Dag 632 – Consequenties voorkomen met behulp van zelfvergeving

PENTAX Image

Berenklauw

Als ik angst ervaar om los te laten betekent dit dat ik een punt, of meerdere punten niet gezien heb in mezelf. Dit betreft bijvoorbeeld een onduidelijkheid over een situatie, waarin ik meer praktische gegevens nodig heb om tot een totaaloverzicht te komen. Het kan ook een onduidelijkheid in mezelf zijn, waarin ik een programmeringspunt automatisch voor waar aanneem in mezelf en niet voorbij dit punt beweeg en het onderzoek in mezelf op werkelijkheid.

Laatstgenoemde betreft de meest lastige punten om doorheen te komen. Ik ervaar dan een onrust in mezelf die ik waarneem als een ‘positieve ervaring’, alsof er iets ‘nieuws’ gaat beginnen (een referentie hier is bijvoorbeeld de ervaring van ‘verliefdheid’). Echter in mijn fysiek ervaar ik het als zeer oncomfortabel en als dit langer zo opbouwt (dus als ik langer deelneem in deze positieve energetische ervaringen) bouwt het ongemak in mijn lichaam zich ook op wat ik voornamelijk ervaar in een verergering van de verkrampingen in de dikke darm en hierdoor een zeer oncomfortabel gevoel in mijn buikgebied en een uiteindelijke uiting van ongemak in de stoelgang.

Wat ik begin te zien, is dat ik in deze momenten, als ik ze niet verder onderzoek, consequenties ga creëren. Dit door deze positieve energetische ervaringen te projecteren op iets (een situatie) of iemand buiten mezelf en zo bijvoorbeeld de situatie in te stappen en dan bevind ik me in de consequentie.

Echter het is effectiever om de ervaringen binnenin mezelf te onderzoeken en te realiseren dat deze ervaring van ‘positieve nervositeit’ verbonden is aan een voorstadium van het oplichten van een sluier in mezelf, van een illusie, van het ontdoen van een programmering die ik geloofd en geleefd heb, waardoor ik, als ik hier doorheen zie, een stukje dichter bij mezelf kom.

Dus, de positieve nervositeit is een signaal van mezelf/mijn geest, dat er ‘iets staat te gebeuren’ waarin ik beslis of ik de gebeurtenis in ga stappen en zo de consequentie leef en via deze weg leer en uiteindelijk stop, of dat ik voorkom dat ik de gebeurtenis instap en een consequentie creëer en in plaats hiervan, rechtstreeks in mezelf zie, door de illusie van de ervaring als programmering heen. Een versnelling van het proces dus eigenlijk aangezien ik dan de consequenties niet meer fysiek hoef door te wandelen.

Ik heb gemerkt dat ik mezelf hierin flink moet pushen, moet doorzetten om door de ervaring heen te zien als het ware en niet af te houden, mezelf terug te trekken om zo te proberen de ervaring te ontlopen, om zo te proberen het onrustige gevoel in mijn lichaam te stoppen. Laatste werkt niet aangezien ik zo de illusie niet zal zien en dus alsnog de consequentie instap omdat ik geen andere mogelijkheid als oplossing zie om tot helderheid te komen.

Ook kan het nodig zijn om te delen met anderen die met gezond verstand mee kunnen zien, dit aangezien ik wellicht een ‘blinde vlek’ heb binnen mijn programmering (als aangenomen denkbeelden) waarvan ik denk/geloof dat ik deze denkbeelden moet volgen om ‘te leren’. Ik ben gewend om ‘te leren’ vanuit ervaringen in plaats van de ervaringen te stoppen, te voorkomen dat ik ze creëer en van hieruit te zien wie ik werkelijk ben en wat het beste is voor mijzelf en anderen als zelf. Als ik werkelijk zicht krijg op een denkbeeld en op de werkelijkheid van een situatie, dan zal de onrust stoppen in mij en is de beslissing om los te laten hier in mij aanwezig.

Dus zolang ik deze beslissing tot loslaten niet neem in en als mezelf, dan weet ik dat ik niet geheel duidelijkheid heb en ik mezelf niet geheel begrijp. Hierin neig ik in eerste instantie naar het veroordelen van mezelf over het niet kunnen/willen loslaten of ik veroordeel mij van tevoren al voor een gebeurtenis die ik als consequentie zal gaan wandelen. Dit is niet effectief. Hier weerhoud ik mezelf er namelijk van om verder te zien en om mezelf te ondersteunen en tevens blijf ik bezig met het wandelen van consequenties als ‘ervaringen opdoen’.

Hierin is de zelfvergeving van belang, zowel voor vergeving op al gedane stappen als vergeving van mezelf in de huidige toestand, op de energetische ervaringen als gevoelens en emoties en op eventuele toekomstprojecties en hierin op ieder aspect in mezelf die ik eigenlijk nogal ‘stupide’ vind maar die ik toch blijf neigen om ‘in het leven te roepen’ als ik het niet nader onderzoek, vergeef en corrigeer in mezelf.

De toepassing van zelfvergeving en hierin zelfinzicht, is hier essentieel om voorbij de aangenomen denkbeelden (programmeringen) te zien en komen. Hierdoor ‘durf’ ik namelijk in deze aangenomen denkbeelden te zien en in wie ik zelf ben geworden hierin. Wat ik hier onder ogen kom van mezelf is meestal niet zo leuk, ik besta hierin in eigenbelang. Echter met het gereedschap van zelfvergeving en zelfcorrectie, heb ik methoden om mezelf effectief te vergeven en veranderen in wat ik zie van mezelf in plaats van mezelf opnieuw te veroordelen.

Hier is het niet de bedoeling dat ik de consequenties moedwillig blijf creëren en leven vanuit een gedachte als ‘ik kan mezelf toch weer vergeven’ maar het is wel ondersteunend om mezelf ertoe te zetten om zelfoprecht te zien in wie ik ben (geworden), in en als de ‘wetenschap’ dat in wat ik zie van mezelf, ik mezelf kan en mag vergeven en dat ik van hieruit de weg vrij maak om een correctie te maken en deze te toe te passen en zo uiteindelijk, de zelfverandering te leven. Dit in plaats van een (zelf gecreëerde/zelf toegestane) consequentie te leven. (Wordt vervolgd)

zelfvergeving3Wat is effectieve Zelfvergeving?

Waar begin ik met Zelfvergeving?

Ondersteuning in Zelfvergeving in het door weerstanden heen duwen bij schrijven en spreken

Het schrijven van Zelfvergeving

Onderzoek wat de toepassing van zelfvergeving inhoudt:

GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

Dag 597 – De creatie van mijn eigen angst

rad

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat als een ander geen verantwoordelijkheid wil nemen voor de ‘pijn’ in en als gedachten, gevoelens en emoties, dit mij belemmert om dit wel te doen, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat dit juist het punt betreft waar de ervaring van pijn vandaan komt, vanuit herinneringen als interpretaties van het leven met iemand die in mijn ogen geen verantwoordelijkheid neemt/wil nemen en ikzelf die mij hieraan aanpast en ook geen verantwoordelijkheid neemt en mijzelf hierin dus ‘pijn’ doe omdat ik me afscheid van en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf pijn te doen door me af te scheiden van en als mezelf in gedachten, gevoelens en emoties als reactie en vanuit interpretatie in en als de geest, op de fysieke werkelijkheid om me heen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me aan te passen in en als de geest aan hetgeen ik waarneem als dat een ander buiten mij doet, als de ‘easy way out’ waarin ogenschijnlijk geen conflict ontstaat, waardoor en waarin ik het conflict binnenin mezelf manifesteer, in en als mijn eigen fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb conflict in en als mijn eigen fysiek te manifesteren door aanpassing in en als de geest in een ontwijken van eventueel conflict als confrontatie met en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me bezig te houden in de geest met futiliteiten die niet werkelijk het praktische leven beïnvloeden en zo conflict te creëren buiten mezelf als reflectie van het conflict binnenin mezelf, in plaats van het conflict binnenin mezelf onder ogen te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te laten manipuleren door mijn reactie op (mijn interpretatie van) het gedrag van een ander en hierin angst voor verlies te ervaren/creëren, en zo keer op keer dezelfde situatie te manifesteren waarin ik deze angst voor verlies ervaar, waardoor ik een situatie niet durf aan te gaan, uit angst voor deze ervaring van verlies die ik blijf creëren waardoor ik in een risicovolle situatie terecht kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus feitelijk door mijn eigen creatie van angst voor verlies, mijn eigen angst/risico te creëren en zo angst te ervaren voor mijn eigen creatie als risico die ik dan ook creëer door een soortgelijke situatie te manifesteren waarin ik deze angst her beleef en zo, blijf ik rondtollen in mijn eigen geest en blijf ik consequenties opruimen die ik creëer en waar een ander een rol in speelt waarop ik deze angst projecteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijzelf en een ander dus te dwingen in ‘rollen’ in en als de geest, in en als reactie.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een boosheid, voortkomend uit angst voor verlies voor mijn eigen creatie, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me op deze manier verantwoordelijk maak voor de gecreëerde situatie en hierin de reactie van een ander, doordat ik een rol uitspeel in en als reactie en hierin, een ander in een rol duw/uitlok in en als reactie. Ik stel mezelf ten doel, mijn rol, mijn reactie in en als mezelf te stoppen en verantwoordelijkheid te nemen voor mijn rol (in en als gedachten, gevoelens en emoties) en zo, het hele toneelstuk te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik – als ik mijn deelname in reactie in geactiveerde gedachten, gevoelens en emoties stop in en als mezelf – hierin verantwoordelijkheid neem ‘voor een ander’ waartegen ik me verzet, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat ik op deze manier verantwoordelijkheid neem voor mijn aandeel, mijn rol in en als de geest en zo verandert het hele toneelstuk als interactie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten en wachten – verzetten dus eigenlijk want niet meewerken is tegenwerken – totdat een ander verantwoordelijkheid neemt voor zijn/haar rol, terwijl ik ten eerste een aandeel heb in de creatie van het toneelstuk en dus de hele rol min of meer kan voorkomen doordat ik het toneelstuk voorkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te weigeren het toneelstuk te voorkomen en zo te weigeren om verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in dit toneelstuk en dit wel te verwachten van een ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te verwachten dat een ander iets doet wat ik zelf niet doe/wil doen en de ander te gaan pushen en ‘wijzen’ op de verantwoordelijkheid, in plaats van zelf en eerst verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf en mijn ‘rol’ in en als de geest in een toneelstuk.

Als en wanneer ik mezelf zie deelnemen in een ervaring van angst voor verlies, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik ergens geen verantwoordelijkheid voor neem/heb genomen in en als mezelf waardoor en waarbinnen ik een situatie instap, in en als een uitgangspunt van angst voor verlies. Ik realiseer me dat ik dit doe omdat ik niet helder heb hoe ik mezelf hierin verbonden heb in en als de geest en dus heb ik de situatie nodig als consequentie in en als het fysiek, om mezelf te zien en mezelf te vergeven en corrigeren binnen de situatie en zo stapje voor stapje de consequentie te stoppen en op te staan in en als mijn uiterste potentieel, mijn beste kunnen binnen de situatie. Ik stel mezelf ten doel, mezelf onder ogen te zien binnen een fysieke situatie waarin ik me bevind en mezelf te vergeven en corrigeren binnen de situatie en van hieruit voort te bewegen en communiceren. Ik stel mezelf ten doel om de situatie waarin ik me bevind, te gebruiken om op te staan in en als mezelf en deelname in angst te stoppen. Ik stel mezelf ten doel om – in plaats van weg te lopen en/of in plaats van een situatie te stoppen – adem voor adem, stapje voor stapje met behulp van de toepassing van het spreken en schrijven van zelfvergeving en zelfcorrectie, mijn uitgangspunt te veranderen binnen de huidige situatie, wandelend van angst voor mezelf in en als de geest – in deelname in gedachten gevoelens en emoties – naar leven in en als het fysiek, in verantwoordelijkheid voor en als mezelf tot in eenheid en gelijkheid

bite-of-the-apple-desteni_thumb

Fear of Conflict – Quantum Systemization – Part 60

Self-Image and Fear of Others

Relationship Success Support: Loneliness & Fear of Being Alone

————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 572 – ‘Wat als…….?’

ja-maar campagne

Ik zie mezelf dagelijks deelnemen in een scenario van ‘wat als…’ bijna zonder dat ik het door heb. Ik kijk ruim vooruit en neem hierin zoveel als mogelijk eventuele consequenties van mijn handelingen en beslissingen in overweging. Dit op zichzelf is een ondersteunende eigenschap. Echter niet als ik het ‘automatisch toepas’ en hierdoor verdwijn in gekoppelde angstervaringen aan deze eventuele consequenties. Het vooruit kijken is bedoeld om te voorkomen om in ‘zeven sloten tegelijk te lopen’ zogezegd, of liefst ter voorkoming om in één sloot te lopen en als ik toch in een sloot loop als mogelijk gevolg, dan ben ik voorbereid en in staat om mezelf hierin richting te geven. Het is tijd om de gekoppelde angstervaringen te stoppen, het is namelijk niet de bedoeling dat ik deze angst aan het leven ben en hierin en hierdoor woorden te spreken in en als deze angstervaring en zo, de angstervaring, en dus een consequentie als/van mijn energetische reacties als scenario, te creëren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb deel te nemen in angstervaringen die meekomen bij scenario’s als eventuele consequenties in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘een hekel te hebben’ aan consequenties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb door een hekel te hebben aan consequenties, de consequenties te hekelen oftewel, de consequenties te berispen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb consequenties te hekelen, te berispen door deelname in een ervaring van tegenzin of afkeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van consequenties en geen zin te hebben in consequenties/tegenzin te ervaren ten aanzien van consequenties en aangezien het hele leven op dit moment uit consequenties bestaat, tegenzin te ervaren en me af te keren van het/mijn hele leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te keren van het leven en tegenzin te ervaren ten aanzien van het leven/geen zin te hebben in het leven door ‘een hekel te hebben’ aan consequenties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn hele leven dus te berispen, te hekelen in alles wat er als consequentie bestaat en zo, de consequentie elke dag voort te zetten in en als een angstervaring voor het voortzetten van de consequentie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb diep te zuchten in en als de ervaring van zwaarte van de ervaring van de consequenties in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb consequenties als zwaar te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘niet meer te willen’ want ik ben moe van de consequenties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘dit gaat me nooit lukken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet in staat ben om consequenties te stoppen in en als mezelf en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik niet in staat ben om alle reacties te stoppen in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘ik kan het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me minderwaardig te voelen door de gedachte dat ik niet in staat ben reacties en hiervandaan, consequenties te stoppen in en als mezelf zonder in te zien, realiseren en begrijpen dat ik me zo juist minderwaardig maak aan mezelf in en als reactie, in en als de geest en mijn eigen ervaring van minderwaardigheid creëer en in stand houd.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte als ‘wat als…..’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik reëel naar de situatie en mogelijke gevolgen als consequenties kan kijken om van hieruit een beslissing te nemen die het beste is voor alle betrokkenen.

Ik realiseer me dat een angstervaring geen zin heeft en dat dit hetgeen is wat zinloos is en niet ‘mijn leven’ oftewel, de staat van zijn in en als de geest is zinloos als hetgeen waarin ik me het grootste deel van mijn leven heb bevonden, wat niet betekent dat ‘mijn leven’ oftewel, leven als zichzelf zinloos is, het is een projectie van mijn gemoedstoestand op het fysieke leven dat zinloos is en dat het leven zinloos maakt als ik het voortzet in en als deze gemoedstoestand, aangezien ik deze energetisch gekoppelde/geprojecteerde lading op deze manier voortzet en zo een ervaring van zinloosheid en geen zin hebben, creëer en in stand houd.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met deelname in de gedachte ‘wat als….’.

Ik stel mezelf ten doel mogelijke risico’s als consequenties op papier te zetten en te zien hoe ik mezelf hierin richting kan geven in overweging van wat het beste is voor alle betrokkenen.

Ik stel mezelf ten doel eventuele gekoppelde angstervaringen direct te vergeven, hardop in klank en mezelf zo te ontdoen van de energetische lading.

Ik stel mezelf ten doel een beslissing te nemen en te handelen als ik vrij ben van de angstervaringen/energetisch gekoppelde ervaringen en mezelf bij te stellen als ik achteraf alsnog in een gedachte van ‘wat als….’ deelneem waarin ik me realiseer dat dit een automatisch patroon is waarin ik mezelf actief dien te stoppen, elke keer opnieuw totdat het een nieuwe, ‘natuurlijke’ manier wordt om aanwezig te zijn in gewaarzijn in en als het fysiek zonder deelname in angstervaringen in en als de geest.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een gedachte als ‘dit gaat me nooit lukken’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me onvoldoende geoefend en getraind heb in het stoppen van mijn reacties en dat dit nu een punt van aandacht is, waarin ik begrijp dat de punten die ik minder actief heb aangepakt in het wandelen van met name het bewuste, onderbewuste en deels onbewuste proces, nu naar voren komen in het wandelen van het onbewuste, de quentumgeest en het quantumfysieke proces.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te trainen in het stoppen van reacties in en als de geest, iedere dag opnieuw en in plaats van door te gaan in en als de reactie in en als een ervaring van onbegrip in focus op iets of iemand buiten mij, te zien wat het punt is waarop ik reageer zodat en totdat ik begrijp wat er gebeurt binnenin mezelf.

Ik stel mezelf ten doel een ervaring van onbegrip van iets of iemand buiten mij direct te stoppen waarin ik me realiseer dat deze ervaring niet werkelijk is maar een afleiding van het zien van wat er werkelijk speelt binnenin mij in afscheiding van mezelf, ter entertainment van mezelf in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel de afscheiding die ik waarneem in mezelf te stoppen en de gekoppelde energetische ervaringen zelf te vergeven, hardop in klank en/of in schrift.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in te zetten in en als een uitgangspunt van zelfvertrouwen in dat ik in staat ben tot het stoppen van reacties in mezelf en als iets niet direct lukt, te onderzoeken wat er gaande is, wat het activatiepunt is en wat de definitie is van de energetische ervaringen en vervolgens mezelf te vergeven en door te zetten in en als de realisatie en het gewaarzijn dat ik mezelf zeer doe door deelname in mijn eigen reacties binnenin mezelf en dat ik van hieruit anderen zeer doe.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het reageren op consequenties en in plaats hiervan, de consequentie te stoppen en mezelf richting te geven als er reacties opkomen in het toepassen van zelfvergevingen en indien nodig, het uitschrijven van gerelateerde punten als opgeslagen herinneringen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het berispen (als oordelen) van consequenties en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in reactie door mezelf te vergeven en van hieruit te veranderen totdat ik de consequenties binnenin mij één voor één gestopt heb.

Preparing Yourself For the Quantum Physical – The Future of Consciousness – Part 49

Full 2013 the future of consciousness introduction

————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 416 – Eindeloos verdrietig

PENTAX Image

Witneus is ziek, ze heeft longontsteking, wat bij konijntjes een enorm risico met zich meebrengt; het geeft heel taai slijm en vaak overleven ze het niet, ook niet als je er aardig vroeg bij bent. Ook heb ik gisteren duidelijk begrepen waarom symptomen bij konijntjes zo lastig te zien zijn; omdat het prooidieren zijn en prooidieren verbergen het als er iets is, omdat ze, zodra ze dit tonen, het ‘haasje’ zijn in de natuur. Dus vaak als je het ziet, zogenaamd op tijd, kan het toch al een langere voorgeschiedenis hebben. Ik zag het in een stadium waarin er nog iets te doen is, doordat ik het meest kenmerkende  symptoom herkende van een ander konijntje een aantal jaren geleden, waarbij ik destijds werkelijk veel te laat was, ik wist niet wat het betekende en dat het iets betekende, omdat ze destijds heel goed at en poepte en plaste etc, en dat zijn de eerste signalen bij een konijn om direct meer onderzoek te doen. Goed, het duidelijke kenmerk bij longontsteking is dus als ze met het snuitje in de lucht gaan zitten om meer lucht te krijgen, en je ziet de flanken duidelijker op en neer gaan. Echter de ontsteking is dan al in de longen aanwezig en is er al minder lucht beschikbaar.

Direct naar de dierenarts, die longontsteking bevestigde, en alle middelen inzetten ter ondersteuning van het konijntje en ter bestrijding van de bacterie. Anti-biotica en vezelrijk vloeibaar voer mee (‘dwangvoer’ genoemd, ze stoppen met eten als ze ziek zijn, en verzwakken dan snel en de darmpjes moeten blijven bewegen, dus er moet wat voedsel en vocht in). Bij deze dierenarts is het hier de tweede medewerker (het is een praktijk met meerdere dierenartsen die ook veel ervaring hebben met knaagdiertjes) die aangeeft de colloidaal zilverwater en de kruiden te gebruiken die ik al heb en gestart was, dus dat is een erg prettige samenwerking en ondersteuning met deze praktijk. En zij geeft aan, zet alles in, houdt haar warm (ze had iets ondertemperatuur, wat ook zorgwekkend is), en de komende 3-5 dagen zijn cruciaal.

Ik heb 5 dagen vrij dus ik heb mezelf in de huiskamer/keuken geinstalleerd, de slaapbank uitgetrokken, en hier zal ik de komende 5 dagen zijn. Ongeveer om de 3 uur geef ik haar wat voedsel, colloidaal zilverwater, 2x per dag de kruidencombi en 1x per dag anti-biotica. Ze heeft nog kracht en ik zie dat het nog niet bepaald is welke kant het op gaat (vandaag is dag 1).

Ik ben rustig maar heb ook een ervaring van eindeloos verdriet. Witneus heeft vrijwel de gehele periode in het oude huis bij me gewoond, ik heb haar als enige jong uit de dierenwinkel gehaald (de rest van de knaagdiertjes hierna kwam via een opvang of via anderen die niet meer ervoor konden zorgen). Ze is zo ontzettend lief, zo zorgzaam, zo aanwezig, zo constant, zo zacht expressief. Ik kan me eigenlijk niet meer voorstellen hoe het is zonder haar in/om het huis.

Ook maak ik me al een jaar zorgen om de dieren hier buiten,waarin ik niet tevreden ben over de ligging van de tuin en de ruimte die ik de dieren kan geven. De hoeveelheid ruimte is okay, maar er is zo vaak onrust en lawaai aanwezig. Ik wil ze allemaal binnen hebben maar de konijntjes zijn buiten opgegroeid, en zitten dus graag buiten, en ik heb ook weinig ruimte binnen. Witneus zit nu binnen, en zal dus de winter binnen doorbrengen als ze het overleeft ivm de temperatuurwisseling en haar vacht. Casper is nog in dubio, lol ik natuurlijk, hij heeft vannacht binnen gezeten en zit nu buiten, het is niet zo koud, lekker fris buiten met zijn dikke vacht. Dus die blijf ik waarschijnlijk afwisselen, afgestemd op de temperatuur, want helemaal alleen constant buiten is het ook niet helemaal.

Alles verandert steeds als er een diertje ziek wordt en/of overlijdt. Op het moment verandert alles constant, het een na het ander komt voorbij waarvan ik ‘afscheid’ neem en de afscheiding dus juist dien te stoppen, en welke tegelijkertijd plaats maakt voor een nieuwe setting.

Het is feitelijk alle afscheiding stoppen waaraan ik gehecht had in de geest en waarin het dus een afscheiding is geworden door de hechting in de geest, en/of welke al in afscheiding was waardoor ik ben gaan hechten in de geest aan iets buiten mij, als enige optie en poging tot een ‘heel maken’.

Hierin zit het eindeloos verdriet. Ik ben nog niet aanwezig in leven, en ervaar de eenheid dus nog niet, waarin er een ervaring van ‘nooit meer’ opkomt in de geest. Het is dus een ervaring van eindeloos verdriet door een ‘afscheid nemen’ – de afscheiding stoppen – van een ervaring in de geest. In een periode met het sterven van een huisdier, wordt dit punt heel duidelijk, en steeds durf ik ergens niet in aanwezig te zijn waardoor ik een signaal of een ‘laatste’ moment samen met het dier, mis. Niet aanwezig in het moment dus. Het gaat steeds iets beter (knaagdiertjes worden niet zo heel oud dus er is vaker zo’n proces). Dat is de rust die ik nu ervaar, ik heb de tijd en ruimte om de komende dagen met Witneus te zijn, onafhankelijk van wat ze gaat doen, of ze het redt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb eindeloos verdriet te ervaren van al het ‘afscheid nemen’ in en als de geest, terwijl dit feitelijk een stoppen is van de afscheiding in en als de geest in ervaringen, zodat ik langzaam aan, hier aanwezig kan zijn/worden, in en als de adem, als leven, waarin geen afscheiding bestaat, ook niet als een wezen overlijdt of ‘weg’ is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb eindeloos verdriet te ervaren door in de geest te participeren en dan wederom verdriet te ervaren als al deze ervaringen stoppen, waarin ik me realiseer dat in en als de geest levend, er eindeloos verdriet zal komen en gaan, zoals zichtbaar in deze wereld.

Ik stel mezelf ten doel, het verdriet als afscheiding als ervaring van ‘afscheid nemen’, uit te schrijven, mezelf te vergeven en mezelf te corrigeren in en als aanwezigheid in de adem, waarin ik me realiseer dat het leven in en als de adem, een en gelijk is, zonder afscheiding, zonder verdriet, en als ik verdriet ervaar, ondersteun ik mezelf in het onderzoek van hetgeen ik me aan gehecht heb, waardoor het loslaten een ervaring van verdriet geeft, welke ik kan inzien en zelfvergeven en zo mezelf geef aan mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in en als geduld voort te bewegen, voorbij de beperkingen van de geest, in en als de adem als zelfondersteuning.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken over waar ze terecht komt, opnieuw geboren als ze het niet overleeft, omdat de wereld over het algemeen genomen niet overal aardig en zorgzaam is voor dieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me zorgen te maken dat ik niet effectief genoeg ben in en als zelfverandering en zelfinzet voor een leefbare wereld, waarin ik me realiseer dat het een langzaam proces is en dat slechts/juist de zorgen als angst me weerhouden van de inzet en verandering.

Ik stel mezelf ten doel door te gaan mezelf in te zetten, iedere dag opnieuw, voor een leefbare wereld voor mens, dier en plant, welke niet perse direct is in en als de fysieke zorg voor dier en plant, aangezien dit waar ik nu woon in mindere mate mogelijk is, maar welke te meer indirect nodig is in de algemene gewaarwording van de mens, van mezelf en anderen, want als ik niet verander, als de mens niet verandert, zal het leven op aarde voor dieren niet veranderen en blijft het eindeloze verdriet als consequentie bestaan.

Ik stel mezelf ten doel de ervaring van eindeloos verdriet te stoppen in mezelf, in en als de adem, zodat en waarin ik mezelf effectiever inzet in en als zelfverandering, in en als Leven, waarin ik me realiseer dat in een ervaring in de geest geen leven aanwezig is, maar slechts herinnering en consequentie in een eindeloze herhaling welke verdriet voortbrengt.

Ik stel mezelf ten doel hier te zijn met Witneus zolang ze er is, onafhankelijk van hoe en of ze wel of niet ziek is, en in dit proces mijn relatie met de dood te onderzoeken, waarin ik me realiseer dat ik de dood niet geaccepteerd heb en dus niet leef in en als de adem.

Living Income Guaranteed

Basisinkomen Partij (BIP)

——————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Weerspiegeling

Als er iets gezegd wordt over mij in woorden wat ik zie als projectie, schiet ik compleet in de verdediging, binnenin mezelf en/of in woorden. De vraag hierin is, wie of wat ben ik dan aan het verdedigen en/of beschermen? Of die ander wel of niet projecteert, als ik duidelijk zie dat het niet over mij gaat, zou ik niets te verdedigen/beschermen hebben en zou het stil zijn/blijven in mezelf. Dus er wordt een persoonlijkheid getriggerd. Ik vermoed dat het gerelateerd is aan mijn voornaamste persoonlijkheidssysteem/de verdediging van dit voornaamste persoonlijkheidssysteem, aangezien ik werkelijk ervaar alsof mij iets aangedaan wordt, tot in ‘mijn wezen’.  Ik luisterde naar een interview van de Journeys into the Afterlife, waarin beschreven wordt hoe iedereen een ‘voornaam’ persoonlijkheidssysteem’  heeft (let hier op hoe de ‘voornaam’ hierin ongetwijfeld een rol speelt) die van tevoren (voordat we incarneerden) voorbereid is, gebaseerd op onze wezenlijke natuur, en dus denken we dat we dit zijn. Vanuit dit voornaamste persoonlijkheidssysteem bezien we onze ouders en het gehele fysieke bestaan, welke informatie zo kon worden geprojecteerd in het hemelse bestaan, en door de voorbereiding van dit voornaamste persoonlijkheidssysteem op een wezenlijk niveau, konden onze voorkeuren, hetgeen waarvan we houden en niet houden etc, hierin voorspeld worden, en zo konden we gestuurd worden tot het bewegen binnen/als de voorprogrammering. Ons eigen geest bewustzijn systeem is een directe spiegel van dit persoonlijkheidssysteem op wezenlijk niveau. Het zien in de woorden die we gebruiken en daarom het schrijven, is zo belangrijk hierin. Ons voornaam persoonlijkheidssysteem is gebaseerd op onze wezenlijke natuur, onze inherente wezenlijkheid. (Inherent = onafscheidelijk verbonden met). Dit persoonlijkheidssysteem heeft geen afbeeldingsdimensie, maar is heel basisch opgebouwd uit gedachten en reacties als gevoelens en emoties. Zodra we akkoord gaan met dit voornaamste persoonlijkheidssysteem en de gedachte(n) hierin accepteren, gaan we automatisch akkoord met iedere andere persoonlijkheid die we van hieruit creeren en uitbreiden via gedachten in projecties, fantasieen en voorstellingen, en via reacties (emoties/gevoelens) op onze gedachten, waarin de reacties weer interne gesprekken voortbrengen. Als we beginnen te zien hoe we reageren op onze eigen gedachte(n) in/als de basis, wordt het eenvoudiger om het voornaamste persoonlijkheidssysteem te identificeren en hierop volgend andere persoonlijkheden te ontmantelen. (Er volgen interviews als leidraad hierin hoe dit te doen).

Triggerpunt:

de woorden ‘ze neemt het persoonlijk’ in herhaling op mij geprojecteerd in/als de gedachten van een ander

Gedachtendimensie:

Het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen.

Geloof hierin: dat het zelfonoprecht is en dat de zelfonoprechtheid in/als de gedachten van een ander iets over mij zegt en mij iets aan kan doen, en dus dat ik het tegendeel moet bewijzen/duidelijk moet maken dat deze gedachten niet over mij gaan.

Aard van de gedachte: geloof/ongeloof

Innerlijke verbeeldingsdimensie:

mijzelf stilzittend en stil zijnde met een verslagen gezicht

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

machteloosheid, hopeloosheid, verdriet, woede, angst, verbijsterd, verslagen, schrik, stil vallen, redeneren, paniek, walging, onbegrip, opgeven, schaamte, onbegrip

Algemene ervaring van misbruik tot in mijn wezen

Backchatdimensie (interne gesprekken):

hoe kun je dit nou doen?

dit meen je niet

dit kan niet waar zijn

ik ga weg

wat denkt die ander wel

ik snap niet dat die ander dit niet ziet

ik heb toch gelijk?

hier wil ik niet mee leven

schaam je je niet?

dit ga ik niet doen

Fysieke gedragsdimensie:

adrenaline schiet door mijn lijf, gespannen schouders/optrekken schouders, dikke darm verkrampt wat zich langzaam opbouwt door de tijd heen (1-2 dagen),  geen adem meer, onrust

Consequentiedimensie:

terugtrekken in mezelf, niet meer delen, fysiek alleen zijn, weggaan uit relaties, me gevangen ervaren in mezelf, controle houden op mijn omgeving/letten op een ander en/of op de woorden van een ander, de ander willen gaan sturen, uitleg gaan geven aan een ander.

*

Uitwerking volgt in blogs die komen gaan, waarin ik zie hoe ik reageer op mijn eigen gedachte en hier verantwoordelijkheid voor neem in en als zelf in zelfvergeving en zelfcorrectie, waarin en zodat ik voorbij de gedachte kan zien en kan luisteren naar woorden zonder te blijven hangen in de polariteit als reactie op een gedachte in mezelf.

Spreeuwen in weerspiegeling

———————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 388 – Zelfvergevingen Dag 387

Dag 387 – Wat zou ik doen als ik alleen was?

Klik hier voor de originele foto.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb emoties te willen creeren ten gevolge van een probleem wat ik eerst zelf gemanifesteerd heb door te laat van huis te vertrekken en me niet waterdicht te kleden terwijl het pijpenstelen regent.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te neigen naar het creeren van emoties omdat ik zo nat en zo koud rondloop en er voorlopig geen bus komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zoeken in de geest naar met wie ik dit zou kunnen delen, waarin ik zie dat er helemaal niemand is om dit mee te delen, wat ook niet nodig is, ik hoef mezelf niet te delen in ervaringen die ik zelf gemanifesteerd heb, ik kan de ervaringen stoppen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het nodig te hebben om helemaal alleen te zijn, fysiek, voordat ik werkelijk in staat ben om mijn emoties te stoppen en de verwarring hierin over wat ik nu wel of niet dien te delen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geloofd te hebben en hierin ‘het gevoel’ te hebben dat ik alles maar moet delen, en hier ondertussen doodmoe van te worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken al deze emoties eigenlijk niet te willen delen, terwijl als een ander naar mij toe gaat delen in en als ervaringen als emoties, ik op den duur mezelf verongelijk in en als een ervaring van ‘moeten luisteren’ naar al deze ervaringen, waarin ik ga denken toch ook wat te willen delen op dat gebied (willen als moeten van mezelf in de geest), omdat ik anders alleen maar aan het luisteren ben naar allerlei ervaringen, in plaats van in te zien, dat hetgeen een ander deelt, niets over mij zegt, hoelang ik ook luister, en dat ik de woorden door me heen kan laten gaan, en dat ik de ervaring van verongelijking zelf in leven roep door te participeren in gedachten als ‘dat ik geen emoties wil delen’, ‘dat ik moet luisteren’ en vervolgens ‘dat ik dan toch ook wat wil delen in en als emotie’, waarin ik conflict en afscheiding in en van mezelf creeer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gedachte(n) over het delen van een ander in een emotie, te gebruiken als excuus om toch zelf ook emoties te gaan willen delen, en zo mijn zelfverantwoordelijkheid hierin bij de ander=de mind te leggen – als mijn gedachte(n) geprojecteerd op de ander buiten mij – om energie te genereren in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfverantwoordelijkheid over het al dan niet (willen)  delen van emoties bij een ander neer te leggen in en als gedachte, dus feitelijk bij de geest in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb energie te genereren door mijn zelfverantwoordelijkheid bij mezelf in en als de geest te leggen, welke ik eventueel kan projecteren op een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken in en als conflict door participatie in gedachten geprojecteerd op een ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aandacht te willen vragen door delen van energetische ervaringen als emoties.

*

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte dat ik moet luisteren naar emoties van anderen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik denk te moeten luisteren naar mijn eigen emoties, welke opkomen in en als reactie op een woord of ander triggerpunt in en als mezelf, getriggerd door iets buiten mezelf, welke vervolgens rond gaan draaien binnenin mezelf, waarin ik op mezelf blijf reageren.

Ik stel mezelf ten doel, als ik luister naar en ander, de woorden door me heen te laten gaan en bij mezelf te blijven in de adem, adem voor adem, waarin geen ruimte is voor een gedachte, en waarin ik goed let op mezelf welke beweging er innerlijk plaatsvindt en wanneer, zodat ik een gedachte of emotie als reactie op een bepaald woord of ander triggerpunt, in mezelf kan onderzoeken in schrijven en toepassing van zelfvergeving en door eventueel een woordweb te maken voor mezelf rondom een woord dat mijn aandacht heeft en welke dus energetisch geladen is.

Als ik mezelf zie zoeken in de geest naar iemand om mijn emoties mee te delen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mijn emoties niet hoef te delen, maar dat ik ze dien te stoppen, zelfvergeven, en eventueel nader onderzoeken in schrijven, waarin ik mezelf ten doel stel de tweedeling als splitsing in mezelf, juist te stoppen, in plaats van verder te verdelen in en als het uitspreken van woorden die geladen zijn met en als emotie.

Als ik mezelf zie drentelen rondom vertrek voor de bus, waarin ik net iets te laat vertrek om de bus rustig te kunnen halen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik hierin haast in mezelf creeer, waarin ik een staartje energie genereer waarop ik me dan voortbeweeg en tevens fysieke spanning creeer, in plaats van in en als mijn fysiek naar de bus te wandelen.

Ik stel mezelf ten doel mijn vertrek vanuit huis naar de bus toe, met 5 minuten te vervroegen en te wennen aan dit vroegere tijdstip als vertrek van huis, zodat ik rustig naar de bus kan wandelen zonder haast en spanning. Ik onderzoek waarin ik de 5 minuten laat liggen, waarin ik mezelf ‘misreken’ als een trucje in de geest om energie te genereren in de kleine puntjes, met consequenties voor mezelf in en als haast, en als het echt te laat wordt, ook voor de winkel, voor klanten, voor medewerkers, en dus voor andere betrokkenen.

Als ik mezelf zie participeren in de neiging om mijn zelfverantwoordelijkheid bij een ander te leggen in en als de geest, in en als een excuus voor het behouden van een emotie als energetische lading in mezelf, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan, zie ik welke emotie ik zou willen behouden, ik schrijf het op, ik schrijf het uit, ik maak het vrij van energetische ladingen, illusies, geloof als gedachten, waarin ik langzaamaan, mezelf bevrijd van deze energetische ladingen als spanningen in mezelf, in en als zelfvergeving.

maar na regen kwam zonneschijn

Desteni-I-Process-Lite (gratis)

———————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 338 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Consequentiedimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 332 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie-zelfcorrecties

Dag 337 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Fysieke Gedragsdimensie

Consequentiedimensie:

Mezelf terugtrekken, mezelf afscheiden, mijn tuin afscheiden, ego als bescherming opzetten

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf terug te trekken als consequentie van mijn ervaring van angst welke getriggerd wordt door  harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in en als de geest in en als een ervaring van angst, en hierin in gedachten als interne gesprekken en reacties als emoties, op het moment dat ik harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai hoor.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn tuin af te scheiden in een poging mezelf te beschermen tegen de zogenaamde onrust die ik ervaar door lawaai buiten de tuin als harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai als angstaanjagend te ervaren en me hierin terug te trekkken in mezelf, in een poging me tegen hetgeen me angst aanjaagt, te beschermen, in mezelf, in ‘mijn huis’ en in het afschermen van de tuin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn ego als bescherming op te zetten als reactie op het horen van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

*

Als ik mezelf mezelf zie terugtrekken en afscheiden, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik geloofd heb dat ik me dien te beschermen tegen harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai van buitenaf en hierin een ego gecreeerd heb door me te verzetten en af te scheiden – afscheiding als beschermende schutting –  niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mezelf hierin op het terrein van de geest begeef en mezelf hierin gevangen zet; gevangen in en als angst in en als de geest.

Ik realiseer me dat ik me verzet tegen een ervaring in mezelf als reactie op harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, waarin ik angst ervaar mezelf te verliezen, wat een angst is om mezelf zoals ik mezelf ken – als gevoelig en houdend van stilte en een rustige benadering – te verliezen als ik het verzet tegen een gelijk gaan staan aan harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai en mijn reacties hierop stop, laat varen in mezelf, opgeef.

Ik realiseer me dat ik pas echt opsta als ik mijn verzet als wie ik ben als wie ik ken als mezelf in en als de geest, opgeef door te stoppen in mezelf en mezelf te vergeven voor wat er in me opkomt en wie ik hierin ben.

Ik ga met mezelf de verbinding aan om in het moment van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, te focussen op mijn ademhaling en te onderzoeken in mezelf waar ik me verzet en waartegen, wat er in me opkomt specifiek, zodat ik mezelf kan vergeven, de ervaring door me heen kan laten gaan en hier doorheen kan ademen.

Ik stel mezelf ten doel de tuin en hierin planten en dieren praktisch af te scheiden met schutting en klimop of andere planten als bescherming met gezond verstand, aangezien de meeste mensen op dit moment geen oog hebben voor kleine dieren en planten langs de weg, en ik dit dus dien te beschermen ter behoud van hun leven. Echter dit betekent niet dat ik dan maar kan blijven reageren op de onbehouwenheid van de mens die verkeert in de geest, waarin geen behoud van leven aanwezig is, en mezelf gelijk maak aan de geest in onbehouwenheid van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel praktisch te zorgen voor het behoud van leven voor plant en dier voor zover dit op dit moment in mijn bereik ligt en ten eerste voor plant en dier in mijn directe leefomgeving als wat ik zelf in en om huis haal/gehaald heb.

Ik ga met mezelf de verbinding aan te zorgen voor het behoud van leven in en als mezelf door het stoppen, onderzoeken en zelfvergeven van mijn reacties op het horen van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai als wat ik zie en ervaar als onbehouwenheid van de menselijke geest, totdat ik niet meer reageer en stil ben van binnen, een en gelijk aan mezelf en hierin aan alles om me heen, in en als zelfbehoud.

Change as a Process – Reptilians

———————————————————————————————————————————
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/