Dag 707 – Lichamelijk ongemak en vermoeidheid

vermoeidheid

Zelfvergevingen:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik me fysiek sterk, gezond en pijnvrij zou moeten voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te laten leiden van mijn dagelijkse taken als ik me fysiek vermoeid voel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een fysieke vermoeidheid te gebruiken als excuus om mijn dagelijkse taken niet allemaal uit te hoeven voeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb paniek te ervaren als ik me fysiek niet in orde voel, met name als mijn darmen krampen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het krampen van de darmen juist voortkomt uit kleine momenten van ‘paniek’ in het verleden, als bijvoorbeeld een moment van een ervaring de controle te verliezen in een onverwachte gebeurtenis en hierin een gedachte en aansluitend, emotie aan te maken en deze vervolgens te onderdrukken en dit keer op keer te blijven doen, steeds als deze ervaring geactiveerd wordt door een nieuwe, soortgelijke gebeurtenis die ik onbewust associeer met een onderdrukte herinnering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me in het moment niet gewaar te zijn waar de ervaring van paniek vandaan komt en in plaats hiervan, de ervaring opnieuw te laten begaan en bestaan en zo op te stapelen bovenop de al bestaande ervaringen van paniek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te realiseren, zien en begrijpen dat ik vrede kan maken met hoe ik me fysiek ervaar en me op deze manier voort te bewegen, zonder te verwachten van mezelf dat ik me goed zou moeten voelen (=god zou moeten voelen=een aanname vanuit de geest).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ergens veroordeeld te hebben in en als een gedachte en dit vervolgens te hebben onderdrukt in plaats van onder ogen te zien en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb keer op keer opnieuw mezelf te veroordelen als ik me fysiek ‘niet goed’ voel en zo de oordelen op te stapelen en het fysieke ongemak te vergroten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik me fysiek goed moet voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf minder te vinden als ik me fysiek niet goed voel en me opgeblazen en fysiek ongemakkelijk ervaar door verkrampingen en vertragingen in mijn darmen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat de vertraging in mijn darmen me aangeeft dat ik het nodig heb om te vertragen in en als mezelf, in en als de adem zodat ik kan zien wat ik heb toegestaan in mezelf in gedachten, gevoelens en emoties en zodat ik hier verantwoordelijkheid voor kan nemen en de verkrampingen op specifieke plaatsen in mijn darm, laten me zien/ervaren dat ik hier iets niet efficiënt tot uitdrukking heb gebracht maar mezelf heb onderdrukt en iets heb weggedrukt, het lichaam in.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het irritant te vinden dat ik niet specifiek kan zien wat ik heb toegestaan en onderdrukt heb in mezelf en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te irriteren aan mezelf en te vinden dat ik het zou moeten kunnen zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat ik zou moeten kunnen zien wat ik heb toegestaan en vervolgens onderdrukt heb in en als mezelf, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit heb toegestaan in momenten dat ik niet gewaar was van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in momenten dat ik niet gewaar ben van mezelf, allerlei zaken toe te staan en aanvaarden als oordeel en interpretatie en vervolgens, dit te onderdrukken en op te slaan in en als mijn fysieke lichaam en zo, mijn lichaam te compromitteren in uitdrukking en functioneren, waarmee ik tevens mezelf in wezen compromitteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf kwalijk te nemen dat ik mezelf in wezen compromitteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor mijn opgeblazen buik en dit het liefst te willen verbergen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het met een schaamte te maken moet hebben van wat ik heb toegestaan en aanvaard in mezelf en dat dit hetgeen is dat ik wil verbergen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verbergen voor mezelf wat ik heb toegestaan en aanvaard en het zo te bemoeilijken voor mezelf om direct te zien en mezelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ‘gezond zijn’ betekent ‘me goed voelen’ en dus dat ‘me niet goed voelen’ betekent dat ik ‘niet gezond’ ben en zo angst en paniek in mezelf te creëren als dat er iets mis is in mij en dat het fysiek niet in orde is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de darmkrampen te ervaren alsof en er fysiek iets heel ergs aan de hand is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me niet te realiseren dat mijn organen me ondersteunen en me aangeven waar ik mezelf van mezelf als leven heb afgescheiden en dat een ‘fysiek niet goed voelen’ een stap is op weg naar heelheid, waarin het gewaarzijn van mijzelf – in en als mijn fysiek en van wat er feitelijk in mijn fysiek plaatsvindt (ten gevolge van mijn deelname in de geest in gedachten, gevoelens en emoties) – toeneemt en dat mijn fysiek dit laat zien door steeds eerder signalen af te geven van waar ik verantwoordelijkheid in kan gaan nemen (door de toepassing van zelfvergeving op de afgescheidenheid binnenin mij).

Tijdens het wakker worden realiseerde ik me dat er dan een moment van vermoeidheid is – niet als ik net wakker word maar als ik me realiseer dat ik op moet staan, als de gedachten dus feitelijk gaan beginnen – alvorens ik daadwerkelijk opsta en ik zie dit gerelateerd aan hetgeen ik nu fysiek doorwandel en hoe ik me fysiek ervaar, als een proces van het lichamelijk doorwandelen van wat ik heb opgebouwd in en als gedachten die aangaan en de gevolgen hiervan. Dus ik zie een gelijkenis met de aanvang van het daadwerkelijke opstaan na ‘het slapen’, waarin tijdens het opstaan en het verantwoordelijkheid nemen voor (het aangaan van) de gedachten en de gevolgen hiervan, de vermoeidheid en het lichamelijke ongemak, op verschillende niveaus zichtbaar wordt.

Wordt vervolgd

hoofd radartjes

“Each time I access an emotion or feeling this gets discharged, channeled, layered, stored in the physical body. Within most people, the emotional and feeling energy gets channeled through the ‘muscle energy highways’ through the muscles and through the veins of the physical body. So for most people the mind consciousness energy moves through the muscles. This is so because the muscle tissue is strong and more absorbant, detailed and specific in its structure and geomatry to absorb, channel, discharge, layer, move the mind-consciousness energy as one access it in real time moments. Like networks and train-tracks in the muscle tissue group of the physical body.”

“Within my physical body, my mind did not set up my emotional and feeling energy bodies movements and channeling and networking and absorbtion through the muscle groups but through the organs. The heart, intestines, stomach, bladder, kidneys, liver are doing the work that the rest of my body should actually be doing. It is a generational thing, meaning that there are some people within my past generations who have also had this problem. It is not life threathening and it allowed me to on an early age have an awareness of my emotional and feeling energy and where in I do get emotional but not allow myself to be too much overwhelmed or pulled into emotions and feelings, but am quickly able to slow myself down and look at things with clarity.  So this one could call a ‘gift in disguise’.”

“The physical consequense of this ‘set up’ is that my organs have been most of my life a bit under pressure –  but throughout my life, my body reasonably adapted; it strengthened my intestines, heart, organs. As explained has my muscle tissue not been used as a ‘muscle energy highway’ and because of not being used for this, the muscle tissue deteriorated to some degree; this because a lot of muscle development has been preprogrammed to be in line with the development and evolution of the mind where the muscles are normally be used by the mind consciousness system (and so ‘strengthening’ in a way). This is causing for the rest of my muscles and physical body to be and feel more ‘weak’ or less strong.”

Uit: Dag 672 – My body-being-mind awareness speaking

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

——————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Advertenties

Dag 620 – De ervaring van liefde als compromis

het_kruis

Zelfvergevingen volgend op het voorgaande blog Dag 619 – Het gevolg van een compromis in relaties:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verontwaardiging te ervaren ten aanzien van het punt in de relatie waarin de enige oplossing om de compromis te stoppen is om de relatie te verbreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te vinden dat mijn ex-partner gewoon op had kunnen staan en boos te zijn dat hij vooraf liet zien tot alles in staat te zijn en zodra we waren ingestapt, dit steeds verder weg te laten glippen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het eerste signaal van dit wegglippen niet voldoende serieus te hebben genomen en te hebben gezien als iets dat binnen de relatie gecorrigeerd kon worden en hierin te verwachten dat hij zo graag in de relatie en in alles wat we samen kunnen bouwen, zou willen blijven dat hij dit ook daadwerkelijk zou doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ‘hij zoveel van mij hield’ dat hij bereid zou zijn zichzelf te veranderen omdat anders de relatie zou stoppen te bestaan en alles in duigen zou vallen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat hij zou zien dat als hij zichzelf niet zou willen veranderen in de compromitterende eigenschappen, er geen kans en mogelijkheid zou zijn om samen te blijven – wat een uitgangspunt is in en als agreement/overeenkomst/overeenstemming waarin je er beiden toe beslist om het beste uit jezelf te halen en dit daadwerkelijk te leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat hij vast bleef houden aan een concept en ervaring van liefde binnenin zichzelf waarin er verwacht wordt dat de liefde onvoorwaardelijk is en dat men hierin alles accepteert waarin manipulatie plaatsvindt om die ervaring van liefde te behouden in en als zelf in en als een angst voor verlies van die ervaring en zogenaamd van ‘de liefde’ ofwel van de relatie zonder dat gezien wordt dat juist dit vasthouden en manipuleren leidt tot ‘het verlies’ waar zoveel angst voor is aangezien de ervaring van liefde ook al bestaat in en als angst dus manipulatie van zelf als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb werkelijk te zien, realiseren en begrijpen hoe diep geworteld het liefdesconcept aanwezig is in en als de geest en hoe dit daadwerkelijk leidt tot catastrofale gevolgen vanuit een weigering tot zelfcorrectie aangezien er niet gezien wordt in en als zelf wat er speelt en waarin er gemanipuleerd wordt en dus wordt er geen actieve zelfvergeving toegepast en dus, kan er geen zelfcorrectie plaatsvinden in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb werkelijk te zien, realiseren en begrijpen hoe verblindend de ervaring van liefde is en in plaats hiervan ‘te geloven’ dat hij wel zou zien wat ik bedoel als we samen waren, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat hij eerst de ervaring van verlies ‘van alles wat hij liefheeft’ nodig heeft in en als zichzelf waarna het eenvoudiger wordt om in zelf te zien aangezien ‘er toch niets meer te verliezen is’.

Ik realiseer me dat het niet nodig is om eerst alles te verliezen en dat we onszelf gaandeweg kunnen vergeven en corrigeren voordat het zover is, echter hiervoor is veel zelfsturing nodig in het actief onderzoeken van de benodigde informatie die beschikbaar is en er is actieve deelname nodig in het proces van zelfvergeving en zelfcorrectie om binnen een situatie onszelf te veranderen en het risico te nemen ‘te verliezen wat we lief hebben’.

Ik realiseer me dat ik nu tot een punt kom in en als mezelf waarin dit me duidelijk wordt als enige oplossing en dus tot een punt van geen compromis meer sluiten in en als een intieme relatie met een man en in plaats hiervan het uiterste potentieel te vragen ook van de man in kwestie net als dat ik van mezelf vraag en als dit niet zichtbaar is in woord en daad, geen toegang tot mezelf en mijn huis te geven in en als partnerschap.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een man dit proces van zelfvergeving en zelfcorrectie in daad en woord, beginnend op schrift niet hoeft te wandelen en dat een man hier niet toe in staat is en dus dat ik dit niet kan vragen.

Dit moet een construct zijn waarin ik er onbewust vanuit ben gegaan dat mijn vader niet bereid is/zou zijn tot bepaalde veranderingen en dus dat we dit niet vragen aan hem, alsof hij hiervan uitsluitsel heeft, wat feitelijk een ‘bedekken met de mantel der liefde’ inhoudt als ‘acceptatie’ vanuit angst voor confrontatie waarin ik niet weet of hij werkelijk niet bereid is/zou zijn of dat dit een aanname is van mijn moeder die ik zo heb overgenomen (of meest waarschijnlijk van een combinatie van beiden waarin de compromis in stand wordt gehouden).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de man uit te sluiten van het proces van zelfvergeving en zelfcorrectie en dit te bedekken met de mantel der liefde en hier vandaan te geloven ‘dat dit niet nodig is’, dat ik het zelf wel doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vanuit een ervaring van angst voor verlies van een man, de verantwoordelijkheid te nemen voor de man in en als een ‘daad van liefde’ als ‘iets voor een ander doen’, in en als de gedachte dat hij hier zelf niet toe in staat is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en/als de man, in en als uiterste potentieel in en als leven, te compromitteren door deelname in en geloof van mijn gedachte als dat ‘hij hier zelf niet toe in staat is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zelf te doen vanuit een uitgangspunt dat een ander toch niet wil deelnemen en/of hiertoe in staat is, in plaats van het zelf te doen vanuit een uitgangspunt van gelijkheid in en als mezelf als vrouwelijk als mannelijk als onderdeel van en als leven waarin ieder gelijke verantwoordelijkheid draagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de verantwoordelijkheid voor en als zelf van de man, over te nemen, weg te nemen door minder dan het beste toe te staan en te accepteren van een man in kwestie vanuit een ervaring van liefde en/als angst om de man te verliezen en alleen te staan als vrouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schade en schande te koppelen aan het alleen staan van een vrouw alsof de vrouw niet in staat is ‘om een man aan haar te binden’ terwijl ik duidelijk zie, begrijp en realiseer dat de man zelf verantwoordelijkheid dient te nemen en dat compromitterend gedrag hierin leidt tot een onmogelijkheid tot een werkelijke en blijvende overeenkomst in overeenstemming tussen man en vrouw als menselijk wezen in en als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb beelden in mijn hoofd te hebben van een vrouw aan de schandpaal die het in haar hoofd haalt om het compromitterend gedrag van een man niet toe te staan en te beslissen hiervan weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromitteren vanuit een verlangen naar een overeenkomst met een man en hierin de overeenkomst met mezelf in en als zelfverantwoordelijkheid te compromitteren en zo, het compromitterend gedrag in de man te versterken aangezien ik niet hetgeen volledig leef als hetgeen ik verwoord en hierin probeer duidelijk te maken, vanuit een gewaarzijn dat wellicht de stap om dit eventueel duidelijk te maken, zal/zou zijn om juist de relatie geheel te verbreken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het leren nemen van zelfverantwoordelijkheid ‘via mij’ te laten verlopen en mezelf hierin te compromitteren, in en als de gedachte dat met hem, dit alleen ‘via mij’ mogelijk is door een taalverschil en gebrek aan informatie in zijn moedertaal, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat 1. als iemand echt wil, hiertoe veel meer mogelijk is in en als een actieve onderneming en vraag vanuit zelf en 2. dat als dit niet gebeurt en/of mogelijk is, dit dan niet de juiste partner is voor mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf ‘op te offeren’ door het ‘via mij’ te laten verlopen en te denken dat dit de enige oplossing is en zo een slachtoffer van mezelf te maken, dit vanuit angst dat de ander niet komt als ik dit niet doe en dus vanuit angst voor verlies van een specifiek persoon als partner.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken hiermee iets ‘goeds’ te doen en te geloven hier werkelijk iets mee te bereiken, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik niets substantieels bereikt heb als een constructieve basis en mogelijkheid als partnerschap om verder op te bouwen en uit te breiden en in plaats hiervan alleen ‘een les’ geleerd heb als hetgeen ik ‘bereikt heb’ in en als mezelf en zo het Godsprincipe voort te zetten in en als mezelf als hoe het in de dimensies en op aarde plaatsvond in en als de zielsconstructie als ‘dat we hier zijn om lessen te leren ook al zijn ze fysiek pijnlijk’ en dat ‘het later beter zal zijn/gaan’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf op te offeren voor een opgebouwde zielsconstructie in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘mijn les geleerd heb’ als ik in staat ben om een partnerschap in stand te houden en te leven en mezelf zo afhankelijk te maken van het wel of niet slagen van een partnerschap en dit tevens te verwarren met de vraag of ‘dit’ me dan voorbij mijn voorprogrammering brengt, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik in het woordje ‘dit’ mijn zelfverantwoordelijkheid wegleg en plaats op het al dan niet slagen van een relatie, dat ik dit op deze manier ‘via hem’ laat verlopen en ‘hem’ dus verantwoordelijk maak voor mijn welbevinden net zoals ik mezelf heb opgeofferd door zijn welbevinden ‘via mij’ te laten verlopen.

Ik realiseer me dat ikzelf mezelf ertoe zal zetten en willen om voorbij mijn voorprogrammering te bewegen, onafhankelijk van de situatie waarin ik me bevind en dat alleen dan en hierin, ik werkelijk alleen sta en dit kan zowel zonder of met agreementpartner, afhankelijk van wat er mogelijk is in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het moeilijk vind om te accepteren dat ik niet gezien heb dat hij niet de juiste partner is voor mij aangezien we een fysieke en emotionele connectie hadden en ik potentieel zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het moeilijk vind om te accepteren dat iemand zijn eigen potentieel niet leeft/wil leven, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik dit zelf niet doe als ik een partner kies vanuit een compromis in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf mijn potentieel niet te leven/willen leven ten behoeve van een samen zijn met een partner met wie ik een emotionele en fysieke connectie ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet in mezelf te creëren en dus ervaren door het sluiten van een compromis ten behoeve van een relatie/partnerschap met een man.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met een compromis sluiten ten behoeve van het vormen van een relatie met een man.

Ik stel mezelf ten doel alleen te staan in en als overeenstemming met mezelf in en als principes van leven en niet minder te accepteren van een eventuele agreementpartner en dit duidelijk en vooraf te communiceren waarin een ander zelf de beslissing kan nemen om hier naartoe te werken in communicatie met mij of om dit niet te doen en hierin zullen woord (geschreven en gesproken) en daad een resultaat van laten zien door de tijd heen waarin het tijd inneemt maar niet onnodig verlengd hoeft te worden.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in de gedachte ‘dat hij hier zelf niet toe in staat is (als in staat tot bepaalde veranderingen), dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf en/als de ander compromitteer in en als een gedachte en dat ik dit doe vanuit een ervaring van angst.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken welke angst ik ervaar en definieer als waarheid over mezelf en/als een ander en deze angst te vergeven in en als mezelf en zo verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in de situatie en van hieruit te onderzoeken wat de daadwerkelijke mogelijkheden zijn voor mijzelf en/als een ander in overweging van wie de ander is op dat moment inclusief geestbewustzijnssysteem en tevens van wie ik ben inclusief geestbewustzijnssysteem en als ik potentieel zie tot verandering en eventuele overeenstemming, dit duidelijk te communiceren en vooraf te wandelen terwijl ik en/als een ander alleen blijven staan in dit proces en fysieke zaken zoals huisvesting eventueel en pas te delen als er een betrouwbaarheid zichtbaar is in (geschreven en gesproken) woord en daad aangezien dit de enige methode is die zichtbaar maakt wie iemand is en wil zijn en wat iemand bereid is hiertoe te doen, waarin het niet ‘erg’ is als iemand hiertoe (nog) niet bereid of in staat is afhankelijk van vele factoren in een verleden maar vanuit de realisatie en realiteit dat dit niet passend is bij hoe ik wil leven en hoe ik me wil bewegen en hoe ik wil communiceren en samenwerken in en als een overeenkomst/overeenstemming/agreement met een eventuele/potentiële partner.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in het vergeven en corrigeren van de compromitterende ervaringen in emoties en gevoelens, gevormd vanuit gedachten in en als mezelf die opkomen in relatie tot partnerschap en alleen staan totdat ik geen verschil meer ervaar in en als mezelf, in en als het alleen staan, alleen of met een eventuele partner in en als agreement en ik dus werkelijk en constant ‘al(l)één’ sta. Mijn Reis van ziel naar Leven (zie ook Gravatar)

Desteni 'I' process Agent

Gerelateerde artikelen:

1 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 1. Opwekking der Doden Jezus 3858
2 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 2. De Bijbel Jezus 4001
3 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 3. Kruisiging Jezus 3937
4 Jezus: Wat er werkelijk gebeurde – 4. Keuze Jezus 3187
5 Jezus – Ik kom niet op een wolk Jezus 2493
6 Jezus – De vergeving van Jezus Jezus 2671
7 Jezus – Richtlijnen voor vergeving Jezus 2838

The Crucifixion of Jesus Series (interviews Engelstalig)

Mislukking in relatie tot de Ziel – Bernard Poolman (vertaling)

Agreements – Redefining Relationships (course – Engelstalig)

08-01-Boom

——————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 619 – Het gevolg van een compromis in relaties

relatie-handen

Tijdens het luisteren naar het interview “Change for the Best”  kom ik tot een (in eerste instantie pijnlijke) realisatie over mezelf. Het interview gaat over hoe een bepaalde eigenschap – bijvoorbeeld weerstand – en het toestaan hiervan in onszelf, kan leiden tot het bevorderen van weerstand in een partner binnen een agreement. Dit hoeft niet op hetzelfde gebied te zijn en met elkaar te maken te hebben. Ter aanvulling, het is niet zo dat het toestaan van weerstand binnenin mezelf de oorzaak is van de weerstand in een partner. Het punt dat wordt besproken is hoe het toestaan van de weerstand in de één, van invloed kan zijn op de ander en vice versa, en dus ook hoe het stoppen hiervan van invloed kan zijn, waar het weer niet zo is dat ‘als ik stop de partner ook automatisch stopt’.

Opeens wordt me duidelijk wat mijn invloed was in de situatie waar het compromitterende gedrag van mijn partner niet stopte na een terugval toen hij bij mij woonde en uiteindelijk – vanuit deze terugval zelfs erger werd. Ik zelf begon de relatie met een compromis in mezelf waarin ik iets toestond waar ik niet geheel in overeenstemming mee was in en als mezelf, echter ik ben er zo ingestapt vanuit een ervaring van angst dat de gehele relatie anders niet eens zou voortzetten vanuit een pril begin en tevens omdat ik een mogelijkheid zag die ook daadwerkelijk aanwezig was om het te corrigeren gedurende het wandelen met elkaar.

Gedurende de tijd samen ben ik bij een aantal momenten gekomen waarin ik eerder, direct zou stoppen. Echter het was me niet duidelijk of dit niet een voorprogrammering betrof en in dat moment zag ik het als het beste om door te zetten en hierover afspraken te maken en zo ben ik zelf door heel wat weerstanden heen gewandeld wat ook een stabiliserend effect op de relatie als geheel had aangezien ik steeds zelf verantwoordelijkheid nam voor mijn deelname in en als patronen, in en als de geest.

Op het einde, na de laatste terugval werd het echter van kwaad tot erger en heb ik de relatie gestopt als enige oplossing om mezelf stabiel te houden en na deze terugval bemerkte ik ook in mezelf dat dit voor mij eigenlijk ‘de grens’ was waar ik in eerste instantie nog even doorging, waarin ik in deze ‘grens’ bemerkte dat ik niet langer in staat, bereid en ter wille was om door te gaan binnen de huidige omstandigheden aangezien het mijzelf en mijn werk- en leefomgeving teveel ging beïnvloeden.

Na het stoppen van de relatie bleef ik met een onbegrip zitten over waarom dit gedrag bij hem erger werd op het einde terwijl hij bij mij was en terwijl ik juist het tegenovergestelde wilde en vroeg en hij eigenlijk ook. Ook bleven de woorden van Sunette hangen die noemde dat als ik de relatie had voortgezet, hij doorgegaan zou zijn met zichzelf en mij compromitteren en dat deze move hem eventueel wakker zou kunnen maken in wat hij hierin toestaat voor zichzelf (echter die beslissing is aan hem). NB Deze woorden van Sunette zijn alleen bedoeld voor deze specifieke situatie in dit specifieke moment waarin ik me bevond / bevind – dus niet de woorden uit de context halen en op een andere relationele situatie plakken ;-).

In overweging genomen – zoals ook in genoemd interview besproken – dat in een relatie-agreement de mind/de geest prominent naar voren komt in beiden en dat het aan onszelf is om hier richting in te geven waarin dit elkaar ondersteunt.

Dit toestaan en compromitteren binnenin mezelf en niet staan voor wat ik eigenlijk zie als wat het beste is en wat ik ‘verdien’ in een relatie/agreement, dit is een patroon wat ik mijn gehele leven zo heb toegestaan binnen zogenaamde liefdes- of intieme relaties. Ofwel vanuit een ervaring van liefde en/ofwel vanuit een angst dat er niemand zou zijn die werkelijk net zo in een relatie wilde/wil staan als ik en dus…probeerde ik steeds een compromis. Waarna ikzelf of de ander dit weer vrij snel beëindigde want ik kon het nooit volhouden en voortzetten of de ander weerspiegelde het weggaan van mezelf hierin door fysiek weg te gaan.

Tevens zag ik hierin dat ik nooit geprobeerd had om juist binnen de relatie door te zetten en de compromis te stoppen door me veelvuldig uit te spreken en zo in en als de relatie te bewegen zonder de relatie direct te verbreken. Dus dat is wat ik afgelopen zes maanden ben aangegaan. Hierin heb ik juist op een patroon gelet waarin ik mezelf voorheen compromitteerde en dit nu in en als het fysiek gecorrigeerd. Dit was heel bekrachtigend voor mezelf en op een gegeven moment kon ik niets meer toevoegen en dan is het alleen nog aan de ander om op te staan in een bepaald patroon.

Dus, deze keer leek het ‘goed’ te gaan en eigenlijk ging ik hier vanuit en zo dacht ik tijdens het samen leven dat ik duidelijk kon maken en dat duidelijk zou worden wat ik bedoel als hoe ik wil samenleven met iemand in en als zelfondersteuning en dat ik zo de compromis kon stoppen terwijl we samen waren.

Dit bleek tegenovergesteld uit te pakken. Met natuurlijk een heleboel onderliggende saboterende patronen waarin iemand echt de beslissing moet nemen om richting te gaan geven, anders zijn op een gegeven moment de kansen en mogelijkheden voorbij. Tevens zijn er voor mezelf dimensies aan de oppervlakte gekomen om opnieuw te onderzoeken op wat ik werkelijk wil.

Mijn aandeel hierin en in alle voorgaande relaties wordt nu zichtbaar voor me: het compromis in en als mezelf waarin ik steeds niet geheel voor mezelf ga staan als wat ik eigenlijk en werkelijk wil binnen een relatie/agreement en/als wat het beste is voor mijzelf, de ander en/als al het leven in en als zelfondersteuning – dit vanuit een angstervaring om alleen te zijn en blijven, om de fysieke intimiteit niet te kunnen beoefenen met een ander en om door de dagen heen fysiek zoveel alleen te zijn. En als ik de angstervaring niet stop en mezelf geheel vergeef en bevrijd hiervan zal het een rol gaan spelen en zich manifesteren in mijn wereld zodat ik in de fysieke manifestatie op kan staan in en als mezelf.

Wordt vervolgd met zelfvergevingen en zelfcorrigerende uitspraken waarbij ik meer compromitterende punten zie waarin we elkaar wellicht versterkt hebben. Zodat ik mezelf uiteindelijk in staat stel om te voorkomen dat ik situaties betreed/naar me toe haal waarin ik mezelf compromitteer.

schrijven omarmingDesteni I Process – courses

Gerelateerd artikel over de invloed van twee mensen op elkaar in het proces van gewaarwording en zelfrealisatie binnen een relatie/agreement:

Jezus – Richtlijnen voor vergeving

Gerelateerd interview met richtlijnen in verschillende situaties binnen de relatie/agreement:

Be a Living Example in Your Relationship – Reptilians – Part 390

Iedere situatie is anders en dient benaderd te worden binnen de context en mogelijkheden van de huidige relatie/agreement en van de partners zelf!

“Iedereen zal het redden. Degenen die niet deelnemen in zelf-purificatie: er zijn er die staan in jouw plaats, die ten behoeve van jou wandelen. En zij die gaan in jouw plaats; zij zullen de kracht zijn die jou Hier brengen. Ieder zal òf gedwongen worden tot Gelijkheid of zichzelf dwingen. Beiden zijn dezelfde sturende-kracht en de Wil van het Leven. Dit is het Proces waardoorheen Leven Geboren zal worden in en vanuit het Fysieke.” (…)

Lees verder in:

De Kronieken van Jezus

(…) Naarmate onze technologische-verslaving zijn Hoogtepunt bereikt, zal technologie tekortschieten, zal wetenschap tekortschieten en immens lijden zal het Resultaat zijn. Dit is noodzakelijk opdat allen hun persona’s samen zullen kruisigen: Dat is de wil van Leven.
Observeer hierin dat wat door Jezus als levende-realiteit is geplaatst: Ieder zal gewaar worden van de verschillende punten, groepen vormen rondom de punten en uiteindelijk bedrogen worden door diegenen die het meest vertrouwd worden.  Dan zal ieder beschuldigd worden door het Systeem als bedriegers en overtreders van de Wet van God en dus gekruisigd worden totdat ze helemaal alleen zijn.

Hier wordt het punt tamelijk interessant, omdat men ofwel fysiek zal sterven – doordat de persona reeds fysiek is geworden OF men zal de persona beëindigen/uitroeien door Zelfvergeving in correct begrip van wat het inhoudt om alle vormen van Persona/ Intelligentie-gebaseerde afgescheiden entiteiten te stoppen, ontworpen als gelimiteerde overleven-constructies – voor altijd.
Dit zal een doorwerking hebben die het eerste gezien zal worden in de drastische-veranderingen in de evolutionaire-ontwikkeling – van het kleinste tot het grootste: daar ieder deel van bestaan hun pad van kruisiging en vergeving bewandelt. (…)

Leeuw

The Consciousness of the Lion

————————————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 346 – Zelfvergeving Dag 344

Dag 344 – Een ervaring van ‘alles komt goed’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een jongeman gelijk ‘leuk’ te vinden en te denken en geloven dat dit iets zegt of ergens toe doet, in plaats van in te zien dat dit alleen iets zegt over mijn voorkeur welke geprogrammeerd is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit leuk vinden van iemand als strohalm te hebben gebruikt in een leven waarin ik me ‘niet goed’ voel, en dit leuk vinden geeft me een gevoel van ‘alles komt goed’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verloren te voelen en een ervaring van iemand leuk vinden als strohalm te gebruiken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me vast te klampen aan de strohalm, en zo hierin keer op keer te verliezen waar ik me aan vastklamp, en zo mijn eigen pijn te creeren door te geloven in mijn gevoel, in plaats van in te zien dat ik mezelf al verloren heb op het moment dat ik mezelf vastklamp aan een strohalm buiten mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in mijn eigen gevoel, en dus verraden te worden door mijn eigen gevoel/mezelf te verraden in een geloof in en leven van mijn eigen gevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gevoel te projecteren op een ander en hierin te denken dat een ander mij ook leuk vindt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten wat ik moet en wie ik ben zonder dit gevoel, en dus geen zelfbeweging te ervaren zonder dit gevoel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat een gevoel van iemand leuk vinden en alles komt goed, mij zelfbeweging geeft, in plaats van in te zien dat ik hierdoor en hierin beweeg in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen dat ik me zo heb laten leiden/lijden door gevoelens en geloof in gevoelens voor bepaalde jongemannen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben verminderd in een poging om vast te houden aan dit gevoel, en hierin mezelf te hebben verminderd ten opzichte van de man, de male, in een poging de male bij me te houden, ten koste van mezelf in gezond verstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als gezond verstand te hebben opgegeven ten behoeve van een gevoel voor een man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te ervaren als zijnde vastgezet, vast in de geest, gemanifesteerd in het fysiek, niet wetende hoe te bewegen in en als mezelf, en niet wetende hoe mijn fysiek te bevrijden van deze beknelling en belasting.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door deze vastzettende ervaring in mijn fysiek en een niet weten hoe hierin te bewegen, te zijn gaan klampen aan een ander buiten mij en aan een gevoel voor een ander buiten mij, om toch nog enigszins een ervaring van beweging en me goed voelen te ervaren binnen de afschuwelijke ervaring van de stagnatie in het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben niet mee te kunnen komen met de beweging die ik de rest van de wereld zie maken, en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik mee moet komen met de beweging die ik de rest van de wereld zie maken, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb pijn te ervaren van het forceren van mezelf in en als een geloof in de liefde en het proberen en forceren van mezelf in een meekomen met degene als de man waarvoor ik gevoelens ervaar, in een angst dat ik de man anders verlies en ik een kans heb gemist.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat gevoelens voor iemand en wederzijdse gevoelens een kans bieden, in plaats van in te zien dat gevoelens en wederzijdse gevoelens een illusie zijn en in stand zijn gebracht om zo snel mogelijk seks in praktijk te brengen, aangezien er geen weerstanden ervaren worden maar slechts aantrekking.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat deze aantrekking hetgeen is ik dien te volgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo prettig te vinden om even geen weerstanden te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo moe te worden van de ervaring van weerstand, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik deze weerstanden heb opgebouwd in de geest door de tijd heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door de weerstanden heen te willen lopen en dus de weerstanden te geloven als zijnde werkelijk, aangezien ik ze fysiek ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de weerstanden in de geest als gedachten, fysiek gemanifesteerd te hebben en er zo emoties van gemaakt te hebben die ik vervolgens in leven ben gaan brengen door ze te volgen en hierin in stand te houden en te versterken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een weigering te ervaren door de weerstand heen te gaan, en niet te zien wat zelf te vergeven in de weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de weigering te geloven en hier dus te stoppen, in plaats van in te zien dat deze weigering de limiet van mijn voorprogrammering aangeeft, en ik hier nog nooit voorbij gegaan ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet voorbij de limiet van mijn voorprogrammering te durven bewegen en niet te weten hoe dit te doen, aangezien ik fysiek volledig stagneer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik fysiek volledig stagneer, in plaats van in te zien dat ik een ervaring van stagnatie creeer in de darmen en waarin de darmen dus stagneren, welke ik als zo afschuwelijk ervaar dat ik ervan weg wil, maar welke niet mijn hele lichaam stagneert aangezien ik nog kan bewegen en kan schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb bang te worden van de fysieke stagnatie en hiervan weg te gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe te blijven staan in de fysieke stagnatie en niet te weten wat te doen en hoe te bewegen, aangezien ieder beweging pijn doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te willen ademhalen in deze fysiek gestagneerde toestand, aangezien ik hierin ervaar alsof ik doodga.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de limiet van mijn geest in en als voorprogrammering als de dood te zien en ervaren en deze fysiek te manifesteren, waardoor ik fysiek werkelijk stagneer als soort van grens om niet te overschrijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te ervaren alsof mijn fysiek altijd zo gestagneerd zal blijven en hierin volledig in paniek te raken van de gedachte altijd in deze toestand te moeten blijven bestaan, in plaats van in te zien dat door in de stagnatie te geloven en hier te stoppen, ik mezelf neerdruk in deze toestand door een ervaring in de geest, fysiek gemanifesteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren naar mannen toe aangezien ik denk en geloof dat ik me in deze pijnlijke positie moet stationeren; de positie van mijn lichaam in een toestand welke bereid is tot seks, welke deze toestand van aantrekking inhoudt, en dus van een aantrekken in de geest, waardoor mijn lichaam verkrampt en ik pijn en stagnatie ervaar, en waarin ik de man vrolijk zie bewegen en ik niet snap hoe dit kan, waarom hij geen pijn heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in een ondergeschikte positie te manouvreren, ondergeschikt aan mijn eigen geest, om seks te kunnen hebben, en zo via seks een ervaring van stroming, beweging te hebben, waarin ik me afhankelijk maak van deze stroming als beweging en dus van seks met deze man waartoe ik geen weerstand ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen om seks te kunnen hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te walgen van mezelf in het toestaan van vermindering en compromis in mezelf ten aanzien van seks met een man waartoe ik aantrekking ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nooit te hebben begrepen hoe hierin te blijven staan of in ieder geval deze periode door te komen,  aangezien ik het niet lang volhoud en mijn lichaam verkramping vertoont die niet vol te houden is en waardoor er geen seks mogelijk is, en mezelf hierin weer verminderd te hebben aangezien ik anderen om mij heen wel in staat zag om blijkbaar in deze toestand te leven en hierin te geloven dat mij iets niet lukt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen hoe ik mezelf vervormd heb ten behoeve van seks, en mezelf hierin als vrouw ondergeschikt ervaar als man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fysiek ondergeschikt te ervaren aan de man en hierin verdriet in mezelf en boosheid naar de man te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me fysiek ondergeschikt te ervaren aan de man omdat de man iets buiten zijn lichaam heeft wat hij in mijn lichaam steekt, en ik fysiek dus altijd de man in mij toe moet laten als we seks hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn fysiek te belasten met hetgeen ik toegestaan heb in mijn bekken als systemen van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op mezelf dat ik zo toelatend geworden ben, terwijl ik dit niet was als tiener.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zelf mijn bekken te verlaten en zo ruimte te maken voor een ander als de ander=de mind in mijn bekken en dus in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te kunnen geloven dat ik dit gedaan heb, dat ik mezelf heb verlaten om een ander toe te laten als de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van mezelf in wat ik toesta in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me volledig verkracht te voelen door de penetratie van de geest, en de geest als de ander=de mind zo bezit van mij te laten nemen met mijn toestemming.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest toestamming te geven om bezit van mij te nemen, waarin ik toestemming als toestamming schrijf, als slip of the finger, en ik zie hoe dit te maken heeft met het behoren bij een stam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest toestemming te geven om bezit van mij te nemen om bij een stam te horen/blijven behoren; stam als stamboom als familie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb buikpijn in mijn onderbuik te ervaren als ik dit opschrijf, waarin ik een verbod ervaar om te af te keren van de stamboom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te hebben afgekeerd van de stamboom, welke de stamboom als band juist versterkt in mij, in plaats van mezelf binnen de stamboom te veranderen als wat het beste is, en hierin mezelf te bevrijden van de banden in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de geest als stam als stamboom te laten worden van mijn bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb weggaan als bevrijding te zien en hierin probeer iets te ‘lozen’ als release,  in plaats van in te zien dat de bevrijding ligt in zelfverandering binnen de context waarin ik me bevind.

Ik stel mezelf ten doel te ademen, te blijven bewegen en door te blijven gaan met hetgeen ik aan het doen ben als schrijven en de overige taken binnen Desteni en mijn dagelijks leven, en te zien hoe ik hierin mezelf kan ondersteunen in verandering in mezelf en hoe ik hierin mezelf werkelijk kan vergeven van hetgeen ik heb toegestaan welke ik als pijn in mijn fysiek ervaar, net zolang totdat en als dat ik werkelijk meen hetgeen ik spreek, als dat ik het in klank uit en fysieke verandering ervaar.

Wordt vervolgd met een blog over aantrekking waarin ik verantwoordelijkheid neem voor een aantal punten hierin.

Full what is sex introduction

What is Sex?

———————————————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Reactiedimensie:

Zelfcorrecties (Zelfcorrigerende Uitspraken en Doelstellingen):

In het blog van gisteren zie ik duidelijk hoe de emoties die opkomen direct of indirect gerelateerd zijn aan de ervaring van angst en mijn bestaan in deze ervaring van angst.

Als ik mezelf zie participeren in een emotie van verdriet, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf verdrietig maak door te denken dat ik iets mis/gemist heb, welke ik probeer op te vullen met een energetische reactie in en als verdriet in mezelf, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik participatie in deze energie gerelateerd aan verdriet, ik mezelf mis, hier aanwezig in de adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf overstuur maak door mezelf niet te sturen door te stoppen met participatie in een emotie van verdriet.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf te sturen door te stoppen met participatie in verdriet zodra deze ervaring in mij opkomt, en in plaats hiervan, te ademen, en even heel gericht de 4×4 ademhaling toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat de gedachte is die aan de ervaring van verdriet vooraf ging, zodat ik de illusie die verborgen ligt in deze gedachte, kan ontsluieren door middel van het toepassen van zelfvergeving, waarna ik mezelf corrigeer.

Als ik mezelf zie participeren in een emotie van boosheid en/of irritatie, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik boos wordt op mezelf als en dat ik mezelf steeds opgeef in een energetische ervaring.

Ik stel mezelf ten doel, als ik boosheid ervaar, te onderzoeken wat hieraan vooraf is gegaan, waar ik mezelf niet effectief heb toegepast, en mezelf dit te vergeven in plaats van boos en geirriteerd te worden.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van verongelijking, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ergens heb verongelijkt door in een energetische ervaring te stappen, ongelijk aan mezelf, welke getriggerd is door wat een ander buiten mij zegt of doet.

Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken wat de ervaring van verongelijking in mezelf getriggerd heeft, welke ervaring van emoties ik in ben gestapt waarin ik mezelf verongelijk, en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van onverschilligheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf heb afgescheiden van mezelf, een verschil heb gecreeerd, in participatie in gedachten en hieruit volgend emoties (en gevoelens) als energetische ervaring, gerelateerd aan een existentiele ervaring van angst en een geloof hierin als ‘dit ben ik’.

Ik stel mezelf ten doel, als ik onverschilligheid ervaar, te onderzoeken in mezelf hoe de angst gerelateerd is, waar ik bang voor ben, en hierop zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van neerbuigendheid, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf ergens verbogen heb, niet gelijk ben gaan staan als mezelf maar een compromis heb gesloten ten behoeve van de ander(=de mind), waardoor ik mezelf verminder en dit probeer te verhalen in energie door mezelf te vermeerderen ten opzichte van de ander, en dus neerbuigend te gaan doen in gedachten, naar een ander toe.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik mezelf verbogen heb, waar ik een compromis gemaakt heb ten behoeve van de ander = de mind, en pas hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van slachtofferschap en onmacht, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me slachtoffer voel van mijn eigen energetische ervaringen en/als de de ervaring van angst, welke ik ervaar alsof ik er niet tegenop kan, geprojecteerd als ‘niet tegen een andere persoon/situatie op kunnen wie/welke mijn ervaring van angst triggert’.

Ik realiseer me dat ik de energetische ervaringen zelf gecreeerd heb als reactie op de geprogrammeerde existentiele ervaring van angst, als afleidingsmanouvre, om mezelf eeuwig bezig te houden.

Ik realiseer me dat dit niet is wie ik ben, deze existentiele angst, maar dat dit een programma is die geactiveerd is een wordt, en dus dat ik mijn participatie hierin kan stoppen.

Ik realiseer me dat de existentiele angst bestaat uit angst voor het onbekende en gerelateerd hieraan angst voor verandering.

Ik stel mezelf ten doel, de energetische ervaringen als stressreactie op de existentiele ervaring van angst, te stoppen in mezelf, door direct in de adem te gaan en gericht de 4×4 adem toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel, stap voor stap, adem voor adem, met mezelf te wandelen en mezelf te ondersteunen door mijn energetische reacties te stoppen en mijn vermogen tot zelfexpressie te vergroten door schrijven, onderzoek en oefening en zo mijn zelfvertrouwen te vergroten, waarin ik mezelf, adem voor adem, in staat stel in het onbekende te stappen zonder een draaiboek van de geest, maar in en als zelfvertrouwen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van onbegrip en ongeloof, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik ergens mezelf niet begrijp en niet kan geloven dat ik in onbegrip gehandeld heb, in en als zelfzucht.

Ik stel mezelf ten doel rechtstreeks in mezelf te zien waar ik gehandeld heb in onbegrip in zelfzucht en mezelf hierin te vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van opgeven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik al ver heen ben, dat ik al ten onder ben gegaan in gedachten en energetische ervaringen, en dat ik het opgeef.

Ik realiseer me dat ik mezelf vaak heb opgegeven en dat deze ervaring keer op keer getriggerd wordt.

Ik stel mezelf ten doel alert te zijn naar mezelf toe ten aanzien van participatie in gedachten en gekoppelde energetische ervaringen, waarin ik mezelf train op tijd te stoppen en het niet zover te laten komen dat ik mezelf opgeef/opgegegeven heb.

Ik stel mezelf ten doel, heldere herinneringen waarin ik mezelf heb opgegeven te onderzoeken in schrijven en hier zelfvergevingen en zelfcorrecties op toe te passen.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst, dan stop ik, ik adem.

Ik stop participatie in de angst en als deze terug blijft komen onderzoek ik in mezelf door middel van schrijven, waardoor de angst getriggerd wordt, wat de aard van de angst is, of er een herinnering aan gekoppeld is, hoe en of ik de angst zelf gecreeerd heb en of er een existentieel gedeelte aanwezig is, en of en hoe ik de angst gegeneraliseerd heb. Ik pas zelfvergevingen en zelfcorrecties toe op mijn bevindingen in dit schrijven.

Ik stel mezelf ten doel in samenwerking met de angst te wandelen en me niet te verongelijken, te verminderen ten aanzien van de angst als de geest, en niet langer te verdwijnen in een stressreactie in en als de geest, in en als participatie in emoties (en gevoelens), als afleiding van mezelf, bestaande in en als angst.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te geven zoals ik zou willen ontvangen, adem voor adem, en mezelf te vergeven en corrigeren waar ik dit nalaat, waarin en zodat ik mezelf in staat stel om adem voor adem, een ander te geven zoals ik zou willen ontvangen en ik stel mezelf ten doel een ander te geven zoals ik zou willen ontvangen en te onderzoeken waarin ik dit niet doe/niet wil en mezelf te vergeven en corrigeren, waarin ik me realiseer dat het geven aan een ander gelijk is aan een geven aan mezelf als en wanneer het vrij is van manipulatie om iets gedaan te krijgen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb me te realiseren en dus te leven dat geven aan een ander gelijk is aan geven aan mezelf, maar altijd verward te zijn in de draden van de geest in manipulatie, waarin ik constante angst ervaar om iets te verliezen.

Full_the-crucifixion-of-the-jesus-crucifying-the-self-part-1

The Crucifixion of Jesus 

—————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 168 – Zelfvergevingen op relaties – 1 – relatiecheck

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te grabbel te gooien door te geloven dat ik het wel aankan om een relatie te creeren door seks te hebben zonder verder te onderzoeken of er werkelijk een relatie als agreement mogelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb van tevoren te zien dat een relatie als agreement er niet in zit, en toch een relatie te creeren door seks te hebben in de hoop dat hetgeen ik zie zal veranderen als we eenmaal seks hebben gehad.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te varen op hoop als illusie in plaats van met gezond verstand te onderzoeken hetgeen ik zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hetgeen ik zie niet te onderzoeken omdat ik hetgeen ik zie niet onder ogen wil zien, namelijk dat een relatie als agreement niet mogelijk is, waardoor ik ook geen seks kan hebben als ik hierin zelf-eerlijk ben, en dus heb ik hierin besloten niet zelf-eerlijk te zijn, gewoon seks te hebben op de bonnefooi en maar te zien waar het (relatie)schip strandt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een besluit te hebben genomen om zelf-oneerlijk/zelf-onoprecht te zijn in de hoop dat ik het fout zie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in twijfel te trekken in de hoop dat ik het fout zie, waarin ik consequenties in/als relatie creeer, in mezelf, in de ander en in de wereld.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet onder ogen te willen zien in het alleen staan, hierin niet te hebben geluisterd naar mezelf naar wat ik zie in gezond verstand, om vervolgens consequenties in relaties te creeren waarin ik druk ben met het leven van deze consequenties als relaties in/als het bewustzijn, en wederom niet in zelf hoef te zien in het alleen staan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst in mezelf te creeren door meerdere keren te beslissssssen, te slissen en te lispelen, niet naar mezelf te luisteren maar consequenties als relaties te creeren waarin ik vervolgens pijn als consequentie ervaar, waarin ik de de angst vergroot iedere keer dat ik besluit dit opnieuw te creeren en dus de angst in dezelfde mate toeneemt als dat ik zelf-onoprecht ben, totdat de angst als zelf-onoprechtheid zo groot is dat ik geloof er niet meer tegenop te kunnen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als zelf-onoprechtheid zo groot te laten worden in mezelf dat het groter lijkt dan ikzelf als leven, en ik een excuus heb gecreeerd om de volgende keer precies hetzelfde te doen, in hoop in een relatie stappen door seks te hebben terwijl ik als zie dat er haken en ogen aanwezig zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf slachtoffer te maken van het mislukken van relaties, in plaats van in gezond verstand te zien dat er niet veel werkelijk praktische mogelijkheden zijn geweest om een relatie als agreement te starten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet zelf-oprecht te willen zien in wat ik werkelijk wil in een relatie als agreement uit angst dat er niemand is waarmee ik dit kan wandelen aangezien er niet zoveel mensen/mannen zijn die hetzelfde willen wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te compromiseren/verkleinen om maar met een man te kunnen zijn, terwijl ik haarfijn van tevoren zie of een relatie als agreement wandelen mogelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat een man verandert door seks te hebben en op die manier aan mij gebonden raakt en niet meer weg wil, en dus ‘veranderen’  als enige mogelijkheid over heeft en dit ook doet, in plaats van in te zien dat ik mezelf in zo’n relatie bind aan de man, en zelf verander in iets/iemand die ik niet wil zijn als compromis van mezelf, maar waar ik niet meer denk uit te kunnen doordat ik mezelf al gebonden heb in relatie in/als het bewustzijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat afhankelijkheid in relatie in/als bewustzijn een mogelijkheid is om bij elkaar te blijven, in plaats van in te zien dat dat juist hetgeen is wat ik zelf niet wil en waarin ik mezelf vastzet en vastgezet voel, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een relatie die ik niet wil.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de ander weggaat als ik de relatie in/als bewustzijn niet ieder moment ervaar/voel, in plaats van in te zien dat het tegenovergestelde is wat er gebeurt, dat in de relatie in/als het bewustzijn in afhankelijkheid er altijd 1 persoon is die weg wil en 1 persoon is die vast wil houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb nooit begrepen te hebben hoe te blijven staan in een relatie met deze ervaringen en gevoelens van afhankelijkheid, in plaats van in te zien dat ik deze ervaringen en gevoelens dien te stoppen waardoor ik in/als mezelf kan blijven staan in een relatie als agreement met mezelf en eventueel met een ander.

Ik stel mezelf ten doel de ervaringen als gedachten, gevoelens, emoties en reacties die omhoog komen met betrekking tot relaties te stoppen, in te zien, eventueel uit te schrijven, zelf te vergeven en te corrigeren, waarin ik mezelf vrij maak van de afhankelijkheid van de ander=de mind in/als bewustzijn.

Als ik mezelf zie reageren in angst voor verlies van een relatie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me ergens afhankelijk van opstel in de relatie, waarin ik een geloof heb opgebouwd niet zonder te kunnen. Ik onderzoek waar ik geloof afhankelijk van te zijn, pas hier zelfvergevingen op toe en corrigeer mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te eren door hetgeen ik zie als mogelijkheid of onmogelijkheid in een relatie als agreement, volledig te onderzoeken op fysieke realiteit en praktische toepasbaarheid.

Ik stel mezelf ten doel mezelf alle tijd te geven/zelf alle tijd te nemen die ik nodig heb om de mogelijkheid of onmogelijkheid van een relatie als agreement te onderzoeken. Ik sta mezelf niet toe me te laten regeren door de angst voor verlies van deze mogelijkheid of onmogelijkheid; in plaats hiervan onderzoek ik tevens de angst voor verlies die hierin opkomt.

Ik stel mezelf ten doel pas seks te hebben met een ander als beiden overeenstemmen in een relatie als agreement, als de mogelijkheden hierin door beiden onderzocht zijn en als beiden bereid zijn deze volledig te wandelen, waarin ik mezelf dus ten doel stel alleen nog seks te hebben met mezelf en/of met een levenspartner.

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life