Dag 376 – Ignorance and preference – self-corrective statements

Dag 374 – How Every Breath Counts

Dag 375 – The gift of Life by Roos – preference and ignorance

When and as I see myself going into ignorance of someone who is asking for my attention, I stop, I breathe.

I realize that I step automatically into a pattern of ignorance, before I have even seen what it is that is asked for.

I realize that I cannot see what is asked for, if I ignore the one that is asking something and/or if I ignore what is asked.

I realize that I fear something within this moment, that I can investigate within myself, but that in this moment, I need to put my awareness to the being that is asking me something, without paying any attention to my own preference in relation towards the being that is asking for attention or to my own preference in relation to activities that I would like to do or not do.

I realize I turn my own attention around and within this, place it into self-interest related to preference within this, instead of placing my attention to the being, tp life, that is asking for it.

I commit myself to breathe, and within breath, turn myself to the being that is asking for attention, within the realization that the being may need something from me in that specific moment. I listen and see what it is that the being asks me, and if I don’t understand the question within, I just stay here and breathe, I eventual apply self-forgiveness on what is coming up inside myself. If I do understand the question within, I see within myself what it is that I can do, what is my potential, what is practical possible, what is my self-will and what is my self-interest, and what is it that I see as best for all.

When and as I see myself going into reaction about poo on the floor or other dirt that I need to clean up, I stop, I breathe.

I realize that I fear to become overwhelmed by dirt, which is actually dirt as energy as energetic reaction in and as the mind, and within this, physically paralyze as not being able to clean it up.

I realize that I have programmed reactions towards poo or dirt that I can stop and investigate inside myself.

I realize that the mind is putting up patterns as ideas as sabotage as control, and that within this, I believe that I need something to protect in and as myself, which is not so, it is just energy that wants to stay alive in and as a compromise of life in and as the physical substance, as this is the only way that energy can exist because of it’s dependency on the physical, on substance.

So I realize that I compromise life when I listen to the call for protection in and as the mind.

I commit myself to approach the dirt as poo on the floor in common sense and see how I can prevent it in common sense without compromising as controling the expression of life within this, and for rest just clean it up.

i commit myself to clean up the energetic dirt in anda smyself as existing energetic reactions, by investigating, stopping, and applying self-forgiveness and self-corrective application.

When and as I see myself, in any situation, going into preference in relation towards living beings, I stop, I breathe.

I realize that this is pre-programmed and based on energy, visible in appearance, looks, smell, noise, taste, feelings, ideas etc.

I realize that I become blind and compromise (myself as) life, when and as I follow my preference, and that this will lead to harm life within it, where life is equal, in and as the other as myself.

I realize that this is automated and so that it will take time to walk through this patterns ans stop and self-forgive the specific patterns of preference.

I realize that, with trusting on preference, I seperate myself, I ignore life, and so, in and as seperation, I isolate myself, and so create my own experience of loneliness.

I commit myself to stop and investigate preference when this is coming up inside myself, in relation towards a living being, and see within this what it is that I seperated myself from.

I commit myself to investigate the experience of loneliness further on and within this, go on listening to the Atlantean video’s about the system and experience of Loneliness, as a support.

When and as I see myself going into preference for activities to do, I stop, I breathe.

I realize that I as the mind prefer specific activities to feed the energy in and as the mind, and feed the energy by creating resistance towards activities that the mind dislike, as for example cleaning up the house.

I commit myself to make each activity as comfortable as possible, which starts with my own approach of and awareness in the activity needs to be done.

I commit myself to investigate my own reactions towards specific activities, to see what it is that gives the resistance, so that I stand up equal to my own control and self-manipulation within the resistance, which harms life.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to harm myself in and as life, by controling and manipulating myself in and as a preprogrammed and a developped programmed pattern of preference towards beings and activities, and within this do harm to another life as life in general.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to have compromised and harmed my physical body in and as a believe in self-manipulation and self-control, in and as preference in and as the mind, wherein the harm towards my body makes me feel so tired and exhausted that I use this as an excuse to continue with the pattern in and as the mind, in and as preference, wherein I am no longer physical able to do the labour that I do not prefer as dislike in and as the mind, and so keep myself alive in and as preference in and as the mind, and wherein I even experience myself as unable to listen and give attention to someone thats askes for my attention and eventual needs my support, or just simply wants to express as self.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to squeeze myself in and as my physical body and take my own breathe away, by living in and as the preference in and as the mind, just as how we squeeze and take the breath away of the Physical Life on Earth for the benefit of the preference in and as the mind consiousness system existing in each human being.

I commit myself to stand up in and as awareness to educate myself and humanity in how we function as a mind consciousness system in and as preference as self-interest, which is leading to the destruction of life on earth, which is something that we need to stop as soon as possible and change into support of Life in and as the physical in equality and oneness, which starts within ourselves.

I commit myself to move on with writing, investigation, self-forgiveness and self-correction, to see where and how I specificely harm my own physical body towards the state of exhaustion, related to the idea of preference in and as the mind, where in I realize that this is a way to walk during time, through unpleasant experiences of exhaustion where in I will tend to mislead myself in and as the mind, and so I need daily application of and as myself to support myself within this, where it is only in this daily application that I will be able to change, day by day, breath by breath, in and as small steps.

I commit myself to investigate within myself what is self-interest, what is preference, what is self-will and what is best for all, as as long as I do not have a clear perspective on and as myself in this, I am not able to be clear towards life in and as myself, but will start compensating the compromise I have made in myself at first hand existing in and as self-interest, and so mixing up self-will and self-interest and within this not seeing and so not acting as what is best for all life.

I realize that this is what Roos is standing for as Life, as she was always clear in and as herself as who she is and what she wants, without acting differently towards others in and as hiding something, and so she was even more clear when she became bold and walked around through the whole house, small and vulnerable, and at the same time being strong in and as herself as life. Not making compromises towards self as life.

The Gift of Life by Roos.

Full atlanteans the beginning

Atlanteans – The Beginning

—————————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 371 – Ondersteuning en relatie – ontkoppeling – zelfcorrecties-1

PENTAX Image

Dag 366 – Ondersteuning en relatie – ontkoppeling

Zelfcorrecties – vervolg Dag 366:

Als ik mezelf zie participeren in het zien van zonder partner zijn als ‘geen ondersteuning’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat de gedachte van ‘een partnerhebben’ me ondersteunt, wat dus een ondersteuning is in en als een gedachte, dus in en als mijn eigen geest, welke in polariteit gaat in de gedachte van ‘geen partner hebben’, waarin ik mezelf in en als de geest niet ondersteun maar juist ‘laat vallen‘ in en als gedachten over alleen zijn in interpretaties en aannames.

Ik zet mezelf in om te zien in mijn gedachtenwereld waar ik me heb afgescheiden van mezelf in en als een geloof in gedachten en hieraan gekoppelde energetische ervaringen, waarin ik mezelf ondersteun in het stoppen, onderzoeken, zelfvergeven en corrigeren van mezelf, levend van een wezen in en als geloof in gedachten en gekoppelde energetische ervaringen naar een levend wezen – levend in wezen hier – en als de adem, in het fysiek aanwezig, in en als ondersteuning van mezelf door en met de adem en mijn fysiek, aanwezig in de dagelijkse realiteit waarin ik me bevind.

Als ik mezelf ervaar als iemand die op de tweede plaats komt in communicatie met een mannelijk wezen die een partner heeft, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik niet hier aanwezig ben in fysieke communicatie in en als mezelf met een ander wezen, maar dat ik bezig ben in en als de geest in een poging om energie te genereren door mezelf als minder neer te zetten dan een ander die een partner heeft.

Ik zet mezelf in om fysiek hier te blijven in en als communicatie met een ander wezen en zodra ik mezelf zie verdwijnen in aannames in de geest, mezelf hier te halen door wat dieper te ademen, me gewaar te worden van mijn fysiek en te focussen op de woorden die gesproken worden en/of die ik zelf spreek.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte dat ik speciaal moet zijn om een partner te hebben of dat een eventuele partner speciaal moet zijn, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat dit speciaal zijn gebaseerd is op voorkeuren in en als de geest, welke er niet toe doen in de realiteit, in fysieke werkelijkheid in en als gelijkheid in en als het fysiek.

Ik realiseer me dat ik in en als een geloof als gedachte van speciaal zijn in partnerschap, een niet speciaal zijn alleen creeer, waarin ik mezelf als minder ervaar en dus energie ga genereren om mezelf weer als meer te ervaren.

Ik realiseer me dat eventueel partnerschap gebaseerd is op overeenstemming, praktische mogelijkheden en zelfwil in zelfoprechtheid, welke start in en als overeenstemming, praktische mogelijkheden en zelfwil in zelfoprechtheid in en als zelf.

Ik stel mezelf ten doel om alert te zijn op de voorkeuren die voorbij komen in en als de geest en deze te zien als aanreikingen van de geest die ik gebruik om de afscheiding die ik gecreeerd en gemanifesteerd heb in en als een geloof in de waarheid van speciaal zijn en afscheiding in en als de geest, te stoppen, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, en hierin in overeenstemming met mzelf, in en als zelfwil, te leven binnen de praktische mogelijkheden die op dit moment aanwezig zijn.

Wordt vervolgd

PENTAX Image

Seeing through The Eyes of the Mind

—————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 331 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Reactiedimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Reactiedimensie (Emoties/Gevoelens):

Verdriet, boosheid, irritatie, verongelijking, angst, neerbuigendheid, onverschilligheid, slachtofferschap, onbegrip, opgeven, ongeloof, onmacht

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren – angst-angst-angst  zie angstdimensie – en in en als angst mezelf op te geven in plaats van te gaan staan en mezelf richting te geven als wat het beste is voor mezelf en andere betrokkenen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst, mezelf terug te houden, en hierin een scala aan emoties te creeren in en als mezelf, welke ik vervolgens gebruik als excuus om niet te hoeven bewegen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bestaande in en als angst, een reactie van stress te creeren, stress in en als de geest, in een creatie van vele gedachten en hieraan gekoppeld emoties,  waarin ik mijn lichaam vermoei en uitput en verkramp, welke mij opnieuw angst aanjaagt voor het verlies van mijn fysieke kracht, gemanifesteerd door mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb bestaande in en als angst, en hierin een niet opstaan, een tegenovergestelde reactie uit te lokken bij een ander als een soort van vrijbrief om mij te overheersen, en hierin wederom de macht in handen te houden door de ander uit de bocht te laten vliegen maar niet te corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onmacht te ervaren tegenover de ervaring van angst in mij, welke zich keert in projectie als macht naar de ander toe binnenin mezelf, participerend in backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me neerbuigend naar de ander toe te gedragen binnenin mezelf, participerend in backchat, welke in eerste instantie gevormd wordt door angst voor het nemen van verantwoordelijkheid in en als mezelf, in plaats van gelijk te gaan staan aan mezelf, de angst te stoppen in mezelf en mezelf te vergeven, en in gelijkheid aan en als mezelf, eventueel de ander te benaderen en in gezond verstand te communiceren, waarin ik ook een ander de mogelijkheid geef zich te corrigeren en bewegen als wat het beste is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de macht in handen te houden door te participeren in en als angst, ziende wat er gebeurt maar mezelf vasthoudend in en als een ervaring van onmacht ten aanzien van de angst, waarin ik de ander in onwetendheid houdt door niet te benoemen wat er gebeurt, waarin ik mezelf als beter blijf ervaren en zo de controle probeer te behouden in en als de geest in en als creatie van gedachten, reacties en backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf slachtoffer te maken van mijn eigen ervaringen van angst door vast te houden aan de angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onverschilligheid te creeren ten aanzien van mensen die niet lijken te zien wat er gebeurt, welke komt door een ervaring van angst in en als mij, zo existentieel dat ik niet durf te spreken, en tegelijkertijd zelf gecreeerd door hierop voort te bouwen en de existentiele angst aan te nemen als ‘dit ben ik’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb onverschilligheid ten aanzien van mezelf als leven te accepteren, toe te staan en vervolgens te creeren door geloof en participatie in een ervaring van angst als ‘dit is wie ik ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven ten behoeve van mezelf in en als een ervaring van angst, en hier vervolgens hele persoonlijkheden omheen te creeren zodat ik niet meer zie wie ik ben en ik een excuus heb om mezelf voorgoed verloren te laten gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een excuus te creeren om mezelf verloren te laten gaan, welke ik projecteer op de buitenwereld als zijnde  ‘maar zij willen toch niet luisteren en zij zijn zo gemeen’, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik het ben die niet luister naar mezelf door constant de angst toe te staan in mezelf, en dat ik het ben die gemeen is naar mezelf, waardoor ik vervolgens gemeen als onverschillig, neerbuigend en ongelijk wordt naar een ander toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van verongelijking te creeren door niet gelijk te gaan staan in en als mezelf, beginnende bij gelijk te gaan staan in en als de angst in mij en mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te verongelijken en mezelf vervolgens in en als verongelijking te behouden door boos op mezelf te worden en geirriteerd naar mezelf toe te worden, in plaats van mezelf te vergeven en corrigeren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te durven vergeven, aangezien ik bang ben om mezelf te corrigeren en zelfverantwoordelijkheid te nemen en ik dus mijn angst onder ogen dien te zien en hier doorheen dien te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb verdriet te creeren ten aanzien van de verongelijking die ik ervaar in mezelf, waarin het lijkt alsof het verdriet enige verlichting geeft van de ervaring van verongelijking, bestaande in en als angst, niet ziende, realiserende en begrijpende dat in en als deze verlichting in en als een energetische reactie als verdriet, ik de ervaring niet stop, zelfvergeef en zelfcorrigeer, maar juist in mijn lichaam manifesteer, opberg, verberg, verstop zodat ik kan participeren in een ogenschijnlijke beweging als verlichting in en als een emotie van verdriet, terwijl mijn lichaam steeds vaster en verstopter raakt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als een ervaring van verdriet, in en als slachtoffer gevangen te houden, dit alles voortkomend uit een angst om op te staan en te spreken en bewegen in en als zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van onbegrip en ongeloof te creeren in mezelf, waarin ik niet begrijp en geloof dat een ander niet ziet wat er gebeurt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te begrijpen en geloven dat een ander niet ziet wat er gebeurt, en dit als excuus te gebruiken om niets te hoeven zeggen, niet te hoeven spreken, en me hierin neerbuigend en onverschillig te gedragen ten aanzien van een ander die maar ‘moet begrijpen wat er gebeurt’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat mijn ervaring van onbegrip en ongeloof komt door onbegrip en ongeloof in het feit dat een ander niet ziet wat er gebeurt, in plaats van in te zien dat het onbegrip en ongeloof gaat over mezelf, over hetgeen ik toesta in mezelf, waarvan ik niet begrijp en kan geloven dat ik dit werkelijk toesta in mezelf en dus in een ander/naar een ander toe, welke me direct duidelijk maakt waarom een ander onacceptabel gedrag toestaat in zichzelf en dus vertoont, welke ik waarneem, maar waar niemand iets aan doet, welke zichtbaar is in de erbarmelijke staat waarin wij bestaan in de wereld hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat onacceptabel gedrag in en als zelf okay is zolang het maar niet geleefd wordt, in plaats van in te zien dat als ik onacceptabel gedrag binnenin mij toesta, in participatie in en als angst en hieruit volgend backchat en reactie in mezelf, dit automatisch onacceptabel gedrag voortbrengt/doorgeeft naar een ander toe, al dan niet direct zichtbaar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de macht in handen te houden door mijn onacceptabele gedrag, participerend in en als angst en hieruit voortkomend reactie en backchat en hieruit voortkomend het nalaten van spreken en bewegen als wat het beste is, als richting in en als mezelf, te verbergen in mezelf, en toe te zien en dus toe te laten hoe anderen onaccaptabel gedrag vertonen, waarin ik de macht als controle ‘bewaar’ in mezelf door meer te zien dan een ander maar dit niet te delen, en dus de ander geen mogelijkheid geef tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb de ander en mezelf, mezelf als de ander zelfverantwoordelijkheid te geven als nemen; to give als you would like to receive.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb te geven zoals ik zou willen ontvangen door de angst in mij groter te laten worden dan ikzelf en dit als excuus te gebruiken om niet te geven zoals ik zou willen ontvangen, en in plaats hiervan, in en als reactie, stress, veel stress te creeren waarin ik mijn fysiek uitput en langzaamaan vernietig.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te geven zoals ik zou willen ontvangen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te reageren op de onoplettendheid – welke vernietigend werkt op de fysieke omgeving – van de kinderen rondom het huis, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mijn eigen fysieke omgeving als mijn eigen fysieke lichaam, onoplettend benader en dus langzaamaan vernietig, en niet ziende, realiserende en begrijpende dat de kinderen dus feitelijk, net als ik, in doodsangst moeten verkeren door het ontbreken van een voorbeeld als richting als zelfverantwoordelijkheid bij de ouders, en dus door het ontbreken van richting als zelfverantwoordelijkheid in het kind zelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als versluiering te gebruiken om werkelijk te zien wat hier is, door zoveel reactie emoties en gevoelens als energie in mezelf te genereren waardoor ik alleen mezelf nog zien in en als (een geloof in) wie ik ben in en als reactie als emoties en gevoelens, welke ik gebruik als rechtvaardiging van mijn handelen en/of niet handelen, ten koste van mijn gezond verstand als wat het beste is voor ieder-een, al het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever kwaad te doen en toe te staan, in, als en buiten mezelf dan door mijn eigen angst heen te wandelen en hierin op te staan in en als zelfverantwoordelijkheid met als excuus, ‘zo bang ben ik’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst als een gerechtvaardigd excuus te zien en gebruiken, niet ziende, realiserende en begrijpende dat dit een bevestiging is van bestaan in en als mezelf in zelfzucht in en als de geest, in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst in en als de geest als rechtvaardiging te gebruiken om angst in en als de geest in stand te houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen rechtvaardiging te zijn, te blijven en te worden in en als de geest, in en als angst, en zo mezelf gevangen te houden in een gesloten cirkel, een systeem wat zichzelf insluit, afzondert en isoleert.

Zelfcorrecties volgen

https://i0.wp.com/www.visionair.nl/wp-content/uploads/2011/01/Internal_view_of_the_Stanford_torus.jpg

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 330 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Backchatdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 327 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Verbeeldingsdimensie

Dag 328 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie

Dag 329 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Gedachtendimensie-vervolg

Backchatdimensie:

Kan dit stoppen?

Ik wou dat ik ergens anders woonde.

Dit is niet normaal

Wie voedt die kinderen op?

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘kan dit stoppen’? waarin ik wil dat de harde stemmen en geluiden stoppen, in plaats van in te zien dat hetgeen ik werkelijk wil dat stopt als wat het enige is waar ik werkelijk invloed op heb, mijn eigen harde stemmen en geluiden binnenin mij zijn als gedachten, reacties en backchat, welke een lawaai in mij creeren en mijn water beroeren, getriggerd door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai van buitenaf waarin ik angst ervaar; angst om geen richting te kunnen geven voortkomend uit het feit dat ik nooit geleerd heb om mezelf richting te geven in het stoppen van mijn gedachten, reacties en backchat.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘ik wou dat ik ergens anders woonde’, waarin ik neig tot het toepassen van de enige oplossing die ik gekend heb in en als een poging om mijn gedachten, reacties en backchat te stoppen in mezelf, welke is ‘weggaan’ van de situatie, in plaats van in te zien dat door weg te gaan, ik niets oplos, maar mezelf juist meer en meer isoleer door steeds weg te gaan, daadwerkelijk in fysieke realiteit of in mezelf in de geest, als een terugtrekken, zonder dat ik werkelijk iets oplos in mezelf door mezelf richting te geven in het stoppen, onderzoeken, zelfvergeven en corrigeren van gedachten, reacties en backchat in mezelf en mezelf hierin de mogelijkheid geef Hier te komen en blijven, in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘dit is niet normaal’, waarin ik mijn eigen referentiepunt als hoe ik het ’t liefste zou hebben als normaal beschouw.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn eigen referentiepunt als hoe ik het ’t liefste zou hebben, als normaal te beschouwen, waarin ik alles wat hier buiten valt, als ‘niet normaal’ beschouw en bestempel, welke een startpunt is in de geest waarin ieder een ‘eigen’ programma heeft welke geleefd wordt, altijd geleefd is en dus als ‘normaal’ wordt beschouwd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor alles wat buiten mijn ervaring van normaal valt, aangezien alles wat hierbuiten valt, mijzelf bestaande in en als de normaliteit van mijn bestaan in en als mijn programmering in en als de geest, mij angst aanjaagt aangezien het mij bedreigt in mijn bestaan in en als de geest in mijn ‘eigen’ programmering als hetgeen ik ken als ‘wie ik ben’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb met stress te reageren op de angst die omhoog komt bij alles wat onverwacht en onbekend is en wat ik dus als ‘niet normaal’ beschouw en bestempel, waarin ik ervaar de controle te verliezen, aangezien ik alleen controle ervaar in, als en over mijn eigen programmering welke ik zo heb opgebouwd dat de regels alleen voor mij duidelijk en bekend zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te participeren in de gedachte als backchat ‘wie voedt die kinderen op?’, waarin ik ervaar geen invloed te hebben op de kinderen want ik ben niet de opvoeder, waarin ik denk en geloof dat alleen de opvoeder ‘het recht heeft’ de kinderen richting te geven.

En dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ervaar geen invloed  te hebben op de kinderen en ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘het recht niet heb’ de kinderen richting te geven, in plaats van in te zien dat ik, wederom, mezelf ten eerste dien richting te geven door te stoppen met participatie in backchat, zodat ik direct in mezelf zie/leer zien en invloed heb op en als mezelf, en hierin zie wat eventueel het beste is om een ander te ondersteunen in en als voorbeeld als mezelf.

*

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘kan dit stoppen?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik allereerst mezelf dien te stoppen in participatie in backchat en reacties en gedachten.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te stoppen in participatie in gedachten, reacties en backchat, en waar terugkerende gedachten, reacties en backchat aanwezig zijn, onderzoek ik de aard hiervan in een schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie, zodat en totdat ik zie welke verbindingen en koppelingen en relaties ik gelegd heb ten aanzien van harde stemmen en geluiden.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘ik wou dat ik ergens anders woonde’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik een uitvlucht gebruik in participatie in een gedachte als backchat, welke mij een beter gevoel geeft als zijnde een illusie van en als een uitvlucht, in plaats van de participatie in gedachten/backchat te stoppen in mezelf.

Ik realiseer me dat ik probeer te ontsnappen uit de leiding als de richting in en als mezelf in zelfverantwoordelijkheid en zo via de backdoor als backchat, in de voorgeprogrammeerde inrichting in en als de geest beland.

Ik stel mezelf ten doel uitvluchten in participatie in gedachten als backchat te stoppen in mezelf, en terugkerende gedachtenpatronen nader te onderzoeken in schrijven met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie, en  hierin te zien waar dit aan gelinked is als zijnde een relatie als controle in en als de geest waarin ik mezelf vast en bestaande houd in en als controle in en als de geest, zodat en waarin ik in en als dit schrijven verantwoordelijkheid neem voor en als mezelf en voor en als de bestaande relaties in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet heb toegestaan en aanvaard heb verantwoordelijkheid te nemen voor en als mezelf en voor en als de bestaande relaties in mij.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘dit is niet normaal’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik iets als abnormaal beschouw en bestempel ten behoeve van bescherming van mezelf, bestaande in en als mijn eigen programmering, welke ik als ‘normaal’ beschouw.

Ik realiseer me dat ik angst voortzet en creeer in mezelf door vast te houden aan hetgeen ik als ‘normaal’ en dus als ‘veilig’ beschouw, accepteer en aanvaard in mezelf, welke slechts is wat ik ken in en als levenslange (voor)programmering in en als de geest, deels ontwikkeld gedurende dit leven en deels voortgezet via de genen.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat ik als normaal beschouw en aanvaard, en waarom, zodat ik mezelf langzaamaan kan bevrijden van de ‘normaliteit’ van de geest als voorprogrammering, door schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Als ik mezelf zie participeren in de gedachte als backchat ‘wie voedt die kinderen op?’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik me hierin per direct ongelijk opstel ten opzichte van de ouders die een kind opvoeden zonder te weten hoe het geest bewustzijn systeem werkt. Ik realiseer me dat ik dit doe om me beter te voelen en zo mijn angst niet te hoeven ervaren die in mij waart; angst omdat ik de antwoorden ook niet exact weet en angst die gerelateerd is aan een opvoeding in een ‘niet weten hoe richting te geven’.

Ik stel mezelf ten doel, mijn participatie in een beter voelen direct te stoppen, mezelf te onderwijzen in de werking van het geest bewustzijn systeem, dag voor dag, adem voor adem, en situaties van een ervaring van niet weten nader te onderzoeken in mezelf door middel van schrijven en toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel, hetgeen ik wel weet, te delen indien ik vrij ben van reactie in mezelf, en te antwoorden binnen mijn kunnen op iedere vraag die mij gesteld wordt, zodat er werkelijke, praktisch toepasbare informatie in de wereld komt ten aanzien van de werking van het geest bewustzijn systeem, en er ouders zullen zijn/komen die in staat zijn/worden om kinderen op te voeden als wat het beste is voor al het leven.

Wordt vervolgd

Parenting – Perfecting the Human Race

———————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 326 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden – Angstdimensie

Dag 325 – Angst en Stress – Harde stemmen en geluiden

Trigger-punt:

Harde stemmen, geschreeuw, gebonk, lawaai

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai als trigger-punt te laten bestaan in mij tot het reageren in en als angst voor het kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai te koppelen aan kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren.

Angstdimensie:

Dat ze niet opletten en de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Dat ze niet luisteren als ik er wat van zeg

Dat ze wraak nemen op mij als ik er wat van zeg, en ze alsnog de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen niet opletten en de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen niet luisteren als ik er wat van zeg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen wraak nemen op mij als ik er wat van zeg, en ze alsnog de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de kinderen de schutting, tuin, planten en dieren kapot maken omdat ze harde stemmen gebruiken, schreeuwen, bonken en lawaai maken, in plaats van in te zien dat ze harde stemmen gebruiken, schreeuwen, bonken en lawaai maken in het speeltuintje een paar meter verderop, maar Niet bezig zijn met het kapot maken van de schutting, tuin, planten en dieren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst te bestaan voor wat eventueel kan gebeuren in de toekomst als het kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren bij het horen van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai een paar meter verderop.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst voor wat eventueel kan gebeuren in de toekomst als het kapot maken van schutting, tuin, planten en dieren te hebben gesproken in het verleden tegen de kinderen, waarin ik in en als angst de focus op mijzelf bestaande in en als angst heb gelegd, waarin ik de kans heb vergroot hetgeen te creeren waar ik bang voor ben, namelijk dat ze wraak nemen op mij en schutting, tuin, planten en dieren kapot maken, en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in en als angst mijn eigen angst te creeren en dus angst te ervaren voor mijn eigen angst in en als creatie van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor hetgeen ik creeer bestaande in en als angst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat de kinderen niet naar me luisteren als ik er iets van zeg, in plaats van in te zien dat er nog niet zoveel te zeggen valt aangezien ze harde stemmen gebruiken, schreeuwen, bonken en lawaai maken maar niets kapot maken als schutting, tuin, plant en dier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai te associeren met kapot maken, wat ook zo is, aangezien de harde stemmen, het geschreeuw, gebonk en lawaai, participerend in de geest, het fysiek kapot maken en er geen aandacht is voor het leven in en als het fysiek, welke het risico vergroot op het kapot maken van schutting, tuin, plant en dier.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als fysiek kapot te maken door te participeren in en als angst als reactie in en als de geest op harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb in mezelf hard te praten, te schreeuwen, te bonken en lawaai te maken ten aanzien van mezelf bestaande in en als angst, waarin ik mezelf angst aanjaag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf angst aan te jagen in en als mezelf in en als de geest in en als het gebruik van harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb 10 stappen over te slaan en de kinderen te willen vragen voorzichtiger te zijn zodat een eventueel kapot maken wordt voorkomen, zonder dat ik de kinderen ken en zie waar ze vandaan komen, en zonder eerst naast de kinderen te gaan staan en met hen te communiceren en hen mijzelf te laten zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de kinderen niet mijzelf te willen laten zien als wie ik ben, maar wel te willen dat ze direct naar me luisteren als ik iets vraag.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken, vinden en geloven dat het voldoende moet zijn als ik iets vraag omdat ik het vraag en omdat het gaat om preventie als bescherming van schutting, tuin, dier en plant – welke begon met het spelen met de voetbal – in plaats van in te zien dat zij slechts spelen met de voetbal en willen spelen met de voetbal, en een vraag ter preventie als bescherming hierin absoluut niet duidelijk is voor hen, en dus is alleen deze vraag onvoldoende en bereik ik hiermee juist het tegenovergestelde effect.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ze het op mij gemumd hebben als ik harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai hoor, welke komt doordat ik eerst de aandacht op mij gevestigd heb door te spreken bestaande in en als angst in het incident met de voetbal, en de enige die zich werkelijk op mij mumt en richt, ben ik zelf in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het incident van de voetbal te koppelen aan de harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

*

Als ik mezelf zie en voel reageren in en als angst op harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er een mechanisme aangaat welke gerelateerd is aan een incident in het verleden.

Ik realiseer me tevens dat er een ervaring van angst in mij getriggerd wordt, uberhaupt door harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai.

Ik realiseer me en heb gezien dat deze kinderen wel luisteren en zien als ze werkelijk iets kapot maken en dus is het mogelijk hierover te spreken indien nodig.

Ik realiseer me dat een aantal mensen in de buurt, die de kinderen al langer kennen, hebben aangeboden te ondersteunen in de situatie als ik er zelf niet uitkom met de kinderen en dat ik dus eventueel hun ondersteuning kan vragen indien nodig.

Ik realiseer me dat er een angst voor de toekomst in het algemeen wordt getriggerd waarin situaties op straat volledig uit de hand lopen.

Ik stel mezelf ten doel, in een moment waarin ik harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai hoor en/of als er gespeeld wordt met de voetbal,  in gezond verstand de situatie te bezien en te zien of er werkelijk aanwijsbare mogelijkheid is tot een eventueel kapot maken van schutting, tuin, plant en dier.

Ik stop de reacties in mezelf, focus op mijn ademhaling – houd mezelf vast in en als de adem – en maak mezelf stabiel hierin. Ik ga door met waar ik fysiek mee bezig ben of ga eventueel wat bewegen in huis.

Als ik mezelf werkelijk angstig ervaar en/of als er een voetbal in de buurt aanwezig is, beweeg ik de konijntjes richting hun overdekte verblijf en doe dit dicht, zodat ze zeker veilig zijn.

Ik onderzoek  de relatie tot harde stemmen, geschreeuw, gebonk en lawaai, in mij en buiten mij, welke ergens gekoppeld is aan herinneringen als kind door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stop mijn participatie in en als angst voor de toekomst en een eventueel uit de hand lopen van situaties op straat, aangezien participeren in en als angst geen enkele praktische bijdrage levert ten behoeve van een verandering in samenleven in de wereld en mij ineffectief maakt.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar voor een richting geven van mezelf in de toekomst, waarin ik eventueel eerder/verder  zie dan een ander en dus richting zal moeten geven; en dus saboteer ik mezelf alvast van tevoren zodat ik deze angst tot richting geven niet onder ogen hoef te zien, zonder me te realiseren dat als ik niet participeer in en als een angstervaring, richting geven als mezelf mogelijk is welke dan niet langer beangstigend is.

Ik realiseer me dat ik een patroon kopieer van geen richting geven, welke ik vertaal als geen richting ‘kunnen’ geven, waarin ik mezelf gevangen houd in en als angst in en als een ervaring van ‘niet kunnen’, ‘niet in staat zijn’ en dus ‘niet te staan’.

Ik stel mezelf ten doel angsten ten aanzien van richting geven in en als mezelf, nader te onderzoeken in schrijven met toepassing van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel de relatie met mezelf te verbeteren, vergroten, verstevigen, bevestigen, adem voor adem, dag voor dag, in een proces van schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie waarin ik zelfvertrouwen ontwikkel in en als mezelf en hier adem voor adem, dag voor dag, in op sta.

Wordt vervolgd

Aan de Almachtige

Het ontwerp van Wreedheid jegens Dieren

In Stilte Lijden we

————————————————————————————————————————-
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 320 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’- Consequentiedimensie

Dag 297 – Expressie en de Darm – The Inner Test

Dag 298 – Expressie en de Darm – Moeheid en de functie van de milt

De serie Expressie en de Darm begint bij Dag 232  – (inclusief Disclaimer)

Uitwerking van de dimensies zoals geschreven in:

Dag 300 – Expressie en de Darm – ‘Het is me teveel’

Dag 301 – ‘Het is me teveel’ – Gedachtendimensie en Verbeeldingsdimensie

Dag 302 – ‘Het is me teveel’- Herinnering

Dag 303 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie

Dag 304 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg

Dag 305 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-2

Dag 306 – ‘Het is me teveel’ – Angstdimensie-vervolg-3

Dag 308 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie

Dag 309 – ‘Het is me teveel’ – Backchatdimensie-vervolg

Dag 310 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie

Dag 311 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg

Dag 314 – ‘Het is me teveel’ – Reactiedimensie-vervolg-2

Dag 319 – ‘Het is me teveel’ – Fysieke Gedragsdimensie

Consequentiedimensie:

Mezelf klein houden en niet mijn volle potentie leven uit angst dat ik het niet aankan, niet weet wat te doen, opgeef en faal

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf klein te houden en niet mijn volle potentie te leven ten gevolge van de Gedachte ‘Ik kan het niet – Ik weet het niet’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf klein te houden door de backchat en reacties in mezelf die opkomen op de Gedachte ‘Ik kan het niet  – Ik weet het niet’, waarin ik mezelf in en als potentie als Leven onderdruk.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf op te geven ten behoeve van controle in en als de Gedachte als ‘Ik kan het niet – Ik weet het niet’, waarin ik keer op keer, in participatie in reactie en backchat, mezelf opgeef en hierin zelf een ervaring creeer dat ik faal, aangezien ik participerend in backchat en reactie in de geest, niet in staat ben om in en als potentie als Leven te bewegen en dus bij voorbaat al op heb gegeven, mezelf, waarin ik faal in het staan in en als mezelf als Leven, en niet zozeer in de taak die volbracht dient te worden, aangezien ik de taak die eventueel volbracht kan worden staande in en als Leven, niet eens begin/durf te beginnen/hoef te beginnen zolang ik participeer in en als reactie en backchat in een verminderde versie van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te leven in en als gedachten, reactie en backchat, in en als de geest, mezelf klein houdend in een verminderde versie van mezelf, waarin ik mezelf in en als het programma van faalangst in stand houd, niet ziende dat juist dit in stand houden van mezelf in en als programma als faalangst, hetgeen is wat me belet om de faalangst in en als mezelf als programma te stoppen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf in angst voor faalangst, te manifesteren in en als faalangst en dus bij voorbaat te falen in het stoppen van mijn programma waarin ik besta in en als faalangst.

Falen:

Woordenboek definitie:

1. Ontbreken

2. Tekortschieten

3. Mislukken, niet treffen

4. Fouten begaan

Positieve/Negatieve lading:

Negatief en Neutraal

Het neutraal geeft aan dat ik mezelf, in en als de geest als wie ik ben als ‘neutraal’, ervaar als falen. gelijk aan falen, gelovend in niet voorbij de limieten van de geest te kunnen komen, en hier zelfs een ervaring van vrede, berusting in te hebben.

DAY 8: How do we Create/Manifest ‘Who we Are’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een ervaring van vrede en berusting te hebben in het woord falen, welke ik als neutraal ervaar, gelijk als ‘wie ik ben’ in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als gelijk als wie ik ben in en als de geest te ervaren en beschouwen, als zijnde in en als een ervaring van neutraal, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik, door mezelf vast te houden in en als een ervaring van neutraal – dus in ‘vrede en berusting’, waar de angst niet voelbaar is – energie blijf genereren in en als mezelf, welke zich accumuleert en opbouwt naar positief, hierin mezelf als meer ervarend, om vervolgens hierin frictie en conflict te creeren in mijn fysiek, in en als negatieve energie, vanwaar ik kan bewegen naar neutraal en wederom in opbouw tot positief, etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb liever in en als faalangst te bestaan, welke een ervaring van vrede en berusting geeft, dan op te staan in en als leven en de mezelf in en als deze ervaring te stoppen, aangezien dit zo onveilig als onbekend voelt dat ik denk en geloof dat ik hier niet moet wezen, en dus onderdruk ik mijn wezen in deelname in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als wezen te onderdrukken door deelname in en als de geest, en mezelf als wezen zo bang te hebben gemaakt met en in alle gedachten, reacties en backchat in mezelf, dat ik liever niet meer tevoorschijn kom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf als wezen te hebben bang gemaakt en hierin te hebben onderdrukt, zodat ik als de geest vrij baan heb om controle te voeren in en als de geest, ervoor zorgende dat ik nooit wezenlijk zal opstaan in en als leven in en als mijn fysiek en in plaats hiervan mijn programma in en als faalangst te volgen, waarin ik niet zie dat ik in en als faalangst besta doordat ik ‘de goals’ die in mijn programma horen, wel behaal.

Wordt vervolgd

Failure in Relation to the Soul – Bernard Poolman (vlog nederlands)

Failure in Relation to the Soul – Bernard Poolman (blog engels)

————————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 318 – Zelfvergevingen werk – traagheid en reactie

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb zo moe te zijn na een dag werken in het systeem en tevens mezelf vast te houden, overeind te houden in het systeem, werkend voor mijn loon, in plaats van werkelijk op te staan in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de dagen als zwaar te ervaren en conflict te creeren en ervaren, werkend in het systeem, na een aantal dagen thuis zoals vakantie of ziek zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe al die mensen ooit moeten veranderen als ik zie hoeveel moeite het mijzelf kost om ook maar iets te veranderen in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf geen goed voorbeeld te vinden, aangezien ik zo traag ben in en als verandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf traag te vinden in en als verandering.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te weigeren mezelf te helpen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb het zo verkeerd aangepakt te hebben vandaag in de winkel met een klant.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te reageren op een klant en mezelf hierin geen richting te geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor hoe ik het heb aangepakt en hoe ik het aanpak met sommige klanten, terwijl ik mijn mond vol heb over het proces van reactie naar zelf halen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te vrezen voor ontslag doordat ik het niet goed aanpak met af en toe een klant.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te vinden dat ik recht van spreken heb als ik me zo gedraag naar een klant, ook al is het af en toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mijn ervaring van mensen in het algemeen in en als mijn eigen reactie, als afschuwelijk te ervaren, en dus denk ik hierin dat ik me afschuwelijk gedraag tegenover vrijwel alle klanten, en zoniet, dan hypocriet, want waarom naar de een wel en naar de ander niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf een hypocriet te vinden aangezien ik mensen niet in gelijkheid benader, en ik ga hieraan ten onder.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ten onder te gaan aan mijn eigen ongelijke benadering van mensen in en als reactie in mezelf, en het toch niet in 1 adem te kunnen stoppen, wat op zichzelf nogal bizar en afschuwelijk is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf niet te willen laten zien in en als de geest, bestaande in afschuw, en dus mezelf groot te houden en te verstoppen.

*

Als ik mezelf zie reageren in mezelf in een situatie in een gesprek met een klant op werk, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zolang ik reageer in mezelf, ik geen richting kan geven aan een gesprek, aangezien ik geen richting geef in en als mezelf. Dus ik stop, ik adem. En that’s it for the moment.

Ik realiseer me dat ik als de geest de situatie in de winkel veroordeel, en dat ik als de geest mezelf als traag veroordeel, terwijl het een punt is welke correctie nodig heeft, waarin de geest dient te vertragen in het moment.

Ik realiseer me dat ik traagheid als vertraging in de geest nog niet voldoende effectief toepas waardoor het proces van verandering vertraagt.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat het exact is wat me zo in reactie brengt, aangezien ik geen trigger-punt herken en al in een algehele ervaring aanwezig ben. Ik realiseer me dat ik via het herkennen van een trigger-punt mezelf beter richting kan geven voordat ik al verdwenen ben, en tevens beter inzicht krijg in wat er gebeurt in mezelf en waarom.

Ik stel mezelf ten doel te vertragen in en als de geest, zodat ik mezelf beter kan zien, stoppen, zelfvergeven en corrigeren.

Ik stel mezelf ten doel verder te gaan met schrijven, ook al vind ik dat ik  ‘traag’ beweeg en in en als een ervaring van afschuw (als angst).

Full_the-spirituality-of-the-snail-part-1

The Spirituality of the Snail – Part 1

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/