Dag 528 – De invloed van helder (ochtend)licht en lange afstand lopen

Ochtendgloren

Ik bladerde door wat ‘oude’ cursusinformatie van Leo van der Zijden en Circadian over de werking van de bijnier en corticol terwijl ik aan het opruimen was. Hier las ik een stukje: corticol kan snel met 50% toenemen door onder andere helder (ochtend)licht en lange afstand lopen.

Dit had mijn aandacht. Ik voel al een tijd de behoefte om vooral vroeg in de ochtend eruit te gaan voor een wandeling maar laat dit even zo vaak achterwege omdat ik zoveel andere werkzaamheden wil doen. In de loop van de dag wordt de zin in een wandeling minder en bevalt het licht me ook minder. De keren dat ik wel vroeg in de ochtend gelijk naar buiten ga, kom ik kwiek, fris en opgewekt terug om hierna aan het werk te gaan.

Op de één of andere manier begreep ik niet helemaal waarom ik juist gelijk ’s ochtends weg zou gaan en door dit niet helemaal te begrijpen liet ik allerlei kleine redenen de overhand nemen om eerst aan het werk te gaan, om vervolgens de wandeling erbij in te laten schieten.

Nu begrijp ik wat me fysiek zo kwiek doet voelen als ik wel vroeg in de ochtend eruit ga en zie ik de zin er van in – wat meer cortisol kan ik wel gebruiken na de hectische werkzaamheden van afgelopen tijd en eigenlijk in het algemeen.

Disclaimer: deze informatie betreft mijn eigen bevindingen gecombineerd met bevindingen en mondelinge informatie doorgegeven via een cursus en is in geen geval een medisch advies.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om door alleen naar mezelf in mijn lichaam te luisteren de stap te nemen om naar buiten te gaan, het heldere ochtendlicht in voor een wandeling en in plaats hiervan het werk voor te laten gaan met als reden dat ik nog zoveel te doen heb en dit liever als eerste doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het werk liever als eerste te doen ‘zodat het maar gedaan is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb onrustig te worden van de gedachten over het werk wat gedaan moet worden en dus doe ik deze liever eerst zodat ik erna ‘rustig kan wandelen’ wat er vaak op neerkomt dat de wandeling erbij inschiet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als mijn fysiek hetgeen te onthouden wat me juist fysiek ondersteunt door mezelf onrustig maken door participatie in gedachten over het werk wat ik te doen heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat computerwerkzaamheden waarvoor ik verantwoordelijk ben voor gaan – dus eigenlijk belangrijker zijn dan te zorgen voor mijn eigen fysiek.

Als en wanneer ik mezelf in de gedachte zie gaan dat ik nog zoveel te doen heb en dat ik dit beter eerst kan doen, dan stop, ik adem.

Ik realiseer me dat de gedachten ‘ophopen’ en vermeerderen naarmate ik er langer in participeer waardoor het meer en meer lijkt wat ik te doen heb.

Ik realiseer me dat ik het werk belangrijker maak dan de wandeling in plaats van dit gelijk te benaderen en beiden een plek en tijd te geven in de dag op het moment dat dit het meest effectief is.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik te doen heb op te schrijven en de deur uit te gaan voor een wandeling in de heldere ochtendlucht en de duur van de wandeling af te stemmen op de werkzaamheden die ik te doen heb.

Als ik mezelf onrustig zie worden door gedachten over werk wat ik nog te doen heb deze dag, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in de ervaring van onrust meer cortisol verbruik en hierin nog onrustiger wordt wat gunstig is voor mijzelf in en als de geest in energie maar ongunstig voor mijzelf in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat het mij niet dient om in een ervaring van onrust te verkeren en dat ik mezelf hierin fysiek minder effectief maak en dus juist minder werk verricht en mezelf dus feitelijk nog onrustiger maak en deze onrust in stand houd in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf fysiek rustig te bewegen in de vroege ochtend en te genieten van de stilte en het heldere ochtendlicht en de computer en de werkzaamheden een half uurtje later te starten waarin ik me realiseer dat ik in en als de geest, trucjes uithaal om mezelf af te leiden van mijn fysieke aanwezigheid.

PENTAX Image

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Advertenties

Dag 457 – Autoimmuniteit – een zelfonderzoek


Ik was vandaag op een lezing van Circadian welke een stukje over autoimmuniteit ging en hoe dit in een fase van en na zwangerschap altijd een rol speelt. Het afweersysteem van de moeder wordt tijdens de zwangerschap onderdrukt aangezien het anders het eigen kind zou afstoten als indringer/lichaamsvreemde stof in het lichaam en hoe dit na de zwangerschap een rol kan spelen als de hormonen drastisch dalen en de moeder hier op kan reageren door (tijdelijk) het kind ‘af te stoten’ als de hormonale balans niet op orde is en het fysiek het niet op kan vangen zoals optimaal zou zijn. En ook dat het autoimmuunsysteem van de vrouw enorm sterk is, wat hieraan gerelateerd is. De spreker omschrijft het ook heel mooi als dat het immuunsysteem het ‘duurste’ traject is van het lichaam waarmee hij bedoelt dat dit systeem het meeste energie kost/verbruikt, samen met het werk van de hersenen die 20% van de energie inneemt. Dus vertaald, zijn we enorm druk binnenin onszelf met het geestbewustzijnssysteem en het beschermen van onszelf tegen alles wat ons bestaan in en als de geest bedreigt. Ook werd duidelijk dat we in feite zelf de schade toe richten door ontstekingsreacties te produceren – bijvoorbeeld het virus is niet het probleem maar hoe ons lichaam hierop reageert om het zo goed als mogelijk onschadelijk te maken. Dat op zich is de bedoeling maar het wordt een probleem als dit proces uit balans raakt en gezonde cellen gaat aanvallen waar dit niet nodig is en dus ontstekingen produceert waar dit niet nodig is en tevens juist niets doet als er wel iets moet worden opgeruimd, zoals bijvoorbeeld bij kankercellen. Het geestbewustzijnssysteem is volledig geintegreerd waardoor het voor het lichaam veel moeilijker is om zelf de balans te herstellen en de geest interfeart dus altijd in dit proces. Ik maak hieruit op dat we dus fysiek geleid worden door ons immuunsysteem in de vorm van autoimmuniteitsreacties (reageren terwijl niet nodig)  en het nalaten van een effectieve immuniteitsoplossing (niets doen/achterover leunen terwijl we actie moeten ondernemen) ter bescherming van onszelf in en als de geest, in en als energie, terwijl we hierin dus het meeste energie verbruiken en de fysieke substantie opbranden binnen dit proces, in gevecht met onszelf.

Ik voelde bij het gegeven van de afwijzing van de moeder van het kind na geboorte een beweging in mezelf welke ik hier in zelfvergeving zet in en als zelfonderzoek. Dus het betreft geen absolute informatie maar informatie die in mijzelf ligt opgeslagen.

Hetgeen ik voelde bewegen is een realisatie dat ik hieraan gerelateerd een herinnering heb opgeslagen als afwijzing van de moeder (waarschijnlijk onderdrukt of zelfs onbewust). Het is ook hetgeen ik zelf angst voor heb ervaren dat zou gebeuren als ik zwanger zou worden en een van de factoren waarom ik de keer dat ik zwanger was, de beslissing heb genomen het weg te laten halen. Angst dat ik in een postnatale depressie zou komen, gerelateerd aan hoe ik op dat moment (14 jaar geleden) verstrikt zat in de ervaring van familiepatronen binnenin mezelf. Een direct begrip in mezelf ook voor een enorm sterke ervaring van afwijzing geprojecteerd op mijn moeder en/of een ander die dit patroon triggert in mij. Uiteindelijk betreft het een afwijzing van (een deel van) mezelf in autoimmuniteit – een afwijzen en aanvallen van een deel van mezelf – getriggerd door iets in een ander en vervolgens geprojecteerd op die ander. En hierin een ervaring van gemis van intimiteit en een verlangen naar ‘intimiteit ervaren zonder weerstand’ en dit weer gerelateerd aan een ander waarbij dit ervaren wordt, welke feitelijk is voorgeprogrammeerd en illusionair bestaat in en als de geest, maar voelt als werkelijkheid en ‘alsof het zo moet zijn’ en ondertussen leidt tot een zoeken naar intimiteit buiten zelf waarin de afscheiding binnenin zelf in stand wordt gehouden en/of zelfs vergroot.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te wijzen in mijn gedrag van afwijzing naar moeder en/of een ander die hetzelfde patroon triggert in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen in een ervaring van intimiteit zonder weerstand naar een ander toe, dus eigenlijk zonder weerstand naar mezelf toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen zonder weerstand naar mezelf toe, dus in eenheid en gelijkheid met wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn leiding weg te geven in wie ik ben in ervaring en gedrag met anderen door in te gaan op triggerpunten en zo in een mindconstruct – een constructie opgebouwd in en als de geest en fysiek gemanifesteerd – te belanden, in plaats van mezelf te gronden in en als mijn fysieke aanwezigheid, in en als de adem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedrag van afwijzing in stand te houden door een ander af te wijzen als weerspiegeling van een afwijzing van een deel van mezelf, welke feitelijk een autoimmuunreactie is als fysieke manifestatie van deze afwijzing van een deel van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb intimiteit te ervaren in en als de hormonale activatie welke de eigen immuniteit onderdrukt en welke aanwezig is met reproductie als doel, om aan te trekken, seks te hebben en voort te planten – aangezien als er geen aantrekking bestaat ter onderdrukking van de onderliggende zelfafwijzing, er geen reproductie zal plaatsvinden aangezien dit voelt als afwijzing van de ander welke leidt tot afstoting van de ander en dus zouden we dan niet eens overwegen om seks te hebben en onszelf dus niet voortplanten (als we dit niet stoppen, vergeven en corrigeren in en als zelf als een richting geven van en als zelf, de ervaringen van de geest uit, het fysiek in).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb hormonale activatie als herkenning als aantrekking als liefde als intimiteit te ervaren in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat er hier sprake is van een polariteit en er dus angst en onderdrukking van de weerstand aanwezig is welke bedekt wordt met de mantel der liefde; de mantel der herkenning als connectie, in en als de zielservaring welke ik voor waar aanneem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf alleen te bewegen als er een herkenning als mantel der liefde aanwezig is en als deze niet aanwezig is, weerstand te ervaren en mezelf dus niet te bewegen en zelfs te overwegen om weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te overwegen om weg te gaan van de weerstand, in plaats van de neiging tot weggaan te weerstaan en zelf op te staan in en als de weerstand en mezelf hierin richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaringen van liefde en intimiteit te geloven en dus ook mijn ervaringen van afweer en afstoten te geloven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten leiden door voorprogrammering in en als de geest, bedoeld voor en gerelateerd aan reproductie of juist geen reproductie, zodat er niet buiten de paden getreden wordt die in en als het geestbewustzijnssysteem zijn aangelegd, binnen onszelf en buiten onszelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf de schuld te geven van mijn gedrag in autoimmuniteit in plaats van verantwoordelijkheid te nemen voor de ervaringen die plaatsvinden binnen deze autoimmuniteit door toepassing van zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeite te hebben met de daadwerkelijke zelfverandering door de fysiek gemanifesteerde weerstand heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf afgewezen te voelen door afwijzing als autoimmuunreactie van een ander en te denken dat ik een ander afwijs als ik reageer in en als een autoimmuunreactie binnenin mezelf op het gedrag van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door (mijn waarneming van) een patroon van ‘zelf weg cijferen’ van en in een ander, een patroon van afwijzing van die ander in mij te laten triggeren, welke dus feitelijk ook een afwijzing van mezelf is dus een ‘zelf weg cijferen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te wijzen, weg te cijferen als reactie op wat ik waarneem als de zelfafwijzing als het zelf wegcijferen van een ander en dit te verstoppen in een ervaring van afwijzing geprojecteerd op die ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de manifestatie van zelfafwijzing/zelf wegcijferen/zelf terughouden af te wijzen in de ander en/als in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wraak te nemen door zelf weg te cijferen in en als het inhouden van zelfexpressie waarin ik mezelf onderdruk in en als mijn eigen boosaardigheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn van aard.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te onderdrukken in en als wraak en boosaardigheid, welke in principe plaatsvindt ter verdediging van een eventuele ervaring van eventuele afwijzing door een ander op afstand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb wraak als boze aard te gebruiken als verdediging om afstand te bewaren om mezelf in en als een energetische ervaring te behouden, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik hierin het fysiek – mijn eigen fysiek op afstand houd door middel van een onderdrukte ervaring van angst en boosaardigheid in en als een autoimmuunreactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb druk te zijn met mijn eigen autoimmuunreacties in en als de geest en gemanifesteerd in en als het fysiek.

Wordt vervolgd

colored-cell

Wetenschappelijk artikel ten aanzien van autoimmuniteit:

Abnormale celdood cruciaal bij ontstaan auto-immuniteit

Voorbeeld van fysieke therapeutische ondersteuning en uitleg:

Mens Sana

Echter zolang (de rol van) het geestbewustzijnssysteem niet in overweging wordt genomen zal er geen werkelijke oplossing plaatsvinden die we zelf kunnen wandelen en leven.

Interviews ter ondersteuning van het verkrijgen van inzicht in het ontstaan van virussen in relatie tot het geestbewustzijnssysteem:

The Evolution of Viruses

The Evolution of Viruses (Part 2)

Fighting off Viruses

The Virus and the Body

Mind + Virus Versus Body

Interview ter ondersteuning van het verkrijgen van inzicht in stress in relatie tot het geestbewustzijnssysteem:

Stress: The History, Origin and Nature

———————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 268 – Expressie en de Darm – Verlangen – Geregeerd door Hormonen

Verlangen – Desire  (link Eqafe-interview)

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Probleem:

Een patroon welke ik vaak doorlopen heb in relatie met een man, is het verlangen naar fysiek intiem samenzijn  met de man, welke een hele sliert aan gevolgen heeft in mezelf. Het is niet prettig dit verlangen want niet werkelijk als substantieel. De energie die erin een rol speelt kan eerst omschreven worden als ‘positief’ – waarin ik positief niet als prettig ervaar doordat ik fysiek voel dat het verkrampt – welke op een gegeven moment ‘over de top gaat’ en kantelt naar negatief. Deze loopt gelijk op met de maancyclus/menstruatiecyclus, waarin de ovulatie het ‘hoogtepunt’ is, waar vlak voor en/of tijdens de energie over de kop gaat, en na de ovulatie kantelt naar negatief.

Oplossing:

De oplossing wordt het doorlopen van de 7 verschillende dimensie in zelfvergevingen en zelfcorrecties waarin het verlangen naar fysiek intiem samenzijn met de man als startpunt wordt gebruikt, zodat ik meer inzicht krijg in dit schrijven waar ik mijn zelfverantwoordelijkheid die ik heb weggelegd – en ik dus ‘over de kop’ ga – terugneem door middel van toepassing van zelfvergevingen en zelfcorrecties.

Beloning:

Fysiek intiem samenzijn met mezelf in/als mijn eigen fysiek, en van hieruit eventueel fysiek intiem samen zijn met een man zonder hiernaar te verlangen als opvulling van mezelf.

Gedachtendimensie:

Ik wou dat hij hier was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Ik wou dat hij hier was’.

Verbeeldingsdimensie:

Mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf naakt liggend tegen de man aan voor te stellen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in een voorstelling van mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf energetisch te voeden met een voorstelling van mezelf naakt liggend tegen de man aan.

Angstdimensie:

Dat ik niet op het juiste moment samen ben met de man, waarin het juiste moment het moment is waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Voor de ervaring van teleurstelling als het niet lukt op het juiste moment samen te zijn

Voor het over de kop gaan en het ervaren van de fysieke gevolgen van de ‘negatieve’ pool

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet op het juiste moment samen te zijn met de man, waarin het juiste moment het moment is waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het moment voor en tijdens de ovulatie, waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, te zien als het juiste moment om ook daadwerkelijk fysiek intiem samen te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de ervaring van teleurstelling welke opkomt als het niet lukt op het juiste moment samen te zijn met de man, waarin het juiste moment dus is het moment waarin ik het meeste verlangen ervaar naar fysiek intiem samenzijn, welke voor en tijdens de ovulatie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als ervaring te ervaren voor een ervaring als teleurstelling, welke teleurstelling ik creeer door in ervaringen te participeren als verlangen en angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor het over de kop gaan en het ervaren van de fysieke gevolgen van de negatieve pool.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de fysieke gedragsdimensie als gevolgen van mijn participatie in ervaringen in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de fysieke ervaring als verlangen als werkelijk te zien en ervaren, aangezien deze fysiek gerelateerd is aan hormonen.

Backchatdimensie:

Dit gaat nooit lukken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘dit gaat nooit lukken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat dit nooit gaat lukken, waarin ‘dit’ de ultieme ervaring op het juiste moment is, welke een ervaring is in het NU in de geest oftewel een ultieme geestesgemeenschap oftewel orgasme in geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te streven naar een ultiem geestesgemeenschap als een ultiem orgasme in geslachtsgemeenschap als ultieme ervaring in/als de geest, en hiernaar mijn hele fysieke welzijn te construeren.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Haast/ongeduld, schaamte, verlangen, verongelijking, opgeven, verwachting

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb haast en ongeduld te ervaren in de periode voor en tijdens de ovulatie in een verlangen naar fysiek geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb schaamte te ervaren over wie ik ben in dit ultieme verlangen naar fysieke geslachtsgemeenschap, welke plaatsvind in zelfinteresse naar een ultieme ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromiseren  ten behoeve van het navolgen van het verlangen naar een ultieme ervaring in/als de geest, fysiek gemanifesteerd in fysieke geslachtsgemeenschap, en hiervoor schaamte te ervaren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verlangen te ervaren naar een ultieme ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd in/als fysieke geslachtsgemeenschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verongelijking te ervaren ten gevolge van het verschil in het fysiek in man en vrouw, waarin een man altijd een ultieme ervaring in de geest in fysieke geslachtsgemeenschap kan ervaren en ik als vrouw hierin afhankelijk ben van de hormonale fase waarin ik me bevind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ongelijkheid te ervaren in het vermogen tot het ervaren van bevrediging in/tijdens fysiek geslachtsgemeenschap tussen man en vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien hoe dit niet ongelijk is binnen man en vrouw, aangezien man en vrouw fysiek hormonaal verschillend geregeerd worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te laten regeren door mijn vrouwelijke hormonale stelsel en me hierin ongelijk te voelen en zien als de man, in plaats van in te zien dat ik niet gelijk dien te worden aan de man, maar aan mezelf, waarin in dit gelijk worden/zijn als mezelf, de ultieme eenwording ligt, in/als/met mezelf in/als het fysiek, welke ik kan wandelen door alle reacties in mezelf terug naar zelf te halen en zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf in/als reacties in/als emoties, welke gekoppeld zijn aan hormonen, en aangezien de hormonen fysieke stoffen zijn, geloof ik dat ik deze hormonen, gekoppeld aan reacties – generatie op generatie doorgegeven in de voortplanting – moet volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven ten behoeve van verlangen, gekoppeld aan het hormonale systeem in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in verwachting te zijn van een eventueel fysiek intiem samenzijn voor en tijdens de ovulatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik in verwachting heb willen zijn door me te laten regeren door de hormonale signalen, gericht op de voortplanting, zonder in gezond verstand te hebben gezien of ik werkelijk in verwachting wil zijn en een kind op de wereld wil zetten.

Fysieke Gedragsdimensie:

Warmte/betere doorbloeding/hogere hartslag

Verkramping darm spieren

Open ogen, blosjes, diepere ademhaling,

Fysieke uitputting

Innerlijke onrust

‘Verdoofd’ voelen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hogere hartslag, betere doorbloeding en warmte te ervaren voor en tijdens de ovulatie in een verlangen/gekoppeld aan een verlangen naar fysiek intiem samenzijn, en me hierin fysiek beter te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me fysiek beter te voelen in/als verlangen naar een fysiek intiem samenzijn, in plaats van in te zien dat ik me fysiek beter voel door de hormonale werking die fysiek ander gedrag veroorzaakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me de week  na de ovulatie fysiek niet goed te voelen en me hierin niet in staat te voelen tot fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, en hierdoor alles eruit te willen halen op het moment dat ik me wel goed in staat voel tot een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, welke met name voor en tijdens de ovulatie is, en hierin ongeduld en haast en onrust te ervaren in de angst dat ‘het niet lukt’ in deze periode.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap als ultieme ervaring als leidraad te gebruiken voor mijn gedrag en deze fysiek te manifesteren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe om te gaan met de koude en stagnatie die ik ervaar de week na de ovulatie, welke fysiek echt heel vervelend is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de koude en stagnatie die ik fysiek ervaar in de week na de ovulatie, als echt heel  vervelend te ervaren en me hierdoor hierin niet te kunnen bewegen doordat ik er nog eens een oordeel bovenop leg, waarin ik mezelf alleen maar meer verkil en stagneer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verkramping van de darm spieren te ervaren in/als verlangen naar fysiek intiem samenzijn, welke start in de linker bovenhoek in de dikke darm, welke gerelateerd is aan het hart, waarin het kloppen van het hart in verlangen in en naar een fysiek samenzijn een rol speelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb open ogen, blosjes en een diepere ademhaling te hebben in participatie in/als verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf aantrekkelijker te vinden als ik participeer in/als verlangen, welke geregeerd wordt door hormonen en hun fysieke werking, waarin het hormonale systeem puur gericht is op voortplanting en dus op het zoeken en vinden van een geschikte partner om mee voort te planten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een diepere ademhaling te ervaren voor en tijdens de ovulatie, welke komt doordat ik dan geen oordelen ervaar in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb na de ovulatie mezelf te laten vallen in oordeel, waarin ik alleen in staat ben tot een oppervlakkige ademhaling.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat de diepere ademhaling die ik ervaar voor en tijdens ovulatie werkelijk dieper als meer aanwezig is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek uit te putten in de verhoogde hartslag en de innerlijke onrust die ik ervaar, waarin ik wegloop in onrust in de geest in angst voor een ervaring van teleurstelling en niet behalen wat ik wil in/als ervaring van vervulling van mezelf in fysieke geslachtsgemeenschap op het ultieme moment in/als mijn programma in/als voortplanting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb innerlijke onrust te ervaren, fysiek gemanifesteerd, in de race tegen de hormonale klok in het behalen van een ultieme ervaring in geslachtsgemeenschap, al dan niet gekoppeld aan een wens tot voortplanting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me als ‘verdoofd’ te voelen door participatie in/als energie, waarin het suizen van mijn bloed in mijn oren me verdooft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik ‘tegen mijn fysiek opkan’, waarin ik de fysieke mind (geest bewustzijn systeem gemanifesteerd in het fysiek) voor waar als blijvend aanneem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat op deze manier het geloofsysteem werkt, waarin we massaal, en masse, het geloof in de Geest fysiek (be)vestigen door het toestaan van de Geest als iets Heiligs in onszelf als fysiek, en dus door het toestaan van de Geest als iets Heiligs in in de fysieke wereld zonder nog te zien en willen zien wat de Geest en de Heilige Geest werkelijk, dus in werkelijkheid, inhoudt en in werkelijkheid, Fysiek, aanricht.

Consequentiedimensie:

Verkrampte omgang ten aanzien van het fysiek intiem samenzijn

Het creeren van polariteit waarin een wel en een geen fysiek intiem samenzijn mogelijk is

Mezelf voorbij lopen

Mezelf afhankelijk maken van (fysiek intiem samenzijn met) de man

Mezelf (fysiek) op willen vullen met de man in plaats van mezelf te delen in fysieke expressie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te verlangen naar een samensmelten met een ander in een fysieke intieme ervaring in geslachtsgemeenschap in een ultieme ervaring in/als de geest, in plaats van een te willen worden in/als met mezelf in/als mijn eigen fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen verlangen naar fysiek intiem samenzijn – seks – te veroordelen doordat ik zie dat deze plaatsvindt in zelfinteresse in een willen opvullen van mezelf met een ander, van hetgeen ik in en als zelf niet voor elkaar krijg, namelijk het een en gelijk staan als mezelf in/als opvulling van mezelf in mijn fysiek – welke niet lukt doordat en zolang ik in angst besta in/als de geest – en dus zoek ik een ervaring die dit benadert met behulp van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te willen opvullen met een ander ter compensatie van het bestaan in angst in de geest in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de gaten in mezelf te willen opvullen met een ander, welke gaten ontstaan in mezelf door mijn participatie in angst in/als de geest, in afscheiding van mezelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van (een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap met) de man in een verlangen mezelf op te vullen met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik een ander nodig heb om mezelf op te vullen, en de hormonale signalen tot voortplanting, die mijn fysiek afgeeft, hiervan als bewijs te zien en gebruiken om deze toestand van verlangen na te leven en voort te zetten, dus voort te planten, en er zo naar neig mezelf voort te planten zonder verder te zien dan mijn neus lang is, en als ik hierin blijf liegen tegen mezelf, dus blijf liggen in overgave aan mijn eigen hormonale systeem, wachtend op de ander/de man die me komt opvullen, wordt mijn neus langer en langer, en wordt het steeds moeilijker om verder dan mijn eigen neus te zien, voorbij de limiet als balans in polariteit gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf voorbij te lopen in een verlangen mezelf fysiek op te vullen, waarin ik mijn fysieke opgewondenheid in verhoogde hartslag in/als energie, met alle gevolgen van dien, toesta mezelf in/als fysieke substantie op te branden/uit te putten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf fysiek uit te putten ten behoeve van een verlangen tot opvulling van mezelf met een ander in de ultieme ervaring tot eenwording in/als de geest in fysieke geslachtsgemeenschap, waarin ik mezelf de mogelijkheid ontneem om een en gelijk in/als zelf in mijn eigen fysiek te worden door het verlangen als energetische drijfveer te stoppen in zelf, en zo de (biologische) klok/tijd stil te zetten als zijnde niet geregerend over wie ik ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een polariteit te creeren in mogelijkheid tot wel of niet fysiek intiem samenzijn, waarin ik de ultieme ervaring van samensmelting in fysieke geslachtsgemeenschap in/als orgasme als uitgangspunt neem, welke zich fysiek manifesteert in verkramping in darm en indien ultiem gemanifesteerd, in vagina, en hierin onmogelijkheid creeert tot een fysiek intiem samenzijn in geslachtsgemeenschap, waarin ik dus mijn eigen onmogelijkheid creeer in/als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard mezelf in deze toestand van afhankelijkheid van opvulling met een ander te behouden door te bestaan in/als verlangen naar een ultieme ervaring van samenzijn in fysieke gesclachtsgemeenschap in/als orgasme, aangezien ik mezelf hierin in/als angst laat bestaan, en de mogelijkheid na de ovulatie, om in zelf te zien en alle ervaringen in oordelen in afscheiding van mezelf, in te zien, zelf te vergeven en te corrigeren, eventueel in een fysiek intiem samenzijn met de man, welke niet prettig is als ultieme ervaring in/als orgasme, maar welke wel substantieel dus blijvend is en welke me terug brengt in mezelf, in een proces naar onafhankelijk zijn van de opvulling van de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een verkrampte omgang te creeren ten aanzien van het fysiek intiem samenzijn en deze verkramping fysiek te manifesteren in de dikke darm, waarin juist het fysiek intiem samenzijn bemoeilijkt wordt, en ik dus de onprettige ervaring ontloop in een excuus van fysiek ongemak, waarin ik mezelf in ongemak niet onder ogen hoef te zien en niet hoef te delen met een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb over de kop te gaan door kopje onder te gaan in de Geest in Verlangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid weg te leggen/af te schuiven op het Hormonale Systeem als zijnde de Regering, welke de fysieke koppeling is van de Regering in/als de Geest in/als Zelfinteresse.

Zelfcorrecties volgen

Lees ook:

de-vagina-de-bron-van-al-het-kwaad-vrouwelijke-bewustwording-deel-1

de-vagina-de-bron-van-al-het-kwaad-vrouwelijke-bewustwording-deel-2

Voor onderzoek aangaande de invloed van de hormonen op ons fysieke welzijn:

Circadian – Natuurritme en Gezondheid

————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/