoordelijke positie binnen we werkzaamheden.

Ik realiseer me dat ik hierin mooi kan zien waarvoor ik geen zelfverantwoordelijkheid heb genomen in en als de oordelen als gedachten die emoties en gevoelens genereren binnenin mij waarin ik mijn fysiek belast en fysiek ongelijk sta als mezelf en dus als de ander.

Ik stel mezelf ten doel participatie in de oordelen op verwachtingen over het nemen van zelfverantwoordelijkheid te stoppen binnenin mezelf en nader te onderzoeken op hetgeen waarvan ik me heb afgescheiden binnenin mezelf door geloof en participatie in en als een verwachting van mezelf in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te werken en leren werken met wat en wie hier is inclusief mijzelf.

write yourself to freedom—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 333 – Angst en Stress – Angst als Vertroebeling van Zicht

Angst geeft vertroebeling van ons Zicht, van Zien wat Werkelijk is en Zien Wie Werkelijk is.

Deze angst – die we zijn geworden en welke in ons geprogrammeerd is en welke we dus ervaren als onze essentie, als ‘wie ik ben’ – projecteren we op iets of iemand buiten onszelf, en door deze sluier nemen we dit iets of iemand waar.

Feitelijk staren we dus in onze eigen programmering, welke uit angst bestaat. We kunnen dit dus rechtstreeks naar onszelf terughalen en zien in onszelf: wat is de angst, waar ben ik bang voor? Het betreft altijd een angst voor het verliezen van (een gedeelte van) de sluier die we hebben opgetrokken in en als de geest als hoe we onszelf gedefinieerd hebben. Hetgeen we bang voor zijn, is een bedreiging van deze sluier, en dus projecteren we de angst op hetgeen we bang voor zijn buiten ons, zodat we hiervan weg blijven en niet in onszelf hoeven te zien, maar in plaats hiervan kunnen blijven bestaan in en als de beperking in en als de sluier van angst in en als zelfdefinitie, in en als de geest.

Vervolgens creeren we – in en als reactie in en als de geest – Stress als Overlevingsmechanisme. Waarin de stress een eigen leven gaat leiden, en direct gekoppeld gaat worden aan hetgeen we bang voor zijn. Oftewel, zodra we iets of iemand zien waar we bang voor zijn gaat dit overlevingsmechanisme  als stress aan, en verbinden we deze stress met het triggerpunt, en maken we het triggerpunt verantwoordelijk voor onze ervaring van stress. En zo zitten we gevangen in een ervaring van stress, welke op den duur het fysiek uitput door constante activatie van het Geestbewustzijnsysteem in onszelf, in gedachten en reacties als gevoelens en emoties, aangezien het Geestbewustzijnsysteem is samengesmolten met en als ons fysiek. De zogenaamde Burn-Out is een tekenend voorbeeld hiervan, waarin we ons fysiek letterlijk hebben opgebrand in een constante ervaring/activatie van stress als overlevingsmechanisme, geactiveerd door een bestaan in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien wat Werkelijk is en Wie Werkelijk is door een constante versluiering als verdedigingsmechanisme van mijn eigenbelang in en als overlevingsmechanisme van wie ik ben in en als de Geest, waarin ik een toestand van Stress creeer en behoud in en als een geloof in overleving en zo mijn fysiek langzaamaan opbrand en uitput.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn angst te projecteren op een ander en hierin lelijk te zijn, doen en worden naar de ander toe zoals ik ook ben naar mezelf toe, in werkelijkheid en/of in de geest in interne gesprekken als backchat, waarin ik in de uiterlijke wereld op zoek ben naar ‘Ogenschijnlijke Schoonheid’, zodat ik mijn eigen lelijkheid als werkelijkheid niet hoef te zien, maar mijzelf kan verblinden met de schoonheid van iets of iemand om mij heen, waarin ik tevens zelf streef naar het behouden van uiterlijke schoonheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te streven naar het behouden van ogenschijnlijke schoonheid om de lelijkheid als werkelijkheid te verbergen, waarin ik natuurlijk angst ervaar te worden ontsluierd en ontmaskerd, en waarin ik dus constant stress creeer en ervaar in en als mijn fysiek, aangezien ik in een constante toestand van angst verkeer te worden ontmaskerd, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik bestaande in en als stress ter verdediging van mezelf in en als angst, ik mezelf in en als mijn fysiek opbrand en dus lelijk maak en mijn verborgen werkelijkheid alsnog zichtbaar wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb heel druk te zijn met polariteit creeren in en als de geest in en als oordeel van ogenschijnlijke onderverdeling in ‘mooi en lelijk’, waardoor niemand werkelijk ziet en gaat zien aangezien iedereen druk is met deze polariteit en met de valse schaamte die dit met zich meebrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb valse schaamte te creeren ten behoeve van het verbergen van mijn werkelijke lelijkheid als iets waar ik me werkelijk voor schaam, diep verborgen in mij als iets wat niemand mag zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf diep te verbergen zodat niemand kan zien wie ik ben.

*

Als ik mezelf zie participeren in en als een reactie van stress, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik reageer in en als de geest op iets wat me angst aanjaagt, en dus ben ik bang om iets te verliezen waaraan ik vasthoud in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel, als ik me gewaar wordt van een stressreactie in mij, te onderzoeken waar ik bang voor ben in een schrijven, en hetgeen ik tegenkom in en als mezelf, in en als lelijkheid, zelf te vergeven en te corrigeren in en als zelf.

Als ik mezelf een ervaring van angst zie projecteren op een ander door bijvoorbeeld een lelijke reactie in en als interne gesprekken in mezelf in de geest, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik vasthoud aan een illusie als een geloof in de geest en lelijk wordt in en als zelfbescherming van deze illusie.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in schrijven wat de illusie is waar ik me aan vasthoud en waarom. Ik stop participatie in de interne gesprekken in mezelf in de geest en pas zelfvergevingen toe op de lelijkheid die hierin verborgen ligt.

Als ik mezelf zie participeren in een oordeel van mooi en lelijk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in de versluiering van de geest in en als polariteit, waarin ik mezelf opdeel en afscheid van het geheel en zo frictie creeer ten behoeve van mezelf in overleving in en als eigenbelang, als afleiding van mezelf, bestaande in lelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waarin de polariteit hardnekkig terug blijft komen, waarin mijn geest me aangeeft waar ik me heb afgescheiden en waar ik geloof in deze illusie van afscheiding; ik pas zelfvergeving en zelfcorrectie toe op mijn bevindingen.

Ik stel mezelf ten doel mijn werkelijke lelijkheid te omarmen, er gelijk aan te gaan staan, zodat het geen eigen leven blijft en gaat leiden, waarin ik mezelf richting geef door middel van zelfvergeving en zelfcorrectie.

*

Stress: The History, Origin and Nature – Atlanteans

Stress: Personality Development (Part 1) – Atlanteans

Stress: Personality Development (Part 2) – Atlanteans

Stress: Sounding Self Forgiveness – Atlanteans

Stress: Practical Living Support – Atlanteans

*

Full_the-infinity-secret-consciousness-as-the-light-and-the-dark

Gerelateerde procesblogs:

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/