Dag 492 – Ter voorbereiding op de komende week

De komende week ben ik 3 dagen aanwezig op werk waarbij nieuwe collega’s (in totaal 2) komen om in te werken voor het nieuwe filiaal waarin we gaan samenwerken. De eerste inwerkdag afgelopen week ging niet helemaal naar mijn tevredenheid over mezelf waarin ik spanning opbouwde in mijn fysiek en hier wil ik een praktische, korte  handleiding maken met zelfcorrecties welke ik kan toepassen en eventueel bijstellen de komende week en waardoor ik mezelf op tijd stop als ik in de geest neig te verdwijnen.

printerWaar ging het ‘mis’ oftewel waar ging ik de mist in, in en als de geest:

De computer was te langzaam om een document te openen dus ik kon deze niet inzien en/of printen en vervolgens was de rode inkt op in de printer welke ik niet kon vervangen en waardoor er tevens helemaal geen printjes meer gemaakt konden worden ook al was er voldoende zwarte inkt. Zelf kon ik thuis wel het document openen maar ik heb geen printer die goed werkt. Ik probeerde een aantal andere mogelijkheden uit om het document op een andere computer te openen wat ook niet lukte en de oplossing kwam pas na 2 uur ‘druk’ te zijn geweest met computer, printer en mijn eigen geestervaringen hierin. De oplossing was een ander vragen het document op een later tijdstip uit te printen en mee te geven. De ‘druk’ bestond eruit dat het een document van het gehele nieuwe assortiment betreft van de nieuwe winkel die ik moet gaan onderzoeken/aanpassen en bestellen binnen korte tijd – echter niet zo kort dat er geen uitstel van 1-2 dagen mogelijk was.

Ik had een dagplanning die ik besprak met de collega maar liet me vervolgens direct afleiden van deze planning door mee te gaan in gesprekken over hetgeen we eigenlijk in de middag zouden oppakken waardoor de tijd in de ochtend voor een taak die alleen in de ochtend kan, korter werd en waarin ik (fysiek gemanifesteerde) spanning opbouwde in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik het document niet later uit kan printen en/of later tot een oplossing kan komen zodat ik me in het moment kan blijven focussen op de werkzaamheden in de winkel, op de klanten die komen en op de samenwerking met de nieuwe collega.

Als en wanneer ik mezelf zie verdwijnen in een gedachte dat ik een document niet later af kan drukken dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik toen al wist dat er ruimte was en dat het document niet persé ‘vandaag’ uit de printer hoefde te rollen.

Ik realiseer me dat ik het leuker vond om het assortiment te bekijken en dus liet ik me meeslepen in gedachten in en als de geest in een voorkeur voor werkzaamheden wat niet het meest praktisch was in dat moment.

Ik realiseer me dat ik mezelf niet vertraagd heb om even goed te zien wat meest praktisch is, mede door de klanten die maar bleven komen en de oplossingen onderwijl die we eerst konden proberen om tot een print te komen via de andere computer.

Ik realiseer me dat ik geen ondersteuning wilde/durfde te vragen van een ander om het document uit te printen aangezien het een behoorlijk document betreft en ik een ander niet wilde ‘opschepen’ met deze werkzaamheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb de meest eenvoudige oplossing direct toe te passen in en als het vragen van het uitprinten van het document welke de ander gewoon wil en zal toepassen als de andere praktische mogelijkheden niet werken welke ik pas als laatste oplossing aannam op advies van een andere collega.

Ik realiseer me dat ik het graag ‘zelf’ wilde doen – wat niet altijd het beste als het meest praktische is en waarin ik in dit ‘zelluf doen’ in dit geval energie genereer in een poging om mezelf beter te voelen als ik het zelluf doe als positieve energetische ervaring wat leidde tot een negatieve nergetische ervaring in een poging dit na te streven zonder volledige herziening welke leidde tot een opbouw van spanning in en als mijn fysiek en waarin ik tevens onrust creëer in de ander die met mij werkt en tevens minder aanwezig ben in interactie met de klanten heb wat in feite prioriteit heeft binnen mijn werkzaamheden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb positieve energie te willen genereren in en als een zelluf doen en hierin het mezelf moeilijk te maken en spanning op te bouwen in en als mijn fysiek en tevens indirect het moeilijker te maken voor een ander door na te laten om te vragen of een ander ‘moeite wil doen’ ter ondersteuning in een praktische, fysieke handeling als de enige mogelijkheid in dat moment.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen op het moment dat iets niet gaat zoals ik wil – zoals bijvoorbeeld het niet openen van een document en/of het vastlopen van een printer en even stil te staan met en als mezelf, in en als de adem.

Ik stel mezelf ten doel van hieruit te zien wat mijn volgende stap is.

Ik stel mezelf ten doel het tijdsbestek wat ik heb reëel te benaderen.

Ik stel mezelf ten doel mijn ervaring als voorkeur voor werkzaamheden te stoppen in en als mezelf en op te pakken wat het meest praktisch is in het moment.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te stoppen in een positieve ervaring van het zelluf willen doen welke ik direct herken maar waarin ik tot nog toe niet werkelijk geluisterd heb naar mezelf en dus, stel ik mezelf ten doel werkelijk te luisteren naar mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het samenwerken uit te breiden en zelfvergevingen en zelfcorrecties toe te passen op hetgeen ik hierin tegenkom als obstakels in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een meegaan in een afleiding in en als de geest binnen een gesprek welke direct afwijkt van wat we net besproken hebben en leidt naar een onderwerp welke onpraktisch is om in dat moment op te pakken, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat een ieder in de geest geneigd is om omwegen te maken om energie te genereren op allerlei mogelijke manieren zelfs zonder dat we dit door hebben.

Ik realiseer me dat ik zelf liever het onderwerp direct bespreek/oppak in en als een ervaring van dit ‘leuker’ vinden dan de werkzaamheden die eerst moeten gebeuren waardoor ik mezelf geen richting geef in wat het meest praktisch en fysiek prettig is.

Ik realiseer me dat ik energie genereer in en als dit ‘leuker vinden’ waardoor ik me laat leiden in de afleiding in de woorden van een ander en tevens een voedingsbodem leg voor het opnieuw energie genereren in een tijdsdruk die ik hierin creëer voor mezelf en de ander en in deze ervaring van tijdsdruk wederom opnieuw een voedingsbodem leg in en als een opbouw van fysieke spanning waarop ik later thuis weer reageer in en als mezelf.

Ik realiseer me dat ik mezelf richting kan geven als wat het beste is voor mezelf, de werkzaamheden en de planning in overweging van de praktische, fysieke omstandigheden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct te stoppen in een meegaan in afleiding in en als de geest binnen een gesprek welke direct afwijkt van wat we net besproken hebben.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in en als het genereren van energie binnen het meegaan in gesprekken over onderwerpen die ‘leuker’ zijn dan wat er in het moment praktisch gebeuren moet.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen, te ademen, de woorden van de ander door me heen te laten gaan en vervolgens in duidelijke bewoordingen mezelf richting te geven en dit tevens te bevestigen door het fysiek te doen.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of het beter is eerst 10 minuutjes dit zogenaamd ‘leuke’ onderwerp te bespreken en hierna de werkzaamheden op te pakken.

Ik stel mezelf ten doel tijd in te bouwen – binnen de praktische mogelijkheden tijdens het werk – voor een kort bespreken van overige onderwerpen die ik als ‘leuk’ ervaar en die een ander opent en hierin in de adem aanwezig te blijven zodat ik mezelf richting kan blijven geven en eventuele positieve ervaringen te stoppen en indien nodig, later te onderzoeken en verantwoordelijkheid voor te nemen in en als mezelf door middel van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel in en als de adem de werkzaamheden op te pakken en hierin de ‘zwaarte‘ te onderzoeken die ik ervaar in en als de geest die opkomt als ‘niet leuk’ in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel de komende week mijn zelftoepassing te cross-referencen op effectiviteit op de dagen dat ik werk met een nieuwe collega en mezelf te ondersteunen/bij te sturen hierin door middel van de adem, schrijven, zelfvergeving op hetgeen niet gaat naar tevredenheid en zelfcorrectie ter ondersteuning van mezelf in de uiteindelijke fysieke toepassing.

Wordt vervolgd

printen-oogIk zie mezelf onder ogen door middel van schrijven, ik neem verantwoordelijkheid voor mezelf door middel van de toepassing van zelfvergeving en ik maak een verandering mogelijk voor mezelf door middel van het schrijven van zelfcorrecties welke ik vervolgens leef en waarin ik mezelf bijsta in fysieke realiteit en dit steeds opnieuw, adem voor adem, dag voor dag in overweging van en streven naar wat het beste is voor alle betrokkenen en alles wat betrokken is.

Desteni I Process Lite

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Advertenties

Dag 370 – Jammeren op werk – vervolg

Dag 369 – Jammeren op werk

Als ik mezelf zie denken ‘ik wou dat J terug was’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik zelf geen verantwoordelijkheid neem voor hetgeen gedaan moet worden in een dag, en dat ik als gevolg, ga denken en zo ook geen verantwoordelijkheid neem voor mijn gedachten in en als de geest, maar in plaats hiervan mijn verantwoordelijkheid probeer af te schuiven in en als de geest in een poging mezelf te verlichten en onder de taken uit te komen, wat geen werkelijke fysieke verlichting is maar slechts een illusie in de geest, terwijl hetzelfde werk nog steeds gedaan dient te worden.

Ik stel mezelf ten doel participatie in gedachten als ‘ik wou dat J terug was’ direct te stoppen, te ademen, te focussen op de taken die er liggen en deze 1 voor 1, adem voor adem op te pakken.

Als ik mezelf boos zie worden op het computersysteem omdat het zoveel meer werk is dan het vorige systeem, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat boos worden wederom een poging is in de geest om onder de taken die gedaan moeten worden uit te komen en energie te genereren die mij voortduwen in het toepassen van de taken.

Ik stel mezelf ten doel om de taken die gedaan moeten worden, 1 voor 1 op te pakken, mezelf steeds terug te brengen in en als de adem, en te bewegen. Eventueel spreek ik hardop zelfvergevingen uit onderwijl om mezelf werkelijk te ontlasten van de energetische lading die ik heb opgebouwd ten aanzien van het nieuwe computersysteem en het uitvoeren van taken en om te zien wat er aan ongelijkheid aanwezig is in mezelf waar ik boos om word.

Als ik mezelf zie participeren in een vergelijking van het vorige en het huidige computersysteem, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als vergelijking van twee systemen, mezelf verongelijk doordat er in en als een vergelijking van systemen altijd een ongelijkheid plaatsvindt welke een winnaar en een verliezer geef, een plus en een min pool, en dus energie genereert waarin ik mezelf afscheid van mezelf in en als het fysiek.

Ik verbind mezelf door vergelijkingen van systemen te stoppen en zelfvergevingen toe te passen op hetgeen ik tegenkom als verongelijking in en als mezelf, in en als een onderzoek waarin ik denk en geloof een verliezer of winnaar te zijn en energie te ‘winnen of verliezen’.

Ik stel mezelf ten doel te werken met het huidige computersysteem en mezelf hierin adem voor adem te bekwamen zodat ik de werkzaamheden eenvoudig en prettig kan uitvoeren, onafhankelijk van hoeveel werk het is, aangezien de hoeveelheid er niet toe doet als ik adem voor adem mezelf beweeg en doe wat er gedaan moet worden.

Ik stel mezelf ten doel de fouten in het huidige computersysteem te noteren en te bespreken met de helpdesk of het hoofdkantoor.

Als ik mezelf ongeduldig zie worden van de vertraging in het huidige systeem, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me heb ingesteld op een bepaald tempo, welke niet gelijk loopt met het tempo van het computersysteem, oftewel onze systemen zijn fysiek niet op elkaar afgestemd.

Ik realiseer me dat het computersysteem zich niet aan op mij kan afstemmen, en dus dien ik me af te stemmen op het computersysteem en zo fysiek gelijk te bewegen.

Ik verbind mezelf door mezelf te stoppen in het automatische tempo in de geest en te zien wat de energetische ervaring inhoudt die opkomt in en als ongeduld. Het is een fysiek onprettige ervaring en ik heb hier iets fysiek gemanifesteerd welke ik steeds ontloop, en dus stel ik mezelf ten doel te onderzoeken wat deze ervaring inhoudt en zelfvergevingen toe te passen op de bevindingen en op de ervaringen zelf. Ik stel mezelf ten doel te zien hoe deze ervaring gerelateerd is aan tijd en geld.

Als ik mezelf zie jammeren halverwege de werkdag over de hoeveelheid werk die nog gedaan moet worden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het niet eenvoudiger maak door te gaan jammeren in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken waar ik nu werkelijk om jammer in het moment, wat ik jammer vind, waar ik me van heb afgescheiden en hoe ik hierin een draaikolk van emoties gecreeerd en gemanifesteerd heb in en als mijn fysiek.

ik verbind mezelf door de afscheiding in en als een geloof en gedachten op ervaringen van gemis van iets of iemand buiten mezelf, te stoppen, mezelf te ondersteunen in en als de adem, en mezelf voort te bewegen, in en als de realisatie dat alleen ikzelf dit kan doen en dat dit voor iedereen ‘geldt’.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als ‘ik red het niet’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in de geest, vooruit zie in alle taken, waarin ik verdwijn in de geest, en waarin ik dus niet te redden ben.

Ik realiseer me dat ik gered wil worden in en als de geest, waarin ik me realiseer dat ik alleen mezelf kan redden door te stoppen met participatie in en als de geest, in en als gedachten als ‘ik red het niet’.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met vooruit zien in de geest, eventueel een lijstje te schrijven op papier met wat er gedaan moet worden die dag om zo de geest te ontlasten, en 1 voor 1 deze taken op te pakken en fysiek uit te voeren, waarin ik mezelf voortbeweeg, in en als ondersteuning van mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van geen zin hebben, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deze ervaring opgebouwd heb in en als de zinloosheid van de geest in participatie in gedachten als oordelen over ‘overbodige’ handelingen’.

Ik realiseer me dat wellicht de handelingen overbodig zijn, dat het anders gekund zou hebben, maar dat dit nu eenmaal het systeem is waar we mee werken en dat dit zo dient te worden voortgezet, waarin ik me realiseer dat het creeren van gedachten als oordelen hierover, juist de ervaring van zinloosheid in mij manifesteert, waardoor ik geen zin meer heb.

Ik stel mezelf ten doel de gedachten ten aanzien van ‘overbodige handelingen’ te stoppen in mezelf, en de taken van het nieuwe systeem op te pakken, mezelf hierin te bekwamen en deze zo effectief mogelijk uit te voeren en zo fysiek samen te werken met wat hier is, onafhankelijk van hoe het ‘was of zou kunnen zijn’.

Ik stel mezelf ten doel het algemene onderliggende patroon van de ervaring van ‘verongelijking’ nader te onderzoeken en te zien waar ik in en als geloof in en als als gedachten als oordeel gemanifesteerd heb in en als afscheiding van mezelf, en hierin mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel te zien wat ik jammer vind in en als mezelf en hierin de afscheiding die ik in mezelf gemaakt heb, te stoppen, te onderzoeken, zelf te vergeven en mezelf te corrigeren, adem voor adem, dag voor dag.

Desteni-I-Process – Lite – Gratis

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 369 – Jammeren op werk

De afgelopen twee weken was mijn collega op werk op vakantie. Ik werk in een winkel waarin we grotendeels samen de voorraad op orde houden. Er zijn 3 andere collega’s die meewerken, maar die voornamelijk in een ander filiaal staan, en dus minder zicht op de voorraad hebben in het filiaal waar ik werk. En dus betekent vakantie voor de 1, aardig wat meer werk voor de ander, in hetzelfde aantal dagen werk.

Dit is al veel langer zo en is te doen en als het niet te doen zou zijn is er de mogelijkheid om dit te bespreken en te zien of dit anders is op te lossen. Echter we hebben een nieuw systeem welke veel meer handelingen en administratieve zaken vraagt, en welke nog niet helemaal goed werkt. Tevens waren onze vakanties direct na elkaar gepland, dus we hadden geen overlapperiode. Dit gecombineerd met het ‘prive-proces’ wat gewoon doorgaat en wat ik tevens niet kon delen met de collega – hij was er immers niet – was het aardig doorduwen de afgelopen 2 weken en heb ik mezelf behoorlijk wat zien ‘jammeren’ binnenin mij, op werk. Wat zelfvergevingen op de ervaring van het jammeren op werk waar ik zelfverantwoordelijkheid voor wil nemen.

Computer

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iedere werkdag de afgelopen 2 weken te denken ‘ik wou dat J terug was’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb 2 weken lang boos te zijn op het computersysteem omdat het zoveel meer werk is, en zo niet praktisch op de werkvloer in vergelijking met het vorige systeem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verongelijkt te voelen in en als reactie in mezelf, waarin ik reageer op het nieuwe systeem, welke zoveel minder praktisch is op de werkvloer door vele handelingen in verschillende schermen die nodig zijn om een bestelling te maken met tevens een vertraging in iedere handeling doordat het op internet is aangesloten, waarin ik zie dat ik het nieuwe systeem met het oude vergelijk, het oude ‘eenvoudiger werken’ vind en dus reageer in het werken met het nieuwe systeem, en hierin mezelf verongelijk in en als reactie in mezelf, voortkomend uit een vergelijking die ik maak in de geest tussen ‘het oude en het nieuwe systeem’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken door systemen met elkaar te vergelijken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ongeduldig te worden van de vertraging in het nieuwe systeem in iedere handeling waarin ik niet ‘lekker door kan werken’, welke dus aangeeft dat ik niet aanwezig ben in de adem, fysiek, en samenwerk met het systeem, maar ‘lekker door wil werken’ in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘lekker door te willen werken’ in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb keer op keer te jammeren in mezelf en halverwege elke werkdag het op te willen geven in de geest, welke komt doordat er nog zoveel handelingen moeten gebeuren door de dag heen, welke ik aan het einde van de dag weer voor elkaar heb, ook al is het steeds een uurtje later voordat ik klaar ben, welke ik ook had kunnen doen zonder jammeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te gaan jammeren in mezelf door ‘vooruit te zien‘ in wat ik nog allemaal moet doen, in relatie tot de tijd die ik heb, in plaats van hier, adem voor adem, de zaken een voor een op te pakken totdat het gedaan is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te gaan jammeren in mezelf als ik veel werk en veel verschillende handelingen te doen heb op een dag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te gaan jammeren en denken ‘ik red het niet’, terwijl ik zie dat ik het gewoon kan doen, en dat het meer een ‘geen zin hebben’ is in alle nieuwe handelingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in alle nieuwe handelingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de vele handelingen als overbodig te zien aangezien ze niet nodig waren in het vorige computersysteem, en ze hierin als ‘zinloos’ te ervaren waardoor ik er geen zin in heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘geen zin hebben’ te creeren in mezelf door een oordeel als ‘overbodig’ in en als de geest, gemaakt in een vergelijking in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ervaring van ‘geen zin hebben’ te creeren in mezelf door participatie in oordelen en vergelijkingen in de geest, in plaats van in het fysiek samen te werken met wat hier is en te ademen.

Zelfcorrecties volgen want……..ik ga zo naar werk. lol.

Computer

—————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/