Dag 589 – The mind-body relationship – The pain of allowance, within and without

remove-the-cords-self-change-deschooling-desteni_thumb

Yesterday evening around 10 pm, a cramping pain came up in the large intestine at the height of the right ovarium. This is a place where from time to time, I experience cramping. It is a cramping that asks all my attention and I need to sit down and look what is going on where the sitting gives some physical support on my lower back (which is comfortable, especially because I am also having my period). In the hours before there did not so much happen, I had written out a time-line within my DIP Pro lesson and I did not experience a particulair emotion. So I started to look back through the day to see if I could find anything related. I do this by focussing on the pain and ‘scroll’ within myself through moments during the day that stood out for me. I also from time to time, lay down on the ground or on the bed and push firm and gentle on the painfull spot to see what emotion is stored here, especially when it is coming up in the morning and I often find it related to ‘sentences’ as assumptions with related emotions that I have stored in the past without being aware of it and/or without willing to be aware of it.

However yesterday night I started with scrolling through the past day. I entered a moment, looked into possible reactions/emotions within myself and see if there is any movement within the specific/painfull area. I entered a conversation that I had with a woman at work that made an impression on me. The woman had been in the store once before for some physical support and she came back for some new products and told me that what we had discussed and that what she took home, was giving the support that was required. She told me that she wanted to ask me a question and that I could decide to answer or not answer. Her question was how many males and females talks to me about sexual abuse and how much this subject is, from my perspective, ‘in the open’ so to speak. She shared that she was writing a book about the subject of sexual abuse and she mentioned some numbers that were very high and that The Netherlands is one of the countries where it takes place very often. She mentioned how investigations gave numbers of relations between for example intestine-problems and sexual abuse and between crimes and sexual abuse, meaning that from 70% of the intestine-problems and from the crimes that took place, there was sexual abuse involved where in females tend to manifest this more intern (physical) as problems and where males tend to manifest it more extern as problems as ‘crimes’.

I was deeply touched by what she mentioned, also in relation to the amount of males that are subject of sexual abuse, used as a way to control, for example in war-area’s and how they rarely speak about it because ‘they should be the ones that are protecting the family’.

A few months ago, I noticed a similar physical reaction within myself, related to facing the abuse in the world in/as a ‘wake-up moment’ and suppressing my reaction on this as supressing/hiding the reaction of pain for what is happening in this physical world and I experience this suppression as cramping inside the lower area’s of the large intestine where I can hardly stand anymore, I need to sit or lay down and support myself to release the pain.

This previous event was related to animal-abuse and happened while I was listening/realising how the chickens that everyone is eating on a daily base, are treatened and prepared. As soon as I allow myself to face the abuse in the world and allow myself to experience the related emotional pain, the physical pain releases. Actually in this moment, I stop the separation here within and as myself – the separation from my emotional reaction on the abuse in and as this world – and as soon as I stop suppressing my emotional reaction and instead, start taking responsibility for my reaction in and as the application/living of self-forgiveness, I stop the abuse on myself/my physical body. This was also yesterday evening. I look, I see, I allow myself to experience the emotional pain and if necessary, speak out self-forgiveness until it is releasing and/or to find where the pain is related to.

There was also a personal aspect related to the mentioning of the relationship between sexual abuse and intestine-problems. It was a realization inside myself as ‘you see, it is indeed related’. In my life, there has not been taken place some actual physical sexual abuse, however at a young age there were incidents from sexual intimidation within for my experience an ‘innocent relationship’, where the incidents have been of great influence on my behaviour and general expression. It was all so very subtile that it is easily to be surpressed and ‘swept’ away as ‘of not so much importance’ and at the same time I am/was every moment aware of the influence that I allowed it to have on me, in almost every aspect of myself. Lately I am facing more of the incidents/events as memories and within this seeing how and where to take responsibility for myself in it and stop defining myself as how I reacted within this events which I developped into a personality.

The realization gave a release of the guilt that I experienced with regards to my physical conditions as having a sensitive digestion and spastic colon, as if ‘everything was my own fault’ in this. It is not ‘my fault’ but it is indeed and only my responsibility to take care of myself within this condition as my physical body that I live in. I am the only one who is responsible for myself and/as my mind in and as my physical body, as I am the only one who can see how I created all the relationships within and as myself, from and as memories as events during my life and although there is DNA involved and preprogramming, it is still the mind that I allowed to evolve in and as myself and the body that I live in and that is my responsibility; only I live day and night with and as myself, in and as my physical body that I can call ‘mine’ in a way, so it is my responsibility to take care of, in and as myself (where we should take into consideration how everyone and everything is of influence on each other in this physical existance and how easily this physical existance can be harmed).

There are many dimensions involved here where in the suppression of emotional reactions do have an influence on my physical body, that I have allowed myself many times throughout my live, if I take in consideration the condition of a the spastic colon that I have allowed/created to exist in and as myself. Central in this, is the acceptance and allowance of the emotional reactions as self-abuse, as reactions on abuse that is happening ‘to me’ and/or that is happening in this world and from here, suppressing it within my physical body where I try to separate myself from the experiences that gives and showes the pain and abuse. Which is actually a form of denial. Because, “Once you’ve Allowed Abuse, you’ll become Abuser”.

(Source: Interviews from the Farm 60: Candida and Self abuse)

The pain and abuse that we accept and allow within this existence, we can not deny and hide from it; it is here within ourselves, within and as our physical bodies.

Accept and Allow – Contract with Death: Day 22

Accepteren en Toestaan – Het Contract met de Dood: Dag 22 (vertaling)

desteni-i-process

The mind-body relationship – Timeline

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

————————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 323 – Gedachten en Zelfmoord

Disclaimer:

Voor wie rondloopt met terugkerende gedachten over zelfmoord die neigen naar een werkelijk beroven van het fysieke leven, zoek professionele hulp ter ondersteuning van jezelf via een specialist om te voorkomen dat je jezelf en/of een ander schade toebrengt. Realiseer je, zelfmoord is Nooit een werkelijke oplossing voor hetgeen je ervaart in jezelf. Eenmaal stabiel in jezelf als voldoende in staat om jezelf te ondersteunen, kun je het proces van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrigerende uitspraken en doelstellingen wandelen, om werkelijk in jezelf te gaan zien hoe het patroon als gedachten tot zelfmoord zich gemanifesteerd heeft kunnen hebben in jezelf.

Equalitylife11-50%

Velen onder ons lopen met gedachten over zelfmoord rond, en velen van ons hebben dit soms of meerdere ‘malen’ overwogen om ook daadwerkelijk uit te voeren. En vrijwel iedereen onder ons staat passieve zelfmoord toe in zichzelf door zelf te bombarderen met gedachten, en hieruit volgend gevoelens en emoties, waarin we laten bepalen door de geest als gedachten, gevoelens en emoties wie we zijn, hoe we bewegen, welke woorden we spreken en welk gedrag we vertonen, waarin we ons fysiek langzaam opbranden en ons Zelf als Levend Wezen onderdrukken, wegdrukken, dood drukken.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter af ben als ik mezelf van mijn fysieke leven beroof.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat het in ‘de Hemel’ beter is dan hier op aarde, dat ik in de hemel veilig ben voor mijn gedachten, gevoelens en emoties, en dat de pijn die ik ervaar afkomstig is van mijn fysiek, niet ziende realiserende en begrijpende dat de pijn die ik ervaar, afkomstig is van de gedachten die gevoelens en emoties produceren welke ik fysiek opsla en waarin ik mijn vlees misbruik ten behoeve van het creeren van deze gedachten, gevoelens en emoties, waardoor mijn fysiek de pijn vertoont die ik in eerste instantie in en als de geest manifesteer en toesta in mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik de gedachten als dat het me beter lijkt dat ik doodga, te moeten volgen in en als mijn fysiek en hierin overweeg om mijn fysiek te doden, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik als ik mijn fysiek dood, ik hetgeen ik vermijd onder ogen te zien op aarde, alsnog onder ogen zal krijgen ‘in de hemel’, in de dimensies, en dan zonder de ondersteuning van mijn fysiek en van mijn fysieke medemens hier op aarde.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb geen zelfverantwoordelijkheid te willen nemen voor hetgeen ik fysiek op aarde heb toegestaan en gemanifesteerd heb – binnenin mezelf en buiten mezelf – waarin ik als enige ‘optie’ zie om dan maar mijn fysieke leven weg te halen, denkende en gelovende dat ik op deze manier onder de pijn en zelfverantwoordelijkheid uitkom.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat de pijn verdwijnt als mijn fysiek verdwijnt, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik op deze manier mijn eigen ondersteuning weghaal, namelijk mijn eigen fysiek als punt van referentie in en als fysieke stabiliteit, zodat ik  het proces kan wandelen van zien  wie ik ben geworden in en als de geest in en als ongelijkheid, bestaande in polariteit en dus instabiel, waarin ik de mogelijkheid heb om mezelf te vergeven en mezelf te corrigeren, in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te denken en geloven dat ik beter af ben zonder fysiek, aangezien ik in en als mijn fysiek pijn ervaar, niet ziende, realiserende en begrijpende dat ik mijn fysiek zelf pijn heb gedaan in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te weten hoe mijzelf werkelijk te ondersteunen in en als het fysieke bestaan aangezien ik dit van niemand geleerd heb.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een leven op aarde toe te staan, in mezelf en buiten mezelf, welke zo ongelijk verdeeld is en in fysiek erbarmelijke staat, waarin vele mensen geen andere uitweg zien dan zichzelf van het fysieke leven beroven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat gedachten over zelfmoord in de kern in verband staan met geld en de ongelijke verdeling hiervan, bestaande in en als angst om tekort te komen, het niet te redden, oneerlijk bedeeld te zijn, buitengesloten te worden etc.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb ondanks het feit dat ik fysiek niet in erbarmelijke staat verkeer, toch te overwegen om mezelf van het leven te beroven zolang ik niet bereid ben om volledig zelfverantwoordelijkheid te nemen voor wie ik ben geworden in en als de geest en voor beslissingen die ik heb genomen en/of heb toegestaan, bestaande in (een geloof in) participatie in gedachten, gevoelens en emoties in afscheiding van mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb niet te zien, realiseren en begrijpen dat zelfmoord en/of gedachten over zelfmoord, in de kern niet voortkomen uit zelfhaat maar uit haat als wraak naar een ander toe, ergens in het leven ooit zo toegepast in de geest en voortlevend op, in en als deze herinnering zolang deze niet gecorrigeerd wordt door mijzelf, waarin ik mijzelf compromitteer en dus haat in zelf als zelfhaat creeer als gevolg van een ervaring van wrok waarin ik niet bereid ben deze ervaring op te geven en mezelf en eventueel de ander te vergeven voor iets wat ooit gebeurd is, waarvan ik me afhankelijk heb gemaakt en waarvan ik dacht dat ik er recht op had, en als dit niet zo blijkt te zijn, houd ik mijn expressie in, maak ik mezelf expressieloos, waarin ik feitelijk mezelf dood.

Desteni-I-Process Lite and Pro

Als ik mezelf zie participeren in een talmen en dralen om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor de gedachten, gevoelens en emoties die bestaan in mij en voor de beslissingen die ik hieruit volgend genomen heb, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat er geen excuus is om te talmen en dralen in het nemen van zelfverantwoordelijkheid.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf zie talmen en dralen tot het nemen van zelfverantwoordelijkheid voor gedachten, gevoelens en emoties die bestaan in mij en voor beslissingen die ik hieruit volgend genomen heb, te stoppen met talmen, mezelf het talmen te vergeven, en nader te onderzoeken in mezelf waarom ik draal in het nemen van zelfverantwoordelijkheid, wat de angst is die hierin verborgen ligt, door middel van schrijven en het toepassen van zelfvergeving en zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel mezelf in te zetten ten behoeve van eenheid en gelijkheid voor mens, dier, plant, aarde  – als ‘Alle Leven‘ in deze wereld – welke begint bij gelijke financiele basismogelijkheden voor ieder mens als in een Basisinkomen waarin voor ieder mens gelijke mogelijkheden gecreeerd worden tot Zelf Educatie welke leidt tot Werkelijke Zorg voor een ieder – mens, dier, plant, aarde –  in en als Leven als wat het Beste is voor Ieder-Een.

*

Gedetaileerde beschrijvingen over Zelfmoord en Paranoia (Engelstalig):

Suicide Paranoia – 1: What is Paranoia?

Suicide Paranoia – 2: How/Why Thought is (and creates) Paranoia

Suicide Paranoia – 3: The Creation Process of Suicide Paranoia – Energy Dimensin (Part One)

Suicide Paranoia – 4: The Creation Process of Suicide Paranoia – Energy Dimension (Part Two)

Suicide Paranoia – 5: How Consciousness disconnects from Reality in State of Paranoia

Suicide Paranoia – 6: The Creation Process of Suicide Paranoia (Thought Dimension)

Suicide Paranoia – 7: The Creation Process of Suicide Paranoia (Thought Dimension Part Two)

Suicide Paranoia – 8: Giving-up on Self and Giving-in to Paranoia

Suicide Paranoia – 9: Understanding, Stopping and Changing Paranoia

Suicide Paranoia – 10: Understanding, Stopping and Changing Paranoia (Part Two)

Suicide Paranoia – 11: Understanding, Stopping and Changing Paranoia (Part Three)

Suicide Paranoia – 12: Self Forgiveness and Self Commitments

Suicide Paranoia – 13: Self Forgiveness and Self Commitments (Part Two)

Suicide Paranoia – 14: Suicide and Blame

Suicide Paranoia – 15: Suicide and Blame (Part 2)

Suicide Paranoia – 16: Suicide and Blame (Part 3)

Suicide Paranoia – 17: Suicide and Blame (Part 4)

—————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/