Dag 669 – Is Desteni I Process te vergelijken met een cursus mindfulness?

thoughts-c3ef15c02b04d40500c8788576888bee

In een gesprek over mindfulness bracht ik naar voren dat het niet over het ‘vullen van de mind/geest’ gaat maar dat de mind/geest beter ‘leeg’ gemaakt zou worden. In het moment was ik niet helemaal tevreden over mijn woorden en later was ik hierop aan het reflecteren in mezelf.

Wat ik zie is dat met het ‘leegmaken’ tegenover de ‘volheid’, er opnieuw een polariteit ontstaat alsof de mind ‘goed of fout’ zou zijn of ‘niet zou mogen bestaan’. Wat ik eigenlijk zou willen benoemen, is dat het gaat om het zelf verantwoordelijkheid nemen voor wie we zijn en zijn geworden in/als de mind, dus voor hoe we bestaan in gedachten, gevoelens en emoties en voor de gevolgen hiervan, niet alleen voor onszelf maar voor het bestaan in z’n geheel.

We zijn ons op grote schaal niet gewaar van ons bestaan in voornamelijk gedachten, gevoelens en emoties en wat dit teweeg brengt, van binnen en van buiten. Wat we wel zien is de staat waarin de wereld verkeert – en dan bedoel ik niet alleen in ons eigen dorp of land, maar de wereld in z’n geheel.

Echter de directe link naar de verantwoordelijkheid van ieder van ons in de wereld als geheel, die wordt niet – of onvoldoende en niet geheel – gemaakt. Dit komt omdat we onszelf niet kennen en niet hebben geleerd hoe onze mind/geest werkt, hoe dit van invloed is op het fysieke leven, zowel op ons eigen lichaam als op het fysieke leven als geheel (aarde, dieren, planten, ecosysteem) en wie we zijn hierin in wezen. En hetgeen we niet kennen kunnen we ook geen verantwoordelijkheid voor nemen.

Dus is het eerst van uiterst belang dat we onszelf leren kennen en begrijpen. En mindfulness geeft hier te weinig handvatten voor. Het geeft niet weer hoe we specifiek functioneren, wat gedachten zijn, hoe we hier vandaan emoties en gevoelens creëren, wat de gevolgen hiervan zijn op, in eerste instantie ons eigen lichaam. Het geeft bijvoorbeeld een instant oplossing om ‘bewust te zijn’ van reacties van de mind, van de invloed van gedachten, gevoelens en emoties en werkt met ‘aanvaarding van het onvermijdelijke’. Dat is echter iets anders dan er volledig verantwoordelijkheid voor nemen en te zien hoe het ‘onvermijdelijke’ in eerste instantie ontstaan is en wat onze rol hierin is.

Als we onszelf leren kennen, leren we het bestaan kennen en hoe we bestaan. Zo binnen zo buiten. Voor mijzelf is mijn eigen lichaam hierin een punt van cross-referentie. Het fysiek moet aantonen dat er een oplossing aanwezig is, anders is het geen werkelijk, blijvende oplossing.

Op deze manier werd voor mij bijvoorbeeld duidelijk dat ‘in het nu’ aanwezig zijn niet mogelijk is zolang we geen werkelijke begrip hebben van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties. Het ‘nu’ is dan slechts een ‘staat van zijn‘ die – voor even of voor langere tijd – gecreëerd wordt in de geest waarin het lijkt of we ‘in orde’ zijn. Probeer dit maar eens te doen met een fysieke klacht die de aandacht trekt. Dit zou dan alleen mogelijk zijn als we onszelf volledig zouden afscheiden van ons eigen lichaam en de enige manier om dit te doen, is ons ‘terugtrekken’ in de geest. Dat is iets anders dan hier, volledig aanwezig zijn in en als ons fysiek. Als we werkelijk Hier aanwezig zouden zijn in en als ons fysiek, zouden we ons gewaar zijn van hoe we bestaan in en als de wereld op het moment.

Want, we bestaan op het moment in immense, fysieke pijn. Als fysiek levend wezen als geheel. De aarde verkeert in erbarmelijke staat, de planten, de dieren lijden en vele vele mensen lijden.

Voor iedereen zal er een wake up call zijn, ofwel in het eigen lichaam dat ons aangeeft dat we in afscheiding bestaan van onszelf als fysiek, levend wezen, ofwel in onze levensomstandigheden van onszelf of van dierbaren, ofwel doordat we om ons heen zien en de beslissing nemen dat het zo niet langer kan, ofwel direct als we dood zijn.

Ik bemerk dat het leren kennen van onszelf in gedachten, gevoelens en emoties en het verantwoordelijkheid nemen hiervoor in en als onszelf – dit met behulp van de praktisch toepasbare middelen die worden aangereikt in het Desteni I Process,  vaak wordt ‘vergeleken’ met stromingen die meer algemeen bekend zijn zoals bijvoorbeeld mindfulness.

Echter het Desteni I Process is niet te vergelijken. Het gaat verder dan wat er tot nu toe geboden is. Het gaat tot in wie we werkelijk zijn en hiervandaan, in hoe we de wereld hebben toegestaan te laten bestaan en vervallen. En als we de wereld bekijken als geheel, zien we hierin gereflecteerd hoe we als mens, absoluut geen zorg dragen voor het fysieke leven en voor elkaar op grote schaal. Hier is overduidelijk iets niet in orde.

Eigenlijk zou je kunnen zeggen dat alles wat er op de wereld aanwezig is, samenkomt binnen de uitgebreide informatie en praktische middelen die aangereikt worden binnen Desteni. Kloppend, als geheel en ontdaan van de versluiering. Doordat de versluiering tussen hemel en aarde is opgeheven via the Portal. Het kan schokkend zijn en zal afgewezen worden, maar uiteindelijk zal het ons gronden. Eén voor één. Omdat het gebaseerd is op principes, als grondbeginselen waarin al het leven in overweging wordt genomen. Al het Leven dat in alles en iedereen aanwezig is.

Er komen aspecten terug in het Desteni I Process waarin bijvoorbeeld de woorden van Jezus als richtlijn aanwezig zijn als ‘geef zoals je zou willen ontvangen’. Waarbij hetgeen we zouden willen ontvangen wel dient te worden afgestemd op wat het beste is voor iedereen, al het leven. Dus aspecten van het Christendom zijn er zeker in te vinden, in en als de Levende Woorden van Jezus.

Echter de manier waarop God gezien wordt is verschillend. Ook dit heeft weer met verantwoordelijkheid te maken. Wie heeft de eindverantwoordelijkheid voor hetgeen we hier creëren op aarde; God of wij als mens via het Levende Woord? Deze vraag en het antwoord geeft een essentieel verschil in hoe ver we gaan om tot een oplossing te komen.

En wie was God dan eigenlijk in dit geheel en wat waren zijn werkelijke Intenties? Het is belangrijk om hem te leren kennen en te zien voor wie hij werkelijk is (geweest) en hoe hij alleen nog voort bestaat binnenin ieder van ons. Want hij gaat de eindverantwoordelijkheid niet nemen, hij gaat het niet oplossen. Dat kunnen we alleen zelf, als mensen, als Levende Wezens, in samenwerking met elkaar en in zorgzaamheid en ondersteuning voor een ieder die dit nodig heeft.

Er komen aspecten in voor van mindfulness waarin het ondersteunt om hier aanwezig te zijn in hetgeen we fysiek doen en hierin niet bezig te zijn met ‘zorgen voor morgen‘ in gedachten en emoties. Echter deze zorgen van morgen zijn hiermee niet weg; die zijn er morgen weer. Er is een praktische methode nodig om onszelf hierin te leren begrijpen en sturen.

Dit betekent dus niet dat alles wat wordt aangereikt in alle verschillende stromingen, nutteloos zou zijn. Het betekent dat het nodig is om dat wat praktisch bruikbaar is, toe te passen en om het hier niet bij te laten, maar om verder te zien voorbij de versluieringen in en als de geest en deze niet in stand te houden of ‘te laten bestaan’. Dit om te voorkomen dat we onbewust van alles creëren omdat we het niet gezien hebben (en/of niet willen zien). Wie we zijn als geheel zal zich uiteindelijk manifesteren binnen de toepassing.

Het is verder zien dan hetgeen we tot nu toe geleerd hebben. Verder zien in onszelf, in wie we nu eigenlijk werkelijk zijn in gedachten, gevoelens en emoties, in ‘de menselijke natuur’ en hoe we hiermee feitelijk de wereld creëren, via hoe we bestaan in relatie tot onszelf, tot elkaar, tot alle levende wezens als geheel. En wat we zien als reflectie van onze menselijke natuur in de wereld om ons heen – dat spreekt boekdelen. Hier is verandering nodig.

Het is een immens proces. Maar we kunnen direct beginnen. Met en als onszelf; door onszelf werkelijk te leren kennen en hierin Zelf verantwoordelijkheid te leren en gaan nemen voor onszelf, in hoe we bestaan in de mind/de geest, in gedachten, gevoelens en emoties en voor de verstrekkende gevolgen hiervan.

under_the_tree-87c24a10cc1c8665614fab364dd3cf5d(Voor meer uitleg en diepgang zie links in de tekst)

Desteni I Process (inclusive free basic course)

Eqafe Free (free eqafe interviews)

A Chat with Sunette Spies: The Interdimensional Portal from Eqafe (youtube)

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 595 – Wat is mijn verantwoordelijkheid?

full_the-crucifixion-of-the-jesus-crucifying-the-self-part-1(klik op afbeelding)

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen respect te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik respect moet hebben in plaats van begrip te vinden in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat respect iets is wat er is en/of wat er moet zijn en/of wat er ‘moet komen’ in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het niet uit de lucht komt vallen en dat respect als begrip als vergeving begint binnenin mezelf in het zien van de gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de gelijkheid niet te zien met een bepaald punt en dus geen respect als begrip/vergeving te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen motivatie te hebben om door te gaan als ik geen begrip/vergeving kan vinden, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de wetenschap dat het er is als ik gelijk wil staan, een motivatie is/kan zijn om verder te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven niet te weten waarom ik het nog zal doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en bewegen vanuit een punt van ‘eerst zien, dan geloven’ en dit vervolgens om te draaien vanuit religie naar ‘eerst geloven en dan zien’, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat geloof hier niets mee van doen heeft, dat ik iets kan leren zien/realiseren/begrijpen en zo de oordelen als een bestaan in en als polariteit, te stoppen in en als mezelf tot een nulpunt en van hieruit, in en als dit punt van gelijkheid, op te staan, te bewegen en uiteindelijk te creëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren omdat ik het punt van gelijkheid niet zie en hierin angst dat ik iets kapot zal maken in en als mijn deelname in oordeel in afscheiding van mezelf als leven in en als gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik alles alleen moet en kan doen en sturen hierin verantwoordelijkheid bij een ander weg te halen waarin ik zelf een verantwoordelijkheid, voor en als (iets in) mezelf ontloop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een controle als besturing te behouden in en als mezelf in en als het nemen van verantwoordelijkheid ‘voor een ander’ in plaats van mezelf te sturen in en als zelfexpressie en mezelf te delen in samenwerking met een ander zodat en waarin de ander ook kan leren om in en als zelfverantwoordelijkheid te (gaan) staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vast te houden aan een punt van angst als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn dat een ander de verantwoordelijkheid weglegt en dit in woorden/gedrag bij mij plaatst, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik die verantwoordelijkheid in eerste instantie heb ‘overgenomen’ vanuit een punt van angst als controle om een bepaalde uitkomst te verkrijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een uitkomst te proberen te manipuleren/versnellen, waarin ik besta in en als een uitgangspunt van eigenbelang, in plaats van in en als geduld te wandelen, in en als de adem met en als mezelf en mijn eigen gerelateerde angsten voor verlies onder ogen te zien, zelfvergeven en zelfcorrigeren en van hieruit in communicatie en samenwerking met een ander te treden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zoeken naar een ‘reden’ in plaats van te zien in het uitgangspunt in en als mezelf als onderdeel van de consequentie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de uitkomst van mijn uitgangspunt niet te willen zien en me hiervan af te keren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de zelfverantwoordelijkheid te ontlopen door niet in mijn uitgangspunt te willen zien als onderdeel en dus medeoorzaak van de consequentie en de ander verantwoordelijk te willen maken voor de consequentie en zo te doen, datgene waar ik in eerste instantie ‘boos om word’, op reageer in de ander, in en als een projectie van een vermijden in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik iets moet vergeven in/van een ander, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het aan mij is om verantwoordelijkheid te nemen in en als zelfvergeving voor het uitgangspunt, in en als mezelf en dat het aan de ander zelf is om verantwoordelijkheid te nemen in en als zelfvergeving voor wat de ander zegt/doet.

Hierin wordt het verschil duidelijk tussen het begrip vergeving en zelfvergeving, waarin binnen vergeving nog steeds geen verantwoordelijkheid genomen wordt voor het uitgangspunt in en als zelf en dat dit alleen mogelijk is via zelfvergeving, anders blijft de aandacht afgeleid en gericht op iets of iemand buiten onszelf om te ‘vergeven’.

Als en wanneer ik me zie focussen op een punt (van een ander) buiten mezelf waarvoor ik geen ‘vergeving’ kan vinden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf mis in en als een uitgangspunt waarvoor ik geen verantwoordelijkheid heb genomen en zo medeplichtig ben aan hetgeen als consequentie gemanifesteerd wordt waarin ik de ‘symptomen’ van de consequentie zogenaamd niet kan vergeven. Ik realiseer me dat dit punt zal verdwijnen als ik verantwoordelijkheid neem voor mezelf in en als het uitgangspunt waarin ik in afscheiding besta in en als mezelf waardoor ik medeplichtig ben aan de gemanifesteerde consequentie, aangezien er dan geen ‘drang’ tot een ‘moeten vergeven’ bestaat binnenin mij, aangezien ik dan niet langer in afscheiding besta van een (uitgangs)punt binnenin en als mezelf en dus, heb ik mezelf dan vergeven en begrepen en zo heb ik het niet langer nodig om te zoeken naar het vergeven van iets in de ander buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel, verantwoordelijkheid te nemen voor het uitgangspunt binnenin en als mezelf waarin ik in afscheiding besta/heb bestaan en zo verantwoordelijkheid te nemen voor mijn aandeel in de consequentie.

Ik stel mezelf doel net zolang door te gaan met de toepassing van schrijven en spreken van zelfvergeving, in en als introspectie tot dat ik zie welk punt ik in en als mezelf gemist heb waarin ik in afscheiding besta/heb bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik alles op moet lossen in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de oplossing en ondersteuning in iets anders kan liggen dan hetgeen ik kan bieden.

Ik stel mezelf ten doel te zien naar oplossingen in hetgeen in de wereld voorhanden is.

Ik stel mezelf ten doel het woord respect nader te onderzoeken.

Full the crucifixion of the jesus crucifying the self part 1Jezus – Nederlandstalige teksten

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 516 – Waarom vindt werkelijke verandering alleen plaats in de formule 1+1+1?

DominoesIk ervaar een soort verharding in mezelf ten aanzien van het vergeven van anderen als niet het gehele punt en de oplossing als zelfcorrectie is gezien. Dit betekent dat ikzelf hierin nog iets (of van alles) heb zelf te vergeven anders zou ik geen verharding ervaren binnenin mijzelf. Ik ga nu even door met dit gegeven van ‘een ander vergeven’ om helder te krijgen wat dit voor consequenties heeft voor mezelf en dus voor een ander en wat eraan vooraf gaat.

Ik denk en geloof dat als ik vergeef dat er dan geen zelfcorrectie gewandeld wordt. Dit is vermoed ik een algemene aanname, dat we niet zomaar kunnen vergeven, ook onszelf niet, in en als de angst (als gedachte als oordeel) dat het stopt bij de vergeving, dat het een ‘accepteren en aanvaarden is’ als een soort van toestemming geven aan de ander (en/of onszelf) om het gedrag voort te zetten en dat er dus geen verandering plaatsvindt. Echter zonder werkelijke (zelf)vergeving is er geen werkelijk (zelf)begrip en kan er geen werkelijke (zelf)verandering plaatsvinden aangezien hetgeen nog niet werkelijk begrepen dus vergeven is en dus zal hetgeen niet begrepen is, zich nogmaals aandienen om werkelijk gezien te worden.

In dit niet vergeven, houd ik mezelf terug in en als zelfexpressie, ik houd mezelf in en zo vermijd ik tevens om een levend voorbeeld te zijn voor anderen. Wat weer voortkomt uit het feit dat ik zie dat ik mezelf niet alles en geheel vergeven heb en dus ‘ben ik het nog niet waard’ om ergens een voorbeeld in te zijn. En juist dit ‘niet vergeven en hierin reageren op een ander’ is hetgeen ik mezelf nog niet vergeven heb. Zo houd ik een kringetje in stand. Hierin blijft er een boosheid bestaan naar de ander om hetgeen die ander juist wel of juist niet gedaan heeft, wat feitelijk een boosheid is om het wegleggen van mijn zelfverantwoordelijkheid door het ‘niet kunnen vergeven’ te koppelen aan de ander (in wat die wel of niet doet) in en als een gedachte als geloof dat er geen werkelijke verandering mogelijk is en/of zal plaatsvinden. Wat feitelijk over mezelf gaat, ik verander niet doordat ik niet vergeef en dus blijf reageren waarin ik mezelf niet vergeef dat ik blijf reageren terwijl ik weet dat dit niet het beste is voor alles en iedereen.

Er zal geen verandering plaatsvinden zolang we niet weten hoe we een proces van zelfvergeving als zelfbegrip als zelfverandering kunnen wandelen. Echter als ik inhoud in zelfexpressie en dus mezelf ervan weerhoud om een levend voorbeeld te zijn in hoe dit toe te passen door middel van zelfvergeving en van hieruit vergeving, zal niet duidelijk worden hoe dit te doen en zal er dus inderdaad geen verandering plaatsvinden, niet in mijzelf en/als niet in de ander.

Ook hier begint het dus bij vergeving als zelfvergeving als begrip als zelfbegrip en van hieruit kan de verandering als zelfverandering worden ingezet. Pas als de verandering werkelijk geleefd is/wordt in en als zelf, vindt de werkelijke vergeving plaats in en als zelf en is het voltooid.

In het begrip vergeving zoals we het kennen vanuit het Christendom, wordt de verandering niet werkelijk gewandeld in en als de fysieke realiteit, wat de vergeving slechts een ‘boodschap’ maakt die een ‘goed gevoel‘ geeft, een Go(e)d Gevoel in en als het Geloof dat we bij voorbaat vergeven zijn en/of vergeven zullen worden door iets of iemand buiten onszelf. Dus vergeving zonder toepassing van zelfvergeving geeft geen werkelijke zelfverandering. Wat aangeeft hoe het woord vergeving geladen is met ‘geloof en ongeloof’ en dus niet serieus wordt genomen.

Hiermee ontnemen we onszelf het meest krachtige en tevens eenvoudige gereedschap dat we voor handen hebben: Zelfvergeving als Zelfbegrip in en als het Geschreven en Gesproken Woord en van hieruit vergeving als begrip naar onze leefgenoten op aarde; voor diegenen die geleerd hebben vergeving te leven is het mogelijk om het hiervandaan naar zelf te halen en toe te leren passen in en als zelfvergeving. Vergeving stopt namelijk bij vergeving alleen aangezien we een ander niet kunnen veranderen. Zelfvergeving kan worden voortgezet, kan worden geleefd in en als zelfverandering. We kunnen uiteindelijk alleen onszelf veranderen en dat is toepasbaar voor iedereen.

Hiervandaan is het duidelijk hoe dit zich uitbreidt naar buiten toe: 1+1+1+1+1

Desteni-I-Process-Lite

Vergeving kan worden ingezet ten behoeve van de verandering van het wereldsysteem en de geldverdeling. Hierin moet verandering plaatsvinden aangezien de ongelijkheid van buiten, de ongelijkheid van binnen in stand houdt en vice versa. Het is een daad van vergeving bij het woord gevoegd om iedereen onvoorwaardelijk een start te geven met een leefbaar inkomen. Dit houdt niet in dat iedereen onvoorwaardelijk ‘evenveel geld krijgt’ maar dat iedereen onvoorwaardelijk voldoende geld heeft om fatsoenlijk van te leven, dan wel via een leefbaar inkomen dan wel via inkomen uit werk en dit toegepast vanuit een realistisch plan. Van hieruit ontstaat voor iedereen de mogelijkheid tot het wandelen van het proces van zelfvergeving. Zo ontmoeten binnen en buiten elkaar in het leven van het woord vergeving van onszelf als de ander, van de ander als onszelf.

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Over het algemeen ligt één van de twee ingangen het dichtst bij ieder mens afzonderlijk; van buiten naar binnen (wereldverandering) of van binnen naar buiten (zelfverandering) – dit heeft te maken met hoe we individueel geprogrammeerd zijn en welke woorden we het eerste kunnen horen. Uiteindelijk komt het samen en zullen we beide veranderingen wandelen. Als je de bereidheid, tijd en mogelijkheid kunt vinden raad ik aan je in te zetten. Hoe meer mensen dit doen, hoe eenvoudiger het wordt voor iedereen. Van binnen naar buiten en van buiten naar binnen totdat het uiteindelijk samenkomt en de verandering werkelijk, stabiel en blijvend is.

1374domino————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 467 – From Christianity to Desteni – How did I do that?

media_xl_1033183-bijbel

Within the Google Hangout about Christianity there was a question how I was able to step out of the Christianity boat and start walking within the principles Desteni stands for. On this I answered that I never really stepped into the Christianity boat but that I had made a shift from the ‘love of God’ towards the ‘love of soulmates’ or just an ultimate partnership with ‘The One’ as something ‘to reach out for’ within myself. Which is so, I did made that shift, so that was/is the greatest illusion for me to walk through. However, I found my answer incomplete. As the reason why it was easy for me to let go of what I found supportive within Christianity and to start walking with Desteni, is that within Desteni, the words of Jesus are involved and actually taken as a starting point. ‘Investigate all things and keep what is good – Do onto another as you would like to be done onto – Give as you would like to receive’.

‘Investigate All Things and Keep What is Good’, ‘Do onto Another as You would Like to be Done onto’, ‘Give as You would Like to Receive’ – See more at: http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/03/day-333-jesus-message-is-not-religious.html#sthash.lbn04T7U.dpuf

Within Christianity, the words of Jesus in general within the bible – not especially these ones mentioned above – were what was intriging me and within this, there was Forgiveness involved. The role of God as presented within this religion was something that caused some friction within me everytime these words were spoken and so, I never stepped “into Christianity” as I could not stand as and by everything that is presented within.

So, when Desteni came in – Sylvie found Desteni on the internet and started investigating everything and involved me within this and one of the first things that she mentioned was that the words of Jesus are in it – and because of ‘the words of Jesus’ integrated, it has not been a point of doubt with regards to what I have walked within Christianity, as finally the words of Jesus are used and implemented, investigated and lived in common sense. (Before this Sylvie and I were investigating how to be ‘disciples of Jesus’ in a more common sense way and Desteni is actually providing the tools to walk and implement the principle of equality and oneness in a practical way).

Because I have not been raised ‘as a Christian’ in  a direct way – indirectly we are all raised within a religion – and I had shifted my veil of illusion towards the ‘soul-love’ (which I will expand on sometime later), I have never allowed myself to accept Christianity as ‘the one’ religion – although it was the religion that I could find myself in the most if not applied in an absolute way – and I also did not create a resistance towards Christianity. As I said, the illusion that I did have allowed myself to accept, was the illusion of the soul as ‘who we are’ and within this I had kind of accepted the concept of soulmates, however there were also always some doubts about it, some unclarities, but I wanted it so badly and it was the only way for me to see any sense in relationships, so I accepted it more or less. I also interpreted the words of Jesus within a ‘feeling’ inside as ‘divine love’, so there did take place a separation as an interpretation from it in and as the mind to make me ‘feel good’. But I approached it in and as a self-investigation where in I myself was the reference. The problem here was that I was not a clear reference for and as myself, because, as everyone, I have separated myself in and as the mind which I did not really understood for what it is – for who I am and have become and so I kept on searching for answers.

The concept of forgiveness as how it is offered in a Christian approach, that I struggled with, as I did not understand how I could forgive another. I simply felt inside that I had not forgiven and so, I could not say and live these words.  However I understood that forgiveness is necessary as we cannot hold on to revenge. So then there is a problem as I did not have a practical way to apply and live this.

Within Desteni, the tool to work with is Self-Forgiveness. Well that is something that I immediately could accept and start working with, although it took me a while before I could really grasp the totality of it. And from self-forgiveness I can go to forgiveness, as understanding of self means understanding of others as self. (The difference between forgiveness and self-forgiveness has been discussed within the Google Hangout).

So, from Christianity – the words of Jesus as written in the bible and the concept of Forgiveness – towards Desteni – the words of Jesus expanded and explored in common sense and applied in practical living and brought back to self in and as Self-Forgiveness – well that is how it was clear for me to go from Christianity to Desteni without having conflict in this decision.

Within Desteni, the existence of Humanity and the role of God is explored and explained in detail for the first time in human existence without leaving information behind. So, if one is really interested and ready to face how we have existed as humanity – you will find everything in Desteni that was unclear within Christianity. As every so called Christian or other religion participant  has questions that are answered with ‘only God knows’. Some put them aside, some keep on asking, some turn their back on the religion, some accept a complete illusion – it are all ways to ‘deal’ with the lack of real information. This is what I always ‘bumped onto’, which I experienced within myself as ‘it is not complete, it is not making sense, it is not ‘whole’ in a way’. I have never experienced this within Desteni, as everything make sense. And – what I did have as a clear reference, was my own body and physical complaints which was the main reason for me to keep on searching and also here, I finally got answers and tools to really investigate and start to understand the influence of my own mind within this all.

Of course I have experienced and do experience resistance to let go of my own created illusions, to not want to face myself, to protect myself as who I have become. But I never have had this friction inside myself that their were no answers, that there was information kept away and things like that or that it doesn’t make sense.  There is total clarity, frankness and support; if one wants to look inside self. If one is not willing to investigate and see into self, everything will be interpreted as a polarity to keep the illusion of the mind alive and so, information will be turned around within ones own mind to protect itself. Until one find: ‘Oh my God, how could I have missed this’. As we have missed ourselves completely within existence.

What I have done in the beginning is to start with the information that makes sense and to not only focus on the things that cause resistance inside. I did take time for it, to walk through resistance, to see for myself if ‘there is really no other way’. I accepted the things that were provided to me and I did read it, although it was with resistance and fear of ‘loosing another illusion’. Untill I decided, okay, if this all make sense, then I should investigate everything. As I cannot keep on walking with one foot in and one foot out and only take what ‘suits’ me. It’s all or nothing in a way. And from here, things did change as this decision will support oneself to open up, to really see, listen and investigate and bring the resistance back to self. And interesting enough, a part of the resistance will disappear within this decision itself. For the rest one will during walking realize that there is no other choice than ‘bringing it back to self’, as no one else will make the change for us.

Is this than a brainwashing, just as how a Christian accepts God in a way? As how I have accepted ‘the Soul’ in a way as a shift from god to the soul as ‘god’? I can say, No, it’s not. It is a decision to STOP the brainwashing and illusion and to start taking self-responsibility for it, as it, within it. But this is what one can only walk and proove for and as oneself. As our own walking, will be our own proove. Change willl not take place over one night.

So from ‘Christianity to Desteni’ – I would say, it is a practical way of walking as how Christianity is ment to be within the words of Jesus and we do not follow Jesus, but we follow his words within a practical application, in and as ourselves, as what is best for all Life.

How does that sound?

To investigate:

What is the relationship between Jesus and ‘Life’?  (Interview)

Day 333 – The Jesus Message is Not a Religious Message

Dag 461: Sceptics Failed the Jesus Message

Jesus – I’m not comming on a cloud

Jesus – The forgiveness of Jesus

Jesus – The Guidelines of Forgiveness Part 1

Jesus – Responsibility

Mother Teresa’s story: The life of the saint Part 1

Mother Teresa: My perspective on purity

Winged – The Chronicles of Jesus

Dutch:

Jezus (Overzicht artikelen)

———————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Dag 235 – De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?

[foto van Ann[20].jpg]

“In Stilte Lijden we”

Hoe is het mogelijk dat alles wat gezegd wordt over iets of iemand, direct geloofd wordt maar dat de woorden die gezegd worden door diegene zelf, niet gehoord worden, en in de meeste gevallen ook helemaal niet onderzocht worden.

De groep mensen die samenwerkt onder de naam Desteni, krijgt natuurlijk ook ‘negatieve aandacht’. Over het algemeen wordt de hele groep met argusogen, dus argwanend bekeken. In het beste geval is er iemand die werkelijk hoort wat er gezegd wordt en zelf tot onderzoek over gaat, in het slechtste geval wordt er een aanval geopend op de boodschap die gebracht wordt en/of op de boodschapper zelf, en in de meeste gevallen ertussenin wordt het afgedaan als ‘niet haalbaar, eigen mening, jouw mening, te extreem, ik sta hier anders in, dit is jouw pad maar niet het mijne’, waarin er over het algemeen ook geen verder onderzoek gedaan wordt.

Wat is de Desteni boodschap:

Do unto Others as You would have them Do to You

Doe een Ander wat jij wil dat Jou geschiedt

Give as you would like to Receive

Geef zoals je zou willen Ontvangen

Love/Treat your Neighbour as Yourself

Onthaal /Behandel je Buurman zoals je Zelf Onthaald/Behandeld wilt worden

Komen deze woorden je bekend voor?

Juist, Jezus heeft ze gesproken.

Dus voor alle Christenen zou dit al een reden moeten zijn om de boodschap volledig te onderzoeken. Zij die zeggen Jezus te volgen en dus deze woorden in praktijk willen brengen.

De vraag hierin is, waarom is het de Christenen niet gelukt deze boodschap in praktijk te brengen de afgelopen 2000 jaar? Is er misschien een leegte in de informatie die wordt doorgegeven via de kerk en de bijbel? Is God misschien niet zo geweldig en zorgzaam als alle Christenen geloven? En wie is God eigenlijk? Is er wel een God? En waarom willen we een God die de Eind-Verantwoordelijkheid van ons overneemt? En…zou het zo kunnen zijn dat ook Jezus een punt niet gezien heeft/niet heeft kunnen zien destijds?

Waarin is het ‘Kwaad‘ als Ongelijkheid als Afscheiding zichtbaar in deze wereld:

Geld.

Waar dus te beginnen om de ongelijkheid te stoppen:

Geld.

Waarom roept een Gelijk Geld Systeem/Gelijk Geld Kapitalisme dan zoveel weerstand op?

Blijkbaar willen we helemaal geen Gelijkheid voor Ieder-Een, maar willen we het vooral zelf ‘goed’ hebben.

Dit is zelf-interesse. Dit zou je je eigen kinderen niet aan willen doen.

Toch doen we het aan aan alle kinderen in de wereld, en proberen we alleen te voorkomen dat ‘onze eigen kinderen’ het ‘goed’ hebben.

Hoe zou de wereld eruit zien als we werkelijk in gelijkheid voor elkaar zouden zorgen op fysiek niveau? Zou dat ook niet het beste zijn voor jou en mij? En voor de ‘eigen’ kinderen? Hoe zullen deze ‘eigen’ kinderen leven over 20 jaar als we niet iets veranderen op deze aarde en doorgaan met leven in totale zelf-interesse dus des-interesse voor alles buiten onze zelf-zicht/zelf-zucht?

We Leven in Zelfinteresse maar Denken en Geloven dat we het goed doen.

Hoe kunnen we onszelf veranderen van mensen in Zelf-interesse in Geloof en Gedachte dat we het goed doen, naar mensen die werkelijk Leven als Wat Het Beste is voor Alle Kinderen en Alle Leven in het Fysiek?

Dan moet er iets gebeuren met dit denken en geloven dat we het goed doen; met onze Gedachten dus. Hoe kunnen we Inzicht krijgen in Onze Gedachten?

Toepassen van:

Zelfonderzoek en hierin zien wie we geworden zijn in zelf-zucht – (Schrijven)

Onszelf vergeven wie we geworden zijn zoals zichtbaar wordt in onze eigen woorden op papier  – (Zelf Vergeving)

Een nieuw script maken met nieuwe woorden op papier, zodat we een script als leidraad hebben voor hoe we kunnen leven als beste mens  – (Zelfcorrecties in Woorden)

Dit nieuwe script in de Werkelijkheid Leven, dus Een en Gelijk worden met/als de Woorden die we spreken – (Zelfcorrecties Leven)

Tijdens dit proces wordt de Adem geoefend als Fysiek Referentiepunt, welke niet in 1x zal worden kunnen toegepast, maar welke jaren van oefening en toewijding vragen – (Adem)

Het woord Vergeving, mmm waar heb ik dit eerder gezien.

Ah, het was wederom Jezus!

Jezus heeft Vergeving geplaatst in de wereld. Christenen kennen de Kracht van Vergeving. En eigenlijk kent iedereen dit, en ervaart iedereen, dat als er niet vergeven wordt, er geen leven mogelijk is.

Waarom zou je een ander vergeven en via een ander (Jezus) vergeving vragen als je JeZelf Direct kunt Vergeven? Waarom zou je wachten tot je partner/buurman/vriend/vriendin je vergeeft als je JeZelf direct kunt Vergeven?

Wat is het doel van vergeven? Vrij worden van je Zonden. Waarom zou je een ander – God, Jezus, Partner, Buurman, Vriend, Vriendin, Moeder, Vader – verantwoordelijk maken voor het vrij maken van JOUW Zonden, dus feitelijk Verantwoordelijk maken voor JOUW Zonden? Omdat ‘je er niets aan kunt doen’? Of omdat je er niets aan wilt doen?

En als we er niets aan willen doen, en dus liever in zelf-interesse in afhankelijkheid van Een Ander Wachten op Vergeving en Wat Komen Gaat, wat is dan de werkelijke Aard van de Mens op dit moment? Zondig. Wat is zondig? Niet gewillig om een leven te leiden – dus lijden – wat het beste is voor Alle Leven inclusief JeZelf.

Hierbij komt natuurlijk de vraag omhoog hoe we zondig geworden zijn, hoe het zover heeft kunnen komen met de mens en de wereld die we gecreeerd hebben.

En dit is de grote weerstand die opkomt bij het luisteren naar de boodschap van Desteni als Oplossing voor Eenheid en Gelijkheid voor Alle Leven, op Aarde en in de Dimensies. Dit is de Enorme Hoeveelheid Werk die er gedaan moet worden, die begrepen, ingezien, gerealiseerd en toegepast moet worden aangezien we  eeuwen lang het werk en de verantwoordelijkheid hebben laten liggen. Zolang dat we zijn gaan denken en geloven dat het niet meer mogelijk is hier ooit verandering in te brengen. We zijn als Mens Totaal Verlamd Geraakt met als enige uitweg een vlucht in Zelfinteresse in de Geest omdat we niet meer durven zien in de enorme Berg Rotzooi die we op Aarde in het Fysieke Leven gecreeerd hebben. We zouden ‘ten onder gaan’ in Schuldgevoel en Schaamte. Is het niet?

Toch is er niemand anders dan jij en ik die de rotzooi komt opruimen. En we weten allemaal wat er met rotzooi gebeurt als we die niet opruimen: die gaat niet vanzelf weg, die berg wordt alleen maar groter en viezer en onoverzichtelijker en steeds vervelender om alsnog op te gaan ruimen.

Gezien de tekst in deze blog zie ik geen enkele reden om aan te nemen dat de groep mensen samenwerkend onder de naam Desteni, iets doet wat niet het beste is voor jou en mij en ieder-een, en ook geen enkele aanwijzing waarin ‘de macht’ als Controle wordt overgenomen; sterker nog, als je de woorden echt gelezen hebt zie je dat de Totale Verantwoordelijkheid bij JouZelf komt te Liggen. Als er Weerstanden opkomen, ligt dit dan aan de Boodschap of is de Weerstand een Reactie van Jou op de Boodschap?

De Weerstand kennen we allemaal. Maar waar komt die Weerstand vandaan? Wat maakt dan dat we zoveel Weerstand ervaren op een boodschap die het Beste voor Al het Leven inhoudt? Dat is toch vreemd, want als we heel diep in onszelf zien, willen we eigenlijk allemaal het Beste, voor onszelf, voor onze naasten en eigenlijk best wel voor iedereen en al het leven. We kennen alleen geen Gelijkheid, we kennen alleen maar Overleving ten Koste van een Ander. We zijn geprogrammeerd in Ongelijkheid, waarin we weer allemaal Gelijk zijn, alleen zien we dat niet doordat we in ons programma staren en onder Controle leven van Onszelf in/als Programma in/als De Geest.

Ben je benieuwd hoe het komt dat we totaal geControleerd worden door Ons Eigen Programma in Reacties in Gedachten, Gevoelens en Emoties welke we vervolgens Projecteren op Alles en Iedereen Buiten Onszelf? Wil je weten en inzien wat de Werkelijke Controle is die we elke dag ervaren, waar we bang voor zijn, voor weg rennen en De Ander De Schuld van geven? Zodat je Zelf de Controle kunt Stoppen en Zelf Verantwoordelijk kunt Worden?

Desteni-I-Process – Lite (Gratis)

Desteni-I-Process – Pro (Uitgebreid Zelfonderzoek)

Eqafe-Store (Interviews ter Zelfonderwijs)

Quantum Mind Self Awareness (Inzicht in onszelf als Programma als Controle)

Equal Money System

Desteni Nederland

Desteni Nederland Forum

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te durven zien hoe de fysieke werkelijkheid in elkaar zit, aangezien ik zoveel pijn en ongelijkheid zie waarin ikzelf pijn als schuld en onmacht ervaar, waardoor ik liever niet kijk en verdwijn in de Geest in een Alternatieve Werkelijkheid waar ik controle geloof te kunnen uitoefenen op wat ik ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te durven luisteren naar de woorden van de Desteni-boodschap, uit angst voor verlies van gezicht van wie ik ben geworden in zelf-interesse en uit angst voor de ervaring van schuld en machteloosheid en hiermee oordeel op mezelf van wie ik geworden ben, welke ik projecteer op degene die de boodschap brengt doordat ik geloof dat het oordeel wat ik ervaar, een oordeel is van degene die de boodschap brengt, zonder in te zien dat ik mijn eigen oordeel ervaar maar deze projecteer op degene die de boodschap brengt, en hierin WERKELIJK geloof en ZEKER WEET dat die ander mij veroordeelt, wat mij een reden geeft om de desteni-boodschap en degene die de boodschap brengt, af te wijzen, aan te vallen, te negeren en/of buiten te sluiten zodat ik kan blijven bestaan in mijn Bubbel van Bescherming in Ontkenning van wat Hier is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb, zodra ik de boodschap wel hoor, degenen die de boodschap (nog) niet willen horen of helemaal niet willen horen, af te wijzen, aan te vallen, te negeren en/of buiten te sluiten, waarin ik opnieuw ten prooi val aan de Geest in Zelfinteresse welke voortkomt uit dezelfde Angst in/als Bewustzijn als welke mij in eerste instantie ervan weerhield de Boodschap uberhaupt te horen, en door te spreken in/als deze Angst als Afscheiding roep ik Angst als Afscheiding op bij de luisteraar in Reactie, waar ik vervolgens zelf weer op Reageer.

Ik stel mezelf ten doel de Weerstanden in mezelf in Reactie op iets of een Ander buiten mij Zelf te onderzoeken, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, zodat ik de Afscheiding in mezelf in reactie op hetgeen buiten mij is, kan stoppen, en Adem voor Adem tot Leven kom in Eenheid met meZelf met/als wat hier is waarin ik mezelf leef in Gelijkheid met De Ander en Al Het Leven op Aarde.

Ik realiseer me dat Al Mijn Reacties bij mij horen aangezien ik het ben die Reageert, en dus ben ik de enige die hierin verandering aan kan brengen.

Ik realiseer me dat dit een proces is die mijn uiterste Inzet, Toewijding en Discipline vraagt, aangezien ik Mijn Controle in/als De Geest in reacties, Gedachten, Gevoelens en Emoties niet zomaar op zal geven aangezien het Alles is wat Ik Ken als waarin Ik Ben Opgevoed en wie ik geworden ben, zonder te weten Wie ik Werkelijk Ben als Leven. Dus ik als Het Bekende zal mezelf proberen vast te houden in Zelfinteresse. Vandaar mijn Weerstand en Reacties op Alles wat ik Nooit Gekend Heb als Het Beste voor Alle Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hetgeen Het Beste is voor Al Het Leven af te wijzen uit Angst voor het Onbekende en in een Geloof dat Ik het Beter Weet aangezien ik anders Opgevoed ben, niet ziende dat we allen zijn opgevoed volgens een programma in afscheiding van werkelijk leven en van elkaar, gevangen in de Controle van de Persoonlijke Ervaringen als Gedachten, Gevoelens en Emoties in de Geest in constante Reactie op elkaar, waardoor ik niet meer in staat ben in Gezond Verstand te zien wat er gaande is in de Fysieke Werkelijkheid en ik geen notie meer neem van de Totale Ongelijkheid en Al Het Lijden op Aarde aangezien ik denk en geloof in de Afscheiding die ik Leef in de Geest in Reactie, dat ik Hier Niets aan kan doen en Niets mee te maken heb en in plaats hiervan doorga met reageren op en afscheiden van wat er om me heen gebeurt en tevens doorga met reageren op en afscheiden van wat er in mezelf gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb Afscheiding op Afscheiding te manifesteren door te reageren op mijn Binnen- en Buitenwereld.

Ik stel mezelf ten doel Gezond Verstand te ontwikkelen op mijn Reis naar Leven en te leren zien wat Hier is in Fysieke Werkelijkheid, in plaats van me te laten leiden door Reacties op mijn Binnen- en Buitenwereld in Gedachten, Gevoelens en Emoties waardoor ik mijzelf Beroof van mijn Gezonde Verstand en waardoor ik mijzelf Blind maak voor de Ongelijkheid en het Lijden van het Fysieke Leven op Aarde.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te onderzoeken in/als Programma in/als Geest Bewustzijn Systeem, waarin ik overleef in/als Energie ten koste van het Fysieke Leven, van mezelf en van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te reageren op het woord Programma en niet te willen zien en geloven dat ik leef in/als een Programma, aangezien ik Denk en Geloof dat ik het heel aardig doe en ik niet zoveel kwaad doe en dat het kwaad in de wereld niet zoveel met mij te maken heeft.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe het kwaad in de wereld te herleiden is naar hoe ik beweeg in en als mezelf in/als geprogrammeerd wezen zonder werkelijk te zien wat er gaande is in de Fysieke Realiteit in mezelf en buiten mezelf, en hoe ik zelf hierin kan veranderen door eerst mezelf vrij te maken van ervaringen van schuld en schaamte, zodat ik rechtstreeks, zelfoprecht in zelf kan zien en rechtstreeks, zelfoprecht mezelf kan veranderen als en waarin ik Opsta voor Het Beste voor Al het Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het beste zal ontvangen als niet iedereen het beste ontvangt, dat ik afgescheiden besta van een ander leven, in plaats van in te zien dat ik dit niet zie omdat ik in en als een programma gevangen beweeg, en als ik niet wil zien dat ik in en als een programma leef, kan ik mezelf ook niet veranderen – immers wat ik niet wil zien kan ik niet veranderen – en dus houd ik mezelf gevangen in een afkeer van wat werkelijk gaande is, niet ziende dat deze afkeer mezelf juist gevangen houd en ikzelf ook nooit het beste zal ontvangen.

Ik stel mezelf ten doel me niet af te laten leiden door een woord als ‘Programma’ en in plaats hiervan mijn Eigen Reacties hierop in mezelf te onderzoeken en zelfvergeven, en tevens te onderzoeken wat er bedoeld wordt met een woord als Programma, zodat ik mezelf kan Ondersteunen in het Vrijmaken van Mijn Reacties op Het Woord.

Day 296: Desteni and the Consciousness of Love and Light

*
—————————————————————————————————
Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 48 – Kijk, dit konijn heeft ADHD – Dierenliefde – Liefdesmaand

Een heel groot konijn in een heel klein hokje, 60×60 cm, kan alleen rondspringen en dan wordt gezegd, haha kijk dit konijn heeft adhd.

Ten eerste, de mens die dit zegt is zelf alle dagen heel druk in het hoofd en noemt dit adhd – wat we met de gehele mensheid bevorderen/creeren door het participeren in de polariteit in/als de mind – oftewel de mind die heel druk is, wat geprojecteerd wordt op het konijn. De mens ziet blijkbaar zichzelf weerspiegeld in het drukke bewegen in een klein hokje, oftewel het fysieke bewegen, opgesloten in het veel te kleine hokje van de mind.

Het konijn wil fysiek bewegen zoals het gebouwd is en wordt door de mens in een heel klein hokje gestopt, en als het nog iets wil bewegen kan het niets anders dan een rondje bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij het zien van het enorme konijn in het kleine hokje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ‘pijn in mijn hart’ te ervaren, bij het zien van het enorme konijn wat zo onrustig beweegt in een heel klein hokje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zien en ervaren van ongelijkheid te omschrijven als pijn in mijn hart, waarmee ik het persoonlijk maak als treffende mijn hart, in plaats van in te zien dat het gaat om totale ongelijkheid wat enorm veel pijn en schade brengt aan ieder levend wezen op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet naar de boerin te wandelen om te vragen waarom ze het dier in zo’n klein hokje doet, of eigenlijk heb ik het toen ik het zag wel direct gezegd, maar ze legde de opmerking weg door te zeggen, kijk het konijn heeft een dubbel hok (een ander konijn, nog groter met kindje), waardoor het niet zo klein lijkt, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als Leven als konijn als Leven weg te laten leggen door een opmerking als goedpraten doordat het iets grotere hok in vergelijking wordt gezet met het veeeel te kleine hok, waardoor het opeens lijkt of het grotere hok ok is, terwijl ook het grote hok geen leefbare ruimte is voor een enorm konijn met een kleintje.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien hoe we de onleefbare situatie die iedereen leeft als uitgangspunt te nemen voor het vergelijken waardoor iets wat net iets beter als Leven naar voren komt opeens heel ok lijkt, niet ziende dat het uitgangspunt een totaal onleefbare situatie is in misbruik waardoor alles wat beter is als niet-misbruik als ok kan worden gezien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb razend te zijn als ik zie of hoor hoe het gemiddelde van de mens als mind als uitgangspunt wordt genomen als zijnde normaal, en dus alles wat net iets beter naar voren komt de mond wordt gesnoerd als zijnde ‘niet zeuren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de mens als mind als normaal als uitgangspunt te zien, in plaats van in te zien dat er sprake is van totaal misbruik in dit normale uitgangspunt als mens in/als de mind van Alle Leven.

Wat is Liefde? Wat is dierenliefde?

Dierenliefde is het dier zien en behandelen als gelijke als Leven en het een Leven bieden wat in gelijkheid is met wat het beste is voor het dier als Leven zoals het ‘gebouwd’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf totaal verongelijkt te voelen door het zien van zoveel ongelijkheid naar dieren toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen woorden hebben voor het zien van zoveel ongelijkheid naar dieren toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vroeger zelf een konijn in een te klein hok gehad te hebben, wat wel vaak los mocht lopen maar zoals ik het nu zie, onvoldoende ruimte had om te kunnen bewegen en leven als konijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de angst voor de gevolgen van het zeggen tegen de boerin, zwaar christelijk, van het onacceptabele te kleine hok van het konijn, zwaarder te laten wegen dan de leefsituatie van het konijn.

En dat is precies hoe er met dieren wordt omgegaan door de mens. Er is altijd een excuus waardoor de mens boven het dier wordt gesteld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het ongelooflijk van mezelf en anderen te vinden dat de mens nog altijd als belangrijker dan het dier wordt gezien en behandeld, terwijl de mens er als ontelbare jaren een enorme puinhoop van maakt op aarde.

Wat is Christendom? Is dat Leven in de liefde van God? Terwijl in de praktijk het fysieke leven in totale ongelijkheid wordt uitgevoerd ten opzichte van bijvoorbeeld het konijn?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen woorden meer te hebben om hierin de ongelijkheid aan te tonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen dat in bovenstaande zin de ongelijkheid niet in een oogopslag duidelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb stil te vallen bij zoveel ongelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waar de mens vertoeft als deze ongelijkheid niet direct duidelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik liefde van God nodig heb, aangezien ik leef in ongelijkheid als Leven als zelf als Alle Leven, en ik dus liefde nodig heb om mezelf een go(e)d gevoel te geven, in plaats van te Leven als Zelfexpressie als Gelijkheid=Liefde waarin God=het Levende Woord.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb deze ongelijkheid toe te staan door niet nogmaals naar de boerin te lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de eerste keer niet duidelijk te spreken over de ongelijkheid naar het dier doordat ik geloof dat het toch geen zin heeft en dat ik het recht niet heb om te spreken over ongelijkheid op haar erf, aangezien er een situatie speelt waarin ik het zou kunnen verpesten voor een ander die de boerin ergens voor nodig heeft, in plaats van in te zien dat ik kan spreken in gelijkheid, ook als heeft het nu geen zin als direct resultaat, zonder een oordeel uit te spreken naar de boerin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het geloof als zijnde religie in stand te houden door te geloven dat spreken als mezelf in gelijkheid toch geen zin heeft, wat voortkomt uit het geloven dat het leven op aarde geen zin heeft aangezien we als slaaf leven van een God (=de mind=geld) buiten onszelf, wat gepredikt wordt in religies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de huisvesting van een mens boven de huisvesting van een dier te stellen, en dus mijn mond te houden ten koste van het dier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf en de boerin en het konijn te kort te doen door ons alle drie als mindsysteem te benaderen in plaats van een en gelijk als Leven te spreken als Levend voorbeeld, los van een eventueel resultaat.

Ik verbind mezelf met mezelf door bij het zien van ongelijkheid ten opzichte van dieren te spreken tegen de zorger van het dier in gelijkheid zonder oordeel, waarin de ongelijke behandeling van het dier aan het licht komt en de zorger de mogelijkheid heeft zichzelf de ongelijkheid te realiseren en eventueel te corrigeren.

Ik realiseer me dat de zorger ook geprogrammeerd is en als iedereen het programma in elkaar toestaat verandert er helemaal niets.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het programma van de zorger en van mezelf toe te staan en daarmee te laten bestaan, waardoor er helemaal niets verandert en het konijn en de zorger en ikzelf als Leven het slachtoffer zijn en blijven van de mens als geprogrammeerde robot zolang ikzelf niet opsta en aangeef: Tot hier en niet verder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om op te staan en aan te geven: Tot hier en niet verder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het aangeven van’ Tot hier en niet verder’ te koppelen aan angst, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor mijn eigen angst, waarmee ik mezelf gevangen houd in het te kleine hokje van de mind.

2012 – Liefdesmaand – Dierenliefde