Dag 521 – Een ervaring van depressie in expressie brengen

depressieNa 3 intensieve massagebehandelingen in de afgelopen twee weken, komen er ervaringen omhoog vanuit mijn fysiek.

Ik was even ‘vergeten’ dat de ervaring van depressie een vrij grote rol gespeeld heeft in mijn leven terwijl het ergens nog altijd op de achtergrond in mij aanwezig is. Ik heb dit altijd zoveel mogelijk verborgen gehouden omdat ik niet in het hoekje van ‘depressief’ geduwd wilde worden. Ik zag dat dit niet klopte, met hoe het benaderd wordt, het is niet compleet. Ik was en ben me er namelijk wel van gewaar ‘ik dit niet ben’ en dat het ook weer verdwijnt als ik fysiek bezig ben.

Echter in de ervaring, is het geen pretje. Het is alsof ik bezwijk. En ik heb het ook verborgen omdat ik me ervoor schaam. Het is als een soort falen, mislukken.

Als ik nu kijk, is de ervaring aanwezig maar ook weer niet. Als ik schrijf is het niet aanwezig. Als mijn aandacht op iets anders gericht is wat ik fysiek aan het doen ben, is het niet aanwezig. Hierin is het dus zichtbaar dat er iets in de geest wordt gecreëerd als een soort van ballon die niet echt is maar wel heel aanwezig en overheersend. De aard van de geest dus eigenlijk. Niet echt maar wel heel aanwezig en overheersend (en ‘echt’ gemaakt door het fysiek manifesteren van de illusies).

In de video over depressie van Desteni wordt gezegd dat depressie een manipulatie is van de omgeving. Aangezien ik het verborgen heb gehouden, is dit punt lastiger te zien. Ik zou dan zeggen dat het een manipulatie is van mijn eigen omgeving, mijn eigen lijf. Indirect ook een manipulatie van de gehele omgeving als ‘de wereld’ omdat ik me in de ervaring van depressie, afzijdig houd. En juist in deze afzijdigheid, komt de ervaring van depressie sterker omhoog. Dat geeft een kringetje waarin ik de ervaring van depressie de macht heb gegeven om mij te manipuleren en in de ‘afzijdigheid’, de isolatie van de geest te behouden.

Dan is er nog het punt dat er zoveel te doen is dat ik alles tegelijk wil doen en uiteindelijk niet alles doe wat ik zou willen doen. Ik doe wel de dingen maar niet genoeg zoals ik zou kunnen. Hier zie ik tegenop, zo ‘hoopt het ook op’ en blijf ik er tegenaan kijken in plaats van doorheen te wandelen.

Ik ervaar een angst voor deze ervaring, alsof het groter is dan ik, een groot monster die me neer kan krijgen en houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘is het dan alleen nog maar werken wat ik doe’?

Als ik er zo naar kijk lijkt het ook alsof ik de ervaring creëer vanuit een verwachting van wat het leven zou moeten zijn. Deze is en wordt natuurlijk alom gevoed en ingeprent door de media, de televisie etc over wat we allemaal van het leven ‘willen’. Ondertussen wordt er nergens getoond dat we eigenlijk heel veel werk te doen hebben. En als we dit werk met z’n allen zouden oppakken zou het veel eenvoudiger zijn om te doen. En hier kom ik weer bij de ervaring van ‘dat ik alles maar alleen moet doen’. Wat deels ook zo is, ik alleen kan opstaan in mijn eigen gecreëerde ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘het is toch niet normaal om zoveel alleen te zijn?’

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken, geloven en ervaren alsof ik altijd alleen en afwezig blijf in en als een ervaring van ‘ergens tegenop zien’ en hierin depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te zijn van het onbegrip dat er heerst naar elkaar en het communiceren hierin zo ontzettend vermoeiend te vinden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het zo ontzettend vermoeiend te vinden om uit te drukken wat ik bedoel en als ik dan zie dat het anders begrepen wordt, denk ik  ‘laat maar, het kost me meer moeite om uit te leggen wat ik bedoel dan om het zelf en alleen te doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken ‘laat maar, het kost me meer moeite om uit te leggen wat ik bedoel dan om het zelf en alleen te doen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het te hebben opgegeven om me uit te drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelfexpressie te hebben opgegeven en mezelf hierin te laten onderdrukken in en als een ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de ervaring van depressie verborgen te houden en hier alleen mee rond te lopen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor de ervaring van depressie ook al weet ik dat er min of meer een predispositie aanwezig is in mij waardoor de depressie zich neigt te manifesteren in dit leven waarin ik me realiseer dat ik voldoende inzicht, kracht, gewaarzijn en ondersteuning heb om hier doorheen te wandelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo verdrietig te zijn dat er zo weinig begrip en inzicht is over hoe de mens in elkaar zit en hoe het eigen fysiek te ondersteunen op een opbouwende manier die werkelijk zin heeft.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me onmachtig te ervaren om mijn inzichten te delen in en als een geloof dat ik nooit voldoende ‘energie’ heb om dit te doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik te weinig energie heb om mezelf te delen waarin ik al mijn fysieke energie verbruik en verbruikt heb ten behoeve van de energetische zorgen en voldoening in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb om effectief mezelf uit te drukken en neer te zetten in deze wereld en hierin veel fysieke energie te verspillen aan vermaak en vooral zorgen in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te hebben te falen en gefaald te hebben door niet effectief te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik gefaald heb omdat het me niet gelukt is om aan het ‘alleen zijn’ te ontsnappen, in plaats van in te zien realiseren en begrijpen dat ik alleen op kan staan in en als de ervaringen die ik geloof en gecreëerd heb en dus, zal ik opstaan in datgene waarvoor ik bang ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als zo zwaar te ervaren om op te groeien in een omgeving waarin niet gekeken wordt naar wie we zelf werkelijk zijn van binnen en dus niet leren om hierin in zelf te zien, te delen en te luisteren naar elkaar en met elkaar mee te zien in plaats van ‘naar elkaar te kijken’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te zijn gaan verdedigen tegen alle ‘blikken die naar mij kijken’ en alles hierin te zijn gaan verbergen om ‘alleen uit te zoeken’ in plaats van iemand met mij mee  te laten zien ook al begrijpt die ander mij niet geheel of helemaal niet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dit als de meest onderdrukkende ervaring te ervaren, de blikken die naar mij kijken en niet met mij mee zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te stoppen met delen zodra er naar mij gekeken wordt vanuit de eigen interpretatie en mezelf hierin te isoleren binnenin mijn eigen ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb naar mezelf te kijken vanuit mijn eigen interpretatie en mezelf hierin te isoleren binnenin mijn eigen ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb zo boos te zijn op alle blikken op mij gericht zonder dat ik weet wat er speelt in de ander en ook zonder precies te zien wat zich beweegt in mij als reactie op de blikken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als zelfexpressie te stoppen in en als boosheid op de blikken van anderen om mij heen, in en als een geloof dat ‘ze mij toch niet begrijpen’.

Als en wanneer ik blikken op mij voel van ogen die ‘naar mij kijken’ dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat we als mens geprogrammeerd zijn en onszelf verder geprogrammeerd hebben om naar een ander te kijken vanuit onze eigen zelfinzichten en dat dit dus alleen zover reikt als dat ons zelfinzicht reikt binnenin ons.

Ik realiseer me dat we een ander alleen willen zien in de punten die we in onszelf willen zien en in de punten die we onderdrukken in onszelf, zullen we proberen de ander te onderdrukken, onder andere door middel van ‘projecties’ oftewel ‘blikken werpen op een ander’.

Ik realiseer me dat deze blikken mij geen kwaad kunnen doen en dat ik mezelf kan uitdrukken vanuit mijn zelfinzicht waarin het aan mijzelf is om dit te doen.

Ik realiseer me dat we onszelf onder ogen zien en dat hetgeen we projecteren, direct terugkomt bij onszelf en dat is zo voor iedereen oftewel, de tijden zijn veranderd, we kunnen onze eigen patronen niet meer wegleggen bij een ander in en als projecties.

Ik realiseer me dat er veel veranderingen zijn dit jaar waarin de dieren allen zijn overleden, het werk is veranderd en er meerdere relaties zijn veranderd in hoedanigheid waarin de ervaring van depressie en alleen zijn duidelijk naar voren komt.

Ik stel mezelf ten doel me te realiseren dat de blikken van een ander niets over mij zeggen en dat alleen mijn reactie hierop aan mijzelf is om in te zien, te stoppen en zelf te vergeven.

Ik stel mezelf ten doel mezelf stap voor stap te bevrijden in en als de toepassing van zelfvergeving van de verharding die ik in mijzelf ervaar ten aanzien van mijn zelfexpressie waarin ik me realiseer dat in dit proces van zelfvergeving, ikzelf in en als zelfexpressie naar voren kom.

Ik stel mezelf ten doel mijn huis op te ruimen en weg te doen wat ik niet meer nodig heb als een opruimen en overzichtelijk maken van mijn leefomgeving en tegelijkertijd fysiek bezig te zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de ervaring van depressie er niet mag zijn en dat deze geen expressie mag hebben en dus houd ik deze verborgen wat inhoudt dat ik mezelf in dat moment verborgen houd.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als de ervaring van depressie te verbergen en weg te houden van het leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb depressie geen leven te geven en dus te denken dat er geen leven is in en als de ervaring als expressie van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik het niet waard ben om te leven in en als de ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf minderwaardig te voelen in en als de ervaring van depressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten vallen en onderdrukken in een ervaring van depressie in plaats van mezelf te ondersteunen in en als het inzien en zelfvergeven van de ervaring als expressie van depressie.

Ik stel mezelf ten doel te ademen in en als de ervaring van depressie en hierin aanwezig te zijn in wat er speelt in mij, voor en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel het woord ‘ervaring’ te veranderen in ‘expressie’ en het te gebruiken als ‘expressie van depressie’ waarin het voor mij duidelijk is dat depressie ook een expressie is in en als de geest als en van een ervaring waardoor ik de negatieve lading eraf haal en ik kan zien wat deze expressie inhoudt, zodat ik mezelf hierin kan vergeven en ondersteunen totdat en zodat ik werkelijk in staat ben tot verandering hierin van en als mezelf.

———————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

 

 

 

Dag 431 – Wat is plezier?

Het woord plezier als vertaling van enjoyment. Plezier is een woord waar ik me weinig in kan vinden, ik ‘ervaar’ niet echt plezier, oftewel, in en als de geest heb ik weinig plezier. Dit is natuurlijk geen absoluut punt als dat ik nergens plezier in heb gehad ter vermaak van mezelf, echter dit is dan niet constant. Vandaag werd me duidelijk, het plezier, de enjoyment, die is in/als aanwezigheid van het fysiek. Het enige waar ik ‘in plezier’ aanwezig ben is als ik in mijn fysiek aanwezig ben. Door een aantal fysiek opgebouwde klachten – samengesmolten geest bewustzijn patronen als fysiek gemanifesteerde systemen – ben ik nog vaak afwezig uit mijn fysiek, uit de pijn, terwijl natuurlijk deze pijn juist gecreeerd is door de geest die energie genereert vanuit substantie/het fysieke en hierin het fysiek vervormt, verkrampt, opbrandt etc. Nu zie ik ook hoe ik toen ik jonger was, plezier had in de fysieke activiteiten die ik deed en waaraan ik deelnam, in samenwerking met anderen (zoals bv een teamsport wat iets was waar ik echt plezier in had). Hierin heb ik plezier gekoppeld aan de meer ‘actieve’ fysieke bezigheden; echter plezier in/als het fysiek is ook bijvoorbeeld de stem fysiek gebruiken, welke ten alle tijden kan, ook en zelfs juist als het fysiek nog bezig is met het proces van doorwandelen van de fysiek gemanifesteerde patronen en hierdoor tot minder actieve fysieke beweging in staat; het fysiek gebruiken van de stem zal ondersteunen in dit proces. Tevens heb ik mijn plezier in eten weggenomen door mezelf op jonge jaren een tijdje te weinig voedsel toe te staan in een poging om te voldoen aan wat ik zag als de ‘ideale fysieke vormen’ wat natuurlijk niet gelijk is aan fysieke expressie maar juist de fysieke expressie compromitteert waarin ik zowel in het tot me nemen van voedsel als het in het fysiek aanwezig zijn, het plezier in mezelf wegneem.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf het plezier te ontnemen, me te weerhouden van het hebben van en zijn in plezier als expressie, door steeds minder aanwezig te zijn in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zoeken naar plezier in en als de geest en dit niet te kunnen vinden en hierin te denken dat ik iets mis, dat ik depressief ben, dat ik niet ‘enthousiast ben’, dat ik niet voldoe aan de normen van plezier hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb als reactie op woorden een beeld te vormen van hoe mijn expressie moet zijn en hierin het plezier in mijn werkelijk fysieke expressie kwijt te raken en/of niet te kunnen vinden en/of zelfs te denken dat ik die niet heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een plaatje te maken van hoe ik denk dat een fysieke expressie moet zijn naar aanleiding van mijn interpretatie van woorden van buitenaf en hierop te denken mijn fysieke expressie af te moeten stemmen in en als een verlangen naar het bereiken van wat ik denk dat dit woord inhoudt, en hierin mezelf te vervormen, verkrampen, verbranden in en als een verlangen naar opvulling van mezelf met hetgeen ik interpreteer als dit woord als wat ik graag zou willen ervaren, en dus pas ik mezelf aan, reik ik uit in en als de geest en probeer ik mezelf op te vullen met de energetische verbindingen die ik maak in en als interpretatie van dit woord in en als de geest, geprojecteerd op hetgeen waar het woord vandaan komt en zo een verbinding als relatie leggende met hetgeen het woord vandaan komt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden van mezelf in en als het fysiek in en als plezier, door verbindingen als relaties te leggen met iets of iemand buiten mij die woorden voortbrengen die ik interpreteer in en als de geest als iets wat mij plezier kan geven/zou kunnen geven in en als de geest, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik in en als deze interpretatie, een afscheiding manifesteer in en als mezelf waarin ik me afscheid van mijn vermogen tot het zijn in en als de expressie in en als plezier in en als het fysiek.

Ik stel mezelf te doel mezelf te ondersteunen met mijn stem en te zien hoe en wanneer ik mijn stem fysiek gebruik en hoe en wanneer ik mijn stem energetisch gebruik zodat en waarin ik zie waar ik me afscheid van zelfexpressie in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel gewaar te zijn/worden wanneer ik reageer op woorden van een ander in en als een interpretatie in en als de geest welke fysieke aanpassing als vervormde expressie in en als de geest tot gevolg heeft, zodat en waarin ik de afscheiding in en als interpretatie in en als mezelf kan stoppen, zelfvergeven en zelfcorrigeren, hardop met mijn stem en/of in schijven voor nader zelfonderzoek in relatie tot de interpretatie van het woord.

Ik stel mezelf ten doel plezier te hebben met en als mezelf in en als fysieke expressie en hierin te zien hoe ik deze kan leven in iedere situatie en omstandigheid zowel binnenin mijn eigen fysiek als buiten mij.

Ik stel mezelf ten doel, mezelf toe te staan plezier te hebben in en als mijn eigen fysiek – onafhankelijk van hoe mijn fysieke gesteldheid is en me niet langer te laten leiden/lijden door interpretatie van wat plezier in en als fysieke expressie inhoudt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven, dat om aanwezig te zijn in fysieke expressie in en als plezier, ik ‘gezond’ dien te zijn, en zolang ik niet gezond ben, mag ik geen plezier hebben, in plaats van in te zien, realiseren en begrijpen dat gezondheid geen garantie is voor fysieke aanwezigheid en fysieke aanwezigheid niet garant staat voor een ‘gezond’ lichaam per definitie en dus beperk ik me door interpretatie van het woord gezond welke ik zelf heb uitgeschreven als gezondigd, en hierin vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik zondig als ik fysiek aanwezig ben waarin ik dit gekoppeld heb aan (een interpretatie en/of energetische waarde van) het woord gezondheid.

Ik stel mezelf ten doel het woord gezond(heid) te herdefinieren als onderdeel van de serie blogs over gezondheidszorg.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf het plezier in voedsel tot me nemen te ontnemen door mezelf een tijdje te weinig voedsel toe te staan en hierin fysieke consequenties te creeren vanuit de geest in en als een herhalend patroon waarin ik, zodra en wanneer de patronen opspelen en zich uiten in fysiek ongemak, ik het plezier als genieten in en als mezelf in eten opgeef en participeer in patronen in de geest in plaats van mezelf te vergeven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb plezier te verbinden aan het tot me nemen van voedsel en in het ontzeggen van van voedsel in het verleden, mijzelf plezier te ontzeggen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te vertragen tijdens het eten zodat en waarin, als ik alleen ben, ik de gekoppelde patronen in mezelf kan onderzoeken en in klank breng in zelfvergeving.

Ik stel mezelf ten doel angsten voor tekortkoming als ‘niet genoeg hebben’ in en als een ervaring in de geest in zelfvergeving en zelfcorrectie te brengen en te zien hoe deze gekoppeld zijn aan oordelen in en als angst in en als gedachten en/als herinneringen (als bijvoorbeeld van grootouders in de hongerwinter in de oorlog).

Bij nakijken in het woordenboek van het woordenboek kom ik tegen ‘genot’ en ook ‘genoegen’. Genoegen is voor mij een bruikbaar woord, als zijnde ‘genoeg hebben’ in en als de fysieke aanwezigheid in en als zelf. Dit brengt tot het punt dat er pas werkelijk plezier zal zijn als een ieder in deze wereld genoeg heeft om fysiek fatsoenlijk te leven.

Onderzoek:

Leefbaar Inkomen Gegarandeerd

Atlanteans – Civilization on land and water

—————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/