Dag 812 – Planten en levende woorden

Goudsbloem – Calendula Officinalis

Ik zit in de tuin bij de Goudsbloem. Ik ben er al steeds naar aan het kijken, aangezien deze zo groot, stevig en dik is geworden. Ik heb bloemzaden gestrooid uit zo’n mix-zakje waarvan maar een heel klein deel uit is gekomen, aangezien het zo ontzettend droog was en de tuin een harde zandachtige grond met gras heeft. Echter op een aantal plaatsen is de Goudsbloem opgekomen, precies de plant die ik nog graag in mijn tuin wilde.

Deze grote dikke Goudsbloem staat achterin de tuin naast de plek waar ik steeds het grasmaaisel neerleg. Het moet uiteindelijk een soort van composthoop worden, ik heb dit stukje tuin nog niet echt aangepakt, het is nog een beetje een wild stukje.

Hier naast de composthoop staat dus die grote Goudsbloem. Het doet me denken aan jaren geleden, twee huizen geleden toen ik bezig was met het maken van Bloesemremedies en ik een enorme Paardenbloem in de voortuin had staan. Deze had met name een bizar dikke steel (1-2 cm dik).

Hier staat nu zo’n stevige Goudsbloem met ook zo’n opmerkelijke steel. Iets minder dik, maar nog steeds opvallend stevig. Dus ik ging er bijzitten en bedacht me, hé, laat ik weer eens afstemmen op de plant zoals ik destijds vaak deed en zien wat er in me opkomt.

Steel Goudsbloem

Vrijwel direct kwamen er een aantal woorden in me op zoals care, zachtheid, heling en ‘wondheling en slijmvliezen’ en wat later zag ik standvastigheid, stevigheid, ‘unwavering’. Vooral de eerste drie herkende ik gelijk als ‘levende woorden’ en dat vond ik een bijzondere link. Ik heb nogal moeite om met een levend woord in mezelf te komen die ik praktisch kan gebruiken ter ondersteuning van mezelf, mijn zelfexpressie; echter ga ik naast een plant zitten en stem ik me af op de kwaliteit, dan komen de woorden. En dat is eigenlijk ook hoe ik met de bloesemremedies werkte: de kwaliteit van de bloem/plant, in water overbrengen en dit water weer in mij en zo integreren. Ik heb toen vaak over woorden lopen nadenken die dan op een remedie geschreven konden worden of iets, maar het viel niet echt op z’n plek.

Nu na jaren van gericht schrijven, zelfvergeving en zelfcorrectie (zie Desteni I Process voor de tools en alle blogs hier geven het proces van schrijven weer) en uiteindelijk gekomen bij het punt van levende woorden ter ondersteuning van mijn zelfexpressie en zelfcreatie (naast het proces van zelfvergeving), maken de woorden op zichzelf veel meer ‘zin’ (making sense). Zo kan ik beter met levende woorden werken en tevens heb ik er meer plezier in door het te combineren met mijn aandacht voor planten.

Vervolgens zit ik in een flinke zelfsabotage waarin ik het idee de volgende dag, direct weer minimaliseer en wat al niet meer. Dat kan ik tevens opvatten als een ‘teken’ in mezelf, van mijn geest, dat ik in de ‘goede richting zit’ en iets heb aangeraakt wat goed bij mijn zelfexpressie past. Iets heel kleins, ‘onschuldigs’, als lijkende soort van hobby, maar wie weet wat eruit voort kan komen. Het is in ieder geval een handvat voor mezelf in het proces van levende woorden dat ik kan onderzoeken en wat ik kan beschrijven in mijn blogs. Een delen van mezelf hierin.

Ik schrijf wat zelfvergevingen op het patroon dat naar voren komt binnen dit proces waar ik er dan vanuit ga dat dit deel uitmaakt van de zelfsabotage:

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moeite te hebben met het loslaten van delen die niet het beste zijn voor mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet door te willen bewegen op een diep niveau en mezelf ziek te maken met diepgewortelde patronen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren en me te schamen over patronen die ik geprojecteerd heb, waardoor ik zowel mezelf als een ander niet heb kunnen ondersteunen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me schuldig te voelen dat ik onvoldoende heb kunnen ondersteunen door diep van binnen anderen ‘de schuld’ te geven, ook al weet ik beter – ik begreep niet hoe dit patroon ‘tot explosie’ in mezelf vanwaar ik het in me bewaarde en toch uitleefde, al was het voornamelijk in en op mijn eigen lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het patroon van beschuldigen uit te leven op mijn eigen lichaam en mijn lichaam en mezelf hierin te schaden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het patroon toe te staan in een ander aangezien en doordat ik het toesta diep binnenin mezelf en zo niet effectief voor mezelf te zorgen als wat het beste is en dit dan zo te reflecteren als ‘voorbeeld’ naar een ander toe – ook al spreek ik andere woorden, zolang dit diep van binnen in mij bestaat, resoneert het onderliggende saboterende patroon mee en reflecteert het in relaties die relevant zijn hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn woorden en wat zich diep binnenin mij afspeelt, niet werkelijk gelijk te hebben gesteld en zo conflict te creëren binnenin mijzelf – tussen wat ik ‘weet’ dat het beste is en het zelfsaboterende patroon als het ‘slechtste’ in mezelf en dit tevens weerspiegeld te zien buiten mezelf in relevante relaties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb zachtheid, care, standvastigheid, unwavering te leven als expressie van wie ik wil zijn, van binnen en van buiten.

Ik stel mezelf ten doel de momenten van explosie waar de schuld begint, te herkennen en mezelf te stoppen hierin en van hieraf, mezelf richting te geven met een levend woord en (indien nodig) met een zelfvergeving en verdieping in wat er opkomt en ik stel mezelf ten doel dit patroon van zelfsabotage zo te stoppen en het conflict in mezelf hiermee te beëindigen.

Ik stel mezelf ten doel me verder te verdiepen in het patroon van schuld en de schuld geven met behulp van een serie interviews in Eqafe (Atlanteans 180-184 welke hier begint)

Ik stel mezelf ten doel om, met behulp van (de expressie van) de Goudsbloem, mezelf te helen, mijn slijmvliezen te helen en te oefenen in het leven van de woorden (zelf)care, zachtheid, standvastigheid en unwavering en hierin te verdiepen binnen deze kwaliteiten en ik stel mezelf ten doel de kwaliteiten zoals kleur en voorkomen van de Goudsbloem nader te onderzoeken, herkennen, beschrijven / benoemen / herdefiniëren en integreren ter zelfondersteuning.

Knop Goudsbloem

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://basisinkomenpartij.nl/

Uil forgive
Advertenties

Dag 470 – Blame – de schuld geven en afkeuren

http://gratiaveritaslumen.files.wordpress.com/2013/07/blame.gif

De eerste vertaling van blame die ik tegenkom, is afkeuring. Deze houdt direct een oordeel in en is daardoor duidelijk en werkbaar. Afkeuring, schuld – iemand de schuld geven. Er zijn vele dimensies hierin om te onderzoeken – de dimensies worden gewandeld in de serie van de Atlanteans. Ik neem er 1 punt uit om kort te beschrijven. Afkeuring – iemand de schuld geven, waarin de focus verschuift naar hetgeen of diegene die we de schuld geven en hierin afkeuren en waarin we de focus dus weghalen van onszelf als wie we zijn in deze ‘beginaanval van afkeur’ gericht op een ander. We kijken door de ogen van afkeuring in en als de geest en verdedigen hierin ons standpunt van ‘gelijk hebben’, wat wellicht zo is, uitgaande van schuld en afkeuring, maar wat geen fysieke benadering is in eenheid en gelijkheid waarin we alles in overweging nemen, beginnende bij en als onszelf. Dit is het enige waarop we direct invloed hebben, op onszelf in wie we zijn zodra we participeren in een uitgangspunt van schuld en afkeuring, welke afkering-afkeer geeft – we keren ons af van hetgeen we de schuld geven, zowel vanbinnen als vanbuiten. De zelfverantwoordelijkheid in een specifiek punt is al eerder weggelegd, want als we volledig zelfverantwoordelijkheid nemen en/of hadden genomen hoeven we niet te participeren in afkeuring en hoeven we ons dus ook niet af te keren en kunnen in plaats hiervan, onszelf en/als de ander onder ogen zien en van hieruit zien en doen wat het beste is voor beiden/voor alle betrokkenen en alles wat betrokken is.

Hiervoor moeten we vaak ver terugzien en gaan voorbij de polariteit die we opgebouwd hebben in de loop der tijd tot in het punt waar we de zelfverantwoordelijkheid hebben weggelegd, wat ons ‘kwetsbaar’ heeft gemaakt in afscheiding van onszelf en dit ‘kwetsbaar zijn’ gaan we vervolgens verdedigen, keer op keer en zo raken we verder weg van zien in waar het begonnen is, in en als onszelf. Echter dit zien in zelf, kan in ieder moment. We kunnen in ieder moment beslissen deze beginaanval te stoppen in en als onszelf en in plaats hiervan, eerst te zien waar we zelf staan en hier verantwoordelijkheid voor te nemen binnenin en als zelf; vervolgens te onderzoeken in zelf waar het begonnen is en dan te zien hoe verder, wat er besproken dient te worden, waar ondersteuning nodig is en wat in realiteit mogelijk is en wat (nog) niet.

Tot zover Blame – Afkeuring – Iemand de Schuld geven – waarin we onszelf ‘schuldig’ maken, namelijk aan verongelijking in en als de geest in een beginaanval op iets of iemand binnen en/of buiten zelf waarin we onszelf de adem benemen.

Luister de serie interviews over Blame voor specificatie en uitwerking.

full_atlanteans-the-beginning

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

Dag 367 – Iemand de Schuld Geven

Give as you would like to receive.

Geef zoals je zou willen ontvangen.

Iemand de schuld geven; is dit zoals ik zou willen ontvangen?

Nee, dit is hetgeen ik angst voor ervaar, en wat ik feitelijk, in mijn geest, zelf doe en heb gedaan.

Het is dus wat ik veroordeel in en als mezelf, waarin ik angst creeer voor wie ik ben hierin.

Iemand de schuld geven. Dat is me een gif(t).

dg1b 3d Animated GIF Showcase

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iemand de schuld te geven en te willen geven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iemand de schuld te geven voor als ik zelf (nog) niet in staat ben om verantwoordelijkheid te nemen voor mijn eigen reacties in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb iemand anders de schuld te willen geven voor de reacties in mijn geest, en zo feitelijk de verantwoordelijkheid wil overdragen voor de reacties in mijn geest, aan iets of een ander buiten mij die deze reacties uitlokt, triggert.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het triggerpunt de schuld te willen geven van de reacties die ik hieraan gekoppeld heb in en als herinnering die opkomen in mijn geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onmachtig te voelen om mijn eigen reacties te stoppen, me hierdoor te laten overspoelen, en daarom een ander de schuld te geven van mijn reacties in plaats van zelf verantwoordelijkheid te nemen voor wat er gebeurt in mijn geest, onafhankelijk van het triggerpunt, onafhankelijk van de mate van oprechtheid of onoprechtheid van degene die al dan niet opzettelijk een triggerpunt opgooit, aangezien deze afhankelijkheid van het triggerpunt van iets of iemand buiten mij, hetgeen is waarin ik mijzelf onmachtig maak tot een stoppen van en richting geven aan mijn reacties in en als de geest die opkomen in Mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf lelijk en onaardig te maken door iets of iemand de schuld te willen geven en hierin schaamte te creeren over mezelf in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb schaamte te creeren over en als mezelf door iets of iemand – inclusief mezelf – de schuld te willen geven.

*

Als ik mezelf zie participeren in de automatische neiging om iemand of iets anders buiten mij de schuld te geven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik ergens geen verantwoordelijkheid neem voor mezelf in en als reactie.

ik verbind mezelf door in en als mezelf te zien wat het is dat ik wil afschuiven op iets of iemand buiten mij, welk gif ik wil geven aan een ander om mezelf ‘te bevrijden van’ verantwoordelijkheid als vorm van vrijwaring.

Ik realiseer me dat een vrijwaring als ‘bevrijden van’ verantwoordelijkheid geen werkelijke zelfbevrijding is, dat zelfbevrijding alleen plaats zal vinden als ik in en als mezelf verantwoordelijkheid neem voor alles wat zich in mij bevindt en opkomt in en als reactie, gedachte, backchat, afbeelding, in en als de geest.

Ik realiseer me dat ik angst ervaar voor zelfverantwoordelijkheid, en dat ik dit wil afschuiven, en welke dus mijn zelfonderzoek nodig heeft in ieder moment dat het opkomt, want zolang ik angst ervaar, besta ik in en als (zelf)oordeel, welke ik juist in stand houd in het afschuifsysteem, aangezien dit hetgeen is wat ik nu juist veroordeel in mezelf en waarvoor ik angst ervaar in mezelf, en dus in de wereld. Voor het gif in mij als gift naar de ander en zo voor het gif in de ander als gift naar mij als reflectie van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel me werkelijk te bevrijden in en als zelf door werkelijk zelfverantwoordelijkheid te nemen, adem voor adem, dag voor dag, schrijven voor schrijven, zelfvergeving voor zelfvergeving tot en door zelfcorrectie in en als het fysiek.

Als ik mezelf zie participeren in en als een ervaring van angst om de schuld te krijgen voor iets wat ik ‘niet gedaan heb’ of ‘juist wel correct gedaan heb’, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik in en als systeem aansla en dat ik hierin mezelf gevangen zet in en als herkenning van schuld en oordeel.

Ik realiseer me dat het inderdaad giftig is om ‘de schuld te krijgen’, in welk opzicht dan ook, maar dat het pas echt giftig wordt voor mezelf als ik in reactie schiet met het gevolg dat ik zelf ga schieten, in en als de geest, en wellicht zelfs met woorden.

Ik realiseer me dat alleen mijn eigen reacties, daden, woorden, die opkomen in mezelf in en als de geest, hetgeen zijn die ik als gif kan en dien te stoppen in en als mezelf.

Ik realiseer me dat reactie in en als schuld en (zelf)oordeel, me lelijk en onaardig maakt, voor mezelf en/als voor ieder ander.

Ik realiseer me dat ik schaamte creeer voor en over mezelf bestaande in en als schuld en (zelf)oordeel.

Ik realiseer me dat ik me onmachtig ervaar ten opzichte van mijn eigen ervaring van verongelijking hierin, waarin het de ervaring is waarin ik mezelf werkelijk verongelijk.

Ik realiseer me dat ik herinneringen als ervaringen uit het verleden heb opgeslagen waarin ik heb toegestaan mezelf en/of een ander in ongelijkheid als schuld en (zelf)oordeel te benaderen, en dat hier zelfonderzoek en zelfvergeving nodig is.

Ik stel mezelf ten doel de herinneringen als ervaringen uit het verleden waarin ik mezelf en/of een ander ongelijk benaderd heb, te onderzoeken, zelfvergeven en zelfcorrigeren zodat en waarin ik mezelf stop in en als reactie op een ongelijkheid die ik zie gebeuren in de wereld en vervolgens ervaar in mezelf in en als reactie in en als een ervaring van onmacht, in en als oordeel.

Ik verbind mezelf door mezelf in en als oordeel als reactie te stoppen, zelfvergeven en zelfcorrigeren zodat en totdat het stil wordt en is in mij, naar mezelf toe en naar de ander toe, als wat het beste is voor mezelf als de ander, voor de ander als mezelf, adem voor adem, dag voor dag, in en als zelferbarmen als zelfondersteuning, en door te gaan met schrijven en zelfonderzoek in de gebieden waarin ik vasthoud aan zelf bescherming in en als zelfzucht in en als een ervaring van schuld, waarin ik me realiseer dat dit een fysiek proces is door de tijd heen, betreffende minimaal 2555 dagen van schrijven.

Full reptilians am i god part 3

Gratis interview –Reptilians – klik op de afbeelding

Cursus Dip-Lite – Free

————————————————————————————————-
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/