Dag 539 – De Wereld Draait Door met René Gude

de wereld draait doorIk zat afgelopen maandag naar een uitzending van De Wereld Draait Door te kijken. Een gast hierin was René Gude. Een Nederlander die wordt benoemd als ‘denker en filosoof’ en hij is stervende. In zijn bevindingen zaten een aantal interessante opmerkingen. Bijvoorbeeld over dat hij zag dat veel emoties gevormd en/of gevoed worden door plaatjes/afbeeldingen in zijn hoofd. En dat men dit dus beter kon stoppen om dit niet te stimuleren of zelfs creëren. Opmerkelijk hierin is dan weer dat het niet als een absoluut wordt genomen. Dat het alleen voor de meer ‘extreme’ emoties geldt zoals bijvoorbeeld agressie of angst. Waarom het dan alleen voor bepaalde emoties en gradaties hierin zou ‘gelden’ wordt niet besproken.

Verschillende voorbeelden hiervan zijn te benoemen in onze gehele samenleving. Iedereen weet en heeft ondervonden dat bijvoorbeeld bij nervositeit, er een vervelende lichamelijke sensatie komt in de maagstreek. Of dat bij een verliefdheid ‘vlinders in de buik’ aanwezig zijn. Echter als gezegd wordt dat gedachten – of de geest in het algemeen – een rol spelen bij het ontstaan van een ziektebeeld zoals bijvoorbeeld kanker, dan wordt dit door de meesten niet nader onderzocht en grotendeels afgedaan en/of zelfs belachelijk gemaakt.

Als we dit met gezond verstand benaderen – hoe kan het dan dat in het ene geval, de gedachten als afbeeldingen in ons hoofd invloed hebben op het ontstaat van emoties maar dat in een andere situatie of in een tegenovergestelde situatie, zoals bijvoorbeeld bij het ontstaan van een gevoel als een positieve ervaring, dit niet in overweging wordt genomen?

Hoe kan het dat we nervositeit in ons lichaam voelen, dus fysiek gemanifesteerd ervaren, maar dat we een meer geëvalueerd ziektebeeld door de tijd heen, niet meer in verband brengen met afbeeldingen en gedachten – die dus emoties voortbrengen zoals ook benoemd door René Gude uit eigen bevinding – binnenin onszelf?

Het fysieke leven bestaat absoluut. Het is wel zo of het is niet zo. Het is niet ‘vandaag wel zo maar morgen niet zo’. Of ‘het is wel zo onder voorwaarden dat…’.  De voorwaarden kunnen een verandering geven in de fysieke manifestatie, echter het beginstadium is nog steeds absoluut.

Hoe kan het toch dat we dit niet zien? Dat we dit met z’n allen negeren? De factor tijd speelt hierin een rol. Als er tijd tussen oorzaak en gevolg komt, zien we niet meer dat er een absoluut verband bestaat. De geest is een meester in vergetelheid.

Wat we hier feitelijk doen is het wegleggen van de verantwoordelijkheid voor wat we in een eerder stadium gecreëerd hebben. Blijkbaar denken we dat het ‘dan wel weggaat’ of ‘oplost’. Echter, niets lost zomaar op in het niets, alles wat we fysiek gemanifesteerd hebben moet ergens heen en we dienen er verantwoordelijkheid voor te nemen en zelf (op) te staan in en als de oplossing als we willen dat er verandering plaatsvindt in deze fysieke wereld.

René Gude geeft een kijkje in wat hij in zichzelf ontdekt heeft. Tevens geeft hij aan dat hij zich geen voorstelling kan maken van wat er gebeurt na/bij de dood. Een voorstelling kunnen we er ons niet van maken. We kunnen hierin wel in zekerheid aannemen dat we bij de dood, onszelf onder ogen zullen zien. Geheel. Absoluut. Zonder voorwaarden. Waarin we de kans krijgen om verantwoordelijkheid te nemen voor wie we zijn en wat we gecreëerd hebben in en als onszelf en in en als dit fysieke bestaan, door de tijd heen.

Wil je in dit leven beginnen met of zelfs geheel verantwoordelijkheid leren nemen voor wie je bent en wat je creëert? Er is een gratis cursus online waarin stap voor stap wordt uitgelegd hoe je dit kunt gaan doen en waarin je eerst in jezelf leert zien hoe jouw gedachten, gevoelens en emoties invloed op je hebben en jou feitelijk voortbewegen.

Desteni I Process Lite

Full how i was able to hear the desteni message

Voor wie geïnteresseerd is in de levensrecensies van wezens die overleden zijn, neem een kijkje in de Eqafe-store onder Life Reviews. Er zitten ook gratis recensies tussen. (Klik op de afbeeldingen voor de bijbehorende links)

Full life review my life of co dependency

 

 

 

 

 

 

 

 

 

———————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 505 – Roy de boy

PENTAX ImageRoy de cavia is zondag overleden. Hij had al ruim een jaar extra ondersteuning voor zijn nieren en blaas met kruiden en sinds een aantal maanden leek hij tevreden als ouder mannetje die veel sliep en nog lekker veel at. Sinds een aantal weken had hij staar aan 1 oogje gekregen. De laatste week zag ik dat hij richting sterven ging en de laatste 2 dagen at hij echt veel minder tot aan vrijwel niets op de laatste dag. Het was een week waarop ik elke dag lang van huis was en zondag was ik thuis. Hij was al buiten zijn hok gaan liggen op de grond onder de kast – ik weet niet precies waarom, ook de twee konijntjes kropen onder deze kast toen ze tegen sterven aan zaten. Ik legde een laken en een doek neer zodat hij hierop kon liggen en een soort van kussen onder zijn hoofdje had. Zo heeft hij de dag nog doorgebracht. Aan het einde van de middag gaf ik een stukje peer die hij opat met veel moeite door weinig lucht. Ik pakte hem nog even op, hij stribbelde wat tegen wat misschien net teveel was en toen lag hij slap op zijn zij in mijn handen. Ik legde hem weer terug op het laken, ondersteund door de doeken. Hier krampte zijn lijfje een aantal keren samen, ik bleef bij hem en aaide hem en zo is hij overleden. Het zag ernaar uit dat hij geen lucht meer kon krijgen.

Roy kwam uit de knaagdierenopvang in Utrecht. Hij was met twee broertjes onder een boom in het bos gevonden. Ze zijn uiteindelijk apart geplaatst bij verschillende huisjes. Ik had destijds Roos de vrouwtjescavia alleen in huis nadat haar moeder overleden was en Roy is erbij gekomen. Het zijn nooit dikke knuffelvriendjes geworden in de zin van dat ze tegen elkaar aan lagen – ze waren eerder altijd een beetje aan het kibbelen over de favorietje plekjes. Het was een gezellig levendig koppeltje die door het huis naar de keuken wandelde als het tijd was voor groenvoer, met name Roos was hierin de aanvoerdster.

Nu zijn er geen dieren meer in huis om voor te zorgen, dat is vreemd. Het meeste vreemd is het ’s ochtends als ik opsta en als ik naar huis ga. Gisteren merkte ik op weg naar huis dat ik me enigszins haastte om naar huis te gaan, voor de dieren en toen realiseerde ik me dat ze er niet meer waren en dat dit dus een ervaring van haast had gegeven. Om ze eten te geven, om bij hen te zijn en ook doordat het flink wat tijd innam om voor ze te zorgen. De laatste 12 jaar hebben er altijd knaagdieren in en om het huis gewoond (konijnen en cavia’s en af en toe een muisje in het oude huis haha). Het vreemde is ook dat ik nu minder ‘reden’ zie om thuis te zijn. Het geeft wel ruimte omdat ik nu veel op weg ben voor werk en hier mijn focus ligt en alleen voor mezelf (en huis en planten) hoef te zorgen naast alle taken die gedaan moeten worden.

Dag lieve Roy, dag mannetje. Bedankt voor je steun en stabiliteit.

PENTAX Image(2012: Roy, Roos en Casper in de tuin – Witneus huppelde ergens anders rond)

———————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 493 – Witneus

Witneus

Januari 2007 – Juni 2014

Voor mij de allerliefste vriendin en ondersteuning van de afgelopen 7,5 jaar en zulk leuk gezelschap en fijne aanwezigheid in en om het huis.

Vanmorgen heb ik haar in overeenstemming met de dierenarts in laten slapen.

De dierenarts heeft voorgesteld na afloop sectie te verrichten en dat vond ik een goed idee.

Details over wat er precies aan de hand was volgen.

Het gehele proces is naar tevredenheid verlopen – er komt een behoorlijke vermoeidheid op wat bij het proces van overlijden schijnt te horen heb ik van Sunette begrepen en zo ervaar ik nu zelf.

PENTAX Image2007 – 2008 eventjes alleen, nog niet zolang uit de dierenwinkel – Witneus kwam als jong konijntje uit de dierenwinkel

PENTAX ImageMet Casper bij het oude huis 2007 – 2008 – Casper kwam er ietsje later bij uit de konijnenopvang; hij was al een paar jaartjes oud naar schatting.

PENTAX ImageZe hebben kleurtjes uitgewisseld

PENTAX ImageDikke vriendjes vanaf het begin; ik had Witneus naar de opvang gebracht voor een paar nachtjes om ze daar te koppelen. Dat ging direct goed en zo konden ze samen terug.

PENTAX ImageMet Casper in de sneeuw bij het oude huis

PENTAX ImageMet Casper in de sneeuw bij het nieuwe huis

PENTAX ImageJuni 2014 weer een tijdje alleen – Nog steeds een beauty

Dag lieve Witneus, dag allerliefste vriendin, dag zachtaardig wezen, bedankt voor je constante aanwezigheid en je levend voorbeeld! Roy de cavia heeft je plekje in het hooi al ingenomen ;-).

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 487 – Bouwen op en als mezelf

muurtje

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als zinloos te ervaren om geld te besteden aan leven wat misschien binnenkort dood gaat zoals bijvoorbeeld bij (zieke, oudere) dieren het geval is.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte en/of ervaring dat het zinloos is om geld te besteden aan leven wat misschien binnenkort dood gaat zoals bijvoorbeeld bij zieke, oudere dieren, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik kijk vanuit mezelf in en als de geest waarin ik afweeg wat het meest voordelig uitkomt wat betreft de hoeveelheid geld die ik uitgeef en de hoeveelheid geld die ik ‘voor mezelf houd’ in en als een poging om mezelf in en als de geest ‘in leven’ te houden.

Ik realiseer me dat er een participatie in eigenbelang in betrokken is in de afweging van wat het meest voordelig uitkomt waarin ik eventuele uitgaven in de toekomst meereken die niet direct noodzakelijk zijn om te overleven, maar die ook iets later kunnen worden uitgevoerd als en wanneer ik hiervoor voldoende geld ter beschikking heb en zo niet, dan (nog) niet.

Ik realiseer me dat ik niet aanwezig ben in en als leven maar in participatie in en als een gedachte welke een ervaring van zinloosheid voortbrengt/activeert in afscheiding van mezelf in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of en hoeveel geld ik ter beschikking heb om een eventueel ziek en/of ouder dier extra te ondersteunen in overweging van de praktische bestedingen voor mezelf en het huishouden.

Ik stel mezelf ten doel het geld wat ik ter beschikking heb ter extra ondersteuning van een ziek en/of ouder dier (naast de gewone basisvoorzieningen) direct en zonder twijfel uit te geven aan de specifieke ondersteuning die nodig en het beste is voor het dier na volledig onderzoek wat dit als ondersteuning exact zal zijn.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik graag geld voor zou willen bewaren in en als eigenbelang, hier zelfvergeving toe te passen op energetische ervaringen als bijvoorbeeld een angst voor verlies als ik dit niet kan uitvoeren en hetgeen ik graag zou willen, in overweging te nemen zodat en waarin ik mezelf zie en hoor in alle aspecten binnenin mij en van hieruit te onderzoeken in hoeverre hetgeen ik zou willen binnen de praktische mogelijkheden bestaat en welke aspecten niet nodig zijn en in feite ‘oplossen’ door het eenvoudig te zien, horen, vergeven en corrigeren in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om dood te gaan welke ik vertaal als angst te ervaren om te leven en dus participeer ik in controle in een inhouden als ‘dralen’ in gedachten.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in angst om te leven welke zich uit in een inhouden als ‘dralen’ in gedachten, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zich een gebied aandient welke ik niet volledig onderzocht heb en dus is er onduidelijkheid hierover binnenin mezelf waardoor en waarin ik ga dralen in gedachten.

Ik stel mezelf ten doel de dralende gedachten op papier te schrijven en hier hardop zelfvergevingen bij uit te spreken.

Ik stel mezelf ten doel te zien hoe ik het gebied waarover de dralende gedachten gaan, kan en zal wandelen in en als het fysiek zodat en waarin ik meer informatie als duidelijkheid verkrijg, waarin ik me realiseer dat hier tijd overheen gaat en tevens dat zaken niet bekend zijn van tevoren en ik bestaande in en als de geest, bekendheid als controle wil hebben over iets wat zich opent en verduidelijkt in de loop der tijd.

Ik stel mezelf ten doel te ademen en van adem naar adem te bewegen zodat en waarin ik mezelf vertraag.

Ik stel mezelf ten doel zelfvertrouwen op te bouwen door het wandelen in en als het fysiek van de gebieden van onduidelijkheid naar duidelijkheid en hierin steeds mezelf te vertragen met ondersteuning van mijn eigen ademhaling en de tijd te nemen om alle aspecten die zich openen, te onderzoeken en overwegen alvorens ik richting bepaal in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen met schrijven, zelfvergeving, zelfcorrectie, het luisteren van interviews en het lezen van blogs.

Ik stel mezelf ten doel in de gebieden waarin ik helder ben, mezelf volledig in te zetten en toe te passen en mezelf zo te verankeren in en als  het fysiek, in en als zelfvertrouwen en dit te gebruiken als uitgangspunt, als grond onder mijn voeten voor het wandelen van de gebieden waarover ik nog minder helder ben en zo te bouwen in vertrouwen op en als mezelf.

Dag 486 – Een vreemde gedachte onderzocht

tuinmuren-11-nieuw————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 486 – Een vreemde gedachte onderzocht

In mijn vorige blog schreef ik een gedachte op als ‘het heeft geen zin om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan’.

Dit is een hele vreemde gedachte. Het zal velen vast niet vreemd voorkomen, we denken allemaal veel ‘vreemde’ gedachten die we nooit werkelijk onderzoeken maar die ons wel dagelijks beïnvloeden. Ik ga deze gedachte eens wat nader onderzoeken.

Het meest vreemde is dat ik dit denk ten aanzien van dieren terwijl het net zo goed ten aanzien van mensen ‘geldt’. Ook wij als mensen gaan dood. Bij dieren is het zichtbaarder aanwezig omdat ze, afhankelijk van welk dier het betreft, eerder dood gaan.

Wij als mensen zijn niet in leven aanwezig maar leven in en als de geest in gedachten, gevoelens, emoties, afbeeldingen en gedragingen. Als we fysiek dood gaan, verdwijnt de geest. Echter als we alleen in de geest aanwezig zijn geweest en zijn op het moment dat we overlijden, hebben we een probleem. Want alles wat we kennen in en als de geest verdwijnt zodra we overlijden.

Dieren zijn aanwezig als leven en in en als het fysiek. Zij hebben geen geestbewustzijnssysteem en participeren hier dus niet in. Zo zijn dieren een ondersteunend voorbeeld voor ons als mensen. Als zij overlijden en de fysieke hoedanigheid verlaten bestaan ze niet meer in de vorm zoals wij ze kennen maar voor henzelf houdt het geen ‘verlies’ in aangezien ze zichzelf al kennen in wezen in eenheid en gelijkheid als leven.

Vreemd in de gedachte die ik schrijf, is dat ‘het geen zin heeft geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan’, terwijl ik als mens veel minder tot niet aanwezig ben in en als leven in en als het fysiek en blijkbaar vind ik het voor mezelf als mens minder zinloos om geld uit te geven aan een mens – althans de gedachte komt niet direct op –  al ken ik wel de ervaring van zinloosheid en de gedachte als ‘het heeft toch geen zin’ die ik hieraan gerelateerd zie.

Het is dus een gedachte die heel duidelijk laat zien hoe (ik als) de geest in elkaar steek. Dat ik het zinloos vind geld uit te geven aangezien we toch dood gaan. Dat ik het geld dus niet wil gebruiken ter ondersteuning van  leven aangezien we toch dood gaan. Met deze ene gedachte haal ik alles onderuit, heel het leven in en als mezelf en indirect in anderen inclusief de dieren. Vervreemd van mezelf als leven door geloof en participatie in gedachten die (ver)vreemd(end) zijn.

Wat komt doordat ik niet weet wat leven is. Ik ken mezelf voornamelijk alleen in en als de geest en die is afhankelijk van energie en/of geld maar wat heeft het voor zin als we toch dood gaan? Het potentieel in deze gedachte is dat het leven inderdaad geen zin heeft als ik deze unieke mogelijkheid op aarde tot mezelf geboren laten worden in en als het fysiek, voornamelijk doorbreng in en als de geest in participatie in gedachten, gevoelens en emoties en zo het fysieke leven en mezelf in wezen, hierin mis en slechts bezig ben met geld en energie vergaren in en als de geest terwijl ik als de geest toch niet blijf bestaan. De geest kent zichzelf heel wel.

Het is een cirkel in en als de geest waar we in een bepaalde vorm allemaal mee te maken hebben en ik kan het ook omschrijven als angst voor de dood. ‘Laat ik maar niet gaan leven, dat heeft geen zin want we gaan toch weer dood’. een deprimerende gedachte en dat is het precies, een gedachte die het concept van de dood in en als de geest ondersteunt en al het leven direct onderdrukt en ontkent. En juist in deze gedachte omschrijf ik wie ik ben in en als de geest en juist het geloof en participatie in deze gedachte, maakt het leven zinloos en zo houd ik mezelf gevangen in de geest in en als een ervaring van zinloosheid terwijl ik hierin nog steeds energie vergaar waarin ik fysieke substantie verbruik. Gevangen in het concept van de dood in en als de geest, in en als een gedachte.

Zelfvergevingen volgen.

God, de dood en religie:

(…) “Wat is een godsdienstig instituut en het concept van God anders dan een gedachte?
Wat is een gedachte? Kennis en informatie afgescheiden door een definitie verbonden met een plaatje. Is dat niet wat religie ook is? Kijk er eens even naar… Wat anders is religie, het concept van God dan een definitie van woorden afgescheiden van jouzelf, verbonden door verhaaltjes en plaatjes… En meer woorden.
Al wat ik aanwezig zie in zo’n religieus instituut en geloof in God is jou als angst voor de dood!” (…)

Swami Muktananda – In den beginne was het woord en het woord was God en het woord was met God:

(…) De wording en zoektocht van God is de meest onmogelijke edoch populaire karaktereigenschap van menselijke wezens in deze wereld – terwijl wie je bent bestaat in en als het meest simpele van expressie: Het Levende Woord – dit is gemist – hier is overheen gekeken – het ‘antwoord’ de ‘sleutel’ tot zelf op de vraag op de zoektocht naar zelf is exact hier: Woorden. Het is met je geweest als jou gedurende aeonen van tijd en je hebt het niet opgemerkt…” (…)

Gelijkheid voor Iedereen en Alles – muziek

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Dag 485 – Delen met de dieren

Voor context lees:

Dag 483 – Moeite doen

Dag 484 – Inhouden van zelfexpressie door angst voor een tekort aan geld

5c1e3-260357_242498869095073_100000048845719_1017976_1710390_nAls en wanneer ik mezelf zie zuchten en steunen in participatie in een repeterende gedachte ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijnstampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het mezelf moeilijk maak door in gedachten te participeren waarin ik mezelf fysiek vermoei door energie te genereren in en als de geest en hiervoor mijn fysieke substantie gebruik.

Ik realiseer me dat ik voorkeur heb in en als de geest voor welke klus ik doe, terwijl het feitelijk voor mezelf in en als het fysiek niet uitmaakt welke klus ik doe en zeker het tabletjes stampen is geen fysiek belastende klus maar een kleine klus die tevens een samenzijn met de diertjes inhoudt waar ik plezier in heb en dus is het duidelijk een opwelling in en als de geest in en als gedachte welke geen enkele zin heeft.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in repeterende gedachten ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijn stampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes op een inademing en op de uitademing mezelf fysiek te bewegen en de taak op te pakken terwijl me rustig blijf focussen op de ademhaling.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van geraakt zijn door de onvoorwaardelijkheid waarin Witneus aanwezig is in en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik zelf niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als leven en dat de aanwezigheid van Witneus me dit laat zien.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de voorwaarden te vergeven waarin ik aanwezig ben in en als de geest, adem voor adem, dag voor dag zoals ik ze toon aan en als mezelf en hierin mezelf te corrigeren in fysieke realiteit en waar dit niet lukt, nader onderzoek in schrijven toe te passen ten aanzien van wat me dwarszit.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een inhouden in een gedachte in de geest waardoor ik niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als het fysiek in en als de verzorging als wat het beste is voor en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf inhoud in een gedachte ter controle van en als mezelf waarin ik mezelf inhoud probeer te geven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte om mezelf inhoud te geven en mezelf fysiek te bewegen tot de verzorgingstaak die nodig is als wat het beste is voor en als leven en hierin te focussen op mijn ademhaling; 4 tellen in, even vasthouden, 4 tellen uit, even vasthouden en zo verder.

Ik stel mezelf ten doel te leren vertrouwen op mijn ademhaling in plaats van op de controle in en als gedachten in en als de geest door fysieke toepassing in en als de adem.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes moet fijn stampen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik niet hier aanwezig ben maar vooruit loop in en als de geest in participatie in gedachten over de toekomst.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes fijn moet stampen en me te focussen op mijn ademhaling en op mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst als ik tabletjes fijn stamp, gekoppeld aan een gedachte over de kosten die ik maak iedere maand voor de tabletjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in een gedachte over de toekomst ten aanzien van te maken kosten voor de tabletjes waarin ik geen zicht heb op hoelang dit nodig is, waarin ik een angst creëer in mezelf over eventuele tekorten in de toekomst.

Ik realiseer me dat ik op dit moment voldoende financiën heb om de tabletjes te bekostigen en dat het ernaar uitziet dat ik dit ook kan blijven doen gezien mijn financiële situatie en dus is er geen reden tot gedachten over de toekomst en te maken kosten voor tabletjes.

Ik realiseer me dat er een gedachte bij zit van het ‘zonde’ vinden om zoveel geld uit te geven aan tabletjes, waarin ik me realiseer dat dit gekoppeld is aan een diepgewortelde overtuiging die ik zo heb overgenomen en/of aangenomen, misschien via het DNA als herinnering en/of als algemene stelling in deze wereld, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te leven naar een diepgewortelde overtuiging als herinnering geplaatst in het DNA en/of als aangenomen algemene stelling in de wereldgeest, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor deze gedachte als dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en verdriet te ervaren door deze gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op mezelf dat ik me laat leiden / heb laten leiden door al dan niet onbewuste gedachten zoals dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en zoals dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren, terwijl ik weet dat dit niet klopt, dat dieren gelijke zorg behoeven en dat het geldsysteem ongelijk is opgezet zoals wij participeren in ongelijkheid in en als de geest in hebzucht en eigenbelang, in afscheiding als ongelijkheid van en als onszelf in en als het fysiek en het fysieke leven algemeen.

Ik realiseer me dat er eigenbelang aan gekoppeld zit als geld willen bewaren voor mezelf.

Ik realiseer me het niet zonde is om geld uit te geven aan dieren en dat de werkelijke zonde, het participeren in een gedachte en het mezelf laten leiden door deze gedachte als dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik realiseer me dat ik deel met de dieren maar dat ik nog participeer in gedachten waarin ik verdeeldheid creëer in en als mezelf en dus in en als het fysieke leven op een bepaald niveau waardoor ik niet betrouwbaar ben in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte over te maken kosten in de toekomst voor tabletjes en te focussen op mijn ademhaling en mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Ik stel mezelf ten doel te blijven bekijken of ik voldoende geld beschikbaar heb voor tabletjes en als ik zie dat dit niet zo is, te onderzoeken hoe ik dit kan oplossen door een herziening van mijn  uitgaven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen voor en te stoppen met met participatie in een gedachte die in mij bestaat als dat het toch geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik stel mezelf ten doel het geld dat ik tot mijn beschikking heb te delen met gezond verstand met en als  mezelf en met de diertjes waar ik verantwoordelijk voor ben en participatie in de gedachten die nog meereizen/waarin ik nog meereis waarin ik mezelf verongelijk, te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in gedachten over geld willen bewaren voor mezelf en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in participatie in gedachten die al dan niet met het DNA zijn meegereisd en/of aangenomen als algemene stelling in en als de wereldgeest en/of samengesteld door mezelf in en als de geest door toepassing van zelfvergeving en vervolgens zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel te delen wat ik heb met de diertjes in overweging met gezond verstand van een kleine reserve voor onvoorziene uitgaven en eventuele veranderingen in de toekomst indien dit mogelijk is en zo niet, per maand te zien wat ik te besteden heb.

Ik stel mezelf ten doel met gezond verstand en indien nodig,  in overleg met de dierenarts en/of anderen te blijven overwegen welke zorg toereikend en passend is voor Witneus en Roy en wanneer het tijd is om te stoppen waarin ik tevens de financiën in overweging neem.

Ik stel mezelf ten doel te zien wanneer ik boos ben en wat het is dat ik (onbewust) volg hierin in en als de geest waarvan ik weet dat dit niet het beste is voor en als leven in en als het fysiek, om deze boosheid vervolgens te gebruiken om op te staan in en als mezelf en niet om energie te genereren in en als oordeel in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en vinden dat ik het niet waard ben om op te staan aangezien ik zolang geparticipeerd heb in onderdrukte en/of onbewuste gedachten die niet het beste zijn voor leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel adem voor adem in te zien wat zich aandient in en als ongelijkheid in en als de geest binnenin mij en mezelf hierin te vergeven, stap voor stap en vervolgens te corrigeren en de zelfcorrectie te leven en zo vertrouwen op te bouwen in en als mezelf in en als zelfvertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij te staan in en als zelfvergeving en zelfcorrectie.

Equal Life Foundation logo

Pas als we als mens elkaar een Leefbaar Inkomen gunnen zonder uitzondering zullen we op grote schaal bereid en in staat zijn werkelijk te delen met al het fysieke leven op aarde.

—————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 448 – Druk met mijn interpretatie van Witneus

Ik kijk naar Witneus en ik weet niet hoe ze zich voelt, of ze er moeite mee heeft dat Casper niet meer in het fysiek is bij haar. Ik vermoed van wel maar dat kan net zo goed mijn interpretatie zijn. Ondertussen let ik dus op haar en ervaar hierin emoties, wat iets is wat ik zelf niet leuk vond als ik vermoedde dat iemand dat bij mij deed. Waarneming, vermoeden, gedachten, emoties, het maakt het nogal onduidelijk. En terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat het niet zoveel uitmaakt wat nu wat is, ik begin gewoon met zelfvergeven van wat ik waarneem in mezelf want dat is het enige waarvan ik zeker ben en waar ik iets mee kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn omdat ik niet weet wat er in Witneus omgaat en ik dus niet weet of en wat ik voor haar kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik iets moet doen hierin voor haar terwijl ik alleen iets voor mezelf kan doen hierin met mijn eigen emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op Witneus te letten en mijzelf vast te zetten in mijn interpretatie en/of in een zoeken naar interpretatie in en als de geest van wat ik waarneem bij Witneus.

Wat neem ik waar als fysieke verandering?

Ze eet sneller al haar voer op en eet wat meer.

Ze zit vaker binnen.

Ze rust vaker.

Ze speelt iets minder.

Ze doet verder wel dezelfde activiteiten en is fysiek in orde, ze doet ze alleen iets minder en heeft meer ‘tijd over’ welke tijd ze eerst bij Casper doorbracht en nu alleen.

Ze is rustiger.

Fysiek gezien zijn het dus geen alarmerende signalen en in gezond verstand benaderd is het voor een dier een hele verandering als het huisgenootje met wie ze vrijwel haar hele leven samen heeft door gebracht en fysiek altijd bij zat en tegenaan zat, er niet meer is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij de gedachte dat Witneus haar vriendje ‘kwijt’ is en deze ‘nooit meer zal zien’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat Witneus zich alleen voelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat Witneus zich verveelt.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op mezelf in en als mijn ademhaling als ik kijk naar Witneus en zelfvergeving toe te passen als er een energetische ervaring en/of gedachte opkomt.

Ik stel mezelf ten doel te letten op de fysieke gesteldheid van Witneus en te stoppen met het zoeken naar een emotionele interpretatie van wat ik waarneem hierin.

Ik stel mezelf ten doel te letten op mijn eigen gedrag en zelfvergevingen toe te passen op oordelen die hierin in mij omhoog komen ten aanzien van mezelf in mijn gedrag naar Witneus toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren ten gevolge van mijn eigen veroordeling van hoe ik mij gedraag naar Witneus toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te veroordelen die zich – in mijn interpretatie – op dezelfde manier naar mij gedraagt/gedragen heeft als zijnde lettende op hoe ik mij voel zonder hiernaar te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat er niet naar gevraagd werd hoe ik me voel en dat ik tegelijkertijd hierin het gevoel had dat de ander hier wel mee bezig was en hier verdrietig om was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren in en als een gedachte dat de ander verdrietig was omdat ik dat was en me hierin, naast mijn eigen verdriet, ook verantwoordelijk ervoer voor het verdriet van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verantwoordelijk te voelen voor het verdriet van een ander welke wellicht aanwezig is maar waar ik niet direct iets aan kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in het bestaan van de energetische ervaring van verdriet en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dus verantwoordelijk te hebben gemaakt voor een energetische ervaring van een ander en zo geen zelfverantwoordelijkheid heb genomen en hoefde te nemen, aangezien ik al bezet (bezeten) was met de verantwoordelijkheid voor de energetische ervaring van een ander zonder werkelijk te weten wat die dan inhield en of die er wel was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn eigen bezetting in en als de geest in interpretatie van de fysieke werkelijkheid met energetische ervaringen tot gevolg, niet te zien wat werkelijk hier is welke me opnieuw verdriet doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door mezelf te bezetten; bezeten te zijn met en door mijn eigen energetische ervaringen en zo te missen wat hier is in en als de fysieke realiteit, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen in en als de fysieke realiteit, in en als het fysiek door te participeren in afscheiding in en als de geest in energetische ervaringen ten gevolgde van interpretaties van de fysieke werkelijkheid, in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat maakt dat ik emotioneel reageer op het ‘kwijt’ raken van een vriendje/huisgenootje en op het ‘nooit meer zien’ hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te missen wat ik had als ik naar Witneus en Casper samen keek en me hierin ‘gelukkig’ voelde omdat ik hen als ‘gelukkig’ interpreteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus verdriet te ervaren om het verlies van mijn eigen ervaring bij het zien van Casper en Witneus samen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij verlies van energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het overlijden van Casper en het kijken naar Witneus te gebruiken om mezelf te behouden in en als energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervullen met het kijken naar iets of iemand buiten mij door energetische ervaringen op te wekken als reactie op de interpretatie als gedachte van wat ik zie en zo te voorkomen dat ik alleen ben met mezelf in en als de stilte.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik verdriet ervaar als ik nu naar Witneus kijk, te stoppen en te ademen en de ervaring direct te stoppen en indien nodig, zelfvergeving toe te passen, waarin ik me realiseer dat een energetische ervaring deel uitmaakt van mijn eigenbelang en niets met Witneus van doen heeft, waardoor ik Witneus ook niet kan zien en eventueel bijstaan in wat werkelijk is.

Ik stel mezelf ten doel gerelateerde herinneringen aan deze ervaring nader te onderzoeken en mezelf te bevrijden van de energetische lading die hierin nog aanwezig is door toepassing van zelfvergeving en hierna zelfcorrectie toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf hier te houden bij de fysieke waarneming zoals in het bovengenoemde rijtje en zelfvergevingen toe te passen op mijn eigen energetische ervaringen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in en als de adem als en wanneer er energetische ervaringen opkomen en te leren op de adem – op mezelf in en als de adem, te vertrouwen waarin ik me realiseer dat het niet nodig is om in energetische ervaringen te (blijven) participeren.

Ik stel mezelf ten doel te wennen aan de stilte in en als mezelf.

PENTAX Image

—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 443 – Casper het konijn

PENTAX ImageFilmpje: Casper en Witneus januari 2014

Casper het konijn is dood. Ik heb hem vandaag laten inslapen. Hij leeft sinds een jaar met sluimerende maar chronische blaasklachten die hij met behulp van eerst anti-biotica en later als onderhoud, druppels colloidaal zilverwater verdeeld over de dag gegeven aardig aankon  – aan zijn gedrag te zien ; hij was vaak wat nat bij zijn staartje maar bleef niet langer hangen rond het hok om de hele tijd plasjes te doen. Echter gisteren ochtend was het erger en kwam hij na het eten niet uit zijn hok en buiten bij Witneus (het vrouwtjeskonijn) wat een teken is dat hij veel plasjes moet doen of lijkt te moeten doen en hiervoor in zijn hok blijft. Ik heb hem wat meer colloidaal zilverwater gegeven en 2 kruidentabletjes en wist, of het is in de avond gelijk of iets beter en het is tijdelijk of het is verergerd. Het laatste was aan de hand, hij zat op de grond, ging languit liggen, maakte wat geluidjes, wilde niet eten. Casper die niet wil eten – echt helemaal niets – dat is een teken dat er iets helemaal mis is in zijn lijf. Hij is de nacht binnen gekomen en heeft hier op de grond gezeten/gelegen in de buurt van Witneus. In de ochtend werd het steeds erger totdat hij apathisch languit lag en steeds meer afkoelde.

Ik ben de ochtend druk geweest met overleg met de dierenarts en bekijken hoe hem te ondersteunen. Het was me de avond ervoor duidelijk dat dit het einde van zijn leven als dit konijn Casper genaamd inluidde. Ik was alleen niet duidelijk over hoe dit te begeleiden. Mee naar de dierenarts en laten inslapen of zelf laten sterven hier thuis? Het tweede had mijn voorkeur maar ik was niet helder in die voorkeur. Na wat bellen hier en daar en afspraken maken, afzeggen en opnieuw maken met de dierenarts, nam ik de beslissing om hem mee te nemen naar de dierenarts voor onderzoek en beslissing met ondersteuning van hen. Ik had hier een tijdje gezeten, met de dieren gechecked of ik wat duidelijkheid kon krijgen over hoe zij erin stonden, een gesprek met een destonian en hierin voor mezelf helder, oke, hij is er klaar voor zover ik kan zien, ik ben er nu klaar voor, we gaan voor duidelijkheid en hierin een beslissing over wat te doen/hoe te sterven.

De dierenarts bevestigde wat ik gezien had als dat de kans op verbetering zeer zeer klein was met veel toeters en bellen, wilde dit wel doen als ik dit graag zou willen maar vond laten inslapen de beste oplossing voor Casper gezien zijn voorgeschiedenis met de blaas en zijn hoge leeftijd (ergens tussen de 10-12 jaar). Hierin stemden we overeen en zo is hij op de tafel met mij, de dierenarts en de assistente stapje voor stapje ingeslapen. Zijn zachte konijnenpootjes kun je hierbij knuffelen als hij langzaam in slaap valt; een konijn heeft zulke leuke stampvoetjes en voorpootjes waar ze je normaal niet zo graag aan laten zitten.

Ik was rustig en zonder reactie in en na deze beslissing. Ik had me ook al enigszins voorbereid door de tijd heen door steeds te zien of ik nog iets wilde delen met hem of dat ik iets zag wat hij met mij wilde delen en wist dat het eens zou gebeuren, gezien zijn leeftijd en blaasklachten. Echter er zitten nog een paar kleine puntjes in het stadium/de paar dagen voor deze gebeurtenis die frictie geven in mij en welke de onduidelijkheid gaven in de uren voor de beslissing tot inslapen. Ik merk achteraf dat ik hem een paar dagen langer ‘bij me had willen houden’, binnen in huis en niet buiten. Ik merkte dat ik hier ergens op ‘gerekend’ had als hij zou sterven, dat we ‘nog even tijd hadden’. De laatste paar dagen wilde hij eigenlijk iets langer binnen in het hok zitten in het stro, wat plasjes doen waarbij ik hem een paar keer een zetje heb gegeven naar buiten toe omdat de deur lang open stond en het koud werd binnen. Het is hetzelfde punt als toen Witneus ziek werd en zij de paar dagen ervoor langer binnen wilde zitten en ik dit punt wel heb gesignaleerd maar niet werkelijk heb waar-genomen en er dus niets mee gedaan heb. Ik had Casper algemeen graag wat meer binnen gehad toen Witneus ook naar binnen ging maar hem buiten laten wonen was het meest praktisch gezien de situatie met Witneus en de verzorging en het voeren van alle dieren. Dit heb ik wel regelmatig met Casper gechecked en was okay, en hierin heb ik mijn waarneming door de tijd heen laten laten vervagen. En, ik had hem zelf graag iets langer dichter bij me gehad voordat hij dood zou gaan; echter het niet werkelijk waarnemen van en handelen naar zijn gedrag de laatste dagen is wat wringt in mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb graag nog een paar dagen met Casper samen binnen te willen zijn en hiervoor niet volledig de tijd te hebben genomen in het moment toen hij er gezond en wel was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te rekenen op een paar dagen tijd met Casper als hij zou sterven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Casper nog even bij me te willen houden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat we nog wat tijd hebben samen als hij zou sterven.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb de focus iets meer op Witneus te hebben nadat ze ziek werd en hierdoor iets minder op Casper.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb vermoeid te zijn door de intensieve zorg voor de dieren het laatste jaar of zelfs de laatste 2 jaar hier in Harmelen en hierin nu een soort van opluchting te ervaren dat het eenvoudiger wordt nu er 2 dieren over zijn die allebei binnen wonen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Casper niet serieus te nemen in de laatste paar dagen van zijn leven in het werkelijk zien dat hij iets langer binnen wilde zitten in het stro.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf en Casper een paar momenten samen binnen, in zorg en samenzijn te ontnemen door niet werkelijk te zien dat hij iets langer binnen wilde zitten en in plaats hiervan in eigenbelang te handelen als wat gemakkelijker is in het dichtdoen van de deur en het warm houden van het huis.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren dat Witneus zich zal vervelen zonder Casper en dus vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het (bij voorbaat) te veroordelen als ‘vervelend’ als en wanneer Witneus zich zal vervelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een toekomstprojectie van verveling te vormen en op Witneus te plaatsen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb signalen wel te zien maar niet werkelijk waar te nemen in en als een angst dat ik niet weet wat te doen en het dus een soort van negeer, als wel signaleren maar niet echt waarnemen en er dus ook niets mee te doen/te hoeven doen aangezien ik het niet werkelijk gezien heb en tot me door heb laten dringen, waardoor ik van tevoren denk en geloof niet te weten wat te doen, welke komt doordat ik niet werkelijk waarneem en mezelf dus geen mogelijkheid geef om te zien in oplossingen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en aanvaard heb werkelijk waar te nemen en in oplossingen te zien en hierin tijd te nemen voor zorg en samenzijn als wat ook een oplossing kan zijn.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Casper gewoon te missen en het zo snel te vinden gaan als binnen 24 uur te veranderen van ‘Casper is hier in het fysiek’ naar ‘Casper is niet hier in het fysiek’, welke ook weer komt doordat ik de kleine signalen in de dagen ervoor niet heb waargenomen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb snelheid te creeren in en als de geest en hierin ‘kort tijd’ te ervaren in plaats van fysiek hier aanwezig te zijn en in de pas te lopen met de andere fysieke aanwezigen, in dit geval Casper.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb doodmoe te zijn van de korte en onrustige slaapuren vannacht en de verandering van de dood van Casper.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te veroordelen dat ik het wat langer binnen willen zitten van Casper de laatste paar dagen niet werkelijk te hebben waargenomen en onderzocht.

Ik stel mezelf ten doel tijd te nemen voor de verandering en de ervaring van verdriet hierin in en als zelfbegrip als zelfvergeving en zelfonderzoek en mezelf hierin te omarmen.

Ik stel mezelf ten doel hier samen te zijn met de ander 2 diertjes Witneus en Roy.

Ik stel mezelf ten doel te rusten.

Ik stel mezelf ten doel de zelfoordelen te stoppen en mezelf te vergeven.

Niet geheel en volledig maar dit is het voor vandaag.

PENTAX Image—————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 396 – Accepteren en Toestaan – Het Contract met de Dood (Vertaling)

Accept and Allow – the Contract with Death: DAY 22
Vertaling van Heaven’s Journey to Life:
*
Accepteren en Toestaan – Het Contract met de Dood

Overeenkomst – Het Staan als het Leven

Hoe het Fruit van het Leven Verrot werd – Deel Vijf

Wie Ik Ben als Geld – voortzetting

In deze blogpost, in deze dimensie van het Multi-dimensionaal bestaan van ‘wie we zijn/zijn geworden’ in onze relatie tot onszelf, de geest, het fysieke lichaam, anderen, het fysiek-bestaan dat we gecreëerd/gemanifesteerd hebben sinds het begin van onszelf in het bestaan: gaan we de dynamiek en consequenties van onszelf in de aard van onszelf als competitie specificeren; de competitie die gemanifesteerd is in onszelf, tegenover anderen als onszelf en die tot op heden nog steeds doorgaat in een concurreren voor Energie binnenin ons en voor Geld buiten ons.

Waarin, het de ware aard van competitie is geweest die, in het begin – de substantie consumeerde en transformeerde tot Energie, onze werkelijke fysieke-lichaam/fysieke-energie consumeerde en transformeerde tot Geest-Energie, dit fysieke-bestaan consumeerde en transformeerde tot Geld zoals ‘wie we zijn’ als Energie, energie-consumerende machines/systemen geworden zijn– dat van het werkelijke leven als substantie neemt, de geest neemt het werkelijke leven van het fysieke bestaan, het geld-systeem neemt het werkelijke leven van/als dit fysieke-bestaan. Waarin we wezens geworden zijn die ‘het leven’ nemen – in plaats van wezens die het leven geven/schenken aan onszelf en aan allen in dit bestaan in eenheid en gelijkheid.

Waarin we wezens geworden zijn in het bestaan, die alleen bestaan voor zolang als we onszelf kunnen versterken/bekrachtigen door/met het transformeren van onze wezenlijke substantie naar/als Energie – en zo de ‘tijd’ van ons bestaan limiteren tot de verhouding van de relatie tussen onze substantie en het consumeren van die substantie tot energie. Waar we in de werkelijke aard/manifestatie in onszelf als gemanifesteerde-eenheden in het begin, ontstaan zijn als een geindividualiseerd deel/expressie van/als substantie, maar onmiddellijk verder gaan met het proces van het consumeren van onze eigen substantie/leven en het transformeren ervan tot energie. En terwijl we doorgaan in dat proces, consumeren we ons eigen ‘leven’. Gelijk-aan en één-met ons leven in het menselijk fysieke lichaam – we worden geboren in dit bestaan in/als een gemanifesteerde eenheid als een menselijk fysiek lichaam, maar gaan onmiddellijk door met de processen van het consumeren van ons eigen fysiek/leven door de fysieke-substantie/energie te transformeren tot Geest-Energie en zo ons leven in dit fysieke bestaan te limiteren/verminderen tot het transformeren ervan tot een proces van een langzame, waarachtig maar zekere dood.

Gelijk-aan en Eén-met de relatie tussen het Wereld-Systeem van Geld en dit fysieke bestaan op existentiële schaal, waarin: het Wereld-Systeem van Geld consumeert het werkelijke leven van/als dit fysieke bestaan; alleen omdat het op existentiële schaal gebeurt, duurt het langer dan wat we doen in onszelf en in onze eigen menselijke fysieke lichamen, waarin in plaats van dat dit bestaan gemanifesteerd is binnen de één-en-gelijke ondersteuning van leven en het leven ervan – consumeert het Wereld-Systeem van Geld dit fysieke bestaan richting een langzame, waarachtig maar zekere dood. Zo rotten we onszelf weg van binnenuit en van buitenaf, alsof we de enzymen zijn geworden in onze relatie tot de substantie/ het fysiek als onze relatie-creaties van energie die de substantie/het fysieke weefsel verslechteren en afbreken voor onze eigen overleving als Energie-Consumerende machines: Onszelf wegrottend vanbinnen en vanbuiten – in plaats van te staan gelijk-aan en één met substantie/het fysiek om leven/het leven te produceren…

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb om geboren te worden in dit fysieke-bestaan, in en als een fysiek-lichaam als een gemanifesteerde-eenheid – heel, compleet en vervuld van en als substantie/het fysiek tastbare als gemanifesteerde gelijkheid en eenheid als een mogelijkheid om het leven als mijzelf in/als mijn ontwakende gelijkheid en eenheid te creëren/manifesteren/produceren. Maar, omwille van ‘wie Ik ben’ als hoe ik mezelf had geaccepteerd en toegestaan te zijn/worden gedurende mijn hele bestaan – heb ik deze mogelijkheid om herboren te worden in/als dit bestaan/deze fysieke aanwezigheid niet gezien/gerealiseerd/begrepen, waar ik elke keer een mogelijkheid kreeg om te ontwaken met/als mijn gelijkheid en eenheid met/als substantie/het fysiek tastbare – omdat in dat ontwaken/de wedergeboorte, ik als een volledige belichaming/gemanifesteerde-eenheid met en als substantie/het fysieke oprees. Maar ‘wie Ik ben’ was zo vast gemaakt door de tijd heen als Energie – als-mijzelf en zij die mij zijn voorgegaan, als energie-consumerende machines dat ik dit proces van ontstaan/herboren worden in/als het bestaan steeds weer opnieuw heb benut/gebruikt/misbruikt ,om weder-om Energie voor mezelf te verwerven terwijl ik ontstond/herboren werd in/als een bestaan/fysiek-bestaan van/als Energie-consumerende machines, door substantie te transformeren tot Energie voor mij om een gelimiteerde/verminderde tijd te hebben als de ervaring van mij als Energie in deze werkelijkheid. Waar ik mijn gemanifesteerde-eenheid/menselijk fysieke lichaam als substantie zou willen gebruiken/misbruiken/consumeren, voor mij om te consumeren en transformeren tot Energie als geleid/gedirigeerd/geleerd door hen die mij zijn voorgegaan.

Hierin, vergeef ik mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om – door de tijd heen, een bestaan te creëren/manifesteren en een creatie als bestaan achter te laten – leven, na leven, na leven, waarin wezens bestaan als energie-consumerende machines van/uit substantie; waarin – omdat ik op die manier bestond, als een energie-consumerende machine: ik dit aan het toestaan en accepteren was in en als anderen als mezelf. En zo zou ik herboren/gefuseerd worden in het bestaan, mezelf aanvaardend en accepterend om geleerd/geleid/gedirigeerd te worden om de beste energie-consumerende machine te worden in mezelf, waarin mijn relaties met/naar alle delen van mij beschermd en verdedigd zijn in/als mijn groeperingen in het bestaan en mijn families in dit fysieke bestaan, om te verzekeren dat ik succesvol word in mijn poging om te overleven als Energie door mijn fysieke-lichaam te consumeren, door de substantie/ het fysiek tastbare van anderen te consumeren, door geld te consumeren en dus door dit gehele fysieke bestaan te consumeren voor mij om een gelimiteerde tijdsgebonden ervaring te hebben van/als mij als energie in/als mijn gemanifesteerde-eenheid/menselijk fysieke lichaam in het bestaan/dit fysieke bestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen in hoeverre mijn zelfverantwoordelijkheid reikt in /als ‘wie ik ben’ en geweest ben door het bestaan heen als ‘wie ik ben’ als een energie-consumerende machine met de aard van zelfbeloning in mijn relatie tot/tegenover alles als mezelf als competitie, dat een compleet bestaan zou manifesteren van/als alles als mezelf als energie-consumerende machines met de aard van zelfbeloning in onze relatie tot/tegenover alles als onszelf als competitie, dat een bestaan/fysiek bestaan zou creëren als Wereld-Systeem als een energie/geld-consumerende machine met de aard van zelfbeloning in zijn relatie tot/tegenover alles als competitie.

En dus, vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb mijn verantwoordelijkheid te zien/begrijpen/realiseren voor/tegenover mezelf als alles, doordat toen ik een kind was – ik vanaf het begin van mijn ontstaan/geboorte in/als dit bestaan, een creatie van mij in en als een energie-consumerende machine in/als ‘wie ik ben’ als Energie aanvaard en geaccepteerd heb, hetgeen mijzelf toestond en accepteerde om geleid/getraind/opgevoed te worden om de meest effectieve energie-consumerende machine te zijn/worden in mezelf en in dit fysieke bestaan, ten behoeve van mijn eigen overleving als het pad naar succes in het onttrekken/nemen/consumeren van de MEESTE energie van binnenin mezelf, van anderen als mezelf, om mezelf te belonen met de HOOGSTE energie-ervaring van/als enkel mijzelf binnenin mezelf. Dat de verantwoordelijkheid van ‘wie ik ben’ en hoe ik deze ‘wie ik ben’ leef in het fysieke bestaan altijd mijn eigen absolute verantwoordelijkheid van/als mezelf is en is geweest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen dat met het accepteren/toestaan van mijzelf als wie ik ben als Energie, ik wie ik ben in/als anderen heb geaccepteerd en toegestaan als mezelf als energie, ik dit ‘wie ik ben’ als Energie/Geld van dit fysieke bestaan/Wereld-Systeem geaccepteerd en toegestaan heb, en dus ligt mijn verantwoordelijkheid binnenin mezelf, anderen als mezelf en dit fysieke bestaan als mezelf, in en als het startpunt van/als acceptatie en toestaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb om – met het Accepteren/Aanvaarden van mezelf als Energie (wie ik ben), en het toestaan van mezelf als Energie-consumerende machine (hoe ik leef wie ik ben) – bestaan te hebben in de mechanismen/relaties van acceptatie en toestaan, mezelf accepterend en toestaand als hoe ik ben, anderen accepterend en toestaand als hoe ze zijn, mijn creatie/dit fysieke bestaan als het Wereld-Systeem accepterend en toestaand als hoe het is. En dus – ik vergeef mezelf dat ik mezelf heb toegestaan en geaccepteerd om, binnenin deze acceptatie en het toestaan – dit bestaan als mezelf te accepteren en toe te staan als mezelf als allen als mezelf om leven consumerend voort te bestaan door het bestaan heen, omwille van mijn acceptatie en het toestaan van wie ik ben. En dus in deze acceptatie en dit toestaan: staat mijn verantwoordelijkheid voor/tegenover alles als mezelf in/als het bestaan in hoe ik heb bijgedragen, geaccepteerd en toegestaan mijzelf en dit bestaan als mezelf voort te laten bestaan zoals-het-is door de tijd heen. In plaats van dat alles in het bestaan staat in/als Eén Punt van/als Overeenkomst of Overeenstemming met zichzelf als Alles – als een staan in Eenheid en Gelijkheid met/als alles, waarin elk staat in deze overeenstemming met zichzelf als alles om werkelijk onze ‘wie ik ben’ al eenheid en gelijkheid te manifesteren, hetgeen een bestaan zou hebben gecreëerd/gemanifesteerd van/als Eenheid en Gelijkheid.

Hierin, vergeef ik mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen dat, omwille van mijn afscheiding van/als mezelf als het bestaan in/als een gemanifesteerde-enkelvoudigheid van het geheel, ik de overeenstemming/het staan met/als mezelf met/als alles in/als eenheid en gelijkheid veranderde – tot het mechanisme van accepteren en toestaan, waarin: ik mezelf heb moeten accepteren als Energie, en mezelf heb moeten Toestaan in die acceptatie als Energie-consumerende machine. Waar, voor mijn afscheiding – acceptatie niet nodig was om te bestaan/niet bestond, omdat ik hier was, absoluut in mijn compleetheid/heelheid in/als eenheid en gelijkheid.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen hoe ik de relatie gecreëerd heb van accepteren en toestaan omdat Acceptatie enkel ontstond als-mezelf als-energie, waar: het moment dat ik mezelf ervoer als energie in en als mijn gemanifesteerde-enkelvoudigheid van/als de wrijving/het conflict met/tegenover het bestaan als een geheel als de negatieve-energie-ervaring zich uitstrekte/resoneerde/golfde in/als mijn gemanifesteerde enkelvoudigheid – moest ik, in mijn wezenlijkheid als de gemanifesteerde-enkelvoudigheid een relatie vestigen met die energie-ervaring. Waar de aard van die relatie stond in ‘acceptatie’ – het ‘accepteren’ als het samensmelten van mezelf als mijn wezenlijkheid met/als die energie-ervaring of het ‘uitnodigen’ van die energie-ervaring in/als mijn wezenlijkheid/zelf als gemanifesteerde-enkelvoudigheid. En in dat samensmelten/uitnodigen van mezelf/mijn wezenlijkheid in/als/met energie: manifesteerde mijn relatie met/als energie-ervaring als Acceptatie. Waar, mijn zelf-acceptatie in/als de gemanifesteerde-enkelvoudigheid met de ervaring van/als enkel Energie was, en niet eens met de Energie-op zich – en dus heb ik mijn acceptatie van/als mezelf gedefinieerd/gebaseerd enkel op de “Ervaring” van/als Energie – waarin ik mezelf verminderde, mijn ‘wie ik ben’ van substantie tot enkel de ‘ervaring van/als Energie op zich’.

Hierin – vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb om een wezen te zijn/worden dat alleen ‘zichzelf zal accepteren’/mijn ‘wie ik ben’, gebaseerd op de hoeveelheid/mate van energie-ervaring die ik opbouw/manifesteer als een consumeren in/als mezelf.

En dus – vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb ‘Het Toestaan’ te laten ontstaan in mijn relatie-creatie van Acceptatie tot/tegenover de energie-ervaring – omdat: voor mij om te bestaan in de acceptatie van mezelf als Energie, waarin mijn zelfacceptatie gedefiniëerd werd in de mate/hoeveelheid energie die ik ervaar in/als mezelf, moest ik mezelf automatisch Toestaan om de relatie te manifesteren tot/tegenover het hele bestaan als substantie als mij in de relatie van het consumeren van leven/substantie in het transformeren ervan tot/als Energie voor het accepteren van/als mezelf als Energie-ervaring.

En daarin – vergeef ik mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb mijzelf af te scheiden/lagen te maken van mijn acceptatie van mezelf van/tot de negatieve-energie ervaring, tot de neutrale-energie ervaring en de positieve-energie ervaring, waarin de absolute acceptatie van/als mezelf, in/als mijn gemanifesteerde-enkelvoudigheid in de context van afscheiding: gedefinieerd zou zijn in/als de opstapeling en ervaring van/als positieve-energie ervaring. Dat mijn acceptatie enkel compleet/heel/vervuld zou zijn in/als de ervaring van/als mezelf als positieve-energie ervaring, en daarvoor – moet ik mijn relatie tot/tegenover het bestaan als mezelf in het genereren/creëren/manifesteren van het MEESTE conflict/frictie als negatieve-energie ervaring toestaan als het mezelf toestaan als een energie-consumerende machine in de acceptatie van mezelf als Energie.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en geaccepteerd heb het staan van mezelf van/als de Eén en Gelijke Overeenstemming/Het Leven van mezelf in en als alles als mezelf in/als gelijkheid en eenheid, te transformeren tot de Relatie van Acceptatie en het Toestaan als Competitie tot/tegenover alles als mezelf in/als het bestaan. Waarin, de consequentie van het bestaan van mij in de relatie van het accepteren van mezelf als Energie-ervaring, en het toestaan van mezelf als energie-consumerende machine: zou mij manifesteren in een wezen dat anderen als Energie en energie-consumerende machines accepteert en toestaat, dat mijn creatie zou manifesteren in en als de acceptatie en het toestaan van/als Energie/Geld-consumerende machine. Waar, in mijn acceptatie als Energie en het toestaan als energie-consumerende machine, het leven consumerend vanaf het begin van het bestaan – dit is waarom ik een fysiek-bestaan van leven en dood heb geaccepteerd en toegestaan, van energie en consumptie, van geld en consumptie en ben ik niet een moment tijdens mijn bestaan – opgestaan en heb ik niet zulk een bestaan van leven en dood als energie/geld consumptie gestopt. Waar ik doorheen mijn bestaan: te gepreoccupeerd (bezet/bezeten) ben geweest in mijn relatie/acceptatie met/van mezelf als energie, en het toestaan om het leven/substantie te consumeren voor mijn acceptatie als mezelf als positieve-energie ervaring als zelfbeloning van/als absolute acceptatie van/als mezelf als energie. En daarin mijn leven van/als wie ik ben in de acceptatie van mezelf als energie heb toegestaan om constant/continu frictie/conflict te genereren/creëren/manifesteren als negatieve-energie ervaring, wat de reden is waarom ik niet gestopt /opgestaan ben in de interactie/relaties van anderen als mezelf en waarom ik niet gestopt/opgestaan ben in de interacties in dit Wereld-Systeem van Geld als mezelf – waarin allen, alles en iedereen individuen waren geworden die het leven voor zichzelf nemen, de dood accepteren en toestaan in dit bestaan in al de verschillende vormen/manifestaties/expressies/manieren/methoden.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf niet toegestaan en geaccepteerd heb te zien/realiseren/begrijpen, dat omdat ik niet werkelijk mezelf veranderd heb als mijn acceptatie en het toestaan van/als mezelf: ik niet iets of iemand als mezelf kon en kan veranderen/stoppen/transformeren. En dus heb ik mezelf tot slaaf gemaakt aan de dood door, in en als de relatie van acceptatie en het toestaan. En zal ik alles en iedereen verslaafd houden aan de dood, zoals ik mezelf tot slaaf heb gemaakt aan de dood – totdat ik stop/opsta en mijn acceptaties en het toestaan binnenin mij verander, tot een overeenstemming met/als mezelf als alles in/als gelijkheid en eenheid zoals ik sta als het Leven, en niets minder accepteer en toesta dan het Leven/Eenheid en Gelijkheid als wat het beste is voor alles en iedereen, omdat het zal zijn wie ik ben, wat ik leef als wie ik ben.

Ik stel mezelf tot doel om – mijn proces te wandelen van:

SCHRIJVEN: om mezelf te assisteren/ondersteunen om de aard van mijn acceptaties en het toestaan van/als mezelf als mijn Geest Bewustzijn Systeem te identificeren dat me tot slaaf heeft gemaakt in/als een gelimiteerd bestaan van/als het creëren van de dood terwijl ik mijn eigen substantie/fysiek consumeer in het transformeren ervan tot energie en dus de dood als mezelf creërend/manifesterend.

DAN

ZELF-VERGEVING: als het proces van het loslaten/vrijmaken van mijn relaties van/als acceptaties en het toestaan van/als mezelf als Energie-manifestatie als het Geest Bewustzijn Systeem, om in dat loslaten/vrijmaken van mijn relaties van wat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb te worden als ‘wie ik ben’ in/als alle afgescheiden delen van/als mezelf als mijn Geest Bewustzijn Systeem en het toestaan binnenin die acceptatie als hoe ik mezelf toegestaan heb die acceptaties uit te leven/ernaar te handelen en te creëren vanuit deze acceptaties van/als mezelf als mijn relaties tot/tegenover het Geest Bewustzijn Systeem: het mezelf voorbereiden binnen deze vrijlating van de relaties van/als acceptatie en het toestaan tot het transformeren van relaties van acceptatie en het toestaan tot zelfovereenstemming van/als gelijkheid en eenheid, in het transformeren van mezelf van een wezen dat accepteert en toestaat, tot een wezen dat leeft.

Waar, in de verklaring van zelfvergeving als “IK VERGEEF MEZELF dat ik mezelf GEACCEPTEERD en TOEGESTAAN heb…” – ik in de verklaring van:

IK VERGEEF MEZELF – een verklaring maak van ‘ik bevrijd mezelf” en ik in datzelfde moment van “ik vergeef/bevrijd mezelf van…” – mezelf de mogelijkheid GEEF om in dat loslaten/vrijmaken, in de zelfcorrigerende uitspraken en de zelfcorrigerende toepassing die volgt op zelfvergeving – mijn relatie met mezelf weer op één lijn breng van acceptatie en toestaan tot overeenstemming, als mijn proces van het stoppen van zelfafscheiding, en gelijk-aan en één-met mezelf staan/zijn/worden, en dan alles als mezelf.

Dat ik MEZELF GEACCEPTEERD en TOEGESTAAN heb– wat volgt op deze woorden is de relatie van de acceptatie en het toestaan van hetgeen zelf geworden is, en de bevrijding van zelf in die acceptatie en in dit toestaan in de volledige zelfvergevingsuitspraak die geschreven/gesproken is.

Dus, leest de statement – “ik vergeef mezelf dat ik mezelf geaccepteerd en toegestaan heb” – als de bevrijding van/als zelf als wat zelf had geaccepteerd als wie ik ben en toegestaan in het leven van/als wie ik ben, om zelf voor te bereiden op het proces van corrigerende uitspraken en corrigerend leven, in het veranderen/transformeren van het wie ik ben van zelf en het leven van zelf in/als een levende overeenstemming met zelf in/als gelijkheid en eenheid.

DAN

ZELFVERBINTENIS/ZELFCORRIGERENDE UITSPRAKEN: als het proces van het nemen van mijn relaties van acceptatie en toestaan die ik bevrijd heb in/tijdens/gedurende zelfvergeving, en het herschrijven/herprogrammeren van mezelf in het veranderen/transformeren van de relatie van acceptatie en toestaan, tot een overeenstemming van eenheid en gelijkheid met/als mezelf en het mezelf assisteren/ondersteunen vanaf hier, om over te gaan tot praktisch corrigerend leven, zoals ik mijn ‘wie ik ben’ heb voorbereid om veranderd te worden van acceptatie en toestaan tot overeenstemming door schrijven, zelfvergeving en zelfcorrigerende toepassing, komt nu het proces van het werkelijk leven van mijn veranderde/getransformeerde ‘wie ik ben’.

DAN

ZELFCORRIGERENDE TOEPASSING: Ik zie/realiseer/begrijp dat ik mijn ‘wie ik ben’ niet enkel kan veranderen/transformeren door schrijven, zelfvergeving en zelfcorrigerende toepassing alleen, zonder gelijk als één het leven van/als ‘wie ik ben’ te veranderen/transformeren. En dus, de zelfcorrigerende toepassing is waarin ik zelfverbinding/zelfcorrigerende uitspraken in praktische levende applicatie plaats als mijn herstructurering van/als ‘wie ik ben’ binnenin mezelf, om zo mijn leven op één lijn te brengen, te herstructureren van/als ‘wie ik ben’ in/als mijn werkelijke fysieke-leven in/als dit fysieke bestaan.

Dus hoe ik vanbinnen verander – is hoe ik vanbuiten verander, beide processen zijn een proces dat ik in werkelijkheid moet doorwandelen – dat als ik enkel ‘wie ik ben’ vanbinnen verander, en niet mijn ‘wie ik ben’ in/als mijn leven verander – zal ‘wie ik ben’ niet werkelijk veranderen, omdat ‘wie ik ben’ gelijk en één moet worden vanbinnen en vanbuiten om werkelijk gelijk en één te zijn. Als ik anders ben in mijn wie ik ben vanbinnen en vanbuiten: dan accepteer en sta ik nog steeds afscheiding en misleiding toe , als wat de relatie tussen de Geest en het Fysiek geworden is, waarin wezens anders zijn in de Geest dan in het Fysiek, vanwege geaccepteerde en toegestane afscheiding in de Geest en het Fysiek.

En dus, het proces naar werkelijke zelf gelijkheid en eenheid, is waar wie ik ben gelijk en één is vanbinnen en vanbuiten – hetgeen enkel gewandeld kan worden in het proces van schrijven, zelfvergeving, zelfverbindende uitspraken en zelfcorrigerende toepassing – één relatie van acceptatie en toestaan tegelijk nemend, één punt per keer – omdat dit is hoe we onze relaties van acceptatie en toestaan in de eerste plaats gecreëerd/gemanifesteerd hebben.

(Vertaald in samenwerking met Kim Amourette)

——————————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 380 – Woordweb Roos – PROJECTIE – terug naar zelf halen

Woordweb Roos (de overleden cavia):

kwetsbaar, klein, zichzelf, geen angst voor wat anderen vinden van haar, niet eenzaam maar aanwezig in/als zichzelf, comfortabel in haar eigen lichaam, niet alles begrijpend, niet lettend op haar omgeving.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met kwetsbaar, en haar als kwetsbaar te zien.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met klein, en haar als klein te zien, als zijnde kwetsbaar als heel klein caviaatje, waarbij ze het haar verliest en er alleen een klein lijfje op dunne pootjes rondloopt in een wereld waar mensen veel groter zijn en niet opletten wat er voor/onder de voeten loopt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met geen angst voor wat anderen vinden van haar.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met niet eenzaam maar aanwezig in/als zichzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met comfortabel in haar eigen lichaam.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met niet alles begrijpend.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb Roos te verbinden met niet lettend op haar omgeving.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van kwetsbaar in en als mezelf, in en als een verbinding als projectie op Roos als kwetsbaar.

Als ik mezelf, mezelf zie afscheiden van kwetsbaar, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan, verbind ik mezelf door te onderzoeken in mezelf wat ik als kwetsbaar ervaar waarvan ik me wil afscheiden, niet realiserende dat ik mezelf,  in en als afscheiding, juist kwetsbaar maak, en dus stel ik mezelf ten doel mezelf te versterken, door afscheiding als aannames in en als geloof in gedachten te stoppen, in te zien, zelf te vergeven en mezelf hierin te corrigeren, adem voor adem.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van klein in en als mezelf, in en als een verbinding als projectie op Roos als klein.

Ik realiseer me dat ik me afscheid van klein als kwetsbaar, omdat ik de wereld als groot als onoplettend ervaar, onoplettend op wat er voor/onder de voeten loopt, en als je hierin klein bent, kun je maar zo een voetstap/afdruk/indruk op je krijgen.

Ik realiseer me dat ik mezelf klein maak door voetstappen als afdrukken als indrukken van anderen serieus, aan te nemen als zijnde waar, waarin ik mezelf niet serieus neem in en als de kleine correcties die ik zie die gemaakt moeten worden als startpunt voor de correctie in het grote geheel, en hierin mezelf onder de voet te lopen, onder te schoffelen, in en als leven, in een poging mee te kunnen doen met de snelheid als positiviteit van de geest, niet ziende dat ik hiermee mezelf als leven in en als detail, niet serieus neem.

Ik stel mezelf ten doel de hele kleine correcties, in en als mezelf, serieus te nemen, adem voor adem, en dit zo uit te breiden naar buiten toe.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van mezelf in en als een verbinding als projectie op Roos als zichzelf, waarin wat ik denk te zien in Roos, ik aanneem als zijnde ‘zichzelf’, en aangezien ik dan kijk naar Roos als cavia, weet ik niet wie ik ben als zelf.

Als ik mezelf zie participeren in en als een kijken naar dieren en hierin een ervaring heb als zijnde ‘zij zijn zichzelf’, dan stop ik, ik adem. In plaats hiervan focus ik op mijn eigen adem, raak iets van mezelf aan, van mijn eigen fysiek, en herinner me hierin, dit ben ik.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen als mezelf in en als mijn fysiek ten opzichte van dieren die ik zie als zichzelf, en hierin als beter, omdat zij geen geest-bewustzijn systeem hebben.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te zijn kwijt geraakt in en als het hebben van een geest bewustzijn systeem, en hierin met mezelf overhoop te liggen in en als zelfoordeel.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb overhoop te liggen met en in mezelf, participerend in en als zelfoordeel voor wat ik zie als mezelf in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn gewoonten in en als zijnde geest bewustzijn systeem af te wijzen, niet serieus te nemen, en hierin mezelf onderuit te halen, in plaats van te helen en heel te worden in en als acceptatie van mezelf, zodat ik mezelf kan vergeven en veranderen tot wat het beste is.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in en als angst voor wat anderen vinden van mij, in en als een verbinding als projectie op Roos als zijnde niet bang voor wat anderen vinden van haar, en dit te bewonderen in en als afscheiding van mezelf.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken, als en wanneer ik een angst in mezelf ervaar voor wat anderen van mij vinden, te stoppen, te ademen, en te zien wat het is wat ik wil verstoppen; of dit iets is in de geest waarvan ik al weet dat het niet helemaal klopt, of dat het een angst betreft om op te staan in en als mezelf, en hierin op te vallen aangezien ik sta, welke eventueel reacties op kan wekken in anderen.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van niet eenzaam maar aanwezig in en als mezelf, door Roos te verbinden met wat ik zie als niet eenzaam maar aanwezig in en als zichzelf waarin ik vervolgens in deze projectie op haar als wat ik zie als niet eenzaam maar aanwezig in en als zichzelf, te kruipen, waardoor ik zelf dus niet aanwezig ben in en als mezelf en dus eenzaam, maar in plaats hiervan aanwezig in en als de geest in een projectie op als verbinding met Roos.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf met Roos te verbinden in en als projecties van wat ik zie als zijnde haar, en hierin mijn interpretatie in en als geest bewustzijn systeem op haar te leggen, en hierin een verbinding te leggen, welke feitelijk slechts een verbinding is met mijn eigen projectie, in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verbinden met mijn eigen projecties in en als de geest, door mezelf met Roos te willen verbinden in en als een projectie van wat ik zie als zijnde haar, in een poging mezelf niet eenzaam te hoeven voelen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mijn eigen ervaring van eenzaamheid in stand te houden door verbindingen als relaties te leggen in en als projecties in de geest op het leven om mij heen, in dit geval op Roos, en hierin afhankelijkheid in mezelf te creeren van de ander, welke feitelijk slechts een afhankelijkheid is in en als de geest, van mijn eigen projecteis als relaties als verbindingen in en als de geest, met en op een ander als leven buiten mij.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf afhankelijk te maken van mijn eigen geest, in en als projecties, relaties en verbindingen, en hierin mezelf op te liften, uit te lichten, de geest in, waarin ik niet meer aanwezig ben in en als mijn fysiek, in en als mijzelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te verminderen ten opzichte van dieren door in en als de verbinding in en als de geest te gaan, welke feitelijk mijn eigen projecties zijn op wat ik zie in en als de geest in dieren, en hierin mezelf af te scheiden van mezelf in en als klank als expressie, in en als mijn fysiek, en deze ‘aan te hangen’ in het dier, die wel aanwezig is in klank in en als het fysiek.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb aan mijn projectie op het dier te gaan hangen in en als verbinding als relatie in de geest, en hierin een aanhangsel te worden van het leven in en als fysieke expressie.

Als ik mezelf zie verdwijnen in interpretaties als projecties als verbindingen in de geest op het dier, dan stop ik, ik adem. ik breng mezelf terug in mijn fysiek door in de adem te gaan, me te verbinden met mijn eigen stem, mijn eigen stem te voelen fibreren in mijn lijf,  en door mijn eigen vlees aan te raken.

Ik stel mezelf ten doel in en als mezelf aanwezig te blijven en mezelf terug te brengen steeds als ik bemerk dat ik in de geest verdwijn, adem voor adem, dag voor dag, en hierin te zien wat het is dat ik in verbinding mee wil blijven in de geest, welke waarde ik hieraan hecht en welke angst hieronder verborgen ligt, en zodoende, zelfvergevingen toe te passen op deze aanhechtingen als verbindingen in de geest, in en als adem en/of klank mezelf brengend in het fysiek.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van comfortabel in mijn eigen lichaam door deze comfortabele toestand te verbinden met Roos als dier, in en als een projectie in de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van comfortabel zijn en als mijn fysiek, door mezelf te verbinden met projecties in de geest, en via deze projecties als interpretaties, als verbindingen als relaties, te verdwijnen in mijn eigen projectie als aanname van wat ik denk dat de ander is, welke ik ervaar als ‘verdwijnen in de ander’, maar welke feitelijk een verdwijnen is in en als mijn eigen projectie.

ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik ervaar te verdwijnen in de ander, te stoppen, te ademen, en te onderzoeken wat ik aanneem in de geest als interpretatie van wat ik zie, waarin ik vervolgens verdwijn, zodat en waarin ik zelfvergevingen toepas op de verbindingen die ik hierin leg in geest, in en als mezelf, geprojecteerd op iets of iemand, in dit geval een dier, buiten mij, waardoor ik mezelf oncomfortabel ga voelen in en als mijn eigen fysiek, wat komt doordat ik verstrikt raak in mijn eigen interpretaties in de geest, waarin ervaringen als reacties getriggerd worden/omhoog komen, welke ik vervolgens onderdruk, mijn fysiek in druk, waardoor en zodat ik niet meer aanwezig kan zijn in mijn eigen fysiek, en dus niet meer comfortabel kan zijn in mijn eigen fysiek, weggeduwd door de krampen als constricties als aannames innen als de geest.

Ik realiseer me dat dit nogal wat lagen bevat, welke ik niet 1-2-3 heb ont-wikkeld, en dus, stel ik mezelf in verbinding in en als aanwezigheid in geduld met mezelf in het wandelen van de deconstructie in en als de geest, welke niet voor niets minimaal 7 jaar – 2555 dagen van schrijven inneemt.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van niet alles begrijpen door niet alles begrijpen te verbinden met Roos, en me hierin beter te voelen dan Roos in en als een geloof dat ik meer begrijp dan Roos.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf af te scheiden in en als een projectie op Roos van Roos die niet alles begrijpt, zodat ik me beter kan voelen in en als mijn eigen projectie, beter dan wat ik zie in mij als ‘minder’ als ‘niet alles begrijpen’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf als minder te zien als ik niet alles begrijp.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in dit alles willen begrijpen als een mogelijkheid om me beter te voelen, het leven in en als het fysiek te missen, niet te zien voor wat het is, waardoor ik een essentieel moment in en als leven, in en als transformatie als moment van de dood, heb gemist, waarin ik mezelf juist minder voel als ‘niet alles begrijpen’ als ‘niet alles zien’.

Als ik mezelf zie participeren in een reactie ten opzichte van een ander die niet alles begrijpt, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik reageer, en dat ik er dus een oordeel over heb, dat ik dus niet gelijk sta aan iets niet begrijpen, en dat ik dus onderzoek moet doen in mezelf waarmee ik bezig ben in en als de geest, want ik ben energie aan het genereren, welke me verheft.

Ik realiseer me dat zolang ik me verhef in de geest in en als polariteit in creatie/generatie/genereren van energie, ik geen toegang tot leven zal hebben, en dus niet zal zien in en als leven, en dus leven zal missen, hetgeen ik juist niet wil.

Ik realiseer me dat, ik liever opsta voor het leven van een caviaatje dan voor het leven in en als mezelf, waarin er eerst een moment van negeren moet plaatsvinden voordat ik opsta en beslis, nu is het genoeg.

Ik sta mezelf toe op te staan, waarin ik me realiseer dat opstaan voor/door leven van een caviaatje gelijk is aan opstaan voor leven als mezelf; opstaan voor leven is opstaan voor leven.

Ik stel mezelf ten doel op te staan voor leven en mezelf als leven hierin serieus te nemen, door te onderzoeken en zien, realiseren en begrijpen waar en hoe ik me keer op keer afscheid en afgescheiden heb, waardoor ik keer op keer ervaar afscheid te moeten nemen.

*

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me af te scheiden van niet letten op mijn omgeving door niet letten op mijn omgeving te verbinden met Roos in en als een interpretatie dat Roos niet let op haar omgeving.

Ik realiseer me dat Roos aanwezig is in haar eigen fysiek, en hierin op en als zichzelf let en voor zichzelf zorgt.

Ik realiseer me dat ik me heb afgescheiden van mijzelf in mijn eigen fysiek, door op de omgeving te gaan letten, in en als interpretaties in de geest, en hierin controle probeer uit te oefenen op mijn omgeving, aangezien ik in angst verkeer, aangezien ik in de geest verkeer, en in de geest is het niet veilig, want daar kan alles zomaar ineens verloren worden, aangezien energie niet constant is, en dus moet ik dit als ervaring in mij, beschermen, en dus, moet ik goed opletten op mijn omgeving.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik mezelf op zie letten op mijn omgeving, wat nogal vaak voorkomt, te stoppen, te ademen, en hierin te zien wat het is dat ik graag wil behouden in de geest en dus denk te moeten beschermen, als zijnde, wat doet me ‘goed’ of ‘veilig’ voelen in de geest, in en als een geloof van ‘dit ben ik’, zodat en waarin ik me gewaar word van mijn controle in en als geest bewustzijn systeem, in en als gedachten als aannames – namen geven aan wat ik zie – gemanifesteerd in en als ervaring in en als mezelf, zodat en waarin ik mezelf hiervan bevrijd, en mezelf hierin vergeef, adem voor adem, zodat en waarin ik aanwezig ben in en als de adem.

Desteni-I-Process-Lite – free course to start learning how to bring yourself back to self

*

Dag 373 – Roosje is dood – feiten en ervaring

Dag 374 – How Every Breath Counts

Dag 375 – The gift of Life by Roos – preference and ignorance

Dag 376 – Ignorance and preference – self-corrective statements

Dag 377 – The gift of Life by Roos – knowledge and information

Dag 378 – Loneliness-1

Dag 379 – Sexual Desire

——————————————————————————————————————————–

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
www.equalmoney.org
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/