Dag 640 – The mind-body relationship – The relationship with my intestine

healthy relationship

In my buddy-chat the point opened up of redefining my relationship with my intestine. I find this not so easy but during chat some points came forwards as an opening to start looking in this. I start here with some self-forgiveness statements.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think that it is wrong that my intestines are a point of cross-reference for myself of where and in what extent actually, I have separated myself from myself and my physical body.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I did it all wrong because I have developped/manifested/lived patterns within my intestine where others did not have that.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to find it unfair because there are patterns involved that are passed from generation to generation that are not ‘mine’ from source, however I made them ‘mine’ because I have accepted and allowed them to manifest within myself and lived and manifested and/or integrated them more physically.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe, expect myself to be able to completely walk through this manifested mind-patterns through my life time and life times before, instead of seeing, realizing and understanding that I will not know and be sure about me walking through within the ‘finish’ of the intestine-issues being solved completely on a physical level as I do not know to what extend and how deeply it is manifested, however I do see a possibility of getting it better and better and so I walk on and through as what is best and until it is done, although I might not ‘get it done’ in this physical body in the way that I expect this to do.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I know the reason why I have to walk through this as thinking and believing that I will solve the manifested physical discomforts, while actually yes there may be a reason for me to walk through all this (without making it ‘spiritually’ as ‘more’ in/as the mind) but it might be different then what I think the reason is because I do not yet see the reason behind.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that it does not make sense to walk through this.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that it does not make sense what I do and here, I am making myself less than who I am/can be in/as live.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to try to make sense of what I walk through, this to not fall into an experience of hopelessness and uselessness as ‘never getting through’.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that I will never get through and so, try to make sense of the intestinal discomforts and difficulties as ‘finding reasons for it’ to manifest.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to find reasons for my intestine to manifest difficulties and discomfort.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to try and fight against defining myself as someone who is having/living with a chronical, physical discomfort as a spastic colon with very uncomfortable symptoms.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to not really want to see how deeply physically I have accepted and allowed the thoughts, feelings and emotions to manifest, in and as a fear that if I name myself as someone who has to live with this, I will never come out/come through because I am then in/as a self-definition as physically not alright.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to define myself as someone who is physically not alright while I do not know myself like this from birth/childhood and I do see an accumulated pattern in it.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to still define myself as someone who is physically alright and strong while I do not feel myself like that physically when and as my intestine is having difficulties to release from the physical waste.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself that I do see the relationship between the mind and the physical and so, I do expect the physical to be solved at once because I do see it interrelated, instead of seeing, realizing and understanding that I have build up patterns within and as myself over time and so it will take time to walk through where I will come to unexplored area’s to explore.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to think and believe that after walking through my own patterns, I have to walk through the patterns that are past through generations, instead of seeing, realizing and understanding that walking through ‘my own’ patterns is walking through the patterns past by generation as I made them my own and so, taking responsibility for and as myself in thought, feelings and emotions is taking responsibility for the generation-line in and as the patterns that I have accepted and allowed to live and manifest myself and only this is my responsibility and that what I did not accept and allow to live and manifest and others did, is the other as ‘the owner of the manifestation’ to take responsibility for, as how it is for myself and everyone to take responsibility for our own mind and acceptances and allowances within.

I forgive myself that I have accepted and allowed myself to feel less than others who do not have physical difficulties/did not manifested them the way I did, instead of seeing, realizing and understanding – without comparing myself to others and their process as this is not best for anyone but as a point of self-support – that the quicker I get sick, my possibility of change is quicker.

To be continued

(…) So everything has got Stages of Deliberation. That means, dependency on how much you are Feeding it Energy and obviously in a way when you are Sick it already means you’re at a Point of Change. When you are not Sick and you are Deliberate in your Actions- then you must know: you‘re in Serious Trouble because that means you are very Deceptive, therefore the body will present itself as quite Healthy, and by the Time that you will get Sick, there will be Nothing you can do, because you are very Deceptive and therefore it’ll take a Longer time to Get Sick. The Quicker you get Sick- the Better it means it is for you, because your Possibility of Change is Quicker. The Longer it takes you to get Sick that means, the more Healthy you are, the more Deceptive you are. If you are living in this World, you have a lot of Money, you are very Healthy, very Happy – Big Shit in your Future. (…)

From: Interviews from the farm 60: Candida and Self Abuse

 

Self-care-1

The mind-body relationship – Timeline

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

—————————————————————————————————————————

Proces van zelfverandering:
http://desteniiprocess.com/courses
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY (Ook in het Nederlands!)

Zelfeducatie free:
https://eqafe.com/free
www.desteni.org
De Kronieken van Jezus

Journey to Life – Reis naar Leven:
https://nl.gravatar.com/ingridschaefer1
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
Ingrid’s Desteni Witness Blog
Facebook:
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
https://www.facebook.com/groups/326696524041028/

The Secret to Self-Realisation:

http://creationsjourneytolife.blogspot.com/2013/02/day-311-secret-to-self-realisation.html

Proces van wereldverandering:
http://bigpolitiek.blogspot.nl/
http://livingincome.me/wiki/The_Living_Income_Guaranteed_Proposal
Facebook:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation

Uil forgive

 

 

 

 

 

Advertenties

Dag 600 – Leidt geheimhouding tot een constructieve aanpak?

zwijgen

Na het openen van het punt van ervaringen en gedrag in relatie tot een patroon dat ik gecreëerd heb jaren geleden, in een periode van het ontzeggen van voldoende voeding voor mezelf – bemerk ik dat ook de zogenaamde ‘grote’ punten of onderwerpen, eveneens punten / onderwerpen zijn die geopend en vergeven kunnen worden. In verschillende interviews heb ik dit gehoord, dat een ogenschijnlijk ‘klein’ punt, groter kan zijn dan het lijkt en vice versa, dus dat een ogenschijnlijk enorm, onoverkomelijk onderwerp, niet groter is dan andere patronen. Het is een patroon dat ik in kleine stapjes onder ogen kan zien en van hieruit verantwoordelijkheid voor kan nemen in de toepassing van zelfvergeving als zelfbegrip, van waaruit ik mezelf stap voor stap ga corrigeren en veranderen.

Het haalt de energetische lading af van het onderwerp / verslavingspatroon dat ik heb ontwikkeld en als ik dit zo opschrijf vraag ik me af, is dat eigenlijk niet wat ik (en iedere ander) steeds doe in en als de geest; dat ik heel veel ophef maak over een manifestatie en het zo ‘angstaanjagend’ maak, in plaats van de manifestatie te onderzoeken binnenin mezelf, integer en zorgvuldig, met als doel om mezelf te begrijpen en bevrijden van deze beknellende angstervaring die ik gemanifesteerd heb voor en als mezelf.

geheimhouding

Als ik naar het onderwerp verslaving kijk, is het verbergen en de geheimhouding een enorm bevorderende factor om een destructief patroon te manifesteren. In de geheimhouding in de geest kan ik niet goed zien wat er werkelijk speelt binnenin mij, aangezien ik bezig ben met iets te verbergen. En juist in dit verbergen, creëer ik de meeste consequenties, in mijn geval binnenin mijn eigen lichaam en in veel gevallen ook juist in de wereld in relatie tot anderen om ons heen. Iemand vroeg mij vrij recent waarom het nodig is om al dit soort onderwerpen openbaar te maken en mijzelf feitelijk open te stellen in wat er binnenin mij speelt, in en als de geest. Dit is nodig omdat de geheimhouding niet bijdraagt aan het zelfbegrip en dus zelfvergeving. Dit betekent niet dat ik alle details op het internet plaats, aangezien dit geen constructief voorbeeld inhoudt van hoe ik effectief werk met het ontmantelen van de ‘geheimen’- oftewel, van de patronen in gedachten, gevoelens en emoties – in en als de geest.

We doen alsof het woord geheimen iets heel ‘groots’ is, echter feitelijk bestaan geheimen uit gedachten en van hieruit de activatie/creatie van gevoelens en emoties als ‘beweegredenen’ die niet geverifieerd zijn met de praktische, fysieke werkelijkheid. Het zijn in feite aannames die ik ben gaan geloven en van hieruit, ben gaan leven zonder dat ik werkelijk onderzocht heb of dit het beste is, hetgeen dat ik doe en denk.

Bijvoorbeeld, een sapvastenkuur beginnen op een leeftijd van 16 jaar, dat is niet het beste. Het is niet geschikt voor een lichaam van 16 jaar (dus in de groei) om het van voeding te onthouden en zeker niet vanuit een wens tot afslanken. De wens tot afslanken was in mijn geval, ook niet het beste; er was geen sprake van overgewicht, echter de wens was gestoeld op wat ik zag aan voorbeelden in de media en hier vandaan, had het met veel meer zaken te maken binnenin mezelf waarin ik mezelf geen richting heb leren geven en dit heb ik niet geleerd, omdat mijn ouders dit niet geleerd hebben en dit mij dus niet konden leren, en zo gaat dit terug in de tijd. Hierin mist het aan begeleiding en observatie met gezond verstand, waarin alle aspecten in overweging worden genomen en van waaruit dan een passende oplossing gevonden kan worden. Bijvoorbeeld, ik had destijds ook al vaker last van mijn buik die opgeblazen was. Hierin zou ook op jonge leeftijd veel meer begeleiding mogelijk zijn, zowel fysiek als emotioneel en als dit op deze manier ondersteund wordt, is er helemaal geen reden of aanleiding en dus geen wens tot ‘afslanken’. En zo kan dit per mens, individueel bekeken worden. Het kan namelijk zo zijn dat er bij een aantal jongeren wel degelijk overgewicht speelt waarin een meer gerichte begeleiding nodig is ten aanzien van het overgewicht en de gesteldheid van het fysiek, echter ook hier zijn er weer vele aspecten die in overweging moeten worden genomen.

Kortom onze gezondheidszorg en educatie schiet enorm tekort; ouders staan vaak met hun handen in het haar ten aanzien van hun kinderen en dan is het maar net welk overlevingspatroon naar voren komt die dit tot uiting brengt. En juist dit overlevingspatroon, is wat het kind oppikt en voortzet binnenin en als zichzelf, vaak iets afwijkend van het originele patroon zoals de ouders het tonen zodat het lijkt alsof het kind ‘anders’ is. Maar dat is niet zo. We zijn exacte kopieën van onze voorouders en zetten het DNA voort, exact zoals we geleerd hebben. Totdat we beslissen dit te stoppen binnenin en als onszelf en onszelf te vergeven en corrigeren voor wat we hebben toegestaan.

Parenting – Perfecting the Human Race (Interviews Engelstalig)

Het is nu tijd om dit te doen. Via het internet is er ontzettend veel informatie beschikbaar waar voorheen geen toegang tot was. Dus wat dat betreft, wordt de geheimhouding minder en minder. We kunnen onszelf ‘exposen’ en dit gebruiken op een opbouwende manier, ter ondersteuning en voorbeeld als wat het beste is voor al het leven. Hierin beslis ikzelf wat ik deel en wat ik eerst binnenin mezelf wil onderzoeken. Ik leer mezelf hierin richting te geven en zo behoud, of liever gezegd, ontwikkel ik stapje voor stapje, woord voor woord, blog voor blog een zelfdirectie, een zelfsturing in en als mijn zelfexpressie waarin ik beslis, in en als een uitgangspunt van wat het beste is voor al het leven.

En dit gaat langzaam, want ik heb jaaaaarenlang iets anders geleerd. Ik heb namelijk alleen geleerd om mezelf uit te drukken in reactie op mijn buitenwereld en hierin ligt de beslissing van wat ik deel en uitdruk, dus niet werkelijk in mezelf; die beslissing geef ik uit handen aan de buitenwereld, aan datgene of diegene waar ik op reageer buiten mezelf. En dit geeft de ervaring van onmacht binnenin mij, want natuurlijk ‘voel’ en ‘weet’ ik dat ik mezelf geen richting geef, dat ik me steeds maar laat activeren en uitdagen tot een uitdrukking waartoe ik niet werkelijk een beslissing genomen heb, het is een aangeleerd patroon, in reactie op iets of iemand buiten mij. En ‘natuurlijk’ ben ik hier boos om, want ik ben niet effectief. Ik geef mezelf niet effectief richting. Als ik dit onder ogen durf te zien en wil zien en wil leren zien hoe dit komt, dan heb ik de eerste stap gezet want als ik iets onder ogen wil zien en zo ga zien, stel ik mezelf in staat om er iets aan te doen. En als ik iets niet onder ogen wil zien, stem ik feitelijk toe tot geheimhouding van een bestaan in deze overlevingsmechanismen, in en als mezelf als een manier van leven die niet het beste is voor mezelf en/als al het leven. Hierin ligt de beslissing bij mij.

Met een kanttekening dat de ongelijkheid binnenin onszelf, zich zo gemanifesteerd heeft in de wereld tot een bestaan waarin we afhankelijk zijn geworden van hoe we het geldsysteem in en als deze wereld gecreëerd hebben en/of hebben toegestaan zich te ontwikkelen en een groot deel van de mensheid of eigenlijk iedereen, deels of geheel bezig is met overleving op fysiek niveau. Dus dit is een aspect dat onder ogen gezien moet worden zodat ook hier vergeving en verandering kan plaatsvinden met gelijke mogelijkheden tot een fatsoenlijk bestaan voor ieder-een.

De Weg Vooruit is Politiek (Politiek Blog Nederlandstalig)

Deze theorie en informatie, die is essentieel. Echter de uitdaging ligt in de praktische toepassing van de theorie, dagelijks, in de fysieke werkelijkheid, in de hele kleine dingen, in de interactie met de mensen met wie we omgaan, in het constant en consequent leven van en als het vergeven en corrigeren van onszelf waarin we geven zoals we zouden willen ontvangen in overweging van al het leven, inclusief onszelf.

Desteni I Process (Cursus Engelstalig en gratis Lite cursus ook Nederlandstalig)

openstellen

“Openbaringen” (Teksten Nederlandstalig)

————————————————————————————————————————-

Dag 589 – The mind-body relationship – The pain of allowance, within and without

remove-the-cords-self-change-deschooling-desteni_thumb

Yesterday evening around 10 pm, a cramping pain came up in the large intestine at the height of the right ovarium. This is a place where from time to time, I experience cramping. It is a cramping that asks all my attention and I need to sit down and look what is going on where the sitting gives some physical support on my lower back (which is comfortable, especially because I am also having my period). In the hours before there did not so much happen, I had written out a time-line within my DIP Pro lesson and I did not experience a particulair emotion. So I started to look back through the day to see if I could find anything related. I do this by focussing on the pain and ‘scroll’ within myself through moments during the day that stood out for me. I also from time to time, lay down on the ground or on the bed and push firm and gentle on the painfull spot to see what emotion is stored here, especially when it is coming up in the morning and I often find it related to ‘sentences’ as assumptions with related emotions that I have stored in the past without being aware of it and/or without willing to be aware of it.

However yesterday night I started with scrolling through the past day. I entered a moment, looked into possible reactions/emotions within myself and see if there is any movement within the specific/painfull area. I entered a conversation that I had with a woman at work that made an impression on me. The woman had been in the store once before for some physical support and she came back for some new products and told me that what we had discussed and that what she took home, was giving the support that was required. She told me that she wanted to ask me a question and that I could decide to answer or not answer. Her question was how many males and females talks to me about sexual abuse and how much this subject is, from my perspective, ‘in the open’ so to speak. She shared that she was writing a book about the subject of sexual abuse and she mentioned some numbers that were very high and that The Netherlands is one of the countries where it takes place very often. She mentioned how investigations gave numbers of relations between for example intestine-problems and sexual abuse and between crimes and sexual abuse, meaning that from 70% of the intestine-problems and from the crimes that took place, there was sexual abuse involved where in females tend to manifest this more intern (physical) as problems and where males tend to manifest it more extern as problems as ‘crimes’.

I was deeply touched by what she mentioned, also in relation to the amount of males that are subject of sexual abuse, used as a way to control, for example in war-area’s and how they rarely speak about it because ‘they should be the ones that are protecting the family’.

A few months ago, I noticed a similar physical reaction within myself, related to facing the abuse in the world in/as a ‘wake-up moment’ and suppressing my reaction on this as supressing/hiding the reaction of pain for what is happening in this physical world and I experience this suppression as cramping inside the lower area’s of the large intestine where I can hardly stand anymore, I need to sit or lay down and support myself to release the pain.

This previous event was related to animal-abuse and happened while I was listening/realising how the chickens that everyone is eating on a daily base, are treatened and prepared. As soon as I allow myself to face the abuse in the world and allow myself to experience the related emotional pain, the physical pain releases. Actually in this moment, I stop the separation here within and as myself – the separation from my emotional reaction on the abuse in and as this world – and as soon as I stop suppressing my emotional reaction and instead, start taking responsibility for my reaction in and as the application/living of self-forgiveness, I stop the abuse on myself/my physical body. This was also yesterday evening. I look, I see, I allow myself to experience the emotional pain and if necessary, speak out self-forgiveness until it is releasing and/or to find where the pain is related to.

There was also a personal aspect related to the mentioning of the relationship between sexual abuse and intestine-problems. It was a realization inside myself as ‘you see, it is indeed related’. In my life, there has not been taken place some actual physical sexual abuse, however at a young age there were incidents from sexual intimidation within for my experience an ‘innocent relationship’, where the incidents have been of great influence on my behaviour and general expression. It was all so very subtile that it is easily to be surpressed and ‘swept’ away as ‘of not so much importance’ and at the same time I am/was every moment aware of the influence that I allowed it to have on me, in almost every aspect of myself. Lately I am facing more of the incidents/events as memories and within this seeing how and where to take responsibility for myself in it and stop defining myself as how I reacted within this events which I developped into a personality.

The realization gave a release of the guilt that I experienced with regards to my physical conditions as having a sensitive digestion and spastic colon, as if ‘everything was my own fault’ in this. It is not ‘my fault’ but it is indeed and only my responsibility to take care of myself within this condition as my physical body that I live in. I am the only one who is responsible for myself and/as my mind in and as my physical body, as I am the only one who can see how I created all the relationships within and as myself, from and as memories as events during my life and although there is DNA involved and preprogramming, it is still the mind that I allowed to evolve in and as myself and the body that I live in and that is my responsibility; only I live day and night with and as myself, in and as my physical body that I can call ‘mine’ in a way, so it is my responsibility to take care of, in and as myself (where we should take into consideration how everyone and everything is of influence on each other in this physical existance and how easily this physical existance can be harmed).

There are many dimensions involved here where in the suppression of emotional reactions do have an influence on my physical body, that I have allowed myself many times throughout my live, if I take in consideration the condition of a the spastic colon that I have allowed/created to exist in and as myself. Central in this, is the acceptance and allowance of the emotional reactions as self-abuse, as reactions on abuse that is happening ‘to me’ and/or that is happening in this world and from here, suppressing it within my physical body where I try to separate myself from the experiences that gives and showes the pain and abuse. Which is actually a form of denial. Because, “Once you’ve Allowed Abuse, you’ll become Abuser”.

(Source: Interviews from the Farm 60: Candida and Self abuse)

The pain and abuse that we accept and allow within this existence, we can not deny and hide from it; it is here within ourselves, within and as our physical bodies.

Accept and Allow – Contract with Death: Day 22

Accepteren en Toestaan – Het Contract met de Dood: Dag 22 (vertaling)

desteni-i-process

The mind-body relationship – Timeline

Disclaimer:

This blog does in no way contain a medical advise. With unclarity about a condition – physically or mentally – always contact a practioner/specialist/doctor in the related area to get the support you need and from here, see how you can additionally walk your own process to get to know and support yourself in relation to your own body and mind.

————————————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 485 – Delen met de dieren

Voor context lees:

Dag 483 – Moeite doen

Dag 484 – Inhouden van zelfexpressie door angst voor een tekort aan geld

5c1e3-260357_242498869095073_100000048845719_1017976_1710390_nAls en wanneer ik mezelf zie zuchten en steunen in participatie in een repeterende gedachte ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijnstampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het mezelf moeilijk maak door in gedachten te participeren waarin ik mezelf fysiek vermoei door energie te genereren in en als de geest en hiervoor mijn fysieke substantie gebruik.

Ik realiseer me dat ik voorkeur heb in en als de geest voor welke klus ik doe, terwijl het feitelijk voor mezelf in en als het fysiek niet uitmaakt welke klus ik doe en zeker het tabletjes stampen is geen fysiek belastende klus maar een kleine klus die tevens een samenzijn met de diertjes inhoudt waar ik plezier in heb en dus is het duidelijk een opwelling in en als de geest in en als gedachte welke geen enkele zin heeft.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in repeterende gedachten ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijn stampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes op een inademing en op de uitademing mezelf fysiek te bewegen en de taak op te pakken terwijl me rustig blijf focussen op de ademhaling.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van geraakt zijn door de onvoorwaardelijkheid waarin Witneus aanwezig is in en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik zelf niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als leven en dat de aanwezigheid van Witneus me dit laat zien.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de voorwaarden te vergeven waarin ik aanwezig ben in en als de geest, adem voor adem, dag voor dag zoals ik ze toon aan en als mezelf en hierin mezelf te corrigeren in fysieke realiteit en waar dit niet lukt, nader onderzoek in schrijven toe te passen ten aanzien van wat me dwarszit.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een inhouden in een gedachte in de geest waardoor ik niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als het fysiek in en als de verzorging als wat het beste is voor en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf inhoud in een gedachte ter controle van en als mezelf waarin ik mezelf inhoud probeer te geven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte om mezelf inhoud te geven en mezelf fysiek te bewegen tot de verzorgingstaak die nodig is als wat het beste is voor en als leven en hierin te focussen op mijn ademhaling; 4 tellen in, even vasthouden, 4 tellen uit, even vasthouden en zo verder.

Ik stel mezelf ten doel te leren vertrouwen op mijn ademhaling in plaats van op de controle in en als gedachten in en als de geest door fysieke toepassing in en als de adem.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes moet fijn stampen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik niet hier aanwezig ben maar vooruit loop in en als de geest in participatie in gedachten over de toekomst.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes fijn moet stampen en me te focussen op mijn ademhaling en op mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst als ik tabletjes fijn stamp, gekoppeld aan een gedachte over de kosten die ik maak iedere maand voor de tabletjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in een gedachte over de toekomst ten aanzien van te maken kosten voor de tabletjes waarin ik geen zicht heb op hoelang dit nodig is, waarin ik een angst creëer in mezelf over eventuele tekorten in de toekomst.

Ik realiseer me dat ik op dit moment voldoende financiën heb om de tabletjes te bekostigen en dat het ernaar uitziet dat ik dit ook kan blijven doen gezien mijn financiële situatie en dus is er geen reden tot gedachten over de toekomst en te maken kosten voor tabletjes.

Ik realiseer me dat er een gedachte bij zit van het ‘zonde’ vinden om zoveel geld uit te geven aan tabletjes, waarin ik me realiseer dat dit gekoppeld is aan een diepgewortelde overtuiging die ik zo heb overgenomen en/of aangenomen, misschien via het DNA als herinnering en/of als algemene stelling in deze wereld, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te leven naar een diepgewortelde overtuiging als herinnering geplaatst in het DNA en/of als aangenomen algemene stelling in de wereldgeest, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor deze gedachte als dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en verdriet te ervaren door deze gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op mezelf dat ik me laat leiden / heb laten leiden door al dan niet onbewuste gedachten zoals dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en zoals dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren, terwijl ik weet dat dit niet klopt, dat dieren gelijke zorg behoeven en dat het geldsysteem ongelijk is opgezet zoals wij participeren in ongelijkheid in en als de geest in hebzucht en eigenbelang, in afscheiding als ongelijkheid van en als onszelf in en als het fysiek en het fysieke leven algemeen.

Ik realiseer me dat er eigenbelang aan gekoppeld zit als geld willen bewaren voor mezelf.

Ik realiseer me het niet zonde is om geld uit te geven aan dieren en dat de werkelijke zonde, het participeren in een gedachte en het mezelf laten leiden door deze gedachte als dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik realiseer me dat ik deel met de dieren maar dat ik nog participeer in gedachten waarin ik verdeeldheid creëer in en als mezelf en dus in en als het fysieke leven op een bepaald niveau waardoor ik niet betrouwbaar ben in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte over te maken kosten in de toekomst voor tabletjes en te focussen op mijn ademhaling en mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Ik stel mezelf ten doel te blijven bekijken of ik voldoende geld beschikbaar heb voor tabletjes en als ik zie dat dit niet zo is, te onderzoeken hoe ik dit kan oplossen door een herziening van mijn  uitgaven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen voor en te stoppen met met participatie in een gedachte die in mij bestaat als dat het toch geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik stel mezelf ten doel het geld dat ik tot mijn beschikking heb te delen met gezond verstand met en als  mezelf en met de diertjes waar ik verantwoordelijk voor ben en participatie in de gedachten die nog meereizen/waarin ik nog meereis waarin ik mezelf verongelijk, te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in gedachten over geld willen bewaren voor mezelf en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in participatie in gedachten die al dan niet met het DNA zijn meegereisd en/of aangenomen als algemene stelling in en als de wereldgeest en/of samengesteld door mezelf in en als de geest door toepassing van zelfvergeving en vervolgens zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel te delen wat ik heb met de diertjes in overweging met gezond verstand van een kleine reserve voor onvoorziene uitgaven en eventuele veranderingen in de toekomst indien dit mogelijk is en zo niet, per maand te zien wat ik te besteden heb.

Ik stel mezelf ten doel met gezond verstand en indien nodig,  in overleg met de dierenarts en/of anderen te blijven overwegen welke zorg toereikend en passend is voor Witneus en Roy en wanneer het tijd is om te stoppen waarin ik tevens de financiën in overweging neem.

Ik stel mezelf ten doel te zien wanneer ik boos ben en wat het is dat ik (onbewust) volg hierin in en als de geest waarvan ik weet dat dit niet het beste is voor en als leven in en als het fysiek, om deze boosheid vervolgens te gebruiken om op te staan in en als mezelf en niet om energie te genereren in en als oordeel in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en vinden dat ik het niet waard ben om op te staan aangezien ik zolang geparticipeerd heb in onderdrukte en/of onbewuste gedachten die niet het beste zijn voor leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel adem voor adem in te zien wat zich aandient in en als ongelijkheid in en als de geest binnenin mij en mezelf hierin te vergeven, stap voor stap en vervolgens te corrigeren en de zelfcorrectie te leven en zo vertrouwen op te bouwen in en als mezelf in en als zelfvertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij te staan in en als zelfvergeving en zelfcorrectie.

Equal Life Foundation logo

Pas als we als mens elkaar een Leefbaar Inkomen gunnen zonder uitzondering zullen we op grote schaal bereid en in staat zijn werkelijk te delen met al het fysieke leven op aarde.

—————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 236 – Expressie en de Darm – De buik en taille in de media

Dag 232 – Expressie en de Darm – Ervaring van Onmacht

Dag 233 – Expressie en de Darm – Patroon Verwachting Geloof

Dag 234 – Expressie en de Darm – Eten Klaarmaken

Gisteren werd me iets duidelijk. Wat me al duidelijk was, is dat ik mijn buik vaak niet zo mooi vind, met name als mijn buik wat opgeblazen of vol is, wat vaak het geval is. Dit vind ik al sinds…in ieder geval sinds ik 16 ben. Vroeger als kind bedekte ik mijn buik graag, zo sta ik ook op foto’s, naast mijn broer in zijn zwembroekje. Ook hier zet ik mijn buik iets vooruit en die ‘holle rug’ heb ik nog steeds een beetje. Dus op mijn 16e besloot ik dat ik mijn buik niet mooi vind als er veel eten in zit, dan wordt de buik bol en verdwijnt de taille. Uberhaupt heb ik niet zo’n uitgesproken taille, ik heb geen vrouwenlichaam met weelderige brede heupen en een smalle wespentaille lol. Wat me hierin gisteren opeens opviel, is dat ik een smalle taille en bredere heupen heb aangenomen als een voorbeeld welke ‘waar’ en ‘goed’ is, en dus behaald moet worden want zo ‘hoort een vrouwenlichaam te zijn’. En hier ben ik al die jaren vanuit gegaan, dat een vrouwenlichaam zo hoort te zijn.

Had ik een vreselijk slanke moeder? Nee. wel met taille trouwens. Een slanke oma? Nee een dikke oma! Zonder taille. Heb ik mijn oma’s lichaam ooit als niet mooi beschouwd? Nee. Zo heb ik haar altijd gekend, ze was altijd verzorgd gekleed en het ‘paste bij haar’ in mijn ogen. Het was een mooi, stijlvol vrouwtje (klein en dik) om te zien.  Mijn moeder heeft weleens gezegd dat ik ‘oma’s lichaam’ heb en dat oma na de bevalling dik is geworden. Nu ben ik nooit bevallen, en al helemaal niet dik geworden, en als ik nu zie wat ik vroeger allemaal snoepte en toch niet dik werd, alleen een beetje mollig, is dik worden ook helemaal niet direct een aanleg.

Dus het gaat om de buik en de vorm die mijn lichaam heeft. De vorm heb ik in de afgelopen jaren geaccepteerd en vind ik mooi zoals het is, ik heb alleen wel deze obsessie fysiek gemanifesteerd waarin ik fysiek in stand houd waar ik juist ‘vanaf’ wilde. Ergens vanaf willen is afscheiding en ik heb de afscheiding gemanifesteerd in een vorm waarin het fysieke functioneren van de darm belast en belemmerd wordt, en hierop heb ik weer allerlei lagen gecreeerd welke voortkomen uit patronen hoe ik mezelf in de eerste 7 jaar geleerd heb te manifesteren. Voeg dit samen met een erfelijke ‘belasting’ op darmgebied, en voila, er is een ziekte gecreeerd die het hele fysieke functioneren ruineert.

Hierin zag ik gisteren opeens een link naar een automatische gedachte in mij dat het ‘anders hoort te zijn’. Wat ik blijkbaar zo heb meegenomen uit de media. Het accepteren van mijn lichaam zoals het is en het veranderen wat mogelijk is ter ondersteuning van mijn fysiek is prima, zover was ik al een behoorlijke tijd geleden gekomen. Ik had me alleen niet gerealiseerd in al die jaren dat hetgeen ik na ben gaan streven, een plaatje is wat ik ergens heb opgedaan waarvan ik altijd dacht dat ‘het niet voor mij was weggelegd, dat ik nu eenmaal zo’n lichaam niet heb’, zonder me ooit af te vragen wie dit beeld dan eigenlijk gemaakt heeft en hoe ik erbij kom dat een vrouwenlichaam zo hoort te zijn.

Tijd om deze onzin te stoppen. Ik ben (bijna) 40 en dus 24 jaar druk geweest met het perfectioneren van mijn taille en buik naar een voorbeeld uit de media, waarin ik mezelf om de oren sla met slanke taille’s en mezelf blijf vergelijken met vrouwen die een slanke taille en platte buik hebben. Het is toch lang en breed tijd om deze onzin te stoppen in mezelf en mezelf als mens te perfectioneren en gelijk te gaan staan als mezelf in plaats van mijn fysieke uiterlijk te proberen perfectioneren naar een plaatje in de media.

Hierin vond ik een blog van Leila heel treffend (welke als serie besproken wordt via een vlog van Sylvia), waarin ergens naar voren kwam dat als je een plaatje creeert van jezelf, dit ook het plaatje wordt zoals mensen je zien en verwachten dat je bent, waarin ik mezelf dus vast zet in een streven naar dit plaatje welke voldoet aan die verwachting van mezelf en de ander. Een punt wat ik al die jaren ervaren heb sinds ik iets slanker werd op mijn 16e, en tevens een punt waar ik geen inzicht in kreeg.

Een Hoop punten voor zelfvergeving en zelfcorrectie. Er zullen verschillende blogs volgen waarin ik de punten ga doorlopen.

http://andrewgablehere.files.wordpress.com/2012/01/white-light.jpg?w=500

Illustration by Andrew Gable

——————————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org

Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships

Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com

Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net

Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/

Dag 222 – Vervorming van Lichaamscellen

Disclaimer: Als er sprake is van een vermoeden van kanker en/of fysieke aanwijzingen in deze richting, laat het altijd onderzoeken en laat jezelf goed informeren over de diverse behandelingen die mogelijk zijn. Dit blog is in geen geval bedoeld als geneeswijze maar slechts een beschrijving van een aspect welke ik in mijzelf zie gerelateerd aan angst en kanker. Kanker is een fysieke gemanifesteerde consequentie die uitgebreid ondersteund en indien mogelijk behandeld dient te worden, zowel op fysiek niveau als op het niveau van het geest bewustzijn systeem. Een ieder beslist voor zichzelf hoever dit onderzoek gaat in zelf.

Gerelateerd aan de blogs over de dikke darm wordt hierin een angst zichtbaar. Het is een angst die onbewust meereist, en een angst die wellicht in de voorouderlijn is meegegeven aangezien daar een keer darmkanker is voorgekomen. Ikzelf heb de binnenkant van de dikke darm een paar jaar geleden laten onderzoeken om eventuele levensbedreigende situaties uit te sluiten en te zien hoe het fysiek erbij staat, zodat ik zelf verder kon/kan met het proces van de fysieke klachten ondersteunen met producten en therapieen gerelateerd aan de natuurgeneeskunde en met het inzien van de invloed van mijn geest bewustzijn systeem op mijn fysieke gesteldheid. Toch zag ik dat er nog een angst ten grondslag ligt gerelateerd aan kanker, en hier is het met name interessant om te kijken wat de geest bewustzijn structuren zijn die, indien ze niet worden ingezien en gestopt in zelf, invloed zullen blijven hebben op het fysiek en de fysieke cellen zullen vervormen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb mezelf te laten leiden door geest bewustzijn structuren, welke, indien niet gestopt, ingezien, zelfvergeven en gecorrigeerd, invloed zullen blijven hebben op het fysiek en kunnen leiden tot vervorming van de lichaamscellen welke ook wel kanker genoemd wordt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor mijn geest bewustzijn systeem waarin de angst eruit bestaat dat ik niet in staat ben om zelf de leiding te nemen en richting te geven in/als mijn fysiek, en in plaats hiervan overgeleverd blijf aan de genen en de hierin opgeslagen familiestructuren.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren voor de opgeslagen familiestructuren in/als het geest bewustzijn systeem in mijn genen waarin de angst bestaat hier mezelf geen richting in te kunnen geven en dus overgeleverd te zijn aan de eeuwenoude programmering, waarin een lichaamscel vervormd wordt en zijn levende functie niet meer uit kan voeren door vast te zitten in ‘dode’ informatie die aanwezig is in het dna van de cel, gevormd door/in/als het geest bewustzijn systeem, doorgegeven door de geest bewustzijn systemen in de familielijnen welke nooit gestopt zijn door de mens zelf als Leven, maar in plaats hiervan keer op keer zijn doorgegeven aan de volgende generatie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb boosheid te ervaren tegenover de familie, dat ze nooit de geest bewustzijn structuren in zelf hebben aangepakt en in plaats hiervan deze hebben doorgegeven aan de volgende generatie, waar voor waar en voor lief wordt aangenomen dat ‘er veel darmklachten voorkomen’  in de familielijn, welke gezegd wordt op een manier alsof het zo is, alsof het normaal is en alsof er niets aan te doen valt, en waar ik zelfs enige trots in door hoor klinken als zijnde ‘dit is onze familie en dit verbindt ons’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me te verzetten tegen hetgeen ons verbindt in de familielijn in/als het patroon/de programmering in het geest bewustzijn systeem, waarmee ik het patroon in mezelf juist versterk en groter maak door verzet te bieden en het hiermee dus energie te geven, waarin ik steeds zie dat het bij mij fysiek erger/duidelijker aanwezig is dan bij de anderen in de familie terwijl ik zo mijn best doe dit op te lossen, wat mijn boosheid nog meer versterkt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb de familie programmering in/als geest bewustzijn systeem, welke wordt doorgegeven van generatie op generatie, te versterken in mezelf door me te verzetten tegen deze verbindende lijn, waarin ik de programmering in mezelf versterk,  en vervolgens boos wordt om de versterking van de familieprogrammering in mezelf, waarin ik mezelf vastzet in deze programmering en angst creeer voor deze programmering in mezelf welke sterker lijkt dan ik, wat ook zo is zolang ik dit patroon blijf volgen en het geest bewustzijn systeem in mezelf kracht geef door verzet, angst en boosheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb te zien dat ik het zelf kan stoppen, dat ik hierin de enige ben die mezelf hierin richting kan geven, en tegelijkertijd angst ervaar dat het me niet lukt, waardoor ik niet werkelijk opsta en het geest bewustzijn systeem welke is doorgegeven via de familielijnen, in zelf ga stoppen waarin ik mijn eigen fysiek bevrijd van de beknellende familiebanden in/als het geest bewustzijn systeem, dus van mijn eigen beknellende banden in/als het geest bewustzijn systeem als wat ik geworden ben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren mijn geest bewustzijn systeem te manifesteren in het fysiek in vervormde cellen welke kanker genoemd wordt, en hierin de diagnose ‘kanker’ toegediend krijg en hierin gezien wordt als iemand die kanker heeft, waar meelijwekkend en tegelijkertijd met grote angst mee wordt omgegaan zonder begrip en inzicht van wat er werkelijk gaande is, maar met afschuw dus angst voor een proces wat ‘iedereen kan overkomen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een hekel te hebben aan hoe wordt omgegaan in de maatschappij met ziekte, onder andere kanker, waarin de mens als een patient gezien wordt in plaats van als een medemens in eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren niet tegen de maatschappij op te kunnen als ik in een ziekenhuiscircuit terecht zou komen waar zoveel geest bewustzijn systemen bij elkaar gevoegd zijn tot een massief bolwerk van bewustzijn, waarin het niet gemakkelijk is jezelf richting te geven op een manier die niet overeenstemt met dit bolwerk dus met het geest bewustzijn systeem, wat mijn grote angst is, en niet zozeer de ‘ziekte’ ansich.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb dus voornamelijk angst te ervaren voor geest bewustzijn systemen van buitenaf die controle op mij uitoefenen, waarin ik mezelf opgeef en mezelf geen richting durf te geven zoals ik zou zien wat het beste is voor mijzelf als leven en dus voor iedereen als leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb me onmachtig te voelen tegenover geest bewustzijn systemen samengevoegd tot bolwerk, wat feitelijk nog steeds angst is voor mijn eigen geest bewustzijn systeem samengevoegd tot bolwerk van karakters welke ik gecreeerd heb als reactie op alle karakters om me heen, welke een heel ingenieus netwerk zijn gaan vormen binnenin mij en wat ik zelf heb toegestaan als bescherming en aanpassing.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een bolwerk van karakters te creeren binnenin mijzelf als bescherming en aanpassing, waarin ik verborgen heb wie ik werkelijk geworden ben in/als deze karakters, wat mijn werkelijke angst is voor het krijgen van kanker, dat zichtbaar wordt wie ik geworden ben in een geloof in en aanpassing aan karakters als bolwerk in mezelf aanwezig, terwijl ik weet dat dit niet is wie ik ben en dat ik dit gecreeerd heb door een gebrek aan moed in mezelf om op te staan voor mezelf als Leven en hierin voor een ieder/ieder een als Leven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en aanvaard heb een race tegen de klok te hebben ervaren en ervaar waarin ik zag/zie dat ik op tijd ben dus tijd genoeg heb om op te staan in/als zelf en mijn fysiek op orde te brengen, maar waar ik tevens de druk van de tijd ervaar die ik niet kan verspillen alsof ik eeuwige tijd heb op aarde.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met verzet tegen de familiestructuur in mijzelf in/als mijn geest bewustzijn systeem, waarin ik me realiseer dat dit is wie ik geworden ben, en als ik dit wil stoppen, vergeven en corrigeren in zelf, ik hierin gelijk dien te gaan staan in/als zelf, waarin familieleden mij laten zien waar ik me verzet tegen deze structuren in zelf waar ik reageer met gedachten, gevoelens, emoties en/of backchat en dus ongelijk ga staan in/als mezelf en waar dus correctie nodig is. Ik realiseer me dat een ieder waar ik op reageer, een ondersteuning is in het zien, zelfvergeven en corrigeren van mezelf.

Als ik mezelf zie participeren in gedachten, gevoelens en emoties gerelateerd aan zelftwijfel en onvermogen om de belemmerende structuren die ik gemanifesteerd heb in mijn darm en de rest van mijn fysiek te veranderen, dan stop ik, ik adem. Ik realiseer me dat ik een oud patroon omhoog haal/opgooi, of eigenlijk ‘gewoon’ het patroon wat al eeuwenlang herhaald wordt als zijnde onmogelijk, onvermogen, geen vermogen, gerelateerd aan geen geld en ‘niet mogen’, om zelf richting te geven in het fysiek en de manifestatie van de mindstructuren in het fysiek te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en zelf te corrigeren, waarin ik een ongeloof als excuus gebruik om mijn eigen ervaring van onmacht niet in te hoeven zien.

Ik stel mezelf ten doel mijn ervaring van onmacht ten aanzien van het veranderen van mijzelf en hierin het veranderen van mijzelf in/als het fysiek in te zien en hierin gelijk te gaan staan in/als mezelf door de ervaring door me heen te laten gaan en zelfvergevingen toe te passen op wat ik tegen kom, in plaats van het weg te duwen en ervan weg te rennen.

Ik stel mezelf ten doel iedere reactie die in me opkomt als gerelateerd aan een ervaring van oneerlijkheid dat ik zoveel last heb en anderen niet, te stoppen. Ik realiseer me dat het geen zin heeft te participeren in deze gedachten en dat het alleen maar backchat oproept die me bezig houdt en afleidt van wat ik werkelijk wil doen. De backchat heb ik met regelmaat bijgewoond, en het heeft tot niets geleid wat me ook maar iets brengt ter ondersteuning van mezelf en/of anderen. Ik heb dus gezien dat het volkomen zinloos is om het te volgen, aangezien het nergens toe leidt en niet uit zichzelf stopt.

Als ik mezelf zie participeren in backchat, dan stop ik, ik adem. Ik zie in de backchat welke specifieke woorden omhoog komen, welke energie eraan gekoppeld is en welke bron eraan ten grondslag ligt. Ik schrijf dit uit in prive, zodat ik mezelf kan ondersteunen in het stoppen van de backchat en de gerelateerde bron, energie, karakters en woorden kan vergeven en corrigeren in mezelf.

Ik realiseer me dat ik bang ben van mijn eigen manipulatie in backchat waardoor ik niet in staat ben om mezelf in mijn fysiek te veranderen. Dus het beste is, hoe oneerlijk ik het ook ervaar, niet de backchat te geloven en volgen als iets wat me verder helpt in deze ervaring van oneerlijkheid. Integendeel, het versterkt en creeert zelfs de ervaring van oneerlijkheid aangezien ik oneerlijk ben in/als/naar zelf zolang ik mijn backchat geloof en volg en dus leef.

Ik stel mezelf ten doel het bolwerk van karakters in mezelf in te zien en uit te schrijven, adem voor adem, in geduld met mezelf.

Wil je starten met het bevrijden van zelf van je geest bewustzijn systeem?

www.lite.desteniiprocess.com

www.desteniiprocess.com

———————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life

Dag 186 – Atlascorrection – aligning the physical

Yesterday I went for a treatment to Breda. It is called Atlascorrection. It is a treatment of correcting the first cervical vertebra, called the atlas. This vertebra is a little bit more broad than alle the other vertebras laying under it. In 99% of the human the atlas is not laying straight. Meaning, it has two small points which fit exactly in two little holes, but it is not laying in this holes. This has an effect on the whole spine, the hips and pelvis and on the legs, and on different organ- functions because through the hole in the middle of the atlas there are a lot of nerve-paths that do not have enough space if the atlas is laying wry/on one side.

The atlas is having this wry position because of manipulations during birth, other manipulations during life or manipulations because of defensemechanism which triggered a reflective movement within the upper muscles of the neck later in life. Interesting is that it also can be that this atlas is not laying on the right place from birth and that if it is corrected within the woman, there are children born with who it is laying on the right place. They connect it within this with something in the DNA. And after asking some more the woman who treat me says that there is ‘a theory’ that it is programmed like this – the atlas laying wry – by the Annunaki? I am not familiar with the terms they use and which theory is behind this race within other information than through the portal within desteni.

Before going to SA I decided to go to a treatment like this because of different physical complaints that can be related to dysbalance within the atlas and because of my hips that are twisted and getting worse. I saw this treatment, read something about this atlas not straight from birth, and my first impression was, this has something to do with the programming of the mind.

Well I went there, and although it is a woman who is working with terms of Light in her other treatments, she was very straight, clear and practical in her way of speaking and acting and of course only speaking about this atlascorrection because that is what I was coming for. She explained that they give a deep massage to the muscles around the atlas, the muscles can relax and within this the atlas go to the right place, within the small holes, by itself. No manipulation of the vertebras. She also checked first how the atlas is standing and showed me how it was not standing straight with different physical signs that she cross-referenced with each other. Yes it was not straight and yes, this I noticed already for a long time.

The massage is giving with a small machine which goes deep into the muscles, and it hurts! Especially when the muscle is very tight because of the incorrect stand of the atlas, trying to correct the body within this. By me, it always hurts on this place, this is one of the reasons why I knew I had to go there for a treatment. The treatment is short, a few minutes, and she is holding the head with her other arm which gives support in the painfull massage. After the massage she checked again with me and the turning of the head was alligned, the legs where laying in the right possition, I am standing directly more straight and stable in my legs and in more aware in my pelvic, standing more straight on earth. I was a little overwhelmed because of the pain, which afterwards is actually gone besides some sensitivity left of the treated area. My experience is that it is finally standing straight, and not only the spine, but something within my whole body which I was correcting all the time but not able to do so. But of course doing all the things possible to find a balance. I also noticed when I was outside again traveling home, that it seems like I am looking more to the right side, which is actually straight ahead, but because before I looked more to the left, it seems now like I am looking a little to the right. it’s like I suddenly see and want to see the right side.

There can be reactions and corrections within the body for up to a year because the body has to correct itself within this new standing, which can be supported with other treatments, and ofcourse by applying self-forgiveness and self-corrections to align the mind with the physical within this process. Most of time it is a permanent correction of the atlas, as it lays on the right position it stays there.

Let’s see how it goes.

Next day I was listening to the interview of The Consciousness of the Butterfly 1. The Butterfly is speaking about DNA. About how the body was within the sound-symbols within the DNA not meant to cooperate in its full potential, to devellop physical communication in the most potential,  but that it is programmed with the purpose to generate the most energy possible for consciousness to survive. This is exactly how it is with the atlas not standing straight and what I noticed within myself related to this: I was generating energy all the time by trying to correct myself in/as the physical in all possible ways and creating frustrations/sadness and more by experiencing not being able to do so. The investigations about this atlascorrection show that correction of the position of the atlas corrects something – the sound-symbols? – within the DNA as some children that are born (not all) by woman from who the atlas is corrected, are born with a straight position of the atlas.

It is not really clear to me if the the atlas is already wry when the baby is coming out of the womb, or that it is manifested later in life. The influence of the program as consciousness, as what they here call a defense mechanism which triggers a reflective movement,  is part of this position of the atlas, and as far as I can see it is depending on different factors, from mother, child, pregnancy, DNA  and devellopment and eventual accidents during lifetime on earth, in which way it manifests and where it starts.

It is a treatment that I can really recommend as a support to align yourself within the physical, where in the physical and mind can function together, supporting each other as Equals, as Life.

Atlasprofilaxwebsite

————————————————————————————————————-

Proces van zelfverandering:
www.desteniiprocess.com / http://www.lite.desteniiprocess.com
Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie waarin financiele ondersteuning voor een wereld in gelijkheid:
www.eqafe.com
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life