Dag 539 – De Wereld Draait Door met René Gude

de wereld draait doorIk zat afgelopen maandag naar een uitzending van De Wereld Draait Door te kijken. Een gast hierin was René Gude. Een Nederlander die wordt benoemd als ‘denker en filosoof’ en hij is stervende. In zijn bevindingen zaten een aantal interessante opmerkingen. Bijvoorbeeld over dat hij zag dat veel emoties gevormd en/of gevoed worden door plaatjes/afbeeldingen in zijn hoofd. En dat men dit dus beter kon stoppen om dit niet te stimuleren of zelfs creëren. Opmerkelijk hierin is dan weer dat het niet als een absoluut wordt genomen. Dat het alleen voor de meer ‘extreme’ emoties geldt zoals bijvoorbeeld agressie of angst. Waarom het dan alleen voor bepaalde emoties en gradaties hierin zou ‘gelden’ wordt niet besproken.

Verschillende voorbeelden hiervan zijn te benoemen in onze gehele samenleving. Iedereen weet en heeft ondervonden dat bijvoorbeeld bij nervositeit, er een vervelende lichamelijke sensatie komt in de maagstreek. Of dat bij een verliefdheid ‘vlinders in de buik’ aanwezig zijn. Echter als gezegd wordt dat gedachten – of de geest in het algemeen – een rol spelen bij het ontstaan van een ziektebeeld zoals bijvoorbeeld kanker, dan wordt dit door de meesten niet nader onderzocht en grotendeels afgedaan en/of zelfs belachelijk gemaakt.

Als we dit met gezond verstand benaderen – hoe kan het dan dat in het ene geval, de gedachten als afbeeldingen in ons hoofd invloed hebben op het ontstaat van emoties maar dat in een andere situatie of in een tegenovergestelde situatie, zoals bijvoorbeeld bij het ontstaan van een gevoel als een positieve ervaring, dit niet in overweging wordt genomen?

Hoe kan het dat we nervositeit in ons lichaam voelen, dus fysiek gemanifesteerd ervaren, maar dat we een meer geëvalueerd ziektebeeld door de tijd heen, niet meer in verband brengen met afbeeldingen en gedachten – die dus emoties voortbrengen zoals ook benoemd door René Gude uit eigen bevinding – binnenin onszelf?

Het fysieke leven bestaat absoluut. Het is wel zo of het is niet zo. Het is niet ‘vandaag wel zo maar morgen niet zo’. Of ‘het is wel zo onder voorwaarden dat…’.  De voorwaarden kunnen een verandering geven in de fysieke manifestatie, echter het beginstadium is nog steeds absoluut.

Hoe kan het toch dat we dit niet zien? Dat we dit met z’n allen negeren? De factor tijd speelt hierin een rol. Als er tijd tussen oorzaak en gevolg komt, zien we niet meer dat er een absoluut verband bestaat. De geest is een meester in vergetelheid.

Wat we hier feitelijk doen is het wegleggen van de verantwoordelijkheid voor wat we in een eerder stadium gecreëerd hebben. Blijkbaar denken we dat het ‘dan wel weggaat’ of ‘oplost’. Echter, niets lost zomaar op in het niets, alles wat we fysiek gemanifesteerd hebben moet ergens heen en we dienen er verantwoordelijkheid voor te nemen en zelf (op) te staan in en als de oplossing als we willen dat er verandering plaatsvindt in deze fysieke wereld.

René Gude geeft een kijkje in wat hij in zichzelf ontdekt heeft. Tevens geeft hij aan dat hij zich geen voorstelling kan maken van wat er gebeurt na/bij de dood. Een voorstelling kunnen we er ons niet van maken. We kunnen hierin wel in zekerheid aannemen dat we bij de dood, onszelf onder ogen zullen zien. Geheel. Absoluut. Zonder voorwaarden. Waarin we de kans krijgen om verantwoordelijkheid te nemen voor wie we zijn en wat we gecreëerd hebben in en als onszelf en in en als dit fysieke bestaan, door de tijd heen.

Wil je in dit leven beginnen met of zelfs geheel verantwoordelijkheid leren nemen voor wie je bent en wat je creëert? Er is een gratis cursus online waarin stap voor stap wordt uitgelegd hoe je dit kunt gaan doen en waarin je eerst in jezelf leert zien hoe jouw gedachten, gevoelens en emoties invloed op je hebben en jou feitelijk voortbewegen.

Desteni I Process Lite

Full how i was able to hear the desteni message

Voor wie geïnteresseerd is in de levensrecensies van wezens die overleden zijn, neem een kijkje in de Eqafe-store onder Life Reviews. Er zitten ook gratis recensies tussen. (Klik op de afbeeldingen voor de bijbehorende links)

Full life review my life of co dependency

 

 

 

 

 

 

 

 

 

———————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Advertenties

Dag 505 – Roy de boy

PENTAX ImageRoy de cavia is zondag overleden. Hij had al ruim een jaar extra ondersteuning voor zijn nieren en blaas met kruiden en sinds een aantal maanden leek hij tevreden als ouder mannetje die veel sliep en nog lekker veel at. Sinds een aantal weken had hij staar aan 1 oogje gekregen. De laatste week zag ik dat hij richting sterven ging en de laatste 2 dagen at hij echt veel minder tot aan vrijwel niets op de laatste dag. Het was een week waarop ik elke dag lang van huis was en zondag was ik thuis. Hij was al buiten zijn hok gaan liggen op de grond onder de kast – ik weet niet precies waarom, ook de twee konijntjes kropen onder deze kast toen ze tegen sterven aan zaten. Ik legde een laken en een doek neer zodat hij hierop kon liggen en een soort van kussen onder zijn hoofdje had. Zo heeft hij de dag nog doorgebracht. Aan het einde van de middag gaf ik een stukje peer die hij opat met veel moeite door weinig lucht. Ik pakte hem nog even op, hij stribbelde wat tegen wat misschien net teveel was en toen lag hij slap op zijn zij in mijn handen. Ik legde hem weer terug op het laken, ondersteund door de doeken. Hier krampte zijn lijfje een aantal keren samen, ik bleef bij hem en aaide hem en zo is hij overleden. Het zag ernaar uit dat hij geen lucht meer kon krijgen.

Roy kwam uit de knaagdierenopvang in Utrecht. Hij was met twee broertjes onder een boom in het bos gevonden. Ze zijn uiteindelijk apart geplaatst bij verschillende huisjes. Ik had destijds Roos de vrouwtjescavia alleen in huis nadat haar moeder overleden was en Roy is erbij gekomen. Het zijn nooit dikke knuffelvriendjes geworden in de zin van dat ze tegen elkaar aan lagen – ze waren eerder altijd een beetje aan het kibbelen over de favorietje plekjes. Het was een gezellig levendig koppeltje die door het huis naar de keuken wandelde als het tijd was voor groenvoer, met name Roos was hierin de aanvoerdster.

Nu zijn er geen dieren meer in huis om voor te zorgen, dat is vreemd. Het meeste vreemd is het ’s ochtends als ik opsta en als ik naar huis ga. Gisteren merkte ik op weg naar huis dat ik me enigszins haastte om naar huis te gaan, voor de dieren en toen realiseerde ik me dat ze er niet meer waren en dat dit dus een ervaring van haast had gegeven. Om ze eten te geven, om bij hen te zijn en ook doordat het flink wat tijd innam om voor ze te zorgen. De laatste 12 jaar hebben er altijd knaagdieren in en om het huis gewoond (konijnen en cavia’s en af en toe een muisje in het oude huis haha). Het vreemde is ook dat ik nu minder ‘reden’ zie om thuis te zijn. Het geeft wel ruimte omdat ik nu veel op weg ben voor werk en hier mijn focus ligt en alleen voor mezelf (en huis en planten) hoef te zorgen naast alle taken die gedaan moeten worden.

Dag lieve Roy, dag mannetje. Bedankt voor je steun en stabiliteit.

PENTAX Image(2012: Roy, Roos en Casper in de tuin – Witneus huppelde ergens anders rond)

———————————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

Dag 493 – Witneus

Witneus

Januari 2007 – Juni 2014

Voor mij de allerliefste vriendin en ondersteuning van de afgelopen 7,5 jaar en zulk leuk gezelschap en fijne aanwezigheid in en om het huis.

Vanmorgen heb ik haar in overeenstemming met de dierenarts in laten slapen.

De dierenarts heeft voorgesteld na afloop sectie te verrichten en dat vond ik een goed idee.

Details over wat er precies aan de hand was volgen.

Het gehele proces is naar tevredenheid verlopen – er komt een behoorlijke vermoeidheid op wat bij het proces van overlijden schijnt te horen heb ik van Sunette begrepen en zo ervaar ik nu zelf.

PENTAX Image2007 – 2008 eventjes alleen, nog niet zolang uit de dierenwinkel – Witneus kwam als jong konijntje uit de dierenwinkel

PENTAX ImageMet Casper bij het oude huis 2007 – 2008 – Casper kwam er ietsje later bij uit de konijnenopvang; hij was al een paar jaartjes oud naar schatting.

PENTAX ImageZe hebben kleurtjes uitgewisseld

PENTAX ImageDikke vriendjes vanaf het begin; ik had Witneus naar de opvang gebracht voor een paar nachtjes om ze daar te koppelen. Dat ging direct goed en zo konden ze samen terug.

PENTAX ImageMet Casper in de sneeuw bij het oude huis

PENTAX ImageMet Casper in de sneeuw bij het nieuwe huis

PENTAX ImageJuni 2014 weer een tijdje alleen – Nog steeds een beauty

Dag lieve Witneus, dag allerliefste vriendin, dag zachtaardig wezen, bedankt voor je constante aanwezigheid en je levend voorbeeld! Roy de cavia heeft je plekje in het hooi al ingenomen ;-).

———————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 487 – Bouwen op en als mezelf

muurtje

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het als zinloos te ervaren om geld te besteden aan leven wat misschien binnenkort dood gaat zoals bijvoorbeeld bij (zieke, oudere) dieren het geval is.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in de gedachte en/of ervaring dat het zinloos is om geld te besteden aan leven wat misschien binnenkort dood gaat zoals bijvoorbeeld bij zieke, oudere dieren, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik kijk vanuit mezelf in en als de geest waarin ik afweeg wat het meest voordelig uitkomt wat betreft de hoeveelheid geld die ik uitgeef en de hoeveelheid geld die ik ‘voor mezelf houd’ in en als een poging om mezelf in en als de geest ‘in leven’ te houden.

Ik realiseer me dat er een participatie in eigenbelang in betrokken is in de afweging van wat het meest voordelig uitkomt waarin ik eventuele uitgaven in de toekomst meereken die niet direct noodzakelijk zijn om te overleven, maar die ook iets later kunnen worden uitgevoerd als en wanneer ik hiervoor voldoende geld ter beschikking heb en zo niet, dan (nog) niet.

Ik realiseer me dat ik niet aanwezig ben in en als leven maar in participatie in en als een gedachte welke een ervaring van zinloosheid voortbrengt/activeert in afscheiding van mezelf in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel in het moment te zien of en hoeveel geld ik ter beschikking heb om een eventueel ziek en/of ouder dier extra te ondersteunen in overweging van de praktische bestedingen voor mezelf en het huishouden.

Ik stel mezelf ten doel het geld wat ik ter beschikking heb ter extra ondersteuning van een ziek en/of ouder dier (naast de gewone basisvoorzieningen) direct en zonder twijfel uit te geven aan de specifieke ondersteuning die nodig en het beste is voor het dier na volledig onderzoek wat dit als ondersteuning exact zal zijn.

Ik stel mezelf ten doel te zien waar ik graag geld voor zou willen bewaren in en als eigenbelang, hier zelfvergeving toe te passen op energetische ervaringen als bijvoorbeeld een angst voor verlies als ik dit niet kan uitvoeren en hetgeen ik graag zou willen, in overweging te nemen zodat en waarin ik mezelf zie en hoor in alle aspecten binnenin mij en van hieruit te onderzoeken in hoeverre hetgeen ik zou willen binnen de praktische mogelijkheden bestaat en welke aspecten niet nodig zijn en in feite ‘oplossen’ door het eenvoudig te zien, horen, vergeven en corrigeren in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb angst te ervaren om dood te gaan welke ik vertaal als angst te ervaren om te leven en dus participeer ik in controle in een inhouden als ‘dralen’ in gedachten.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in angst om te leven welke zich uit in een inhouden als ‘dralen’ in gedachten, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat zich een gebied aandient welke ik niet volledig onderzocht heb en dus is er onduidelijkheid hierover binnenin mezelf waardoor en waarin ik ga dralen in gedachten.

Ik stel mezelf ten doel de dralende gedachten op papier te schrijven en hier hardop zelfvergevingen bij uit te spreken.

Ik stel mezelf ten doel te zien hoe ik het gebied waarover de dralende gedachten gaan, kan en zal wandelen in en als het fysiek zodat en waarin ik meer informatie als duidelijkheid verkrijg, waarin ik me realiseer dat hier tijd overheen gaat en tevens dat zaken niet bekend zijn van tevoren en ik bestaande in en als de geest, bekendheid als controle wil hebben over iets wat zich opent en verduidelijkt in de loop der tijd.

Ik stel mezelf ten doel te ademen en van adem naar adem te bewegen zodat en waarin ik mezelf vertraag.

Ik stel mezelf ten doel zelfvertrouwen op te bouwen door het wandelen in en als het fysiek van de gebieden van onduidelijkheid naar duidelijkheid en hierin steeds mezelf te vertragen met ondersteuning van mijn eigen ademhaling en de tijd te nemen om alle aspecten die zich openen, te onderzoeken en overwegen alvorens ik richting bepaal in en als mezelf.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen met schrijven, zelfvergeving, zelfcorrectie, het luisteren van interviews en het lezen van blogs.

Ik stel mezelf ten doel in de gebieden waarin ik helder ben, mezelf volledig in te zetten en toe te passen en mezelf zo te verankeren in en als  het fysiek, in en als zelfvertrouwen en dit te gebruiken als uitgangspunt, als grond onder mijn voeten voor het wandelen van de gebieden waarover ik nog minder helder ben en zo te bouwen in vertrouwen op en als mezelf.

Dag 486 – Een vreemde gedachte onderzocht

tuinmuren-11-nieuw————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

Dag 486 – Een vreemde gedachte onderzocht

In mijn vorige blog schreef ik een gedachte op als ‘het heeft geen zin om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan’.

Dit is een hele vreemde gedachte. Het zal velen vast niet vreemd voorkomen, we denken allemaal veel ‘vreemde’ gedachten die we nooit werkelijk onderzoeken maar die ons wel dagelijks beïnvloeden. Ik ga deze gedachte eens wat nader onderzoeken.

Het meest vreemde is dat ik dit denk ten aanzien van dieren terwijl het net zo goed ten aanzien van mensen ‘geldt’. Ook wij als mensen gaan dood. Bij dieren is het zichtbaarder aanwezig omdat ze, afhankelijk van welk dier het betreft, eerder dood gaan.

Wij als mensen zijn niet in leven aanwezig maar leven in en als de geest in gedachten, gevoelens, emoties, afbeeldingen en gedragingen. Als we fysiek dood gaan, verdwijnt de geest. Echter als we alleen in de geest aanwezig zijn geweest en zijn op het moment dat we overlijden, hebben we een probleem. Want alles wat we kennen in en als de geest verdwijnt zodra we overlijden.

Dieren zijn aanwezig als leven en in en als het fysiek. Zij hebben geen geestbewustzijnssysteem en participeren hier dus niet in. Zo zijn dieren een ondersteunend voorbeeld voor ons als mensen. Als zij overlijden en de fysieke hoedanigheid verlaten bestaan ze niet meer in de vorm zoals wij ze kennen maar voor henzelf houdt het geen ‘verlies’ in aangezien ze zichzelf al kennen in wezen in eenheid en gelijkheid als leven.

Vreemd in de gedachte die ik schrijf, is dat ‘het geen zin heeft geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan’, terwijl ik als mens veel minder tot niet aanwezig ben in en als leven in en als het fysiek en blijkbaar vind ik het voor mezelf als mens minder zinloos om geld uit te geven aan een mens – althans de gedachte komt niet direct op –  al ken ik wel de ervaring van zinloosheid en de gedachte als ‘het heeft toch geen zin’ die ik hieraan gerelateerd zie.

Het is dus een gedachte die heel duidelijk laat zien hoe (ik als) de geest in elkaar steek. Dat ik het zinloos vind geld uit te geven aangezien we toch dood gaan. Dat ik het geld dus niet wil gebruiken ter ondersteuning van  leven aangezien we toch dood gaan. Met deze ene gedachte haal ik alles onderuit, heel het leven in en als mezelf en indirect in anderen inclusief de dieren. Vervreemd van mezelf als leven door geloof en participatie in gedachten die (ver)vreemd(end) zijn.

Wat komt doordat ik niet weet wat leven is. Ik ken mezelf voornamelijk alleen in en als de geest en die is afhankelijk van energie en/of geld maar wat heeft het voor zin als we toch dood gaan? Het potentieel in deze gedachte is dat het leven inderdaad geen zin heeft als ik deze unieke mogelijkheid op aarde tot mezelf geboren laten worden in en als het fysiek, voornamelijk doorbreng in en als de geest in participatie in gedachten, gevoelens en emoties en zo het fysieke leven en mezelf in wezen, hierin mis en slechts bezig ben met geld en energie vergaren in en als de geest terwijl ik als de geest toch niet blijf bestaan. De geest kent zichzelf heel wel.

Het is een cirkel in en als de geest waar we in een bepaalde vorm allemaal mee te maken hebben en ik kan het ook omschrijven als angst voor de dood. ‘Laat ik maar niet gaan leven, dat heeft geen zin want we gaan toch weer dood’. een deprimerende gedachte en dat is het precies, een gedachte die het concept van de dood in en als de geest ondersteunt en al het leven direct onderdrukt en ontkent. En juist in deze gedachte omschrijf ik wie ik ben in en als de geest en juist het geloof en participatie in deze gedachte, maakt het leven zinloos en zo houd ik mezelf gevangen in de geest in en als een ervaring van zinloosheid terwijl ik hierin nog steeds energie vergaar waarin ik fysieke substantie verbruik. Gevangen in het concept van de dood in en als de geest, in en als een gedachte.

Zelfvergevingen volgen.

God, de dood en religie:

(…) “Wat is een godsdienstig instituut en het concept van God anders dan een gedachte?
Wat is een gedachte? Kennis en informatie afgescheiden door een definitie verbonden met een plaatje. Is dat niet wat religie ook is? Kijk er eens even naar… Wat anders is religie, het concept van God dan een definitie van woorden afgescheiden van jouzelf, verbonden door verhaaltjes en plaatjes… En meer woorden.
Al wat ik aanwezig zie in zo’n religieus instituut en geloof in God is jou als angst voor de dood!” (…)

Swami Muktananda – In den beginne was het woord en het woord was God en het woord was met God:

(…) De wording en zoektocht van God is de meest onmogelijke edoch populaire karaktereigenschap van menselijke wezens in deze wereld – terwijl wie je bent bestaat in en als het meest simpele van expressie: Het Levende Woord – dit is gemist – hier is overheen gekeken – het ‘antwoord’ de ‘sleutel’ tot zelf op de vraag op de zoektocht naar zelf is exact hier: Woorden. Het is met je geweest als jou gedurende aeonen van tijd en je hebt het niet opgemerkt…” (…)

Gelijkheid voor Iedereen en Alles – muziek

————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

 

 

 

Dag 485 – Delen met de dieren

Voor context lees:

Dag 483 – Moeite doen

Dag 484 – Inhouden van zelfexpressie door angst voor een tekort aan geld

5c1e3-260357_242498869095073_100000048845719_1017976_1710390_nAls en wanneer ik mezelf zie zuchten en steunen in participatie in een repeterende gedachte ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijnstampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik het mezelf moeilijk maak door in gedachten te participeren waarin ik mezelf fysiek vermoei door energie te genereren in en als de geest en hiervoor mijn fysieke substantie gebruik.

Ik realiseer me dat ik voorkeur heb in en als de geest voor welke klus ik doe, terwijl het feitelijk voor mezelf in en als het fysiek niet uitmaakt welke klus ik doe en zeker het tabletjes stampen is geen fysiek belastende klus maar een kleine klus die tevens een samenzijn met de diertjes inhoudt waar ik plezier in heb en dus is het duidelijk een opwelling in en als de geest in en als gedachte welke geen enkele zin heeft.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in repeterende gedachten ten aanzien van het iedere dag opnieuw tabletjes fijn stampen ter verzorging van het fysiek van de diertjes op een inademing en op de uitademing mezelf fysiek te bewegen en de taak op te pakken terwijl me rustig blijf focussen op de ademhaling.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van geraakt zijn door de onvoorwaardelijkheid waarin Witneus aanwezig is in en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik zelf niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als leven en dat de aanwezigheid van Witneus me dit laat zien.

Ik stel mezelf ten doel mezelf de voorwaarden te vergeven waarin ik aanwezig ben in en als de geest, adem voor adem, dag voor dag zoals ik ze toon aan en als mezelf en hierin mezelf te corrigeren in fysieke realiteit en waar dit niet lukt, nader onderzoek in schrijven toe te passen ten aanzien van wat me dwarszit.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in en als een inhouden in een gedachte in de geest waardoor ik niet onvoorwaardelijk aanwezig ben in en als het fysiek in en als de verzorging als wat het beste is voor en als leven, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik mezelf inhoud in een gedachte ter controle van en als mezelf waarin ik mezelf inhoud probeer te geven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte om mezelf inhoud te geven en mezelf fysiek te bewegen tot de verzorgingstaak die nodig is als wat het beste is voor en als leven en hierin te focussen op mijn ademhaling; 4 tellen in, even vasthouden, 4 tellen uit, even vasthouden en zo verder.

Ik stel mezelf ten doel te leren vertrouwen op mijn ademhaling in plaats van op de controle in en als gedachten in en als de geest door fysieke toepassing in en als de adem.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes moet fijn stampen, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik niet hier aanwezig ben maar vooruit loop in en als de geest in participatie in gedachten over de toekomst.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte dat ik niet weet hoelang ik dagelijks tabletjes fijn moet stampen en me te focussen op mijn ademhaling en op mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Als en wanneer ik mezelf zie participeren in een ervaring van angst als ik tabletjes fijn stamp, gekoppeld aan een gedachte over de kosten die ik maak iedere maand voor de tabletjes, dan stop ik, ik adem.

Ik realiseer me dat ik participeer in een gedachte over de toekomst ten aanzien van te maken kosten voor de tabletjes waarin ik geen zicht heb op hoelang dit nodig is, waarin ik een angst creëer in mezelf over eventuele tekorten in de toekomst.

Ik realiseer me dat ik op dit moment voldoende financiën heb om de tabletjes te bekostigen en dat het ernaar uitziet dat ik dit ook kan blijven doen gezien mijn financiële situatie en dus is er geen reden tot gedachten over de toekomst en te maken kosten voor tabletjes.

Ik realiseer me dat er een gedachte bij zit van het ‘zonde’ vinden om zoveel geld uit te geven aan tabletjes, waarin ik me realiseer dat dit gekoppeld is aan een diepgewortelde overtuiging die ik zo heb overgenomen en/of aangenomen, misschien via het DNA als herinnering en/of als algemene stelling in deze wereld, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te leven naar een diepgewortelde overtuiging als herinnering geplaatst in het DNA en/of als aangenomen algemene stelling in de wereldgeest, ‘dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me te schamen voor deze gedachte als dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en verdriet te ervaren door deze gedachte.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb boos te zijn op mezelf dat ik me laat leiden / heb laten leiden door al dan niet onbewuste gedachten zoals dat het geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en zoals dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren, terwijl ik weet dat dit niet klopt, dat dieren gelijke zorg behoeven en dat het geldsysteem ongelijk is opgezet zoals wij participeren in ongelijkheid in en als de geest in hebzucht en eigenbelang, in afscheiding als ongelijkheid van en als onszelf in en als het fysiek en het fysieke leven algemeen.

Ik realiseer me dat er eigenbelang aan gekoppeld zit als geld willen bewaren voor mezelf.

Ik realiseer me het niet zonde is om geld uit te geven aan dieren en dat de werkelijke zonde, het participeren in een gedachte en het mezelf laten leiden door deze gedachte als dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik realiseer me dat ik deel met de dieren maar dat ik nog participeer in gedachten waarin ik verdeeldheid creëer in en als mezelf en dus in en als het fysieke leven op een bepaald niveau waardoor ik niet betrouwbaar ben in en als leven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in een gedachte over te maken kosten in de toekomst voor tabletjes en te focussen op mijn ademhaling en mijn handen die de tabletjes fijn stampen.

Ik stel mezelf ten doel te blijven bekijken of ik voldoende geld beschikbaar heb voor tabletjes en als ik zie dat dit niet zo is, te onderzoeken hoe ik dit kan oplossen door een herziening van mijn  uitgaven.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met mezelf te veroordelen voor en te stoppen met met participatie in een gedachte die in mij bestaat als dat het toch geen zin heeft om zoveel geld uit te geven aan dieren aangezien ze toch dood gaan en dat men niet zoveel moeite doet en/als geld uitgeeft aan dieren.

Ik stel mezelf ten doel het geld dat ik tot mijn beschikking heb te delen met gezond verstand met en als  mezelf en met de diertjes waar ik verantwoordelijk voor ben en participatie in de gedachten die nog meereizen/waarin ik nog meereis waarin ik mezelf verongelijk, te stoppen.

Ik stel mezelf ten doel te stoppen met participatie in gedachten over geld willen bewaren voor mezelf en verantwoordelijkheid te nemen voor mezelf in participatie in gedachten die al dan niet met het DNA zijn meegereisd en/of aangenomen als algemene stelling in en als de wereldgeest en/of samengesteld door mezelf in en als de geest door toepassing van zelfvergeving en vervolgens zelfcorrectie.

Ik stel mezelf ten doel te delen wat ik heb met de diertjes in overweging met gezond verstand van een kleine reserve voor onvoorziene uitgaven en eventuele veranderingen in de toekomst indien dit mogelijk is en zo niet, per maand te zien wat ik te besteden heb.

Ik stel mezelf ten doel met gezond verstand en indien nodig,  in overleg met de dierenarts en/of anderen te blijven overwegen welke zorg toereikend en passend is voor Witneus en Roy en wanneer het tijd is om te stoppen waarin ik tevens de financiën in overweging neem.

Ik stel mezelf ten doel te zien wanneer ik boos ben en wat het is dat ik (onbewust) volg hierin in en als de geest waarvan ik weet dat dit niet het beste is voor en als leven in en als het fysiek, om deze boosheid vervolgens te gebruiken om op te staan in en als mezelf en niet om energie te genereren in en als oordeel in en als de geest.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken en vinden dat ik het niet waard ben om op te staan aangezien ik zolang geparticipeerd heb in onderdrukte en/of onbewuste gedachten die niet het beste zijn voor leven in en als het fysiek.

Ik stel mezelf ten doel adem voor adem in te zien wat zich aandient in en als ongelijkheid in en als de geest binnenin mij en mezelf hierin te vergeven, stap voor stap en vervolgens te corrigeren en de zelfcorrectie te leven en zo vertrouwen op te bouwen in en als mezelf in en als zelfvertrouwen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf bij te staan in en als zelfvergeving en zelfcorrectie.

Equal Life Foundation logo

Pas als we als mens elkaar een Leefbaar Inkomen gunnen zonder uitzondering zullen we op grote schaal bereid en in staat zijn werkelijk te delen met al het fysieke leven op aarde.

—————————————————————————————————————————————

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/

Dag 448 – Druk met mijn interpretatie van Witneus

Ik kijk naar Witneus en ik weet niet hoe ze zich voelt, of ze er moeite mee heeft dat Casper niet meer in het fysiek is bij haar. Ik vermoed van wel maar dat kan net zo goed mijn interpretatie zijn. Ondertussen let ik dus op haar en ervaar hierin emoties, wat iets is wat ik zelf niet leuk vond als ik vermoedde dat iemand dat bij mij deed. Waarneming, vermoeden, gedachten, emoties, het maakt het nogal onduidelijk. En terwijl ik dit schrijf bedenk ik me dat het niet zoveel uitmaakt wat nu wat is, ik begin gewoon met zelfvergeven van wat ik waarneem in mezelf want dat is het enige waarvan ik zeker ben en waar ik iets mee kan.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdrietig te zijn omdat ik niet weet wat er in Witneus omgaat en ik dus niet weet of en wat ik voor haar kan doen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat ik iets moet doen hierin voor haar terwijl ik alleen iets voor mezelf kan doen hierin met mijn eigen emoties.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb op Witneus te letten en mijzelf vast te zetten in mijn interpretatie en/of in een zoeken naar interpretatie in en als de geest van wat ik waarneem bij Witneus.

Wat neem ik waar als fysieke verandering?

Ze eet sneller al haar voer op en eet wat meer.

Ze zit vaker binnen.

Ze rust vaker.

Ze speelt iets minder.

Ze doet verder wel dezelfde activiteiten en is fysiek in orde, ze doet ze alleen iets minder en heeft meer ‘tijd over’ welke tijd ze eerst bij Casper doorbracht en nu alleen.

Ze is rustiger.

Fysiek gezien zijn het dus geen alarmerende signalen en in gezond verstand benaderd is het voor een dier een hele verandering als het huisgenootje met wie ze vrijwel haar hele leven samen heeft door gebracht en fysiek altijd bij zat en tegenaan zat, er niet meer is.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij de gedachte dat Witneus haar vriendje ‘kwijt’ is en deze ‘nooit meer zal zien’.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat Witneus zich alleen voelt.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te denken dat Witneus zich verveelt.

Ik stel mezelf ten doel me te focussen op mezelf in en als mijn ademhaling als ik kijk naar Witneus en zelfvergeving toe te passen als er een energetische ervaring en/of gedachte opkomt.

Ik stel mezelf ten doel te letten op de fysieke gesteldheid van Witneus en te stoppen met het zoeken naar een emotionele interpretatie van wat ik waarneem hierin.

Ik stel mezelf ten doel te letten op mijn eigen gedrag en zelfvergevingen toe te passen op oordelen die hierin in mij omhoog komen ten aanzien van mezelf in mijn gedrag naar Witneus toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren ten gevolge van mijn eigen veroordeling van hoe ik mij gedraag naar Witneus toe.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb een ander te veroordelen die zich – in mijn interpretatie – op dezelfde manier naar mij gedraagt/gedragen heeft als zijnde lettende op hoe ik mij voel zonder hiernaar te vragen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren dat er niet naar gevraagd werd hoe ik me voel en dat ik tegelijkertijd hierin het gevoel had dat de ander hier wel mee bezig was en hier verdrietig om was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren in en als een gedachte dat de ander verdrietig was omdat ik dat was en me hierin, naast mijn eigen verdriet, ook verantwoordelijk ervoer voor het verdriet van de ander.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb me verantwoordelijk te voelen voor het verdriet van een ander welke wellicht aanwezig is maar waar ik niet direct iets aan kan veranderen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb te geloven in het bestaan van de energetische ervaring van verdriet en Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf dus verantwoordelijk te hebben gemaakt voor een energetische ervaring van een ander en zo geen zelfverantwoordelijkheid heb genomen en hoefde te nemen, aangezien ik al bezet (bezeten) was met de verantwoordelijkheid voor de energetische ervaring van een ander zonder werkelijk te weten wat die dan inhield en of die er wel was.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb in mijn eigen bezetting in en als de geest in interpretatie van de fysieke werkelijkheid met energetische ervaringen tot gevolg, niet te zien wat werkelijk hier is welke me opnieuw verdriet doet.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf verdriet te doen door mezelf te bezetten; bezeten te zijn met en door mijn eigen energetische ervaringen en zo te missen wat hier is in en als de fysieke realiteit, in en als mezelf.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te missen in en als de fysieke realiteit, in en als het fysiek door te participeren in afscheiding in en als de geest in energetische ervaringen ten gevolgde van interpretaties van de fysieke werkelijkheid, in en als de geest.

Ik stel mezelf ten doel te onderzoeken wat maakt dat ik emotioneel reageer op het ‘kwijt’ raken van een vriendje/huisgenootje en op het ‘nooit meer zien’ hierin.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het gevoel te missen wat ik had als ik naar Witneus en Casper samen keek en me hierin ‘gelukkig’ voelde omdat ik hen als ‘gelukkig’ interpreteer.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb dus verdriet te ervaren om het verlies van mijn eigen ervaring bij het zien van Casper en Witneus samen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb verdriet te ervaren bij verlies van energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb het overlijden van Casper en het kijken naar Witneus te gebruiken om mezelf te behouden in en als energetische ervaringen.

Ik vergeef mezelf dat ik mezelf toegestaan en aanvaard heb mezelf te vervullen met het kijken naar iets of iemand buiten mij door energetische ervaringen op te wekken als reactie op de interpretatie als gedachte van wat ik zie en zo te voorkomen dat ik alleen ben met mezelf in en als de stilte.

Ik stel mezelf ten doel, als en wanneer ik verdriet ervaar als ik nu naar Witneus kijk, te stoppen en te ademen en de ervaring direct te stoppen en indien nodig, zelfvergeving toe te passen, waarin ik me realiseer dat een energetische ervaring deel uitmaakt van mijn eigenbelang en niets met Witneus van doen heeft, waardoor ik Witneus ook niet kan zien en eventueel bijstaan in wat werkelijk is.

Ik stel mezelf ten doel gerelateerde herinneringen aan deze ervaring nader te onderzoeken en mezelf te bevrijden van de energetische lading die hierin nog aanwezig is door toepassing van zelfvergeving en hierna zelfcorrectie toe te passen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf hier te houden bij de fysieke waarneming zoals in het bovengenoemde rijtje en zelfvergevingen toe te passen op mijn eigen energetische ervaringen.

Ik stel mezelf ten doel mezelf te ondersteunen in en als de adem als en wanneer er energetische ervaringen opkomen en te leren op de adem – op mezelf in en als de adem, te vertrouwen waarin ik me realiseer dat het niet nodig is om in energetische ervaringen te (blijven) participeren.

Ik stel mezelf ten doel te wennen aan de stilte in en als mezelf.

PENTAX Image

—————————————————————————————————————-

Mogelijkheid tot wereldverandering met gelijke kansen voor ieder-een:
Leefbaar Inkomen Gegarandeerd:
https://www.facebook.com/BasisinkomenGegarandeerdDoorEqualLifeFoundation
Equal Life Foundation:
https://www.facebook.com/EqualLifeFoundation
Proces van zelfverandering:

www.desteniiprocess.com
www.lite.desteniiprocess.com  GRATIS ONLINE CURSUS MET BUDDY
Proces van relatie naar agreement:
www.desteniiprocess.com/courses/relationships
Zelfeducatie free:
www.eqafe.com/free
www.desteni.net
www.desteni.org
Journey to Life:
7 jaar dagelijks schrijven
7 jaar dagelijks schrijven – Dag 1 – Van ziel naar Leven
http://www.facebook.com/groups/journeytolife/
video: 2012: Nothingness – The 7 year process Birthing Self as Life
De Desteni Boodschap – Wat doen we ermee?:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/02/13/dag-235-de-desteni-boodschap-wat-doen-we-ermee/
Zelfvergeving als Toegift aan jeZelf:
https://ingridschaefer1.wordpress.com/2013/05/20/dag-299-zelfvergeving-als-toegift-aan-jezelf/