Dag 493 – Witneus

Witneus

Januari 2007 – Juni 2014

Voor mij de allerliefste vriendin en ondersteuning van de afgelopen 7,5 jaar en zulk leuk gezelschap en fijne aanwezigheid in en om het huis.

Vanmorgen heb ik haar in overeenstemming met de dierenarts in laten slapen.

De dierenarts heeft voorgesteld na afloop sectie te verrichten en dat vond ik een goed idee.

Details over wat er precies aan de hand was volgen.

Het gehele proces is naar tevredenheid verlopen – er komt een behoorlijke vermoeidheid op wat bij het proces van overlijden schijnt te horen heb ik van Sunette begrepen en zo ervaar ik nu zelf.

PENTAX Image2007 – 2008 eventjes alleen, nog niet zolang uit de dierenwinkel – Witneus kwam als jong konijntje uit de dierenwinkel

PENTAX ImageMet Casper bij het oude huis 2007 – 2008 – Casper kwam er ietsje later bij uit de konijnenopvang; hij was al een paar jaartjes oud naar schatting.

PENTAX ImageZe hebben kleurtjes uitgewisseld

PENTAX ImageDikke vriendjes vanaf het begin; ik had Witneus naar de opvang gebracht voor een paar nachtjes om ze daar te koppelen. Dat ging direct goed en zo konden ze samen terug.

PENTAX ImageMet Casper in de sneeuw bij het oude huis

PENTAX ImageMet Casper in de sneeuw bij het nieuwe huis

PENTAX ImageJuni 2014 weer een tijdje alleen – Nog steeds een beauty

Dag lieve Witneus, dag allerliefste vriendin, dag zachtaardig wezen, bedankt voor je constante aanwezigheid en je levend voorbeeld! Roy de cavia heeft je plekje in het hooi al ingenomen ;-).

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 487 – Bouwen op en als mezelf

muurtje

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als zinloos te ervaren om geld te besteden aan leven wat misschien binnenkort dood gaat zoals bijvoorbeeld bij (zieke, oudere) dieren het geval is.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte en/of ervaring dat het zinloos is om geld te besteden aan leven wat misschien binnenkort dood gaat zoals bijvoorbeeld bij zieke, oudere dieren, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik kijk vanuit mezelf in en als de geest waarin ik afweeg wat het meest voordelig uitkomt wat betreft de hoeveelheid geld die ik uitgeef en de hoeveelheid geld die ik ‘voor mezelf houd’ in en als een poging om mezelf in en als de geest ‘in leven’ te houden.

Ik realiseer me dat er een participatie in eigenbelang in betrokken is in de afweging van wat het meest voordelig uitkomt waarin ik eventuele uitgaven in de toekomst meereken die niet direct noodzakelijk zijn om te overleven, maar die ook iets later kunnen worden uitgevoerd als en wanneer ik hiervoor voldoende geld ter beschikking heb en zo niet, dan (nog) niet.

Ik realiseer me dat ik niet aanwezig ben in en als leven maar in participatie in en als een gedachte welke een ervaring van zinloosheid voortbrengt/activeert in afscheiding van mezelf in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of en hoeveel geld ik ter beschikking heb om een eventueel ziek en/of ouder dier extra te ondersteunen in overweging van de praktische bestedingen voor mezelf en het huishouden.

Ik stel mezelf ten doel het geld wat ik ter beschikking heb ter extra ondersteuning van een ziek en/of ouder dier (naast de gewone basisvoorzieningen) direct en zonder twijfel uit te geven aan de specifieke ondersteuning die nodig en het beste is voor het dier na volledig onderzoek wat dit als ondersteuning exact zal zijn.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik graag geld voor zou willen bewaren in en als eigenbelang, hier zelfvergeving toe te passen op energetische ervaringen als bijvoorbeeld een angst voor verlies als ik dit niet kan uitvoeren en hetgeen ik graag zou willen, in overweging te nemen zodat en waarin ik mezelf zie en hoor in alle aspecten binnenin mij en van hieruit te onderzoeken in hoeverre hetgeen ik zou willen binnen de praktische mogelijkheden bestaat en welke aspecten niet nodig zijn en in feite ‘oplossen’ door het eenvoudig te zien, horen, vergeven en corrigeren in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om dood te gaan welke ik vertaal als angst te ervaren om te leven en dus participeer ik in controle in een inhouden als ‘dralen’ in gedachten.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in angst om te leven welke zich uit in een inhouden als ‘dralen’ in gedachten, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zich een gebied aandient welke ik niet volledig onderzocht heb en dus is er onduidelijkheid hierover binnenin mezelf waardoor en waarin ik ga dralen in gedachten.

Ik stel mezelf ten doel de dralende gedachten op papier te schrijven en hier hardop zelfvergevingen bij uit te spreken.

Ik stel mezelf ten doel te zien hoe ik het gebied waarover de dralende gedachten gaan, kan en zal wandelen in en als het fysiek zodat en waarin ik meer informatie als duidelijkheid verkrijg, waarin ik me realiseer dat hier tijd overheen gaat en tevens dat zaken niet bekend zijn van tevoren en ik bestaande in en als de geest, bekendheid als controle wil hebben over iets wat zich opent en verduidelijkt in de loop der tijd.

Ik stel mezelf ten doel te ademen en van adem naar adem te bewegen zodat en waarin ik mezelf vertraag.

Ik stel mezelf ten doel zelfvertrouwen op te bouwen door het wandelen in en als het fysiek van de gebieden van onduidelijkheid naar duidelijkheid en hierin steeds mezelf te vertragen met ondersteuning van mijn eigen ademhaling en de tijd te nemen om alle aspecten die zich openen, te onderzoeken en overwegen alvorens ik richting bepaal in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen met schrijven, zelfvergeving, zelfcorrectie, het luisteren van interviews en het lezen van blogs.

Ik stel mezelf ten doel in de gebieden waarin ik helder ben, mezelf volledig in te zetten en toe te passen en mezelf zo te verankeren in en als  het fysiek, in en als zelfvertrouwen en dit te gebruiken als uitgangspunt, als grond onder mijn voeten voor het wandelen van de gebieden waarover ik nog minder helder ben en zo te bouwen in vertrouwen op en als mezelf.

Dag 486 – Een vreemde gedachte onderzocht

tuinmuren-11-nieuw————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 486 – Een vreemde gedachte onderzocht

In mijn vorige blog schreef ik een gedachte op als ‘het heeft geen zin om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan’.

Dit is een hele vreemde gedachte. Het zal velen vast niet vreemd voorkomen, we denken allemaal veel ‘vreemde’ gedachten die we nooit werkelijk onderzoeken maar die ons wel dagelijks beïnvloeden. Ik ga deze gedachte eens wat nader onderzoeken.

Het meest vreemde is dat ik dit denk ten aanzien van dieren terwijl het net zo goed ten aanzien van mensen ‘geldt’. Ook wij als mensen gaan dood. Bij dieren is het zichtbaarder aanwezig omdat ze, afhankelijk van welk dier het betreft, eerder dood gaan.

Wij als mensen zijn niet in leven aanwezig maar leven in en als de geest in gedachten, gevoelens, emoties, afbeeldingen en gedragingen. Als we fysiek dood gaan, verdwijnt de geest. Echter als we alleen in de geest aanwezig zijn geweest en zijn op het moment dat we overlijden, hebben we een probleem. Want alles wat we kennen in en als de geest verdwijnt zodra we overlijden.

Dieren zijn aanwezig als leven en in en als het fysiek. Zij hebben geen geestbewustzijnssysteem en participeren hier dus niet in. Zo zijn dieren een ondersteunend voorbeeld voor ons als mensen. Als zij overlijden en de fysieke hoedanigheid verlaten bestaan ze niet meer in de vorm zoals wij ze kennen maar voor henzelf houdt het geen ‘verlies’ in aangezien ze zichzelf al kennen in wezen in eenheid en gelijkheid als leven.

Vreemd in de gedachte die ik schrijf, is dat ‘het geen zin heeft geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan’, terwijl ik als mens veel minder tot niet aanwezig ben in en als leven in en als het fysiek en blijkbaar vind ik het voor mezelf als mens minder zinloos om geld uit te geven aan een mens – althans de gedachte komt niet direct op –  al ken ik wel de ervaring van zinloosheid en de gedachte als ‘het heeft toch geen zin’ die ik hieraan gerelateerd zie.

Het is dus een gedachte die heel duidelijk laat zien hoe (ik als) de geest in elkaar steek. Dat ik het zinloos vind geld uit te geven aangezien we toch dood gaan. Dat ik het geld dus niet wil gebruiken ter ondersteuning van  leven aangezien we toch dood gaan. Met deze ene gedachte haal ik alles onderuit, heel het leven in en als mezelf en indirect in anderen inclusief de dieren. Vervreemd van mezelf als leven door geloof en participatie in gedachten die (ver)vreemd(end) zijn.

Wat komt doordat ik niet weet wat leven is. Ik ken mezelf voornamelijk alleen in en als de geest en die is afhankelijk van energie en/of geld maar wat heeft het voor zin als we toch dood gaan? Het potentieel in deze gedachte is dat het leven inderdaad geen zin heeft als ik deze unieke mogelijkheid op aarde tot mezelf geboren laten worden in en als het fysiek, voornamelijk doorbreng in en als de geest in participatie in gedachten, gevoelens en emoties en zo het fysieke leven en mezelf in wezen, hierin mis en slechts bezig ben met geld en energie vergaren in en als de geest terwijl ik als de geest toch niet blijf bestaan. De geest kent zichzelf heel wel.

Het is een cirkel in en als de geest waar we in een bepaalde vorm allemaal mee te maken hebben en ik kan het ook omschrijven als angst voor de dood. ‘Laat ik maar niet gaan leven, dat heeft geen zin want we gaan toch weer dood’. een deprimerende gedachte en dat is het precies, een gedachte die het concept van de dood in en als de geest ondersteunt en al het leven direct onderdrukt en ontkent. En juist in deze gedachte omschrijf ik wie ik ben in en als de geest en juist het geloof en participatie in deze gedachte, maakt het leven zinloos en zo houd ik mezelf gevangen in de geest in en als een ervaring van zinloosheid terwijl ik hierin nog steeds energie vergaar waarin ik fysieke substantie verbruik. Gevangen in het concept van de dood in en als de geest, in en als een gedachte.

Zelfvergevingen volgen.

God, de dood en religie:

(…) “Wat is een godsdienstig instituut en het concept van God anders dan een gedachte?
Wat is een gedachte? Kennis en informatie afgescheiden door een definitie verbonden met een plaatje. Is dat niet wat religie ook is? Kijk er eens even naar… Wat anders is religie, het concept van God dan een definitie van woorden afgescheiden van jouzelf, verbonden door verhaaltjes en plaatjes… En meer woorden.
Al wat ik aanwezig zie in zo’n religieus instituut en geloof in God is jou als angst voor de dood!” (…)

Swami Muktananda – In den beginne was het woord en het woord was God en het woord was met God:

(…) De wording en zoektocht van God is de meest onmogelijke edoch populaire karaktereigenschap van menselijke wezens in deze wereld – terwijl wie je bent bestaat in en als het meest simpele van expressie: Het Levende Woord – dit is gemist – hier is overheen gekeken – het ‘antwoord’ de ‘sleutel’ tot zelf op de vraag op de zoektocht naar zelf is exact hier: Woorden. Het is met je geweest als jou gedurende aeonen van tijd en je hebt het niet opgemerkt…” (…)

Gelijkheid voor Iedereen en Alles – muziek

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Dag 485 – Delen met de dieren

Voor context lees:

Dag 483 – Moeite doen

Dag 484 – Inhouden van zelfexpressie door angst voor een tekort aan geld

5c1e3-260357_242498869095073_100000048845719_1017976_1710390_nAls en wanneer ik mezelf zie zuchten en steunen in participatie in een repeterende gedachte ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijnstampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het mezelf moeilijk maak door in gedachten te participeren waarin ik mezelf fysiek vermoei door energie te genereren in en als de geest en hiervoor mijn fysieke substantie gebruik.

Ik realiseer me dat ik voorkeur heb in en als de geest voor welke klus ik doe, terwijl het feitelijk voor mezelf in en als het fysiek niet uitmaakt welke klus ik doe en zeker het tabletjes stampen is geen fysiek belastende klus maar een kleine klus die tevens een samenzijn met de diertjes inhoudt waar ik plezier in heb en dus is het duidelijk een opwelling in en als de geest in en als gedachte welke geen enkele zin heeft.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in repeterende gedachten ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijn stampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes op een inademing en op de uitademing mezelf fysiek te bewegen en de taak op te pakken terwijl me rustig blijf focussen op de ademhaling.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van geraakt zijn door de onvoorwaardelijkheid waarin Witneus aanwezig is in en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik zelf niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als leven en dat de aanwezigheid van Witneus me dit laat zien.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de voorwaarden te vergeven waarin ik aanwezig ben in en als de geest, adem voor adem, dag voor dag zoals ik ze toon aan en als mezelf en hierin mezelf te corrigeren in fysieke realiteit en waar dit niet lukt, nader onderzoek in schrijven toe te passen ten aanzien van wat me dwarszit.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een inhouden in een gedachte in de geest waardoor ik niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als het fysiek in en als de verzorging als wat het beste is voor en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf inhoud in een gedachte ter controle van en als mezelf waarin ik mezelf inhoud probeer te geven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte om mezelf inhoud te geven en mezelf fysiek te bewegen tot de verzorgingstaak die nodig is als wat het beste is voor en als leven en hierin te focussen op mijn ademhaling; 4 tellen in, even vasthouden, 4 tellen uit, even vasthouden en zo verder.

Ik stel mezelf ten doel te leren vertrouwen op mijn ademhaling in plaats van op de controle in en als gedachten in en als de geest door fysieke toepassing in en als de adem.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes moet fijn stampen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik niet hier aanwezig ben maar vooruit loop in en als de geest in participatie in gedachten over de toekomst.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes fijn moet stampen en me te focussen op mijn ademhaling en op mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst als ik tabletjes fijn stamp, gekoppeld aan een gedachte over de kosten die ik maak iedere maand voor de tabletjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in een gedachte over de toekomst ten aanzien van te maken kosten voor de tabletjes waarin ik geen zicht heb op hoelang dit nodig is, waarin ik een angst creëer in mezelf over eventuele tekorten in de toekomst.

Ik realiseer me dat ik op dit moment voldoende financiën heb om de tabletjes te bekostigen en dat het ernaar uitziet dat ik dit ook kan blijven doen gezien mijn financiële situatie en dus is er geen reden tot gedachten over de toekomst en te maken kosten voor tabletjes.

Ik realiseer me dat er een gedachte bij zit van het ‘zonde’ vinden om zoveel geld uit te geven aan tabletjes, waarin ik me realiseer dat dit gekoppeld is aan een diepgewortelde overtuiging die ik zo heb overgenomen en/of aangenomen, misschien via het DNA als herinnering en/of als algemene stelling in deze wereld, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te leven naar een diepgewortelde overtuiging als herinnering geplaatst in het DNA en/of als aangenomen algemene stelling in de wereldgeest, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor deze gedachte als dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en verdriet te ervaren door deze gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op mezelf dat ik me laat leiden / heb laten leiden door al dan niet onbewuste gedachten zoals dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en zoals dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren, terwijl ik weet dat dit niet klopt, dat dieren gelijke zorg behoeven en dat het geldsysteem ongelijk is opgezet zoals wij participeren in ongelijkheid in en als de geest in hebzucht en eigenbelang, in afscheiding als ongelijkheid van en als onszelf in en als het fysiek en het fysieke leven algemeen.

Ik realiseer me dat er eigenbelang aan gekoppeld zit als geld willen bewaren voor mezelf.

Ik realiseer me het niet zonde is om geld uit te geven aan dieren en dat de werkelijke zonde, het participeren in een gedachte en het mezelf laten leiden door deze gedachte als dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik realiseer me dat ik deel met de dieren maar dat ik nog participeer in gedachten waarin ik verdeeldheid creëer in en als mezelf en dus in en als het fysieke leven op een bepaald niveau waardoor ik niet betrouwbaar ben in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte over te maken kosten in de toekomst voor tabletjes en te focussen op mijn ademhaling en mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Ik stel mezelf ten doel te blijven bekijken of ik voldoende geld beschikbaar heb voor tabletjes en als ik zie dat dit niet zo is, te onderzoeken hoe ik dit kan oplossen door een herziening van mijn  uitgaven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen voor en te stoppen met met participatie in een gedachte die in mij bestaat als dat het toch geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik stel mezelf ten doel het geld dat ik tot mijn beschikking heb te delen met gezond verstand met en als  mezelf en met de diertjes waar ik verantwoordelijk voor ben en participatie in de gedachten die nog meereizen/waarin ik nog meereis waarin ik mezelf verongelijk, te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in gedachten over geld willen bewaren voor mezelf en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in participatie in gedachten die al dan niet met het DNA zijn meegereisd en/of aangenomen als algemene stelling in en als de wereldgeest en/of samengesteld door mezelf in en als de geest door toepassing van zelfvergeving en vervolgens zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel te delen wat ik heb met de diertjes in overweging met gezond verstand van een kleine reserve voor onvoorziene uitgaven en eventuele veranderingen in de toekomst indien dit mogelijk is en zo niet, per maand te zien wat ik te besteden heb.

Ik stel mezelf ten doel met gezond verstand en indien nodig,  in overleg met de dierenarts en/of anderen te blijven overwegen welke zorg toereikend en passend is voor Witneus en Roy en wanneer het tijd is om te stoppen waarin ik tevens de financiën in overweging neem.

Ik stel mezelf ten doel te zien wanneer ik boos ben en wat het is dat ik (onbewust) volg hierin in en als de geest waarvan ik weet dat dit niet het beste is voor en als leven in en als het fysiek, om deze boosheid vervolgens te gebruiken om op te staan in en als mezelf en niet om energie te genereren in en als oordeel in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en vinden dat ik het niet waard ben om op te staan aangezien ik zolang geparticipeerd heb in onderdrukte en/of onbewuste gedachten die niet het beste zijn voor leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel adem voor adem in te zien wat zich aandient in en als ongelijkheid in en als de geest binnenin mij en mezelf hierin te vergeven, stap voor stap en vervolgens te corrigeren en de zelfcorrectie te leven en zo vertrouwen op te bouwen in en als mezelf in en als zelfvertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij te staan in en als zelfvergeving en zelfcorrectie.

Equal Life Foundation logo

Pas als we als mens elkaar een Leefbaar Inkomen gunnen zonder uitzondering zullen we op grote schaal bereid en in staat zijn werkelijk te delen met al het fysieke leven op aarde.

—————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 484 – Inhouden van zelfexpressie door angst voor een tekort aan geld

image-2031318-varkenVoor context lees:

Dag 483 – Moeite doen

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te zuchten en te steunen binnenin mezelf in en als een repeterende gedachte ten aanzien van het iedere dag opnieuw, ochtend en avond tabletjes fijn stampen en oplossen om aan de diertjes te geven ter ondersteuning van hun fysiek samen met de andere verzorgingswerkzaamheden die ze nodig hebben waarin ik mezelf in participatie in de gedachte niet direct gestopt heb maar pas een aantal dagen later na een gesprek met Witneus die aangeeft dat ze misschien wel ondersteuning wil ‘als het niet teveel moeite is’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb geraakt te zijn door de onvoorwaardelijkheid als waarin Witneus aanwezig is in en als leven wat aangeeft dat ik zelf niet zo aanwezig ben in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb onvoorwaardelijk aanwezig te zijn in en als het fysiek in en als de verzorging als wat het beste is voor en als leven, maar dat ik mezelf inhoud in en als de geest in participatie in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te houden in en als de geest in participatie in een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het teveel moeite is om dag in dag uit het stampen van tabletjes voort te zetten, wat gekoppeld is aan een soort van angst waarin ik niet zie hoelang dit nodig is welke feitelijk weer gekoppeld is aan de kosten die ik maak voor de tabletjes en andere verzorging die de diertjes nodig hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren gekoppeld aan de kosten die ik maak, iedere keer dat ik de tabletjes fijn stamp en steeds opnieuw bemerk dat Roy er echt 2×2 per dag nodig heeft waarin zijn lijfje aardig stabiel is en dat als ik hierin verminder, binnen 1-2 dagen de klachten erger worden en het fysiek oncomfortabel wordt voor hem (welke duidelijk is in een piepen van pijn als hij plast en een nat buikje, welke sterk verminderen bij 2×2 tabletjes).

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een angst te ervaren teveel te stimuleren in zijn lijfje met 2×2 tabletjes, terwijl keer op keer uit de test komt (die ik dus zelf af en toe toepas als ik na een aantal weken tot maanden het aantal  tabletjes iets verlaag) dat zijn lijfje het beste functioneert met 2×2 tabletjes en dat het goed mogelijk is dat dit zo zal zijn tot aan zijn overlijden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb voorzichtig te zijn en mezelf in te houden in de toepassing als wat het beste is, in en als een angst dat de financiën niet toereikend zijn in de toekomst en ik wat het beste is, niet meer kan toepassen door een tekort en hierin dus ‘kort’ op het leven in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het leven in en als het fysiek in te korten door participatie in en als angst in en als een inhouden van de toepassing van wat het beste is welke begint bij participatie in en als een gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb niet voluit te leven door geloof en participatie in gedachten over tekorten gekoppeld aan een eventueel tekort aan geld in de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik ‘leven kan sparen’ door voorzichtig te zijn en in te houden, net zoals ik geld kan sparen en bewaren en vast kan zetten op een bankrekening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb leven vast te zetten in en als mezelf door in te houden in en als zelfexpressie, net zoals ik geld vastzet op een bankrekening.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik leven kan sparen en vastzetten voor later, waarin en waardoor ik niet hier aanwezig ben en hoef te zijn en dus niet inzie hoe de wereld werkelijk in elkaar steekt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb ‘nooit’ te weten of, als ik voluit in en als expressie ben en dit wordt niet gewaardeerd, er dan wordt ingehouden op geld waarvan ik moet leven door voedsel, huis etc te betalen en dus ben ik liever voorzichtig zodat ik niet teleurgesteld kan worden door opeens gekort te worden in en als de mogelijkheid tot leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in en als leven te compromitteren door inhouden van en als zelfexpressie gekoppeld aan een geloof als angst dat geld is leven, wat ook zo gecreëerd is in deze wereld maar wat niet het uitgangspunt is/zou moeten zijn als wie ik ben in en als mezelf, in en als het fysiek, in en als leven als zelfexpressie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb om mijn angst te projecteren op de diertjes en op mijn eigen lichaam als leven in en als het fysiek door moe te worden van taken van fysieke verzorging in en als de gedachte dat het ‘teveel moeite is’, wat niet zo is, het is een angst dat ik het niet kan voortzetten, het is een inhouden als controle op leven als wat het beste is in en als het fysiek, hier, in het moment, adem voor adem, dag voor dag ter voorkoming van een eventuele ervaring van teleurstelling in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf in te houden in en als controle in en als de geest in participatie in gedachten gevoelens en emoties ter voorkoming van een negatieve ervaring in en als de geest zoals bijvoorbeeld teleurstelling en zo dus, dag in dag uit, te participeren, leven en bewegen in deze cyclus van controle, gekoppeld aan tijd in een tijdlus in en als projectie op de toekomst.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb moe te worden van de angst als controle als inhouden van en als zelfexpressie als leven in en als het fysiek en hierin een gedachte als controle te manifesteren in en als mezelf als dat het teveel moeite is, welke ik vervolgens neig te geloven en als ik mezelf niet vergeef en corrigeer, ik hier zelf(s) naar ga leven door inhouden van leven als wat het beste is.

Wordt vervolgd

Full the heart of love

—————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 483 – Moeite doen

PENTAX ImageIk had een gesprek met Witneus het konijn via communicatie met dieren. Dit is niet hetzelfde als een volledig fysieke uitwisseling zoals gebeurt via het portaal (The Desteni Portal). Zoals ik het nu kan benoemen geeft een gesprek in communicatie met dieren fragmentarisch informatie welke nog steeds via de geest verloopt ter vertaling en is de helderheid hierin afhankelijk van in hoeverre de communicator zelfgewaar is. Het kan echter zeer bruikbare informatie geven over de situatie van een huisdier en dit hangt ook weer samen met de vraagstelling van de verzorger van het dier als richtlijn om te komen tot antwoorden. Het gesprek heeft me duidelijkheid gegeven over de fysieke situatie van Witneus. Hier ga ik nu niet verder op in. In dit blog wil ik een punt uitlichten wat voor mezelf duidelijk werd na dit gesprek.

Witneus vroeg op een gegeven moment of een bepaalde fysieke ondersteuning voor haar ‘niet teveel moeite’ was en dat het niet echt nodig was. Het bleek in het gesprek dat ze graag waarneemt en beschouwt en doorgeeft wat zich afspeelt bij andere wezens in haar omgeving (mijzelf, Roy de cavia) en dat ze haar eigen fysieke klachten op de achtergrond zet en dit niet graag bespreekt, ook niet graag laat zien. Toen ik antwoordde dat het net was als hoe ik Roy ondersteun met zijn blaas, aarzelde ze en wilde het misschien toch wel als het ‘in één moeite’ doorging.

Dit raakte mij diep. Want, ware het nu dat ik de laatste dagen weer liep te zuchten en steunen in mezelf (niet hardop, meer in een repeterende gedachte) ten aanzien van het iedere dag opnieuw kruidentabletjes fijn stampen om het fysiek van de diertjes te ondersteunen samen met verscheidene andere handelingen voor de diertjes die fysieke ondersteuning nodig hebben nu ze wat ouder zijn.

Na herhaaldelijke navraag bij Sunette is me inmiddels duidelijk dat de dieren niets meer van de mens/de verzorger over nemen en zelf hun proces wandelen. Het is dus niet zo dat ze hier iets ‘voor mij’ doet. Wat ik wel zie, is dat een bepaalde eigenschap van haar, juist een bepaalde eigenschap van mij uitlicht. Dus het feit dat zij zichzelf op de achtergrond zet en het niet direct nodig vindt om ‘moeite voor haar te doen’ ter fysieke ondersteuning terwijl haar lijfje en fysieke gedrag aangeeft en laat zien dat dit wel nodig is, maakt mij duidelijk dat ik in dit zuchten en steunen in een gedachte van het ‘zoveel moeite vinden’ absoluut participeer in eigenbelang in en als de geest. En dat het een gedachte betreft die zich langzaam maar zeker fysiek manifesteert en zich gaat uiten als ‘moe’ zijn terwijl ik de participatie in de gedachte direct kan stoppen. In hoeverre het mogelijk is dat Witneus zo gewaar is dat ze het op deze manier doorgeeft, om mij wakker te schudden en gewaar te laten worden van mijn houding, dus ter ondersteuning van mij, dat durf ik niet te zeggen. Wel weet ik dat ze hier is ter ondersteuning van mij in het proces op weg naar Leven in en als Fysiek Gewaarzijn.

Onacceptabel, mijn houding van ‘iets teveel moeite vinden’.  Juist het ‘niet vragen’ van Witneus en het aanwezig zijn in en als zelfverantwoordelijkheid van haar (dus aanwezig zijn zonder participatie in afhankelijkheid van gedachten, gevoelens en emoties) maakt dit duidelijk voor me zonder weerstand op te roepen en maakt ook dat ik dit direct stop en verander omdat ik het wil stoppen en wil veranderen. Zo wil ik niet bestaan.

In de volgende blog komen zelfvergevingen en zelfcorrecties.

PENTAX Image

The Consciousness of the Rabbit – Part 1

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 448 – Druk met mijn interpretatie van Witneus

Ik kijk naar Witneus en ik weet niet hoe ze zich voelt, of ze er moeite mee heeft dat Casper niet meer in het fysiek is bij haar. Ik vermoed van wel maar dat kan net zo goed mijn interpretatie zijn. Ondertussen let ik dus op haar en ervaar hierin emoties, wat iets is wat ik zelf niet leuk vond als ik vermoedde dat iemand dat bij mij deed. Waarneming, vermoeden, gedachten, emoties, het maakt het nogal onduidelijk. En terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat het niet zoveel uitmaakt wat nu wat is, ik begin gewoon met zelfvergeven van wat ik waarneem in mezelf want dat is het enige waarvan ik zeker ben en waar ik iets mee kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn omdat ik niet weet wat er in Witneus omgaat en ik dus niet weet of en wat ik voor haar kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik iets moet doen hierin voor haar terwijl ik alleen iets voor mezelf kan doen hierin met mijn eigen emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op Witneus te letten en mijzelf vast te zetten in mijn interpretatie en/of in een zoeken naar interpretatie in en als de geest van wat ik waarneem bij Witneus.

Wat neem ik waar als fysieke verandering?

Ze eet sneller al haar voer op en eet wat meer.

Ze zit vaker binnen.

Ze rust vaker.

Ze speelt iets minder.

Ze doet verder wel dezelfde activiteiten en is fysiek in orde, ze doet ze alleen iets minder en heeft meer ‘tijd over’ welke tijd ze eerst bij Casper doorbracht en nu alleen.

Ze is rustiger.

Fysiek gezien zijn het dus geen alarmerende signalen en in gezond verstand benaderd is het voor een dier een hele verandering als het huisgenootje met wie ze vrijwel haar hele leven samen heeft door gebracht en fysiek altijd bij zat en tegenaan zat, er niet meer is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij de gedachte dat Witneus haar vriendje ‘kwijt’ is en deze ‘nooit meer zal zien’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat Witneus zich alleen voelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat Witneus zich verveelt.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op mezelf in en als mijn ademhaling als ik kijk naar Witneus en zelfvergeving toe te passen als er een energetische ervaring en/of gedachte opkomt.

Ik stel mezelf ten doel te letten op de fysieke gesteldheid van Witneus en te stoppen met het zoeken naar een emotionele interpretatie van wat ik waarneem hierin.

Ik stel mezelf ten doel te letten op mijn eigen gedrag en zelfvergevingen toe te passen op oordelen die hierin in mij omhoog komen ten aanzien van mezelf in mijn gedrag naar Witneus toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren ten gevolge van mijn eigen veroordeling van hoe ik mij gedraag naar Witneus toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te veroordelen die zich – in mijn interpretatie – op dezelfde manier naar mij gedraagt/gedragen heeft als zijnde lettende op hoe ik mij voel zonder hiernaar te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat er niet naar gevraagd werd hoe ik me voel en dat ik tegelijkertijd hierin het gevoel had dat de ander hier wel mee bezig was en hier verdrietig om was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren in en als een gedachte dat de ander verdrietig was omdat ik dat was en me hierin, naast mijn eigen verdriet, ook verantwoordelijk ervoer voor het verdriet van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verantwoordelijk te voelen voor het verdriet van een ander welke wellicht aanwezig is maar waar ik niet direct iets aan kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in het bestaan van de energetische ervaring van verdriet en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dus verantwoordelijk te hebben gemaakt voor een energetische ervaring van een ander en zo geen zelfverantwoordelijkheid heb genomen en hoefde te nemen, aangezien ik al bezet (bezeten) was met de verantwoordelijkheid voor de energetische ervaring van een ander zonder werkelijk te weten wat die dan inhield en of die er wel was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn eigen bezetting in en als de geest in interpretatie van de fysieke werkelijkheid met energetische ervaringen tot gevolg, niet te zien wat werkelijk hier is welke me opnieuw verdriet doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door mezelf te bezetten; bezeten te zijn met en door mijn eigen energetische ervaringen en zo te missen wat hier is in en als de fysieke realiteit, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen in en als de fysieke realiteit, in en als het fysiek door te participeren in afscheiding in en als de geest in energetische ervaringen ten gevolgde van interpretaties van de fysieke werkelijkheid, in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat maakt dat ik emotioneel reageer op het ‘kwijt’ raken van een vriendje/huisgenootje en op het ‘nooit meer zien’ hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te missen wat ik had als ik naar Witneus en Casper samen keek en me hierin ‘gelukkig’ voelde omdat ik hen als ‘gelukkig’ interpreteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus verdriet te ervaren om het verlies van mijn eigen ervaring bij het zien van Casper en Witneus samen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij verlies van energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het overlijden van Casper en het kijken naar Witneus te gebruiken om mezelf te behouden in en als energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervullen met het kijken naar iets of iemand buiten mij door energetische ervaringen op te wekken als reactie op de interpretatie als gedachte van wat ik zie en zo te voorkomen dat ik alleen ben met mezelf in en als de stilte.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik verdriet ervaar als ik nu naar Witneus kijk, te stoppen en te ademen en de ervaring direct te stoppen en indien nodig, zelfvergeving toe te passen, waarin ik me realiseer dat een energetische ervaring deel uitmaakt van mijn eigenbelang en niets met Witneus van doen heeft, waardoor ik Witneus ook niet kan zien en eventueel bijstaan in wat werkelijk is.

Ik stel mezelf ten doel gerelateerde herinneringen aan deze ervaring nader te onderzoeken en mezelf te bevrijden van de energetische lading die hierin nog aanwezig is door toepassing van zelfvergeving en hierna zelfcorrectie toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf hier te houden bij de fysieke waarneming zoals in het bovengenoemde rijtje en zelfvergevingen toe te passen op mijn eigen energetische ervaringen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in en als de adem als en wanneer er energetische ervaringen opkomen en te leren op de adem – op mezelf in en als de adem, te vertrouwen waarin ik me realiseer dat het niet nodig is om in energetische ervaringen te (blijven) participeren.

Ik stel mezelf ten doel te wennen aan de stilte in en als mezelf.

PENTAX Image

—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/