Dag 682 – The mind-body relationship – Some fears during the flu


I am having pretty bad flu symptoms at the moment that I write this. It’s been a while ago that I have had this. It started with some slight symptoms and I could move on with my activities. Then at work, I felt the pain going towards my jaw, at the place where within two months, a crown will be placed. It hurted and here, I started to react with fear. That the pain would become worse and that the crown needed to be placed earlier, things like that. Since then the symptoms of the flu got worse (not especially with this tooth – it is like it was ‘passing by’ this area and because it is a ‘weak’ place, it hurted there more ) and I really need to stay at home and take some time to recover. I will write out some self-forgiveness on thoughts/experiences coming up during these days, related to the symptoms.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to let fear come in within myself within thoughts about the place in my jaw where a crown is going to be placed, where before this, I had no thoughts of fear about having some slight ‘flu’-symptoms as a bit of a rough throat for example.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to be in conflict with myself during the days at home about wanting to use the time effectively but actually not being able to do anything constructive besides making some food and taking care for myself and the cats.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear that my house will become dirty with lots of hair from the cats and me not being able to clean up.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear that it will become ‘too much’ to clean up, where actually the cleaning up will be the same as before, only with some more hair now.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to feel myself like this from now on, not being able to do anything constructively.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear the virus/bacteria to take over within me, which is actually the same as fearing my mind/the thoughts to take over within and as me, consisting as/related to memories within me.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to not being able anymore to take care for myself.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to fear to not being able to direct all things in my life as combining work, projects, house-tasks and self-care/animal-care.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel impatience towards the flu-symptoms,

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel like wasting time when I am not able to do anything constructively because of feeling physically not well.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to hold on towards thoughts and emotions and within this, hurting my body/letting this ‘eat’ on my physical body within the tissue and let it become irritated.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to react towards the flu-symptoms very slightly within myself so that I do not directly notice this, and within this irritate myself/my physical body.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have thought that I would not be sensitive to a flu because I haven’t had this for a long time and so, did not build up fear towards this, where I do see now that there is a fear existing within me when and as it is happening and it also can be existing within me through family-memories where having a cold or getting a flu is accepted as that one should not kiss each other on the cheek for example when one is having a cold, because of ‘a risk’ of transmitting the cold/flu towards each other.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I would not get the cold or flu and not wanting to participate in and as the thoughts/believes of transmitting a virus just by kissing another on the cheek.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to wonder if the fear about my jaw has opened up towards the flu getting worse or that it would have got worse anyway.

I remember here having a chat with Sunette about me coughing after having some food, where she mainly advised me to slow down and not judge the coughing (I will write about this in a separate blog) and I noticed that this was the main point that caused the coughing/how I kept it continuing. I saw a related point with the flu-symptoms, that I was reacting to it, having difficulties with slowing down myself. So I see now that this is a point to consider in general: slowing down within myself and not judging what is physically happening but rather look at it and support myself within.

I commit myself to, when and as I see myself reacting to physical symptoms and judging myself for this, to breathe and slow down within myself, meaning, looking at what is really existing within me in such a moment and where my thoughts are going to from here, forgive myself for the pattern within and related emotions coming up.

I commit myself to, when and as I see physical symptoms becoming worse in a moment, to stop and breathe and slow down, to lay down when and as necessary, to embrace myself and see what I am participating in within my mind and what the fear is and from here, forgive myself for what I think and believe and participate in.

I commit myself to investigate and write about the patterns that are coming up more prominent when and as I ‘become ill’ as here my mind shows me what I have not yet sorted out within myself with regards to my physical and physical activities that I am not being able to do in that moment.

I commit myself to, when and as I fear that the virus will take over, to stop and breathe and see what thoughts I participate in as a ‘virus that I allow to take over’ and instead, direct myself within, forgive myself for the fear and bring myself here in physical reality.

I commit myself to be carefull with viruses and bacteria, to support my immune-system where I can and to seek for medical support when and as needed and when not, to trust myself and take care of myself.

I commit myself to, when and as I see myself participating in thoughts about cleaning the house and fear of not being able to do so, to stop, breathe and look with common sense to the hair in the house that I will be able to clean up within an hour, as soon as I feel physically better.

I commit myself to look at a virus with common sense, meaning to not fear it but to also not go into an experience of superiority as in ‘I will not get the flu’ as this is actually also based on fear, as a fear of ‘being caught’ in a mind-pattern that is lived within the family/society and so, existing as a memory within myself.

I commit myself to work constructively with memories as fear as thoughts that I see existing within me in relation to physical symptoms and assumptions about a virus and other dis-eases by looking at the thoughts and related emotions and/or feelings and forgive myself for the energetic attachements within, to create space for/within myself to look at memories and information with common sense.


Multi-dimensional information about the evolution of viruses:

The Evolution of Viruses – Reptilians – Part 243

The Evolution of Viruses (Part 2) – Reptilians – Part 244

Fighting off Viruses – Reptilians – Part 245

The Virus and the Body – Reptilians – Part 246

Mind + Virus Versus Body – Reptilians – Part 247


The Evolution of the Common Cold – 2013 – Future of Consciousness – Part 44

Memories in Your Body – Quantum Systemization – Part 63


This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.


Proces van zelfverandering:
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog

The Secret to Self-Realisation:


Proces van wereldverandering:

Uil forgive




Dag 563 – Hoe kom ik tot een oplossing in samenwerking?



Tot een oplossing komen ligt over het algemeen niet in hoe ik in eerste instantie dacht dat ik tot een oplossing zouden komen in samenwerking met een ander. Ik dacht dat tot een oplossing komen inhield dat iedereen direct zou zien wat het beste is en zich hierin zou ‘schikken‘. Zo gaat het niet in z’n werk. Iedereen heeft een andere programmering meegekregen in de loop van zijn of haar leven en met deze programmering moeten we werken, ook als we de eigen programmering nog als ‘waarheid’ zien.

Als ik mijn waarheid als programmering tegenover jouw waarheid als programmering zet, dan komen we nergens behalve in een conflict om wie er ‘gelijk heeft’. Hierin sta ik niet gelijk aan mezelf als de ander als leven en verplaats ik me niet in de schoenen van een ander. Over het algemeen is het zo dat degene die meer inzicht heeft in de eigen patronen en structuren in en als de geest – doordat die al langer bezig is met het bevrijden hiervan in zichzelf, ook degene is die meer verantwoordelijkheid neemt voor en als zichzelf en vooral luistert naar wat de ander inbrengt zonder hier direct een ‘statement’ tegenover te zetten. Het is echter ook zo dat er wel richting nodig is om steeds een stapje verder te zien, voorbij die programmering en om ook de ander hierin mee te nemen in overeenstemming met waar diegene zich bevindt in het ‘levensproces’ en in overeenstemming met waar ik mezelf bevind in dit proces en waartoe ik in staat ben tot richting geven.

Hierin is het aan mezelf om vooral duidelijk te zijn over mezelf en over wat ik wil, wat ik bedoel enzovoort en geen onduidelijkheden open te laten die de ander in gaat vullen met interpretaties en handelingen waar ik vervolgens op reageer. Als ik dus reageer op een interpretatie of handeling van een ander als iets ‘dat ik niet wil’, dan zie ik hoe en waar ik zelf niet duidelijk ben geweest en geen richting geef aan en als mezelf en dit ‘overlaat‘ aan de ander. Dit leidt tot emoties als frustratie, woede, machteloosheid, wellicht verdriet. Als ik dit op deze manier toesta in mezelf, zijn er nog patronen in mezelf verbonden met de situatie die ik toesta te ontwikkelen en die patronen, die kan ik onderzoeken voor mezelf en van hieruit zelfvergeven en zelfcorrigeren.

De woorden van een ander kunnen hierin ondersteunen en als de ander in staat is om te omschrijven wat op dat moment, het woord voor hem of haar betekent, dan komt er begrip, voor hoe de ander het woord leeft/geleefd heeft en voor hoe dit leidt tot de woorden en handelingen die zich nu ten toon spreiden als reactie op mijn gebrek aan richting geven waar ik vervolgens zelf weer op reageer. Dus het luisteren naar een ander ondersteunt in het begrip van de ander en ook tevens van mezelf; het kan een perspectief geven van een bepaald woord die ik niet/nooit zo in overweging heb genomen en zo ondersteunt het in het stoppen en inzien van hoe ik zelf een interpretatie heb gegeven aan het woord en dit leef en vervolgens projecteer op een ander in en als een geloof dat de ander dit ook zo leeft, waar ik vervolgens weer op reageer. Feitelijk reageer ik dus op mijn eigen geprojecteerde interpretatie van een woord en voor de ander is dit net zo.

Dit woord hoeft niet direct uitgesproken te zijn, het kan ook zijn dat dit woord geleefd wordt met energetische ladingen eromheen en dan reageer ik op deze energetische lading. Als het woord benoemd is, kan de energie aarden en worden losgelaten. Dit is niet altijd prettig aangezien we dan eerst in deze energetische ladingen terechtkomen. Die kunnen worden onderzocht en zelfvergeven of als een ander dit nog niet toepast, kan het in ieder geval besproken worden zodat er inzicht komt en van hieruit begrip.

Ook als een ander geen uitleg geeft ben ik nog steeds in staat om te zien waar ik nalaat om mezelf richting te geven in duidelijkheid in mijn communicatie en om te onderzoeken waar ik dit (nog) lastig vind. Dus een ander kan hierin een ondersteuning zijn voor me zonder dat ik hiervan afhankelijk om mezelf richting te geven, ook al kan het lijken dat ik ‘de ander nodig heb’ hiervoor. In principe is iedere feedback van een ander een ondersteuning en hetgeen een ander wandelt die zich in mijn wereld bevindt, is over het algemeen direct in relatie tot waar ik me bevind. Het zijn echter geen identieke punten, dus het punt wat de ander doorwandelt zegt niet direct iets over mij, maar mijn reactie op dit punt laat zien wat ik te doen heb in/als mezelf in relatie tot dit punt.

Als eenmaal de energetische lading als reacties op een bepaald woord en/of op een leven van dit woord in en als energie, verminderd is/vergeven is door begrip van mezelf en/als de ander, kan ik in en als het punt van duidelijkheid dit bespreken als richting als oplossing voor de onenigheid die was ontstaan door verschillende interpretaties. Dus de interpretaties zijn niet direct veranderd maar er is een begrip gekomen van zelf en/als de ander  – de kaarten liggen open op tafel zou je kunnen zeggen – waarin het niet direct nodig is elkaar te ‘forceren’ tot een interpretatie die we als ‘de juiste’ zien en met dit begrip, komt er ruimte voor de praktische oplossing. Binnen dit begrip en het leven van de praktische oplossing kan de ‘eigen interpretatie’ verder onderzocht en eventueel vergeven en gecorrigeerd worden, al naar gelang waar we onszelf bevinden en waartoe we in staat zijn op dat moment.

Opvallend hierin vind ik dat het aan de ene kant zeer eenvoudig is en tegelijkertijd, het moeilijkste wat er is. Het vraagt een volledige inzet en doorzetting om steeds tot een fysiek praktische oplossing te komen, door de energetische lagen heen zonder dat er direct zichtbaar is wat dan de oplossing inhoudt. Zoals Bernard benoemt: You’ve got to make your hands dirty.


Voor wie wil beginnen met opruimen binnenin zelf:

Desteni I Proces Lite


Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
Equal Life Foundation:
Proces van zelfverandering:

www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
Zelfeducatie free:
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf: