Dag 704 – Het stoppen van de afgescheidenheid als buitenstaander

Samenwerken

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf door een gedachte te vormen als interpretatie als oordeel van wat ik waarneem en deze gedachte vervolgens te geloven en leven en zo, realiteit te maken en dus feitelijk, mezelf te bewegen binnen mijn eigen waarnemen als afgescheiden realiteit; afgescheiden van de fysieke werkelijkheid, van wat fysiek en werkelijk is.

Uit: Dag 703 – De buitenstaander en het opstapelen van zelfoordelen

In bovenstaand blog heb ik verantwoordelijkheid genomen in en als de toepassing van zelfvergeving, voor de afgescheidenheid die ik gecreërd heb binnenin mezelf, in een paar van mijn eigen gedachten die opkomen als (geprojecteerde) zelfoordelen ten aanzien van een ervaring van mijzelf als buitenstaander. Hier volgen wat realisaties en zelfcorrigerende uitspraken als leidraad om mezelf in het vervolg, meer richting te gaan geven binnen een gesprek of bijvoorbeeld een groepsgesprek zodra deze ervaring opkomt en om de ervaring van buitenstaander te stoppen, binnenin mijzelf.

Als en wanneer ik mezelf een gedachte zie vormen over wat ik waarneem in bijvoorbeeld een groepsgesprek over de uitdrukking van een ander en vervolgens over het al dan niet uitdrukken van mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat het een gedachte betreft waarin ik een oordeel, een interpretatie vorm in mijn geest en als ik deze ga geloven, creëren ik ervaringen in mezelf waarin ik mezelf ofwel beter, ofwel slechter ga ‘voelen’, dit in vergelijking tot wat ik waarneem in een ander en tevens realiseer ik me dat hierin constant bezig ben met vergelijkingen van mijzelf met anderen en van wat ‘beter’ of ‘slechter’ zou zijn etc, in plaats van gelijk te staan aan mijn ervaringen die opkomen in relatie tot wat ik waarneem. Ik realiseer me dat, zodra ik gelijk ga staan hierin en mezelf vergeef voor deze specifieke afgescheidenheid, de ‘vergelijkingen’ in feite wegvallen, ze zijn er niet meer en ik hoef me niet langer in relatie te plaatsen tot wat ik waarneem buiten mij, aangezien ik ‘samenkom’ met en als mezelf in dat moment.

Ik stel mezelf ten doel om niet langer deel te nemen in gedachten als oordelen die opkomen tijdens een groepgesprek en in plaats hiervan, de gedachten voorbij te zien komen terwijl ik hier aanwezig blijf in mijn ademhaling en ik stel mezelf ten doel om, zodra ik een beweging waarneem in mezelf in relatie tot deze gedachte, als emotionele of gevoelsreactie, te benoemen voor mezelf wat ik ervaar en mezelf hierin te vergeven, omarmen en van hieruit stel ik mezelf ten doel om vanuit deze omarming en stilte, mezelf richting te geven in hetgeen ik zou willen uitdrukken en indien me dit nog niet lukt, mezelf te ondersteunen in het vinden en oefenen van woorden waarin ik mezelf kan uitdrukken in en als mijzelf aanwezig is.

Als en wanneer ik mezelf onhandig ervaar binnen een gesprek met een ander of meerder anderen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik deelneem in een ervaring die voortkomt uit één of meerdere gedachte(n) en dat ik deze gedachte (als interpretatie, gevormd vanuit mijn eigen waardeoordelen) al gevolgd en geloofd heb alsof het een waarheid is, zonder me werkelijk gewaar te zijn van de gedachte die ik gevormd heb in en als mijn geest.

Ik stel mezelf ten doel te zien welke gedachte ik aan het volgen ben en wat voor waarde ik hieraan gehecht heb waarin ik me realiseer dat ikzelf ‘verdwenen’ ben in deze waarde, in deze energetisch gekoppelde ervaring, positief of negatief, om mezelf meer of minder te maken in een poging om mezelf beter te voelen en vervolgens mezelf slechter te voelen als tegenreactie en hierin stel ik mezelf ten doel om mezelf te omarmen in wie ik ben (geworden) in dat moment en mezelf te vergeven voor de vermeerdering of vermindering van mezelf, specifiek benoemd in wat ik ervaar als gevoel of emotie.

Ik stel mezelf ten doel te ademen naar de emotie of het gevoel in mijn fysiek en hier niet langer weg van te lopen, maar bij me nemen als een onderdeel van mezelf en hier verantwoordelijkheid voor te nemen en het niet langer te laten bestaan als oncontroleerbaar, afgescheiden deeltje dat ik projecteer buiten mezelf.

Ik stel mezelf ten doel om mezelf te ondersteunen door te focussen op mijn ademhaling en me te herinneren om mezelf richting te geven (en niet ‘zomaar’ te verdwijnen in gedachten en ervaringen die opkomen), dit op het moment dat er een ongemakkelijke ervaring opkomt binnen een gesprek met een ander/anderen en ook ‘preventief’ als ik een gesprek begin en ik stel mezelf ten doel om te onderzoeken met welke woorden ik mezelf richting wil/kan geven en deze woorden te herdefiniëren voor mezelf als leidraad.

longen

 Personagevorming en Radicale Ademhaling:

(…) “Deze film die jij hebt gecreëerd, dit ding dat je namen hebt gegeven, deze woorden die het levende woord van jouw werkelijkheid zijn geworden waarin jij een personage speelt. Karakter door personage is fysiek zijn, echt, eerlijk, participerend in elk moment, adem voor adem, in de echte werkelijkheid – dat wat een illusie is geworden veranderend in werkelijkheid: dat wat een illusie is geworden is tijdelijk en vraagt je volledige energetische aandacht, terwijl dat wat echt hier is hoe dan ook beweegt en dan vorm je lagen van personages, als kaste systemen, als zij die hebben en zij die niet hebben – niets van dit kan voortduren, omdat het een illusie is en het zal eindigen en jij zal door de pijn gaan wanneer dit wordt weggenomen en het is alleen een geloof dat je zal verliezen, het is alleen jouw vertrouwen dat je zal verliezen, maar dat zal erg pijnlijk zijn omdat je het gemaakt hebt alsof het echt is, alsof het echt jou is – terwijl jij het niet bent.”

“De echte jij heeft zelfs nog nooit en te nimmer gesproken – want vanaf je allereerste ademhaling,  werd je de zonden van de voorvaderen van zeven generaties terug ingeduwd en een personage, een persoonlijkheid was gevormd.” (…) – Bernard Poolman


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 401 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfcorrecties

Vervolg uitwerking van:

Dag 398 – Wie ben ik aan het verdedigen?

Dag 399 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Triggerpunt

Dag 400 – Wie ben ik aan het verdedigen? – Gedachtendimensie-zelfvergevingen

Zelfcorrecties Gedachtendimensie:

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte ‘het is zo zelfonoprecht dat ik niet weet waar te beginnen’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een gedachte aanmaak in en als mezelf als vorm van controle op de situatie. Ik stel mezelf ten doel, te onderzoeken in mezelf wat het is dat maakt dat ik de situatie wil controleren en wie of wat ik hierin aan het verdedigen ben.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte/ervaring van niet weten waar te beginnen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat de geest een hoeveelheid informatie als excuus opgooit om niet hoeven te beginnen met deconstructie, terwijl ik als de geest eerst zelf diezelfde hoeveelheid informatie heb aangemaakt en geaccepteerd en toegestaan te bestaan in en als mezelf. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen gefabriceerde hoeveelheid informatie te gebruiken als excuus als een niet weten waar te beginnen. Ik stel mezelf ten doel te beginnen met wat zich aandient als reactie in mezelf in het moment, en van hieruit verder te onderzoeken, adem voor adem, dag voor dag, zelfvergeving voor zelfvergeving, zonder focus te leggen op een ‘einddoel’ hierin, maar bewegende in en als het proces van zelfrealisatie.

Als ik mezelf zie participeren in een gedachte als excuus dat een mate van toepassing ertoe doet, dan stop ik, ik adem. Ik zie in mezelf wat het is dat ik wil laten bestaan in mezelf, heel subtiel, verborgen onder de oppervlakte. Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik wil laten bestaan onder de oppervlakte in en als mezelf, te onderzoeken, uit te schrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren in en als het proces van zelfbevrijding.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van ‘beter voelen’ in ‘iets subtiel verborgen laten bestaan’ ten aanzien van ‘iets duidelijk zichtbaar in stand houden’, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf zoals ik het altijd heb toegepast, in stand wil houden, met een klein deel subtiel verborgen, waardoor ik mezelf niet 100% hoef in te zetten ten behoeve van zelfverandering. Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen tot, in en als het punt van volledige zelfverandering en in gelijkheid te wandelen met de weerstanden die ik hierin in mezelf tegenkom, en dus als zodanig de weerstanden als een deel van mezelf te accepteren, zodat ik mezelf hierin uiteindelijk kan zien, vergeven en corrigeren.

Als ik mezelf zie participeren in een geloof dat de gedachten van een ander iets zeggen over mij, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik de ander wil sturen en corrigeren, in plaats van mezelf onder ogen te zien in een nare ervaring in en als mezelf. Ik stel mezelf ten doel, mezelf in en als een nare ervaring, in en als reactie op een geloof in mezelf dat de woorden van een ander over mij gaan, onder ogen te zien, zodat ik kan zien dat ik de nare ervaring zelf creeer en gecreeerd heb in en als mezelf in en als een geloof in mijn eigen gedachte, namelijk dat de gedachten van een ander over mij gaan, en door dit te geloven, verbind ik mijn eigen reacties met hetgeen ik zie als de gedachte van een ander, waarin ik mezelf mis en mezelf afhankelijk maak van die ander/van de gedachten van die ander. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van de gedachten van een ander in en als een geloof dat gedachten van een ander over mij gaan en mezelf hierin, in en als zelfsturend principe, te missen en weg te leggen, te koppelen aan/verbinden met een ander/de gedachten van een ander. Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfsturend principe te koppelen aan/verbinden met gedachten van een ander/met wat ik zie als gedachten van een ander in en als projectie van gedachten van mezelf, en dus, Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn zelfsturend principe te koppelen aan/verbinden met de ander=de mind, oftewel met mijn eigen geest/geest bewustzijn systeem, en mijn zelfsturend principe hierin afhankelijk te maken van mijn geloof in gedachten, gevoelens en emoties, backchat, fysieke veranderingen, verbeeldingen en gemanifesteerde consequenties, bestaande in en als mezelf.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een geloof dat uitgeschreven/uitgesproken gedachten van een ander mij iets aan kunnen doen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik mezelf iets aan-doe, een jasje aandoe als het aannemen van een rol in en als een geloof in de controle van gedachten. Ik stel mezelf ten doel, de rol te onderzoeken die ik aanneem als ik beslis te participeren in een rol als persoonlijkheid in en als een geloof in de controle van gedachten in en als deze aangedane rol, en te zien wie ik ben hierin, wat ik wil verdedigen en/of bereiken en wat dus mijn doel is bestaande in en als deze vorm van controle, zodat en waarin ik mezelf vergeef en corrigeer van hetgeen ik geaccepteerd en toegestaan heb, bestaande in en als deze persoonlijkheid, in en als mezelf.

Wordt vervolgd.

Gebruik de weerspiegeling om jezelf te zien:

Desteni-I-Process  / Desteni-i-Process Lite (gratis)

——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 306 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie – vervolg-3

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Vervolg Angstdimensie:

Dat ik het niet goed genoeg doe

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik het niet goed genoeg doe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst in en als de gedachte te bestaan als ‘ik kan het niet – ik weet het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf angst aan te jagen in en als de gedachte dat ik het niet kan en niet weet, en hierin zoveel energie te genereren dat ik niet meer met gezond verstand in de vraag en/of de situatie kan zien om hierin het antwoord te zien, welke al in de vraag en/of de situatie gelegen is, ik hoef er alleen in te gaan staan en richting te geven in en als de oplossing, welke niet lukt als ik me bevind in en als angst in en als een gedachte in en als de geest, in onderdrukking van mezelf staande in en als de oplossing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren het niet goed genoeg te doen en dus te falen in en als de oplossing, en daarom toegeef aan de angst en verdwijn in en als de angst, zodat ik ten minste niet kan falen in en als de oplossing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik kan falen in en als de oplossing, in plaats van in te zien dat ik alleen faal als ik toegeef en verblijf in de angst, in plaats van een toegift als zelfvergeving aan mezelf te geven en mezelf hierin de mogelijkheid te geven te corrigeren, te veranderen, en op te staan, waarin het opstaan gelijk is aan de oplossing in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever toe te geven aan de angst om te falen dan in en als een toegift als zelfvergeving aan mezelf te leven en te zien dat ik altijd verkeerd als gekeerd in/als de geest heb geleefd, wat de werkelijke en enige oorzaak is van mijn falen aangezien het startpunt verkeerd als gekeerd is, en alles wat ik in dit startpunt voortbreng, verkeerde consequenties met zich meebrengt en manifesteert, waarin ik mezelf bevestig in en als een geloof in falen in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te manifesteren in en als consequentie in en als falen in en als de geest in en als leven in en als startpunt in ongelijkheid in de geest, en hierin een geloof in het bestaan van mezelf als falen te creeren en vervolgens te leven, waarin ik dit geloof bevestig in mijn fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een geloof in falen te vestigen in en als mijn fysiek – hierin dus geloof in en als falen voort te brengen – hierin dus een geloof in een wereld in en als falen voort te brengen – waarin ik vast kom te zitten in dit geloof in falen in de geest, gemanifesteerd in het fysiek, en besta in en als angst voor falen als hetgeen ik tot nu toe altijd heb voort gebracht.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor hetgeen ik altijd heb voortgebracht in en als falen als mezelf levend in ongelijkheid in de geest.

En dus

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mezelf in en als falen levend in ongelijkheid in de geest, gelijk aan de angst waarin ik besta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mezelf bestaande in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf gevangen te houden in de eeuwige cirkel van falen in relatie tot de ziel, waarin ik het nooit goed genoeg kan doen, aangezien ik in en als de geest mezelf altijd vergelijk met een voorstelling in de geest die ik niet kan behalen, zodat ik voldoende energie genereer, bestaande in en als ongelijkheid, om te overleven in en als ongelijkheid in de geest, in en als angst om niet goed genoeg te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf onder controle te houden in en als de Geest als God welke ik als Heilig zie, in een geloof nooit Go(e)d genoeg te zijn.

Failure in relation to the Soul  – Youtube nl

Failure in relation to the SOUL – Bernard Poolman – blog eng

Als ik mezelf zie participeren in en als angst dat ik het niet goed genoeg doe, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me in en als angst beweeg in de geest, waarin ik het nooit goed genoeg kan doen aangezien ik in de geest altijd vergelijkingen maak met hetgeen ik in en als de geest voor ogen heb.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest een verkeerd als gekeerd startpunt heb in ongelijkheid, welke ongelijkheid voortbrengt.

Ik realiseer me dat ik in en als de geest niet kan zien wat het beste is als de oplossing in gelijkheid.

Ik realiseer me dat het antwoord in de vraag en/of de situatie ligt, en als ik in en als de geest beweeg in energie, leg ik een sluier over het antwoord als de oplossing als een sluier over mezelf in gelijkheid als wat het beste is als de oplossing.

Ik stel mezelf ten doel de angst als sluier te stoppen in zelf, elke keer dat ik de angst ervaar, en mezelf terug te brengen in de adem door te focussen op de fysieke ademhaling – 4 tellen in-4 tellen vast-4 tellen uit-4 tellen vast.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het trigger-punt van deze ervaring van angst, zodat ik gerelateerde gedachten als interpretaties als herinneringen kan zelfvergeven en zelfcorrigeren.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te oefenen in het zien van het antwoord gelegen in de vraag en/of situatie in relatief eenvoudige, simpele, kleine voorbeelden, waarin hetgeen in het klein gelijk is aan hetgeen in het groot, en alleen het beginnen in het klein, tevens veranderingen in het groot kan voortbrengen.

Ik stel mezelf ten doel mijn antwoorden te cross-referencen als ik niet zeker ben en mezelf te ondersteunen en onderwijzen.

Reptilians – I am NOT a Failure – Part 51

Full_reptilians-the-emergence-of-anu-part-1

————————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 283 – Expressie en de Darm – Trigger Characters – Afwachtend-1

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Dag 273 – Ruimte – Het huis in Zegveld

Dag 274 – Trigger Characters – Gerelateerd aan Ruimte

Afwachtend – wachtend op wat ik fysiek doe, wat ik initieer, wanneer ik beweeg en/of voorstel tot fysieke beweging

publieke tribune

Gedachtendimensie:

Ik kan dit niet dragen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de Gedachte ‘Ik kan dit niet dragen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik dit moet dragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de ander – die niet beweegt – moet dragen, en dat kan ik niet.

Verbeeldingsdimensie:

Moeder die zit op de bank, waarin ik een ervaring heb alsof alles – inclusief zij – afhankelijk is van mij, van wat ik doe, wat ik zeg. Alles is in respons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te houden in een herinnering als verbeelding waarin ik een ervaring heb alsof alles – inclusief de ander – afhankelijk is van mij, van wat ik doe, wat ik zeg; alles is in respons.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf vast te zetten in een geloof dat de ander afhankelijk van mij is, van wat ik doe, wat ik zeg, doordat alles gebeurt in respons op wat ik doe en zeg.

Backchatdimensie (interne gesprekken):

Dit meen je niet

Ziet iemand zelf niet wat er gebeurt?

Schaamt iemand zich niet?

Ga weg!

Ik wil dit niet

Je doet niks

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘dit meen je niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf in respons te zijn door in backchat te praten in/als de geest, in plaats van hier te zijn in zelfexpressie, los van wat en wie zich om me heen al dan niet beweegt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘ziet iemand zelf niet wat er gebeurt’?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf niet te zien wat er in mij gebeurt in participatie in/als backchat in respons op wat ik zie in de ander buiten mij, dus feitelijk in respons op mijn eigen projectie van mezelf op de ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in respons te leven op mezelf als de ander=de mind, dus op mezelf in/als de geest, geprojecteerd op de ander buiten mij, en hierin mijn projectie als ripple-effect in het fysiek te manifesteren en dus in het leven te roepen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘schaamt iemand zich niet’?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen of iemand zich niet schaamt omdat hij/zij in automatische respons leeft en dit zogenaamd niet door heeft/waarvan het mij lijkt dat die ander dit niet door heeft aangezien die ander het gewoon blijft voortzetten, hoeveel signalen ik ook geef dat ik het niet prettig vind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb signalen te gaan geven als respons op het automatische gedrag van wat ik zie in een ander, welke feitelijk signalen zijn als respons op wat ik zie in de ander=de mind als mezelf in de geest geprojecteerd op de ander buiten mij, en vervolgens volgens deze respons ben gaan leven en mijn leven ben gaan leiden, en dus ben gaan lijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me af te vragen waarom ik geen schaamte ervaar; ik ervaar slechts spijt, regret, enorm, elke dag in nieuwe realisaties, van wat ik gemanifesteerd heb op relatiegebied, welke wellicht gelijk is aan/als schaamte.

How to Transcend Shame and Transform It to Integrity – Part 170

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb immens verdriet dagelijks met me mee te hebben gesjouwed ten gevolge van dit patroon wat ik al levenslang aan het manifesteren ben, in voortzetting van mezelf in oneindig verdriet in/als de geest, als respons op wat ik manifesteer als projectie van mezelf in/als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘Ga weg!’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iemand steeds weg te duwen en/of zelf weg te gaan als respons op wat ik zie buiten mij geprojecteerd als mezelf in respons op de ander=de mind.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven van respons op respons in/als de geest, en hierin mezelf in zelfexpressie volledig kwijt te zijn/kwijt te raken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘ik wil dit niet’, en hierin de conclusie te trekken dat ik de relatie niet wil, in plaats van in te zien dat ik niet wil leven zoals ik ben in relatie als respons op de ander buiten  mij, welke slechts respons is op de projectie van mezelf in/als de geest, in/als ripple-effect, op de ander buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de backchat als gedachte ‘je doet niks’, in plaats van zelf iets te doen aan mijn eigen gedrag in respons op wat ik zie in de ander geprojecteerd als mezelf in de geest.

Zelfcorrecties (zelfcorrigerende uitspraken/zelfcorrigerende doelstellingen):

Als ik mezelf zie in participatie in backchat in respons op wat ik in een ander buiten mij geprojecteerd zie van/als mezelf, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in backchat reageer/antwoord op een Gedachte/afbeelding in mij die getriggerd wordt door een karakter van een andere persoon buiten mij, welke feitelijk ook weer door mijn ogen gekleurd wordt gezien, dus feitelijk is het Trigger Character ook weer een interpretatie van mijzelf doordat ik getriggerd wordt en in/als reactie zie.

Ik realiseer me dat mijn backchat dus feitelijk een antwoord is op een Gedachte als afbeelding welke ik in mezelf heb opgeslagen, waarin ik dus constant in respons/antwoord leef op mijn eigen opgeslagen Gedachten, welke reacties hierin ik projecteer op de ander buiten mij – die natuurlijk hetzelfde aan het doen is, namelijk leven in/als reactie op zijn/haar Eigen Opgeslagen Gedachte – en omdat ik dit niet wil, reageer ik me af op de ander buiten mij.

Ik realiseer me dat ik me beweeg in het Onderbewuste, in Backchat en Reacties als gevoelens en emoties, dus beweeg ik me in opgeslagen herinneringen uit de opvoeding.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen backchat als respons op een Gedachte/afbeelding in mijzelf, getriggerd door een karakter buiten mij, gezien door mijn ogen, te stoppen in mezelf. Ik onderzoek in mezelf wat de Gedachte/afbeelding is waarop ik respons/antwoord/reageer in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven wie ik geworden ben in/als respons op mijn eigen opgeslagen Gedachten als herinneringen, waarin ik me vrij maak om mezelf te veranderen.

Ik stel mezelf ten doel hetgeen ik zie in de ander waarop ik reageer als in respons leef, terug te halen naar zelf en te onderzoeken in zelf, wetende dat als ik in respons leef of me juist terugtrek, ik reageer op mezelf participerend in een Gedachte/afbeelding, waardoor ik in afwachting van de ander=de mind leef, wederom geprojecteerd op de ander buiten mij, en dus leef ik in afwachting van wat ik denk te zien in de ander buiten mij.

Ik realiseer me dat de ander buiten mij ongeveer hetzelfde doet, en dus indien nodig, bespreek wat er gebeurt in mij, als een opening voor zelf en de ander om beiden in zelf in de patronen te zien, waarin het bespreken van wat er gebeurt in mij, tegelijkertijd de zelfexpressie is in het moment.

Ik realiseer me dat als ik wil dat de ander iets doet en/of zegt, ik nog iets wil van de ander om in respons op te kunnen leven, in plaats van te leven in/als zelfwil in/als zelfexpressie.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of ik iets werkelijk wil bespreken, of dat ik eerst alleen alles terug naar zelf wil halen ter onderzoek en zelfvergeving en mezelf vrij maak tot het spreken van zelf in zelfexpressie als werkelijke fysieke correctie.

Reactiedimensie (emoties/gevoelens):

Irritatie, neerbuigend, nors, afhoudend, ongeloof, opgeven, plaatsvervangende schaamte, afschuw, walging

Fysieke gedragsdimensie:

Niet meer bewegen, niets meer zeggen, expressie inhouden, stilvallen

Afwachten II

Consequentiedimensie:

Mezelf verongelijken door middel van inhouden van expressie en verdwijnen in reactie en fysieke gedragsdimensie, dus in de geest; hierin ongelijk gaan staan aan mezelf en de ander, en hierin zelf afwachtend worden;

Alles alleen doen

Reincarnation throughout Time: DAY 11

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb alles in mijn leven steeds te hebben ontkoppeld, ontwricht, alle relaties steeds te hebben gestopt, om los te komen van de patronen en om mezelf vrij te maken om de patronen in te zien, en nu ik dan, relatief vrij van uitwendig beknellend ervarende relaties, in de patronen zie, de enorme spijt ervaar van alle potentiele mogelijkheden tot bestendige relaties die ik gestopt ben buiten mijzelf, tot aan abortus toe, niet ziende hoe en dat ik de relaties binnen mijzelf had kunnen stoppen en mezelf hierin had kunnen veranderen.

Reptilians – My Greatest Regret – Part 56

Angst:

Gedefinieerd te worden als de ander

Vastzitten aan iemand die ik moet dragen

publieke tribune

*

Wordt vervolgd

*

Uitgewerkte Trigger Characters:

Dag 275 – Trigger Characters – Aandacht-1

Dag 277 – Trigger Characters – Aandacht – Backchatdimensie

Dag 278 – Trigger Characters – Aandacht – Fysieke Gedragsdimensie

Dag 280 – Trigger Characters – Aandacht – Consequentiedimensie en Angstdimensie

Dag 276 – Trigger Characters – Ontkenning-1

Dag 277 – Trigger Characters – Ontkenning – Backchatdimensie

Dag 281 – Trigger Characters – Ontkenning – Reactiedimensie

Dag 282 – Trigger Characters – Ontkenning – Consequentiedimensie en Fysieke Gedragsdimensie

—————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 245 – Expressie en de Darm – Negeren, Generen en Genereren

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Probleem:

Ik ervaar in mezelf in de diepte nog een boosheid die ik heb meegenomen uit een vorige relatie. Die heeft te maken met van alles toestaan in het gedrag van de man naar mij toe tot ronduit negeren, niet antwoorden, weglopen en weg blijven, en niets fysiek oppakken en/of fysiek in beweging komen om in communicatie met mij de relatie in werkelijkheid te brengen.

Onder het mom van ‘begrip’ naar de man toe en destijds nog in het geloof dat ‘liefde’ voldoende basis is om een relatie fysieke werkelijkheid te maken, en tevens door altijd alles op mezelf te betrekken en te zien dat ik zelf ook nog punten van weerstand heb om in te zien en op te lossen, en de situatie hierdoor te zien als ‘precies goed’ om de punten in mezelf door te wandelen, heb ik gedrag toegestaan in de ander en mezelf welke niets met liefde als gelijkheid te maken heeft.

Als ik deze ervaringen niet onder de loep neem, breng ik ze mee naar de huidige voorbereiding op agreement en ga ik gedrag interpreteren door middel van projectie op de ander van oude ervaringen als herinneringen in mezelf.

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zin te hebben in het schrijven van dit blog.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren over de situatie met de man die mij negeerde, geen antwoorden gaf, wegliep en weg bleef, niets fysiek oppakte en/of fysiek in beweging kwam om in communicatie met mij de relatie in werkelijkheid te brengen en deze ervaring projecteer op de man in het algemeen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de man niet te vertrouwen is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de man moet vertrouwen, in plaats van in te zien dat ik zelf niet te vertrouwen ben door van alles toe te staan en dat ik eerst zelf dien te vertrouwen door mezelf te vergeven en corrigeren, waarin ik in het delen hierin tegelijkertijd kan zien of en hoe er een basis in vertrouwen kan worden opgebouwd met de man.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als een enorme opgaaf te zien om gehoord te worden, om me uit te spreken, om aan te geven wat ik wil, om te vragen hoe de man dit ziet en wat de man wil en om aan te geven als ik iets zie wat niet wordt opgepakt en te vragen wat hier de oorzaak van is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat als ik zie dat iets niet wordt opgepakt, dit nooit zal worden opgepakt, in plaats van in te zien dat ik angst ervaar voor mezelf die toestaat dat dit niet wordt opgepakt door mijn mond te houden en net te doen alsof ik ermee in akkoord ben, in angst om te horen dat de ander/de man het niet op wil pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de ander/de man iets niet op wil pakken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de man de schuld te willen geven in een geloof dat hij iets niet op wil pakken, in plaats van in te zien dat ik iets niet op wil pakken in het stoppen en vasthouden van mezelf aan dit geloof in/als controle.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf een zeur te vinden als ik vraag en/of aangeef dat iets opgepakt moet/kan worden als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een controle te willen behouden door het niet aan te geven, waardoor de ander het ook niet op kan pakken, en in plaats hiervan het in controle in mezelf te bewaren/bij me te houden, met als gevolg dat ik boosheid dus energie genereer dus mezelf genereer in zelfinteresse welke generen voor mezelf met zich meebrengt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te generen voor genereren in zelfinteresse.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te genereren in zelfinteresse, waardoor ik mezelf als leven negeer en dus de ander mij ook als leven negeert en ik de ander als leven negeer, en dus het negeren zelf creeer, toesta en/of in stand houd.

Genereren/Negeren – Alleen re mist in het woord negeren, re-negeren, herhaaldelijk negeren in generatie (voortplanting) waarin we energie genereren en ons vervolgens generen.

Ik stel mezelf ten doel de herinneringen en ervaringen in relatie tot het negeren in relatie tot generatie waarin ik energie genereer, in te zien, te stoppen, zelf te vergeven en te corrigeren en de energie die ik hierin genereer te stoppen in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te delen in communicatie over wat ik zou willen en te vragen wat de man wil, en hierin de eventuele reacties die ik ervaar in mezelf op te lossen door middel van zelfvergeving en zelfcorrectie, welke ik indien nodig kan bespreken.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven voor dit proces en de controle die ik heb opgebouwd stap voor stap, adem voor adem in te zien, uit te schrijven, zelf te vergeven en zelf te corrigeren en hierin tevens en tegelijkertijd de man de tijd te geven voor zijn proces.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven waar ik angsten ervaar en waar ik energie genereer in re-negeren van mezelf en de ander als leven, waardoor ik mezelf in staat stel mezelf te kunnen corrigeren en veranderen in een betrouwbaar levend wezen naar mezelf toe en hierin naar de ander.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met energie te genereren in participatie in herinnering aan een oude ‘liefdesrelatie’ waar ik nog in liefde geloofde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liefde voor de man in herinnering als gevoel als energetische ervaring in mezelf te missen, in plaats van in te zien dat ik deze liefde nodig had ter compensatie van de zelfhaat die ik in mezelf in/als fysiek heb opgebouwd en weggestopt en waarin ik in deze polariteit tevens de zelfliefde als eenheid en gelijkheid in/als zelf, heb weggestopt.

Ik realiseer me dat ik geen gevoelens van liefde nodig heb als ik de zelfhaat in mezelf stop.

Ik realiseer me dat ik deze gevoelens als energetische ervaringen re-creeer uit een ervaring in het verleden zonder hier werkelijk iets mee te willen, dus recreeer als vermaak in de Geest en hierin mezelf afleidt van de dagelijkse fysieke bezigheden en van het wandelen van het vrijmaken van het geest bewustzijn systeem, en mezelf hierin als energie in leven probeer te houden.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van zelfhaat, dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe mezelf weg te duwen in zelfhaat. In plaats hiervan, laat ik de ervaring door me heen gaan waarin ik de afscheiding van deze ervaring in mezelf stop. Indien nodig pas ik een of meerdere zelfvergevingen toe op de afscheiding. In het stoppen van de afscheiding van mezelf in een ervaring van zelfhaat, her-enig ik mezelf met mezelf en stop ik de polariteit van haat-liefde in mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in een energetische ervaring van gevoelens van liefde in/als herinnering dan stop ik, ik adem. Ik sta mezelf niet toe deel te nemen in energetische ervaringen ter afleiding van mezelf in het proces van het bevrijden van het geest bewustzijn systeem.

Ik stel mezelf ten doel gevoelens van liefde ter afleiding en vermaak van mezelf in de Geest te stoppen en op te pakken wat er fysiek gedaan moet worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tot het delen van mezelf, waarin ik de weerstand, welke wederom een energetische manifestatie is om energie te genereren in de geest, geloof.

Ik stel mezelf ten doel de weerstand tot het delen van mezelf te stoppen en te onderzoeken in welke punten de weerstand opkomt /op blijft komen, zodat ik hier nader in kan zien. Ik realiseer me tevens dat het gewoon een trucje kan zijn van de geest zonder verdere bijbedoeling, en dat onderzoek en onderzoek weer een reden kan zijn tot het bezig blijven met de weerstand.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben mezelf tekort te doen als ik de weerstand gewoon stop in mezelf en mezelf voortbeweeg door de ervaring van weerstand heen, in plaats van in te zien dat ik mezelf tekort doe als ik blijf zitten en mezelf kort houd in weerstand, in plaats van op te staan.

Ik stel mezelf ten doel eens te zien wat er gebeurt als ik gewoon door de weerstand heen beweeg en de afschuwelijke en weerzinwekkende ervaringen die hierin opkomen door me heen laat gaan en zelfvergeef, waarin ik de afscheiding van deze ervaringen stop in mezelf en er gelijk aan ga staan dus in opsta.

Ik realiseer me en zie in mezelf dat ik in een punt van zelfinteresse wil blijven bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te willen blijven bestaan in een enkel punt van zelfinteresse.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het ene punt is van zelfinteresse waarin ik wil blijven bestaan in relatie tot generatie, genereren (re-)negeren en generen.

Beloning:

Tevredenheid met mezelf in het richting geven van mezelf in het stoppen van energetische ervaringen, waarin ik in tevredenheid in Zelfvertrouwen opsta, stap voor stap, adem voor adem, zelfvergeving voor zelfvergeving,  waarin ik leer mezelf te delen en niet langer toesta mezelf, en hierin de ander, te negeren in het geloof in ervaringen van weerstand en liefde.

Stoppen van angst en boosheid als ervaring in mezelf voor mezelf in zelfinteresse door rechtstreeks in zelf te zien, en hierin het stoppen van angst voor en boosheid op de ander in zelfinteresse, aangezien: zolang ik iets doe in zelfinteresse in de richting van een ander, weet ik dat ik dit ieder moment kan verwachten van een ander als mezelf aangezien ik niet zelfoprecht ben en dus niet zie wat er gebeurt in het moment, niet in mezelf en niet in de ander.

Reptilians-my-fear-of-aloneness-part-46

What is it of ourselves within ourselves that we keep suppressing, denying and ignoring and deliberately not want to face/see/experience/realise through keeping ourselves busy/preoccupied in the quantum-time energy of the Mind?

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 242 – Expressie en de Darm – Is Verandering Mogelijk?

Dit is een vervolg in een serie blogs “Expressie en de Darm” beginnend bij Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Probleem:

Ik schrijf verschillende keren dat ik ben opgegroeid met iemand die niet in zelf wil zien en dus niet wil veranderen. Wat ik diegene altijd ‘verweten’ heb. Totdat me duidelijk wordt dat we als mens niet graag veranderen, of liever gezegd niet veranderen als we hier niet of onszelf toe dwingen of hiertoe gedwongen worden. En hier groeien we allemaal in op, en zo leren we dat we niet willen en/of kunnen veranderen.

'Guilt'  Illustration by Andrew Gable

‘Guilt’ Illustration by Andrew Gable

Oplossing:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ben opgegroeid met iemand die niet in zelf wil zien en dus niet wil veranderen en dat dit aan die ene persoon ligt, in plaats van in te zien dat dit de algemene natuur is van de mens die geprogrammeerd is om te blijven zoals zijn programma.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb die ene persoon er de schuld van te geven dat die niet in zelf wil zien en dat hierdoor geen verandering mogelijk is, in plaats van in te zien dat ik zelf wel kan veranderen en mijn programma kan stoppen, los van wat die ene persoon doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zelf te geloven dat ik de huidige status van mijn darmwerking niet kan veranderen, dat ‘het’ wel kan maar dat ik het niet kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik mijn fysiek in disfunctie niet kan veranderen, in plaats van in te zien dat dit denken en dit geloof deels de oorzaak is van deze disfunctie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb wel te geloven en ook zien en weten dat verandering mogelijk is, maar niet te geloven en dus ook niet echt zien dat ik kan veranderen aangezien ik niet geloof ooit de details mijn mijn zelfprogrammering te kunnen inzien en hier vandaan stoppen, zelfvergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te geloven dat ik in detail kan leren zien hoe ik mezelf geprogrammeerd heb, in plaats van in te zien dat ik het helemaal niet hoef te geloven, dat ik het gereedschap van schrijven, zelfvergeven en zelfcorrigeren kan toepassen op hetgeen ik zie in mijn eigen geest en in de directe omgeving om me heen als wat ik gecreeerd heb als consequentie als wie ik ben, en dat hierin het detail ‘gevangen’ zit welke ik kan inzien en vrijmaken door het uitschrijven van de details en hierop zelfvergeving en zelfcorrectie toe te passen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik niet gestructureerd genoeg ben om in detail te zien hoe ik mezelf geprogrammeerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb weerstand te ervaren tegen structuur brengen in het schrijven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur in schrijven als saai, moeilijk en niet leuk want niet vloeiend te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur als niet vloeiend te ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb vloeiend als ervaring als stroming als leven te ervaren, in plaats van in te zien dat dit geen leven is maar een energetische ervaring als gemak waarvoor ik weinig moeite hoef te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur als niet-leven te zien, in plaats van in te zien dat ik hiermee de structuur van het systeem bedoel en ervaar die als een bolwerk het leven onderdrukt en dat leven in zichzelf, zoals bijvoorbeeld een plant of een boom, ook een structuur heeft die leven ondersteunt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb structuur aan systeem te koppelen en hierin structuur als zichzelf af te wijzen terwijl ik tegelijkertijd zie dat wat meer structuur veel duidelijkheid en ondersteuning kan geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat ik mezelf niet verander en blijf leven met een versie van mezelf die niet grootste potentieel is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin dus angst te ervaren voor de sabotage van mezelf als geest bewustzijn systeem die me in een gedegradeerde versie van mezelf wil houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te vertrouwen in het leven van mijn uiterste potentie aangezien me dit nooit gelukt is tot nu toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat het niet voor mij is weggelegd om te veranderen tot een fysiek mens van vlees en bloed die leeft als wat het beste is aangezien ik uit een heel gewoon gezin kom en zelf ook heel gewoon ben maar dat ik vrijheid en geld/kansen heb gekregen in dit gezin om mezelf bij te scholen in richtingen die ik zelf gekozen heb als zijnde ondersteunend voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat werkelijke verandering niet is weggelegd voor gewone mensen, in plaats van in te zien dat deze gewone basis juist is wat me stabiliteit heeft gegeven en geeft in/als het fysiek en dat gewoon en ongewoon maar een illusie is van de geest.

Beloning:

Ik realiseer me dat ik in ieder moment zelf beslis of ik mezelf door duw in verandering of dat ik toegeef aan de ‘gewoonte’ van de geest welke deze opgooit als weerstand, geen zin, onmogelijk, niet voor mij, te pijnlijk en oneindig meer van dit soort sabotage middelen.

Ik realiseer me dat het enige wat me tegenhoudt in verandering is mezelf in zelf-interesse waarin ik iets lekkerder, gemakkelijker, aangenamer enzovoort vind.

Ik realiseer me dat ik in zelf-interesse in angst besta voor het verlies van deze zelf-interesse en prettige ervaringen die hierbij horen, waarin ik opnieuw angst heb gecreeerd voor onprettige ervaringen als weerstand, en dus zal ik angst ervaren als het proces van zelf-verandering wandel, aangezien ik in en als angst besta in/als het geest bewustzijn systeem.

Ik realiseer me dat ik hierin angst ervaar voor het maken van vergissingen, in plaats van in te zien dat er geen vergissingen bestaan maar alleen oplossingen om mezelf te veranderen, en als ik reageer op een zogenaamde ‘vergissing’, besta ik in angst voor verlies van mezelf in een geloof dat ik het ‘goed’ deed elke ik als energetische beloning heb ervaren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bevestiging van ‘het goed doen’ als energetische beloning van de ander=de mind te ervaren, in plaats van in te zien dat de enige werkelijke constante beloning is het zien in en realiseren en corrigeren van zelf en hierin zelf-intimiteit te manifesteren.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken voor welke ervaringen ik angst ervaar in het maken van een eventuele vergissing zodat ik deze ervaring in kan zien, stoppen, zelfvergeven en corrigeren en hierin eventueel zie aan welke herinnering deze ervaring gekoppeld is en hierin gerelateerde geloven en aannames kan stoppen in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met verlangen naar energetische beloningen als bevestigingen van buitenaf als de ander=de mind. Ik onderzoek in mezelf wanneer en waarom ik een energetsiche beloning verlang en/of denk/geloof nodig te hebben en welk gemis hieraan ten grondslag ligt. In dit onderzoek zie ik in mezelf, vergeef ik mezelf, corrigeer ik mezelf zodat ik zelf-intimiteit ontwikkel als constante beloning in en als mezelf.

Ik realiseer me dat als ik geen angst ervaar om vergissingen te begaan, ik ook geen angst meer ervaar om te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in verandering te laten belemmeren door angst voor het maken van vergissingen en hierin angst voor het missen van een energetische beloning, in plaats van in te zien dat ik zelf als leven het enige werkelijke ben wat ik mis, waardoor ik zoek naar bevestiging voor het vullen van dit gemismet energetsiche ervaringen als beloning die me een vervullend gevoel geven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in te zien in ongemak in het proces van verandering en mezelf hierin te ondersteunen in de adem, in het schrijven, in het zelfvergeven zodat en totdat ik in staat ben de zelfcorrecties toe te passen in/als zelfverandering, waarin ik dicht bij mezelf te blijf in vertraging zodat ik in zelf kan zien en mezelf niet in de kou laat staan door vooruit te rennen in de geest en weg te gaan uit mijn fysiek en de uit de fysieke realiteit.

It-is-time-to-change-reptilians-part-150

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 226 – Vernieling van de Leefomgeving

sneeuwbal

Ik ga verder met de omstandigheden in de buurt.

Na het sneeuwballen gooien tegen huis en raam van de afgelopen week staat gisteren het andere groepje kinderen bij het huis. Ik kom aanlopen, en het begint weer, voordat ik iets gezegd heb, met een opmerking dat ze gewoon gaan voetballen hier. Ik antwoord niet zoveel, en ga naar binnen. Even later begint de ellende, waaruit blijkt dat ze met het andere groepje hebben gepraat. Er komen sneeuwballen tegen het raam, natte vieze sneeuw want het heeft geregend, en door de brievenbus. Hierbij doe ik de deur open en geef aan dat ik dit niet leuk vind. Het jongetje voor de deur zegt wederom, ik heb het niet gedaan. Ik doe de deur weer dicht en het wordt meer en meer. Lang en hard op de bel drukken, hele plakken sneeuw tegen huis en raam, gegil, gejoel, wegrennen en weer terug komen, ook sneeuw over de schutting (de konijntjes had ik al vast laten zitten voor de zekerheid). Dit gaat zo een half uurtje door zonder dat ik iets doe. Uiteindelijk loop ik naar de overburen om wat ondersteuning te vragen (een jong gezin met een man die leraar is) en ik zie dat de plantenbak ook is omgegooid. Dat blijken ze al te hebben gegeven, en de kinderen zijn weggestuurd. Overigens zijn ze pas weg gegaan na de 2e vraag van de man – naar de vrouw werd in eerste instantie ook niet geluisterd – met de opmerking dat als ze doorgaan, hij aan hun moeder gaat vragen of dit normaal gedrag is. We maken de afspraak dat als het weer gebeurt, ik aangeef aan de kids dat ik dit niet leuk vind, en er verder geen aandacht aan besteed. Ze geven hun telefoonnummer zodat ik ze kan bellen indien nodig zodat zij kunnen inspringen.

Wat me enorm dwars zit hierin, is de manier waarop er met elkaar en met de leefomgeving wordt omgegaan, totaal zonder respect en zorg. Het wordt door de kinderen gedaan, die overigens niet in deze straat wonen. Ze weten dus heel goed dat dit niet de bedoeling is – ze doen het niet in de buurt van hun eigen huis – en tevens hebben ze dus niet geleerd dat je dit ook niet doet ergens anders in de straat bij andere mensen.

Ik heb de buren gevraagd of het aan het huis ligt (het ligt aan een speeltuintje), wat niet het geval is. Ze waren hier in het begin aan het voetballen over de hele speeltuin en straat heen (het is een speeltuintje voor hele kleine kindjes), en de bal kwam steeds  bij de schutting, waarachter de konijntjes liepen. Dus ik vroeg ze wat op te letten met de bal, legde uit waarom, en gaf aan dat het geen plek is om te voetballen en dat verderop een voetbalveld is. En hierdoor is het begonnen. In plaats dat er geluisterd wordt naar een vraag om zorgzaamheid, wordt het erger en erger. En wat doet iedereen dus, zijn mond dicht houden. Vooral niet iets aangeven, want als je eenmaal opvalt, ben je de pineut en gebeurt het tegenovergestelde van wat je vraagt. In plaats van dat er samen gezorgd wordt voor een leefomgeving, wordt degene die iets vraagt uitgejouwd en belaagd en wordt de leefomgeving kapot gemaakt.

IngridB wees destijds erop dat de kids alleen maar willen voetballen en dat ze overal al worden weg gestuurd. Dat is een punt wat ik ook begrijp, en vanuit het gezichtspunt van de kinderen is dit natuurlijk het belangrijkste. Waar ik dan wellicht te weinig naar geluisterd heb in het begin en nu toch echt moet integreren in mijn benadering.

Het lijkt een klein onbeduidend voorbeeld, maar het is wat op grote schaal gebeurt. Hier zit meteen het volgende punt. Ik zie het direct in deze hele kleine voorbeelden, maar als ik dit benoem, moet het eerst in het fysiek worden uitvergroot voordat het blijkbaar zichtbaar wordt voor een ander. Dus moet ik het laten gaan met het risico dat er eerst echt iets kapot wordt gemaakt. Met name het kapot maken van planten vind ik niet leuk. Dieren kan ik al helemaal het risico niet laten lopen, met als gevolg dat ik de dieren dus vaker vast moet zetten voor hun eigen veiligheid. Ik kan er niet op vertrouwen dat de dieren hier veilig zitten. 1x een daad in bezetenheid kan een klein dier als een konijn doden, ook al is het niet direct op het dier gericht (en zelfs hier vertrouw ik niet op, het kan maar zo wel op het dier gericht zijn).

We hebben het nu over kinderen van 10-12 jaar en ik zie dat het redelijk onschuldig blijft. En feitelijk komt het overeen met het kattenkwaad wat ik zelf heb uitgehaald vroeger. Als we dit uitvergroten kan het natuurlijk leiden tot aanvallen op mensen en werkelijk vernielen van huis, plant en dier.

Bij mij roept het angst op. En vooral boosheid. Boosheid dat ik het kwetsbare leven moet verbergen achter grote schuttingen. En dat is ook wat iedereen hier doet in het dorp. Iedereen heeft dieren en tuintjes, en alles is afgeschermd. Ik heb weinig ruimte om het af te schermen dus als ik iets van groen wil, moet het in het openbaar.

Tevens ben ik boos op mezelf. Dat ik er vanuit ben gegaan dat het wel zou lukken hier. Dat ik er voldoende aan heb om zo weinig groen om me heen te hebben. Dat ik het gewoon rondom het huis doe waar iedereen het kan zien. Dat ik mezelf gewoon uit de groene leefomgeving gehaald heb zonder werkelijk in te zien wat dit inhoudt voor mezelf.

Feitelijk is dit waar ik al jaren bang voor ben en wat me al jaren pijn doet. De onverschilligheid van de mens ten opzichte van het kwetsbare leven, van leven ansich. En de angst om hierin op te staan. En als ik dit doe, het tegenovergestelde effect te krijgen. Wat ook komt doordat ik nog opsta in angst. En doordat ik het feitelijk te belachelijk voor woorden vind om hier iets van te moeten zeggen. Dat dit niet gewoon gedaan wordt, dat er niet gewoon gezorgd wordt voor de leefomgeving en het leven hierin. Hierin ligt mijn onverschilligheid ten opzichte van leven, in dit geval van kinderen die iets blijkbaar niet geleerd hebben. Ik ben niet werkelijk bereid hierin richting te geven en vind dat iedereen dat maar zelf moet doen.

Dit is heel in het klein wat er heel in het groot gaande is in de wereld. De mens maakt het leven kapot ten behoeve van een verlangen in zelfinteresse. En dit is waarom ik sta voor een gelijk geld kapitalisme waarin een ieder gelijk wordt benaderd en gelijke kansen heeft, en waarin gezorgd wordt voor al het leven – mens, dier, plant, aarde – van jezelf, maar ook van een ander. Waarin kinderen opgroeien in deze zorg, en deze zorg dus zelf zullen voortzetten omdat ze dit zo geleerd hebben. Zodat we niet meer in de angst hoeven te leven welke ik, en met mij iedereen, elke dag ervaar, voor de vernieling en desinteresse van de mens, welke in ieder mens aanwezig is, en hierin weer de angst voor de gevolgen als je hierin opstaat en er iets van zegt.

Ik huil om de desinteresse, om de waanzin en bezetenheid in de kinderen dus in de mens, om het lijden van plant en dier, om mezelf in een ervaring van onmacht, om de totale destructie van het leven op aarde en om het gemis van zelfrespect en zelfdirectie in de mens als in mezelf.

sneeuwbal

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb volledig verlamd van angst te geraken en ernaar neig het allemaal over me heen te laten komen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb voor de diertjes waarvoor ik verantwoordelijk ben op te staan maar niet voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de diertjes nodig te hebben om op te staan voor de zorg voor de leefomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de diertjes te gebruiken als reden om aan te duiden waarom er niet zo omgegaan kan worden met de leefomgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf geen reden genoeg te vinden om op te staan als ik iets vervelend vind, en ernaar te neigen zolang mogelijk hiermee te wachten, en door het gedrag van een caviaatje erop gewezen te moeten worden dat ik iets moet doen, dat ik richting moet geven aan mezelf in deze situatie en dat deze situatie niet uit ziochzelf stopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb doodsangst te ervaren, welke lijkt op doodsangst om iets te zeggen van deze situatie tegen de ouders van de kinderen, aangezien zij degenen zijn die de kinderen richting kunnen geven, in plaats van in te zien dat het doodsangst is om mezelf die niets doet in deze situatie, waarin ik angst ervaar dat het niet stopt, dat het erger en erger wordt en dat niemand iets doet, totdat de dood (van plant of dier) erop volgt en dat ik dit toesta.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel begrip te hebben voor ieders uitgangspunt in deze situatie, waardoor ik ernaar neig om niets te zeggen tegen bijvoorbeeld de ouders, aangezien het niet mijn bedoeling is dat kinderen gestraft worden maar wel dat dit gedrag gestopt en gecorrigeerd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat in begrip alles zich oplost, waardoor ik zelf niets doe behalve begrijpen wat er gebeurt, ondertussen niet begrijpende waarom niemand dit stopt, in plaats van in te zien dat ik degenen ben die het moet en kan stoppen, of in ieder geval het begin kan maken hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben iets te doen wat niet  in de haak is als ik met de ouders ga praten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben dat ik de kinderen verraad als ik met de ouders ga praten, waardoor ik de verantwoordelijkheid van de correctie op mij eigen schouders haal en probeer de kinderen rechtstreeks te corrigeren hier aan huis, wat niet lukt, dat is gebleken, het wordt alleen maar erger.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn voor de ouders en voor de reactie van de ouders die eventueel de kinderen gaan verdedigen en mij gaan aanvallen en hierin de kinderen tegen mij opzetten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de hele dag in verlamming op de bank te zitten in de wetenschap dat ik later op de dag naqar de ouders van de kinderen ga, en mezelf bijna niet tot de werkzaamheden kan zetten die vandaag gedaan moeten worden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hier niets te ervaren in mezelf, geen richting, geen zelfbeweging, geen zelfdirectie, en dit richting geven in/als/van mezelf puur moet doen op het zien wat het caviaatje laat zien wat het gevolg is als ik niets doe, en dit niet kan en mag laten gebeuren, maar nog steeds het liefst te willen blijven zitten waar ik zit en ik verroer me niet, zodat ze hopenlijk een keer stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zoveel angst te ervaren dat ik denk en geloof dat het beter is niets te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een onverschilligheid te creeren en ervaren naar de kinderen toe, welke voorkomt uit de angst en een niet-weten hoe mezelf en hierin de ander als de kids richting te geven en te stoppen in onacceptabel gedrag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb altijd deze angst en niet-weten op de achtergrond te ervaren, ook als ik de kinderen wel corrigeer, waardoor ik er altijd vanuit ga dat er niet geluisterd wordt, dat het overbodig en overdreven is wat ik zeg en dat ik een mierenneuker ben, in plaats van in te zien dat ik hetgeen gecorrigeerd dient te worden, al in de kleinste details waarneem, waarin de meesten het nog wegwuiven en mij er dus op aan vallen dat ik loop te zeuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf erop aan te vallen dat ik loop te zeuren en hierin mezelf wegwuif als wat ik zie dat het beste is, aangezien ik het direct zie in het kleinste detail in gedrag, welke direct gecorrigeerd dient te worden waardoor de grootste problemen voorkomen kunnen worden, maar waar ik nooit in opgestaan ben aangezien niemand dit doet, en als ik het wel doe, dit werd weggewoven als Ingrid die altijd zo moeilijk doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik degene ben die altijd zo moeilijk doet, en hierin een angst en twijfel gecreeerd heb om een kiem van problemen te benoemen, waarin ik vervolgens wordt weggewoven dus weggevaagd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo vaag te zijn geworden doordat ik mezelf heb laten wegwuiven en wegvagen en hierin ben gaan meedoen naar mezelf toe, als gemakkelijkste weg door niet op te hoeven staan en dus geen conflict als frictie te creerenh in de buitenwereld, maar in plaats hiervan constant conflict als frictie in de binnenwereld in mezelf te creeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in tweeen te splitsen ten behoeve van de lieve vrede.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan conflict.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te hekelen door me te laten leiden door mijn eigen hekel aan conflict.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb hierin een hekel te hebben gecreeerd aan opstaan in mezelf welke zich weerspiegelt in het hekel hebben aan opstaan in de ochtend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het liefst de hele dag in bed te blijven liggen in plaats van op te staan in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in de ochtend uit bed te moeten hijsen door deze constante angst en hekel op de achtergrond, welke hier zo duidelijk wordt in dit huisje dat ik het niet meer zo kan laten.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het als totaal onnatuurlijk te ervaren om op te staan in mezelf en hier iets van te gaan zeggen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom ik hier iets van moet zeggen, waarom de kinderen zichzelf niet corrigeren terwijl zo overduidelijk is dat ze onacceptabel gedrag vertonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen waarom mensen zichzelf niet corrigeren, in plaats van in te zien dat de meeste mensen deze ervaring van onnatuurlijkheid en verlamming in zich hebben en dus niet weten en ervaren dat en hoe het anders moet of kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren dat ik iets vreselijks ga doen als ik er iets van zeg tegen de ouders, in plaats van in te zien dat richting geven in deze situatie voor iedereen het beste is, ook als het niet direct gezien en/of ervaren wordt door iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zien wat er gebeurt als ik geen richting geef en bezeten gedrag stop, dan wordt het van kwaad tot erger totdat er echt slachtoffers vallen en de correctie alleen maar lastiger en vervelender is en tevens levens heeft gekost, zoals het al miljoenen levens heeft gekost op aarde, en hierin geen richting te geven aan mezelf in bezeten gedrag in/als het bewustzijn in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten of ik nu juist met de ouders moet gaan praten of dat ik alleen het bezeten gedrag in/als angst in mezelf vergeef en corrigeer en voor mezelf en tevens eventueel aan de kinderen aangeef dat als er nog 1x zoiets gebeurt, ik met hun ouders ga praten en dat we dit anders op gaan lossen.

Ik realiseer me dat de enige weg tot correctie het door de angst heen wandelen is en de correctie in het fysiek toe te passen.

Ik realiseer me dat de angst die ik ervaar mezelf niet ten dienste staat, maar is opgebouwd door een leven in angst waarin ik niet ben opgestaan en door vele levens voor mij waarin men niet is opgestaan, waardoor de angst zich geaccumuleerd heeft tot een levensgrote verlamming welke natuurlijk aanvoelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een levensgrote verlamming als mijn eigen natuur aan te nemen, in plaats van in te zien dat dit het geest bewustzijn systeem is die de macht over mij heeft genomen in/als angst, welke ik heb toegestaan maar waarvan ik niet eens meer zie dat ik dit heb toegestaan, aangezien ik het geworden ben.

sneeuwbal

Na cross-referentie in de Nederlandse groep wordt me duidelijk dat ik voorlopig niet met ouders ga praten.

Ik stel mezelf ten doel mijn eigen angsten te stoppen en de gevolgen van beslissingen in het verleden onder ogen te zien, zelf te vergeven en corrigeren, zodat ik uiteindelijk zonder angst en voorprogrammering tot nieuwe beslissingen kan komen.

Ik stel mezelf ten doel alle facetten in overweging te nemen, ook het belang vanuit het gezichtspunt van de kinderen, en hierin te zien of we op een gegeven moment tot een afspraak kunnen komen waarin zij ruimte hebben om te voetballen en ik niet tolereer dat er iets vernield wordt, maar hier niet van tevoren angstig over ga zitten doen zonder dat er werkelijk iets gebeurt.

Ik stel mezelf ten doel de konijntjes vast te zetten in hun hokken als ik een risico zie van bijvoorbeeld een voetbal op hun hoofd, en de konijntjes vrij te laten als het rustig is in de omgeving.

Ik stel mezelf ten doel een risico van een eventueel kapot gaan van een plantje mee te nemen in mijn beslissing welke plant te kopen maar hierdoor niet mijn plezier weg te laten nemen in het inrichten van het tuintje.

Ik stel mezelf ten doel verder te wandelen in dit proces van het inzien, stoppen, zelfvergeven en corrigeren van het bezeten gedrag in mezelf ten aanzien van angst voor vernieling van de leefomgeving.

Ik stel mezelf ten doel om in geval van twijfel ten aanzien van het nemen van een beslissing, de tijd te nemen om alle facetten in te zien, en hierin, indien nodig, cross-referentie en/of ondersteuning te vragen aan mensen die met gezond verstand in de situatie kunnen zien, zoals in deze situatie bijvoorbeeld de overburen, of  in de Nederlandse groep.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het creeren van verdriet in mezelf door te stoppen met haasten en mezelf opjagen vanuit een startpunt van angst in het nemen van belangrijke beslissingen.

sneeuwbal

—————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life