Dag 755 – Hidden expectations

I was reading the blog of Creation’s Journey to Life called ‘Relationship-Agreements and the Cutting Edge of Time’ that passed by on my facebook and after this, I could come to an insight on something that I am already longer looking at within myself.

The blog is about relationships and how we in this, come to the challenge of facing ourselves on a difficult point of what we expect within this relationship from another and that then is not going in a way we ‘had in mind’ as a picture, as something that is fulfilling our desires – within the blog this is explained as our masturbation secret life (read the blog for context).

It is easy to see this in situations from others and that that are directly related to sexual/physical intimicy and expectations within this. However, I was now looking within myself and asking myself, where am I doing this; where do I live within an expectation to fulfill my ‘masturbation secret life’? As I do not have pictures within myself while masturbating for example and only had a few in the past that I stopped participating in for many years.

Then in a moment I saw how I am living within an expectation of a relationship in general that eventually lead to ‘me having a good feeling’ or ‘me being comfortable’ or ‘me not experiencing any fear or conflict’ and that then actually will lead to….the possibility to fastly and easily come to a sexual/physical intimicy – and so it is actually and definitely related to the fulfilment of my ‘masturbation secret life’.

My expectation is thus not directly related to sexual/physical intimicy but more to how a communication and interaction should take place as for example ‘without any conflict’ and within the expectation that both should be able to directly and self-honestly look into patterns and programmings or tonations and reactions coming up, without projecting and blaming this onto/towards another. Haha wow, that is some expectation.

And the ‘best part’ of it, is that I used this as if I can expect this because in the end, ‘this is what is best for all’. This is a beautiful example of how I in/as the mind (and so many of us) have the tendency to use principles that are best for all, as an excuse to protect a point of self-interest and so, not standing within the principle of equality and oneness, which in this case means that I see where I and another; where we are within our process, so self-honestly see into what my and another’s location-point is and from here, stand equal and one within understanding and forgiveness, towards self and another within and as this location-point.

I did see consciously and within knowledge and information that this is not a realistic expectation, due to where we are in our process and I was in conflict with and within myself and in my relationship as well. It felt more or less like ‘being stuck’ within this conflictual inner expectations, that then are leading to experiences of desperation and wanting to give up.

My buddy had mentioned once, already months ago, that I should accept another/a parner at where he is (and so me also in where I am within walking a relationship-agreement), otherwise I would start resisting another/him (and so parts of myself). In that moment I knew that something of value is being said that I needed to integrate within/as myself, otherwise I would indeed going into a (suppressed/hidden) resistance towards another. However I could not really see where I was fueling this resistance within myself on a subtile level.

I now did see how I had challenged this point in my partner (not because I wanted ‘to challenge him’ but because I challenged myself to stand up in a point for myself, which then equally resulted in a challenging point for the ‘sparring-partner’) which had given reactions and I was ‘reacting to this reactions’ within myself.

After reading the above mentioned blog, I was able to define what had happened in this challenge and now also understood much better what a huge challenge it actually was and is to face and walk through. So because I now can define it as a general point that we all will face within a relationship, I am able to challenge myself to look into this for myself as well and here I find my own point of my ‘masturabtion secret life’. That of course, is already for so much longer existing within myself and bothering me and  I could not come into peace with it because, I did not firstly define it for what it is that I am dealing with.

This is now the moment of realization and from here it is the challenge to bring it into practical living. I use the word ‘challenge’ a lot here, which is quite cool as I also started to open up this word for myself as how I started to describe in a previous blog and I hear it coming back in interviews as well.

After walking this years of process of the writing and speaking of self-forgiveness, the beauty of it comes through in moments like this, where a whole point can open up in one moment, within a self-understanding and then understanding of others involved as well. The situation is then understood (and so forgiven) for/as myself as another and so I would say, I am ready to walk this point into a more effective way of living and interaction, for myself and others as well. Let’s see how I do from here!


Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY(Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive

Dag 536 – Een transitiefase

Ik loop de laatste weken een beetje te rommelen met het blog schrijven. Ik heb vaak andere dingen die eerst geschreven moeten worden, onder andere werk gerelateerd. Hierbij de vaste taken zoals email, buddy en DIP en dan komt het blog schrijven. Ik merk een vermoeidheid in mijn armen en zou het liefst even een pauze nemen wat betreft het schrijven maar ‘durf’ dat ook weer niet en ik vraag me ook af of dat het beste is. Hierin zie ik ook dat het tijd wordt voor minder persoonlijk gerelateerde blogs en ook vlogs, dus een andere manier van schrijven die nieuw is en wat meer focus nodig heeft. Echter dit lukt nu nog niet helemaal aangezien de focus op de andere zaken ligt die prioriteit hebben op het moment (zoals bv het werk). Dit alles bij elkaar maakt dat ik wat ingekorte blogs plaats en er ook niet zo heel veel meer ‘zinnigs’ uit komt. Dus eerst maar wat zelfvergevingen en een praktische aanpak op dit punt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me zo ontzettend moe te voelen en hierin de angst te ervaren dat als ik hier even de tijd voor neem, ik het schrijven niet meer oppak.

Als en wanneer ik angst ervaar in mezelf dat ik het schrijven niet meer oppak, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik erg veel plezier en ondersteuning heb in en van het schrijven en dat het niet iets is wat ik snel helemaal zal laten gaan. Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen met participatie in en als een angstgedachte als dat ik het schrijven niet meer op zou pakken, in en als de realisatie dat dit voornamelijk ruis is en geeft in en als de geest, in en als mezelf in een situatie waarin ik mezelf nog niet werkelijk richting geef aangezien die nieuw is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet meer ‘gewoon’ te kunnen gaan zitten om een blog te schrijven om de persoonlijke zaken uit te schrijven, aangezien ik niet meer zoveel persoonlijke zaken heb om uit te schrijven, waarin ik niet bedoel dat ik alles al uitgeschreven en doorgewerkt heb maar meer dat de focus aan het verschuiven is van persoonlijke naar interpersoonlijke blogs en vlogs wat relatief ‘nieuw’ is (waarin het uitschrijven van de geestbewustzijnsstructuren in bijvoorbeeld de mindconstructs in de DIP Pro lessen gewoon doorgaat).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb even de tijd te nemen om mijn fysiek en mijn armen te laten rusten na de drukke periode die geweest is, waarin ik in plaats van een ‘vakantie’ juist veel meer gewerkt heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb nog geen ruimte te vinden om me te focussen op de interpersoonlijke blogs en vlogs maar wel de voorbereiding te zien en ervaren binnenin mezelf en hierin mezelf enigszins in twijfel te brengen.

Ik realiseer me dat deze voorbereiding erbij hoort en dat ik bezig ben met het versterken van mijn fysiek en het op de plek brengen van werkgerelateerde zaken en dat er hierin ruimte zal komen om te gebruiken voor een meer interpersoonlijke benadering van blogs en vlogs om zo de weg te openen naar het universele.

Ik realiseer me dat ik hier tijd voor kan nemen en mezelf kennende, pak ik zaken op als ik hiertoe gereed ben en dit is dus een kwaliteit in mezelf die ik kan gebruiken en waarin het niet nodig is om mezelf ongerust over te gaan maken, dit is ruis in de geest ter afleiding van mezelf.

Ik realiseer me dat ik, mocht ik toch zaken uitstellen, mezelf hierin kan ondersteunen met het gereedschap zoals schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie en het fysiek toepassen van de ademhaling en hierin het eventueel ondersteuning vragen aan mijn buddy en dus, is er wederom geen aanleiding tot zorgen maken.

Ik realiseer me dat een overgangs-/voorbereidings-/transitiefase erbij hoort en dus, is dit evenzo een fase die nodig is en dit kan ik verduidelijken voor mezelf door het onder woorden te brengen.

Ik realiseer me dat ik voornamelijk onduidelijkheid behoud in mezelf door het niet onder woorden brengen van wat er speelt in mezelf.

Ik stel mezelf ten doel onder woorden te brengen wat er speelt in mezelf en dit in blogs te verwerken en/of hardop voor mezelf uit te spreken, waarin ik dan tevens de transitiefase in de blogs meeneem en tegelijkertijd oefen om de fases die ik zie en ervaar in mezelf te omschrijven, te verwoorden.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te pushen om rustig door te schrijven waar mogelijk en de blogs effectief aan te passen qua lengte op waartoe ik fysiek in staat ben.

Ik stel mezelf ten doel fysiek rust te nemen en te bewegen en op te bouwen.

Ik stel mezelf ten doel, zodra er tijd en ruimte is in en als mezelf en mijn fysieke leven, de focus te gebruiken om meer interpersoonlijke blogs en vlogs te schrijven/maken en hierin stap voor stap de weg te openen naar het universele en zolang dit niet is, de ruimte tussendoor te gebruiken voor een voorbereiding en onderzoek in de aanpak.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de tijd te geven om het zogenaamde ‘proces’ meer te integreren en combineren met hetgeen ik ontwikkeld heb binnenin mezelf ten aanzien van de fysieke ondersteuning en hierin de tijd te nemen voor een vorm om dit te delen.

blogging 3 in 1
——————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/