Dag 202 – Zelfvergeving

Ik ben gestart met mezelf te vergeven. Ik ben toch al ruim een jaar hiermee bezig, zou je zeggen. Dat klopt, ik deed zelfvergeving, ik paste het toe zover ik kon. Ik wandelde het niet, ik leefde het niet. Ik voelde aldoor een punt op de achtergrond wat ik mezelf niet kon vergeven, en hierin vielen eigenlijk alle punten van zelfvergeving min of meer in het niet, aangezien ik het niet wandelde en niet leefde, niet. Na een aantal weken van veel energie genereren, veel gepraat in mijn hoofd, veel doorduwen, zat ik op mijn bed. Ik wist niet hoe ik door moest, en net voor het punt stoppen had ik al talloze keren gedaan, dat is niet effectief en vergroot de onrust alleen nog maar. En daar is het: Zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik het punt in het verleden exact moet vinden om zelf te vergeven, en als ik dat punt niet kan vinden, ik mezelf niet kan vergeven en blijf zoeken naar het punt, in plaats van in te zien dat het verleden het heden is zolang ik mezelf niet vergeven heb, en dus kan ik hetzelfde punt in het heden vergeven welke als exact hetzelfde op zal komen als in het verleden, alleen de omringende personages veranderen, en dus kan ik mezelf vergeven in de punten in situaties die opkomen in het heden met mensen met wie ik wandel in het heden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zolang te zoeken naar punten in het verleden waarin ik mezelf alleen maar vasthoud in het verleden zonder zelf te vergeven en zelf te veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik mezelf niet kan vergeven voordat ik mezelf gecorrigeerd heb, en ik hierin mezelf steeds aan het doorduwen ben om mezelf te corrigeren en mezelf forceer hierin, ondertussen mezelf wanhopig ervarende aangezien ik zie in mezelf dat ik dit niet volhoud, dat ik zo niet staande kan blijven, in plaats van in te zien dat ik mezelf kan vergeven ten alle tijden, ook als ik mezelf niet corrigeer, en pas als ik mezelf werkelijk vergeven heb er werkelijke standvastige correctie als zelfverandering kan plaatsvinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in complete angst te verkeren omdat ik niet wist hoe door de angst heen te wandelen, waarin ik mezelf compleet verkramp als fysieke consequentie van zelfoordeel als mezelf niet kunnen vergeven, in plaats van in te zien dat zelfvergeving als startpunt de enige oplossing is voor de verandering van wie ik geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het belang van de zelfvergeving niet werkelijk te hebben begrepen en dit weerspiegeld te zien in mijn omgeving, waarin ik wel zeker wist dat de zelfvergeving de oplossing is maar welke ik niet werkelijk kon spreken aangezien/zolang ik de zelfvergeving zelf niet werkelijk leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te ervaren van andere mensen zolang ik mezelf niet kan vergeven, waarin ik mezelf ondertussen veroordeel dat ik mezelf afhankelijk maak van een ander en me hierin terugtrek aangezien ik zie dat dit niet klopt, waarin dit zelfoordeel juist de reden is van mezelf afhankelijk maken van andere mensen aangezien ik mezelf niet kan vergeven zolang ik blijf participeren in zelfoordeel, en mezelf zo dus vast te zetten in een enkel punt van zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen enkele situatie meer in te durven stappen/durf te wandelen aangezien ik in totale angst verkeer voor het afhankelijk maken van mezelf van de ander, en mezelf hierin de mogelijkheid te ontnemen door mijn eigen punten heen te wandelen en mezelf in het fysiek te corrigeren, in plaats van in te zien dat ik in iedere situatie mezelf kan vergeven en vergeef voor het falen wat ik tegenkom als systeem wat ik geworden ben, waarin ik mezelf de mogelijkheid geef mezelf te corrigeren tot leven en waarin ik tevens een ander de mogelijkheid als ruimte kan geven zichzelf te vergeven voor het falen als systeem en zichzelf te corrigeren tot leven zonder mezelf en/of de ander opnieuw te veroordelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf volledig te verkrampen in het doorduwen van mezelf in de fysieke situatie zonder mezelf te vergeven en hierin te ontspannen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe ik mezelf kan ontspannen en hierin totaal in paniek raak aangezien ieder klampen aan iets of iemand om me heen – waardoor ik me ogenschijnlijk even zou kunnen ontspannen – zichtbaar is als zinloos, in plaats van in te zien dat ik alleen mezelf kan ontspannen als omarmen in volledige zelfvergeving voor wat en wie ik geworden ben als systematisch levend oordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een systematisch levend oordeel te zijn geworden in plaats van mezelf Leven te Geven in/als Zelfvergeving en hierin Leven voort te brengen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb andere mensen niet te kunnen vergeven doordat ik mezelf niet kon/kan vergeven en ik in angst verkeer dat de ander verder wandelt zonder mij, en ik verloren achterblijf in zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf voor eeuwig verbannen te hebben in zelfoordeel zonder te zien hoe ik zelf de oplossing ben als zelfvergeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien dat werkelijk begrijpen niet begrijpen is in/als de mind/het bewustzijn maar een en gelijk staan in/als zelfvergeving en dat om mezelf werkelijk te begrijpen het nodig is mezelf werkelijk vergeven/te leven in/als zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vergeven in iedere situatie in ieder moment, waarin ik mezelf teruggeef aan mezelf, mezelf Leef en hierin Een en Gelijk als Leven Wo(o)rd als Het Levende Woord.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te leven in/als Zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel de punten die in het moment in het heden omhoog komen, in interactie met de mensen om me heen in het heden, te zien als punten in mezelf die ik in het verleden mezelf niet vergeven maar veroordeeld heb en hierin mezelf heb vastgezet en heb verkrampt.

Ik stel mezelf ten doel de mensen in het heden niet te koppelen aan de punten die opkomen in/als mezelf en hierin de mensen en mezelf persoonlijk te nemen in relaties in/als bewustzijn, maar in plaats hiervan de relaties in/als bewustzijn te zien en gebruiken als middel om mezelf vrij te maken van deze relaties als punten in/als bewustzijn en mezelf hierin vrij te wandelen in samenwerking met de ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ontspannen, adem voor adem, kramp voor kramp, door mezelf te vergeven in het specifieke oordeel wat opkomt in relatie tot de fysieke kramp, en hierin de relatie met mezelf in mijn fysiek te herstellen en zelf als leven te ontspannen in mijn eigen fysiek, eventueel met ondersteuning van de ander om mezelf te zien in de interactie maar zonder mezelf afhankelijk te maken van de ander en zonder mezelf te leven via het fysiek als ontspanning van de ander.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te zien in de interactie met een ander zodat ik mezelf kan vergeven in interactie die faalt als deze niet het beste is voor zelf en de ander en alle leven zonder mezelf opnieuw te veroordelen voor mijn falen als bewustzijnssysteem.

Ik stel mezelf ten doel volledig Zelfverantwoordelijk te zijn/worden door mezelf aan mezelf terug te geven in/als Zelfvergeving en mezelf hierin de mogelijkheid te geven mezelf werkelijk te corrigeren en veranderen in/als het fysiek van Falen tot Leven.

Ik stel mezelf ten doel mijn angsten als zelfmanipulaties te stoppen en mezelf te vergeven voor wat en wie zich onder/in/als de angsten bevindt, waarin ik van alles ben gaan vinden als oordeel in/als bewustzijn.

—————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Advertenties

Dag 191 – Zelfvergevingen op relaties – 23 – Als er een man is/zelfcorrecties-1

Dag 187 – Zelfvergevingen op relaties- -19 – als er een man is

Dag 188 – Zelfvergevingen op relaties – 20 – als er een man is/emotie-gevoel-backchat

Dag 189 – Zelfvergevingen op relaties – 21 – als er een man is/consequenties

Dag 190 – Zelfvergevingen op relaties – 22 – als er een man is/fysieke consequenties

Zelfcorrecties op de overtuigingen in Dag 187:

Als ik mezelf mezelf zie afdwalen in participatie in de gedachten die voorbij komen als er een man is, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik geloof dat ik deze gedachten moet volgen als ze er zijn, en pas als ze er niet zijn, dat ik dan ‘vrij’ ben van gedachten, in plaats van in te zien dat ik het hiermee in stand houd door steeds in de gedachten te gaan en hierin nieuwe gedachten en/of herhaling van dezelfde gedachten te creeren. Ik stop met het volgen van de gedachten die opkomen gerelateerd aan de man, als er een man is. Ik adem, ik focus me op waar ik fysiek mee bezig ben en ga hiermee verder in de adem.

Als ik mezelf verdrietig en/of angstig zie worden als ik mijn participatie in gedachten, gerelateerd aan de man als er een man is, stop, dan stop ik, ik adem. Ik adem wat dieper in en breng mezelf hier. Ik zie in mezelf wat me een angstig en/of verdrietig gevoel geeft en realiseer me dat het meestal te maken heeft met een angst voor verlies, waarin ik geloof/ervaar alsof ik geen controle meer heb over de relatie met de man en hierin angst voor verlies van de man ervaar, in plaats van in te zien dat ik de controle over mezelf in/als mind/bewustzijn loslaat door te stoppen met participatie in gedachten, en dat ik hierin angst ervaar voor verlies van mezelf als bewustzijn als positief controlemechanisme, en hierin angst voor verlies van de relatie met de man in/als bewustzijn waarin/waarmee ik dit positief controlemechanisme voedt/in stand houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bang te zijn mezelf als positief controlemechanisme te verliezen en hierin geen controle meer te hebben op hoe ik me voel, waarin ik ervaar alsof ik mijn verdediging tegen de ervaring van de realiteit verlies en hierin angst ervaar dat ik het niet overleef zonder dit positief controlemechanisme.

Als ik mezelf, als er een man is, mijn verantwoordelijkheden in/als werkzaamheden/bezigheden zie afraffelen om zo snel en/of zoveel  mogelijk bij de man te kunnen zijn, dan stop ik, ik adem. Ik breng mezelf hier door me te focussen op waar ik fysiek mee bezig ben. Hierin zie ik in mezelf wat het is dat maakt dat ik liever bij de man ben dan in/als mezelf de bezigheden uitvoer. Ik realiseer me dat ik iets gekoppeld heb aan bij de man zijn en aan mijn verantwoordelijkheden/werkzaamheden uitvoeren, waarin ik mezelf niet gelijk ervaar en dus een onenigheid in mezelf creeer. Ik hecht in gevoel meer waarde aan bij de man zijn, en in gedachten meer waarde aan mijn bezigheden uitvoeren voortkomend uit een gevoel van verantwoordelijkheid, en hierin creeer ik zelf een polariteit.

Ik stel mezelf ten doel in het moment, als er een man is en/of in gerelateerde situaties, te onderzoeken welke relaties ik met zowel het met de man zijn als met bezigheden uitvoeren gecreeerd heb, waardoor ik waarde en tevens verschil in waarde aan beide situaties hecht, welke frictie in mezelf creeert.

Als ik mezelf zie participeren in een ervaring van schuld als er een man is, dan wel naar de man als ik met mijn werkzaamheden door ga/wil, dan wel naar mezelf als ik de werkzaamheden juist afraffel of stop, dan stop ik, ik adem. Ik stop mijn participatie in de ervaring van schuld en adem totdat het schuldgevoel wegebt. In de adem zie ik wat er eventueel opkomt waar ik verder in kan zien en de relaties die ik met schuld gecreeerd heb, kan gaan stoppen en zelfvergeven. Ik realiseer me dat pas als ik de schuld daadwerkelijk stop, ik meer zicht zal krijgen op deze zelfgecreeerde relaties met schuldgevoel, welke dus altijd getriggerd worden als er een man is, zowel in aanwezigheid en in afwezigheid, wat aangeeft dat het niet om de man draait maar om het schuldgevoel wat ik in een situatie met een man gecreeerd heb en hieraan gerelateerd heb.

Als ik mezelf nerveus zie worden door een ervaring van tijd te kort komen als er een man is, dan stop ik, ik adem. ik realiseer me dat ik in de ervaring van nervositeit geen werkzaamheden effectief uitvoer en tevens niet werkelijk communiceer met de man, aangezien ik te gehaast ben. Wat een ervaring van schuld met zich mee brengt, ofwel naar de man alsof ik het gesprek afraffel en/of afhoud, ofwel naar mezelf als ik mijn werk afraffel en/of afhoud als niet uitvoer of maar half doe. Ik realiseer me dat ik me laat opjagen door een ervaring gerelateerd aan tijd in/als de mind, gerelateerd aan schuldgevoel.

Ik stel mezelf ten doel, als er een man is of in gerelateerde situaties, mijn relatie met tijd en schuldgevoel in het moment te onderzoeken.

————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 163 – Zelfvergevingen/zelfcorrecties op de brug

Vervolg Dag 162 – De natuurgeneeskunde als brug

Aanvullend op de brug een gesprek met Bernard vanochtend over het proces. Ik geloof in het proces, en dus stel ik hierin de instant verandering, de verandering in het moment uit. Wat is dan het proces? vroeg ik. Ik moet het doorwandelen. ja, dat doe je adem voor adem. Is dat geen proces dan? Nee, dat is de verandering leven, toepassen. Zorg dat je je correcties leeft, adem voor adem. Je hoeft niets te processen, hierin laat je je gevoelens en emoties bepalen en verkoop je jezelf als leven voor de overweldiging van de gevoelens en emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een brug ben tussen oude kennis en nieuwe informatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik alleen via de wetten van de mind/het bewustzijn kan veranderen, wat betekent via de oude kennis en informatie die we herleven als herinnering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat alles wat niet via de oude wetten van het bewustzijn verandert, een wonder is, waarvan ik geloof dat er geen wonderen bij mij plaats zullen vinden, en dus geloof ik dat ik niet instant kan veranderen en dat mijn fysiek niet instant kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het bestaan op te delen in oude kennis en informatie en wonderen gestuurd door een god, welke we weerspiegeld zien in de maatschappij waarin we leven als wetenschap en religie als twee externe sturende factoren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me ondergeschikt te maken aan de twee sturende factoren als wetenschap en religie in plaats van mezelf richting te geven en te onderzoeken tot wat het fysiek en ikzelf in staat zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te limiteren tot brug zijnde, waarmee ik een excuus behoud om zelf niet volledig te hoeven veranderen, maar nog terug kan over de brug die ik zelf ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen hoe te instant, in een tel mijn fysiek te veranderen maar te geloven dat ik een proces moet doorlopen om te kunnen veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik een proces moet doorlopen om te kunnen veranderen, waarin ik mezelf ondergeschikt maak aan het proces en dus aan het processen van informatie, in plaats van mezelf richting te geven in iedere adem en hierin het proces als de verandering leef.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te geloven dat ik niet weet hoe instant, in een tel te veranderen, in plaats van in te zien dat ik het wel weet maar dat ik het niet weten als excuus gebruik om de angst te verbergen die ik wederom als excuus gebruik om niet te hoeven veranderen in ieder moment.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken in het moment wat me weerhoud van de directe, instant verandering.

Als ik mezelf angst als weerstand zie ervaren tot verandering, dan stop ik, ik adem. Ik adem in en zie wat er in me opkomt. Hetgeen ik ervaar kan ik loslaten op de uitademing, de aarde in, en indien nodig uitschrijven en zelfvergeven, waarin ik mezelf de mogelijkheid geef om de verandering in het fysiek werkelijk te maken door de verandering te leven in de adem, net zolang totdat ik in het moment kan veranderen en er geen zelfvergevingen meer nodig zijn voordat ik verander.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken hoe ik de natuurgeneeskunde zo effectief mogelijk kan inzetten al dan niet als brug, ter ondersteuning van het fysiek zodat ik en anderen meer fysiek worden en hierin onszelf ondersteunen in de verandering die het fysiek aangeeft te willen/nodig te hebben.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te zien en definieren als brug tussen oude kennis en nieuwe informatie.

Ik stel mezelf ten doel mijn zelfcorrecties te leven en ze hierin zo te schrijven dat ik ze kan leven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het processen van gevoelens en emoties en in plaats hiervan de verandering te wandelen in ieder moment, adem voor adem, door de gevoelens en emoties te stoppen, in te zien, los te laten, zelf te vergeven en zelf te corrigeren in het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel mezelf direct onder ogen te zien in de mindconstruct(en) die ik schrijf waarin ik in het direct zien ik de angst stop die ik ervaar.

————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 133 – Mens-en-Massa – Zelfcorrecties

Zelfcorrecties Dag 132 – Mens-en-Massa

Ik stel mezelf ten doel stil te zijn en in mijn reacties te zien die ik ervaar op uitspraken met gebrek aan gezond verstand van anderen; ik vergeef mezelf mijn reacties totdat ik stil ben van binnen. Alleen als ik absoluut stil ben van binnen kan ik spreken in eenheid en gelijkheid als Leven.

Ik stel mezelf ten doel niet te spreken vanuit een geloof dat ik ‘nooit mijn mond open doe’, waarin ik heb gemerkt dat in dit geloof ik juist in/als de mind veel feller praat waarin ik alleen maar weerstand oproep bij de ander aangezien er een soort van dwang achter zit. Ik sta mezelf niet toe mijn eigen dwangmatige reacties te projecteren op de ander. In plaats hiervan stop ik, ik adem, en blijf stil. Ik vergeef mezelf mijn reacties in stilte en indien nodig schrijf ik ze later uit in een blog van zelfvergeving/zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel de situatie in te schatten met gezond verstand en niet vanuit een zelfinteresse tot willen spreken als iets goed maken in het verleden waarin ik niet gesproken heb terwijl ik dat beter wel had kunnen doen. Ik realiseer me dat ik in dit goed willen maken in zelfinteresse, ik mezelf als schuld juist in stand houd in dit geloof iets goed te moeten maken, dit vervolgens in woorden te zetten en dus opnieuw een situatie te creeren die ik ook weer moet goed maken; een gebed zonder end, waardoor we tot in de eeuwigheid blijven bidden tot God als Mind om vergeving, dus afhankelijk van de Gratie van (de ander=) de Mind.

Ik stel mezelf ten doel in de adem te gaan als ik hartkloppingen ervaar. Ik realiseer me dat ik in/als een herinnering reageer met een fysiek symptoom als hartkloppingen, welke een reactie zijn op een gelijksoortig triggerpunt en dat ik op zo’n moment dus juist niet in de adem ben maar zelfs vergeet te ademen als mezelf. Dus ik stop, ik adem in, ik houd vast, ik adem uit, ik houd vast. In de adem kan ik zien of er woorden zijn om te spreken als zelf of dat ik stil dien te zijn en mezelf alleen mijn reacties hoef te vergeven en corrigeren.

Als iemand naar me toe komt om reacties te spuien, dan stop ik, ik adem. Ik stop mijn neiging om te proberen met een soort van tegenhanger de ander met gezond verstand naar de situatie te proberen te laten kijken. Ik adem, ik ben stil, ik vergeef mezelf mijn eventuele reacties in stilte. Vanuit stilte kan ik zeggen dat ik niet wil deelnemen aan gesprekken als roddel over een ander.

Als ik in mezelf tranen omhoog zie komen als reactie van opluchting of ander onderdrukte emoties, dan stop ik, ik adem. In de adem zie ik wat er gebeurt met de tranen. Komen ze omhoog, dan uit ik ze. Stopt de neiging tot huilen, dan adem ik nogmaals en laat het hierbij. het omhoog komen van tranen schrijf ik uit in een blog.

Als ik een naar gevoel ervaar als mensen me zien/kennen hoe ik geworden ben als mens/mindsysteem, dan stop ik, ik adem. Ik pas zelfvergevingen toe op wat ik op geworden ben wat zich in het moment uitdrukt en op mijn eigen reacties hierop. Ik realiseer me dat dit nare gevoel voortkomt uit uitingen van mezelf als mind en niet als Leven, waarin het de mind is waar ik me van af wil scheiden en niet de massa als fysiek. Beiden heeft geen zin, aangezien ik het beiden ben. Afscheiding van het een heeft altijd afscheiding van het ander tot gevolg aangezien de mind zich fysiek heeft gemanifesteerd. Afscheiding op wellke manier ook heeft dus altijd enorme gevolgen voor het fysiek. Dus ik stop, ik adem. Ik zie mezelf in het nare gevoel, vergeef mezelf en corrigeer mezelf. Ik hoef niets te doen als reactie op dit nare gevoel, ik hoef het niet te uiten naar de ander, ik hoef het niet goed te praten/maken, ik hoef niet te gaan huilen als teken dat ik ook mens ben, ik hoef geen bevestiging (als gratie van de ander=de mind) van buitenaf. Ik stop simpel, ik adem, ik geef mezelf terug aan mezelf in de zelfvergeving, waarin ik mezelf vestig als Levende Expressie.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met het veroordelen van zowel mezelf als de ander in het fouten maken als verkeerd als gekeerd doen in/als de mind. ik realiseer me dat het fouten maken als verkeerd/gekeerd doen nog wel even zal voortduren. Zolang ik de ander hierin oordeel, oordeel ik mezelf dus hierin in projectie op de ander. In dit oordelen zet ik het proces van oordelen voort en doe ik het dus opnieuw verkeerd/gekeerd in/als de mind, waarin ik mezelf als oordeel in stand houd. Ik sta mezelf niet toe mezelf en/of de ander te oordelen op een verkeerd/gekeerd als fout doen in/als de mind. In plaats hiervan vergeef ik datgene waarvan ik de ander oordeel en zie in mezelf waarin ik mezelf hierin dien te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat er zo vreselijk is wat ik mezelf niet kan vergeven.

———————————————————————————————————–

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 68 – Verveling maakt vervelend: moedwillig lopen treiteren

(Offline geschreven op 9 juli 2012)

Zelfvergevingen in de schoenen van de jongens die moedwillig lopen te treiteren:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iemand die me vraagt om te stoppen met voetballen op een plek die hier niet geschikt voor is, moedwillig te gaan lopen treiteren samen met mijn vrienden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen of willen begrijpen waarom deze plek niet geschikt is voor voetballen, terwijl ik ook wel zie dat het een speeltuintje is voor hele kleine kindjes.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb iets niet te willen doen omdat iemand het me vraagt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te willen doen wat iemand me vraagt, ook al is dit het beste voor iedereen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb doelbewust met een stroopwafel tegen de ruit te gaan gooien en hard te gaan lachen als reactie op een vraag van een ander aan mij om te stoppen met voetballen op een plek die hier niet geschikt voor is, om vervolgens snel weg te gaan met mijn vrienden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb energie te genereren in/als de mind, aangezien ik me verveel in/als de mind en iets nodig heb om me op te wekken/te prikkelen in/als de mind

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb positieve energie in mezelf te genereren door het moedwillig treiteren van een ander, om me vervolgens zo vervelend te voelen over mezelf door wat ik aan het doen ben, dat ik alleen maar opnieuw kan gaan treiteren om me even niet zo vervelend te voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een persoonlijkheid als treiteren als vervelend aan te nemen om aandacht als energie te ontvangen/genereren.

Als ik mezelf iemand die me vraagt te stoppen met voetballen op een plek die hier niet geschikt voor is, moedwillig zie gaan lopen treiteren, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik me alleen maar nog vervelender ga voelen door het treiteren van een ander, waardoor ik nogmaals ga treiteren om van dit vervelende gevoel af te komen.

Als ik me verveel in/als de mind, zie ik in mezelf dat ik me beweeg als energie als verveling, waardoor ik vervelend ga worden, voor mezelf en voor anderen. Ik pas zelfvergevingen toe op het vervelen van mezelf en de ander. Ik realiseer me dat de verveling een toestand is die voortkomt uit het niet weten wat te doen met/in/als mezelf. Ik zie in mezelf of er iets is wat ik zou willen doen, zonder dat ik mezelf en/of een ander verveel. Als er iets is wat ik kan gaan doen zonder vervelend te zijn, dan doe ik dit. Als er niets in me opkomt, dan ga ik zitten en adem, totdat de verveling stopt en er vanzelf iets naar boven komt wat ik kan doen.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf als verveling als vervelend onder ogen te zien, zodat ik mezelf kan stoppen in het vervelend zijn en ik me niet langer hoef te vervelen en vervelend hoef te zijn.

Zelfvergeving als mezelf:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb toch nog iets te zeggen naar de jongen die net onverwacht sorry heeft gezegd, terwijl ik ervaar in het moment dat het voldoende iss maar het woord sorry niet vertrouw.

Als ik mezelf door zie gaan met spreken terwijl ik ervaar in het moment dat het voldoende is, dan stop ik, ik adem. Of ik het vertrouw of niet, als ik ervaar dat het voldoende is, is het voldoende. Ik realiseer me dat ik mezelf niet vertrouw en daarom wil ik toch nog iets doorduwen bij de jongen.

Ik verbind mezelf met mezelf door mezelf als zelf te vertrouwen door mezelf als mind te zien, te stoppen en te vergeven zodat ik mezelf in de praktijk kan corrigeren en niet een ander tot correctie probeer te dwingen door nogmaals te benoemen dat iets wat diegene gedaan heeft niet leuk is.

 www.desteniiprocess.com

www.equalmoney.org

www.eqafe.com/free

www.desteni.net