Dag 611 – Cat Punching – How can we see it as a wake up call?

cat without ear

#CatPunching is not an easy subject to discuss. With cat punching the abuse is so direct and clear, from a human against an animal that has no chance to get away from the physical, horrible pain of being punched on the head while being holded. Most of us humans are strongly reacting to this injustice. It has to stop.

Ofcourse it has to stop. Together with so much other abuse that takes places in this world. Abuse that we do not react to anymore. Which is quite strange actually. The hunger in many countries, the horrible conditions that animals are existing in for the meat-industry from which we buy daily in the supermarket, the wars, the killing in wars, child abuse, the destroyment of the earth; but also the small abusive moments that we accept and allow within our near relationships as manipulation, lying, gossiping, ignoring each other in the small needs and questions and so much more. It is uncountable, the abuse that we participate in on a daily base. And what most of us do not realize – because we have never been educated in this – is that within this emotional reacting inside ourselves,  activated by the pictures of the catpunching that we judge – here what happens is that we generate energy within our own mind and this generating energy is…….. a form of abuse in itself, towards our own physical body.

Everything is so integrated, suppressed and/or ignored in and as abuse towards this physical life that we do not even see what we are accepting and allowing within ourselves, within our own physical bodies and how this is interconnected to what happens outside here on earth. So we can say that we have a huge problem here in this world that needs to be changed, if we do want to stop this abuse FOR GOOD and all as for example the cat punching.

So in this light, we can see the catpunching as a wake up call. It is so direct and horrible that it is clear defined as abuse. But how does it come that the abuse in general exist on such a large scale in this world without us doing something about it? And if we do notice the abuse, then how is it possible that we are seeing ourselves as unable to stop the abuse in this world where from experiencing this emotion of disempowerment and injustice, we start reacting to it?

We need so many new or actually re-definitions of what we accept and allow and what not in this world. Because at the moment there is so much abuse existing – where we can describe abuse as ‘inequality’, meaning the reality of ‘having more than another who has bearly nothing’ and the believe that from having more, we ‘are of more value’ while such a large part of the population in this world, did not have a chance to make a difference with their lives because they are every day forced to fight for their lifes and for something to eat. With regards to the animals, they are not able to speak for themselves in a language that we as humen clearly understand and so again, because we do not hear them, we do not take care of them and because they do not have money, they cannot ‘buy’ their rights so to speak.

Did you ever had such a horrible picture coming up in your head when carrying a very vulnerable, small animal that is totally dependent on you and that can easily be breaked down and from here, there is this one second with a thought coming up – and from here quickly suppressed – that if you punch it there is nothing that the animal can do?

Isn’t it strange that this seconds/moments of thoughts and pictures are coming up within ourselves, even if in daily life we are a very carefull an gentle person? Where does this thought/picture come from? Why do we for example fear to be hitten, raped, robbed by another? Why are this pictures coming up? Because it happens in this world and we are grown up with stories, movies or even experiences where it did happen. However, we never go back to the source and ask ourselves WHY IT DOES HAPPEN AT ALL and why it is coming up in our head when we have never taken part in such situation.

We really have to go back to the source if we want to stop the abuse as inequality in this world. Of course the cat punching needs to stop. It is so obvious, one cannot ignore or deny this and there is no reason thinkable of why it should be allowed.

To stop the abuse on a large scale, we have to be willing to go back to the source and to see straight and direct into this source, because only if we see what the source is, we will be able to eventually change.

The source of abuse does exist from two major pilars that need to be investigated, forgiven and changed:

We as the human race

The moneysystem that we/the human race created and/or allowed to be created

And from here seeing the connection between these two pilars.

It’s cool to start to do something about an activity as cat punching and being motivated to stop this abusive behaviour. From here it is time to see further than our physical eyes will see at first and to take responsibility for what we have accepted and allowed in this world as abuse on a larger scale, within and without and from here – instead of abusing this physical existance ‘because we can’ – start taking responsibility as real care for this physical existence, including ourselves and our own physical body.

Why?

Because we can. Because it is the only solution. The human race is the only one wo can decide to make a real change in this world. If we are not willing to do so, we will destroy life and with doing so, we are destroying ourselves. So the cat punching is actually a horrible projection of how we as human beings, choose and/or have choosen to (accept and allow) abuse, within and without while we are often not aware of what we are doing and/or allowing as abuse and what is actually happening.

It’s up to each one of us to decide where we will stand.

We can keep on judging the abuse and/or blaming the ones who do so in a partcular situation, however judging or blaming is not making any difference, it is even enlarging the abusive behaviour because it is generating energy, as reaction within ourselves and as reaction within the abusers. Positive and negative energy are coming from the same source, it is nothing more but a polarity and for generating a positive or negative energy as experience in/as the mind within ourselves, we are ‘abusing’ our own physical bodies because we are using this physical substance to generate energy from which gives the positive or negative experience.  It is based on the same mechanism from where we are (ab)using the earth as the physical substance to ‘create’ money from.

One can say that this is an unbelievable scenario. But what if this is in fact the case and we have missed it all the time, only because we were holding onto our ‘believes’ and so not willing to really see and investigate the source?

What we tend to forget here, is that at one day, the physical substance is burned and consumed and there is nothing left. Unless we stop this abusive behaviour, within and without. This abusive behaviour within and without is what is really hurting ourselves and/as live in general from where we start reacting and judging in/as the mind. Because we do not really want to see and feel this pain that the abuse is bringing forward on a large scale and investigate how we all contribute(d) to this.

So first thing to do, is to stop judging, blaming and reacting and to start investigating the source from the abuse on earth, within and without and the possibilities to bring Equality for All Life Here.

I invite you to investigate:

Desteni I Process (individual process within – practical application inclusive a free Lite course)

Living Income Quaranteed (world process without – a proposal to investigate and contribute to)

History of Mankind (youtube – detailed background information beyond ‘belief’)

Eqafe (self-education in interviews, books and music)

Related articles:

410: Cat Punching Page Removed from Facebook… It Can’t Stop There:

(…) “What I find most interesting about this is, yes, of course, animal abuse is absolutely atrocious, and yes of course, it should in no way be glorified or accepted for that matter, and so such a page should be removed. But to me what is most interesting is that 20,000 people can rally together, and act as a group, using the collect will and force to inflict awareness and demand a change in relation toward a particular point, yet when it comes to things that happen daily, which includes animal abuse, in the Real World, our group efforts cease to exist.”(…)

Day 634 Cat Punching and a Cup-is-a-Cup:

(…) “Obviously, punishing the form is not the solution. Punching a cat is not the solution. It is no different than punching a cup. Punching the physical does nothing to change what has been informed. If we want to blame the system and punch parts of this physical world, nothing is being done to change  the limitations that created the frustration. The only way to correct is to reform what one is as information.”(…)

knuffelende katten
—————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Advertenties

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Nederlandstalige voortzetting van het onderwerp moeheid en slapen:

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Probleem:

Een ervaring die van tijd tot tijd terugkomt is dat het ‘opeens teveel’ is’. Dit ‘opeens’ is al een opmerkelijk gegeven, aangezien iets niet opeens teveel is, daar gaat iets aan vooraf. Ik ervaar dit ‘opeens teveel’  als ik ‘opeens’ last krijg van een plek in mijn schouder die doortrekt door de arm heen. Ook dit is niet opeens maar bouwt zich op. Deze plek in mijn schouder is gerelateerd aan een plek ter hoogte van mijn middenrif, waar mijn fysiek zich samentrekt. Een punt waar alle structuren lijken samen te komen en in 1 grote kramp vasthouden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring te hebben waarin het ‘opeens teveel’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boos op mezelf te zijn dat ik van tevoren – voordat het teveel is – niet beter oplet, en dus de aanloop naar dit ineens teveel niet tijdig inzie en voorkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het niet leuk te vinden als iets teveel is, en het niet leuk te vinden om toe te moeten geven dat iets teveel is en het liefst alles op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets als teveel te ervaren door een zorg voor wat ik (eventueel) in de toekomst allemaal moet oppakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in de geest te participeren en hierin zorgen te maken over wat er moet gebeuren in de toekomst, al dan niet nu bekend, en hierin een opstapeling te zien welke ik als ‘teveel’ ervaar, terwijl ik dit nu opschrijf, ik me afvraag of dit niet een ervaring is van alle structuren die ik heb opgestapeld in de geest en neergelegd in het fysiek, welke ik als teveel ervaar, en welke ik projecteer in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat ik fysiek niet zoveel aankan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat ik in de geest alles aankan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van zowel fysiek als de geest door te participeren in oordelen, geloven en gedachten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets perfect te willen doen, in plaats van in te zien dat het eerste wat ik perfect dien te doen is het perfectioneren van zelf, door eerst mijn reacties te stoppen in de geest, en dan iets op te pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vaak nog te vergeten eerst mijn reacties te stoppen en dan pas iets op te pakken, en al te gaan oppakken voordat ik alle reacties in mezelf gestopt heb, in hierin dus iets oppak in de geest, wat niet het beste is voor mezelf en voor hetgeen ik oppak, en wat niet het meest effectief is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vinden, denken en geloven dat een ander niet even kan wachten, en dus laat ik mezelf wachten totdat al het andere gedaan is, en als al het andere dan erg veel is, ervaar ik dit als teveel, als teveel voor mezelf om op te wachten voordat ik aan mezelf toekom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten wachten en mezelf achterin de rij te plaatsen van alles wat gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me hierin druk te maken over wat een ander van me vindt, en dit druk maken voor te laten gaan en te laten bepalen wat ik wel en niet doe en het hierin en hiermee dus heel druk te hebben.

Oplossing:

Het is vrij veel – lol –  dus ik ga het uitschrijven als een karakter.

Gedachtendimensie:

Ik kan het niet – Ik weet het niet

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf, jong meisje, stilstaand, hoofd iets omlaag, alleen, niet wetend wat te doen en wat te zeggen

Herinnering:

Ik sta buiten bij x in zijn tuin, hij is met iets bezig in de schuur, we zijn alleen, de familie is binnen. Terwijl hij bezig is, half met zijn rug naar me toe, vraagt hij opeens: ‘zeg Ingrid, zie ik daar iets komen? Krijg je borstjes?’ Ik antwoord niet, ik beweeg niet, ik kijk naar de grond, weet niet wat te zeggen. Ik schrik, het beneemt me de adem en deze zet vast in mijn borst. Ik val stil en trek me terug in mezelf. Om er nooit meer uit te komen. Dit is teveel.

Atlanteans – Caged in Powerlessness

Angstdimensie:

Fysiek niet kunnen uitvoeren wat ik zou willen

Fysieke pijn

Fysieke uitputting

Overweldigd te worden door alles wat gedaan moet worden en hierin het ‘niet meer aan kunnen’ en opeens instorten en dus niets meer op kunnen pakken, waarvan anderen ook de dupe worden

Me niet uit kunnen/durven spreken en hierin mezelf dus niet uit kunnen drukken en dus mezelf geen richting kunnen geven, maar in  plaats hiervan mezelf te laten overweldigen door reacties in mezelf op wat een ander zegt en doet.

Dat ik het niet goed genoeg doe

Backchatdimensie:

Het is me teveel

Wat als ik het niet aankan?

Waarom moet ik dit allemaal doen?

Dit gaat me nooit lukken

Nu doe ik het weer

Verdomme

Wat ben ik toch een oen

Ik baal van mezelf

Leer ik het dan nooit?

Reactiedimensie (emoties en gevoelens):

Angst, paniek, irritatie, boosheid, onmacht, onzekerheid, zekerheid, verdriet

Fysieke Gedragsdimensie:

Uitputting, alsof iedere stap en iedere handeling teveel is, pijn in schouder(s), stagnatie rondom het middenrif welke begint in het borstgebied (voor zover voor mij tot nu toe waarneembaar), stagnatie in bepaalde delen in de dikke darm

Consequentiedimensie:

Mezelf klein houden en niet mijn volle potentie leven uit angst dat ik het niet aankan, niet weet wat te doen, opgeef en faal

Wordt vervolgd met zelfvergevingen en zelfcorrecties

Beloning:

Inzicht in de ervaring van ‘het is me teveel’, een toegift aan mezelf in zelfvergeving van hetgeen hieraan verbonden zit, bevrijding van een herinnering waardoor ik me sinds jaar en dag laat beinvloeden en uiteindelijk een correctie in het fysieke leven waarin ik mezelf ondersteun en steeds meer gelijk loop met en als mezelf in de adem in de bezigheden en taken die ik oppak, op wil pakken en een juiste inschatting hierin waartoe ik fysiek in staat ben om op te pakken, voorbij de limiet van de geest en in overweging van en samenwerking met mezelf in/als het fysiek.

samenwerken2.jpg

The Consciousness of the Ant

——————————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/