Dag 679 – Een oneindige ervaring

verdriet

Ik merk dat ik verdriet als oneindig ervaar. Totdat ik een punt in expressie heb gebracht en de ervaring stopt. Dus is het niet oneindig en kan ik concluderen dat (ikzelf in) de geest er een oneindige ervaring van maak, Waardoor het me zinloos lijkt om er iets mee te doen.

Voor degene die dit leest en hierin eventueel gedachten heeft bijvoorbeeld ‘over mij’ of als er ervaringen opkomen in relatie tot verdriet; dit geeft een mooie gelegenheid aan voor ieder om zelf te onderzoeken, hoe je eigenlijk zelf in relatie staat tot verdriet en hiermee omgaat! Het schrijven van een blog met zelfvergevingen is een voorbeeld van een manier om onszelf te ondersteunen en verantwoordelijkheid te nemen voor (onderdrukte) ervaringen en gedachten. Om de ingewikkelde patronen binnenin onszelf beetje voor beetje te openen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn ervaring van verdriet oneindig is omdat ik het zo ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring te geloven en aan te nemen voor waarheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van verdriet te onderdrukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van verdriet als ‘mijn’ te benoemen en dus alsof het van mij is, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik het heb eigen gemaakt maar dat het geen deel uitmaakt van wie ik werkelijk ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb loslaten te koppelen aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan loslaten maar gek genoeg niet aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te houden van verdriet en hierin vast te houden aan verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘geen kwaad’ te zien in verdriet, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat het een emotie is die me niet dient aangezien het een emotie is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat verdriet nodig is als ik loslaat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verwilderd om me heen te zoeken als ik loslaat en geen verdriet ervaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor verdriet, wat dan de polariteit inhoudt van de liefde als in ‘ik houd van verdriet’ en door de angst, het verdriet te onderdrukken en vast te zetten, op te slaan in mijn lichaam als oneindig reservoir waardoor het oneindig lijkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in en als mezelf, een oneindig reservoir van verdriet te hebben opgebouwd en opgeslagen in mijn lichaam zonder me gewaar te zijn hoe precies en dus zonder er werkelijk bij te kunnen om het los te laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te koppelen aan liefde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat liefde bij verdriet hoort en verdriet bij liefde en zo steeds een bron van verdriet aan te leggen en boren in een zogenaamde liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb liefde niet te hebben vrij gemaakt van verdriet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe ik iemand kan missen zonder verdriet te hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me kwetsbaar te ervaren in de liefde door de ervaring van verdriet die op de loer ligt, in en als de koppeling aan het woord liefde in liefdesrelatie en hierin dan zo gekozen dat ik of de ander verdriet zal creëren en dus ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat er verdriet hoort bij een relatie, wat ook zo is aangezien ik een relatie niet geleefd heb als gelijkheidsrelatie maar in ongelijkheid van mezelf, in een uitgangspunt van ‘mezelf als leven compromitteren’ en dus leven algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als leven te compromitteren in een relatie en zo een voedingsbodem te leggen voor de ervaring van verdriet, in en als de afscheiding van mezelf in het gebied waarin ik mezelf heb gecompromitteerd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb eerst los te laten en vervolgens weer vast te willen grijpen als ik in de ervaring van verdriet kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in de ervaring van verdriet te gaan in plaats van de ervaring van verdriet hier halen en los te laten door zelf te vergeven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb alleen een ervaring te ervaren zonder die te kunnen koppelen aan iets en zo de ervaring vast te voelen zitten in mijn lichaam zonder dat ik er bij kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te hebben opgesplitst in een ervaring en in een zienswijze ergens over om niet in de ervaring te vervallen, en zo in en als afsplitsing van mezelf, de ervaring te onderdrukken in mijn fysiek en deze vervolgens niet naar boven te kunnen halen aangezien ik mezelf ervan heb afgescheiden op het moment dat het plaatsvond.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in een zogenaamde liefdesrelatie mijn ervaringen te herleven en naar boven te halen in plaats van werkelijk iets substantieels op te bouwen, door mezelf te compromitteren voor het aangaan van een liefdesrelatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven, angst te ervaren dat ik niet bij de fysieke pijn kan als ik de ervaringen niet herleef en ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het herleven van ervaringen als consequenties te veroordelen, terwijl het feitelijk een ondersteuning is om zichtbaar te maken wat er in me huist.

Wordt vervolgd

the eye of the needle

Eqafe Store – Free

———————————————————————–

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

Advertenties

Dag 323 – Gedachten en Zelfmoord

Disclaimer:

Voor wie rondloopt met terugkerende gedachten over zelfmoord die neigen naar een werkelijk beroven van het fysieke leven, zoek professionele hulp ter ondersteuning van jezelf via een specialist om te voorkomen dat je jezelf en/of een ander schade toebrengt. Realiseer je, zelfmoord is Nooit een werkelijke oplossing voor hetgeen je ervaart in jezelf. Eenmaal stabiel in jezelf als voldoende in staat om jezelf te ondersteunen, kun je het proces van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrigerende uitspraken en doelstellingen wandelen, om werkelijk in jezelf te gaan zien hoe het patroon als gedachten tot zelfmoord zich gemanifesteerd heeft kunnen hebben in jezelf.

Equalitylife11-50%

Velen onder ons lopen met gedachten over zelfmoord rond, en velen van ons hebben dit soms of meerdere ‘malen’ overwogen om ook daadwerkelijk uit te voeren. En vrijwel iedereen onder ons staat passieve zelfmoord toe in zichzelf door zelf te bombarderen met gedachten, en hieruit volgend gevoelens en emoties, waarin we laten bepalen door de geest als gedachten, gevoelens en emoties wie we zijn, hoe we bewegen, welke woorden we spreken en welk gedrag we vertonen, waarin we ons fysiek langzaam opbranden en ons Zelf als Levend Wezen onderdrukken, wegdrukken, dood drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter af ben als ik mezelf van mijn fysieke leven beroof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het in ‘de Hemel’ beter is dan hier op aarde, dat ik in de hemel veilig ben voor mijn gedachten, gevoelens en emoties, en dat de pijn die ik ervaar afkomstig is van mijn fysiek, niet ziende realiserende en begrijpende dat de pijn die ik ervaar, afkomstig is van de gedachten die gevoelens en emoties produceren welke ik fysiek opsla en waarin ik mijn vlees misbruik ten behoeve van het creeren van deze gedachten, gevoelens en emoties, waardoor mijn fysiek de pijn vertoont die ik in eerste instantie in en als de geest manifesteer en toesta in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de gedachten als dat het me beter lijkt dat ik doodga, te moeten volgen in en als mijn fysiek en hierin overweeg om mijn fysiek te doden, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik als ik mijn fysiek dood, ik hetgeen ik vermijd onder ogen te zien op aarde, alsnog onder ogen zal krijgen ‘in de hemel’, in de dimensies, en dan zonder de ondersteuning van mijn fysiek en van mijn fysieke medemens hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zelfverantwoordelijkheid te willen nemen voor hetgeen ik fysiek op aarde heb toegestaan en gemanifesteerd heb – binnenin mezelf en buiten mezelf – waarin ik als enige ‘optie’ zie om dan maar mijn fysieke leven weg te halen, denkende en gelovende dat ik op deze manier onder de pijn en zelfverantwoordelijkheid uitkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de pijn verdwijnt als mijn fysiek verdwijnt, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik op deze manier mijn eigen ondersteuning weghaal, namelijk mijn eigen fysiek als punt van referentie in en als fysieke stabiliteit, zodat ik  het proces kan wandelen van zien  wie ik ben geworden in en als de geest in en als ongelijkheid, bestaande in polariteit en dus instabiel, waarin ik de mogelijkheid heb om mezelf te vergeven en mezelf te corrigeren, in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter af ben zonder fysiek, aangezien ik in en als mijn fysiek pijn ervaar, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mijn fysiek zelf pijn heb gedaan in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe mijzelf werkelijk te ondersteunen in en als het fysieke bestaan aangezien ik dit van niemand geleerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een leven op aarde toe te staan, in mezelf en buiten mezelf, welke zo ongelijk verdeeld is en in fysiek erbarmelijke staat, waarin vele mensen geen andere uitweg zien dan zichzelf van het fysieke leven beroven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat gedachten over zelfmoord in de kern in verband staan met geld en de ongelijke verdeling hiervan, bestaande in en als angst om tekort te komen, het niet te redden, oneerlijk bedeeld te zijn, buitengesloten te worden etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ondanks het feit dat ik fysiek niet in erbarmelijke staat verkeer, toch te overwegen om mezelf van het leven te beroven zolang ik niet bereid ben om volledig zelfverantwoordelijkheid te nemen voor wie ik ben geworden in en als de geest en voor beslissingen die ik heb genomen en/of heb toegestaan, bestaande in (een geloof in) participatie in gedachten, gevoelens en emoties in afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat zelfmoord en/of gedachten over zelfmoord, in de kern niet voortkomen uit zelfhaat maar uit haat als wraak naar een ander toe, ergens in het leven ooit zo toegepast in de geest en voortlevend op, in en als deze herinnering zolang deze niet gecorrigeerd wordt door mijzelf, waarin ik mijzelf compromitteer en dus haat in zelf als zelfhaat creeer als gevolg van een ervaring van wrok waarin ik niet bereid ben deze ervaring op te geven en mezelf en eventueel de ander te vergeven voor iets wat ooit gebeurd is, waarvan ik me afhankelijk heb gemaakt en waarvan ik dacht dat ik er recht op had, en als dit niet zo blijkt te zijn, houd ik mijn expressie in, maak ik mezelf expressieloos, waarin ik feitelijk mezelf dood.

Desteni-I-Process Lite and Pro

Als ik mezelf zie participeren in een talmen en dralen om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor de gedachten, gevoelens en emoties die bestaan in mij en voor de beslissingen die ik hieruit volgend genomen heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er geen excuus is om te talmen en dralen in het nemen van zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie talmen en dralen tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid voor gedachten, gevoelens en emoties die bestaan in mij en voor beslissingen die ik hieruit volgend genomen heb, te stoppen met talmen, mezelf het talmen te vergeven, en nader te onderzoeken in mezelf waarom ik draal in het nemen van zelfverantwoordelijkheid, wat de angst is die hierin verborgen ligt, door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in te zetten ten behoeve van eenheid en gelijkheid voor mens, dier, plant, aarde  – als ‘Alle Leven‘ in deze wereld – welke begint bij gelijke financiele basismogelijkheden voor ieder mens als in een Basisinkomen waarin voor ieder mens gelijke mogelijkheden gecreeerd worden tot Zelf Educatie welke leidt tot Werkelijke Zorg voor een ieder – mens, dier, plant, aarde –  in en als Leven als wat het Beste is voor Ieder-Een.

*

Gedetaileerde beschrijvingen over Zelfmoord en Paranoia (Engelstalig):

Suicide Paranoia – 1: What is Paranoia?

Suicide Paranoia – 2: How/Why Thought is (and creates) Paranoia

Suicide Paranoia – 3: The Creation Process of Suicide Paranoia – Energy Dimensin (Part One)

Suicide Paranoia – 4: The Creation Process of Suicide Paranoia – Energy Dimension (Part Two)

Suicide Paranoia – 5: How Consciousness disconnects from Reality in State of Paranoia

Suicide Paranoia – 6: The Creation Process of Suicide Paranoia (Thought Dimension)

Suicide Paranoia – 7: The Creation Process of Suicide Paranoia (Thought Dimension Part Two)

Suicide Paranoia – 8: Giving-up on Self and Giving-in to Paranoia

Suicide Paranoia – 9: Understanding, Stopping and Changing Paranoia

Suicide Paranoia – 10: Understanding, Stopping and Changing Paranoia (Part Two)

Suicide Paranoia – 11: Understanding, Stopping and Changing Paranoia (Part Three)

Suicide Paranoia – 12: Self Forgiveness and Self Commitments

Suicide Paranoia – 13: Self Forgiveness and Self Commitments (Part Two)

Suicide Paranoia – 14: Suicide and Blame

Suicide Paranoia – 15: Suicide and Blame (Part 2)

Suicide Paranoia – 16: Suicide and Blame (Part 3)

Suicide Paranoia – 17: Suicide and Blame (Part 4)

—————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/