Dag 387 – Wat zou ik doen als ik alleen was?

Regen wallpapers

Ik liep naar de bus vanochtend voor werk, het regende en regende, en ik had geen goede waterdichte jas, die had ik net gewassen, en ik had gympen aan die niet geheel waterdicht waren op de lange duur, en….ik miste de bus, die reed net voor me weg. Hierin had ik een probleempje voor mezelf gecreeerd; het is zondag en dan gaat er maar 1x per uur een bus. Nu kan ik 2 kanten op, langs de ene kant rechtstreeks en langs de andere kant via een station met de trein, maar ook via die weg zou ik iets later aankomen. Toch was het de eerst mogelijke en snelste optie, waarin ik nog wel 40 minuten moest wachten. Teruglopen naar huis zou minstens de helft van de tijd innemen en ik besloot naar de volgende halte te lopen en daar onder een afdakje een interview te luisteren. Ik was inmiddels behoorlijk nat, en ook in het bushokje bleef het spetteren. Vrijwel altijd zorg ik voor waterdichte kleren/schoenen als het regent, alleen vandaag had ik me niet goed voorbereid, en ik merkte hoe oncomfortabel het was om de gehele dag met natte gympen rond te lopen. Echter ik besloot eens te zien hoe ik hiermee de dag door kwam. Dat ging aardig.

Wat me echter opviel gedurende de tijd in de regen deze ochtend – wat niet comfortabel was, al had ik een parapluutje dus ik regende niet doornat; is dat er allerlei emoties opkwamen, maar aangezien ik alleen was en dit met niemand kon delen, werd heel zichtbaar hoe het geen enkele zin heeft om deze op te laten komen. Wat me hierin duidelijk werd, is dat de neiging tot het opgaan in emoties, gekoppeld is aan relaties met andere mensen (in de geest), waarin ik neig om dit te gaan delen, hierin iets van aandacht te willen omdat ik het zo zwaar heb.  Als er niemand is om te delen, wat doe ik dan met die emoties die volgen op gedachten? En hadden die emoties uberhaupt aanwezig hoeven zijn? Als ik iets eerder van huis was gegaan – ik weet dat ik op zondag niet op het nippertje naar de bus moet gaan, was het hele scenario niet nodig geweest, was ik alleen wat nat geregend. En als ik me thuis beter had voorbereid op de regen was ook de regen geen punt geweest. Dus, wat ik hierin zie, is hoe ik iets creeer in mezelf als energie, en dit vervolgens zou willen delen, om weer energie te genereren. En hier moeten we dan zogenaamd luisteren naar elkaar, elkaar energie gevend en een beetje trekkend en duwend om het ‘krijgen’ van energie als aandacht.

Nogmaals, als ik helemaal alleen ben, heeft het dan zin om deze energie te genereren? Ik blijf er zelf mee zitten, ik kan er helemaal niets mee. Wil ik dan een ander ‘geven’ waar ik zelf alleen niets mee kan? Met ‘het delen van’ mijn emoties die ik zelf eerst in de wereld gebracht heb, in de wereld als mezelf? Nee, dat wil ik niet, evenals ik het zo ook niet zou willen ontvangen.

Zelfvergevingen volgen.

Regen wallpapers

——————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 166 – Tijd en Geld

Ik zat vanochtend in de bus en achter me kwam een man zitten die hardop aan het praten was. Hij was zijn backchat hardop aan het uitspreken, en had zo te horen geen controle op het uitspreken ervan. In het verleden stond ik op om te verplaatsen; nu besluit ik dat niet meer te doen, te blijven zitten en te zien wat voor reacties opkomen. Dat ging heel aardig, het meest opvallende is dat er angst opkomt, welke na een tijdje verdwijnt.  Wat me verder opviel is dat zijn backchat over geld en over tijd ging; over duizenden euro’s die hij echt teveel vond en niet meer ging betalen, en over het vaststaan van de bus, waarin de paniek langzaam groter werd te horen aan zijn tonatie en onrustige bewegingen en hij uiteindelijk opstond en de bus verliet.

Tijd en geld. de man maakt zich zorgen over precies dezelfde zaken waarover ik me zorgen maak en waarin ik me dus laat opwinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me op te laten jagen door tijd en geld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren bij het horen van andermans backchat, waarin de angst niet zozeer voortkomt als reactie op de woorden die hij spreekt maar als reactie op de toon waarin hij spreekt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren omdat de man ongecontroleerd zijn backchat spreekt en dit ongecontroleerde roept angst op.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren bij het horen van ongecontroleerd/onaangepast spreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over geld wat ik moet betalen, en hierin backchat te ontwikkelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over tijd die voorbij gaat als de bus vaststaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zorgen te creeren over tijd die voorbij gaat en het te laat komen op bijvoorbeeld werk, wat weer met geld te maken heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vaak zelf nog teveel te willen doen in te korte tijd, waarin het lijkt of ik tijd tekort kom of dat ik iets te laat kom waardoor ik reacties als backchat creeer op alles wat er om me heen gebeurt wat me maar enigszins vertraagt, wat in feite backchat is op mezelf in het teveel plannen in korte tijd of het te laat vertrekken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te laten leiden door de mind/het bewustzijn en hierin nog snel van alles te willen in een bepaalde tijd, in plaats van gewoon naar werk te lopen en rustig alle herhalende bezigheden uit te voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te willen laten leiden om de herhalende bezigheden minder saai te maken, terwijl ik het eigenlijk heel prettig vind om rustig aan de herhalende bezigheden uit te voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te laten leiden door de mind terwijl ik dit minder prettig vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf richting te geven en hierin in rust te blijven in het fysiek, maar in plaats hiervan mezelf af te laten leiden in/als de mind van de fysieke herhalende bezigheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik tijd win als ik snel nog even van alles doe in korte tijd op weg naar werk.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wanneer en waarmee ik me af laat leiden onderweg naar werk.

Ik stel mezelf ten doel niet teveel te plannen in korte tijd, zodat ik in rust in de snelheid van het fysiek in/als de adem, de bezigheden kan uitvoeren.

Als ik mezelf zie neigen tot/participeren in afleiding in/als de mind van de repeterende fysieke bezigheden, dan stop ik, ik adem. Ik breng mezelf hier in/als de adem en focus me op waar ik fysiek mee bezig ben. Ik sta mezelf niet toe mezelf op te jagen in/als de mind door een tijdgebrek te creeren ter afleiding van de fysieke bezigheden.

Ik sta mezelf niet toe me op te laten jagen door de snelheid van de maatschappij/het systeem, gebaseerd op tijd en geld. In plaats hiervan blijf ik in de adem in de snelheid als traagheid van het fysiek.

Ik sta mezelf niet toe me angst aan te laten jagen door het horen van opjagend gesproken backchat. In plaats hiervan blijf ik in/als de adem aanwezig in mijn eigen fysiek. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me op te laten jagen door de opjagende toon van een ander welke ontstaan is in zorgen over tijd en geld en welke mijn zorgen triggert over tijd en geld. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb tijd en geld te koppelen aan zorgen maken. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van tijd en geld gekoppeld aan zorgen.

Ik sta mezelf niet toe me te laten bepalen door tijd en geld als richting gever, maar blijf in plaats hiervan in/als de adem als stabiele factor en gebruik tijd en geld met gezond verstand als factoren op aarde waarin en waarmee we bestaan.

——————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / www.lite.desteniiprocess.com  (free)
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life